Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 maja 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia

1.

W krajowej podróży służbowej termin i miejsce wykonywania przez policjanta czynności

służbowych poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki organizacyjnej Policji,

w której policjant pełni służbę, zwaną dalej „stałym miejscem pełnienia służby”, określa

polecenie wyjazdu służbowego.

2.

Polecenie wyjazdu służbowego wydaje bezpośredni lub wyższy przełożony policjanta.

Odbycie podróży służbowej samolotem wymaga zgody przełożonego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, zwanego dalej „przełożonym właściwym w sprawach osobowych”.

Rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu

ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 października 2014 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem §

1 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 5 kwietnia 2019 r.

1.

Z tytułu krajowej podróży służbowej policjantowi, z zastrzeżeniem ust. 2, przysługują

1)

diety na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia;

2)

zwrot kosztów

a)

przejazdu na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej

cel podróży służbowej i z powrotem,

b)

noclegów lub ryczałt za nocleg;

3)

ryczałt na dojazdy środkami komunikacji miejscowej;

4)

zwrot innych niezbędnych udokumentowanych wydatków.

2.

Policjantowi, którego stałym miejscem pełnienia służby jest obszar gminy, w przypadku

odbywania krajowej podróży służbowej w jej granicach administracyjnych przysługuje

jedynie zwrot kosztów przejazdów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a.

3.

W przypadku policjanta zamieszkałego poza stałym miejscem pełnienia służby, przełożony

właściwy w sprawach osobowych może uznać, dla celów rozliczenia kosztów krajowej podróży

służbowej, miejscowość zamieszkania za stałe miejsce pełnienia służby, jeżeli

1)

policjant wykonuje stale lub głównie czynności służbowe poza stałym miejscem pełnienia

służby albo

2)

spowoduje to zmniejszenie kosztów krajowej podróży służbowej.

4.

Czas krajowej podróży służbowej, określony w poleceniu wyjazdu służbowego, obejmuje

czas pomiędzy wyjazdem ze stałego miejsca pełnienia służby i powrotem do tego miejsca.

Policjantowi przebywającemu w krajowej podróży służbowej przysługuje zwrot kosztów

przejazdów do miejscowości zamieszkania i z powrotem w dniu wolnym od służby, tylko

wtedy, gdy spowoduje to zmniejszenie łącznych kosztów podróży. Warunek ten nie dotyczy

policjanta przebywającego w krajowej podróży służbowej trwającej dłużej niż 10 dni.

1.

Kwotę diety ustala się w wysokości określonej w przepisach o wysokości oraz warunkach

ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju, wydanych na podstawie art. 77Kodeksu pracy.

2.

Jeżeli krajowa podróż służbowa trwa

1)

nie dłużej niż dobę i wynosi

a)

mniej niż 8 godzin ‒ dieta nie przysługuje,

b)

od 8 do 12 godzin ‒ przysługuje 1/2 diety,

c)

ponad 12 godzin ‒ przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2)

dłużej niż dobę ‒ za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną,

ale rozpoczętą dobę

a)

do 8 godzin ‒ przysługuje 1/2 diety,

b)

ponad 8 godzin ‒ przysługuje dieta w pełnej wysokości.

3.

Dieta nie przysługuje

1)

za czas pobytu w stałym miejscu pełnienia służby lub zamieszkania bądź na leczeniu

w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym;

2)

w przypadkach, w których policjant otrzymuje całodzienne bezpłatne wyżywienie w naturze

lub równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie.

4.

Kwotę diety zmniejsza się o koszt otrzymanego bezpłatnego wyżywienia przyjmując, że

każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio

1)

śniadanie ‒ 25% diety;

2)

obiad ‒ 50% diety;

3)

kolacja ‒ 25% diety.

1.

Przełożony, o którym mowa w § 1 ust. 2, określa środek transportu odpowiedni do odbycia

krajowej podróży służbowej w poleceniu wyjazdu służbowego, uwzględniając posiadane

przez policjanta uprawnienie do przejazdów bezpłatnych lub ulgowych, dogodność połączeń

na danej trasie oraz termin i pilność załatwienia czynności służbowej.

