Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 11 stycznia 2021 r. w sprawie pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych

Rozporządzenie określa

1)

warunki, jakie są obowiązani spełniać pracownicy zatrudnieni na stanowiskach, o których

mowa w art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, zwanych dalej „stanowiskami kolejowymi”;

2)

warunki i sposób oceny zdolności fizycznych i psychicznych pracowników zatrudnionych

na stanowiskach kolejowych, jednostki uprawnione do oceny zdolności fizycznej i psychicznej

tych pracowników oraz tryb orzekania o tej zdolności;

3)

sposób powoływania i tryb pracy komisji egzaminacyjnych stwierdzających kwalifikacje

pracowników zatrudnionych na stanowiskach kolejowych, zwanych dalej „komisjami egzaminacyjnymi”;

4)

wzory dokumentów potwierdzających kwalifikacje i upoważniających do wykonywania czynności

na stanowiskach kolejowych;

5)

wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnych;

6)

wysokość opłat związanych ze stwierdzeniem kwalifikacji pracowników oraz sposób uiszczania

tych opłat.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ruchu kolejowym - rozumie się przez to również ruch na bocznicach kolejowych;

2)

pracodawcy - rozumie się przez to zarządcę infrastruktury, przewoźnika kolejowego,

użytkownika bocznicy kolejowej, przedsiębiorcę wykonującego przewozy w obrębie bocznicy

kolejowej, dysponenta, podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM)

oraz przedsiębiorcę prowadzącego działalność polegającą na budowie, modernizacji,

odnowieniu lub remoncie infrastruktury kolejowej;

3)

uprawnionym lekarzu - rozumie się przez to lekarza, o którym mowa w § 7 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r.

w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki

zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych

w Kodeksie pracy

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2067 oraz z 2020 r. poz. 2131), zatrudnionego w jednostce uprawnionej do oceny zdolności fizycznej i psychicznej

pracowników;

4)

pracownikach - rozumie się przez to pracowników zatrudnionych na stanowiskach kolejowych;

5)

przygotowaniu zawodowym - rozumie się przez to okres zatrudnienia, w trakcie którego

pracownik nabywa w sposób zorganizowany wiadomości teoretyczne i umiejętności praktyczne

potrzebne do samodzielnego wykonywania obowiązków na stanowiskach kolejowych;

6)

egzaminie kwalifikacyjnym - rozumie się przez to egzamin mający na celu stwierdzenie

posiadania przez pracownika kwalifikacji do pracy na stanowiskach kolejowych;

7)

autoryzacji - rozumie się przez to praktyczne sprawdzenie w miejscu pracy wiadomości

i umiejętności pracownika, który zdał egzamin kwalifikacyjny na dane stanowisko kolejowe;

8)

egzaminie okresowym - rozumie się przez to okresowe sprawdzenie wiadomości i umiejętności

pracownika;

9)

egzaminie weryfikacyjnym - rozumie się przez to praktyczne i teoretyczne sprawdzenie

wiadomości i umiejętności pracownika, który zdał egzamin kwalifikacyjny i ubiega się

o ponowne dopuszczenie do pracy na stanowisku kolejowym;

10)

doskonaleniu zawodowym - rozumie się przez to podnoszenie kwalifikacji i umiejętności

zawodowych pracowników;

11)

wyspecjalizowanej jednostce szkoleniowej - rozumie się przez to przedsiębiorcę prowadzącego

działalność polegającą na organizowaniu przygotowania zawodowego lub doskonalenia

zawodowego lub przeprowadzaniu egzaminów dla pracowników.

1.

Na stanowisku kolejowym może być zatrudniona osoba pełnoletnia, która

1)

posiada wymagane wykształcenie;

2)

spełnia wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne, potwierdzone orzeczeniem lekarskim

wydanym przez uprawnionego lekarza;

3)

posiada wymagane przygotowanie zawodowe;

4)

zdała egzamin kwalifikacyjny przed komisją egzaminacyjną, potwierdzony świadectwem

zdania egzaminu kwalifikacyjnego;

5)

zdała inny egzamin kwalifikacyjny, wymagany przy dodatkowych czynnościach na danym

stanowisku kolejowym, potwierdzony odpowiednim świadectwem zdania egzaminu kwalifikacyjnego;

6)

uzyskała autoryzację do pracy na danym stanowisku kolejowym;

7)

posiada wydany przez pracodawcę dokument upoważniający do wykonywania czynności na

danym stanowisku kolejowym;

8)

posiada staż pracy na innym stanowisku kolejowym lub przy wykonywaniu określonych

czynności, jeżeli dla danego stanowiska kolejowego jest on wymagany;

9)

posiada dodatkowe uprawnienia, jeżeli do wykonywania określonych czynności na danym

stanowisku kolejowym są one wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Pracownik jest obowiązany odbywać doskonalenie zawodowe, zdawać egzamin okresowy oraz,

jeżeli jest wymagany, egzamin weryfikacyjny.

3.

Szczegółowe warunki, jakie są obowiązani spełniać pracownicy oraz osoby przyjmowane

do pracy na stanowiskach kolejowych, w tym wymagane wykształcenie, program i zakres

przygotowania zawodowego i wymagany czas jego trwania oraz zakres zagadnień egzaminacyjnych

dla poszczególnych stanowisk kolejowych, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

4.

Wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne, jakie są obowiązani spełniać pracownicy

oraz osoby przyjmowane do pracy na stanowiskach kolejowych, określa załącznik nr 2

do rozporządzenia.

Do odbycia przygotowania zawodowego dopuszcza się osobę, która posiada

1)

dyplom lub świadectwo potwierdzające wymagane wykształcenie;

2)

dokumenty potwierdzające staż pracy na innym stanowisku kolejowym lub przy wykonywaniu

określonych czynności, jeżeli dla danego stanowiska kolejowego są wymagane;

3)

orzeczenie lekarskie potwierdzające zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania

pracy na określonym stanowisku kolejowym, wydane przez uprawnionego lekarza.

1.

