Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 maja 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
Table of Provisions (121)
Statutory Text (121 Articles)
1.
Ustawa określa zasady prowadzenia polityki rozwoju, podmioty prowadzące tę politykę
oraz tryb współpracy między nimi.
2
Ustawy nie stosuje się do programów realizowanych z wykorzystaniem środków Europejskiego
Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, dokumentów
opracowanych w celu wdrożenia wsparcia finansowanego z Europejskiego Funduszu Rolniczego
Gwarancji lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich,
programów realizowanych z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Morskiego
i Rybackiego oraz środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonych na
zwalczanie deprywacji materialnej, z wyłączeniem przepisów rozdziałów 1, 2, 2b i 7
oraz przepisów art. 14e, art. 14f, art. 14g ust. 1 i 2, art. 14h, art. 14j i art.
14l, a w przypadku
1)
programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na
rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - także z wyłączeniem art. 14g
ust. 4a, art. 14kc i art. 14kd;
2)
programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Morskiego i
Rybackiego - także z wyłączeniem art. 14g ust. 4, art. 14ke i art. 14kf;
2a
programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Społecznego
Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej - także z wyłączeniem art.
14g ust. 4b, art. 14kh i art. 14ki;
3)
dokumentów opracowanych w celu wdrożenia wsparcia finansowanego z Europejskiego Funduszu
Rolniczego Gwarancji lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów
Wiejskich - także z wyłączeniem art. 14g ust. 4a.
Przez politykę rozwoju rozumie się zespół wzajemnie powiązanych działań podejmowanych
i realizowanych w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności
społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności
gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej.
Politykę rozwoju prowadzą
1)
Rada Ministrów;
2)
samorząd województwa;
2a)
związki metropolitalne;
3
samorząd powiatowy i gminny oraz ich związki.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego koordynuje przygotowanie oraz realizację
strategii rozwoju współfinansowanych ze środków budżetu państwa lub środków rozwojowych
pochodzących z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych przez
1
koordynację oraz programowanie strategiczne, a także podejmowanie inicjatyw w zakresie
polityki rozwoju, obejmujących wymiar społeczny, gospodarczy i przestrzenny;
1a)
podejmowanie inicjatyw, opracowywanie lub koordynowanie opracowywania i negocjowanie,
o ile ustawa nie stanowi inaczej, dokumentów programowych dotyczących okresów programowania
Unii Europejskiej;
1aa
podejmowanie inicjatyw, opracowywanie lub koordynowanie opracowywania i negocjowanie,
o ile ustawa nie stanowi inaczej, planów rozwojowych;
1b)
podejmowanie inicjatyw, opracowywanie, negocjowanie i podpisywanie programów współfinansowanych
z udziałem niepodlegających zwrotowi środków z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
1c)
wykonywanie, o ile ustawa nie stanowi inaczej, zadań państwa członkowskiego Unii Europejskiej
określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących funduszy strukturalnych i Funduszu
Spójności oraz w umowie partnerstwa;
2)
programowanie i realizację polityki regionalnej;
3
okresową ocenę realizacji strategii rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 2, oraz przedstawianie
opinii dotyczących zgodności strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3 i 4,
i programów przygotowywanych przez właściwych ministrów ze średniookresową strategią
rozwoju kraju;
3a)
(uchylony)
3b)
podejmowanie inicjatyw, programowanie i prowadzenie polityki miejskiej;
4)
monitorowanie i ocenę rozwoju kraju w ujęciu regionalnym i przestrzennym oraz przedstawianie
Radzie Ministrów rekomendacji w tym zakresie;
4a)
koordynowanie i realizację procesu ewaluacji polityki rozwoju;
4b
wydawanie rekomendacji w zakresie przygotowania projektów strategii rozwoju, o których
mowa w art. 9 pkt 3-6;
5
prowadzenie działalności analitycznej, prognostycznej i badawczej, dotyczącej rozwoju
społeczno-gospodarczego, regionalnego i przestrzennego kraju;
6)
(uchylony)
7)
inne instrumenty określone w odrębnych ustawach.
Na wniosek podmiotów przygotowujących diagnozę, o której mowa w art. 10a ust. 1, organy
administracji rządowej i samorządowej, państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych
oraz państwowych i samorządowych osób prawnych udostępniają nieodpłatnie informacje
zgromadzone w zbiorach danych, ewidencjach i rejestrach, jeżeli nie powoduje to ich
dodatkowego, innego niż samo udostępnienie, obciążenia.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego koordynuje wykorzystanie środków z
1)
instrumentów inżynierii finansowej, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającym przepisy
ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1260/1999
(Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25, z późn. zm.)
2)
instrumentów finansowych oraz środków pomocy zwrotnej, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia
2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego
na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego
oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego
i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006
(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.)
- w szczególności przez podejmowanie inicjatyw w zakresie efektywnego gospodarowania
tymi środkami, monitorowanie ich wykorzystania oraz ocenę stopnia ich wykorzystania
w skali kraju.
1
Politykę rozwoju prowadzi się na podstawie strategii rozwoju, programów i dokumentów
programowych oraz polityk publicznych.
2.
(uchylony)
3.
Polityka rozwoju może być prowadzona również na podstawie instrumentów prawnych i
finansowych określonych w odrębnych przepisach.
Użyte w ustawie określenia oznaczają
1)
beneficjent - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, realizującą projekty
finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych na podstawie decyzji lub
umowy o dofinansowanie projektu;
1a
dokumenty programowe - umowę partnerstwa, programy służące jej realizacji oraz dokumenty
opracowane w celu wdrożenia wsparcia finansowanego z Europejskiego Funduszu Rolniczego
Gwarancji lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich;
2)
instytucja zarządzająca - właściwego ministra, ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego lub, w przypadku regionalnego programu operacyjnego, zarząd województwa,
odpowiedzialnych za przygotowanie i realizację programu operacyjnego;
3)
instytucja pośrednicząca - organ administracji publicznej lub inną jednostkę sektora
finansów publicznych, której została powierzona, w drodze porozumienia zawartego z
instytucją zarządzającą, część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego;
instytucja pośrednicząca pełni funkcje instytucji pośredniczącej w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999
(Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25-78);
4)
instytucja wdrażająca - podmiot publiczny lub prywatny, któremu na podstawie porozumienia
lub umowy została powierzona, w ramach programu operacyjnego, realizacja zadań odnoszących
się bezpośrednio do beneficjentów; instytucja wdrażająca (instytucja pośrednicząca
II stopnia) pełni również funkcje instytucji pośredniczącej w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999;
4a)
instytucja audytowa - organ administracji publicznej funkcjonalnie niezależny od instytucji
zarządzającej oraz instytucji certyfikującej, wyznaczony dla każdego programu operacyjnego
i odpowiedzialny za weryfikację skutecznego działania systemu zarządzania i kontroli;
instytucja audytowa wykonuje zadania, o których mowa w art. 62 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999;
4b)
(uchylony)
4ba
koncepcja rozwoju kraju - dokument określający wyzwania rozwojowe kraju w wymiarze
społecznym, gospodarczym i przestrzennym na okres do 30 lat;
4c
kontrakt terytorialny - umowę określającą cele i przedsięwzięcia priorytetowe, które
mają istotne znaczenie dla rozwoju kraju oraz wskazanego w niej województwa, oraz
sposób ich koordynacji i warunki realizacji, a także dofinansowanie opracowywanych
przez zarząd województwa programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie
polityki spójności na lata 2014-2020;
4d
kontrakt programowy - umowę określającą kierunki i warunki dofinansowania programu
służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanego
przez zarząd województwa, w tym przedsięwzięcia priorytetowe realizowane w tym programie;
4e
kontrakt sektorowy - umowę określającą sposób realizacji, w tym finansowania, programów
rozwoju opracowanych przez właściwych ministrów w zakresie interwencji ukierunkowanej
terytorialnie;
4f
porozumienie terytorialne - umowę określającą w szczególności przedsięwzięcia priorytetowe
dla rozwoju danego obszaru objętego tym porozumieniem;
5)
(uchylony)
6)
kwalifikowalność wydatków - spełnienie przez wydatki poniesione w ramach programów
operacyjnych kryteriów
a)
spójności z postanowieniami przyjętego programu operacyjnego,
b)
określonych szczegółowo przez instytucję zarządzającą zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt
6,
c)
dodatkowych, przewidzianych dla danego źródła finansowania, w przypadku programów
finansowanych ze źródeł zagranicznych;
6a
obszar funkcjonalny - obszar, na którym występuje względnie wyodrębniający się, intensywny
i otwarty system powiązań społecznych, gospodarczych lub przyrodniczych, uwarunkowanych
cechami środowiska geograficznego (przyrodniczego i antropogenicznego); szczególnym
typem obszaru funkcjonalnego jest miejski obszar funkcjonalny;
6b
obszar strategicznej interwencji - określony w strategii rozwoju obszar o zidentyfikowanych
lub potencjalnych powiązaniach funkcjonalnych lub o szczególnych warunkach społecznych,
gospodarczych lub przestrzennych, decydujących o występowaniu barier rozwoju lub trwałych,
możliwych do aktywowania, potencjałów rozwojowych, do którego jest kierowana interwencja
publiczna łącząca inwestycje, w szczególności gospodarcze, infrastrukturalne lub w
zasoby ludzkie, finansowane z różnych źródeł, lub rozwiązania regulacyjne;
6c)
(uchylony)
7)
partnerzy społeczni i gospodarczy - organizacje pracodawców i organizacje związkowe,
reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach
dialogu społecznego
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2232 oraz z 2020 r. poz. 568 i 2157), samorządy zawodowe, izby gospodarcze, organizacje pozarządowe oraz podmioty, o których
mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
wyższym i nauce
(Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619), a także Rada Działalności Pożytku Publicznego;
7a)
programy służące realizacji umowy partnerstwa - programy
a)
w zakresie polityki spójności - programy realizowane z wykorzystaniem środków Europejskiego
Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności,
z wyłączeniem programów Europejskiej Współpracy Terytorialnej,
b
realizowane z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, funduszy wspierających sektory morski lub rybacki
oraz funduszy wspierających sprawy wewnętrzne;
7aa
plan rozwojowy - dokument określający reformy i inwestycje z udziałem środków Unii
Europejskiej mające na celu łagodzenie społecznych i gospodarczych skutków kryzysu
oraz wzmocnienie zrównoważonego rozwoju kraju;
7b
polityka publiczna - dokument określający podstawowe uwarunkowania, cele i kierunki
rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym i przestrzennym w danej dziedzinie
lub na danym obszarze, które wynikają bezpośrednio ze strategii rozwoju, o których
mowa w art. 9 pkt 2 i 3;
8)
(uchylony)
9)
projekt - przedsięwzięcie realizowane w ramach programu operacyjnego na podstawie
decyzji lub umowy o dofinansowanie, zawieranej między beneficjentem a instytucją zarządzającą,
instytucją pośredniczącą lub instytucją wdrażającą;
9a)
umowa partnerstwa - umowę określającą uwarunkowania, cele i kierunki wykorzystania
środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, przygotowaną z udziałem partnerów
społecznych i gospodarczych oraz zatwierdzoną przez Komisję Europejską;
10)
(uchylony)
11)
(uchylony)
12)
wsparcie zwrotne - wsparcie finansowe niestanowiące dotacji, podlegające całkowitemu
albo częściowemu zwrotowi, przyznawane w szczególności w formie pożyczek, poręczeń
lub gwarancji.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1.
Projekt koncepcji rozwoju kraju, projekty strategii rozwoju, o których mowa w art.
9 pkt 2 i 3, oraz projekty polityk publicznych podlegają konsultacjom w szczególności
z: jednostkami samorządu terytorialnego i ich związkami, partnerami społecznymi i
gospodarczymi oraz z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.
2.
Projekt strategii rozwoju województwa podlega konsultacjom w szczególności z: jednostkami
samorządu terytorialnego z obszaru tego województwa i ich związkami, partnerami społecznymi
i gospodarczymi, właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego
Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.
3.
Projekt strategii rozwoju ponadlokalnego oraz strategii rozwoju gminy podlega konsultacjom
w szczególności z: sąsiednimi gminami i ich związkami, lokalnymi partnerami społecznymi
i gospodarczymi, mieszkańcami gmin - w przypadku strategii rozwoju ponadlokalnego
albo gminy - w przypadku strategii rozwoju gminy, oraz z właściwym dyrektorem regionalnego
zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.
4.
Podmiot opracowujący projekt koncepcji rozwoju kraju, projekt strategii rozwoju oraz
projekt polityki publicznej ogłasza na swojej stronie internetowej oraz może ogłaszać
w prasie odpowiednio o zasięgu krajowym, regionalnym lub lokalnym, informację o konsultacjach,
terminie i sposobie przekazywania uwag do projektu oraz terminie i miejscu spotkań
konsultacyjnych. Ogłoszenie w prasie zawiera dodatkowo informację o adresie strony
internetowej, na której zamieszczono projekt.
5.
Opinię o projekcie przekazuje się podmiotowi opracowującemu projekt w sposób określony
w ogłoszeniu, w terminie określonym przez ten podmiot, nie krótszym niż 35 dni od
dnia ogłoszenia na stronie internetowej informacji, o której mowa w ust. 4. Nieprzekazanie
opinii w terminie oznacza rezygnację z jej przedstawienia.
6.