2.

Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu określonego środka transportu wraz z

opłatami dodatkowymi, z uwzględnieniem posiadanej przez policjanta ulgi na dany środek

transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje.

1.

Na wniosek policjanta przełożony może wyrazić zgodę na przejazdy w krajowej podróży

służbowej pojazdem, który nie pozostaje w dyspozycji Policji. W takim przypadku policjantowi

przysługuje zwrot kosztów przejazdu, ustalony z uwzględnieniem stawek za jeden kilometr

przebiegu pojazdu.

2.

Wysokość stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu, w granicach stawek ustalonych

na podstawie przepisów, o których mowa w § 4 ust. 1, określa przełożony w poleceniu

wyjazdu służbowego.

1.

Za każdą rozpoczętą dobę pobytu w krajowej podróży służbowej policjantowi przysługuje

ryczałt na pokrycie poniesionych kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej

w wysokości 20% diety.

2.

Ryczałt nie przysługuje w przypadku, gdy policjant odbywa podróż służbową pojazdem

służbowym lub pojazdem, o którym mowa w § 6 ust. 1.

1.

Policjantowi, któremu w czasie krajowej podróży służbowej nie zapewniono bezpłatnego

zakwaterowania, przysługuje zwrot kosztów noclegu w kwaterze prywatnej bądź w hotelu,

w wysokości stwierdzonej rachunkiem za pobyt. W przypadku nieprzedłożenia rachunku,

policjantowi przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150% diety.

2.

Ryczałt za nocleg przysługuje wówczas, gdy nocleg trwał co najmniej 6 godzin, przypadających

w porze nocnej między godziną 22

3.

Zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg nie przysługuje policjantowi

1

za czas przejazdu oraz za czas pobytu w stałym miejscu pełnienia służby, zamieszkania

lub zameldowania na pobyt stały;

2)

w przypadku gdy z miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej istnieje dogodne

połączenie komunikacyjne, umożliwiające codzienny powrót do stałego miejsca pełnienia

służby, miejscowości zamieszkania lub zameldowania na pobyt stały, a czas przejazdu

w obie strony nie przekracza 2 godzin;

3)

w przypadku wykonywania zadań służbowych w porze nocnej, o której mowa w ust. 2, z

wyjątkiem przypadków, gdy zadania te wymagają korzystania z obiektów świadczących

usługi hotelarskie.

Przepisy § 1‒8 stosuje się odpowiednio do policjanta

1)

delegowanego do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości;

2)

skierowanego na obowiązkowe badania lekarskie lub psychologiczne, jeżeli nie można

ich przeprowadzić w stałym miejscu pełnienia służby.

1.

Policjantowi odbywającemu krajową podróż służbową lub delegowanemu do czasowego pełnienia

służby w innej miejscowości przyznaje się na jego wniosek zaliczkę na niezbędne koszty

podróży, z obowiązkiem jej rozliczenia w terminie 14 dni od dnia zakończenia podróży

lub delegowania.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach przełożony może wyrazić zgodę na przedłużenie

okresu przewidzianego do rozliczenia pobranych zaliczek.

1.

Rozliczenia kosztów i wypłaty należności z tytułu krajowej podróży służbowej dokonuje,

z zastrzeżeniem ust. 2, jednostka organizacyjna Policji, w której policjant odbywający

podróż służbową pełni służbę.

2.

Rozliczenia kosztów i wypłaty należności z tytułu krajowej podróży służbowej, wynikającej

z delegowania, o którym mowa w § 9 pkt 1, dokonuje jednostka organizacyjna Policji,

do której policjant został delegowany, jeżeli przełożony właściwy w sprawie delegowania,

o którym mowa w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, nie postanowi inaczej.

3.

Rozliczenia kosztów, o którym mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się na podstawie załączonych

przez policjanta dokumentów (rachunki, bilety), potwierdzających wysokość poniesionych

wydatków nieobjętych ryczałtami, oraz oświadczenia o okolicznościach mających wpływ

na prawo do diet, ryczałtów lub zwrotu innych kosztów podróży bądź na ich wysokość.