Przygotowanie zawodowe w celu uzyskania kwalifikacji wymaganych na poszczególnych

stanowiskach kolejowych organizuje pracodawca.

2.

Pracodawca może zawrzeć z innym pracodawcą lub wyspecjalizowaną jednostką szkoleniową

umowę w celu zorganizowania przygotowania zawodowego.

3.

Pracodawca przekazuje pracownikowi odbywającemu przygotowanie zawodowe opracowany

na dane stanowisko kolejowe program przygotowania zawodowego oraz dzienniczek przygotowania

zawodowego, zwany dalej „dzienniczkiem”, a także sprawuje nadzór nad przygotowaniem

zawodowym, wyznaczając osobę kierującą tym przygotowaniem.

4.

Osoba kierująca przygotowaniem zawodowym powinna posiadać kwalifikacje zawodowe właściwe

dla tego przygotowania zawodowego.

Przygotowanie zawodowe obejmuje

1)

szkolenie teoretyczne - polegające na zorganizowanym grupowym lub indywidualnym -

w toku samokształcenia - zdobywaniu wiadomości w zakresie niezbędnym do wykonywania

czynności na danym stanowisku kolejowym, określonym programem przygotowania zawodowego,

zakończone uzyskaniem dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia teoretycznego

w przypadku, gdy szkolenie to było wymagane w programie przygotowania zawodowego;

2)

staż stanowiskowy - polegający na zapoznaniu z pracą na danym stanowisku kolejowym,

której znajomość jest niezbędna do samodzielnego wykonywania czynności objętych przygotowaniem

zawodowym;

3)

szkolenie praktyczne - polegające na zorganizowanym zdobywaniu umiejętności praktycznych

i poznaniu zakresu obowiązków przez wykonywanie czynności w określonej komórce organizacyjnej

pracodawcy, na określonym stanowisku kolejowym, pod nadzorem wykwalifikowanego pracownika,

zwanego dalej „opiekunem”;

4)

zajęcia próbne - polegające na samodzielnym wykonywaniu czynności lub ich części na

stanowisku kolejowym pod nadzorem opiekuna.

1.

Pracownik odbywający przygotowanie zawodowe dokumentuje jego przebieg w dzienniczku,

w którym wymienia

1)

dla stanowisk kolejowych dyżurny ruchu, nastawniczy, zwrotniczy, kierownik pociągu,

ustawiacz, manewrowy, rewident taboru, automatyk, toromistrz oraz dróżnik przejazdowy

- jednostki organizacyjne i obiekty eksploatacyjne, w których odbywało się przygotowanie

zawodowe, oraz zakres wykonywanych czynności;

2)

dla stanowiska kolejowego prowadzący pojazdy kolejowe - jednostki organizacyjne, w

których odbywało się przygotowanie zawodowe, i typy pojazdów kolejowych z napędem,

na których odbywało się przygotowanie zawodowe, oraz podaje liczbę przejechanych kilometrów

na tych pojazdach, z wyjątkiem pojazdów kolejowych specjalnych, które nie są przeznaczone

do samodzielnej jazdy po czynnych torach kolejowych, dla których należy podać liczbę

godzin pracy na danym typie pojazdu kolejowego na torze zamkniętym.

2.

Odbycie przygotowania zawodowego potwierdza w dzienniczku kierownik jednostki, w której

się ono odbywało.

Pracodawca może skrócić czas trwania przygotowania zawodowego, wliczając okresy zatrudnienia

na podobnych stanowiskach kolejowych lub przygotowanie, które pracownik odbył zgodnie

z programem nauczania w ukończonej szkole, pod warunkiem że zakres przygotowania jest

zgodny z zakresem przygotowania zawodowego wymaganym na danym stanowisku kolejowym.

Oceny zdolności fizycznych i psychicznych do pracy na stanowiskach kolejowych dokonuje

się po przeprowadzeniu profilaktycznych badań lekarskich i badań psychologicznych,

obejmujących

1)

badanie ogólne stanu zdrowia, przeprowadzone przez uprawnionego lekarza;

2)

specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, zlecone przez uprawnionego

lekarza;

3)

badanie psychologiczne.

1.

Profilaktyczne badania lekarskie dzielą się na badania

1)

wstępne;

2)

okresowe;

3)

kontrolne.

2.

Badania wstępne przeprowadza się przed zatrudnieniem na stanowisku kolejowym, a także

przed przeniesieniem do pracy na takie stanowisko.

3.

Pracownicy podlegają badaniom okresowym w terminach określonych w załączniku nr 3

do rozporządzenia.

4.

Uprawniony lekarz może poszerzyć zakres badań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2,

o inne specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, a także wyznaczyć

wcześniejszy termin badania, niż wynikałoby to z terminów określonych w załączniku

nr 3 do rozporządzenia, jeżeli stwierdzi, że jest to niezbędne do prawidłowej oceny

stanu zdrowia osoby przyjmowanej do pracy na stanowisku kolejowym albo pracownika.

5.

Badania kontrolne przeprowadza się

1)

w przypadku niezdolności do pracy spowodowanej chorobą trwającą dłużej niż 30 dni;

2)

w przypadku uczestniczenia pracownika w poważnym wypadku kolejowym;

3)

przed rozpoczęciem przygotowania zawodowego, po ukończeniu którego pracownik będzie

wykonywał czynności na stanowisku kolejowym o wyższych wymaganiach zdrowotnych lub

w warunkach innego rodzaju narażenia zawodowego;

4)

w przypadku podejrzenia utraty przez pracownika zdolności fizycznych i psychicznych

do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku kolejowym;

5)

w przypadku powrotu pracownika do pracy na stanowisku kolejowym po przerwie trwającej

dłużej niż 6 miesięcy;

6)

przed rozwiązaniem stosunku pracy z pracownikiem, który pracował w warunkach szkodliwych

dla zdrowia lub warunkach uciążliwych, albo przed przeniesieniem go z tego stanowiska

kolejowego na stanowisko kolejowe, na którym warunki szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe

nie występują.