W terminie 30 dni od upływu terminu, o którym mowa w ust. 5, podmiot opracowujący
projekt przygotowuje sprawozdanie z przebiegu i wyników konsultacji, zawierające w
szczególności ustosunkowanie się do zgłoszonych uwag wraz z uzasadnieniem, i zamieszcza
je na swojej stronie internetowej.
7.
Do aktualizacji koncepcji rozwoju kraju, strategii rozwoju oraz polityk publicznych
stosuje się ust. 1-6.
Przy opracowywaniu projektu koncepcji rozwoju kraju oraz projektów strategii rozwoju,
programów, polityk publicznych i dokumentów programowych stosuje się przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko
(Dz. U. z 2021 r. poz. 247 i 784).
1.
Koordynacja i realizacja procesu ewaluacji polityki rozwoju, o których mowa w art.
3a pkt 4a, polegają w szczególności na
1)
prowadzeniu ewaluacji strategii rozwoju opracowywanych przez ministra właściwego do
spraw rozwoju regionalnego oraz instrumentów istotnych dla realizacji polityki rozwoju
i na tej podstawie formułowaniu wniosków i rekomendacji w zakresie programowania i
realizacji polityki rozwoju;
2
opracowywaniu standardów dla ewaluacji strategii rozwoju, dokumentów programowych
oraz innych dokumentów.
2
Standardy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
zamieszcza na swojej stronie internetowej.
3.
W przypadku utworzenia przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, w
urzędzie go obsługującym, krajowej jednostki ewaluacyjnej zadania, o których mowa
w ust. 1, wykonuje ta jednostka.
(uchylony)
(uchylony)
Koncepcja rozwoju kraju zawiera w szczególności
1)
wnioski z analizy trendów rozwojowych zachodzących w kraju;
2)
wnioski z analizy trendów rozwojowych zachodzących na świecie i ich potencjalny wpływ
na trendy rozwojowe w kraju;
3)
scenariusze rozwoju i wyzwania rozwojowe kraju, w wymiarze społecznym, gospodarczym
i przestrzennym.
1.
Przygotowanie i uzgadnianie projektu koncepcji rozwoju kraju koordynuje Prezes Rady
Ministrów lub wyznaczony przez niego właściwy minister.
2.
Koncepcja rozwoju kraju jest przyjmowana przez Radę Ministrów w drodze uchwały.
3.
Prezes Rady Ministrów informuje Sejm i Senat o przyjęciu przez Radę Ministrów koncepcji
rozwoju kraju.
1.
Koncepcja rozwoju kraju jest aktualizowana, jeżeli taka konieczność wynika ze zmian
trendów rozwojowych zachodzących w kraju lub na świecie, przynajmniej raz w okresie
swojego obowiązywania.
2.
Do aktualizacji koncepcji rozwoju kraju stosuje się art. 8a i art. 8b.
Strategiami rozwoju są
1)
(uchylony)
2
średniookresowa strategia rozwoju kraju - dokument określający podstawowe uwarunkowania,
cele i kierunki rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym i przestrzennym,
na okres 10-15 lat, oraz szczegółowe działania na okres 4 lat, realizowany przez strategie
rozwoju, o których mowa w pkt 3 i 4, oraz za pomocą programów, z uwzględnieniem okresu
programowania Unii Europejskiej;
3
inne strategie rozwoju - dokumenty określające podstawowe uwarunkowania, cele i kierunki
rozwoju, odnoszące się do sektorów, dziedzin, regionów lub rozwoju przestrzennego;
4
strategia rozwoju województwa - dokument, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1668);
5
strategia rozwoju gminy - dokument, o którym mowa w art. 10e ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2020 r. poz. 713 i 1378);
6
strategia rozwoju ponadlokalnego - dokument, o którym mowa w art. 10g ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i w art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o związku metropolitalnym w województwie
śląskim
(Dz. U. poz. 730 oraz z 2020 r. poz. 1378).
(uchylony)
1.
Podmiot opracowujący projekt strategii rozwoju, projekt polityki publicznej, projekt
programu rozwoju lub projekt programu służącego realizacji umowy partnerstwa przygotowuje
diagnozę sytuacji społecznej, gospodarczej i przestrzennej, z uwzględnieniem obszarów
funkcjonalnych, w tym miejskich obszarów funkcjonalnych.
2.
Podmiot opracowujący projekt strategii rozwoju przeprowadza uprzednią ewaluację trafności,
przewidywanej skuteczności i efektywności realizacji strategii rozwoju - przed jej
przyjęciem.
(uchylony)
(uchylony)
1.
Średniookresowa strategia rozwoju kraju określa w szczególności
1)
wnioski z diagnozy, o której mowa w art. 10a ust. 1, przygotowanej na potrzeby tej
strategii;
2)
zidentyfikowane potencjały i problemy rozwoju, z uwzględnieniem zróżnicowań przestrzennych;
3)
strategiczne wyzwania rozwojowe;
4)
cele strategiczne rozwoju w wymiarze społecznym, gospodarczym i przestrzennym;
5)
obszary strategicznej interwencji;
6)
kierunki interwencji, w tym interwencji podmiotów prowadzących politykę rozwoju, o
których mowa w art. 3, oraz działania służące osiągnięciu celów strategicznych rozwoju;
7)
oczekiwane rezultaty planowanych interwencji, w tym w wymiarze przestrzennym, oraz
wskaźniki ich osiągnięcia;
8)
system realizacji strategii;
9)
założenia ram finansowych i potencjalne źródła finansowania.
2.
Projekt średniookresowej strategii rozwoju kraju opracowuje minister właściwy do spraw
rozwoju regionalnego we współpracy z członkami Rady Ministrów i przedkłada go Radzie
Ministrów.
3.
Średniookresowa strategia rozwoju kraju jest przyjmowana przez Radę Ministrów w drodze
uchwały.
4.
Średniookresowa strategia rozwoju kraju jest aktualizowana, jeżeli taka konieczność
wynika ze zmian sytuacji społecznej lub gospodarczej kraju.
5.
Do aktualizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju stosuje się ust. 2 i 3.
1
Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, są spójne ze średniookresową strategią
rozwoju kraju.
1a
Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, określają w szczególności
1)
wnioski z diagnozy, o której mowa w art. 10a ust. 1, przygotowanej na potrzeby danej
strategii;
2)
zidentyfikowane potencjały i problemy rozwoju, z uwzględnieniem zróżnicowań przestrzennych;
3)
strategiczne wyzwania rozwojowe;
4)
cele strategiczne rozwoju w zakresie objętym strategią, z uwzględnieniem zróżnicowań
przestrzennych;
5)
kierunki interwencji, w tym interwencji podmiotów prowadzących politykę rozwoju, o
których mowa w art. 3, oraz działania służące osiągnięciu celów strategicznych rozwoju;
6)
zakres interwencji na wybranych obszarach strategicznej interwencji;
7)
oczekiwane rezultaty planowanych interwencji, w tym w wymiarze przestrzennym, oraz
wskaźniki ich osiągnięcia;
8)
systemy realizacji strategii;
9)
założenia ram finansowych i potencjalne źródła finansowania.
2.
Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, mogą obejmować okres wykraczający
poza okres obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju, jeżeli wynika to
ze specyfiki rozwojowej w danym obszarze oraz mogą zawierać elementy inne niż określone
w ust. 1, jeżeli wynika to ze zobowiązań międzynarodowych.
3.
W przypadku gdy strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, obejmują okres wykraczający
poza okres obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju, w strategiach tych
wydziela się okres odpowiadający okresowi obowiązywania średniookresowej strategii
rozwoju kraju.
System realizacji strategii rozwoju zawiera warunki i procedury obowiązujące w realizacji
strategii.
1
Projekt strategii rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, opracowuje właściwy minister
z własnej inicjatywy lub w wykonaniu zobowiązania nałożonego przez Radę Ministrów
oraz przedkłada go ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu wydania
opinii dotyczącej zgodności ze średniookresową strategią rozwoju kraju oraz z wymogami
określonymi w art. 13 ust. 1a.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię, o której mowa w ust.
1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu strategii rozwoju, o której mowa
w art. 9 pkt 3.
3.
(uchylony)
4
Właściwy minister przedkłada do rozpatrzenia przez Radę Ministrów projekt strategii
rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, wraz z opinią, o której mowa w ust. 1.
5
Strategia rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, jest przyjmowana przez Radę Ministrów
w drodze uchwały.
6
Strategia rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, podlega aktualizacji, jeżeli jest
to konieczne dla zachowania jej spójności ze średniookresową strategią rozwoju kraju.
Do aktualizacji stosuje się ust. 1-5.
7
Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do strategii ponadregionalnej.
1.
Strategiami rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, odnoszącymi się do regionów są
w szczególności
1)
krajowa strategia rozwoju regionalnego;
2)
strategia ponadregionalna.
3)
(uchylony)
2
Projekt krajowej strategii rozwoju regionalnego opracowuje minister właściwy do spraw
rozwoju regionalnego w konsultacji z jednostkami samorządu terytorialnego oraz partnerami
społecznymi i gospodarczymi, na okres niewykraczający poza okres obowiązywania średniookresowej
strategii rozwoju kraju.
3.
(uchylony)
4
Projekt strategii ponadregionalnej mogą opracować wspólnie samorządy województw dla
terytorium tych województw.
5
Strategia ponadregionalna jest przyjmowana przez sejmiki właściwych województw w drodze
uchwały.
6
Na wspólny wniosek samorządów województw, opracowany i zaakceptowany przez sejmiki
tych województw, projekt strategii ponadregionalnej może zostać przekazany ministrowi
właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu jego zaopiniowania i przekazania Radzie
Ministrów. Do wydania opinii stosuje się odpowiednio art. 14 ust. 1 i 2.
7
W przypadku, o którym mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
przedkłada Radzie Ministrów, wraz ze swoją opinią, projekt strategii ponadregionalnej
w celu jego przyjęcia.
8
Rada Ministrów przyjmuje strategię ponadregionalną, o której mowa w ust. 7, w drodze
uchwały.
9
Strategia ponadregionalna przyjęta przez Radę Ministrów podlega aktualizacji, jeżeli
jest to konieczne dla zachowania jej spójności ze średniookresową strategią rozwoju
kraju. Do aktualizacji tej strategii stosuje się odpowiednio ust. 4 i 6-8.
(uchylony)
(uchylony)
W celu zapewnienia realizacji europejskiej polityki spójności w Polsce tworzy się
dokument, o którym mowa w tytule II w rozdziale II rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy
ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, zwany dalej „narodową strategią spójności”.
Zasady wieloletniego finansowania realizacji polityki rozwoju określają przepisy o
finansach publicznych.
1.
Projekt umowy partnerstwa opracowuje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
we współpracy w szczególności z
1)
ministrami właściwymi ze względu na zakres objęty umową partnerstwa;
2)
zarządami województw;
3)
partnerami społecznymi i gospodarczymi.
2.
Projekt umowy partnerstwa opiniuje Komisja Wspólna Rządu i Samorządu Terytorialnego.
3
Przy opracowywaniu projektu umowy partnerstwa uwzględnia się strategie rozwoju, o
których mowa w art. 9 pkt 2-4.
4.
Projekt umowy partnerstwa jest przyjmowany przez Radę Ministrów, w drodze uchwały,
na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.
5.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego negocjuje z Komisją Europejską przyjęty
przez Radę Ministrów projekt umowy partnerstwa.
6.
Umowa partnerstwa zatwierdzona przez Komisję Europejską jest przekazywana do wiadomości
członkom Rady Ministrów.
7.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” komunikat o
1)
podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej umowę partnerstwa;
2)
adresie strony internetowej, na której zostanie zamieszczona treść umowy partnerstwa.
8.
Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany umowy partnerstwa.
1.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego sporządza sprawozdanie roczne z realizacji
umowy partnerstwa w terminie 8 miesięcy od zakończenia każdego roku oraz przedkłada
je Komitetowi do spraw Umowy Partnerstwa i Radzie Ministrów do wiadomości.
2
Pierwsze sprawozdanie z realizacji umowy partnerstwa, obejmujące pierwsze dwa lata
jej realizacji, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego sporządza w trzecim
roku realizacji umowy partnerstwa. Końcowe sprawozdanie z realizacji umowy partnerstwa
minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego sporządza w trzecim roku następującym
po okresie realizacji umowy partnerstwa.
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
1.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
1)
koordynuje przygotowanie programów służących realizacji umowy partnerstwa;
2)
może inicjować programy służące realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności
i ich zmiany, opracowywane przez zarząd województwa;
3)
opracowuje programy służące realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności;
4)
opiniuje, co do zgodności z umową partnerstwa, projekty programów służących realizacji
umowy partnerstwa oraz ich zmiany.
2.
Koordynacja przygotowania programów służących realizacji umowy partnerstwa polega
na
1)
monitorowaniu stanu przygotowania tych programów;
2)
zapewnieniu spójnego i komplementarnego systemu informacji i promocji tych programów.
3.
Koordynacja przygotowania programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie
polityki spójności, o której mowa w ust. 1 pkt 1, polega w szczególności na
1)
reprezentowaniu Rzeczypospolitej Polskiej w kontaktach z Komisją Europejską;
2)
prowadzeniu, we współpracy z właściwymi ministrami i zarządami województw, negocjacji
z Komisją Europejską mających na celu uzgodnienie treści tych programów oraz ich zmian;
3)
proponowaniu podmiotów, które mają być odpowiedzialne za zarządzanie i kontrolę tych
programów.