4

Koszty przejazdu środkami publicznego transportu autobusowego lub kolejowego, z wyjątkiem

przejazdu pociągami ekspresowymi, InterCity i EuroCity, a także wagonem sypialnym

lub z miejscami do leżenia, nie wymagają udokumentowania biletami.

5.

Należności z tytułu krajowej podróży służbowej wypłaca się w terminie 14 dni od dnia

przedłożenia przez policjanta dokumentów, o których mowa w ust. 3.

1.

W zagranicznej podróży służbowej termin i miejsce wykonywania przez policjanta czynności

służbowych poza granicami kraju określa polecenie odbycia zagranicznej podróży służbowej

wydane przez

1

Komendanta Głównego Policji ‒ w stosunku do policjantów pełniących służbę w Komendzie

Głównej Policji oraz w Centralnym Pododdziale Kontrterrorystycznym Policji „BOA”,

Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych

Policji, komendantów wojewódzkich lub Komendanta Stołecznego Policji, Komendanta-Rektora

Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie i komendantów szkół policyjnych;

1a

Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji ‒ w stosunku do podległych policjantów;

1b

Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Policji ‒ w stosunku do podległych policjantów;

2)

komendanta wojewódzkiego lub Komendanta Stołecznego Policji ‒ w stosunku do podległych

policjantów;

3)

Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie lub komendanta szkoły policyjnej

‒ w stosunku do podległych policjantów.

2

Jeżeli przemawiają za tym cel wyjazdu lub inne szczególne względy, polecenie odbycia

zagranicznej podróży służbowej w stosunku do policjantów, o których mowa w ust. 1

pkt 1a‒3, może wydać bezpośrednio Komendant Główny Policji.

3.

Czas zagranicznej podróży służbowej liczy się

1)

od chwili przekroczenia granicy państwowej w drodze za granicę do chwili jej przekroczenia

w drodze powrotnej do kraju ‒ jeśli jest odbywana drogą lądową;

2)

od chwili startu samolotu z ostatniego lotniska w kraju do chwili lądowania samolotu

w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju ‒ jeśli jest odbywana drogą lotniczą;

3)

od chwili wyjścia statku z ostatniego portu polskiego do chwili wejścia statku w drodze

powrotnej do portu polskiego ‒ jeśli jest odbywana drogą morską.

4.

Jeżeli przekroczenie granicy państwowej odbywa się poza miejscowością stanowiącą stałe

miejsce pełnienia służby, za czas podróży od tej miejscowości do miejsca przekroczenia

granicy i z powrotem policjantowi przysługują należności na warunkach określonych

w § 1-8 i 10.

Z tytułu zagranicznej podróży służbowej policjantowi przysługują

1)

diety na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki;

2)

zwrot kosztów

a)

noclegów, przejazdów i dojazdów,

b)

leczenia oraz innych niezbędnych wydatków określonych przez przełożonego, który wydał

polecenie jej odbycia.

1.

Dieta, o której mowa w § 13 pkt 1, przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego

państwa podróży służbowej.

2.

Jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa

1)

nie dłużej niż dobę i wynosi

a)

do 8 godzin ‒ przysługuje 1/3 diety,

b)

ponad 8 do 12 godzin ‒ przysługuje 1/2 diety,

c)

ponad 12 godzin ‒ przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2)

dłużej niż dobę

a)

za każdą pełną dobę ‒ przysługuje dieta w pełnej wysokości,

b)

za niepełną, ale rozpoczętą dobę ‒ przysługuje dieta w wysokości, o której mowa w

pkt 1.

3.

Kwotę diety zmniejsza się o koszt otrzymanego za granicą bezpłatnego wyżywienia przyjmując,

że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio

1)

śniadanie ‒ 15% diety;

2)

obiad ‒ 30% diety;

3)

kolacja ‒ 30% diety.

4.

Za każdy dzień (dobę) pobytu w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym za granicą

policjantowi przysługuje 25% kwoty diety.

1.