6.

Badania kontrolne przeprowadza się poza terminami wynikającymi z częstotliwości wykonywania

badań okresowych.

1.

Badania psychologiczne wykonuje się

1)

przy każdym badaniu wstępnym;

2)

co 4 lata - w ramach badań okresowych;

3)

co 2 lata - w ramach badań okresowych u pracowników powyżej 50 roku życia zatrudnionych

na stanowisku kolejowym: prowadzący pojazdy kolejowe;

4)

w przypadku uczestniczenia pracownika w poważnym wypadku kolejowym.

2.

Badania psychologiczne wykonuje się w ramach badania kontrolnego, jeżeli lekarz wykonujący

badanie uzna to za niezbędne do wydania orzeczenia.

3.

Po przeprowadzonym badaniu psychologicznym psycholog dokonuje oceny psychologicznej

przydatności zawodowej do pracy na określonym stanowisku kolejowym.

Badanie psychologiczne przeprowadza psycholog, uwzględniając czynniki ryzyka zawodowego

i szczególne wymogi sprawności psychicznych w transporcie kolejowym oraz metodykę

badań psychologicznych.

1.

Profilaktyczne badania lekarskie wykonuje się na podstawie skierowania wydanego przez

pracodawcę.

2.

Skierowanie zawiera

1)

określenie rodzaju profilaktycznego badania lekarskiego;

2)

w przypadku badania wstępnego - określenie stanowiska kolejowego, na którym osoba

przyjmowana do pracy ma być zatrudniona, oraz czynności wykonywanych przez osobę przyjmowaną

do pracy;

3)

w przypadku badania okresowego - określenie stanowiska kolejowego, na którym pracownik

jest zatrudniony, oraz czynności wykonywanych przez pracownika;

4)

informacje o czynnikach szkodliwych dla zdrowia lub warunkach szkodliwych dla zdrowia

lub uciążliwych, występujących na danym stanowisku kolejowym.

1.

Profilaktyczne badania lekarskie przeprowadza uprawniony lekarz samodzielnie, uwzględniając

wyniki specjalistycznych badań konsultacyjnych i badań dodatkowych oraz ocenę psychologicznej

przydatności zawodowej do pracy na określonym stanowisku kolejowym dokonaną przez

psychologa.

2.

Profilaktyczne badania lekarskie przeprowadza się z uwzględnieniem

1)

skierowania, o którym mowa w § 13 ust. 1;

2)

wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3)

charakterystyki stanowisk kolejowych, określonej w załączniku nr 3 do rozporządzenia;

4)

§ 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie

przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej

nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie

pracy.

3.

Zakres badań wstępnych i okresowych obejmuje

1)

ogólne badanie lekarskie ze szczególnym uwzględnieniem oceny stanu układu krążenia

i układu oddechowego, stanu psychicznego i sprawności narządu ruchu;

2)

badanie narządu wzroku wykonywane przez lekarza posiadającego specjalizację w dziedzinie

okulistyki;

3)

badanie narządu słuchu i równowagi oraz aparatu głosowego, z uwzględnieniem audiogramu,

wykonywane przez lekarza posiadającego specjalizację w dziedzinie otorynolaryngologii;

4)

badanie krwi, w tym: morfologię z rozmazem, glikemię na czczo, aminotransferazy i

gamma-glutamylo-transpeptydazę oraz badanie ogólne moczu;

5)

badanie w kierunku objawów wskazujących na uzależnienie lub nadużywanie alkoholu lub

środków działających podobnie do alkoholu - dotyczy badań wstępnych, a w przypadku

badań okresowych - jeżeli istnieją wskazania;

6)

badanie elektrokardiograficzne w spoczynku;

7)

inne specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, jeżeli są potrzebne

do oceny zdolności fizycznej i psychicznej badanego.

4.

Zakres badań kontrolnych obejmuje

1)

badanie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1;

2)

inne specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, jeżeli są potrzebne

do właściwej oceny spełniania wymagań, ze szczególnym uwzględnieniem tych narządów

i układów, których funkcjonowanie było zaburzone lub stało się powodem skierowania

na badania.

5.

Rodzaj i zakres specjalistycznych badań konsultacyjnych oraz badań dodatkowych przy

badaniu kontrolnym określa uprawniony lekarz, który ocenia także, czy do wydania orzeczenia

niezbędne jest przeprowadzenie badania psychologicznego.

6.

Uprawniony lekarz rozszerza zakres badań wstępnych albo okresowych w przypadku, gdy

wynika to z narażenia na czynniki szkodliwe dla zdrowia lub warunki szkodliwe dla

zdrowia lub uciążliwe, występujące na danym stanowisku kolejowym.

7.

Wyniki badań laboratoryjnych, z wyjątkiem badania poziomu glikemii na czczo, uznaje

się za miarodajne, jeżeli od ich wykonania minęło nie więcej niż 6 miesięcy.

Przed rozpoczęciem badania uprawniony lekarz, lekarz wykonujący specjalistyczne badania

konsultacyjne lub badania dodatkowe oraz psycholog

1)

potwierdzają tożsamość osoby skierowanej na badanie;

2)

upewniają się, czy pracownik nie zgłosił się na badanie bezpośrednio po nocnej zmianie

lub w stanie uniemożliwiającym ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do pracy

- w takim przypadku należy odmówić przeprowadzenia badania i ustalić nowy termin,

powiadamiając o tym pisemnie właściwego pracodawcę.

1.

Przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do pracy pracownika zatrudnionego na

stanowisku kolejowym dłużej niż 5 lat uprawniony lekarz uwzględnia stopień przystosowania

zawodowego.

2.

Przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do pracy pracownika, który wykonuje

dodatkowe czynności, wykraczające poza zakres czynności określonych dla jego stanowiska

pracy, uwzględnia się wymagania zdrowotne przewidziane dla tych czynności.