4
Minister właściwy do spraw rybołówstwa oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych
opracowują programy służące realizacji umowy partnerstwa realizowane z wykorzystaniem
odpowiednio środków funduszy wspierających sektory morski lub rybacki oraz funduszy
wspierających sprawy wewnętrzne, a także
1)
reprezentują Rzeczpospolitą Polską w kontaktach z Komisją Europejską;
2)
prowadzą negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści tych programów;
3)
proponują podmioty, które mają być odpowiedzialne za zarządzanie i kontrolę tych programów.
4a
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi opracowuje program służący realizacji umowy
partnerstwa realizowany z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na
rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz dokumenty mające na celu wdrożenie
wsparcia finansowanego z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji lub Europejskiego
Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, a także
1)
reprezentuje Rzeczpospolitą Polską w kontaktach z Komisją Europejską;
2)
prowadzi negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści programu
i dokumentów;
3)
proponuje podmioty, które mają być odpowiedzialne za zarządzanie i kontrolę programu
i dokumentów.
4b
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego opracowuje program służący realizacji
umowy partnerstwa realizowany z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Społecznego
Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej, a także
1)
reprezentuje Rzeczpospolitą Polską w kontaktach z Komisją Europejską;
2)
prowadzi negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści tego programu;
3)
proponuje podmioty, które mają być odpowiedzialne za zarządzanie i kontrolę tego programu.
5.
Zarząd województwa opracowuje dla danego województwa program służący realizacji umowy
partnerstwa w zakresie polityki spójności.
Właściwy organ przy opracowaniu programu służącego realizacji umowy partnerstwa albo
dokumentu, o których mowa w art. 14g ust. 4 i 4a, uwzględnia ustalenia umowy partnerstwa.
Program służący realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności określa
w szczególności
1
wybrane cele przewidziane do osiągnięcia zgodnie z umową partnerstwa oraz uzasadnienie
ich wyboru, z uwzględnieniem uwarunkowań krajowych lub regionalnych oraz przewidywanej
trafności, spójności, skuteczności i efektywności realizacji programu, o ile taka
ewaluacja była przygotowana;
2)
oczekiwane rezultaty, które mają zostać osiągnięte przez realizację tego programu;
3)
opis działań, które mogą uzyskać dofinansowanie w ramach tego programu;
4)
plan finansowy;
5)
system instytucjonalny określający instytucje i podmioty zaangażowane w realizację
programu oraz ich powiązania.
1.
Projekt programu służącego realizacji umowy partnerstwa opracowany przez
1
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, ministra właściwego do spraw rozwoju
wsi, ministra właściwego do spraw rybołówstwa, ministra właściwego do spraw wewnętrznych
oraz ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, jest przyjmowany przez
Radę Ministrów,
2)
zarząd województwa, jest przyjmowany przez zarząd województwa
- w drodze uchwały, po uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4, przed
skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską.
2.
Programy służące realizacji umowy partnerstwa
1)
w zakresie polityki spójności, po przyjęciu przez Komisję Europejską, są przekazywane
przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,
2
realizowane z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, funduszy wspierających sektory morski lub rybacki,
funduszy wspierających sprawy wewnętrzne oraz środków Europejskiego Funduszu Społecznego
Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej, po przyjęciu przez Komisję
Europejską, są przekazywane odpowiednio przez ministra właściwego do spraw rozwoju
wsi, ministra właściwego do spraw rybołówstwa, ministra właściwego do spraw wewnętrznych
lub ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego
- do wiadomości członkom Rady Ministrów.
Do programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności
stosuje się odpowiednio przepisy art. 19a i art. 20 ust. 2a i 3.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego
1)
podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji
Publicznej program realizowany z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Społecznego
Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej oraz jego zmiany;
2)
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat
o
a)
zatwierdzeniu przez Komisję Europejską programu realizowanego z wykorzystaniem środków
Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej
oraz jego zmian, jeżeli wymagały zatwierdzenia przez Komisję Europejską,
b)
adresie strony internetowej, na której został zamieszczony program realizowany z wykorzystaniem
środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji
materialnej oraz jego zmiany.
1
Propozycje zmian programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki
spójności opracowuje właściwa instytucja zarządzająca tym programem oraz przedkłada
je
1)
komitetowi monitorującemu odpowiedzialnemu za monitorowanie wdrażania i realizacji
programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności do zatwierdzenia
oraz
2)
ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu wyrażenia opinii.
2.
Po zatwierdzeniu zmian oraz uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt
4, zmiany programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności,
opracowanego przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, są przyjmowane
przez Radę Ministrów, w drodze uchwały, przed skierowaniem do przyjęcia przez Komisję
Europejską.
3.
Rada Ministrów może, w drodze uchwały, upoważnić ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego do przyjmowania zmian programu służącego realizacji umowy partnerstwa
w zakresie polityki spójności, opracowanego przez ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego, w zakresie określonym w upoważnieniu.
4
Zmiany, o których mowa w ust. 3, mogą dotyczyć elementów nieobjętych decyzją Komisji
Europejskiej przyjmującą program.
5
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego informuje Radę Ministrów o wszelkich
zmianach, o których mowa w ust. 3, w terminie miesiąca od ich zatwierdzenia przez
komitet monitorujący odpowiedzialny za monitorowanie wdrażania i realizacji programu
służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności.
6.
Po zatwierdzeniu zmian oraz uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt
4, zmiany programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności,
opracowanego przez zarząd województwa, są przyjmowane przez zarząd województwa, w
drodze uchwały, przed skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską.
Instytucja zarządzająca programem służącym realizacji umowy partnerstwa w zakresie
polityki spójności
1)
podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz
na portalu internetowym dostarczającym informacje na temat wszystkich programów służących
realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, ten program oraz jego
zmiany, a także termin, od którego program lub jego zmiany są stosowane;
2)
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat
o adresie strony internetowej oraz portalu, o których mowa w pkt 1, na których zostaną
zamieszczone ten program oraz jego zmiany, a także o terminie, od którego program
lub jego zmiany są stosowane - w przypadku programu służącego realizacji umowy partnerstwa
w zakresie polityki spójności, opracowanego przez ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego, a w przypadku programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie
polityki spójności, opracowanego przez zarząd województwa - w wojewódzkim dzienniku
urzędowym.
1.
Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu
Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 opracowuje minister
właściwy do spraw rozwoju wsi, po zasięgnięciu opinii komitetu monitorującego, o którym
mowa w art. 47 rozporządzenia nr 1303/2013.
2.
Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu
Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, po uzyskaniu opinii,
o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4, jest przyjmowany przez Radę Ministrów w drodze
uchwały, a następnie jest przekazywany przez ministra właściwego do spraw rozwoju
wsi Komisji Europejskiej.
2a.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi współpracuje z Komisją Europejską w zakresie
oceny przekazanego jej projektu zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
3.
Zmiana programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego
na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 po
1)
zatwierdzeniu przez Komisję Europejską tej zmiany - w przypadku, o którym mowa w art. 11 lit. a i b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013
z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski
Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie
Rady (WE) nr 1698/2005
(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.),
2)
poinformowaniu Komisji Europejskiej o tej zmianie - w przypadku, o którym mowa w art.
11 lit. c rozporządzenia wymienionego w pkt 1
− jest przekazywana przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi do wiadomości członkom
Rady Ministrów.
4.
Rada Ministrów może, w drodze uchwały, upoważnić ministra właściwego do spraw rozwoju
wsi do przyjmowania projektów zmian programu realizowanego z wykorzystaniem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020
w zakresie, o którym mowa w art. 11 lit. c rozporządzenia wymienionego w ust. 3 pkt
1.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi
1)
podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji
Publicznej program realizowany z wykorzystaniem środków z Europejskiego Funduszu Rolnego
na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz jego zmiany;
2)
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat
o
a)
zatwierdzeniu przez Komisję Europejską programu realizowanego z wykorzystaniem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020
oraz jego zmian, jeżeli wymagały zatwierdzenia przez Komisję Europejską,
b)
adresie strony internetowej, na której został zamieszczony program realizowany z wykorzystaniem
środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata
2014-2020 oraz jego zmiany.
1
Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu
Morskiego i Rybackiego opracowuje minister właściwy do spraw rybołówstwa, po zasięgnięciu
opinii komitetu monitorującego odpowiedzialnego za monitorowanie wdrażania i realizacji
tego programu.
2.
Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu
Morskiego i Rybackiego, po uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4,
jest przyjmowany przez Radę Ministrów w drodze uchwały, a następnie jest przekazywany
przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa Komisji Europejskiej.
3.
Zmiana programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Morskiego
i Rybackiego po jej zatwierdzeniu przez Komisję Europejską jest przekazywana przez
ministra właściwego do spraw rybołówstwa do wiadomości członkom Rady Ministrów.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa
1)
podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji
Publicznej program realizowany z wykorzystaniem środków z Europejskiego Funduszu Morskiego
i Rybackiego oraz jego zmiany;
2)
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat
o
a)
zatwierdzeniu przez Komisję Europejską programu realizowanego z wykorzystaniem środków
Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz jego zmian,
b)
adresie strony internetowej, na której został zamieszczony program realizowany z wykorzystaniem
środków Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz jego zmiany.
Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków funduszy wspierających
sprawy wewnętrzne opracowuje minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu
opinii komitetu monitorującego odpowiedzialnego za monitorowanie wdrażania i realizacji
tego programu.
1.
Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu
Społecznego Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej opracowuje minister
właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, po zasięgnięciu opinii komitetu monitorującego
odpowiedzialnego za monitorowanie wdrażania i realizacji tego programu, o ile taki
komitet został powołany.
2.
Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu
Społecznego Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej, po uzyskaniu
opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4, jest przyjmowany przez Radę Ministrów
w drodze uchwały, a następnie jest przekazywany przez ministra właściwego do spraw
zabezpieczenia społecznego Komisji Europejskiej.
3.
Zmiana programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Społecznego
Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej, odpowiednio po zatwierdzeniu
przez Komisję Europejską albo po poinformowaniu Komisji Europejskiej, jest przekazywana
przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego do wiadomości członkom
Rady Ministrów.
4.
Rada Ministrów może, w drodze uchwały, upoważnić ministra właściwego do spraw zabezpieczenia
społecznego do przyjmowania zmian programu realizowanego z wykorzystaniem środków
Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej
w zakresie zmian o typograficznym lub redakcyjnym charakterze.
1
W celu zapewnienia koordynacji i monitorowania realizacji umowy partnerstwa, w szczególności
programów służących jej realizacji, w tym współfinansowanych z Europejskiego Funduszu
Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz z funduszy wspierających sektory
morski lub rybacki, tworzy się Komitet do spraw Umowy Partnerstwa.
1
W celu zapewnienia koordynacji i monitorowania realizacji umowy partnerstwa, w szczególności
programów służących jej realizacji, tworzy się Komitet do spraw Umowy Partnerstwa.
2.
Do zadań Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa należy w szczególności
1)
przegląd realizacji umowy partnerstwa i programów służących realizacji umowy partnerstwa
z punktu widzenia postępów w osiąganiu celów tej umowy;
2)
formułowanie propozycji zmian umowy partnerstwa;
3)
analizowanie sytuacji, które wpływają na realizację umowy partnerstwa, oraz wskazywanie
zagadnień o charakterze horyzontalnym związanych z jej realizacją wymagających ewaluacji;
4)
w przypadku stwierdzenia opóźnień lub problemów systemowych związanych z realizacją
umowy partnerstwa wydawanie dla instytucji zarządzających programami służącymi realizacji
umowy partnerstwa rekomendacji dotyczących w szczególności poprawy efektywności tych
programów w zakresie osiągania jej celów, w tym działań naprawczych, związanych z
wypełnieniem warunków wynikających z członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii
Europejskiej;
5)
opiniowanie strategii komunikacji polityki spójności oraz jej zmian.
3.
Komitetowi do spraw Umowy Partnerstwa przewodniczy minister właściwy do spraw rozwoju
regionalnego.
4
Zastępcami przewodniczącego Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa są
1)
przedstawiciel wyznaczony przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi;
2)
przedstawiciel wyznaczony przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa;
3)
przedstawiciel wyznaczony przez ministra właściwego do spraw gospodarki.
4.
(uchylony)
5.
Przewodniczący Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa może powoływać podkomitety, określając
zakres ich zadań.
6.
W skład Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa wchodzą
1)
przedstawiciele instytucji zarządzających programami służącymi realizacji umowy partnerstwa;
2)
przedstawiciele ministrów właściwych ze względu na zakres objęty umową partnerstwa;
3)
przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych;
4)
przedstawiciel ministra właściwego do spraw gospodarki;
5)
przedstawiciel Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;
6)
3 przedstawicieli strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego;
7)
przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych.
7.
Przewodniczący Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa powołuje i odwołuje jego członków
zapewniając, przy uwzględnieniu zasady partnerstwa, aby przedstawiciele
1)
strony samorządowej, z uwzględnieniem przedstawicieli strony samorządowej Komisji
Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego,
2)
strony rządowej,
3)
partnerów społecznych i gospodarczych
- stanowili po 1/3 składu Komitetu.
8.
Komitet do spraw Umowy Partnerstwa jest powoływany na okres realizacji umowy partnerstwa.
9.
Tryb pracy Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa określa regulamin, przyjmowany, w drodze
uchwały, przez Komitet zwykłą większością głosów.
10.
Obsługę kancelaryjno-administracyjną Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa zapewnia
urząd obsługujący ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.