Policjantowi odbywającemu zagraniczną podróż służbową w ramach współpracy przygranicznej,

bez konieczności korzystania za granicą z noclegu, dieta, o której mowa w § 13 pkt

1, przysługuje w wysokości 25% stawek określonych w § 14 ust. 2.

2.

Dieta, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli

1)

zagraniczna podróż służbowa trwa krócej niż 4 godziny;

2)

policjant otrzymał za granicą co najmniej jeden bezpłatny posiłek, o którym mowa w

§ 14 ust. 3.

3.

W przypadku wielokrotnego przekraczania granicy w ciągu doby czas zagranicznej podróży

służbowej, o której mowa w ust. 1, sumuje się.

1.

Za nocleg policjantowi przysługuje zwrot poniesionych kosztów w wysokości stwierdzonej

rachunkiem hotelowym, w granicach ustalonego na ten cel limitu.

2.

W uzasadnionych przypadkach przełożony, który wydał polecenie odbycia zagranicznej

podróży służbowej, może wyrazić zgodę na zwrot kosztów noclegu stwierdzonych rachunkiem

w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1.

3.

Policjantowi, który nie korzystał z noclegu w hotelu, przysługuje ryczałt za każdy

nocleg w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1.

4.

Zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg nie przysługują za czas przejazdu oraz

gdy policjantowi zapewniono bezpłatny nocleg.

Wysokość diet, o których mowa w § 14, oraz limitów na pokrycie kosztów noclegu, o

których mowa w § 15, ustala się w wysokości określonej w przepisach dotyczących wysokości

oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej

poza granicami kraju, wydanych na podstawie art. 77Kodeksu pracy.

Do policjanta odbywającego przejazdy w czasie zagranicznych podróży służbowych stosuje

się odpowiednio przepisy § 5 i 6.

1.

Policjantowi przysługuje ryczałt w wysokości jednej diety na pokrycie poniesionych

kosztów dojazdu z dworca i do dworca kolejowego, autobusowego, portu lotniczego lub

morskiego w miejscowości docelowej za granicą oraz w każdej innej miejscowości, w

której korzystał z noclegu.

2.

Policjantowi korzystającemu za granicą z dojazdów środkami komunikacji miejscowej

przysługuje ryczałt na pokrycie ich kosztów w wysokości 10% diety za każdą rozpoczętą

dobę pobytu w zagranicznej podróży służbowej.

Sumę należności pieniężnych przysługujących policjantowi z tytułu zagranicznej podróży

służbowej zmniejsza się o kwotę środków pieniężnych otrzymanych od strony zagranicznej

na cele związane z finansowaniem kosztów tej podróży.

Jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa ponad 30 dni lub gdy państwem docelowym jest

państwo pozaeuropejskie, przełożony może wyrazić zgodę na zwrot kosztów przewozu samolotem

bagażu osobistego o wadze do 30 kg, liczonej łącznie z wagą bagażu opłaconego w cenie

biletu.

1.

W razie choroby policjantowi przysługuje zwrot kosztów leczenia za granicą, w tym

leków.

2

Nie podlegają zwrotowi koszty

1)

leczenia refundowane ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia w ramach obowiązkowego

ubezpieczenia zdrowotnego policjanta;

2)

zakupu leków, których nabycie za granicą nie było konieczne;

3)

zabiegów chirurgii plastycznej i kosmetycznych;

4)

nabycia protez ortopedycznych, dentystycznych lub okularów.

3.

W razie zgonu policjanta za granicą, koszty transportu jego zwłok do kraju pokrywa

jednostka organizacyjna Policji właściwa do rozliczenia kosztów zagranicznej podróży

służbowej.

1.

Policjant odbywający zagraniczną podróż służbową otrzymuje zaliczkę w walucie obcej

na niezbędne koszty podróży i pobytu poza granicami kraju. Za jego zgodą zaliczka

może być wypłacona w walucie polskiej, w wysokości stanowiącej równowartość zaliczki

obliczonej w walucie obcej.

2.