Osoby przyjmowane do pracy na stanowiskach kolejowych albo pracowników uznaje się

za zdolnych do pracy na tych stanowiskach, jeżeli

1)

w wyniku badania ogólnego stanu zdrowia, z uwzględnieniem wyników specjalistycznych

badań konsultacyjnych oraz badań dodatkowych, nie stwierdzono istotnych zmian chorobowych

ani nieprawidłowości lub stwierdzone zmiany w nieznacznym stopniu ograniczają sprawność

ustroju, lecz nie powodują niezdolności do wykonywania czynności na danym stanowisku

pracy;

2)

spełniają wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne określone w załączniku nr 2 do

rozporządzenia;

3)

uzyskali pozytywną ocenę psychologicznej przydatności zawodowej do pracy na określonym

stanowisku kolejowym wydaną przez psychologa.

1.

Jednostkami uprawnionymi do oceny zdolności fizycznej i psychicznej osób przyjmowanych

do pracy na stanowiskach kolejowych oraz pracowników są

1)

komórki organizacyjne Kolejowego Zakładu Medycyny Pracy;

2)

Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej.

2.

Lekarze posiadający specjalizację w dziedzinie okulistyki oraz lekarze posiadający

specjalizację w dziedzinie otorynolaryngologii, przeprowadzający specjalistyczne badania

profilaktyczne osób przyjmowanych do pracy na stanowiskach kolejowych oraz pracowników

powinni posiadać kwalifikacje określone w przepisach o służbie medycyny pracy.

3.

Psycholodzy dokonujący oceny psychologicznej przydatności zawodowej do pracy na stanowiskach

kolejowych powinni posiadać kwalifikacje określone w przepisach o służbie medycyny

pracy.

4.

W przypadku gdy pracownik uczestniczył w poważnym wypadku kolejowym, badania psychologiczne

przeprowadza się w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej.

W siedzibach Kolejowych Ośrodków Medycyny Pracy Kolejowego Zakładu Medycyny Pracy

oraz w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej powołuje się komisje lekarskie.

1.

Komisje lekarskie w siedzibach Kolejowych Ośrodków Medycyny Pracy Kolejowego Zakładu

Medycyny Pracy są powołane do

1)

orzekania o zdolności do pracy w przypadku wniesienia odwołania od orzeczenia wydanego

przez uprawnionego lekarza;

2)

orzekania o zdolności do pracy w przypadku, gdy pracownik uczestniczył w poważnym

wypadku kolejowym.

2.

Komisje lekarskie w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej są powołane do orzekania o

zdolności do pracy w przypadku wniesienia odwołania od orzeczenia wydanego przez komisję

lekarską w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

3.

W skład komisji lekarskiej orzekającej w przypadku wniesienia odwołania nie może wchodzić

uprawniony lekarz, który wydał orzeczenie, od którego jest rozpatrywane odwołanie.

4.

Komisja lekarska orzekająca w przypadku wniesienia odwołania może wystąpić do pracodawcy

badanego pracownika o informacje niezbędne do pracy komisji, a także zaprosić przedstawiciela

pracodawcy do udziału w pracach komisji.

5.

Przedstawiciel pracodawcy badanego pracownika nie bierze udziału w badaniu lekarskim

i nie może być przy nim obecny. Powinien on scharakteryzować badanego, warunki środowiska

pracy, sposób wykonywania pracy i szczególne wymagania sprawnościowe.

1.

Po przeprowadzeniu profilaktycznego badania lekarskiego i badania psychologicznego

uprawniony lekarz wydaje orzeczenie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych

do pracy na określonym stanowisku pracy albo istnienie takich przeciwwskazań.

2.

Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, uprawniony lekarz wpisuje do orzeczenia lekarskiego,

którego wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia, oraz do indywidualnej dokumentacji

medycznej osoby przyjmowanej do pracy na stanowisku kolejowym albo dokumentacji pracownika.

3.

Uprawniony lekarz wyznacza datę kolejnego badania okresowego i wpisuje ją do orzeczenia

lekarskiego.

4.

Wyniki badań, rozpoznanie oraz ewentualną konieczność pracy w szkłach korekcyjnych

lub soczewkach kontaktowych należy wpisać do indywidualnej dokumentacji medycznej

osoby przyjmowanej do pracy na stanowisku kolejowym albo dokumentacji pracownika.

5.

Konieczność pracy w szkłach korekcyjnych lub soczewkach kontaktowych należy dodatkowo

wpisać do orzeczenia lekarskiego.

6.

Orzeczenie lekarskie wystawia się w 2 egzemplarzach, z których jeden otrzymuje odpowiednio

osoba przyjmowana do pracy na stanowisku kolejowym albo pracownik, a drugi pracodawca.

Kopię orzeczenia lekarskiego umieszcza się w indywidualnej dokumentacji medycznej

osoby przyjmowanej do pracy na stanowisku kolejowym albo dokumentacji pracownika.

7.

Rejestr wydanych orzeczeń prowadzi się oddzielnie dla każdego pracodawcy.

1.

Jeżeli osoba przyjmowana do pracy na stanowisku kolejowym albo pracownik lub pracodawca

nie zgadza się z treścią orzeczenia wydanego przez uprawnionego lekarza, może złożyć

w terminie 7 dni od dnia wydania tego orzeczenia pisemne odwołanie.

2.

Odwołanie składa się do uprawnionego lekarza, który wydał orzeczenie. Odwołanie wraz

z uwierzytelnioną kopią dokumentacji medycznej badania lekarz przekazuje w terminie

7 dni od dnia jego otrzymania do właściwej terenowo komisji lekarskiej w siedzibie

Kolejowego Ośrodka Medycyny Pracy Kolejowego Zakładu Medycyny Pracy.

3.

W terminie 14 dni od dnia złożenia odwołania przeprowadza się ponowne badanie.

4.

Przepisy § 14 ust. 2 pkt 2-4, ust. 3, 4 i 7, § 16 ust. 2, § 17 i § 21 ust. 4-6 stosuje

się przy przeprowadzaniu ponownych badań. Przepisy § 14 ust. 5 i 6, § 15, § 16 ust.