1.
Projekt planu rozwojowego opracowuje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
we współpracy z właściwymi ministrami, zarządami województw oraz partnerami społecznymi
i gospodarczymi. Projekt planu rozwojowego jest przyjmowany przez Radę Ministrów,
w drodze uchwały, na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.
2.
Przy opracowywaniu projektu planu rozwojowego uwzględnia się strategie rozwoju, o
których mowa w art. 9.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany planu rozwojowego.
1.
W zakresie, w jakim w ramach planu rozwojowego jest udzielana pomoc publiczna w rozumieniu
art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub pomoc de minimis , zastosowanie mają szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy.
2.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana z zachowaniem zasady niedyskryminacji
i przejrzystości, w zakresie niezbędnym do realizacji celów określonych w planie rozwojowym.
3.
Podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są podmioty, o których mowa
w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących
pomocy publicznej
(Dz. U. z 2021 r. poz. 743).
4.
Podmiotami udzielającymi pomocy mogą być również inne podmioty określone w przepisach
wykonawczych wydanych na podstawie ust. 5.
5.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może określić, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust.
1, a także podmioty udzielające tej pomocy, uwzględniając konieczność zapewnienia
zgodności tej pomocy z rynkiem wewnętrznym, efektywnego i skutecznego jej wykorzystania
oraz przejrzystości jej udzielania, w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają
szczegółowego przeznaczenia, warunków lub trybu udzielania tej pomocy.
6.
Szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust.
1, nieobjętej przepisami, o których mowa w ust. 5, lub innymi przepisami określa umowa
o dofinansowanie projektu, decyzja o dofinansowaniu projektu lub akt będący podstawą
jej udzielenia.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opracowuje we współpracy z ministrami
właściwymi ze względu na zakres objęty kontraktem terytorialnym stanowisko dotyczące
zakresu i treści kontraktu terytorialnego, w tym celów mających istotne znaczenie
dla rozwoju kraju oraz województwa objętego kontraktem, a następnie przedstawia je
do wiadomości Radzie Ministrów.
1.
Zarząd województwa opracowuje projekt stanowiska dotyczącego proponowanych zakresu
i treści kontraktu terytorialnego, w tym celów i przedsięwzięć priorytetowych mających
istotne znaczenie dla rozwoju województwa objętego kontraktem.
2.
Projekt stanowiska, o którym mowa w ust. 1, zarząd województwa przekazuje do zaopiniowania
przez jednostki samorządu terytorialnego znajdujące się na terenie województwa objętego
kontraktem terytorialnym, właściwe ze względu na zakres objęty kontraktem. Opinia
jest wyrażana podczas konferencji, w której uczestniczą przedstawiciele zarządu województwa
oraz przedstawiciele właściwych jednostek samorządu terytorialnego.
3.
Zarząd województwa przyjmuje, w drodze uchwały, stanowisko dotyczące proponowanych
zakresu i treści kontraktu terytorialnego, w tym celów i przedsięwzięć priorytetowych
mających istotne znaczenie dla rozwoju województwa objętego kontraktem.
1.
Na podstawie stanowisk, o których mowa w art. 14m i art. 14n ust. 3, minister właściwy
do spraw rozwoju regionalnego oraz zarząd województwa negocjują projekt kontraktu
terytorialnego.
2.
Rada Ministrów w drodze uchwały
1)
zatwierdza wynegocjowany kontrakt terytorialny;
2)
określa zakres i warunki dofinansowania programu służącego realizacji umowy partnerstwa
w zakresie polityki spójności opracowanego przez zarząd województwa środkami pochodzącymi
z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych.
3.
Zarząd województwa zatwierdza wynegocjowany kontrakt terytorialny w drodze uchwały.
4.
Zatwierdzony kontrakt terytorialny zawierają minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
oraz właściwy zarząd województwa.
1.
Kontrakt terytorialny określa co najmniej
1)
województwo, którego dotyczy;
2)
cele przewidziane do realizacji na terenie danego województwa;
3)
przedsięwzięcia priorytetowe zgodne z celami wynikającymi odpowiednio ze strategii
rozwoju, o których mowa w art. 9;
4)
warunki realizacji przedsięwzięć priorytetowych, w tym potencjalne źródła ich finansowania;
5)
oczekiwane rezultaty przedsięwzięć priorytetowych;
6)
wykaz projektów współfinansowanych w ramach programów służących realizacji umowy partnerstwa
w zakresie polityki spójności lub projektów finansowanych ze środków budżetu państwa
lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, umożliwiających realizację danego
przedsięwzięcia priorytetowego, których identyfikację minister właściwy do spraw rozwoju
regionalnego i zarząd województwa uznają za zasadną;
7)
zakres i tryb sprawozdawczości z jego realizacji;
8)
sposób wykonywania przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego kontroli
i monitoringu nad jego realizacją;
9)
sposób i warunki weryfikacji realizacji przedsięwzięć priorytetowych;
10)
warunki jego zmian;
11)
warunki i sposób jego rozwiązania.
2.
Kontrakt terytorialny określa ponadto wysokość, sposób i warunki dofinansowania programów
służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowywanych
przez zarząd województwa, oraz zobowiązanie do stosowania wytycznych, o których mowa
w art. 5 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki
spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020
(Dz. U. z 2020 r. poz. 818).
3.
Do zmiany kontraktu terytorialnego przepisy art. 14m-14o stosuje się odpowiednio.
4.
Zmiany kontraktu terytorialnego w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, 6 i 7-9,
oraz dotyczące sposobu i warunków dofinansowania programów służących realizacji umowy
partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowywanych przez zarząd województwa,
nie wymagają przyjęcia w drodze uchwały Rady Ministrów.
1.
Realizację kontraktu terytorialnego koordynuje minister właściwy do spraw rozwoju
regionalnego, a ze strony samorządowej właściwy zarząd województwa.
2.
W celu realizacji zobowiązań wynikających z kontraktu terytorialnego zarząd województwa
może zawierać porozumienia z jednostkami samorządu terytorialnego zaangażowanymi w
realizację jego postanowień, znajdującymi się na terenie województwa objętego kontraktem.
3.
Realizacja celów i przedsięwzięć priorytetowych mających istotne znaczenie dla rozwoju
kraju i województwa, określonych w kontrakcie terytorialnym jest finansowana w szczególności
ze środków programów oraz programów służących realizacji umowy partnerstwa lub z budżetów
jednostek samorządu terytorialnego znajdujących się na terenie województwa objętego
kontraktem terytorialnym.
1.
Podmioty zaangażowane w realizację kontraktu terytorialnego przekazują, do dnia 31
marca każdego roku, ministrowi właściwemu ze względu na zakres objęty kontraktem terytorialnym,
w zakresie jego właściwości, w odniesieniu do przedsięwzięć, o których mowa w art.
14p ust. 1 pkt 3, nieobjętych programami służącymi realizacji umowy partnerstwa w
zakresie polityki spójności, informacje o realizacji kontraktu w roku poprzednim.
2.
Minister właściwy ze względu na zakres objęty kontraktem terytorialnym przekazuje,
do dnia 30 kwietnia każdego roku, ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego,
z uwzględnieniem informacji, o których mowa w ust. 1, informację o realizacji kontraktu
w roku poprzednim.
3.
Instytucja zarządzająca programem służącym realizacji umowy partnerstwa w zakresie
polityki spójności, w zakresie swojej właściwości, w odniesieniu do przedsięwzięć,
o których mowa w art. 14p ust. 1 pkt 3, objętych programami służącymi realizacji umowy
partnerstwa w zakresie polityki spójności, przekazuje, do dnia 30 kwietnia każdego
roku, ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego informację o realizacji
kontraktu terytorialnego w roku poprzednim.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przygotowuje, z uwzględnieniem informacji,
o których mowa w ust. 2 i 3, w porozumieniu z właściwym zarządem województwa informację
o realizacji kontraktu terytorialnego w roku poprzednim.
5.
Informację o realizacji kontraktu terytorialnego w roku poprzednim
1)
minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przekazuje, do dnia 30 czerwca każdego
roku, Radzie Ministrów oraz zarządowi województwa;
2)
zarząd województwa przekazuje, do dnia 30 lipca każdego roku, sejmikowi województwa.
1.
Kontrakt programowy określa w szczególności
1)
maksymalną kwotę dofinansowania programu służącego realizacji umowy partnerstwa w
zakresie polityki spójności, opracowanego przez zarząd województwa, środkami pochodzącymi
ze źródeł zagranicznych lub z budżetu państwa;
2)
minimalną kwotę dofinansowania ze źródeł krajowych niezbędną do realizacji programu
służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanego
przez zarząd województwa, którą zapewnia samorząd województwa ze środków własnych
lub środków beneficjentów tego programu;
3)
kierunki i warunki wsparcia realizowanego w ramach programu służącego realizacji umowy
partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanego przez zarząd województwa,
oraz przedsięwzięcia priorytetowe;
4)
warunki przekazywania i rozliczania środków, o których mowa w pkt 1;
5)
sposób wykonywania przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego kontroli
i monitoringu kontraktu programowego;
6)
zakres odpowiedzialności finansowej stron kontraktu programowego;
7)
warunki jego zmiany i rozwiązania.
2.
Projekt kontraktu programowego przygotowuje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego.
3.
Projekt kontraktu programowego minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego negocjuje
z zarządem województwa.
4.
Kontrakt programowy jest zawierany między ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego
oraz zarządem województwa.
5.
Kontrakt programowy stanowi podstawę do negocjacji z Komisją Europejską programu służącego
realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanego przez zarząd
województwa.
6.
Po zakończeniu negocjacji, o których mowa w ust. 5, kontrakt programowy może zostać
zmieniony tylko w zakresie wynikającym z tych negocjacji.
7.
Realizację kontraktu programowego koordynuje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego,
a ze strony samorządowej - właściwy zarząd województwa.
1.
Porozumienie terytorialne może być zawierane przez
1)
zarząd województwa z jednostkami samorządu terytorialnego z obszaru tego województwa
lub ich związkami, porozumieniami lub stowarzyszeniami, realizującymi zadania w zakresie
polityki rozwoju wynikające ze strategii rozwoju województwa;
2)
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, a także właściwego ministra, jeżeli
zakres porozumienia terytorialnego tego wymaga, z gminą lub powiatem, lub ich związkami,
porozumieniami lub stowarzyszeniami, w przypadku gdy jego zasadność wynika z krajowej
strategii rozwoju regionalnego;
3)
jednostki samorządu terytorialnego realizujące zadania w zakresie polityki rozwoju
wynikające ze strategii rozwoju ponadlokalnego albo strategii rozwoju gmin objętych
tym porozumieniem.
2.
Porozumienie terytorialne określa w szczególności przedsięwzięcia priorytetowe dla
rozwoju danego obszaru zgodne z celami wynikającymi ze strategii rozwoju, o których
mowa w art. 9 pkt 3-6, w tym przewidywane źródła ich finansowania.
3.
Projekt porozumienia terytorialnego przygotowuje odpowiednio
1)
zarząd województwa;
2)
minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego samodzielnie albo we współpracy z
właściwym ministrem, jeżeli zakres porozumienia terytorialnego tego wymaga;
3)
wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu albo organ wykonawczy związku,
porozumienia międzygminnego albo stowarzyszenia, który jest inicjatorem porozumienia
terytorialnego.
4.
Podmioty wskazane w ust. 3 pkt 2 i 3 zasięgają opinii zarządu województwa co do spójności
przygotowanego projektu porozumienia terytorialnego z odpowiednią strategią rozwoju
województwa.
5.
Projekt porozumienia terytorialnego negocjują podmioty wskazane w projekcie jako strony
porozumienia.
6.
W negocjacjach, na wniosek którejkolwiek ze stron porozumienia terytorialnego, może
uczestniczyć przedstawiciel zarządu województwa.
7.
O zawartym porozumieniu terytorialnym inicjator tego porozumienia informuje właściwy
zarząd województwa lub zarząd powiatu, o ile nie są one stroną porozumienia.
1
Projekt programu Europejskiej Współpracy Terytorialnej, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17
grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego
Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”
(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 259, z późn. zm.)
1)
udostępnia na stronie internetowej oraz portalu internetowym dostarczającym informacje
na temat wszystkich programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki
spójności, w celu wyrażenia opinii o projekcie programu przez partnerów społecznych
i gospodarczych, których zakresu działania dotyczy ten projekt;
2)
przekazuje do zaopiniowania Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego.
2.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, wyrażają opinię w terminie wyznaczonym przez ministra
właściwego do spraw rozwoju regionalnego, nie krótszym niż 14 dni od dnia odpowiednio
udostępnienia albo przekazania projektu programu EWT do zaopiniowania. Niewyrażenie
opinii w terminie oznacza rezygnację z prawa jej wyrażenia.
3.
Rada Ministrów wyraża zgodę na przystąpienie do programu EWT, w drodze uchwały, przed
skierowaniem go do przyjęcia przez Komisję Europejską.
4.
Po przyjęciu programu EWT przez Komisję Europejską minister właściwy do spraw rozwoju
regionalnego
1)
przekazuje program EWT Radzie Ministrów do wiadomości;
2
podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz
na portalu internetowym dostarczającym informacje na temat wszystkich programów służących
realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, program EWT oraz termin,
od którego ten program jest stosowany;
3)
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat
o adresie strony internetowej oraz portalu, na których zostanie zamieszczony program
EWT, a także o terminie, od którego ten program jest stosowany.