Rozliczenia kosztów zagranicznej podróży służbowej dokonuje się w walucie otrzymanej

zaliczki, w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, w terminie 14 dni od dnia

zakończenia podróży.

2a

Jeżeli policjant odbywa zagraniczne podróże służbowe na warunkach określonych w §

14a stale lub cyklicznie, rozliczenia ich kosztów można dokonywać za okres miesięczny

w terminie 14 dni po upływie każdego miesiąca.

3.

Do rozliczenia kosztów i wypłaty należności z tytułu zagranicznej podróży służbowej

przepisy § 11 ust. 1, 3 i 5 stosuje się odpowiednio, z tym że

1)

jeżeli uzyskanie dokumentu (rachunku) nie było możliwe, policjant załącza oświadczenie

o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania;

2

w przypadkach, o których mowa w § 12 ust. 2, rozliczenia kosztów zagranicznej podróży

służbowej dokonuje Komenda Główna Policji.

1.

Policjantowi przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości, zwanej

dalej „nowym miejscem pełnienia służby”, z tytułu przeniesienia przysługują

1)

diety dla niego i członków rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania;

2)

ryczałt na pokrycie kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania osób, o których

mowa w pkt 1;

3)

zasiłek osiedleniowy;

4)

ryczałt z tytułu przeniesienia;

5)

zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego.

2.

Policjantowi przeniesionemu z urzędu, który nie przesiedlił się do nowego miejsca

pełnienia służby lub do miejscowości pobliskiej, przysługuje zwrot kosztów dojazdu

do nowego miejsca pełnienia służby, w wysokości udokumentowanej miesięcznym biletem

imiennym na przejazd środkiem publicznego transportu kolejowego lub autobusowego.

3.

W przypadku nieprzedłożenia biletu, o którym mowa w ust. 2, policjant otrzymuje płatny

miesięcznie z dołu ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu do nowego miejsca pełnienia

służby w wysokości 1/22 ceny miesięcznego biletu na przejazd w klasie II pociągu osobowego

przewidzianej dla odległości drogowej między granicami administracyjnymi miejscowości

zamieszkania i nowego miejsca pełnienia służby ‒ za każdy dzień wykonywania czynności

służbowych w nowym miejscu pełnienia służby.

4.

Wysokość miesięcznego ryczałtu, na pokrycie kosztów dojazdu do nowego miejsca pełnienia

służby, nie może przekraczać pełnej ceny biletu, o którym mowa w ust. 3.

5.

Zwrot kosztów dojazdu do nowego miejsca pełnienia służby oraz ryczałt, o których mowa

w ust. 2 i 3, nie przysługują policjantowi, który

1)

posiada uprawnienia do bezpłatnych przejazdów lub zwrotu kosztów dojazdu do miejsca

pełnienia służby z innego tytułu;

2)

w nowym miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej

a)

odmówił przyjęcia tymczasowej kwatery,

b)

korzysta w jakiejkolwiek formie z zakwaterowania.

6.

Policjantowi, który w związku z przeniesieniem z urzędu przesiedlił się bez rodziny

lub w jakiejkolwiek innej formie korzysta z zakwaterowania poza dotychczasowym miejscem

wspólnego zamieszkania, przysługuje płatny co miesiąc z dołu ryczałt na pokrycie kosztów

jednokrotnego przejazdu w celu odwiedzenia rodziny i z powrotem, w wysokości ceny

biletów za przejazd w klasie II pociągu pospiesznego, a gdy na danej trasie lub jej

odcinku brak jest połączeń kolejowych ‒ w wysokości ceny biletów za przejazd środkiem

publicznego transportu autobusowego.

7.

Przy ustalaniu wysokości należności, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2, 3

i 6, przepis § 5 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Wysokość należności, o których mowa w § 23 ust. 1 pkt 1 i 2, ustala się według stawek

i cen obowiązujących w dniu przesiedlenia się policjanta. Przepisy § 4 ust. 1 i 2

oraz § 23 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

1.