1 i § 21 ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Jeżeli pracownik lub pracodawca nie zgadza się z treścią orzeczenia wydanego przez

komisję lekarską w siedzibie Kolejowego Ośrodka Medycyny Pracy Kolejowego Zakładu

Medycyny Pracy w przypadku, o którym mowa w § 20 ust. 1 pkt 2, może złożyć w terminie

7 dni od dnia wydania tego orzeczenia pisemne odwołanie.

2.

Odwołanie składa się do komisji lekarskiej, która wydała orzeczenie. Odwołanie wraz

z uwierzytelnioną kopią dokumentacji medycznej badania komisja lekarska przekazuje

w ciągu 7 dni od dnia jego otrzymania do komisji lekarskiej w Centrum Naukowym Medycyny

Kolejowej.

3.

W terminie 14 dni od dnia złożenia odwołania przeprowadza się ponowne badanie.

4.

Przepisy § 14 ust. 2 pkt 2-4, ust. 3, 4 i 7, § 16 ust. 2, § 17 i § 21 ust. 4-6 stosuje

się przy przeprowadzaniu ponownych badań. Przepisy § 14 ust. 5 i 6, § 15, § 16 ust.

1 i § 21 ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Orzeczenie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na określonym stanowisku

pracy albo istnienie takich przeciwwskazań wydane w trybie odwoławczym, komisja lekarska

wpisuje do orzeczenia lekarskiego wydanego w trybie odwoławczym, którego wzór określa

załącznik nr 5 do rozporządzenia, oraz do indywidualnej dokumentacji medycznej osoby

przyjmowanej do pracy na stanowisku kolejowym albo dokumentacji pracownika.

2.

Orzeczenie wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne.

1.

Komisję egzaminacyjną powołuje i odwołuje, na wniosek pracodawcy lub wyspecjalizowanej

jednostki szkoleniowej, Prezes Urzędu Transportu Kolejowego. Prezes Urzędu Transportu

Kolejowego odmawia powołania komisji, w przypadku gdy kandydat na przewodniczącego,

kandydat na członka komisji lub kandydat na sekretarza komisji był w składzie komisji

egzaminacyjnej odwołanej na podstawie ust. 3.

2.

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego może upoważnić do powoływania i odwoływania komisji

egzaminacyjnej właściwego miejscowo dyrektora oddziału Terenowego Urzędu Transportu

Kolejowego, a w przypadku braku dyrektora oddziału terenowego Urzędu Transportu Kolejowego

inne osoby spośród pracowników oddziału terenowego Urzędu Transportu Kolejowego lub

Urzędu Transportu Kolejowego.

3.

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego odwołuje komisję w przypadku stwierdzenia rażącego

naruszenia przez komisję przepisów rozporządzenia lub skazania przewodniczącego, członka

lub sekretarza komisji prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo: karne skarbowe,

przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, bezpieczeństwu powszechnemu, mieniu, obrotowi

gospodarczemu i interesom majątkowym w obrocie cywilnoprawnym, obrotowi pieniędzmi

i papierami wartościowymi, prawom osób wykonujących pracę zarobkową oraz wiarygodności

dokumentów.

4.

Wniosek o powołanie komisji egzaminacyjnej zawiera informacje dotyczące wykształcenia

i kwalifikacji posiadanych przez kandydatów na przewodniczącego i członków komisji

oraz oświadczenia kandydatów na przewodniczącego, członków komisji oraz sekretarza

komisji o niekaralności prawomocnym wyrokiem za przestępstwa, o których mowa w ust.

3.

5.

Do składu komisji egzaminacyjnej powołuje się

1)

przewodniczącego, posiadającego wykształcenie wyższe, kwalifikacje zawodowe odpowiadające

zakresowi tematyki pracy osób egzaminowanych i co najmniej 4-letni staż pracy w obrębie

danej dziedziny pracy na stanowisku podlegającym egzaminowaniu i który nie został

skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwa, o których mowa w ust. 3;

2)

co najmniej dwóch członków, posiadających wykształcenie co najmniej średnie, kwalifikacje

zawodowe odpowiadające zakresowi tematyki pracy osób egzaminowanych i co najmniej

4-letni staż pracy w obrębie danej dziedziny pracy na stanowisku podlegającym egzaminowaniu,

którzy nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem za przestępstwa, o których mowa w

ust. 3;

3)

sekretarza komisji - osobę, która nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwa,

o których mowa w ust. 3, wyznaczoną przez pracodawcę lub wyspecjalizowaną jednostkę

szkoleniową.

6.

Kopie dokumentów zawierających informacje, o których mowa w ust. 4, potwierdzone za

zgodność z oryginałem przez osobę przyjmującą dokumenty, przechowuje wnioskodawca.

7.

Obsługę administracyjną komisji egzaminacyjnej zapewnia pracodawca lub wyspecjalizowana

jednostka szkoleniowa.

1.

Komisja egzaminacyjna przeprowadza egzamin kwalifikacyjny na wniosek pracodawcy o

przeprowadzenie egzaminu kwalifikacyjnego.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, pracodawca składa w jednostce organizacyjnej pracodawcy,

przy którym została powołana komisja egzaminacyjna, albo w wyspecjalizowanej jednostce

szkoleniowej.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć następujące dokumenty osób egzaminowanych

1)

kopię dyplomu lub świadectwa potwierdzającego wymagane wykształcenie;

2)

dzienniczek;

3)

dowód uiszczenia opłaty za egzamin kwalifikacyjny, o ile jest ona wymagana;

4)

kopię programu przygotowania zawodowego, o którym mowa w § 5 ust. 3;

5)

dokument potwierdzający ukończenie szkolenia teoretycznego, o ile było wymagane w

programie przygotowania zawodowego;

6)

kopię orzeczenia lekarskiego.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej

1)

dopuszcza osoby do egzaminu kwalifikacyjnego, a w przypadku stwierdzenia braków we

wniosku, o którym mowa w § 26 ust. 1, wzywa do usunięcia stwierdzonych braków w terminie

14 dni od dnia otrzymania wezwania;

2)

wyznacza termin i miejsce przeprowadzenia egzaminu kwalifikacyjnego;

3)

wyznacza spośród członków komisji egzaminacyjnej osoby do przeprowadzenia egzaminu

praktycznego oraz części pisemnej egzaminu teoretycznego, zwane dalej „zespołem egzaminacyjnym”;

4)

wyznacza, w porozumieniu z pracodawcą, terminy egzaminów poprawkowych;

5)

przydziela dla poszczególnych członków komisji egzaminacyjnej zakres zagadnień egzaminacyjnych

w celu opracowania zadań egzaminu praktycznego, zestawów pytań lub testów części pisemnej

oraz zestawów pytań części ustnej egzaminu teoretycznego;

6)

zatwierdza, na wniosek członków komisji egzaminacyjnej, zadania egzaminu praktycznego,

zestawy pytań lub testów części pisemnej oraz zestawy pytań części ustnej egzaminu

teoretycznego, opracowane na podstawie zagadnień egzaminacyjnych określonych dla danego

stanowiska kolejowego w części III załącznika nr 1 do rozporządzenia;

7)

powiadamia pisemnie właściwego miejscowo dyrektora oddziału terenowego Urzędu Transportu

Kolejowego o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu.

1.

Członkowie komisji egzaminacyjnej, w zakresie przydzielonego im zakresu zagadnień

egzaminacyjnych, opracowują zadania egzaminu praktycznego, zestawy pytań lub testów

części pisemnej oraz zestawy pytań części ustnej egzaminu teoretycznego.

2.

Do czasu rozpoczęcia egzaminu i ogłoszenia tematów ich treść nie może być ujawniona.

1.

Komisja egzaminacyjna przeprowadza egzamin kwalifikacyjny w terminie 30 dni od dnia

złożenia kompletnego wniosku o jego przeprowadzenie.

2.

Osoba dopuszczona do egzaminu kwalifikacyjnego co najmniej na 7 dni przed terminem

egzaminu zostaje pisemnie, za potwierdzeniem odbioru, zawiadomiona o jego terminie

i miejscu.

1.

Egzamin kwalifikacyjny składa się z egzaminu teoretycznego oraz z egzaminu praktycznego.

2.

Zakres zagadnień egzaminacyjnych dla poszczególnych stanowisk kolejowych określa część

III załącznika nr 1 do rozporządzenia.

3.

Zakres zagadnień egzaminacyjnych dla danego stanowiska kolejowego określony w części

III załącznika nr 1 do rozporządzenia jest podstawą do opracowania zadań egzaminu

praktycznego, zestawów pytań lub testów części pisemnej oraz zestawów pytań części

ustnej egzaminu teoretycznego.

1.

Egzamin teoretyczny obejmuje sprawdzenie wiadomości i umiejętności określonych wymaganiami

dla danego stanowiska kolejowego.

2.

Egzamin teoretyczny składa się z części pisemnej i ustnej.

3.

Część pisemna egzaminu teoretycznego może mieć formę pracy pisemnej lub testu jednokrotnego

wyboru.

4.

Osoba egzaminowana losowo wybiera, z przygotowanych przez członków komisji egzaminacyjnej,

po jednym zestawie pytań lub teście do rozwiązania na części pisemnej oraz po jednym

zestawie do części ustnej egzaminu teoretycznego w określonym zakresie tematycznym.

5.

Czas na napisanie pracy pisemnej nie powinien przekraczać 3 godzin.

1.

W przypadku gdy część pisemna egzaminu teoretycznego jest przeprowadzana w formie

testu dla każdej egzaminowanej grupy osób poddawanych jednocześnie egzaminowi, należy

przygotować różne zestawy testów w liczbie nie mniejszej niż liczba zdających plus

jeden.

2.

Liczbę pytań testowych, nie mniejszą niż 30 pytań w zestawie, określa przewodniczący

komisji egzaminacyjnej.

3.

Czas trwania części pisemnej egzaminu teoretycznego w formie testu nie może być dłuższy

niż wynikający z pomnożenia liczby pytań testowych przez 3 minuty, przy 3 wariantach

odpowiedzi.

4.

Część pisemną egzaminu teoretycznego w formie testu uważa się za zdaną, jeżeli liczba

uzyskanych punktów wynosi co najmniej 2/3 możliwych do uzyskania w zestawie testowym.

1.

Warunkiem dopuszczenia do części ustnej egzaminu teoretycznego jest uzyskanie pozytywnego

wyniku z części pisemnej egzaminu teoretycznego.

2.

Komisja egzaminacyjna przeprowadza część ustną egzaminu teoretycznego w pełnym składzie,

z tym że poszczególni członkowie komisji zadają pytania w zakresie tematycznym zgodnie

z posiadanymi kwalifikacjami.

W przypadku uzyskania negatywnego wyniku egzaminu teoretycznego przewodniczący komisji

egzaminacyjnej wyznacza termin egzaminu teoretycznego poprawkowego, który jest przeprowadzany

zgodnie z § 31-33, nie wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia wyniku egzaminu.

Pozytywny wynik egzaminu teoretycznego stanowi warunek dopuszczenia osoby egzaminowanej

do egzaminu praktycznego.

1.

Egzamin praktyczny polega na sprawdzeniu umiejętności samodzielnego wykonania przez

osobę egzaminowaną określonych czynności zgodnie z losowo wybranymi zadaniami do realizacji

na danym stanowisku kolejowym.

2.

Zakres egzaminu praktycznego dla danego stanowiska kolejowego określony w części III

załącznika nr 1 do rozporządzenia może obejmować także sporządzenie przez osobę egzaminowaną

dokumentacji związanej z pracą na tym stanowisku kolejowym.

3.

Egzamin praktyczny przeprowadza się na stanowisku w miejscu pracy lub w warunkach

analogicznych do stanowiska i miejsca pracy.

4.

Warunkiem dopuszczenia do egzaminu praktycznego jest ukończenie szkolenia teoretycznego,

o ile jest ono wymagane w programie przygotowania zawodowego.

5.

Egzamin praktyczny przeprowadza co najmniej dwuosobowy zespół egzaminacyjny wyznaczony

przez przewodniczącego komisji egzaminacyjnej stosownie do posiadanych kwalifikacji

w zakresie specjalności osób egzaminowanych.

6.

Z przebiegu egzaminu praktycznego sekretarz komisji sporządza protokół, w którym stwierdza

wynik egzaminu, a zespół egzaminacyjny i członkowie komisji go podpisują.

7.

Do protokołu z egzaminu praktycznego należy dołączyć sporządzoną przez kandydata dokumentację

z egzaminu praktycznego (rozkazy pisemne, wykresy), o ile jej sporządzenie było wymagane.

8.

W przypadku uzyskania na egzaminie praktycznym wyniku negatywnego, przewodniczący

komisji egzaminacyjnej wyznacza termin egzaminu praktycznego poprawkowego, który jest

przeprowadzany zgodnie z ust. 1-7, nie wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia egzaminu

praktycznego.

1.

Z przebiegu egzaminu kwalifikacyjnego sekretarz komisji sporządza protokół, który

określa wyniki egzaminów uzyskane przez poszczególne osoby egzaminowane. Protokół

podpisują członkowie komisji egzaminacyjnej.

2.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, przewodniczący komisji egzaminacyjnej przekazuje

pracodawcy, a jego kopię dyrektorowi właściwego miejscowo oddziału terenowego Urzędu

Transportu Kolejowego.

Komisja egzaminacyjna, na podstawie uzyskanego przez osobę egzaminowaną pozytywnego

wyniku egzaminu, wydaje świadectwo zdania egzaminu kwalifikacyjnego, którego wzór

określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

W świadectwie zdania egzaminu kwalifikacyjnego dla prowadzącego pojazdy kolejowe określa

się rodzaj trakcji.

Pracodawca oraz wyspecjalizowana jednostka szkoleniowa prowadzą rejestr przeprowadzonych

egzaminów oraz zapewniają przechowywanie dokumentacji z przeprowadzonych egzaminów.

1.

Pracodawca na podstawie świadectwa zdania egzaminu kwalifikacyjnego, zaliczonej jazdy

próbnej oraz po uzyskaniu autoryzacji wydaje dla prowadzącego pojazdy kolejowe prawo

kierowania pojazdem kolejowym, którego wzór określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

2.

Pracownikowi uprawnionemu do wykonywania czynności na stanowisku maszynisty na podstawie

licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty oraz pracownikowi, który posiada odpis

świadectwa maszynisty wydany przez przewoźnika kolejowego lub zarządcę infrastruktury,

stwierdzający, że wykonywał on uprzednio czynności na stanowisku maszynisty, pracodawca

wydaje prawo kierowania pojazdem kolejowym uprawniające do wykonywania czynności na

stanowisku prowadzącego pojazdy kolejowe w specjalności

1)

prowadzący pojazdy kolejowe specjalne, które nie są przeznaczone do samodzielnej jazdy

po czynnych torach kolejowych,

2)

prowadzący pojazdy kolejowe wyłącznie w obrębie bocznicy kolejowej,

3)

prowadzący pojazdy kolejowe po liniach kolejowych, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

- bez konieczności ukończenia szkolenia teoretycznego oraz praktycznego i zdania egzaminu

kwalifikacyjnego.

3.

Dla stanowiska prowadzący pojazdy kolejowe pracodawca może zwolnić osoby posiadające

ważną licencję maszynisty z obowiązku przechodzenia szkolenia teoretycznego i części

teoretycznej egzaminu kwalifikacyjnego.

4.

Pracodawca prowadzi rejestr wydanych praw kierowania pojazdem kolejowym.

1.

Warunkiem dopuszczenia pracowników do wykonywania czynności na danym stanowisku kolejowym

jest uzyskanie przez nich autoryzacji przeprowadzanej przez pracodawcę.

2.

Autoryzację przeprowadza się

1)

przed dopuszczeniem do wykonywania samodzielnie czynności na danym stanowisku kolejowym;

2)

w przypadku zmiany miejsca pracy, typu pojazdu kolejowego lub gdy przerwa w pracy

na danym stanowisku kolejowym trwała dłużej niż 6 miesięcy;

3)

w przypadku wprowadzenia zmian organizacyjnych lub technicznych mających wpływ na

sposób wykonywania czynności na danym stanowisku kolejowym.

3.

Uzyskanie autoryzacji poprzedza się przeszkoleniem praktycznym na stanowisku w miejscu

pracy. Pracodawca przeprowadza autoryzację, uwzględniając doświadczenie zawodowe pracownika

oraz warunki w miejscu pracy.

4.

Do zakresu autoryzacji dla stanowisk kolejowych kierownik pociągu oraz prowadzący

pojazdy kolejowe należy dodatkowo sprawdzenie

1)

wykonania obowiązkowych jazd w czynnej kabinie pojazdu kolejowego z napędem, z czego,

o ile to możliwe, dwie należy wykonać między zmrokiem a świtem;

2)

znajomości odpowiednio infrastruktury kolejowej lub bocznic kolejowych według programu

ustalonego przez pracodawcę.

5.

Pracodawca przeprowadza okresową kontrolę znajomości odpowiednio infrastruktury kolejowej

lub bocznic kolejowych przez pracowników zatrudnionych na stanowiskach kolejowych,

o których mowa w ust. 4.

6.

Przepisów ust. 4 nie stosuje się do stanowiska kolejowego prowadzącego pojazdy kolejowe

w specjalności prowadzący pojazdy kolejowe specjalne, które nie są przeznaczone do

samodzielnej jazdy po czynnych torach kolejowych.

1.

Pracodawca wydaje pracownikom dokument upoważniający do wykonywania czynności na stanowisku

kolejowym, którego wzór określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.

2.

Pracodawca prowadzi rejestr wydanych dokumentów, o których mowa w ust. 1.

1.

Pracownicy podlegają doskonaleniu zawodowemu i egzaminom okresowym.

2.

Egzamin okresowy przeprowadza się w formie testu jednokrotnego wyboru nie rzadziej

niż raz na 4 lata, licząc od daty przeprowadzenia odpowiednio egzaminu kwalifikacyjnego,

egzaminu weryfikacyjnego albo ostatniego egzaminu okresowego.

3.

Liczbę pytań testowych, nie mniejszą niż 30 w zestawie, określa przewodniczący komisji

egzaminacyjnej powoływanej przez pracodawcę lub wyspecjalizowaną jednostkę szkoleniową

w składzie, o którym mowa w § 25 ust. 5.

4.

Czas trwania egzaminu okresowego nie może być dłuższy niż wynikający z pomnożenia

liczby pytań testowych przez 3 minuty, przy 3 wariantach odpowiedzi.

5.

Egzamin okresowy uważa się za zdany, jeżeli liczba uzyskanych punktów wynosi co najmniej

2/3 możliwych do uzyskania w zestawie testowym.

6.

Z egzaminu okresowego nie wystawia się oceny. Komisja egzaminacyjna określa wynik

egzaminu jako pozytywny albo negatywny.

7.

W przypadku uzyskania na egzaminie okresowym wyniku negatywnego, pracodawca określa

termin egzaminu poprawkowego. Do poprawkowego egzaminu okresowego ust. 2-6 stosuje

się. Poprawkowy egzamin okresowy można zdawać dwa razy.

Pracodawca kieruje pracownika do innego pracodawcy lub wyspecjalizowanej jednostki

szkoleniowej w przypadku, gdy nie ma możliwości samodzielnego zorganizowania doskonalenia

zawodowego lub przeprowadzenia egzaminu okresowego lub weryfikacyjnego.

1.

Egzamin weryfikacyjny przeprowadza się w przypadku, gdy

1)

pracownik został odsunięty od pracy na skutek stwierdzonych uchybień w pracy mogących

spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego;

2)

ciągła przerwa w pracy na danym stanowisku kolejowym trwała dłużej niż 12 miesięcy

lub pracownik nie uzyskał wyniku pozytywnego na egzaminie okresowym;

3)

wniosek o przeprowadzenie egzaminu weryfikacyjnego złożyła Państwowa Komisja Badania

Wypadków Kolejowych lub komisja kolejowa w związku z udziałem pracownika w zdarzeniu

kolejowym;

4)

pracodawca stwierdzi konieczność przeprowadzenia egzaminu w celu zminimalizowania

zagrożeń zidentyfikowanych w ramach dokonanej oceny ryzyka.

2.

Przed złożeniem wniosku o skierowanie pracownika na egzamin weryfikacyjny pracodawca

kieruje pracownika do odbycia zajęć próbnych na stanowisku kolejowym, którego dotyczy

egzamin weryfikacyjny, określając opiekuna oraz czas, termin i miejsce przeprowadzenia

tych zajęć.

3.

Komisja egzaminacyjna przeprowadza egzamin weryfikacyjny na wniosek pracodawcy o przeprowadzenie

egzaminu weryfikacyjnego.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, pracodawca składa w jednostce organizacyjnej pracodawcy,

przy którym została powołana komisja egzaminacyjna, albo w wyspecjalizowanej jednostce

szkoleniowej.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się

1)

dowód uiszczenia opłaty za egzamin, o ile jest wymagana;

2)

kopię orzeczenia lekarskiego;

3)

kopię świadectwa zdania egzaminu kwalifikacyjnego;

4)

potwierdzenie odbycia zajęć próbnych.

6.

Do przeprowadzania egzaminu weryfikacyjnego stosuje się przepisy § 25, 27, § 30 ust.

2 i 3, § 31-36. Przepisy § 30 ust. 1, § 37 i § 38 stosuje się odpowiednio.

Wyniki egzaminów kwalifikacyjnego, weryfikacyjnego, okresowego oraz uzyskanie autoryzacji

odnotowuje się w rejestrze egzaminów pracownika prowadzonym przez pracodawcę.

1.

Za przeprowadzenie egzaminu kwalifikacyjnego, egzaminu weryfikacyjnego oraz egzaminu

kwalifikacyjnego poprawkowego kierujący wniosek uiszcza opłatę egzaminacyjną w wysokości

100 PLN za każdą osobę zgłoszoną do egzaminu.

2.

Nie uiszcza opłaty egzaminacyjnej pracodawca, przy którym została powołana komisja

egzaminacyjna.

3.

Opłatę egzaminacyjną uiszcza się na rachunek bankowy podmiotu, przy którym działa

komisja egzaminacyjna.

1.

Za udział w pracach komisji egzaminacyjnych przewodniczącemu oraz członkom komisji

przysługuje wynagrodzenie.

2.

Łączna wysokość wynagrodzenia komisji egzaminacyjnej powinna wynosić nie więcej niż

70% kwoty wyliczonej jako iloczyn liczby osób egzaminowanych oraz stawki opłaty egzaminacyjnej,

o której mowa w § 48 ust. 1.

3.

Wynagrodzenie przewodniczącego komisji egzaminacyjnej jest o 50% wyższe niż członka

komisji.

Komisje egzaminacyjne stwierdzające kwalifikacje pracowników zatrudnionych na stanowiskach,

o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, powołane na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują uprawnienia do stwierdzania

kwalifikacji tych pracowników.

1.

Do spraw dotyczących profilaktycznych badań lekarskich, badań psychologicznych, ponownych

badań oraz wniesionych odwołań, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Komisje lekarskie powołane w kolejowych poradniach medycyny pracy na podstawie przepisów

dotychczasowych stają się komisjami lekarskimi w Kolejowych Ośrodkach Medycyny Pracy

Kolejowego Zakładu Medycyny Pracy.

Do szkoleń i egzaminów pracowników zatrudnionych na stanowiskach, o których mowa w

art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 stycznia 2021 r.