5.
Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany programu EWT.
1.
Programy są dokumentami o charakterze operacyjno-wdrożeniowym ustanawianymi w celu
realizacji strategii rozwoju, określającymi działania przewidziane do realizacji zgodnie
z ustalonym systemem realizacji programu i planem finansowym, stanowiącymi element
programu.
2.
Średniookresowa strategia rozwoju kraju oraz strategie rozwoju, o których mowa w art.
9 pkt 3, mogą być realizowane również na podstawie umów lub porozumień międzynarodowych,
odrębnych programów, w tym programów operacyjnych oraz programów realizowanych w ramach
celu Europejska Współpraca Terytorialna, o których mowa w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1080/2006 z dnia 5 lipca 2006 r.
w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylenia rozporządzenia (WE)
nr 1783/1999
(Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 1) i programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października
2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu
Sąsiedztwa i Partnerstwa
(Dz. Urz. UE L 310 z 09.01.2006, str. 1), oraz instrumentów prawnych i finansowych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej.
3.
Realizacja średniookresowej strategii rozwoju kraju w zakresie, o którym mowa w ust.
2, odbywa się na zasadach określonych w umowach lub porozumieniach międzynarodowych,
a także w odrębnych programach, w tym operacyjnych oraz instrumentach finansowych,
o których mowa w ust. 2, realizowanych na podstawie przepisów Unii Europejskiej tam
wskazanych, dotyczących tych programów oraz na podstawie właściwych decyzji Komisji
Europejskiej.
4.
Programami są
1)
programy operacyjne - dokumenty, o których mowa w art. 37 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999, realizujące cele zawarte w narodowej strategii spójności i strategiach rozwoju,
o których mowa w art. 9 pkt 3; programami operacyjnymi są krajowe programy operacyjne
i regionalne programy operacyjne;
2
programy rozwoju - dokumenty realizujące cele zawarte w strategiach rozwoju, o których
mowa w art. 9 pkt 3-6, oraz programy wieloletnie, o których mowa w przepisach o finansach
publicznych.
5.
Funkcję instytucji zarządzającej dla programów, o których mowa w ust. 2, dla których
instytucja zarządzająca została umiejscowiona w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
decyzji Komisji Europejskiej, pełni minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego.
W przypadku gdy w programach, zgodnie z odpowiednią decyzją Komisji Europejskiej,
instytucja zarządzająca znajduje się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, minister
właściwy do spraw rozwoju regionalnego pełni rolę koordynatora krajowego.
6
Instytucja opracowująca program rozwoju o wartości powyżej 300 mln zł przygotowuje
dla tego programu raport ewaluacyjny podsumowujący efekty realizacji programu. Przepisu
nie stosuje się do programów wieloletnich, o których mowa w przepisach o finansach
publicznych.
7.
(uchylony)
8.
(uchylony)
Program obejmuje okres niewykraczający poza okres obowiązywania strategii rozwoju,
którą realizuje.
1
Program określa w szczególności
1)
w przypadku programów rozwoju wnioski z diagnozy, o której mowa w art. 10a ust. 1,
przygotowanej na potrzeby tego programu;
2)
w przypadku programów operacyjnych wyniki uprzedniej ewaluacji programu, jeżeli jest
wymagana odrębnymi przepisami;
3)
cel główny i cele szczegółowe w nawiązaniu do średniookresowej strategii rozwoju kraju
lub strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3-6;
4)
priorytety oraz kierunki interwencji;
5)
oczekiwane rezultaty planowanej interwencji wraz ze wskaźnikami w nawiązaniu do średniookresowej
strategii rozwoju kraju lub strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3-6;
6)
system realizacji programu, w tym plan finansowy zawierający w szczególności
a)
źródła finansowania realizacji programu,
b)
kwotę środków przeznaczonych na finansowanie realizacji programu i jej podział między
poszczególne priorytety, a w przypadku programu rozwoju, o którym mowa w art. 15 ust.
6, także kwotę środków przeznaczonych na przygotowanie raportu ewaluacyjnego podsumowującego
efekty realizacji programu,
c)
informację o wysokości współfinansowania programu i poszczególnych priorytetów;
7)
w przypadku programów rozwoju zakres planowanej interwencji, który będzie realizowany
w ujęciu terytorialnym, możliwy do objęcia kontraktem sektorowym;
8)
sposób monitorowania i oceny stopnia osiągania celu głównego i celów szczegółowych.
1a.
System realizacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, zawiera warunki i procedury obowiązujące
instytucje uczestniczące w realizacji programu, obejmujące zarządzanie, monitoring,
ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji.
2.
W przypadku programów operacyjnych uwzględnia się wymagania określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającym przepisy
ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1260/1999.
3.
Sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących
z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych.
4.
W przypadku gdy źródłem dofinansowania w ramach programu operacyjnego są środki pochodzące
z funduszy celowych, dofinansowanie w tym zakresie odbywa się na podstawie przepisów
dotyczących tych funduszy.
1.
W celu realizacji planowanej interwencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, może
zostać zawarty kontrakt sektorowy między ministrem właściwym ze względu na zakres
objęty kontraktem sektorowym, ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego oraz
zarządem województwa albo zarządami województw.
2.
Kontrakt sektorowy określa sposób realizacji programów rozwoju opracowanych przez
właściwych ministrów w zakresie interwencji ukierunkowanej terytorialnie, w szczególności
1)
przedsięwzięcia priorytetowe zgodne z celami wynikającymi odpowiednio ze strategii
rozwoju, o których mowa w art. 9, lub kryteria wyboru projektów do dofinansowania
w programie;
2)
wkład własny samorządu albo samorządów województw;
3)
sposób i warunki realizacji przedsięwzięć priorytetowych;
4)
warunki jego zmiany i rozwiązania.
3.
Wkład własny samorządu albo samorządów województw, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, odpowiada
co najmniej 10% wysokości wkładu budżetu państwa na interwencje ukierunkowane terytorialnie
w programie rozwoju alokowanego odpowiednio na dane województwo albo województwa.
Wkład ten może zostać pomniejszony, o ile dochód ogółem per capita danego samorządu
województwa w roku poprzedzającym przygotowanie kontraktu sektorowego jest niższy
od dochodów ogółem per capita wszystkich samorządów województw w roku poprzedzającym
przygotowanie kontraktu sektorowego.
4.
Projekt kontraktu sektorowego przygotowuje minister właściwy ze względu na zakres
objęty kontraktem sektorowym we współpracy z ministrem właściwym do spraw rozwoju
regionalnego.
5.
Minister właściwy ze względu na zakres objęty kontraktem sektorowym, minister właściwy
do spraw rozwoju regionalnego oraz właściwy zarząd województwa albo zarządy województw
negocjują projekt kontraktu sektorowego.
Projekt programu opracowuje oraz uzgadnia
1)
minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, we współpracy z właściwymi ministrami
- w przypadku krajowego programu operacyjnego;
2)
zarząd województwa we współpracy z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego
- w przypadku regionalnego programu operacyjnego;
3)
właściwy minister, zarząd województwa, zarząd powiatu lub wójt (burmistrz, prezydent
miasta) - w przypadku programu rozwoju.
1.
Projekt programu rozwoju opracowany przez właściwego ministra jest przedkładany ministrowi
właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu wydania opinii dotyczącej zgodności
ze średniookresową strategią rozwoju kraju oraz z zakresem określonym w art. 17 ust.
1.
1a.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię, o której mowa w ust.
1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu programu rozwoju.
1b.
(uchylony)
1c
Po uzyskaniu pozytywnej opinii, o której mowa w ust. 1, właściwy minister przedkłada
projekt programu rozwoju do rozpatrzenia przez Radę Ministrów.
2.
Program rozwoju opracowany przez właściwego ministra jest przyjmowany przez Radę Ministrów
w drodze uchwały.
3.
Program rozwoju opracowany przez właściwy zarząd województwa jest przyjmowany przez
zarząd województwa w drodze uchwały.
3a.
Program rozwoju opracowany przez właściwy zarząd powiatu jest przyjmowany przez radę
powiatu w drodze uchwały.
3b.
Program rozwoju opracowany przez właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta)
jest przyjmowany przez radę gminy w drodze uchwały.
4.
Projekt krajowego programu operacyjnego jest przyjmowany przez Radę Ministrów, w drodze
uchwały, przed skierowaniem do Komisji Europejskiej.
5.
Krajowy program operacyjny po przyjęciu przez Komisję Europejską, w drodze decyzji,
jest przekazywany do wiadomości członkom Rady Ministrów.
6.
Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany programów rozwoju lub
krajowych programów operacyjnych.
7.
Właściwy minister opracowujący program rozwoju lub minister właściwy do spraw rozwoju
regionalnego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
komunikat o
1)
w przypadku programów rozwoju opracowywanych przez właściwego ministra
a)
podjęciu przez Radę Ministrów uchwały o przyjęciu programu rozwoju lub jego zmian,
b)
adresie strony internetowej, na której właściwy minister opracowujący program rozwoju
zamieści treść programu rozwoju oraz zmian do tego programu,
c)
terminie, od którego program rozwoju opracowany przez właściwego ministra lub jego
zmiany będą stosowane;
2)
w przypadku krajowych programów operacyjnych
a)
podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej krajowy program operacyjny
lub jego zmiany,
b)
adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść krajowego
programu operacyjnego oraz zmian do tego programu,
c)
terminie, od którego krajowy program operacyjny lub jego zmiany będą stosowane.
8.
Zarząd województwa, zarząd powiatu lub wójt (burmistrz, prezydent miasta) ogłaszają
w wojewódzkim dzienniku urzędowym komunikat o
1)
podjęciu uchwały o przyjęciu programu rozwoju, opracowanego przez zarząd województwa,
zarząd powiatu lub wójta (burmistrza, prezydenta miasta) lub jego zmian;
2)
adresie strony internetowej, na której zostanie zamieszczona treść programu rozwoju
oraz zmian do tego programu;
3)
terminie, od którego program rozwoju lub jego zmiany będą stosowane.
1.
Projekty programów podlegają konsultacjom z jednostkami samorządu terytorialnego oraz
partnerami społecznymi i gospodarczymi, a w przypadku programów opracowanych przez
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, właściwych ministrów i zarządy
województw - również z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.
2.
Przepisy art. 6 ust. 4-6 stosuje się odpowiednio.
1.
Projekt regionalnego programu operacyjnego, przewidującego dofinansowanie pochodzące
z budżetu państwa przygotowuje oraz uzgadnia zarząd województwa we współpracy z ministrem
właściwym do spraw rozwoju regionalnego.
2.
Zarząd województwa przyjmuje projekt regionalnego programu operacyjnego w drodze uchwały,
przed skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską.
2a.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, wykonując zadania państwa członkowskiego,
prowadzi negocjacje regionalnych programów operacyjnych z Komisją Europejską, w uzgodnieniu
oraz przy udziale przedstawiciela instytucji zarządzającej regionalnym programem operacyjnym.
2b.
Regionalny program operacyjny, po przyjęciu przez Komisję Europejską, w drodze decyzji,
jest przekazywany przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego do wiadomości
członkom Rady Ministrów.
3.
Instytucja zarządzająca ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym regionalny program
operacyjny.
3a.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany regionalnych programów
operacyjnych.
3b.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” komunikat o
1)
podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej regionalny program operacyjny
lub jego zmiany;
2)
terminie, od którego regionalny program operacyjny lub jego zmiany będą stosowane.
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
5a.
(uchylony)
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
8.
(uchylony)
9.
Zarząd województwa przekazuje sejmikowi województwa, do dnia 30 czerwca każdego roku,
informację o realizacji regionalnego programu operacyjnego w roku poprzednim.
1.
Działania z zakresu polityki rozwoju, stanowiące zadania własne jednostek samorządu
terytorialnego, nieujęte w regionalnym programie operacyjnym lub programie służącym
realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanym przez zarząd
województwa, mogą być finansowane z dotacji celowych budżetu państwa w przypadku,
jeżeli działania te
1)
trwale przyczynią się do podniesienia rozwoju oraz konkurencyjności regionu, lub
2)
pozostają w związku z działaniami realizowanymi w ramach regionalnego programu operacyjnego
lub programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności,
opracowanego przez zarząd województwa.
2.
Przekazanie dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie umowy
zawartej przez
1)
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, lub
2)
właściwego ministra lub właściwego miejscowo wojewodę, po uzyskaniu pozytywnej opinii
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego
- z jednostkami samorządu terytorialnego, na zasadach określonych w przepisach o finansach
publicznych.
1.
Jednostki sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 2, 5, 10-14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
(Dz. U. z 2021 r. poz. 305) mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na
1)
przedsięwzięcia priorytetowe, o których mowa w art. 14p ust. 1 pkt 3;
2)
wydatki wynikające lub związane z realizacją programów operacyjnych oraz programów
służących realizacji umowy partnerstwa.
2.
Przekazanie dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie umowy
zawartej przez
1)
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, lub
2)
właściwego ministra lub właściwego miejscowo wojewodę, po uzyskaniu pozytywnej opinii
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego
- z jednostkami sektora finansów publicznych, o których mowa w ust. 1, na zasadach
określonych w przepisach o finansach publicznych.
1.
W zakresie, w którym finansowanie projektów w ramach programów stanowi pomoc spełniającą
przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską
albo pomoc de minimis , do tego finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy.
2.
Podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są instytucje zarządzające,
instytucje pośredniczące, instytucje wdrażające lub beneficjenci, a także inne podmioty,
o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących
pomocy publicznej.
3.
Właściwy minister albo minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego - w zakresie
programów operacyjnych, w ramach których zarząd województwa pełni funkcję instytucji
zarządzającej lub instytucji pośredniczącej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, mając w szczególności
na uwadze konieczność zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z warunkami jej dopuszczalności,
w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowych warunków i trybu udzielania
tej pomocy.
4.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, nieobjęta przepisami, o których mowa w ust. 3, lub
innymi przepisami wydanymi na podstawie odrębnych ustaw, stanowi pomoc indywidualną,
a jej przeznaczenie i szczegółowe warunki udzielania określa decyzja, umowa o dofinansowanie
projektu, umowa o udzielenie dotacji celowej albo akt będący podstawą jej udzielenia.
Polityka miejska stanowi zespół działań prawnych, finansowych i planistycznych na
rzecz zrównoważonego rozwoju miast i ich obszarów funkcjonalnych, mających na celu
wykorzystanie potencjału miast i ich obszarów funkcjonalnych w procesach rozwoju kraju,
wzmocnienie zdolności miast i ich obszarów funkcjonalnych do pobudzania wzrostu gospodarczego
i tworzenia trwałych miejsc pracy oraz poprawy jakości życia mieszkańców.
1.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego prowadzi politykę miejską na podstawie
krajowej polityki miejskiej.
2.
Krajowa polityka miejska jest dokumentem określającym planowane działania administracji
rządowej, o których mowa w art. 21a, oraz uwzględniającym cele i kierunki określone
w średniookresowej strategii rozwoju kraju oraz krajowej strategii rozwoju regionalnego.
3.
Krajowa polityka miejska zawiera w szczególności
1)
diagnozę najważniejszych wyzwań rozwojowych skierowanych do miast;
2)
podstawowe cele i kierunki działań administracji rządowej, o których mowa w art. 21a;
3)
warunki i procedury jej realizacji.
1.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opracowuje, we współpracy z jednostkami
samorządu terytorialnego, projekt krajowej polityki miejskiej.
2.
Projekt, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
1)
konsultuje z partnerami społecznymi i gospodarczymi;
2)
uzgadnia z członkami Rady Ministrów.
3.
Krajowa polityka miejska jest przyjmowana przez Radę Ministrów w drodze uchwały.
4.
Krajowa polityka miejska podlega aktualizacji nie rzadziej niż raz na 7 lat, z uwzględnieniem
okresu programowania Unii Europejskiej oraz strategii rozwoju Unii Europejskiej, a
także może podlegać aktualizacji w każdym czasie, jeżeli tego wymaga sytuacja społeczno-gospodarcza
kraju.]
1.
Polityka publiczna obejmuje okres niewykraczający poza okres obowiązywania średniookresowej
strategii rozwoju kraju.
2.
Polityka publiczna może obejmować okres wykraczający poza okres obowiązywania średniookresowej
strategii rozwoju kraju w przypadku, gdy wynika to ze zobowiązań międzynarodowych.
3.
W przypadku gdy polityka publiczna obejmuje okres wykraczający poza okres obowiązywania
średniookresowej strategii rozwoju kraju, w polityce tej wydziela się okres odpowiadający
okresowi obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju.
Polityka publiczna określa w szczególności
1)
wnioski z diagnozy, o której mowa w art. 10a ust. 1, przygotowanej na potrzeby tej
polityki, w odniesieniu do dziedziny lub obszaru, którego dotyczy ta polityka;
2)
cele strategiczne w zakresie tej polityki, z uwzględnieniem średniookresowej strategii
rozwoju kraju oraz odpowiedniej strategii, o której mowa w art. 9 pkt 3;
3)
kierunki interwencji w zakresie tej polityki, z uwzględnieniem średniookresowej strategii
rozwoju kraju oraz odpowiedniej strategii, o której mowa w art. 9 pkt 3;
4)
zasady realizacji tej polityki.
1.
Właściwy minister opracowuje politykę publiczną w uzgodnieniu z członkami Rady Ministrów.
2.
Projekt polityki publicznej podlega zaopiniowaniu przez ministra właściwego do spraw
rozwoju regionalnego w zakresie zgodności z celami średniookresowej strategii rozwoju
kraju oraz w zakresie spełnienia warunków określonych w art. 21e.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię, o której mowa w ust.
2, w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu polityki publicznej.
4.
Polityka publiczna jest przyjmowana przez Radę Ministrów w drodze uchwały.
5.
Polityka publiczna podlega aktualizacji, jeżeli jest to konieczne dla zachowania jej
spójności ze średniookresową strategią rozwoju kraju. Do aktualizacji stosuje się
ust. 1-4.
Rada Ministrów przyjmuje koncepcję rozwoju kraju, o której mowa w art. 8a ustawy zmienianej
w art. 1, w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Średniookresowa strategia rozwoju kraju, o której mowa w art. 9 pkt 2 ustawy zmienianej
w art. 1, obowiązująca w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy staje się średniookresową
strategią rozwoju kraju w rozumieniu art. 9 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
1.
Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, obowiązujące
w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stają się strategiami rozwoju w rozumieniu
art. 9 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Do strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, co
do których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęto proces konsultacji,
stosuje się przepisy dotychczasowe. Po przyjęciu strategie te stają się strategiami
rozwoju w rozumieniu art. 9 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
Do programów rozwoju, o których mowa w art. 15 ust. 4 pkt 2 ustawy zmienianej w art.
1, oraz programów służących realizacji umowy partnerstwa, o których mowa w art. 5
pkt 7a ustawy zmienianej w art. 1, przyjętych przez Radę Ministrów przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, w tym do ich zmian, lub co do których przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy rozpoczęto proces konsultacji, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Za prawidłową realizację programu odpowiada
1)
w przypadku programu operacyjnego - instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio
minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa;
2
w przypadku programu rozwoju - odpowiednio właściwy minister, zarząd województwa,
zarząd powiatu albo wójt (burmistrz, prezydent miasta).
Obszary strategicznej interwencji państwa określone w strategiach rozwoju, o których
mowa w art. 9 pkt 2 i 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się obszarami strategicznej
interwencji w rozumieniu art. 5 pkt 6b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
1.
Do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności
1)
wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999;
2)
przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian,
z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których
mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1;
3)
przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji
kryteriów wyboru projektów, spełniających warunki niedyskryminacji i przejrzystości,
z uwzględnieniem w szczególności art. 16 i art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999;
4)
wybór, w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3, projektów, które będą dofinansowane
w ramach programu operacyjnego;
5)
zawieranie z beneficjentami umów o dofinansowanie projektu lub podejmowanie decyzji,
o której mowa w art. 28 ust. 2;
6)
określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach
programu operacyjnego;
7)
określenie poziomu dofinansowania projektu, jako procentu wydatków objętych dofinansowaniem;
8)
określenie systemu realizacji programu operacyjnego;
9)
(uchylony)
10)
zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację programu operacyjnego,
pochodzącymi z budżetu państwa, budżetu województwa lub ze źródeł zagranicznych;
11)
dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz beneficjentów;
12)
monitorowanie postępów w realizacji, ewaluacja programu operacyjnego oraz stopnia
osiągania jego celów;
13)
opracowywanie, w razie potrzeby, propozycji zmian w programie operacyjnym;
14)
prowadzenie kontroli realizacji programu operacyjnego, w tym kontroli realizacji poszczególnych
dofinansowanych projektów;
15)
odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków
przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach
o finansach publicznych;
15a)
ustalanie i nakładanie korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999;
16)
zapewnienie właściwej informacji i promocji programu operacyjnego.
2.
Instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać
zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu
oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów.
3.
Instytucja zarządzająca ogłasza komunikat
1)
w przypadku krajowego programu operacyjnego - w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” o
a)
adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść szczegółowego
opisu priorytetów krajowego programu operacyjnego lub jego zmian,
b)
terminie, od którego szczegółowy opis priorytetów programu operacyjnego lub jego zmiany
będą stosowane;
c)
(uchylona)
2)
w przypadku regionalnego programu operacyjnego - w wojewódzkim dzienniku urzędowym
o
a)
adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść szczegółowego
opisu priorytetów regionalnego programu operacyjnego lub jego zmian,
b)
terminie, od którego szczegółowy opis priorytetów regionalnego programu operacyjnego
lub jego zmiany będą stosowane.
c)
(uchylona)
Kontrakty terytorialne obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują
moc do dnia ostatecznego rozliczenia programów służących realizacji umowy partnerstwa
w zakresie polityki spójności na lata 2014-2020, opracowanych przez zarządy województw,
i przedsięwzięć wskazanych do realizacji na podstawie tych kontraktów.
1.
Instytucja zarządzająca może, w drodze porozumienia, powierzyć instytucji pośredniczącej
część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego, a w szczególności
1)
przygotowanie i przekazanie instytucji zarządzającej propozycji szczegółowego opisu
priorytetów programu operacyjnego w oparciu o wytyczne ministra właściwego do spraw
rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1;
2)
przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu propozycji kryteriów wyboru
projektu;
3)
dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów, które będą dofinansowane
w ramach programu operacyjnego;
4)
zawieranie umów z beneficjentami o dofinansowanie projektu;
5)
kontrolę realizacji dofinansowanych projektów;
6)
dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz beneficjentów;
6a)
wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów
lub zadań oraz decyzji o zapłacie odsetek, o których mowa w przepisach o finansach
publicznych, a także rozpatrywanie odwołań od tych decyzji, wydawanych w pierwszej
instancji przez inną instytucję;
7)
odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych beneficjentom;
8)
prowadzenie działań informacyjnych i promocyjnych.
2.
Instytucja zarządzająca ponosi odpowiedzialność za prawidłowość realizacji zadań powierzonych
instytucji pośredniczącej.
3.
Instytucja zarządzająca zatwierdza procedury dokonywania czynności w ramach powierzonych
zadań, opracowane przez instytucję pośredniczącą.
4.
Instytucja zarządzająca lub, za jej zgodą instytucja pośrednicząca lub instytucja
wdrażająca może powierzyć realizację czynności technicznych związanych z obsługą swoich
zadań innym podmiotom na podstawie odpowiednio porozumienia lub umowy.
5
Do realizacji czynności technicznych, o których mowa w ust. 4, powierzanych jednostce
sektora finansów publicznych lub fundacjom, których jedynym fundatorem jest Skarb
Państwa, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. poz. 2019, z późn. zm.. W takim przypadku instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca pokrywa poniesione
przez te jednostki lub fundacje niezbędne koszty wykonania tych czynności.
Do Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa powołanego na okres realizacji Umowy Partnerstwa
na lata 2014-2020 stosuje się przepisy dotychczasowe.
1.
W ramach programu operacyjnego mogą być dofinansowane projekty
1)
indywidualne - o strategicznym znaczeniu dla realizacji programu, wskazywane przez
instytucję zarządzającą,
2)
systemowe, w tym również projekty pomocy technicznej - polegające na realizacji zadań
publicznych przez podmioty działające na podstawie odrębnych przepisów, w zakresie
określonym przepisami prawa i dokumentami strategiczno-programowymi przyjętymi przez
Radę Ministrów,
3)
wyłonione w trybie konkursu
- zgodnie z kryteriami zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący, spełniającymi warunki
niedyskryminacji i przejrzystości, z uwzględnieniem w szczególności art. 16 i art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999.
1a.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w przypadku krajowych programów operacyjnych
1)
zamieszcza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w ust. 1
pkt 1, oraz jej zmiany;
2)
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat
o adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści listę projektów,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub jej zmiany.
1b.
Zarząd województwa w przypadku regionalnych programów operacyjnych
1)
zamieszcza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w ust. 1
pkt 1, oraz jej zmiany;
2)
ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym komunikat o adresie strony internetowej,
na której instytucja zarządzająca zamieści listę projektów, o których mowa w ust.
1 pkt 1, lub jej zmiany.
2.
Jeżeli instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca jest jednocześnie beneficjentem,
podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu lub decyzja
podjęta przez instytucję zarządzającą lub instytucję pośredniczącą, zgodnie z przyjętym
systemem realizacji dla danego programu operacyjnego. W przypadku gdy instytucją zarządzającą
lub pośredniczącą jest samorząd województwa decyzja podejmowana jest w formie uchwały
zarządu województwa.
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
5.
Dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, a także ich zmiany podlegają
publikacji na stronach internetowych właściwej instytucji zarządzającej.
6.
Dokumenty, o których mowa w ust. 5, nie mogą być zmieniane na niekorzyść wnioskodawcy
w trakcie trwania określonej tury konkursu, w zakresie w jakim dotyczą tego konkursu,
a w przypadku konkursów otwartych - ich zmiana nie może mieć negatywnego wpływu na
rozpatrzenie złożonego przed dokonaniem tej zmiany wniosku o dofinansowanie.
7.
Przepis ust. 6 nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność dokonania zmiany
wynika ze zobowiązań międzynarodowych lub przepisów odrębnych ustaw. W takim przypadku,
dokonując zmiany w systemie realizacji, właściwa instytucja zarządzająca wraz z publikacją
tych zmian podaje informację zawierającą ich uzasadnienie oraz termin, od którego
zmiany te będą stosowane.
8.
Wszelkie dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców, oceniane w trakcie
trwania konkursu lub danej tury konkursu w przypadku konkursu otwartego, a także wszelkie
dokumenty wytworzone lub przygotowane w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych
przez wnioskodawców, do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie w ramach konkursu
nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 2176).
9.
W ramach programu operacyjnego dofinansowane mogą być także projekty, o których mowa
w ust. 1, realizowane w formie partnerstwa publiczno-prywatnego, na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym
(Dz. U. z 2020 r. poz. 711 i 2275 oraz z 2021 r. poz. 868).
1.
W celu wspólnej realizacji projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1, w zakresie
określonym przez instytucję zarządzającą, mogą być tworzone partnerstwa, przez podmioty
wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujące
wspólnie projekt, zwany dalej „projektem partnerskim”, na warunkach określonych w
porozumieniu lub umowie partnerskiej lub na podstawie odrębnych przepisów.
2.
Projekt partnerski jest realizowany na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie
zawartej z beneficjentem działającym w imieniu i na rzecz partnerów w zakresie określonym
porozumieniem lub umową partnerską.
3.
W przypadku projektów partnerskich, porozumienie lub umowa partnerska określa w szczególności
zadania partnerów, zasady wspólnego zarządzania projektem oraz sposób przekazywania
przez beneficjenta środków finansowych na pokrycie niezbędnych kosztów ponoszonych
przez partnerów na realizację zadań w ramach projektu.
4.
W przypadku projektów partnerskich realizowanych na podstawie umowy partnerskiej,
podmiot o którym mowa w art. 4, art. 5 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień
publicznych, ubiegający się o dofinansowanie, dokonuje wyboru partnerów spoza sektora finansów
publicznych z zachowaniem zasady przejrzystości i równego traktowania podmiotów, w
szczególności jest zobowiązany do
1)
ogłoszenia otwartego naboru partnerów w dzienniku ogólnopolskim lub lokalnym oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej; w ogłoszeniu powinien być wskazany termin co najmniej
21 dni na zgłoszenie partnerów;
2)
uwzględnienia przy wyborze partnerów: zgodności działania potencjalnego partnera z
celami partnerstwa, oferowanego wkładu potencjalnego partnera w realizację celu partnerstwa,
doświadczenie w realizacji projektów o podobnym charakterze, współpracę z beneficjentem
w trakcie przygotowania projektu;
3)
podania do publicznej wiadomości informacji o stronach umowy o partnerstwie oraz zakresu
zadań partnerów.
1.
Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu
wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt
3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej.
2.
Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje obejmujące
1)
rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu;
2)
rodzaj podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie;
3)
kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów;
4)
poziom dofinansowania projektów, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 7;
5)
maksymalną kwotę dofinansowania projektu, o ile kwota taka została ustalona;
6)
kryteria wyboru projektów;
7)
termin rozstrzygnięcia konkursu;
8)
wzór wniosku o dofinansowanie projektu;
9)
termin, miejsce i sposób składania wniosków o dofinansowanie projektu;
10)
wzór umowy o dofinansowanie projektu;
11)
informację o środkach odwoławczych przysługujących wnioskodawcy i warunkach, na jakich
są wnoszone, zgodnie z art. 30a ust. 3 i art. 30b.
3.
Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca w dniu
ogłoszenia konkursu zamieszcza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim lub regionalnym
informację o konkursie, zawierającą co najmniej elementy określone w ust. 2 pkt 1-3
oraz wskazanie adresu strony internetowej, na której zamieszczono ogłoszenie o konkursie.
4.
Do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie projektu z beneficjentami wyłonionymi
w konkursie lub w wyniku rozpatrzenia środków odwoławczych przewidzianych w ustawie,
instytucja ogłaszająca konkurs nie może spowodować pogorszenia zasad konkursu, warunków
realizacji projektu oraz nakładać na podmioty ubiegające się o dofinansowanie dodatkowych
obowiązków.
4a.
Przepis ust. 4 nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność zmiany wynika ze
zobowiązań międzynarodowych lub przepisów innych ustaw.
5.
(uchylony)
1.
Podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z
beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję
pośredniczącą lub instytucję wdrażającą albo decyzja, o której mowa w art. 28 ust.
2.
2.
Umowa albo decyzja, o których mowa w ust. 1, określają warunki dofinansowania projektu,
a także prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane.
1.
Umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu
operacyjnego, w odniesieniu do projektu
1)
który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do
dofinansowania, oraz
2)
którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych
działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego.
2.
Instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie z systemem
realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie internetowej listę projektów,
o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania.
3.
Właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach
poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub
informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Informacja
ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena jest negatywna - także pouczenie
o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b, zawierające
wskazanie
1)
właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest;
2)
terminu wniesienia protestu;
3)
formy i trybu wniesienia protestu;
4)
konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 30b ust. 6.
1.
Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu, przysługuje środek odwoławczy
w postaci protestu. Protest jest wnoszony do właściwej instytucji zarządzającej.
2.
Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów zatwierdzonych
przez Komitet Monitorujący, w ramach której
1)
projekt nie uzyskał minimum punktowego lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów,
na skutek czego nie może być zakwalifikowany do dofinansowania lub skierowany do kolejnego
etapu oceny;
2)
projekt uzyskał minimum punktowe lub spełnił kryteria wyboru projektów, umożliwiające
zakwalifikowanie go do dofinansowania, jednak dofinansowanie nie jest możliwe z uwagi
na wyczerpanie w ramach konkursu przeznaczonych na ten cel środków, o których mowa
w art. 29 ust. 2 pkt 3.
3.
Wyczerpanie w ramach konkursu środków, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 3, nie
może stanowić wyłącznej przesłanki wniesienia protestu.
4.
Protest może być wniesiony przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia
mu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3.
5.
Protest jest wnoszony bezpośrednio albo za pośrednictwem instytucji, która dokonała
oceny projektu, do właściwej instytucji zarządzającej, zgodnie z pouczeniem, o którym
mowa w art. 30a ust. 3.
6.
Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera
1)
oznaczenie właściwej instytucji zarządzającej, do której jest wnoszony;
2)
dane wnioskodawcy;
3)
numer wniosku o dofinansowanie;
4)
wskazanie wszystkich kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie
zgadza, wraz z uzasadnieniem;
5)
wskazanie wszystkich zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej
oceny wraz z uzasadnieniem;
6)
podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem
oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej
osoby do działania w imieniu wnioskodawcy.
7.
Z zastrzeżeniem art. 30i pkt 1, właściwa instytucja zarządzająca rozpatruje protest
w terminie nie dłuższym niż 70 dni od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach,
w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z
pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa
instytucja zarządzająca informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu
nie może przekroczyć łącznie 90 dni.
8.
Właściwa instytucja zarządzająca rozpatruje protest z uwzględnieniem art. 60 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999.
9.
Właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia
jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności
1)
treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu
wraz z uzasadnieniem;
2)
w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości i terminie wniesienia
skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c.
10.
W rozpatrywaniu protestu nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie
projektu lub w jego ocenę.
11.
Protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa
w art. 30a ust. 3, został wniesiony
1)
po terminie,
2)
do niewłaściwej instytucji,
3)
przez podmiot inny niż wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 2,
4)
bez spełnienia wymogów określonych w ust. 6
- o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie.
1.
Po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz w przypadku,
o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do
wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z 2020 r. poz. 2299 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 54 i 159).
2.
Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni
od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1,
bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją
w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu.
2a.
Kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje
1)
wniosek o dofinansowanie,
2)
informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3,
3)
wniesiony protest,
4)
informację, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1
- wraz z ewentualnymi załącznikami.
2b.
Kompletna dokumentacja jest wnoszona w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii.
3.
W wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd może
1)
uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób
naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez
właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;
2)
oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
3)
umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.
4.
Sąd rozstrzyga sprawę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia
wniesienia skargi.
5.
Wniesienie skargi
1)
po terminie, o którym mowa w ust. 2,
2)
bez kompletnej dokumentacji,
3)
bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2
- powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
6.
W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu
stałego, sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia
wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.
1.
Wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę
kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia
rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis art. 30c ust. 2 stosuje
się odpowiednio.
2.
Skarga, o której mowa w ust. 1, jest rozpatrywana w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia.
Przepisy art. 30c ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.
3.
Na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie
błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 3, art. 30b ust.
9 pkt 2 i art. 30i pkt 1.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi
stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem
art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy.
Procedura odwoławcza, o której mowa w art. 30a-30e, nie wstrzymuje zawierania umów
z wnioskodawcami, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania.
Informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w
trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej.
Prawomocne rozstrzygnięcie sądu administracyjnego, polegające na oddaleniu skargi,
odrzuceniu skargi lub pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia, kończy procedurę odwoławczą
oraz procedurę wyboru projektu.
W przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej,
alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt
2, zostanie wyczerpana
1)
właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia, informując o
tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi
do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c;
2)
sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona
w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia.
1.
W celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów
do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub
umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym.
2.
Ekspertem może zostać osoba, która
1)
korzysta z pełni praw publicznych;
2)
ma pełną zdolność do czynności prawnych;
3)
nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne lub za umyślne przestępstwo
skarbowe;
4)
spełnia inne wymogi określone w systemie realizacji programu operacyjnego.
3.
Przy korzystaniu z usług świadczonych przez ekspertów stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2021 r. poz. 735) dotyczące wyłączenia pracownika oraz organu.
4.
Ekspert, przed przystąpieniem do oceny projektu, składa instytucji korzystającej z
jego usługi oświadczenie, że nie zachodzi żadna z okoliczności powodujących wyłączenie
go z udziału w ocenie projektu na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 3, oraz że
nie zachodzą żadne okoliczności mogące budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności
względem podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie lub podmiotu, który złożył wniosek
będący przedmiotem oceny. Oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy składającego pouczyć przed złożeniem
oświadczenia.
5.
Instytucja zarządzająca może tworzyć i prowadzić bazę ekspertów.
6.
Instytucja zarządzająca udostępnia utworzoną bazę ekspertów na swojej stronie internetowej
oraz przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego dane w niej zawarte.
7.
W przypadku dokonania jakiejkolwiek zmiany w bazie ekspertów ust. 6 stosuje się odpowiednio.
8.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego tworzy i prowadzi centralną bazę ekspertów,
na podstawie danych przekazanych przez instytucje zarządzające oraz udostępnia ją
na swoich stronach internetowych.
9.
Baza ekspertów oraz centralna baza ekspertów, zawierają następujące dane
1)
imię i nazwisko eksperta;
2)
dziedzinę objętą programem operacyjnym, w której specjalizuje się ekspert;
3)
adres poczty elektronicznej eksperta.
10.
Instytucja zarządzająca może przekazać kompetencje w zakresie tworzenia i prowadzenia
bazy ekspertów instytucjom uczestniczącym we wdrażaniu programu operacyjnego.
11.
Umieszczenie danych eksperta w bazie ekspertów i w centralnej bazie ekspertów wymaga
jego uprzedniej zgody wyrażonej na piśmie, która zawiera również zgodę na przetwarzanie
jego danych osobowych.
12.
Instytucja zarządzająca, przekazując ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego
dane, o których mowa w ust. 8, dołącza do nich zgodę na umieszczenie danych eksperta
w centralnej bazie ekspertów, o której mowa w ust. 11.
1.
Instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca mogą zawrzeć z instytucją wdrażającą
porozumienie lub umowę o realizacji powierzonych jej zadań, w tym o wydawaniu decyzji
o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań oraz decyzji
o zapłacie odsetek, o których mowa w przepisach o finansach publicznych.
2.
Do porozumień, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o finansach publicznych
dotyczące środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej i innych środków pochodzących
ze źródeł zagranicznych, niepodlegających zwrotowi.
3.
(uchylony)
4.
Porozumienie lub umowa, o których mowa w ust. 1, zawierają elementy określone w przepisach
o finansach publicznych dotyczących umowy o dofinansowanie projektu oraz określają
w szczególności
1)
zadania instytucji wdrażającej objęte dofinansowaniem środkami programu operacyjnego;
2)
kwotę dofinansowania;
3)
warunki przekazania środków;
4)
sposób wykonywania przez instytucję zarządzającą lub instytucję pośredniczącą nadzoru
nad prawidłowością wykorzystania przekazanych środków.
5.
Instytucja wdrażająca realizuje zadania dofinansowane w ramach programu operacyjnego
w sposób określony w odrębnych przepisach dotyczących jej działalności.
(uchylony)
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 31, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikatu ministra właściwego
do spraw rozwoju regionalnego dotyczącego umowy partnerstwa na lata 2021-2027, o którym
mowa w art. 14e ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1;
2)
art. 1 pkt 40, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.;
3)
art. 8 pkt 14 i 15, które wchodzą w życie z dniem 31 października 2020 r.
(uchylony)
1
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego odpowiada za koordynację wykorzystania
środków zagranicznych, w tym z budżetu Unii Europejskiej, przeznaczonych na dofinansowanie
programów operacyjnych, z wyjątkiem programów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu
Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz
programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Społecznego
Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w szczególności
1)
(uchylony)
2)
opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia, po zasięgnięciu opinii
właściwego ministra albo zarządu województwa, propozycję podziału środków budżetu
państwa i środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej między poszczególne programy
operacyjne;
3)
zapewnia zgodność programów operacyjnych z przepisami Unii Europejskiej;
4)
prowadzi, we współpracy z właściwymi ministrami i zarządami województw, negocjacje
z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści programów operacyjnych;
5)
współpracuje w zakresie przygotowywania regionalnych programów operacyjnych, monitoruje
i kontroluje przebieg ich realizacji oraz zwraca się do zarządów województw z wnioskami
dotyczącymi usprawnienia sposobu ich realizacji;
6)
występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o dokonanie przesunięć środków między
programami operacyjnymi lub - na wniosek właściwej instytucji zarządzającej - między
priorytetami;
7)
certyfikuje Komisji Europejskiej prawidłowość poniesienia wydatków w ramach programów
operacyjnych oraz przeprowadza kontrole w celu zapewnienia prawidłowej realizacji
tego procesu;
8)
(uchylony)
9)
opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia projekt narodowej strategii
spójności;
10)
prowadzi negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści planów,
o których mowa w pkt 9;
11)
opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia raporty o postępach w realizacji
planów, o których mowa w pkt 9, kierowane do Komisji Europejskiej.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w celu zapewnienia zgodności sposobu
wdrażania programów operacyjnych z prawem Unii Europejskiej oraz spełniania wymagań
określanych przez Komisję Europejską, a także w celu zapewnienia jednolitości zasad
wdrażania programów operacyjnych, może, z uwzględnieniem art. 26, wydać wytyczne dotyczące
programów operacyjnych w zakresie
1)
szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego;
1a)
prowadzenia negocjacji z Komisją Europejską programów operacyjnych i ich zmian;
2)
trybu dokonywania wyboru projektów;
3)
kwalifikacji osób uczestniczących w wyborze projektów;
4)
trybu dokonywania płatności i rozliczeń;
4a)
kwalifikowania wydatków w ramach programów operacyjnych;
4b)
spraw związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących
dochód;
4c)
wdrażania projektów innowacyjnych i współpracy ponadnarodowej w ramach Europejskiego
Funduszu Społecznego;
5)
trybu monitorowania postępów realizacji programów operacyjnych;
5a)
programowania działań dotyczących mieszkalnictwa;
5b)
postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych
z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych;
6)
trybu i zakresu sprawozdawczości z realizacji programów operacyjnych;
6a)
jednolitego systemu zarządzania i monitorowania projektów indywidualnych, zgodnych
z art. 28 ust. 1;
6b)
informacji i promocji;
7)
sposobu oceny programów operacyjnych;
8)
warunków technicznych gromadzenia i przekazywania danych w formie elektronicznej;
9)
kontroli realizacji programów operacyjnych;
9a)
warunków certyfikacji oraz przygotowania prognoz wniosków o płatność do Komisji Europejskiej
w Programach Operacyjnych w ramach Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007-2013;
9b)
korekt finansowych w ramach programów operacyjnych;
10)
sposobu postępowania w razie wykrycia nieprawidłowości;
11)
innych kwestii związanych z przygotowaniem, realizacją i zamknięciem programów operacyjnych.
3a.
Wytyczne w zakresie trybu dokonywania wyboru projektów nie mogą być zmieniane na niekorzyść
wnioskodawców w trakcie trwania konkursu, a w przypadku konkursów otwartych - zmiany
nie mogą wpływać negatywnie na rozpatrywanie wniosków złożonych przed dniem dokonania
zmiany.
3b.
Przepis ust. 3a nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność wprowadzenia zmian
wynika ze zobowiązań międzynarodowych lub przepisów odrębnych ustaw. W takim przypadku,
dokonując zmiany wytycznych minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wraz z
publikacją zmian podaje informację zawierającą ich uzasadnienie oraz termin, od którego
zmiany będą stosowane.
4.
Wytyczne dotyczące spraw, o których mowa w ust. 3 pkt 1-4, minister właściwy do spraw
rozwoju regionalnego przygotowuje po zasięgnięciu opinii instytucji pośredniczących.
5.
W przypadku regionalnych programów operacyjnych wytyczne dotyczące spraw, o których
mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przygotowuje po zasięgnięciu
opinii właściwej instytucji zarządzającej.
6.
Wytyczne dotyczące spraw, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 10, minister rozwoju regionalnego
przygotowuje we współpracy z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.
7.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
1)
podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej, treść wytycznych, o których mowa w ust. 3, a także
ich zmian;
2)
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat
o miejscu publikacji wytycznych oraz ich zmian, a także o terminie, od którego wytyczne
lub ich zmiany będą stosowane.
8.
W zakresie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
zapewnia kontrolę wykorzystania środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, w tym
z budżetu Unii Europejskiej.
9.
Zadania ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego wynikające z ust. 2 pkt
7 mogą zostać przekazane wojewodzie, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnym
porozumieniu.
1.
W celu zapewnienia efektywnej koordynacji programowania i wdrażania polityki rozwoju,
a także strategicznego monitorowania i oceny instrumentów jej realizacji tworzy się
Komitet Koordynacyjny do spraw Polityki Rozwoju, zwany dalej „Komitetem Koordynacyjnym”,
jako organ opiniodawczo-doradczy Prezesa Rady Ministrów.
2.
Do zadań Komitetu Koordynacyjnego należy w szczególności
1)
określanie potrzeb i inicjowanie działań w zakresie programowania i realizacji polityki
rozwoju;
2
ocena realizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju;
3)
ocena spójności realizacji polityki rozwoju, z uwzględnieniem polityk unijnych;
4)
ocena uwarunkowań, wyzwań wewnętrznych i zewnętrznych rozwoju kraju;
5)
ocena skuteczności przyjętych rozwiązań kształtowania i realizacji polityki rozwoju;
6)
monitorowanie realizacji strategii i programów, w tym poszczególnych instrumentów
dla prowadzenia polityki rozwoju;
7)
inicjowanie opracowywania prognoz i raportów o rozwoju społeczno-gospodarczym i terytorialnym;
8)
ocena potencjału administracyjnego instytucji uczestniczących w zarządzaniu procesami
rozwoju kraju;
9)
formułowanie opinii i rekomendacji dotyczących kształtowania oraz realizacji polityki
rozwoju;
10
opiniowanie projektów dokumentów strategicznych w zakresie polityki rozwoju, w szczególności
strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 2 i 3, a także dokumentów służących
ich realizacji.
3.
Komitetowi Koordynacyjnemu przewodniczy Prezes Rady Ministrów lub wyznaczony przez
niego przedstawiciel.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, skład Komitetu Koordynacyjnego
oraz regulamin jego pracy.
5.
Przewodniczący Komitetu Koordynacyjnego może zapraszać do udziału w pracach Komitetu
osoby niebędące jego członkami, w szczególności przedstawicieli strony samorządowej
i partnerów społeczno-gospodarczych, jeżeli wymaga tego zakres spraw będących przedmiotem
prac Komitetu.
(uchylony)
1.
Tworzy się Komitet do spraw Kontroli i Audytu Funduszy Strukturalnych i Funduszu Spójności,
zwany dalej „Komitetem”, jako organ opiniodawczo-doradczy ministra właściwego do spraw
rozwoju regionalnego w zakresie realizacji zadania, o którym mowa w art. 35 ust. 8.
2.
Do zadań Komitetu należy w szczególności
1)
wymiana informacji i doświadczeń między instytucją audytową, instytucją zarządzającą,
instytucją certyfikującą oraz organami kontroli państwowej w zakresie przeprowadzonych
kontroli;
2)
opiniowanie planów kontroli instytucji zarządzających programami operacyjnymi;
3)
opiniowanie zasad kontroli w zakresie weryfikacji równoległego finansowania wydatków
ponoszonych w ramach różnych programów wspólnotowych oraz w ramach różnych okresów
programowania;
4)
proponowanie działań na rzecz zwiększenia efektywności kontroli przeprowadzanych w
ramach poszczególnych programów operacyjnych;
5)
analiza sprawozdań i raportów z kontroli w obszarze funduszy strukturalnych i Funduszu
Spójności, przekazywanych do Komisji Europejskiej.
3.
W skład Komitetu wchodzą
1)
dwóch przedstawicieli ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, w zakresie
koordynowania wdrażania funduszy strukturalnych oraz w zakresie koordynowania regionalnych
programów operacyjnych;
2)
przedstawiciele instytucji zarządzających;
3)
przedstawiciele instytucji audytowej;
4)
przedstawiciele instytucji certyfikującej.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może powołać w skład Komitetu przedstawicieli
innych instytucji niż wymienione w ust. 3.
5.
Komitetowi przewodniczy minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub wyznaczony
przez niego przedstawiciel.
6.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze zarządzenia, skład
Komitetu oraz regulamin jego prac.
7.
Przewodniczący Komitetu może zapraszać do udziału w pracach Komitetu osoby niebędące
jego członkami, w tym w szczególności przedstawicieli Najwyższej Izby Kontroli oraz
innych państwowych organów kontroli, jeżeli wymaga tego zakres spraw będących przedmiotem
prac Komitetu.
Funkcję instytucji audytowej pełni Szef Krajowej Administracji Skarbowej.
1.
Beneficjent jest obowiązany poddać się kontroli w zakresie prawidłowości realizacji
projektu, przeprowadzanej przez instytucję zarządzającą, instytucję pośredniczącą,
instytucję wdrażającą, instytucję certyfikującą, instytucję audytową, przedstawicieli
Komisji Europejskiej oraz inne instytucje uprawnione do przeprowadzenia kontroli na
podstawie odrębnych przepisów.
2.
Kontrole mogą być przeprowadzane w każdym czasie od dnia otrzymania informacji o wyłonieniu
projektu do dofinansowania do dnia upływu 3 lat od zamknięcia programu operacyjnego
lub do dnia upływu 3 lat następujących po roku, w którym dokonano częściowego zamknięcia
programu operacyjnego.
3.
Kontrole mogą być przeprowadzane w siedzibie kontrolującego, na podstawie dostarczonych
dokumentów oraz w każdym miejscu bezpośrednio związanym z realizacją projektu.
4.
Beneficjent jest obowiązany udostępnić podmiotom, o których mowa w ust. 1, dokumenty
związane z realizacją projektu, zapewnić dostęp do pomieszczeń i terenów, na których
jest lub był realizowany projekt, dostęp do systemu teleinformatycznego i wszystkich
dokumentów informatycznych związanych z zarządzaniem projektem oraz udzielać wszelkich
wyjaśnień dotyczących realizacji projektu.
1.
Realizacja programów operacyjnych podlega monitorowaniu przez Komitet Monitorujący.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego pełniący funkcję instytucji zarządzającej
programem operacyjnym, w drodze zarządzenia, a w przypadku regionalnego programu operacyjnego
zarząd województwa w drodze uchwały, powołuje Komitet Monitorujący zgodnie z art. 63 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego oraz marszałek województwa uczestniczą,
poprzez swoich przedstawicieli, w pracach Komitetu Monitorującego powołanego dla regionalnego
programu operacyjnego, o którym mowa w ust. 2.
4.
W pracach Komitetu Monitorującego powołanego dla regionalnego programu operacyjnego,
o którym mowa w ust. 2, uczestniczą także przedstawiciele Komisji Wspólnej Rządu i
Samorządu Terytorialnego.
Do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania
na podstawie niniejszej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków
zagranicznych oraz do ustalania i nakładania korekt finansowych, o których mowa w
art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
1.
W celu zapewnienia efektywnego i przejrzystego wykorzystania wsparcia zwrotnego dysponent
środków, o których mowa w art. 3b, monitoruje wykorzystanie tych środków w odniesieniu
do
1)
kwoty tych środków, w tym kwot przeznaczanych na koszty zarządzania tymi środkami
i opłaty za zarządzanie nimi;
2)
celów, na jakie przeznaczono te środki;
3)
podmiotów, którym udzielono wsparcia z tych środków, z uwzględnieniem ich formy prawnej
i wielkości;
4)
wielkości i form wsparcia udzielonego podmiotom, o których mowa w pkt 3.
2.
Dysponent środków, o których mowa w art. 3b, w terminie do dnia 31 marca przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego sprawozdanie z wykorzystania tych
środków, za poprzedni rok, obejmujące informacje w zakresie, o którym mowa w ust.
1.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może określić, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres sprawozdań, o których mowa w ust. 2, i tryb ich przekazywania,
mając na uwadze konieczność zapewnienia przejrzystego wykorzystania środków publicznych.
(pominięte)
1.
Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013, przyjęte przez Radę Ministrów
w dniu 29 listopada 2006 r., z dniem wejścia w życie ustawy stają się planem wykonawczym
w rozumieniu art. 5 pkt 8.
2.
Trybu i terminów uzgodnień, o których mowa w art. 11, nie stosuje się do Strategii
Rozwoju Kraju 2007-2015, przyjętej przez Radę Ministrów w dniu 29 listopada 2006 r.
3.
Programy operacyjne obejmujące okres programowania na lata 2007-2013, przyjęte przed
dniem wejścia w życie ustawy, stają się programami operacyjnymi w rozumieniu niniejszej
ustawy.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy, przedstawi Radzie Ministrów informację o niezbędnym zakresie zmian
w dokumentach, o których mowa w ust. 1-3.
Do Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia nie stosuje się art. 24.
(pominięty)
(pominięty)
1.
Traci moc ustawa z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji
(Dz. U. poz. 363, z późn. zm..
2.
Do spraw wszczętych i niezakończonych na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 1,
w tym do umów i postępowań sądowych, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., z wyjątkiem
1)
art. 85 pkt 5, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 88, który wchodzi w życie z dniem 1 marca 2020 r.