Policjantowi, który w związku z przeniesieniem z urzędu przesiedlił się na pobyt stały

do nowego miejsca pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, przysługuje zasiłek

osiedleniowy w wysokości

1)

300% uposażenia ‒ jeżeli policjant przesiedlił się z członkami rodziny;

2)

100% uposażenia ‒ jeżeli policjant

a)

przesiedlił się bez członków rodziny,

b)

nie posiada członków rodziny.

2

Przez uposażenie, o którym mowa w ust. 1, należy rozumieć miesięczne uposażenie zasadnicze

wraz z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące policjantowi w dniu jego przesiedlenia

się, zwane dalej „uposażeniem”.

3.

(uchylony).

4.

Policjantowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, przysługuje wyrównanie do pełnej

wysokości zasiłku po przesiedleniu się członków rodziny.

1.

Policjantowi, który w związku z przeniesieniem z urzędu przesiedlił się do tymczasowej

kwatery przydzielonej w nowym miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej,

przysługuje ryczałt z tytułu przeniesienia, w wysokości 50% uposażenia, z zastrzeżeniem

ust. 3.

2.

Policjantowi, który po otrzymaniu ryczałtu z tytułu przeniesienia przesiedlił się

na pobyt stały do nowego miejsca pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, stawkę

procentową należnego zasiłku osiedleniowego, o którym mowa w § 25 ust. 1, pomniejsza

się o stawkę procentową wypłaconego ryczałtu.

3.

Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje policjantowi, który otrzymał uprzednio

zasiłek osiedleniowy z tytułu przeniesienia.

W razie zbiegu uprawnień obojga małżonków będących policjantami do należności, o których

mowa w § 23 ust. 1, należności te wypłaca się tylko z jednego tytułu, w wysokości

wyższej. Jeżeli pobrano je w wysokości niższej, wypłaca się odpowiednie wyrównanie.

1.

Koszty przewozu urządzenia domowego, o których mowa w § 23 ust. 1 pkt 5, podlegają

zwrotowi w wysokości stwierdzonej rachunkami.

2.

Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, obejmuje koszty opakowania, prac załadunkowych

i wyładunkowych oraz transportu.

Należności, o których mowa w § 25 i 26, nie przysługują w razie przeniesienia z urzędu

policjanta do poprzedniego miejsca pełnienia służby, w którym on sam lub członek jego

rodziny nadal posiada dom lub samodzielny lokal mieszkalny, bądź do miejscowości,

w której są oni zameldowani na pobyt stały.

1.

Należności, o których mowa w § 23‒28, wypłaca, na pisemny wniosek policjanta, jednostka

organizacyjna Policji, do której został on przeniesiony, w terminie 30 dni od dnia

złożenia wniosku.

2

Do pierwszego wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 23 ust. 2, 3 i 6, policjant

załącza dokumenty potwierdzające miejsce jego zameldowania oraz oświadczenie o faktycznym

miejscu zakwaterowania, a do każdego następnego tylko wówczas, gdy dane te uległy

zmianie.

3.

Do wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 25 i 26, policjant załącza dokument

potwierdzający fakt jego zameldowania w nowym miejscu zamieszkania, a w razie potrzeby

‒ małżonka i małoletnich dzieci pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym bądź

w dalszej kolejności innych członków rodziny, odpowiednio

1)

na pobyt stały ‒ jeżeli wniosek dotyczy zasiłku osiedleniowego;

2)

na pobyt czasowy powyżej dwóch miesięcy ‒ jeżeli wniosek dotyczy ryczałtu z tytułu

przeniesienia.

Policjantowi przeniesionemu do pełnienia służby w innej miejscowości na własną prośbę

przełożony właściwy w sprawach osobowych może przyznać należności jak z tytułu przeniesienia

z urzędu, w całości lub w części, jeżeli są spełnione pozostałe warunki wymagane do

ich otrzymania i przemawiają za tym szczególne okoliczności. Przepis § 30 stosuje

się odpowiednio.

Przepisów § 23‒31 nie stosuje się do policjanta w służbie kandydackiej.

Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 lipca 2000 r.

w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom należności za podróże służbowe

i przeniesienia

(Dz. U. poz. 733).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia