Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 kwietnia 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o odpadach

Ustawa określa środki służące ochronie środowiska, życia i zdrowia ludzi zapobiegające

i zmniejszające negatywny wpływ na środowisko oraz zdrowie ludzi wynikający z wytwarzania

odpadów i gospodarowania nimi oraz ograniczające ogólne skutki użytkowania zasobów

i poprawiające efektywność takiego użytkowania.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

gazów i pyłów wprowadzanych do atmosfery;

2)

gruntu w pierwotnym położeniu (w miejscu), w tym niewydobytej zanieczyszczonej gleby,

i budynków trwale związanych z gruntem;

3)

niezanieczyszczonej gleby i innych materiałów występujących w stanie naturalnym, wydobytych

w trakcie robót budowlanych, pod warunkiem, że materiał ten zostanie wykorzystany

do celów budowlanych w stanie naturalnym na terenie, na którym został wydobyty;

4)

odpadów promieniotwórczych;

5)

wycofanych z użytku materiałów wybuchowych;

6)

biomasy w postaci

a)

odchodów podlegających przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi,

i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych

pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego

dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009”,

b)

słomy,

c)

innych, niebędących niebezpiecznymi, naturalnych substancji pochodzących z produkcji

rolniczej lub leśnej

- wykorzystywanej w rolnictwie, leśnictwie lub do produkcji energii z takiej biomasy

za pomocą procesów lub metod, które nie są szkodliwe dla środowiska ani nie stanowią

zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi;

7)

osadów przemieszczanych w obrębie wód powierzchniowych w celu związanym z gospodarowaniem

wodami lub drogami wodnymi, zarządzaniem wodami lub urządzeniami wodnymi lub ochroną

przed powodzią bądź ograniczaniem skutków powodzi i susz, rekultywacją, refulacją,

pozyskiwaniem lub uzdatnianiem terenu, jeżeli osady te nie są niebezpieczne;

8)

ścieków;

9)

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w tym produktów przetworzonych, objętych

rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009, z wyjątkiem tych, które są odpadami przewidzianymi

do składowania na składowisku odpadów albo do przekształcania termicznego lub do wykorzystania

w zakładzie produkującym biogaz lub w kompostowni, zgodnie z tym rozporządzeniem;

10)

zwłok zwierząt, które poniosły śmierć w inny sposób niż przez ubój, w tym zwierząt

uśmierconych w celu wyeliminowania chorób epizootycznych, i które są unieszkodliwiane

zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009;

11)

mas ziemnych lub skalnych przemieszczanych w związku z wydobywaniem kopalin ze złóż,

jeżeli koncesja na wydobywanie kopalin ze złóż lub plan ruchu zakładu górniczego zatwierdzony

decyzją, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2019 r. poz. 868, 1214 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284), lub miejscowy plan

zagospodarowania przestrzennego dla terenu górniczego określają warunki i sposób ich

zagospodarowania;

12)

dwutlenku węgla przeznaczonego do podziemnego składowania w celu przeprowadzenia projektu

demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3

ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze.

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

bioodpadach - rozumie się przez to ulegające biodegradacji odpady z ogrodów i parków,

odpady spożywcze i kuchenne z gospodarstw domowych, gastronomii, zakładów zbiorowego

żywienia, jednostek handlu detalicznego, a także porównywalne odpady z zakładów produkujących

lub wprowadzających do obrotu żywność;

2)

gospodarowaniu odpadami - rozumie się przez to zbieranie, transport, przetwarzanie

odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie

z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy

odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami;

3)

gospodarce odpadami - rozumie się przez to wytwarzanie odpadów i gospodarowanie odpadami;

4)

komunalnych osadach ściekowych - rozumie się przez to pochodzący z oczyszczalni ścieków

osad z komór fermentacyjnych oraz innych instalacji służących do oczyszczania ścieków

komunalnych oraz innych ścieków o składzie zbliżonym do składu ścieków komunalnych;

5)

magazynowaniu odpadów - rozumie się przez to czasowe przechowywanie odpadów obejmujące

a)

wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę,

b)

tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów,

c)

magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów;

6)

odpadach - rozumie się przez to każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz

pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany;

7

odpadach komunalnych - rozumie się przez to odpady powstające w gospodarstwach domowych,

z wyłączeniem pojazdów wycofanych z eksploatacji, a także odpady niezawierające odpadów

niebezpiecznych pochodzące od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter

lub skład są podobne do odpadów powstających w gospodarstwach domowych; niesegregowane

(zmieszane) odpady komunalne pozostają niesegregowanymi (zmieszanymi) odpadami komunalnymi,

nawet jeżeli zostały poddane czynności przetwarzania odpadów, która nie zmieniła w

sposób znaczący ich właściwości;

8)

odpadach medycznych - rozumie się przez to odpady powstające w związku z udzielaniem

świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń naukowych w zakresie medycyny;

9)

odpadach obojętnych - rozumie się przez to odpady, które nie ulegają istotnym przemianom

fizycznym, chemicznym lub biologicznym; są nierozpuszczalne, nie wchodzą w reakcje

fizyczne ani chemiczne, nie powodują zanieczyszczenia środowiska lub zagrożenia dla

życia lub zdrowia ludzi, nie ulegają biodegradacji i nie wpływają niekorzystnie na

materię, z którą się kontaktują; ogólna zawartość zanieczyszczeń w tych odpadach oraz

zdolność do ich wymywania, a także negatywne oddziaływanie na środowisko odcieku są

nieznaczne, a w szczególności nie stanowią zagrożenia dla jakości wód powierzchniowych,

wód podziemnych, gleby i ziemi;

10)

odpadach ulegających biodegradacji - rozumie się przez to odpady, które ulegają rozkładowi

tlenowemu lub beztlenowemu przy udziale mikroorganizmów;

11)

odpadach weterynaryjnych - rozumie się przez to odpady powstające w związku z badaniem,

leczeniem zwierząt lub świadczeniem usług weterynaryjnych, a także w związku z prowadzeniem

badań naukowych i doświadczeń na zwierzętach;

12

odpadach zielonych - rozumie się przez to odpady komunalne stanowiące części roślin

pochodzących z pielęgnacji terenów zielonych, ogrodów, parków i cmentarzy, a także

z targowisk, z wyłączeniem odpadów z czyszczenia ulic i placów;

12)

(uchylony)

13)

odpadach z wypadków - rozumie się przez to odpady powstające podczas prowadzenia akcji

ratowniczej lub gaśniczej, z wyłączeniem

a)

odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii przemysłowej, w rozumieniu

art. 3 pkt 23 i 24 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.

U. z 2019 r. poz. 1396, z późn. zm.

b)

odpadów powstałych w wyniku szkody w środowisku, o której mowa w art. 6 pkt 11 ustawy

z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz.

U. z 2019 r. poz. 1862 oraz z 2020 r. poz. 284);

14)

odzysku - rozumie się przez to jakikolwiek proces, którego głównym wynikiem jest to,

aby odpady służyły użytecznemu zastosowaniu przez zastąpienie innych materiałów, które

w przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spełnienia danej funkcji, lub w wyniku którego

odpady są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub ogólnie

w gospodarce;

15)

odzysku energii - rozumie się przez to termiczne przekształcanie odpadów w celu odzyskania

energii;

16)

olejach odpadowych - rozumie się przez to wszelkie mineralne lub syntetyczne oleje

smarowe lub przemysłowe, które przestały się nadawać do użytku, do jakiego były pierwotnie

przeznaczone, w szczególności zużyte oleje z silników spalinowych i oleje przekładniowe,

oleje smarowe, oleje turbinowe oraz oleje hydrauliczne;

17)

PCB - rozumie się przez to polichlorowane bifenyle, polichlorowane trifenyle, monometylotetrachlorodifenylometan,

monometylodichlorodifenylometan, monometylodibromodifenylometan oraz mieszaniny zawierające

jakąkolwiek z tych substancji w ilości powyżej 0,005% wagowo łącznie;

18)

ponownym użyciu - rozumie się przez to działanie polegające na wykorzystywaniu produktów

lub części produktów niebędących odpadami ponownie do tego samego celu, do którego

były przeznaczone;

19)

posiadaczu odpadów - rozumie się przez to wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę

prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu

odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów

znajdujących się na nieruchomości;

20)

pośredniku w obrocie odpadami - rozumie się przez to każdego, kto organizuje przetwarzanie

odpadów w imieniu innych podmiotów, w tym również podmiot, który nie obejmuje odpadów

fizycznie w posiadanie;

20a)

prowadzącym zakład recyklingu statków - rozumie się przez to prowadzącego zakład recyklingu

statków w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i

Rady (UE) nr 1257/2013 z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie recyklingu statków oraz

zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 i dyrektywę 2009/16/WE (Dz. Urz. UE

L 330 z 10.12.2013, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem 1257/2013”;

21)

przetwarzaniu - rozumie się przez to procesy odzysku lub unieszkodliwiania, w tym

przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie;

22)

przygotowaniu do ponownego użycia - rozumie się przez to odzysk polegający na sprawdzeniu,

czyszczeniu lub naprawie, w ramach którego produkty lub części produktów, które wcześniej

stały się odpadami, są przygotowywane do tego, aby mogły być ponownie wykorzystywane

bez jakichkolwiek innych czynności wstępnego przetwarzania;

23)

recyklingu - rozumie się przez to odzysk, w ramach którego odpady są ponownie przetwarzane

na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych

celach; obejmuje to ponowne przetwarzanie materiału organicznego (recykling organiczny),

ale nie obejmuje odzysku energii i ponownego przetwarzania na materiały, które mają

być wykorzystane jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk;

23a)

recyklingu statków - rozumie się przez to recykling statków w rozumieniu art. 3 ust.

1 pkt 6 rozporządzenia 1257/2013;

24)

selektywnym zbieraniu - rozumie się przez to zbieranie, w ramach którego dany strumień

odpadów, w celu ułatwienia specyficznego przetwarzania, obejmuje jedynie odpady charakteryzujące

się takimi samymi właściwościami i takimi samymi cechami;

25)

składowisku odpadów - rozumie się przez to obiekt budowlany przeznaczony do składowania

odpadów;

26)

spalarni odpadów - rozumie się przez to zakład lub jego część przeznaczone do termicznego

przekształcania odpadów z odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej energii cieplnej,

obejmujące instalacje i urządzenia służące do prowadzenia procesu termicznego przekształcania

odpadów wraz z oczyszczaniem gazów odlotowych i wprowadzaniem ich do powietrza, kontrolą,

sterowaniem i monitorowaniem procesów oraz instalacjami związanymi z przyjmowaniem,

wstępnym przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania

oraz instalacjami związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji otrzymanych

w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych; jeżeli współspalanie odpadów odbywa

się w taki sposób, że głównym celem tej instalacji nie jest wytwarzanie energii ani

wytwarzanie produktów materialnych, tylko termiczne przekształcenie odpadów, wówczas

instalacja ta uważana jest za spalarnię odpadów;

27)

sprzedawcy odpadów - rozumie się przez to podmiot, który nabywa, a następnie zbywa

odpady, we własnym imieniu, w tym również podmiot, który nie obejmuje odpadów fizycznie

w posiadanie;

28)

stosowaniu komunalnych osadów ściekowych - rozumie się przez to rozprowadzanie komunalnych

osadów ściekowych na powierzchni ziemi lub wprowadzanie ich do gleby;

29)

termicznym przekształcaniu odpadów - rozumie się przez to

a)

spalanie odpadów przez ich utlenianie,

b)

inne niż wskazane w lit. a procesy termicznego przetwarzania odpadów, w tym pirolizę,

zgazowanie i proces plazmowy, o ile substancje powstające podczas tych procesów są

następnie spalane;

30)

unieszkodliwianiu odpadów - rozumie się przez to proces niebędący odzyskiem, nawet

jeżeli wtórnym skutkiem takiego procesu jest odzysk substancji lub energii;

31)

współspalarni odpadów - rozumie się przez to zakład lub jego część, których głównym

przedmiotem działalności jest wytwarzanie energii lub produktów, w których wraz z

paliwami są przekształcane termicznie odpady w celu odzyskania zawartej w nich energii

lub w celu ich unieszkodliwiania, obejmujące instalacje i urządzenia służące do prowadzenia

procesu termicznego przekształcania wraz z oczyszczaniem gazów odlotowych i wprowadzaniem

ich do atmosfery, kontrolą, sterowaniem i monitorowaniem procesów, instalacjami związanymi

z przyjmowaniem, wstępnym przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów dostarczonych do

termicznego przekształcania oraz instalacjami związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem

substancji otrzymanych w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych;

32)

wytwórcy odpadów - rozumie się przez to każdego, którego działalność lub bytowanie

powoduje powstawanie odpadów (pierwotny wytwórca odpadów), oraz każdego, kto przeprowadza

wstępną obróbkę, mieszanie lub inne działania powodujące zmianę charakteru lub składu

tych odpadów; wytwórcą odpadów powstających w wyniku świadczenia usług w zakresie

budowy, rozbiórki, remontu obiektów, czyszczenia zbiorników lub urządzeń oraz sprzątania,

konserwacji i napraw jest podmiot, który świadczy usługę, chyba że umowa o świadczenie

usługi stanowi inaczej;

33)

zapobieganiu powstawaniu odpadów - rozumie się przez to środki zastosowane w odniesieniu

do produktu, materiału lub substancji, zanim staną się one odpadami, zmniejszające

a)

ilość odpadów, w tym również przez ponowne użycie lub wydłużenie okresu dalszego używania

produktu,

b)

negatywne oddziaływanie wytworzonych odpadów na środowisko i zdrowie ludzi,

c)

zawartość substancji szkodliwych w produkcie i materiale;

34)

zbieraniu odpadów - rozumie się przez to gromadzenie odpadów przed ich transportem

do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany

charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe

magazynowanie odpadów, o którym mowa w pkt 5 lit. b.

2.

Niewyczerpujący wykaz procesów odzysku określa załącznik nr 1 do ustawy.

3.

Niewyczerpujący wykaz procesów unieszkodliwiania określa załącznik nr 2 do ustawy.

3a

Niewyczerpujący wykaz kategorii odpadów niepalnych określa załącznik nr 2a do ustawy.

3b

Za odpady niepalne mogą zostać uznane także odpady należące do kategorii innych niż

wymienione w załączniku nr 2a do ustawy, jeżeli nie mogą one brać udziału w procesie

spalania (nie są zdolne do palenia się), a przez to nie mogą wpływać na rozwój pożaru

oraz jego moc, w szczególności ze względu na sposób magazynowania lub składowania

tych odpadów, ich skład chemiczny lub postać, niezależnie od przyjętych kodów odpadów

zawartych w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.

3c

Uznania odpadów, o których mowa w ust. 3b, za niepalne dokonuje się indywidualnie

w każdym przypadku w odniesieniu do określonego stanu faktycznego. Przy dokonywaniu

uznania odpadów za niepalne można na zasadzie dobrowolności, o której mowa w art.

8 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1372, 1518 i 1593 oraz z 2020 r. poz. 471), wykorzystać opinie rzeczoznawców

do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych lub osób, o których mowa w art. 4 ust. 2a

tej ustawy, a w przypadku braku takiej możliwości - instytutów badawczych lub ośrodków

naukowych specjalizujących się w badaniach w zakresie palności.

4.

Odpady niebezpieczne oznaczają odpady wykazujące co najmniej jedną spośród właściwości

niebezpiecznych. Właściwości powodujące, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, oraz

warunki uznania odpadów za niebezpieczne, z wyjątkiem warunków uznania odpadów za

posiadające właściwości zakaźne, określają przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr

1357/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zastępującego załącznik III do dyrektywy Parlamentu

Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy

(Dz. Urz. UE L 365 z 19.12.2014, str. 89, z późn. zm.

5

Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia

określi, w drodze rozporządzenia, warunki uznania odpadów za posiadające właściwości

zakaźne oraz sposób ustalania tych właściwości, kierując się wymaganiami ochrony środowiska

oraz zagrożeniami dla życia lub zdrowia ludzi.

1.

Odpady klasyfikuje się przez ich zaliczenie do odpowiedniej grupy, podgrupy i rodzaju

odpadów, uwzględniając

1)

źródło ich powstawania;

2)

właściwości powodujące, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, określone w rozporządzeniu

(UE) nr 1357/2014 i w rozporządzeniu (UE) 2017/997, oraz przepisy wydane na podstawie

art. 3 ust. 5;

3)

składniki odpadów, dla których przekroczenie wartości granicznych stężeń substancji

niebezpiecznych może powodować, że odpady są odpadami niebezpiecznymi.

2.

Składniki odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, określa załącznik nr 4 do ustawy.

3

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, katalog odpadów

z podziałem na grupy, podgrupy i rodzaje ze wskazaniem odpadów niebezpiecznych, kierując

się źródłem powstawania odpadów oraz właściwościami odpadów.

4.

(uchylony)

Przepisy art. 236a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do prowadzenia ewidencji

odpadów od dnia 1 stycznia 2020 r.

Zakazuje się zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne

przez ich rozcieńczanie lub mieszanie ze sobą, lub z innymi odpadami, substancjami

lub materiałami, prowadzące do obniżenia początkowego stężenia substancji niebezpiecznych

do poziomu niższego niż poziom określony dla odpadów niebezpiecznych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Odpadami niebezpiecznymi są odpady wskazane w katalogu odpadów, określonym w przepisach

wydanych na podstawie art. 4 ust. 3, jako odpady niebezpieczne, z zastrzeżeniem art.

7.

1.

Posiadacz odpadów może dokonać zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady

inne niż niebezpieczne, jeżeli wykaże, że nie posiadają one właściwości powodujących,

że odpady są odpadami niebezpiecznymi, określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1357/2014

i w rozporządzeniu (UE) 2017/997, a w przypadku odpadów posiadających właściwości

zakaźne, również że nie spełniają one warunków uznania odpadów za posiadające właściwości

zakaźne określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

1.

Posiadacz odpadów jest obowiązany do przedłożenia marszałkowi województwa, właściwemu

odpowiednio ze względu na miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami, zgłoszenia

zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne.

2.

Zgłoszenie zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne

zawiera

1)

imię i nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów oraz adres zamieszkania lub siedziby;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

określenie miejsca wytwarzania lub gospodarowania odpadami przewidzianymi do zmiany

klasyfikacji;

4)

wskazanie odpadów przewidzianych do zmiany klasyfikacji oraz proponowaną klasyfikację

tych odpadów;

5)

opis procesu technologicznego, w którym powstają odpady przewidziane do zmiany klasyfikacji,

oraz jeżeli jest to zasadne, inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na właściwości

tych odpadów.

3.

Do zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne

dołącza się wyniki badań właściwości odpadów przewidzianych do zmiany klasyfikacji

oraz ocenę tych wyników badań w odniesieniu do badanych właściwości odpadów, uwzględniając

przepisy rozporządzenia (UE) nr 1357/2014 i rozporządzenia (UE) 2017/997 oraz przepisy

wydane na podstawie art. 3 ust. 5.

4.

Badania właściwości odpadów, o których mowa w ust. 3, wykonują wyłącznie laboratoria,

o których mowa w art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

W celu przeprowadzenia badania laboratoria pobierają próbki odpadów objętych zgłoszeniem.

5.

Marszałek województwa wydaje decyzję zatwierdzającą zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych

na odpady inne niż niebezpieczne albo decyzję o wyrażeniu sprzeciwu.

1.

Marszałek województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu

1)

kopie zgłoszeń zmiany kwalifikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne

wraz z kopiami wyników badań właściwości odpadów - w terminie miesiąca od dnia doręczenia

decyzji;

2)

zbiorczą informację za dany rok o liczbie zgłoszeń, decyzji zatwierdzających zmianę

klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne oraz decyzji

o wyrażeniu sprzeciwu - w terminie do dnia 31 marca następnego roku.

2.

Wymóg przekazania dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy przypadku,

gdy od decyzji marszałka województwa zatwierdzającej zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych

na odpady inne niż niebezpieczne albo od decyzji o wyrażeniu sprzeciwu wniesiono odwołanie,

które przekazano ministrowi właściwemu do spraw klimatu.

3.

Minister właściwy do spraw klimatu weryfikuje, zamieszczone w Bazie danych o produktach

i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, ostateczne decyzje zatwierdzające zmianę

klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne oraz ostateczne

decyzje o wyrażeniu sprzeciwu.

4.

Minister właściwy do spraw klimatu niezwłocznie zawiadamia Komisję Europejską o wszystkich

przypadkach zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne.

Podmioty obowiązane do podania numeru PESEL we wniosku o wpis do rejestru podmiotów

wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami, o którym

mowa w art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, które posiadają wpis do tego rejestru

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, mogą prowadzić działalność na podstawie

dotychczasowego wpisu do tego rejestru. Podmioty te są obowiązane uzupełnić brakujące

dane dotyczące numeru PESEL w pierwszym wniosku o zmianę wpisu w tym rejestrze składanym

po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Przedmiot lub substancja, powstające w wyniku procesu produkcyjnego, którego podstawowym

celem nie jest ich produkcja, mogą być uznane za produkt uboczny, niebędący odpadem,

jeżeli są łącznie spełnione następujące warunki

1)

dalsze wykorzystywanie przedmiotu lub substancji jest pewne;

2)

przedmiot lub substancja mogą być wykorzystywane bezpośrednio bez dalszego przetwarzania,

innego niż normalna praktyka przemysłowa;

3)

dany przedmiot lub substancja są produkowane jako integralna część procesu produkcyjnego;

4)

dana substancja lub przedmiot spełniają wszystkie istotne wymagania, w tym prawne,

w zakresie produktu, ochrony środowiska oraz życia i zdrowia ludzi, dla określonego

wykorzystania tych substancji lub przedmiotów i wykorzystanie takie nie doprowadzi

do ogólnych negatywnych oddziaływań na środowisko, życie lub zdrowie ludzi.

Do wniosków o wpis do rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach

i gospodarujących odpadami, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art.

1, wniosków o zmianę wpisu do tego rejestru oraz wniosków o wykreślenie z tego rejestru,

złożonych do dnia 31 grudnia 2019 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Wytwórca przedmiotu lub substancji, o których mowa w art. 10, jest obowiązany do przedłożenia

marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce ich wytwarzania zgłoszenia

uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny.

2.

Zgłoszenie uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny zawiera

1)

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

określenie miejsca wytwarzania przedmiotu lub substancji przewidzianych do uznania

za produkt uboczny;

4)

wskazanie przedmiotu lub substancji przewidzianych do uznania za produkt uboczny oraz

ich masy;

5)

opis procesu produkcyjnego, w którym powstaje przedmiot lub substancja, i procesu,

w którym zostaną one wykorzystane.

3.

Do zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny dołącza się dowody

potwierdzające spe łnienie warunków, o których mowa w art. 10, oraz szczegółowych

wymagań, o ile zostały określone. Dowodami mogą być w szczególności umowy potwierdzające

wykorzystanie przedmiotu lub substancji do określonych celów lub potwierdzające właściwości

przedmiotu lub substancji wyniki badań, wykonanych przez laboratoria, o których mowa

w art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

4.

Uznanie albo odmowa uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny następuje

w drodze decyzji marszałka województwa wydawanej po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce wytwarzania tego przedmiotu

lub tej substancji.

4a.

Decyzję o uznaniu przedmiotu lub substancji za produkt uboczny wydaje się na czas

oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.

4b.

Przed wydaniem opinii, o której mowa w ust. 4, wojewódzki inspektor ochrony środowiska

może przeprowadzić kontrolę w zakresie objętym zgłoszeniem, o którym mowa w ust. 2.

4c.

W kontroli, o której mowa w ust. 4b, może uczestniczyć marszałek województwa, o którym

mowa w ust. 1.

4d.

W przypadku negatywnej opinii wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska marszałek

województwa wydaje decyzję o odmowie uznania przedmiotu lub substancji za produkt

uboczny.

4e.

Kontrola, o której mowa w ust. 4b, wstrzymuje bieg terminu do wydania opinii, o której

mowa w ust. 4.

4f.

W przypadku dokonywania zmian w procesie produkcyjnym, w którym powstają przedmiot

lub substancja uznane za produkt uboczny, lub w procesie, w którym są one wykorzystywane,

wytwórca przedmiotu lub substancji jest obowiązany do dokonania nowego zgłoszenia

uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny. Przepisy ust. 2-4e stosuje się.

5

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do materiałów paszowych określonych w przepisach

Unii Europejskiej wydanych na podstawie art. 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (WE) 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania

pasz, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady

i uchylającego dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy

Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji

2004/217/WE (Dz. Urz. UE L 229 z 01.09.2009, str. 1, z późn. zm.

6

Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

kryteria dotyczące uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny, kierując

się względami ochrony środowiska, życia lub zdrowia ludzi.

Do dokumentów ewidencji odpadów, o których mowa w art. 67 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, sporządzanych za okres do dnia 31 grudnia 2019 r., stosuje się przepisy

dotychczasowe.

(uchylony)

W przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności, o którym mowa w art. 76

ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, do dnia 31 grudnia 2019 r., przedsiębiorca wykonuje

określony w tym przepisie obowiązek zgodnie z dotychczasowymi przepisami.

1.

Zakazuje się łącznego magazynowania produktów ubocznych i odpadów, a także magazynowania

produktów ubocznych w miejscach przeznaczonych do magazynowania odpadów lub składowania

odpadów.

2.

Substancje lub przedmioty, które przestały spełniać warunki i wymagania, o których

mowa w art. 10 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 6, są odpadami.

1.

Określone rodzaje odpadów przestają być odpadami, jeżeli na skutek poddania ich odzyskowi,

w tym recyklingowi, spełniają

1)

łącznie następujące warunki

a)

przedmiot lub substancja są powszechnie stosowane do konkretnych celów,

b)

istnieje rynek takich przedmiotów lub substancji lub popyt na nie,

c)

dany przedmiot lub substancja spełniają wymagania techniczne dla zastosowania do konkretnych

celów oraz wymagania określone w przepisach i w normach mających zastosowanie do produktu,

d)

zastosowanie przedmiotu lub substancji nie prowadzi do negatywnych skutków dla życia,

zdrowia ludzi lub środowiska;

2)

wymagania określone przez przepisy Unii Europejskiej.

1a

Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu odpowiednio z ministrem właściwym

do spraw: budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa,

energii, gospodarki, gospodarki morskiej, łączności, informatyzacji, rolnictwa, transportu,

żeglugi śródlądowej, wewnętrznych, zdrowia oraz Ministrem Obrony Narodowej, może określić,

w drodze rozporządzenia, odrębnie dla jednej lub kilku spraw, dla niektórych odpadów,

szczegółowe kryteria stosowania warunków utraty statusu odpadów, o których mowa w

ust. 1 pkt 1, obejmujące w szczególności

1)

odpady wykorzystywane w procesie odzysku;

2)

dopuszczalne procesy i techniki przetwarzania tych odpadów;

3)

kryteria jakościowe stosowane do materiałów powstałych w procesie odzysku, które utraciły

status odpadów, zgodnie z mającymi zastosowanie normami dotyczącymi produktów obejmującymi

w razie potrzeby dopuszczalne wartości zanieczyszczeń;

4)

wymogi dotyczące systemu gospodarowania, aby wykazać zgodność z warunkami utraty statusu

odpadów, obejmujące kontrolę jakości i monitorowanie własnej działalności;

5)

wymogi dotyczące oceny oraz oświadczenia o zgodności z warunkami utraty statusu odpadów.

1b

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1a, minister właściwy do spraw klimatu

uwzględnia możliwy negatywny wpływ przedmiotów lub substancji, które utraciły status

odpadów, na zdrowie lub życie ludzi oraz środowisko.

2.

Przedmiot lub substancja, które przestały spełniać warunki, o których mowa w ust.

1, są odpadami.

Zakazuje się łącznego magazynowania odpadów i przedmiotu lub substancji, które utraciły

status odpadów, a także magazynowania przedmiotu lub substancji, które utraciły status

odpadów w miejscach przeznaczonych do magazynowania odpadów lub składowania odpadów.

1.

Wojewódzki plan gospodarki odpadami uchwalony przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy obowiązuje do czasu uchwalenia aktualizacji zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 6 i może być zmieniany na podstawie przepisów ustawy zmienianej

w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Wyłączenie obowiązku ujęcia instalacji do recyklingu odpadów w planie inwestycyjnym,

o którym mowa w art. 35a ustawy zmienianej w art. 6, jako warunku dopuszczalności

finansowania budowy, rozbudowy lub modernizacji instalacji przeznaczonych do przetwarzania

odpadów komunalnych, w tym odpadów budowlanych i rozbiórkowych, ze środków Unii Europejskiej

lub funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, o którym mowa w art. 35 ust.

9 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dotyczy inwestycji

uwzględnionych w ramach wdrażania perspektywy programowania środków Unii Europejskiej

na lata 2014-2020.

Gospodarkę odpadami należy prowadzić w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia

ludzi oraz środowiska, w szczególności gospodarka odpadami nie może

1)

powodować zagrożenia dla wody, powietrza, gleby, roślin lub zwierząt;

2)

powodować uciążliwości przez hałas lub zapach;

3)

wywoływać niekorzystnych skutków dla terenów wiejskich lub miejsc o szczególnym znaczeniu,

w tym kulturowym i przyrodniczym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 9-12, 14 i 15 oraz 20, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;

2)

art. 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

1.

Regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych, o których mowa w art.

35 ust. 6 pkt 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu dotychczasowym, zapewniające

1)

mechaniczno-biologiczne przetwarzanie zmieszanych odpadów komunalnych i wydzielanie

ze zmieszanych odpadów komunalnych frakcji nadających się w całości lub w części do

odzysku lub

2)

składowanie odpadów powstających w procesie mechaniczno-biologicznego przetwarzania

zmieszanych odpadów komunalnych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych

- stają się instalacjami komunalnymi, o których mowa w art. 35 ust. 6 pkt 1 i 3 ustawy

zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o regionalnej instalacji do przetwarzania

odpadów komunalnych, rozumie się przez to instalację komunalną, o której mowa w art.

35 ust. 6 pkt 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc uchwały w sprawie wykonania wojewódzkiego

planu gospodarki odpadami, wydane na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy zmienianej w

art. 6.

4.

Marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce prowadzenia działalności w zakresie

przetwarzania odpadów wpisuje z urzędu instalacje, o których mowa w ust. 1, określone

jako regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych w uchwale w sprawie

wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, obowiązującej w dniu poprzedzającym

dzień wejścia w życie niniejszej ustawy, wydanej na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 6, na listę funkcjonujących instalacji spełniających wymagania dla

instalacji komunalnych, prowadzoną na podstawie art. 38b ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 6. Do czasu uzyskania wpisu instalacje te mogą przyjmować i przetwarzać odpady

wymienione w ust. 1, zgodnie z posiadanym zezwoleniem na przetwarzanie odpadów, pozwoleniem

na wytwarzanie odpadów uwzględniającym przetwarzanie odpadów albo pozwoleniem zintegrowanym

uwzględniającym przetwarzanie odpadów.

Wprowadza się następującą hierarchię sposobów postępowania z odpadami

1)

zapobieganie powstawaniu odpadów;

2)

przygotowywanie do ponownego użycia;

3)

recykling;

4)

inne procesy odzysku;

5)

unieszkodliwianie.

1.

Podmiot wskazany do prowadzenia instalacji do termicznego przekształcania odpadów

komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych ujętą w wojewódzkim

planie gospodarki odpadami obowiązującym w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy,

jako planowana do modernizacji, planowana do rozbudowy w zakresie zwiększenia mocy

przerobowych lub planowana do budowy, jest obowiązany do złożenia informacji, o której

mowa w art. 35c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6, do marszałka województwa w terminie

do dnia 31 stycznia 2020 r.

2.

Marszałek województwa weryfikuje informację, o której mowa w ust. 1, i na podstawie

tej weryfikacji przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w terminie do

dnia 29 lutego 2020 r., wykaz instalacji

1)

przeznaczonych do termicznego przekształcania odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących

z przetwarzania odpadów komunalnych z podziałem na: istniejące, planowane do modernizacji,

planowane do rozbudowy w zakresie zwiększenia mocy przerobowych i planowane do budowy,

wraz z podaniem dla każdej instalacji mocy przerobowej istniejącej, o ile dotyczy,

oraz mocy przerobowej planowanej, a także planowanymi terminami realizacji poszczególnych

etapów inwestycji;

2)

w stosunku do których postanowienia wojewódzkiego planu gospodarki odpadami utraciły

moc zgodnie z przepisami ust. 3 i 4, wskazując odrębnie dla każdej instalacji przesłankę

utraty mocy wojewódzkiego planu gospodarki odpadami.

3.

Z dniem 1 stycznia 2020 r. tracą moc postanowienia wojewódzkiego planu gospodarki

odpadami uchwalonego po dniu 1 lipca 2016 r. i obowiązującego w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy, dotyczące

1)

instalacji do termicznego przekształcania odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących

z przetwarzania odpadów komunalnych ujętych w wojewódzkim planie gospodarki odpadami,

obowiązującym w dniu 30 czerwca 2016 r., jako planowane do budowy lub planowane do

rozbudowy w zakresie zwiększenia mocy przerobowych z terminem realizacji przed dniem

1 stycznia 2017 r. i ponownie ujętych w wojewódzkim planie gospodarki odpadami, obowiązującym

w dniu 30 czerwca 2019 r., jako planowane do budowy lub planowane do rozbudowy w zakresie

zwiększenia mocy przerobowych, z terminem realizacji przed dniem 1 stycznia 2019 r.,

dla których nie zostało złożone przed dniem 1 stycznia 2020 r. zawiadomienie do organu

nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy;

2)

instalacji do termicznego przekształcania odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących

z przetwarzania odpadów komunalnych ujętych w wojewódzkim planie gospodarki odpadami,

obowiązującym w dniu 30 czerwca 2019 r., jako planowane do budowy lub planowane do

rozbudowy w zakresie zwiększenia mocy przerobowych, z terminem realizacji przed dniem

1 stycznia 2019 r., dla których nie zostało złożone przed dniem 1 stycznia 2020 r.

zawiadomienie do organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy.

4.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc postanowienia wojewódzkiego planu

gospodarki odpadami uchwalonego po dniu 1 lipca 2016 r. i obowiązującego w dniu wejścia

w życie niniejszej ustawy, dotyczące instalacji, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych

innych ustaw

(Dz. U. poz. 122), dla których nie zostało złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zawiadomienie

do organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy.

5.

Minister właściwy do spraw klimatu wyda po raz pierwszy przepisy wykonawcze na podstawie

art. 35b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 6 w terminie do dnia 31 grudnia 2020 r.,

biorąc za rok bazowy do wyliczenia udziału 30%, o którym mowa w art. 35b ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 6.

1.

Każdy, kto podejmuje działania powodujące lub mogące powodować powstanie odpadów,

powinien takie działania planować, projektować i prowadzić przy użyciu takich sposobów

produkcji lub form usług oraz surowców i materiałów, aby w pierwszej kolejności zapobiegać

powstawaniu odpadów lub ograniczać ilość odpadów i ich negatywne oddziaływanie na

życie i zdrowie ludzi oraz na środowisko, w tym przy wytwarzaniu produktów, podczas

i po zakończeniu ich użycia.

2.

Odpady, których powstaniu nie udało się zapobiec, posiadacz odpadów w pierwszej kolejności

jest obowiązany poddać odzyskowi.

3.

Odzysk, o którym mowa w ust. 2, polega w pierwszej kolejności na przygotowaniu odpadów

przez ich posiadacza do ponownego użycia lub poddaniu recyklingowi, a jeżeli nie jest

to możliwe z przyczyn technologicznych lub nie jest uzasadnione z przyczyn ekologicznych

lub ekonomicznych - poddaniu innym procesom odzysku.

4.

Przez recykling rozumie się także recykling organiczny polegający na obróbce tlenowej,

w tym kompostowaniu, lub obróbce beztlenowej odpadów, które ulegają rozkładowi biologicznemu

w kontrolowanych warunkach przy wykorzystaniu mikroorganizmów, w wyniku której powstaje

materia organiczna lub metan; składowanie na składowisku odpadów nie jest traktowane

jako recykling organiczny.

5.

Odpady, których poddanie odzyskowi nie było możliwe z przyczyn, o których mowa w ust.

3, posiadacz odpadów jest obowiązany unieszkodliwiać.

6.

Składowane powinny być wyłącznie te odpady, których unieszkodliwienie w inny sposób

było niemożliwe z przyczyn, o których mowa w ust. 3.

7.

Unieszkodliwianiu poddaje się te odpady, z których uprzednio wysegregowano odpady

nadające się do odzysku.

Do dnia 31 grudnia 2019 r. do ewidencji odpadów stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Do postępowań w sprawach wydania decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie

odpadami komunalnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do postępowań w sprawach o wydanie zezwoleń na zbieranie odpadów, zezwoleń na przetwarzanie

odpadów, pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających zbieranie odpadów lub przetwarzanie

odpadów oraz pozwoleń zintegrowanych uwzględniających zbieranie odpadów lub przetwarzanie

odpadów, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 5 i art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

3.

W przypadku postępowań w sprawach, o których mowa w ust. 2, dotyczących instalacji

do termicznego przekształcania odpadów właściwy organ wzywa do uzupełnienia wniosku

o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, w celu dostosowania tego wniosku do przepisów

ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zawieszając postępowanie

do czasu uzupełnienia wniosku, nie dłużej niż na okres 6 miesięcy.

1.

Organy administracji publicznej, w zakresie swojej właściwości, podejmują działania

wspierające ponowne użycie i przygotowanie do ponownego użycia odpadów, w szczególności

1)

zachęcając do tworzenia i wspierając sieci ponownego wykorzystania i napraw;

2)

stwarzając zachęty ekonomiczne.

2.

Jednostki sektora finansów publicznych stosują kryteria ponownego użycia lub przygotowania

do ponownego użycia odpadów przy udzielaniu zamówień publicznych, o ile ponowne użycie

lub przygotowanie do ponownego użycia odpadów jest możliwe.

1.

W zakresie dotyczącym administracyjnych kar pieniężnych w oświadczeniach, o których

mowa w

1)

art. 42 ust. 3a pkt 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą,

2)

art. 14 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą

- uwzględnia się administracyjne kary pieniężne, o których mowa w art. 194 ustawy

zmienianej w art. 6, nałożone decyzją ostateczną wydaną po dniu 4 września 2018 r.

2.

W oświadczeniach, o których mowa w art. 42 ust. 3a pkt 3 ustawy zmienianej w art.

6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględnia się prawomocne wyroki sądu skazujące

za wykroczenia, o których mowa w art. 175, art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6 lub art.

191 ustawy zmienianej w art. 6, wydane po dniu 4 września 2018 r.

3.

Przy ocenie spełnienia przesłanek odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów, o których mowa w art. 46 ust. 1e ustawy zmienianej

w art. 6, uwzględnia się administracyjne kary pieniężne, o których mowa w art. 194

ustawy zmienianej w art. 6, nałożone decyzją ostateczną wydaną po dniu 4 września

2018 r.

4.

Przy ocenie spełnienia przesłanek odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów, o których mowa w art. 46 ust. 1e ustawy zmienianej

w art. 6, uwzględnia się prawomocne wyroki sądu skazujące za wykroczenia, o których

mowa w art. 175, art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6 lub art. 191 ustawy zmienianej w

art. 6, wydane po dniu 4 września 2018 r.

5.

Właściwy organ, który wydał decyzję o odmowie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów

lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, uchyla ją na wniosek posiadacza odpadów,

jeżeli przesłanką odmowy było

1)

nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 194 ustawy zmienianej

w art. 6, ostateczną decyzją wydaną przed dniem 5 września 2018 r.;

2)

prawomocne ukaranie przed dniem 5 września 2018 r. za wykroczenia, o których mowa

w art. 175, art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6 lub art. 191 ustawy zmienianej w art.

6.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2020 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 8, art. 2-6,

art. 8-13, art. 17 ust. 1, 5 i 6 oraz art. 19, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca

2020 r.

1.

Odpady, z uwzględnieniem hierarchii sposobów postępowania z odpadami, w pierwszej

kolejności poddaje się przetwarzaniu w miejscu ich powstania.

2.

Odpady, które nie mogą być przetworzone w miejscu ich powstania, przekazuje się, uwzględniając

hierarchię sposobów postępowania z odpadami oraz najlepszą dostępną technikę, o której

mowa w art. 207 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub

technologię, o której mowa w art. 143 tej ustawy, do najbliżej położonych miejsc,

w których mogą być przetworzone.

3.

Zakazuje się

1)

stosowania komunalnych osadów ściekowych,

2)

unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych

- poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone.

4.

Zakazuje się przywozu na obszar województwa odpadów, o których mowa w ust. 3, wytworzonych

poza obszarem tego województwa, do celów, o których mowa w ust. 3.

5.

Komunalne osady ściekowe mogą być stosowane na obszarze województwa innego niż to,

na którym zostały wytworzone, jeżeli odległość od miejsca wytwarzania odpadów do miejsca

stosowania położonego na obszarze innego województwa jest mniejsza niż odległość do

miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego województwa.

6.

W przypadku unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych,

przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio. Dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych

odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych na obszarze województwa innego

niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku

braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa

lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

(uchylony)

10.

(uchylony)

11.

(uchylony)

1.

Prowadzący punkt selektywnego zbierania odpadów, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt

11 ustawy zmienianej w art. 1, do dnia 30 listopada 2019 r. składa do marszałka województwa

właściwego ze względu na miejsce wykonywania działalności, wniosek o wpis do rejestru,

o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zawierający informacje

o nazwie oraz adresie punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych.

2.

Do złożonych wniosków, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 53 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1.

1.

Do postępowań w sprawach o wydanie zezwoleń na przetwarzanie odpadów stanowiące odzysk

polegający na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, pozwoleń na wytwarzanie

odpadów uwzględniających ten odzysk lub pozwoleń zintegrowanych uwzględniających ten

odzysk, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

2.

Właściwy organ wzywa do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w ust.

1, o wskazanie proponowanej formy i wysokości zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa

w art. 48a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6, zawieszając postępowanie do czasu uzupełnienia

wniosku, nie dłużej niż na okres 2 miesięcy.

3.

Posiadacz odpadów prowadzący odzysk polegający na wypełnianiu terenów niekorzystnie

przekształconych we wniosku o zmianę posiadanej decyzji, o którym mowa odpowiednio

w art. 10 lub w art. 14 ustawy zmienianej w art. 8, jest obowiązany wskazać proponowaną

formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 6.

4.

Posiadacz odpadów prowadzący odzysk polegający na wypełnianiu terenów niekorzystnie

przekształconych, który

1)

uzyskał zezwolenie na przetwarzanie odpadów stanowiące odzysk polegający na wypełnianiu

terenów niekorzystnie przekształconych, pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające

ten odzysk lub pozwolenie zintegrowane uwzględniające ten odzysk po dniu wejścia w

życie ustawy zmienianej w art. 8, a przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

lub

2)

uzyskał zmianę posiadanej decyzji na podstawie art. 14 ust. 7 ustawy zmienianej w

art. 8 przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

- jest obowiązany złożyć wniosek o wydanie postanowienia określającego formę i wysokość

zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a ust. 1 ustawy zmienianej w art.

6, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pod rygorem cofnięcia

zezwolenia.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, wskazuje proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia

roszczeń, o którym mowa w art. 48a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, składa się do organu właściwego do wydania zezwolenia

na przetwarzanie odpadów stanowiącego odzysk polegający na wypełnianiu terenów niekorzystnie

przekształconych, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego ten odzysk lub

pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego ten odzysk.

7.

Do postanowienia określającego wysokość i formę zabezpieczenia roszczeń oraz do ustanowienia

zabezpieczenia roszczeń stosuje się art. 48a ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Zakazuje się mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów, mieszania odpadów

niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, a także mieszania odpadów niebezpiecznych

z substancjami, materiałami lub przedmiotami, w tym rozcieńczania substancji niebezpiecznych.

2.

Dopuszcza się mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów, mieszanie odpadów

niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, a także mieszanie odpadów niebezpiecznych

z substancjami, materiałami lub przedmiotami, jeżeli ich zmieszanie służy poprawie

bezpieczeństwa procesów przetwarzania odpadów powstałych po zmieszaniu i jeżeli w

wyniku prowadzenia tych procesów nie nastąpi wzrost zagrożenia dla życia i zdrowia

ludzi lub środowiska.

3.

W przypadku gdy odpady niebezpieczne uległy zmieszaniu z innymi odpadami, substancjami,

materiałami lub przedmiotami, rozdziela się je, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące

warunki

1)

w procesie przetwarzania odpadów powstałych po rozdzieleniu nastąpi ograniczenie zagrożenia

dla życia i zdrowia ludzi lub środowiska;

2)

jest to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 1 pkt 1, 2, 3 lit. a, pkt 4-11, 13-16, 18-20, 21 lit. a i c, pkt 22-24, 27 i

28, art. 8 i art. 9, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;

2)

art. 4-7 i art. 15-18, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.

Do okresu magazynowania odpadów, o którym mowa w art. 25 ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wlicza się okres magazynowania tych

odpadów rozpoczęty przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Koszty gospodarowania odpadami są ponoszone przez pierwotnego wytwórcę odpadów lub

przez obecnego lub poprzedniego posiadacza odpadów. W przypadkach określonych w przepisach

odrębnych koszty gospodarowania odpadami ponosi producent produktu lub podmiot wprowadzający

produkt na terytorium kraju, określony w tych przepisach.

1.

Odpady są zbierane w sposób selektywny.

2.

Zakazuje się zbierania poza miejscem wytwarzania

1)

pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, o ile są przeznaczone do składowania;

2)

komunalnych osadów ściekowych;

3)

zakaźnych odpadów medycznych;

4)

zakaźnych odpadów weterynaryjnych;

5

niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych;

6

bioodpadów stanowiących odpady komunalne.

3.

(uchylony)

4.

Jeżeli ze względów bezpieczeństwa lub w celu zapewnienia ciągłości odbioru zakaźnych

odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych, zbieranie tych odpadów jest

konieczne, marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce zbierania odpadów

może zezwolić, w drodze decyzji, na ich zbieranie.

5.

W przypadku zbierania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych

na terenach zamkniętych zezwolenie, o którym mowa w ust. 4, wydaje regionalny dyrektor

ochrony środowiska właściwy ze względu na miejsce zbierania tych odpadów.

6.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 4 i 5, może być wydane na okres nie dłuższy niż rok.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 i 5, przepisy art. 42 ust. 1 i art. 43 ust. 1

stosuje się odpowiednio.

8.

Zakaz zbierania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych nie

dotyczy zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych powstałych

w wyniku świadczenia usług medycznych lub weterynaryjnych na wezwanie.

9.

Wytwórca zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych powstałych

w wyniku świadczenia usług na wezwanie jest obowiązany do bezzwłocznego dostarczenia

wytworzonych odpadów do przystosowanych do tego celu pomieszczeń spełniających wymagania

w zakresie magazynowania takich odpadów.

10

Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się do zbierania odpadów, o których mowa

w ust. 2 pkt 5 i 6, w stacji przeładunkowej prowadzonej przez

1)

podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości lub

2)

prowadzącego instalację komunalną, lub

3)

prowadzącego instalację do przetwarzania bioodpadów.

11

Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się do zbierania bioodpadów stanowiących

odpady komunalne przez prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych.

„2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 95 ust. 11 ustawy zmienianej

w art. 6 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 95 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

i mogą być zmieniane na podstawie art. 95 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Transport odpadów odbywa się zgodnie z wymaganiami w zakresie ochrony środowiska oraz

bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, w szczególności w sposób uwzględniający właściwości

chemiczne i fizyczne odpadów, w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować

odpady, wtym zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie

ust. 7.

2.

Transport odpadów niebezpiecznych stanowiących towary niebezpieczne w rozumieniu art.

2 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.

U. z 2020 r. poz. 154) odbywa się z zachowaniem przepisów o transporcie towarów niebezpiecznych.

3.

Zlecający usługę transportu odpadów jest obowiązany wskazać transportującemu odpady

wykonującemu usługę transportu odpadów miejsce przeznaczenia odpadów oraz posiadacza

odpadów, do którego należy dostarczyć odpady.

4.

Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpadów jest obowiązany dostarczyć

odpady do miejsca przeznaczenia odpadów i przekazać je posiadaczowi odpadów, o którym

mowa w ust. 3.

4a.

W przypadku transportu odpadów bez wymaganych dokumentów, w których wskazany jest

posiadacz odpadów przekazujący odpad oraz posiadacz odpadów, do którego należy dostarczyć

odpady, posiadaczem tych odpadów jest transportujący te odpady.

5.

Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpadów umieszcza indywidualny

numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1, na dokumentach związanych z tą usługą.

6.

Środki transportu odpadów są oznakowane w sposób zgodny z przepisami wydanymi na podstawie

ust. 7.

7

Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu

oraz ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe wymagania dla transportu odpadów, w tym dla środków transportu i sposobu

transportowania, oraz oznakowanie środków transportu, biorąc pod uwagę właściwości

odpadów i ich wpływ na środowisko oraz bezpieczeństwo życia i zdrowia ludzi.

1.

Jeżeli w trakcie kontroli transportu odpadów ujawniono

1)

naruszenie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów,

2)

przemieszczanie odpadów do nieuprawnionego odbiorcy,

3)

naruszenie przepisów o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów

- pojazd wraz z odpadami może zostać zatrzymany przez Krajową Administrację Skarbową,

Straż Graniczną, Policję, Inspekcję Transportu Drogowego oraz organy Inspekcji Ochrony

Środowiska.

2

Zatrzymany pojazd wraz z odpadami jest kierowany do najbliższego dostępnego miejsca

wyznaczonego w wojewódzkim planie gospodarki odpadami spełniającego warunki magazynowania

odpadów. Plan ten w części dotyczącej wyznaczenia miejsc spełniających warunki magazynowania

odpadów podlega zaopiniowaniu przez właściwych starostów, na terenie działania których

mają zostać wyznaczone te miejsca. Starosta wyraża opinię w terminie nie dłuższym

niż miesiąc od dnia otrzymania planu. Nieudzielenie opinii w tym terminie uznaje się

za opinię pozytywną.

2a

Skierowanie, o którym mowa w ust. 2, polega na

1)

nadzorowaniu przejazdu tego pojazdu przez funkcjonariuszy lub inspektorów podmiotów,

o których mowa w ust. 1, albo

2)

usunięciu pojazdu przez jego przewiezienie lub holowanie.

2b

Dyspozycję przewiezienia lub holowania pojazdu wydaje się podmiotowi, któremu starosta

właściwy ze względu na miejsce kontroli powierzył zadanie usuwania pojazdów w trybie

art. 130a ust. 5f ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U.

z 2020 r. poz. 110, 284 i 568), a jeżeli jest to niemożliwe, dyspozycję wydaje się

innemu przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą obejmującą usuwanie pojazdów.

2c

Jeżeli w związku z ujawnieniem przypadków, o których mowa w ust. 1, niezbędne jest

przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 217, art. 228 oraz art. 308 § 1 i

2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r.

poz. 30, 413 i 568), skierowanie, o którym mowa w ust. 2, jest realizowane po wykonaniu

tych czynności.

3.

Miejsca, o których mowa w ust. 2, wyznacza się uwzględniając jedno miejsce magazynowania

odpadów na 1 mln mieszkańców w województwie, nie więcej jednak niż trzy miejsca w

województwie.

4.

Starosta w terminie 6 miesięcy od uchwalenia wojewódzkiego planu gospodarki odpadami

utworzy miejsce, o którym mowa w ust. 2.

5.

Pojazd wraz z odpadami umieszcza się w miejscu wyznaczonym zgodnie z ust. 2 do czasu

usunięcia naruszeń szczegółowych wymagań dla transportu odpadów lub ustalenia podmiotu

odpowiedzialnego za zagospodarowanie tych odpadów.

6

Za usunięcie, strzeżenie i przechowywanie pojazdu w miejscu, o którym mowa w ust.

2, pobiera się opłaty.

7

Do uiszczenia opłat jest obowiązany podmiot wykonujący transport odpadów.

8

Starosta właściwy ze względu na miejsce, o którym mowa w ust. 2, ustala, w drodze

postanowienia, wysokość opłat za usunięcie, strzeżenie i przechowywanie pojazdu w

tym miejscu, uwzględniając wydatki z tym związane zgodnie ze średnią ceną rynkową

usług w zakresie usuwania, strzeżenia i przechowywania pojazdów na obszarze jego działania;

w postanowieniu starosta ustala termin i sposób wniesienia opłat.

9

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 8, służy zażalenie.

10

W przypadku konieczności ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za gospodarowanie odpadami

zwrot pojazdu z miejsca, o którym mowa w ust. 2, następuje po przedstawieniu podmiotowi,

o którym mowa w ust. 1, ostatecznej decyzji, o której mowa w art. 24b ust. 3, albo

rozstrzygnięcia wydanego na podstawie przepisów o międzynarodowym przemieszczaniu

odpadów.

11

Jeżeli ustały przyczyny uzasadniające przechowywanie pojazdu w miejscu, o którym mowa

w ust. 2, starosta właściwy ze względu na miejsce, na które został skierowany zatrzymany

pojazd wraz z odpadami, zawiadamia uprawnionego o możliwości odebrania pojazdu. W

przypadku nieodebrania pojazdu w terminie 60 dni od dnia otrzymania zawiadomienia

stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438, z późn. zm.

12

Od dnia następującego po upływie terminu wniesienia opłat, o których mowa w ust. 6,

nalicza się odsetki ustawowe. Opłaty wraz z odsetkami podlegają egzekucji w trybie

i na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

13

Egzekucji, o której mowa w ust. 12, nie wszczyna się, a wszczętą umarza, jeżeli od

dnia doręczenia prawomocnego postanowienia, o którym mowa w ust. 8, upłynęło 5 lat.

14

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do wydania dyspozycji przewiezienia lub holowania

pojazdu stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 130a ust. 11 ustawy

z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym dotyczące dyspozycji usunięcia

pojazdu.

1.

W przypadku, o którym mowa w art. 24 ust. 4a, gdy nie ustalono podmiotu odpowiedzialnego

za zagospodarowanie zatrzymanych odpadów, podmiot wykonujący transport odpadów jest

obowiązany do zagospodarowania odpadów na własny koszt.

2.

W przypadku ustalenia posiadacza odpadów, odpowiedzialnego za zagospodarowanie odpadów

jest on obowiązany do zagospodarowania odpadów na własny koszt.

3.

Obowiązek zagospodarowania odpadów nakłada, w drodze decyzji, na podmiot, o którym

mowa w ust. 1 i 2, starosta właściwy ze względu na miejsce, na które został skierowany

zatrzymany transport odpadów.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do transportu odpadów umieszczonych w miejscach,

o których mowa w art. 24a ust. 2, w wyniku realizacji przepisów o międzynarodowym

przemieszczaniu odpadów.

1.

Przedsiębiorcy prowadzący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jednostki handlu

detalicznego lub hurtowego, w których są oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego,

objęte opłatą recyklingową, o której mowa w art. 40a ustawy zmienianej w art. 7, są

obowiązani do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1

ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie do dnia

31 grudnia 2019 r. i mogą prowadzić działalność bez posiadania takiego wpisu do dnia

jego uzyskania.

2.

Przedsiębiorcy prowadzący jednostki handlu detalicznego lub hurtowego, w których są

oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o której

mowa w art. 40a ustawy zmienianej w art. 7, są obowiązani do złożenia sprawozdania,

o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2a ustawy zmienianej w art. 6, po raz pierwszy

za rok 2019, przy czym sprawozdanie w zakresie liczby nabytych i wydanych pozostałych

toreb na zakupy z tworzywa sztucznego obejmuje okres od dnia 1 września 2019 r.

1.

Magazynowanie odpadów odbywa się zgodnie z wymaganiami w zakresie ochrony środowiska

oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, w szczególności w sposób uwzględniający

właściwości chemiczne i fizyczne odpadów, w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które

mogą powodować te odpady, w tym zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych

na podstawie ust. 7.

2.

Magazynowanie odpadów odbywa się na terenie, do którego posiadacz odpadów ma tytuł

prawny.

3.

Magazynowanie odpadów jest prowadzone wyłącznie w ramach wytwarzania, zbierania lub

przetwarzania odpadów.

4

Odpady mogą być magazynowane, jeżeli konieczność magazynowania wynika z procesów technologicznych

lub organizacyjnych i nie przekracza terminów uzasadnionych zastosowaniem tych procesów,

nie dłużej jednak niż przez

1)

1 rok - w przypadku magazynowania odpadów niebezpiecznych, odpadów palnych, niesegregowanych

(zmieszanych) odpadów komunalnych i odpadów pochodzących z przetworzenia odpadów komunalnych;

2)

3 lata - w przypadku magazynowania pozostałych odpadów.

4a.

W ramach zbierania odpadów maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów, które

w tym samym czasie mogą być magazynowane, nie może przekroczyć połowy maksymalnej

łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w okresie roku,

określonej w zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie odpadów

lub pozwoleniu na wytwarzanie odpadów uwzględniającym zbieranie lub przetwarzanie

odpadów.

4b.

(uchylony)

5.

Odpady przeznaczone do składowania mogą być magazynowane wyłącznie w celu zebrania

odpowiedniej ilości tych odpadów do transportu na składowisko odpadów, nie dłużej

jednak niż przez rok.

6

Okresy magazynowania odpadów, o których mowa w ust. 4 i 5, są liczone łącznie dla

wszystkich kolejnych posiadaczy tych odpadów.

6a

Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia

na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie

lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie

lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów, z wyjątkiem wstępnego

magazynowania odpadów przez ich wytwórcę, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5 lit.

a, lub zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do prowadzenia wizyjnego

systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów, zgodnie z ust. 6b-6f,

6h i 6i oraz przepisami wydanymi na podstawie ust. 8a.

6b.

Zapis obrazu wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów

przechowuje się przez miesiąc od daty dokonania zapisu.

6c.

Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia

na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie

lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie

lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem

odpadów udostępnia utrwalony obraz lub jego kopię na żądanie organu uprawnionego do

kontroli działalności w zakresie gospodarki odpadami, sądu, prokuratury, Policji,

Krajowej Administracji Skarbowej, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

6d.

Wizyjny system kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów prowadzi się

przy użyciu urządzeń technicznych zapewniających przez całą dobę zapis obrazu i identyfikację

osób przebywających w tym miejscu.

6e.

Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia

na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie

lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie

lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem

odpadów jest obowiązany do właściwego przechowywania i zabezpieczenia zapisu obrazu

wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów przed dostępem

osób nieuprawnionych oraz jego utratą, w szczególności wskutek zniszczenia lub kradzieży.

6f

W przypadku magazynowania lub składowania następujących odpadów palnych

1)

paliwo alternatywne oraz odpady przeznaczone bezpośrednio do produkcji takiego paliwa,

2)

papier oraz tektura,

3)

tekstylia,

4)

odpady wielkogabarytowe, z wyłączeniem odpadów metali,

5)

tworzywa sztuczne, w tym folia, oraz opony i inne odpady z gumy,

6)

drewno i odpady drewnopochodne,

7)

odpady pochodzące z przetwarzania odpadów komunalnych, z wyłączeniem odpadów pochodzących

z termicznego przetwarzania odpadów,

8)

odpady wielomateriałowe złożone z materiałów, o których mowa w pkt 2, 3, 5 lub 6

- posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia

na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie

lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie

lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem

odpadów zapewnia wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu

na lokalizację miejsca magazynowania lub składowania odpadów dostępność obrazu z wizyjnego

systemu kontroli tego miejsca w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny.

6g

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykorzystuje dostęp do rejestrowanego obrazu

w czasie rzeczywistym w przypadku

1)

prowadzonej kontroli, o której mowa w art. 9 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji

Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2019 r. poz. 1355, 1501 i 1680 oraz z 2020 r. poz. 284);

2)

powzięcia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa przeciwko środowisku

określonego w art. 182, art. 183 lub art. 186 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks

karny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128 oraz z 2020 r. poz. 568) albo wykroczenia

określonego w art. 154 § 2 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U.

z 2019 r. poz. 821 i 1238 oraz z 2020 r. poz. 568), albo wykroczeń, o których mowa

w art. 10b ust. 1 pkt 1-15 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska.

6h

Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia

na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie

lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie

lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem

odpadów zapewnia dostępność obrazu w czasie rzeczywistym wojewódzkiemu inspektorowi

ochrony środowiska, o którym mowa w ust. 6f, przez przekazanie informacji umożliwiających

logowanie do wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów

w sposób zapewniający zachowanie tych informacji w poufności.

6i

W przypadku miejsca magazynowania lub składowania odpadów

1)

w jednostkach organizacyjnych podległych albo nadzorowanych przez Ministra Obrony

Narodowej,

2)

stanowiącego element obiektów, instalacji, urządzeń i usług ujętych w jednolitym wykazie

obiektów, instalacji, urządzeń i usług wchodzących w skład infrastruktury krytycznej,

o którym mowa w art. 5b ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu

kryzysowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1398 oraz z 2020 r. poz. 148, 284 i 374)

- nie stosuje się przepisów ust. 6f-6h.

6j

Przepisów ust. 6a-6i nie stosuje się do popiołów, żużli, gipsów, fosfogipsów i wydobytej

w trakcie robót budowlanych niezanieczyszczonej gleby lub ziemi.

7

Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

wymagania dla magazynowania odpadów, obejmującego wstępne magazynowanie odpadów przez

wytwórcę odpadów, tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów

oraz magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów, kierując się

właściwościami odpadów, wymaganiami ochrony środowiska, życia i zdrowia ludzi oraz

ograniczeniem uciążliwości związanych z magazynowaniem odpadów.

8

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, minister właściwy do spraw klimatu może

określić czas magazynowania, kierując się rodzajem magazynowania i właściwościami

odpadów.

8a

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wymagania dla

prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów,

minimalne wymagania dla urządzeń technicznych wizyjnego systemu kontroli oraz wymogi

przechowywania i udostępniania zapisanego obrazu, kierując się koniecznością umożliwienia

sprawowania nadzoru nad działalnością w zakresie gospodarowania odpadami.

1.

Posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego

do ich składowania lub magazynowania.

2

Z zastrzeżeniem art. 26a, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt,

burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi

odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania,

z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji

o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia

lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami.

3.

Nakaz usunięcia odpadów, o którym mowa w ust. 2, z terenów zamkniętych oraz z nieruchomości,

którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi, a niebędących w posiadaniu

innego podmiotu - wydaje właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska.

3a

Decyzję, o której mowa w ust. 2, wydaje się w stosunku do wszystkich posiadaczy odpadów

odpowiedzialnych za gospodarowanie odpadami, o których mowa w ust. 1. Za wykonanie

obowiązków wskazanych w decyzji posiadacze odpadów odpowiedzialni są solidarnie.

3b

Jeżeli po wydaniu ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 2, właściwy organ stwierdzi,

że za gospodarowanie odpadami odpowiedzialny jest również inny posiadacz odpadów,

może wydać decyzję o nałożeniu obowiązku wykonania ostatecznej decyzji, o której mowa

w ust. 2, przez tego posiadacza odpadów. Odpowiedzialność posiadaczy odpadów za wykonanie

decyzji jest solidarna.

3c

Właściwy organ może zmienić, bez odszkodowania, sposób wykonania decyzji, o której

mowa w ust. 2, w przypadku gdy wykonanie decyzji w sposób w niej wskazany okaże się

niemożliwe lub może stwarzać zagrożenia dla życia, zdrowia lub środowiska lub inny

sposób wykonania jest bardziej racjonalny ze względu na wymagania ochrony środowiska

lub ze względów ekonomicznych przy zachowaniu właściwego poziomu ochrony życia, zdrowia

ludzi i środowiska.

4.

Jeżeli posiadacz odpadów nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, z której jest

obowiązany usunąć odpady, władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić posiadaczowi

odpadów usunięcie odpadów z tej nieruchomości, a w przypadku wykonania zastępczego

decyzji - organowi egzekucyjnemu.

5.

Władającemu powierzchnią ziemi przysługuje od posiadacza odpadów wynagrodzenie za

udostępnienie nieruchomości.

6.

W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się w szczególności

1)

termin usunięcia odpadów;

2)

rodzaj odpadów;

3)

sposób usunięcia odpadów.

1.

W przypadku gdy ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska

konieczne jest niezwłoczne usunięcie odpadów, właściwy organ podejmuje działania polegające

na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi.

2.

Właściwym organem w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest

1)

w przypadku terenów zamkniętych oraz nieruchomości, którymi gmina włada jako władający

powierzchnią ziemi - regionalny dyrektor ochrony środowiska;

2)

w przypadku gdy obowiązek usunięcia odpadów powstał w związku z wydaniem decyzji o

cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzeniem nieważności, uchyleniem

lub wygaśnięciem decyzji związanej z gospodarką odpadami - organ właściwy do wydania

tej decyzji;

3)

w pozostałych przypadkach - wójt, burmistrz lub prezydent miasta.

3.

W celu wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ określa, w drodze

decyzji skierowanej do władającego powierzchnią ziemi

1)

zakres i termin udostępnienia przez niego powierzchni ziemi, obiektów lub innych miejsc,

w których znajdują się odpady;

2)

zakres i sposób przeprowadzenia działań mających na celu usunięcie odpadów przez ten

organ;

3)

termin rozpoczęcia i zakończenia działań, o których mowa w pkt 2.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Przepisów art.

61 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) nie stosuje się.

5.

Decyzję, o której mowa w ust. 3, wydaje się po zasięgnięciu opinii w sprawie spełnienia

przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów

1)

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska;

2)

odpowiednio organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej, organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji albo organu Wojskowej Inspekcji Sanitarnej

stosownie do ich właściwości miejscowej w odniesieniu do:odpowiednio organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej albo organu Wojskowej Inspekcji

Sanitarnej stosownie do ich właściwości miejscowej w odniesieniu do

a)

oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi w związku z obecnością

tych odpadów,

b)

zanieczyszczenia w ujęciach wody przeznaczonej do spożycia w związku z obecnością

tych odpadów;

3)

regionalnego dyrektora ochrony środowiska, z wyjątkiem przypadku gdy decyzję wydaje

ten organ;

4)

komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.

6.

Właściwy organ żąda od posiadacza odpadów odpowiedzialnego za gospodarowanie odpadami

zwrotu poniesionych przez siebie kosztów działań polegających na usunięciu odpadów

i gospodarowaniu nimi. Posiadacz odpadów jest obowiązany zwrócić te koszty w terminie

14 dni od dnia doręczenia żądania.

7.

Właściwy organ może odstąpić od żądania zwrotu całości lub części kosztów działań

polegających na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi, jeżeli

1)

wobec posiadacza odpadów nie można wszcząć postępowania egzekucyjnego lub egzekucja

okazała się bezskuteczna;

2)

koszt postępowania egzekucyjnego jest wyższy niż kwota możliwa do odzyskania.

8.

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 6, w stosunku do posiadacza

odpadów, który ustanowił zabezpieczenie roszczeń, o którym mowa w art. 48a ust. 1,

właściwy organ wydaje decyzję o przeznaczeniu środków z tego zabezpieczenia na pokrycie

kosztów, o których mowa w ust. 6, określając w decyzji wysokość tych kosztów. W przypadku

gdy wysokość ustanowionego zabezpieczenia roszczeń jest niewystarczająca na pokrycie

kosztów, o których mowa w ust. 6, właściwy organ w decyzji nakłada na posiadacza odpadów

także obowiązek zwrotu różnicy między wysokością tych kosztów a wysokością tego zabezpieczenia,

określając wysokość tej różnicy oraz sposób i termin jej uiszczenia.

9.

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 6, w stosunku do posiadacza

odpadów, który nie ustanowił zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a ust.

1, właściwy organ, w drodze decyzji, nakłada na posiadacza odpadów obowiązek zwrotu

kosztów, o których mowa w ust. 6, oraz określa wysokość tych kosztów oraz sposób i

termin ich uiszczenia.

10.

Roszczenie o zwrot

1)

kosztów, o których mowa w ust. 6,

2)

różnicy, o której mowa w ust. 8

- przedawnia się po upływie 10 lat od dnia, w którym decyzja, o której mowa odpowiednio

w ust. 8 albo 9, stała się ostateczna.

11.

Do należności z tytułu obowiązku zwrotu kosztów poniesionych przez właściwy organ,

w ramach realizacji działań polegających na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi,

stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja

podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.

12.

Przepisów ust. 1-11 nie stosuje się, w przypadku gdy

1)

odpady są składowane

a)

na eksploatowanym lub zamkniętym składowisku odpadów,

b)

w miejscu, w którym przed dniem 1 października 2001 r. były składowane odpady;

2)

odpady są przemieszczane na podstawie przepisów o międzynarodowym przemieszczaniu

odpadów;

3)

zastosowanie ma art. 16 pkt 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom

w środowisku i ich naprawie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 1 pkt 2 lit. c, pkt 3 i 23, art. 4 i art. 7 pkt 7-10, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2020 r.;

2)

art. 6 pkt 2 lit. a, pkt 33 i pkt 36 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 30 czerwca

2021 r.;

3)

art. 6 pkt 15 w zakresie art. 35b ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia

2020 r.;

4)

art. 6 pkt 26 lit. a oraz pkt 27-30, art. 7 pkt 1-3, 5, 6 i 11 oraz art. 8, które

wchodzą w życie z dniem 1 września 2019 r.

1.

Wytwórca odpadów jest obowiązany do gospodarowania wytworzonymi przez siebie odpadami.

2.

Wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów może zlecić wykonanie obowiązku gospodarowania

odpadami wyłącznie podmiotom, które posiadają

1)

zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, lub

2)

koncesję na podziemne składowanie odpadów, pozwolenie zintegrowane, decyzję zatwierdzającą

program gospodarowania odpadami wydobywczymi, zezwolenie na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania

odpadów wydobywczych lub wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania

odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości - na podstawie odrębnych przepisów,

lub

3)

wpis do rejestru w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5

- chyba że działalność taka nie wymaga uzyskania decyzji lub wpisu do rejestru.

3.

Jeżeli wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów przekazuje odpady następnemu posiadaczowi

odpadów, który posiada decyzję wymienioną w ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiada wpis do

rejestru w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a, odpowiedzialność

za gospodarowanie odpadami, z chwilą ich przekazania, przechodzi na tego następnego

posiadacza odpadów.

3a

Jeżeli po przekazaniu odpadów przez wytwórcę odpadów następnemu posiadaczowi odpadów

nie jest możliwe ustalenie wytwórcy odpadów, za zagospodarowanie odpadów odpowiada

aktualny lub poprzedni posiadacz odpadów.

3b

Wytwórca odpadów niebezpiecznych, z wyłączeniem wytwórcy pojazdów wycofanych z eksploatacji

oraz zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, jest zwolniony z odpowiedzialności

za gospodarowanie tymi odpadami z chwilą przekazania ich do ostatecznego procesu odzysku

lub ostatecznego procesu unieszkodliwienia przez posiadacza odpadów prowadzącego taki

proces. Ostateczny proces odzysku oznacza proces R1-R11, zgodnie z załącznikiem nr

1 do ustawy, a także proces przygotowania do ponownego użycia. Ostateczny proces unieszkodliwiania

oznacza proces D1-D12, zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.

3c

Przepisu ust. 3b nie stosuje się do

1)

wytwórcy odpadów komunalnych;

2)

wytwórcy odpadów, o których mowa w art. 71 pkt 1 lit. a, który przekazuje te odpady

posiadaczowi odpadów posiadającemu decyzję wymienioną w ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiadającemu

wpis do rejestru w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a.

4.

Posiadacza odpadów, który przekazał odpady transportującemu odpady, nie zwalnia się

z odpowiedzialności za zbieranie lub przetwarzanie odpadów, do czasu przejęcia odpowiedzialności

przez następnego posiadacza odpadów, który posiada decyzję wymienioną w ust. 2 pkt

1 lub 2 albo posiada wpis do rejestru w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt

5 lit. a.

5.

Wytwórca zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych jest zwolniony

z odpowiedzialności za zbieranie lub przetwarzanie tych odpadów, z chwilą dokonania

unieszkodliwienia tych odpadów przez następnego posiadacza odpadów przez termiczne

przekształcenie zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych

w spalarni odpadów niebezpiecznych.

6.

(uchylony)

7.

Sprzedawca odpadów oraz pośrednik w obrocie odpadami nie przejmują odpowiedzialności

za gospodarowanie odpadami, jeżeli nie są posiadaczami tych odpadów.

8.

Osoba fizyczna i jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami mogą poddawać

odzyskowi tylko takie rodzaje odpadów, za pomocą takich metod odzysku, określonych

w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, i w takich ilościach, które mogą bezpiecznie

wykorzystać na potrzeby własne.

9.

Posiadacz odpadów może przekazywać osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej niebędącym

przedsiębiorcami określone rodzaje odpadów, do wykorzystania na potrzeby własne za

pomocą dopuszczalnych metod odzysku, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach

wydanych na podstawie ust. 10.

10.

Minister właściwy do spraw klimatu, w drodze rozporządzenia

1)

określi listę rodzajów odpadów, które osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna niebędące

przedsiębiorcami mogą poddawać odzyskowi na potrzeby własne, oraz dopuszczalne metody

odzysku,

2)

może określić dla niektórych rodzajów odpadów, o których mowa w pkt 1, warunki magazynowania

odpadów przeznaczonych do wykorzystania na potrzeby własne oraz dopuszczalne ilości,

które te podmioty mogą przyjąć i magazynować w ciągu roku, lub sposób określenia tych

ilości

- kierując się właściwościami odpadów oraz możliwościami ich bezpiecznego wykorzystania.

1.

W przypadku korzystania przez wytwórców odpadów ze wspólnego lokalu dopuszcza się

przeniesienie odpowiedzialności za wytworzone odpady na rzecz jednego z nich lub na

rzecz wynajmującego lokal, jeżeli podmiot ten zapewni postępowanie z przyjętymi odpadami

w sposób zgodny z niniejszą ustawą.

2.

Przeniesienie odpowiedzialności, o którym mowa w ust. 1, oznacza przeniesienie praw

i obowiązków ciążących na wytwórcy odpadów i następuje pod warunkiem zawarcia umowy

w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

1.

Odpady są przetwarzane w instalacjach lub urządzeniach.

2.

Instalacje oraz urządzenia do przetwarzania odpadów eksploatuje się tylko wówczas,

gdy

1)

spełniają wymagania ochrony środowiska, w tym nie powodują przekroczenia standardów

emisyjnych, o których mowa w przepisach o ochronie środowiska, oraz

2)

pozostałości powstające w wyniku działalności związanej z przetwarzaniem odpadów będą

przetwarzane z zachowaniem wymagań określonych w ustawie.

1.

Podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany

przekazywać niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne do instalacji komunalnej zapewniającej

przetwarzanie, o którym mowa w art. 35 ust. 6 pkt 1, z zastrzeżeniem art. 158 ust.

4.

2.

Wytwórca odpadów powstających w procesie mechaniczno-biologicznego przetwarzania niesegregowanych

(zmieszanych) odpadów komunalnych lub pozostałości z sortowania odpadów komunalnych,

przeznaczonych do składowania, jest obowiązany przekazywać te odpady do instalacji

komunalnej zapewniającej składowanie, o którym mowa w art. 35 ust. 6 pkt 3.

3.

Odpady, o których mowa w ust. 1 i 2, przekazuje się do instalacji komunalnych, o których

mowa w art. 38b ust. 1.

1.

Zakazuje się przetwarzania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami.

2.

Dopuszcza się odzysk poza instalacjami lub urządzeniami w przypadku

1)

odzysku w procesie odzysku R10, o którym mowa w załączniku nr 1 do ustawy, zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie ust. 4;

2)

rodzajów odpadów wymienionych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, poddawanych

odzyskowi, zgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach, w procesach odzysku

R3, R5, R11 i R12, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy;

3)

osób fizycznych prowadzących kompostowanie na potrzeby własne.

3.

Odzysk poza instalacjami lub urządzeniami, o którym mowa w ust. 2, może być prowadzony,

jeżeli nie stwarza zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia ludzi oraz jest prowadzony

zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych odpowiednio na podstawie ust.

4 lub 5.

4

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, warunki odzysku

w procesie odzysku R10, wymienionego w załączniku nr 1 do ustawy, i rodzaje odpadów

dopuszczonych do takiego procesu odzysku, uwzględniając potrzebę ochrony życia i zdrowia

ludzi oraz środowiska.

5

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów

oraz warunki ich odzysku w procesach odzysku R3, R5, R11 i R12 wymienionych w załączniku

nr 1 do ustawy, poza instalacjami i urządzeniami, uwzględniając właściwości tych odpadów

oraz możliwość bezpiecznego dla środowiska i zdrowia ludzi wykorzystania tych odpadów.

1.

Jeżeli spalanie odpadów w instalacjach lub urządzeniach przeznaczonych do tego celu

jest niemożliwe ze względów bezpieczeństwa, marszałek województwa może zezwolić, w

drodze decyzji, na spalanie odpadów poza instalacjami lub urządzeniami.

2.

Zezwolenie na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami dla terenów zamkniętych

wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska.

3.

Organem właściwym do wydania zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami

jest organ właściwy ze względu na miejsce spalania odpadów.

4.

Wniosek o wydanie zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami

zawiera

1)

wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do spalania poza instalacjami i urządzeniami;

2)

określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w okresie roku;

3)

oznaczenie miejsca spalania odpadów;

4)

szczegółowy opis stosowanej metody spalania odpadów;

5)

proponowany czas obowiązywania decyzji.

5.

W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń,

jakie te odpady mogą powodować dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę

do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów.

6.

W zezwoleniu na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami określa się

1)

rodzaj odpadów przewidzianych do spalania poza instalacjami i urządzeniami, w tym

podstawowy skład chemiczny i właściwości odpadów - w przypadku, o którym mowa w ust.

5;

2)

ilość odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w okresie roku;

3)

miejsce spalania odpadów;

4)

warunki spalania odpadów danego rodzaju poza instalacjami i urządzeniami;

5)

czas obowiązywania zezwolenia.

7.

Dopuszcza się spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza instalacjami i urządzeniami,

chyba że są one objęte obowiązkiem selektywnego zbierania.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może, w drodze decyzji, kierując się stopniem

zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia ludzi, wstrzymać działalność posiadacza

odpadów w przypadku naruszenia

1)

hierarchii sposobów postępowania z odpadami, polegającego na niewysegregowaniu odpadów

nadających się do odzysku spośród odpadów przeznaczonych do unieszkodliwiania, wbrew

art. 18 ust. 7;

2)

zakazu dotyczącego postępowania z odpadami niebezpiecznymi, o którym mowa w art. 21;

3)

zakazów określonych w art. 23 ust. 2;

4)

obowiązku określonego w art. 27 ust. 2;

5)

wymagań dotyczących eksploatacji instalacji lub urządzeń do przetwarzania odpadów,

o których mowa w art. 29 ust. 2;

6)

zakazu przetwarzania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami, o którym mowa w art.

30 ust. 1.

1a.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w drodze decyzji, działalność

posiadacza odpadów, w przypadku gdy posiadacz ten zbiera lub przetwarza odpady bez

wymaganego zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

1b.

Jeżeli w okresie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym decyzja o wymierzeniu

administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie polegające na gospodarowaniu odpadami

niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie

odpadów stała się ostateczna, posiadaczowi odpadów została wymierzona po raz drugi

administracyjna kara pieniężna za naruszenie polegające na gospodarowaniu odpadami

niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie

odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w drodze decyzji, działalność

tego posiadacza odpadów.

2.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o których mowa w ust. 1-1b, wszczyna się z

urzędu.

3.

W przypadkach określonych w ust. 1 i 1b, na wniosek posiadacza odpadów, wojewódzki

inspektor ochrony środowiska może, w drodze postanowienia, określić termin usunięcia

stwierdzonych nieprawidłowości, zawieszając na ten czas postępowanie. Termin nie może

być dłuższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia.

4.

W razie nieusunięcia nieprawidłowości w terminie określonym na podstawie ust. 3, wojewódzki

inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w drodze decyzji, działalność posiadacza

odpadów w zakresie, o którym mowa w ust. 1 lub 1b, związaną z gospodarowaniem odpadami.

5.

W decyzji o wstrzymaniu działalności określa się termin wstrzymania działalności,

uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zaprzestania wykonywania działalności

w sposób, o którym mowa w ust. 1-1b. Termin wstrzymania działalności nie może być

dłuższy niż rok od dnia doręczenia decyzji o wstrzymaniu działalności.

5a.

Decyzja, o której mowa w ust. 1a lub 1b, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Przepisów

art. 61 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi nie stosuje się.

6.

Po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania działalności, wojewódzki inspektor

ochrony środowiska, na wniosek zainteresowanego, wyraża, w drodze decyzji, zgodę na

podjęcie wstrzymanej działalności.

1.

Posiadacz odpadów jest obowiązany do postępowania z odpadami w sposób zgodny z zasadami

gospodarki odpadami, o których mowa w art. 16-31, w tym do prowadzenia procesów przetwarzania

odpadów w taki sposób, aby procesy te oraz powstające w ich wyniku odpady nie stwarzały

zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, a także w sposób zgodny

z przepisami o ochronie środowiska i planami gospodarki odpadami.

2

Ministrowie właściwi do spraw: budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa, gospodarki, gospodarki morskiej, łączności, informatyzacji, rolnictwa,

transportu, żeglugi śródlądowej, wewnętrznych, zdrowia oraz Minister Obrony Narodowej,

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, każdy w zakresie swojego działania,

mogą określić, w drodze rozporządzeń, szczegółowy sposób postępowania z niektórymi

rodzajami odpadów, z wyłączeniem wymagań dla prowadzenia procesów przetwarzania, kierując

się potrzebą zapewniania prawidłowego postępowania z odpadami.

3

Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania

dla określonych procesów przetwarzania lub dla instalacji do przetwarzania odpadów,

z wyjątkiem składowania na składowiskach odpadów i termicznego przekształcania w spalarniach

odpadów lub współspalarniach odpadów, oraz wymagania dla odpadów powstających w wyniku

tych procesów, kierując się zapobieganiem zagrożeniom dla życia lub zdrowia ludzi

oraz dla środowiska, a także zapobieganiem nieprawidłowościom przy przetwarzaniu odpadów.

4

Minister właściwy do spraw klimatu, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3,

może uwzględnić również wymagania tylko dla określonego rodzaju lub rodzajów odpadów.

1.

Dla osiągnięcia celów założonych w polityce ochrony środowiska, oddzielenia tendencji

wzrostu ilości wytwarzanych odpadów i ich wpływu na środowisko od tendencji wzrostu

gospodarczego kraju, wdrażania hierarchii sposobów postępowania z odpadami oraz zasady

samowystarczalności i bliskości, a także utworzenia i utrzymania w kraju zintegrowanej

i wystarczającej sieci instalacji gospodarowania odpadami, spełniających wymagania

ochrony środowiska, opracowuje się plany gospodarki odpadami.

2.

(uchylony)

3.

Plany gospodarki odpadami są opracowywane na poziomie krajowym i wojewódzkim.

4.

Plany gospodarki odpadami dotyczą odpadów wytworzonych na obszarze, dla którego jest

sporządzany plan, oraz przywożonych na ten obszar, w tym odpadów komunalnych, odpadów

ulegających biodegradacji, odpadów opakowaniowych i odpadów niebezpiecznych.

5.

Plany gospodarki odpadami obejmują również środki służące zapobieganiu powstawaniu

odpadów, przykładowo wskazane w załączniku nr 5 do ustawy.

1.

Plany gospodarki odpadami zawierają

1)

analizę aktualnego stanu gospodarki odpadami na obszarze, dla którego jest sporządzany

plan, w tym informacje na temat

a)

istniejących środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów i oceny ich użyteczności,

b)

rodzajów, ilości i źródeł powstawania odpadów,

c)

rodzajów i ilości odpadów poddawanych poszczególnym procesom odzysku, również w instalacjach

położonych poza terytorium kraju,

d)

rodzajów i ilości odpadów poddawanych poszczególnym procesom unieszkodliwiania, również

w instalacjach położonych poza terytorium kraju,

e)

istniejących systemów gospodarowania odpadami, w tym również zbierania odpadów,

f)

rodzajów, rozmieszczenia i mocy przerobowych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych,

w tym olejów odpadowych i innych odpadów niebezpiecznych, oraz odpadów objętych szczegółowymi

przepisami,

g)

identyfikacji problemów w zakresie gospodarki odpadami, w tym oceny potrzeby tworzenia

nowych lub zmiany systemów zbierania odpadów oraz budowy dodatkowej infrastruktury

służącej gospodarowaniu odpadami, zgodnie z zasadą bliskości, oraz, w razie potrzeby,

realizacji inwestycji w celu zaspokojenia istniejących potrzeb, a także zamknięcia

istniejących obiektów przeznaczonych do gospodarowania odpadami, uwzględniające, w

razie potrzeby, podstawowe informacje charakteryzujące z punktu widzenia gospodarki

odpadami obszar, dla którego jest sporządzany plan gospodarki odpadami, a w szczególności

położenie geograficzne, sytuację demograficzną, sytuację gospodarczą oraz warunki

glebowe, hydrogeologiczne i hydrologiczne, mogące mieć wpływ na lokalizację istniejących

instalacji gospodarowania odpadami;

2)

prognozowane zmiany w zakresie gospodarki odpadami, w tym wynikające ze zmian demograficznych

i gospodarczych;

3)

przyjęte cele w zakresie gospodarki odpadami z podaniem terminów ich osiągnięcia,

w tym cele dotyczące zapobiegania powstawaniu odpadów i ograniczania ilości odpadów

komunalnych ulegających biodegradacji kierowanych na składowisko odpadów;

4)

kierunki działań w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów oraz kształtowania systemu

gospodarki odpadami, podejmowanych dla osiągnięcia celów, o których mowa w pkt 3,

w tym

a)

rozwiązania dotyczące olejów odpadowych i innych odpadów niebezpiecznych oraz odpadów

objętych szczegółowymi przepisami w zakresie gospodarki odpadami,

b)

określenie polityki w zakresie gospodarki odpadami, wraz z planowanymi technologiami

i metodami, lub polityki w zakresie postępowania z odpadami powodującymi problemy

w gospodarowaniu odpadami, w tym środków zachęcających do selektywnego zbierania bioodpadów

w celu ich kompostowania i uzyskiwania z nich sfermentowanej biomasy, przetwarzania

bioodpadów w sposób, który zapewnia wysoki poziom ochrony środowiska, stosowania bezpiecznych

dla środowiska materiałów wyprodukowanych z bioodpadów przy zachowaniu wysokiego poziomu

ochrony życia i zdrowia ludzi oraz środowiska,

c)

w razie potrzeby określenie kryteriów lokalizacji obiektów przeznaczonych do gospodarowania

odpadami oraz mocy przerobowych przyszłych instalacji do przetwarzania odpadów;

5)

harmonogram, określenie wykonawców i sposobu finansowania zadań wynikających z przyjętych

kierunków działań, o których mowa w pkt 4;

6)

informację o strategicznej ocenie oddziaływania planu na środowisko;

7)

określenie sposobu monitoringu i oceny wdrażania planu pozwalającego na określenie

sposobu oraz stopnia realizacji celów i zadań zdefiniowanych w planie;

8)

streszczenie w języku niespecjalistycznym.

2.

W przypadku przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania planu gospodarki odpadami

na środowisko podsumowanie, o którym mowa w art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 3 października

2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa

w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r.

poz. 283, 284, 322 i 471), a w przypadku odstąpienia od jej przeprowadzenia - uzasadnienie,

o którym mowa w art. 42 pkt 2 tej ustawy, stanowi załącznik do planu.

3.

Plany gospodarki odpadami mogą zawierać, z uwzględnieniem uwarunkowań geograficznych

i obszaru objętego planem, następujące informacje

1)

opis aspektów organizacyjnych związanych z gospodarowaniem odpadami, w tym opis podziału

odpowiedzialności pomiędzy podmioty publiczne i prywatne zajmujące się gospodarowaniem

odpadami;

2)

ocenę użyteczności i przydatności stosowania instrumentów ekonomicznych i innych instrumentów

do rozwiązywania problemów związanych z gospodarką odpadami, z uwzględnieniem potrzeby

utrzymywania niezakłóconego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

3)

dane dotyczące kampanii informacyjnych i informowania społeczeństwa lub określonej

grupy osób w zakresie gospodarki odpadami;

4)

informacje dotyczące skażonych miejsc unieszkodliwiania odpadów i środków podjętych

dla ich przywrócenia do stanu pozwalającego na ich gospodarcze wykorzystanie;

5)

kwestie specyficzne związane z gospodarką odpadami, wynikające z uwarunkowań dotyczących

obszaru, dla którego jest sporządzany plan.

4.

Wojewódzkie plany gospodarki odpadami, oprócz elementów określonych w ust. 1-3, zawierają

1)

(uchylony)

2

wskazanie instalacji komunalnych na obszarze województwa;

3)

plan zamykania instalacji niespełniających wymagań ochrony środowiska, których modernizacja

nie jest możliwa z przyczyn technicznych lub nie jest uzasadniona z przyczyn ekonomicznych.

4a.

(uchylony)

4b.

(uchylony)

5.

(uchylony)

5a.

(uchylony)

6.

Instalacją komunalną jest instalacja do przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych)

odpadów komunalnych lub pozostałości z przetwarzania tych odpadów, określona na liście,

o której mowa w art. 38b ust. 1 pkt 1, spełniająca wymagania najlepszej dostępnej

techniki, o której mowa w art. 207 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony

środowiska, lub technologii, o której mowa w art. 143 tej ustawy, zapewniająca

1

mechaniczno-biologiczne przetwarzanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych

i wydzielanie z niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych frakcji nadających

się w całości lub w części do odzysku, lub

2)

(uchylony)

3

składowanie odpadów powstających w procesie mechaniczno-biologicznego przetwarzania

niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych oraz pozostałości z sortowania

odpadów komunalnych.

6a.

(uchylony)

7.

Wojewódzki plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z krajowym planem gospodarki

odpadami i służyć realizacji zawartych w nim celów.

8.

Organy administracji publicznej opracowują plany gospodarki odpadami, które wspierają

działania zmierzające do osiągnięcia celów i spełnienia wymagań wynikających z przepisów

prawa Unii Europejskiej, w szczególności z dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.

Urz. WE L 365 z 31.12.1994, str. 10, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 13, t. 13, str. 349), dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r.

w sprawie składowania odpadów (Dz. Urz. WE L 182 z 16.07.1999, str. 1, z późn. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 4, str. 228) oraz dyrektywy Parlamentu

Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz

uchylającej niektóre dyrektywy (Dz. Urz. UE L 312 z 22.11.2008, str. 3).

9

Warunkiem dopuszczalności finansowania budowy, rozbudowy lub modernizacji instalacji

przeznaczonych do przetwarzania odpadów komunalnych, w tym odpadów budowlanych i rozbiórkowych,

ze środków Unii Europejskiej lub funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej jest

ich ujęcie w planie inwestycyjnym, o którym mowa w art. 35a; warunek ten nie dotyczy

instalacji do recyklingu odpadów.

1.

Plan inwestycyjny określa potrzebną infrastrukturę dotyczącą odpadów komunalnych,

w tym odpadów budowlanych i rozbiórkowych, wraz z mocami przerobowymi, służącą zapobieganiu

powstawaniu tych odpadów oraz gospodarowaniu tymi odpadami, zapewniającą osiągnięcie

celów wyznaczonych w przepisach, o których mowa w art. 35 ust. 8.

2.

Plan inwestycyjny zawiera w szczególności

1)

wskazanie planowanych inwestycji;

2)

oszacowanie kosztów planowanych inwestycji oraz wskazanie źródeł ich finansowania;

3)

harmonogram realizacji planowanych inwestycji.

3

Projekt planu inwestycyjnego podlega uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu.

4.

Plan inwestycyjny stanowi załącznik do wojewódzkiego planu gospodarki odpadami.

1.

Udział masy termicznie przekształcanych odpadów komunalnych oraz odpadów pochodzących

z przetwarzania odpadów komunalnych na terenie kraju w stosunku do masy wytworzonych

odpadów komunalnych na terenie kraju nie może przekraczać 30%.

2

Odpady komunalne oraz odpady pochodzące z przetwarzania odpadów komunalnych przekształca

się termicznie wyłącznie w instalacjach ujętych na liście, określonej w przepisach

wydanych na podstawie ust. 4.

3.

Jeżeli instalacja, przeznaczona do termicznego przekształcania odpadów komunalnych

lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych, nie została ujęta na

liście, określonej w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, odmawia się wydania

dla tej instalacji decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, pozwolenia na budowę,

pozwolenia zintegrowanego lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów w tej instalacji.

4

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, listę instalacji

przeznaczonych do termicznego przekształcania odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących

z przetwarzania odpadów komunalnych, z podziałem na istniejące, planowane do modernizacji,

planowane do rozbudowy w zakresie zwiększenia mocy przerobowych i planowane do budowy,

wskazując dla każdej instalacji moc przerobową istniejącą oraz moc przerobową planowaną,

maksymalne terminy realizacji modernizacji, rozbudowy albo budowy oraz podmiot prowadzący

instalację lub wskazany do prowadzenia instalacji.

5

Minister właściwy do spraw klimatu, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4,

kieruje się koniecznością zapewnienia nieprzekraczania udziału, o którym mowa w ust.

1, hierarchią sposobów postępowania z odpadami oraz celami w zakresie gospodarki odpadami.

1

Podmiot wskazany do prowadzenia instalacji ujętej na liście, o której mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 35b ust. 4, jako planowana do modernizacji, planowana do

rozbudowy w zakresie zwiększenia mocy przerobowych lub planowana do budowy, jest obowiązany,

w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, do złożenia ministrowi właściwemu do

spraw klimatu informacji o stanie zaawansowania realizacji poszczególnych etapów inwestycji

polegającej na modernizacji, rozbudowie albo budowie, zwanej dalej „inwestycją”.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby podmiotu realizującego

inwestycję;

2)

adres realizowanej inwestycji;

3)

planowany harmonogram realizacji poszczególnych etapów inwestycji ze wskazaniem ich

terminów;

4)

wykaz uzyskanych decyzji administracyjnych związanych z realizacją inwestycji;

5)

stan zaawansowania prac budowlanych, w tym termin złożenia zawiadomienia do organu

nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy;

6)

oświadczenie potwierdzające, że dane zawarte w tej informacji są zgodne ze stanem

faktycznym;

7)

inne istotne informacje.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

4.

W przypadku

1)

opóźnień w realizacji inwestycji o co najmniej 2 lata w odniesieniu do terminów określonych

na liście, o której mowa w art. 35b ust. 2,

2)

niezłożenia w wyznaczonym terminie przed podmiot, o którym mowa w ust. 1, informacji,

o której mowa w ust. 1,

3

złożenia wniosku do ministra właściwego do spraw klimatu o wykreślenie z listy, o

której mowa w art. 35b ust. 4, przez podmiot, o którym mowa w ust. 1

- instalacja może być wykreślona z listy, o której mowa w art. 35b ust. 4.

5.

W miejsce wykreślanych instalacji z listy, o której mowa w art. 35b ust. 4, mogą zostać

wpisane inne instalacje przeznaczone do termicznego przekształcania odpadów komunalnych

lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych.

1

Rada Ministrów uchwala krajowy plan gospodarki odpadami opracowany przez ministra

właściwego do spraw klimatu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

wodnej.

2.

Sejmik województwa uchwala wojewódzki plan gospodarki odpadami opracowany przez zarząd

województwa.

3

Zarząd województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu uchwalony wojewódzki

plan gospodarki odpadami, w postaci papierowej, w terminie miesiąca od dnia uchwalenia

planu.

4.

Projekt wojewódzkiego planu gospodarki odpadami podlega zaopiniowaniu przez organy

wykonawcze gmin z obszaru województwa, niebędących członkami związków międzygminnych,

oraz organy wykonawcze związków międzygminnych, a w zakresie związanym z ochroną wód

- przez właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa

Wodnego Wody Polskie.

5

Po zaopiniowaniu projektu wojewódzkiego planu gospodarki odpadami przez organy, o

których mowa w ust. 4, zarząd województwa jest obowiązany przekazać projekt wojewódzkiego

planu gospodarki odpadami do zaopiniowania, a projekt planu inwestycyjnego do uzgodnienia,

ministrowi właściwemu do spraw klimatu.

6.

Organy, o których mowa w ust. 4 i 5, wyrażają opinie w terminie nie dłuższym niż miesiąc

od dnia otrzymania projektu. Nieudzielenie opinii w tym terminie uznaje się za opinię

pozytywną.

6a

Jeżeli minister właściwy do spraw klimatu nie zgłasza uwag do projektu planu inwestycyjnego

w terminie, o którym mowa w ust. 6, projekt uznaje się za uzgodniony.

6b

Dokonanie przez sejmik województwa zmian w planie inwestycyjnym uzgodnionym z ministrem

właściwym do spraw klimatu oraz w pozostałej części wojewódzkiego planu gospodarki

odpadami, która odnosi się do inwestycji wskazanych w planie inwestycyjnym, wymaga

uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw klimatu.

7.

Przy opracowywaniu projektów planów gospodarki odpadami stosuje się przepisy ustawy

z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,

udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

dotyczące udziału społeczeństwa w ochronie środowiska oraz strategicznej oceny oddziaływania

na środowisko.

8.

W przypadku nieprzeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, organ

przygotowujący projekt planu gospodarki odpadami jest obowiązany zapewnić udział społeczeństwa,

o którym mowa w dziale III w rozdziale 3, ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu

informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska

oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

1.

Plany gospodarki odpadami podlegają aktualizacji nie rzadziej niż co 6 lat.

2.

Zarząd województwa przedkłada projekt zaktualizowanego wojewódzkiego planu gospodarki

odpadami, w celu uchwalenia, sejmikowi województwa, nie później niż na miesiąc przed

upływem terminu jego aktualizacji.

3.

Przepisy art. 36 stosuje się odpowiednio do aktualizacji planów gospodarki odpadami.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Marszałek województwa w Biuletynie Informacji Publicznej prowadzi listę

1)

funkcjonujących instalacji spełniających wymagania dla instalacji komunalnych, które

zostały oddane do użytkowania i posiadają wymagane decyzje pozwalające na przetwarzanie

odpadów, o których mowa w art. 35 ust. 6;

2)

instalacji komunalnych planowanych do budowy, rozbudowy lub modernizacji.

2.

Lista, o której mowa w ust. 1, jest aktualizowana na bieżąco.

3.

Wpisu na listę, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na pisemny wniosek prowadzącego

instalację komunalną.

4.

Do pisemnego wniosku, o którym mowa w ust. 3, dotyczącego instalacji, o której mowa

w ust. 1 pkt 1, dołącza się dokumenty potwierdzające zakończenie budowy i oddanie

do użytkowania instalacji komunalnej oraz kopię zezwolenia na przetwarzanie odpadów,

pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów albo pozwolenia

zintegrowanego uwzględniającego przetwarzanie odpadów w tej instalacji.

5.

Marszałek województwa odmawia, w drodze decyzji, wpisu na listę instalacji komunalnej,

o której mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli ta instalacja nie spełnia wymagań dla instalacji

komunalnej.

6.

Marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, z listy instalację komunalną, o

której mowa w ust. 1 pkt 1

1)

jeżeli instalacja przestała spełniać wymagania dla instalacji komunalnej lub

2)

jeżeli wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymał działalność posiadacza odpadów

w zakresie przetwarzania odpadów, lub

3)

jeżeli prowadzący instalację komunalną nie ma wymaganej decyzji w zakresie przetwarzania

odpadów, lub

4)

jeżeli instalacja komunalna przestała funkcjonować z innych przyczyn;

5)

na wniosek prowadzącego instalację komunalną.

7.

Ponownego wpisu na listę instalacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje się na

pisemny wniosek prowadzącego instalację komunalną, jeżeli ustały przyczyny wykreślenia.

Do wniosku dołącza się dowody potwierdzające ustanie tych przyczyn, w szczególności

kopię zgody wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska na podjęcie wstrzymanej działalności

albo kopię wymaganej decyzji w zakresie przetwarzania odpadów.

8.

Marszałkiem województwa właściwym w sprawach, o których mowa w ust. 1-7, jest marszałek

województwa właściwy ze względu na miejsce prowadzenia działalności w zakresie przetwarzania

odpadów.

1.

Z realizacji planów gospodarki odpadami są sporządzane sprawozdania, obejmujące okres

3 lat kalendarzowych, według stanu na dzień 31 grudnia roku kończącego ten okres,

zwany dalej „okresem sprawozdawczym”.

2.

Sprawozdania z realizacji planów gospodarki odpadami zawierają informacje dotyczące

realizacji postanowień tych planów, ocenę stanu gospodarki odpadami, ocenę stanu realizacji

zadań oraz osiągnięcia celów.

3

Sprawozdanie z realizacji

1)

krajowego planu gospodarki odpadami - przygotowuje i przedkłada Radzie Ministrów minister

właściwy do spraw klimatu, w terminie 18 miesięcy po upływie okresu sprawozdawczego;

2)

wojewódzkiego planu gospodarki odpadami - przygotowuje i przedkłada sejmikowi województwa

oraz ministrowi właściwemu do spraw klimatu zarząd województwa, w terminie 12 miesięcy

po upływie okresu sprawozdawczego.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i formę sporządzania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami oraz wzór planu

inwestycyjnego,

2)

szczegółowy zakres, sposób i formę sporządzania sprawozdania z realizacji wojewódzkiego

planu gospodarki odpadami

- kierując się potrzebą ujednolicenia sposobu przygotowywania wojewódzkich planów

gospodarki odpadami wraz z planami inwestycyjnymi oraz sprawozdań z realizacji tych

planów, a także przepisami prawa Unii Europejskiej.

1.

Prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania

zezwolenia.

2.

Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze

decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania

odpadów.

3.

Organem właściwym jest

1)

marszałek województwa

a)

dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu

ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko,

b)

dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym

na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych

w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita

pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg,

c

dla instalacji komunalnych,

d)

do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa

wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg;

2)

starosta - w pozostałych przypadkach.

4.

Organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie

odpadów na terenach zamkniętych jest regionalny dyrektor ochrony środowiska.

5.

Działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie

odpadów może być, na wniosek posiadacza odpadów, objęta jednym zezwoleniem na zbieranie

i przetwarzanie odpadów.

6.

W przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno

należy do przedsięwzięć wymienionych w ust. 3 pkt 1, organem właściwym do wydania

zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa.

6a.

Organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie

odpadów po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych

ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów. Wymóg

zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu,

jeżeli jest on organem właściwym do wydania zezwolenia.

6b.

W przypadku niewydania opinii w terminie określonym w art. 106 § 3 ustawy z dnia 14

czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256)

przyjmuje się, że wydano opinię pozytywną.

7.

(uchylony)

8.

Do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na przetwarzanie

odpadów.

9.

Ilekroć w ustawie jest mowa o zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie

odpadów rozumie się przez to również zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów.

10.

(uchylony)

1.

Zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie

na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów są wydawane

po przeprowadzeniu przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, z udziałem przedstawiciela

właściwego organu, kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub miejsc

magazynowania odpadów, w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub zbieranie

odpadów, w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska.

1a.

Zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie

na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów są wydawane

po przeprowadzeniu przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej

kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub miejsc magazynowania

odpadów, w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub zbieranie odpadów,

w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej

oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie

przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1, oraz w postanowieniu, o którym

mowa w art. 42 ust. 4c.

2.

Do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz komendanta powiatowego (miejskiego)

Państwowej Straży Pożarnej z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli występuje właściwy

organ, przekazując kopię niezbędnej do przeprowadzenia kontroli dokumentacji, w szczególności

wniosku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 lub 2, oraz operatu przeciwpożarowego, o którym

mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1, wraz z postanowieniem, o którym mowa w art. 42 ust.

4c.

3.

Po przeprowadzeniu kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska niezwłocznie wydaje

postanowienie w przedmiocie spełnienia wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska.

Na postanowienie nie służy zażalenie.

3a.

Po przeprowadzeniu kontroli komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej

wydaje postanowienie w przedmiocie spełnienia wymagań określonych w przepisach dotyczących

ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej,

o których mowa w operacie przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1,

oraz w postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4c. Na postanowienie nie służy

zażalenie.

4.

W przypadku postanowienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska negatywnie opiniującego

spełnienie wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska właściwy organ odmawia

wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia

na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów.

4a.

W przypadku postanowienia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej

negatywnie opiniującego spełnienie wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony

przeciwpożarowej lub zgodność z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa

w operacie przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1, oraz w postanowieniu,

o którym mowa w art. 42 ust. 4c, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie

odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów

uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów.

5.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy zezwolenie na przetwarzanie odpadów

dotyczy przygotowania do ponownego użycia.

5a.

Przepisu ust. 1a nie stosuje się w przypadku, gdy zezwolenie na przetwarzanie odpadów

dotyczy odzysku poza instalacjami i urządzeniami lub przygotowania do ponownego użycia.

6.

W przypadku istotnej zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie

odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie

odpadów stosuje się przepisy ust. 1-5a.

7.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, 1a i 6, nie stosuje się art. 48 ustawy z dnia

6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z

2020 r. poz. 424).

8

Przepisów dotyczących przeprowadzania kontroli przez komendanta powiatowego (miejskiego)

Państwowej Straży Pożarnej oraz wykonania operatu przeciwpożarowego, o którym mowa

w art. 42 ust. 4b pkt 1, nie stosuje się w przypadku

1)

zakładu stwarzającego zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, o którym

mowa w art. 3 pkt 48a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

2)

zezwoleń na zbieranie odpadów, zezwoleń na przetwarzanie odpadów oraz pozwoleń na

wytwarzanie odpadów uwzględniających zbieranie lub przetwarzanie odpadów, które dotyczą

wyłącznie odpadów niepalnych.

9.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1a, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia

24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1499, 1635,

1726 i 2020) dotyczące czynności kontrolno-rozpoznawczych.

1.

Gospodarowanie odpadami, polegające na zbieraniu odpadów niebezpiecznych, odzysku

odpadów przez wypełnianie terenów niekorzystnie przekształconych, zbieraniu lub przetwarzaniu

odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych,

wymagające uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie

odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie

odpadów lub pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie

odpadów, odbywa się wyłącznie na nieruchomości, której właścicielem, użytkownikiem

wieczystym, użytkownikiem albo dzierżawcą jest posiadacz odpadów gospodarujący odpadami.

2.

Ustanowienie użytkowania nieruchomości, na której będą zbierane lub przetwarzane odpady,

wymaga złożenia oświadczenia w formie aktu notarialnego również przez użytkownika.

W oświadczeniu wskazuje się masę i rodzaje odpadów, które mogą być zbierane lub przetwarzane

w okresie roku na nieruchomości będącej przedmiotem użytkowania.

3.

Umowa dzierżawy nieruchomości, na której będą zbierane lub przetwarzane odpady, wymaga

zawarcia w formie aktu notarialnego. W umowie wskazuje się masę i rodzaje odpadów,

które mogą być zbierane lub przetwarzane w okresie roku na tej nieruchomości.

4.

Ustanawiający użytkowanie oraz dzierżawca są obowiązani zawrzeć, odpowiednio w oświadczeniu

o ustanowieniu użytkowania lub w umowie dzierżawy, oświadczenie, że są świadomi odpowiedzialności

solidarnej, o której mowa w art. 12 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu

szkodom w środowisku i ich naprawie.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do jednostek budżetowych.

1.

Zezwolenie na zbieranie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpadów. Wniosek

zawiera

1)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;

2)

wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do zbierania;

3)

oznaczenie miejsca zbierania odpadów;

4)

wskazanie

a)

miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,

b)

maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej łącznej masy wszystkich

rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być

magazynowane w okresie roku,

c)

największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji,

obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej

z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania

odpadów,

d)

całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części

lub innego miejsca magazynowania odpadów;

5)

szczegółowy opis stosowanej metody lub metod zbierania odpadów;

6)

przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających należycie wykonywać

działalność w zakresie zbierania odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji

zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz liczby i jakości posiadanych instalacji

i urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska;

7)

oznaczenie przewidywanego okresu wykonywania działalności w zakresie zbierania odpadów;

8)

opis czynności podejmowanych w ramach monitorowania i kontroli działalności objętej

zezwoleniem;

9)

opis czynności, które zostaną podjęte w przypadku zakończenia działalności objętej

zezwoleniem i związanej z tym ochrony terenu, na którym działalność ta była prowadzona;

9a)

proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a;

10)

informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpadów. Wniosek

zawiera

1)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;

2)

wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do przetwarzania;

3)

określenie masy odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych przetwarzaniu i powstających

w wyniku przetwarzania w okresie roku;

4)

oznaczenie miejsca przetwarzania odpadów;

5)

wskazanie

a)

miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,

b)

maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej łącznej masy wszystkich

rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być

magazynowane w okresie roku,

c)

największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji,

obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej

z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania

odpadów,

d)

całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części

lub innego miejsca magazynowania odpadów;

6

szczegółowy opis stosowanej metody lub metod przetwarzania odpadów, w tym wskazanie

procesu przetwarzania zgodnie z załącznikami nr 1 i 2 do ustawy, oraz opis procesu

technologicznego z podaniem rocznej mocy przerobowej instalacji lub urządzenia, a

w uzasadnionych przypadkach, w szczególności w przypadku instalacji do termicznego

przekształcania odpadów - także godzinowej mocy przerobowej;

7)

przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających należycie wykonywać

działalność w zakresie przetwarzania odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji

zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz liczby i jakości posiadanych instalacji

i urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska;

8)

oznaczenie przewidywanego okresu wykonywania działalności w zakresie przetwarzania

odpadów;

9)

opis czynności podejmowanych w ramach monitorowania i kontroli działalności objętej

zezwoleniem;

10)

opis czynności, które zostaną podjęte w przypadku zakończenia działalności objętej

zezwoleniem i związanej z tym ochrony terenu, na którym działalność ta była prowadzona;

11

informacje dotyczące

a)

minimalnej i maksymalnej ilości odpadów niebezpiecznych, ich najniższej i najwyższej

wartości kalorycznej oraz maksymalnej zawartości zanieczyszczeń, w szczególności PCB,

pentachlorofenolu (PCP), chloru, fluoru, siarki i metali ciężkich,

b)

środków, które zostaną podjęte w celu zagwarantowania, że ciepło wytworzone w trakcie

termicznego przekształcania odpadów będzie odzyskiwane w zakresie, w jakim jest to

wykonalne, przez produkcję ciepła, wytwarzanie pary technologicznej lub energii elektrycznej,

c)

sposobów zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego

oddziaływania na środowisko,

d)

dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania, transportu,

odzysku i unieszkodliwiania odpadów

- w przypadku zezwoleń dotyczących instalacji do termicznego przekształcania odpadów;

12)

(uchylony)

13)

informacje, o których mowa w art. 98 ust. 1 - w przypadku zezwoleń na przetwarzanie

dotyczących unieszkodliwiania odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku

tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów, przez ich składowanie - do ustalenia zagrożeń,

jakie te odpady mogą powodować dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska;

13a)

informacje, o których mowa w art. 102a ust. 1 pkt 1-4 - w przypadku zezwolenia na

przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków;

13b)

proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a;

14)

informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

3.

W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń,

jakie te odpady mogą powodować dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, właściwy

organ może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości

odpadów.

3a.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o wydanie zezwolenia

na przetwarzanie odpadów dołącza się

1)

zaświadczenie o niekaralności

a)

posiadacza odpadów będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą,

b)

wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej posiadacza odpadów

będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej

- za przestępstwa przeciwko środowisku lub przestępstwa, o których mowa w art. 163,

art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks

karny;

2)

zaświadczenie o niekaralności posiadacza odpadów za przestępstwa przeciwko środowisku

na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów

zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz. U. z 2020 r. poz. 358);

3

oświadczenie o niekaralności osób, o których mowa w pkt 1, lub o liczbie prawomocnych

wyroków skazujących te osoby, za wykroczenia określone w art. 175, art. 183, art.

189 ust. 2 pkt 6 lub art. 191;

4

oświadczenie, że w stosunku do

a)

osoby, o której mowa w pkt 1 lit. a,

b)

posiadacza odpadów będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej

tego posiadacza odpadów prowadzącego działalność gospodarczą jako osoba fizyczna

- w ostatnich 10 latach nie wydano ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie

odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie

odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie

odpadów lub nie wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjnej kary pieniężnej,

o której mowa w art. 194, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł;

5

oświadczenie, że wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzorczej

posiadacza odpadów nie jest lub nie był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej

lub członkiem zarządu innego przedsiębiorcy

a)

w stosunku do którego w ostatnich 10 latach wydano ostateczną decyzję o cofnięciu

zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na

zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego

zbieranie i przetwarzanie odpadów lub

b)

któremu wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjną karę pieniężną, o której

mowa w art. 194, w ostatnich 10 latach, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę

150 000 zł

- za naruszenia popełnione w czasie, gdy jest lub był wspólnikiem, prokurentem, członkiem

rady nadzorczej lub członkiem zarządu tego innego przedsiębiorcy.

3b.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 3a pkt 3-5, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

3c.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o wydanie zezwolenia

na przetwarzanie odpadów dołącza się decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 i 471), w przypadku gdy

dla terenu, którego wniosek dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania

przestrzennego, chyba że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu nie jest wymagane.

4.

(uchylony)

4a.

Do wniosku o zezwolenie na

1)

zbieranie odpadów niebezpiecznych,

2)

przetwarzanie odpadów przez wypełnianie terenów niekorzystnie przekształconych,

3)

zbieranie odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych,

4)

przetwarzanie odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów

komunalnych

- posiadacz odpadów, z wyłączeniem jednostek budżetowych, dołącza dokument potwierdzający

prawo własności, prawo użytkowania wieczystego, prawo użytkowania albo umowę dzierżawy

nieruchomości, o której mowa w art. 41b ust. 1.

4b.

Do wniosku o zezwolenie na zbieranie odpadów oraz do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie

odpadów dołącza się

1)

operat przeciwpożarowy, zawierający warunki ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu

lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów, uzgodnione z komendantem

powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej, wykonany przez

a)

rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o którym mowa w rozdziale 2a

ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej - w przypadku gdy organem

właściwym jest marszałek województwa albo regionalny dyrektor ochrony środowiska,

b)

osobę, o której mowa w art. 4 ust. 2a tej ustawy - w przypadku gdy organem właściwym

jest starosta;

2)

postanowienie, o którym mowa w ust. 4c.

4c.

Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 4b pkt 1, następuje w drodze postanowienia komendanta

powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, na które przysługuje zażalenie.

4d.

Uzgadniając warunki ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego lub jego

części lub innego miejsca magazynowania odpadów, komendant powiatowy (miejski) Państwowej

Straży Pożarnej

1)

wyraża zgodę na ich zastosowanie albo

2)

wyraża zgodę na ich zastosowanie pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymagań, albo

3)

nie wyraża zgody na ich zastosowanie.

4e.

Operat przeciwpożarowy stanowi opinię, o której mowa w art. 11n ust. 2 pkt 2 ustawy

z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.

5.

Do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów przez termiczne przekształcanie odpadów

lub składowanie odpadów dołącza się świadectwo stwierdzające kwalifikacje kierownika

odpowiednio spalarni lub współspalarni albo składowiska odpadów w zakresie gospodarowania

odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.

6.

(uchylony)

6a.

Do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków

dołącza się zaświadczenie, o którym mowa w art. 102a ust. 1 pkt 5.

7.

Organ administracji zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie

określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, w postępowaniu, którego przedmiotem jest wydanie zezwolenia dotyczącego

instalacji do termicznego przekształcania odpadów lub decyzji o zmianie tego zezwolenia.

1.

W zezwoleniu na zbieranie odpadów określa się

1)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;

2)

rodzaje odpadów przewidywanych do zbierania;

3)

oznaczenie miejsca zbierania odpadów;

4)

wskazanie

a)

miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,

b)

maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej łącznej masy wszystkich

rodzajów odpadów, które w tym samym czasie mogą być magazynowane oraz które mogą być

magazynowane w okresie roku,

c)

największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji,

obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej

z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania

odpadów,

d)

całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części

lub innego miejsca magazynowania odpadów;

5)

opis metody lub metod zbierania odpadów;

6)

dodatkowe warunki zbierania odpadów, jeżeli wymaga tego specyfika odpadów, w szczególności

niebezpiecznych, lub potrzeba zachowania wymagań ochrony życia lub zdrowia ludzi lub

środowiska;

6a)

wymagania wynikające z warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego

lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;

7)

wymagania wynikające z przepisów odrębnych;

8)

czas obowiązywania zezwolenia.

2.

W zezwoleniu na przetwarzanie odpadów określa się

1)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;

2)

rodzaj i masę odpadów przewidywanych do przetworzenia i powstających w wyniku przetwarzania

w okresie roku;

3

miejsce i dopuszczoną metodę lub metody przetwarzania odpadów, ze wskazaniem procesu

przetwarzania zgodnie z załącznikami nr 1 i 2 do ustawy, oraz opis procesu technologicznego

z podaniem rocznej mocy przerobowej instalacji lub urządzenia, a w uzasadnionych przypadkach,

w szczególności w przypadku instalacji do termicznego przekształcania odpadów - także

godzinowej mocy przerobowej;

4)

dodatkowe warunki przetwarzania odpadów, jeżeli wymaga tego rodzaj odpadów, w szczególności

niebezpiecznych, lub potrzeba zachowania wymagań ochrony życia, zdrowia ludzi lub

środowiska;

5)

wskazanie

a)

miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,

b)

maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej łącznej masy wszystkich

rodzajów odpadów, które w tym samym czasie mogą być magazynowane oraz które mogą być

magazynowane w okresie roku,

c)

największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji,

obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej

z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania

odpadów,

d)

całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części

lub innego miejsca magazynowania odpadów;

6)

minimalną i maksymalną ilość odpadów niebezpiecznych, ich najniższą i najwyższą wartość

kaloryczną oraz maksymalną zawartość zanieczyszczeń, w szczególności PCB, pentachlorofenolu

(PCP), chloru, fluoru, siarki i metali ciężkich - w przypadku zezwoleń dotyczących

instalacji do termicznego przekształcania odpadów;

7)

(uchylony)

7a)

informacje, o których mowa w art. 102a ust. 1 pkt 1-4 - w przypadku zezwolenia na

przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków;

7b)

wymagania wynikające z warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego

lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;

8)

informacje wynikające z przepisów odrębnych;

9)

czas obowiązywania zezwolenia.

3.

Jeżeli zezwolenie na przetwarzanie odpadów jest wydawane na okres krótszy niż rok,

w zezwoleniu określa się ilość odpadów przewidywanych do przetworzenia w okresie obowiązywania

tego zezwolenia.

4.

W zezwoleniu na przetwarzanie odpadów można dodatkowo określić uzasadnione technologicznie

warunki eksploatacyjne odbiegające od normalnych oraz czas ich utrzymywania, uzasadniony

względami technologicznymi.

5.

W przypadku nowej instalacji do przetwarzania odpadów, zezwolenie na przetwarzanie

odpadów może dodatkowo określać warunki eksploatacyjne odbiegające od normalnych na

czas potrzebny do rozruchu tej instalacji i osiągnięcia przez nią mocy przerobowej,

nie dłuższy niż rok.

6.

Przepisu ust. 4 i 5 nie stosuje się do składowiska odpadów.

7.

Instalacje, obiekty budowlane lub ich części oraz inne miejsca przeznaczone do zbierania,

magazynowania lub przetwarzania odpadów są projektowane, wykonywane, wyposażane, uruchamiane,

użytkowane i zarządzane w sposób ograniczający możliwość powstania pożaru, a w razie

jego wystąpienia zapewniający

1)

zachowanie nośności konstrukcji obiektów budowlanych przez określony czas;

2)

ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu w ich obrębie;

3)

ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie obiekty budowlane lub tereny

przyległe;

4)

możliwość ewakuacji ludzi lub ich uratowania w inny sposób;

5)

uwzględnienie bezpieczeństwa ekip ratowniczych, a w szczególności zapewnienie warunków

do podejmowania przez te ekipy działań gaśniczych.

8

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej,

jakie mają spełniać obiekty budowlane lub ich części oraz inne miejsca przeznaczone

do zbierania, magazynowania lub przetwarzania odpadów, kierując się możliwością wdrożenia

wymagań z zakresu bezpieczeństwa pożarowego oraz ryzykiem związanym z zagrożeniem

pożarowym.

9.

Przepis ust. 7 i przepisy wydane na podstawie ust. 8 stanowią przepisy przeciwpożarowe

w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.

1.

Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje się na

czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.

2.

Zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków wydaje się

na czas oznaczony, nie dłuższy niż 5 lat.

3.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, może być przedłużone na czas oznaczony, nie dłuższy

niż kolejne 5 lat.

1.

Z obowiązku uzyskania odpowiednio zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na

przetwarzanie odpadów zwalnia się

1)

podmiot prowadzący działalność inną niż działalność gospodarcza w zakresie gospodarowania

odpadami, który zbiera odpady opakowaniowe i odpady w postaci zużytych artykułów konsumpcyjnych,

w tym zbieranie leków i opakowań po lekach przez apteki, przyjmowanie zużytych artykułów

konsumpcyjnych w sklepach, systemy zbierania odpadów w szkołach, placówkach oświatowo-wychowawczych,

urzędach i instytucjach (nieprofesjonalna działalność w zakresie zbierania odpadów);

2)

osobę fizyczną i jednostkę organizacyjną niebędące przedsiębiorcami, wykorzystujące

odpady na potrzeby własne, zgodnie z art. 27 ust. 8;

3)

osobę władającą powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady ściekowe

w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1-3;

4)

podmiot obowiązany do uzyskania pozwolenia zintegrowanego, o którym mowa w ustawie

z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

5)

posiadacza odpadów prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania odpadów przez

ich składowanie w składowiskach podziemnych, który jest obowiązany do uzyskania koncesji

na prowadzenie takiej działalności na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. -

Prawo geologiczne i górnicze;

6)

posiadacza odpadów obowiązanego do uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarowania

odpadami wydobywczymi lub zezwolenia na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów

wydobywczych, o których mowa w ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1849 oraz z 2020 r. poz. 284);

7)

wytwórcę odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady, niebędące odpadami niebezpiecznymi,

unieszkodliwia w miejscu ich wytworzenia zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach

wydanych na podstawie ust. 3;

8)

posiadacza odpadów, który poddaje odzyskowi odpady zgodnie z wymaganiami określonymi

w przepisach wydanych na podstawie ust. 3;

9)

władającego nieruchomością, który zbiera odpady komunalne, wytwarzane na terenie tej

nieruchomości;

10)

wytwórcę odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady zbiera w miejscu ich wytworzenia;

11)

punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzony samodzielnie przez gminę

lub wspólnie z inną gminą lub gminami.

2.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest obowiązany posiadać umowę zawartą w formie

pisemnej pod rygorem nieważności, z posiadaczem odpadów posiadającym zezwolenie na

zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów wymienionych w ust. 1 pkt

1, dotyczącą co najmniej nieodpłatnego przyjmowania odpadów.

3

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

klimatu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje i ilość odpadów, jakie mogą być

objęte zwolnieniem, o którym mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, oraz metodę przetwarzania odpadów,

która ma być zastosowana, a w przypadku odpadów niebezpiecznych - także szczegółowe

warunki zwolnień w zakresie odzysku odpadów, kierując się właściwościami odpadów oraz

potencjalnym zagrożeniem dla środowiska w trakcie przetwarzania odpadów.

4.

Wytwórca odpadów, który prowadzi zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów, może

być zwolniony z obowiązku uzyskania odrębnego zezwolenia na prowadzenie tej działalności,

jeżeli posiada pozwolenie na wytwarzanie odpadów.

5

Wytwórca odpadów, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany uwzględnić we wniosku o

wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów odpowiednio wymagania przewidziane dla wniosku

o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów lub wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie

odpadów, w tym dołączyć wymagane załączniki.

5a

Przepis ust. 5 stosuje się do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego określającego

wymagania dla zbierania lub przetwarzania odpadów.

6.

Właściwy organ, wydając pozwolenie na wytwarzanie odpadów, uwzględnia odpowiednio

wymagania przewidziane dla zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów.

7.

Pozwolenie na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w ust. 6, wydaje organ właściwy do

wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

8.

Pozwolenie na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w ust. 6, jest jednocześnie odpowiednio

zezwoleniem na zbieranie odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów.

9.

Jeżeli pozwolenie zintegrowane obejmuje zbieranie odpadów lub ich przetwarzanie, przepis

ust. 8 stosuje się odpowiednio.

1.

Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami

1)

mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska;

2)

jest niezgodny z planami gospodarki odpadami;

3)

jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego.

1a.

Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, jeżeli w stosunku do

1)

tego przedsiębiorcy lub

2)

wspólnika, prokurenta, członka rady nadzorczej lub członka zarządu tego przedsiębiorcy,

prowadzącego działalność gospodarczą jako osoba fizyczna

- wydano decyzję, o której mowa w art. 47 ust. 2, a nie minęło 10 lat od dnia, gdy

decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.

1b

Przepis ust. 1a stosuje się także, jeżeli wspólnik, prokurent, członek rady nadzorczej

lub członek zarządu tego przedsiębiorcy jest lub był, w czasie gdy zostało popełnione

naruszenie, z powodu którego cofnięto zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie

na przetwarzanie odpadów, wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub

członkiem zarządu innego przedsiębiorcy, w stosunku do którego wydano decyzję o cofnięciu

zezwolenia, a nie minęło 10 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia stała

się ostateczna.

1c.

Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, jeżeli osoba ta została ukarana prawomocnym

wyrokiem sądu za przestępstwa przeciwko środowisku lub przestępstwa, o których mowa

w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. - Kodeks karny.

1d.

Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, jeżeli

1)

wobec przedsiębiorcy prawomocnie orzeczono karę pieniężną za przestępstwa przeciwko

środowisku na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności

podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary;

2)

wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu tego przedsiębiorcy

jest osoba, która została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa przeciwko

środowisku lub przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku

z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

1e

Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów

1)

przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, jeżeli co najmniej trzykrotnie

a)

będący osobą fizyczną wspólnik, prokurent, członek rady nadzorczej lub członek zarządu

tego przedsiębiorcy został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za wykroczenia, o których

mowa w art. 175, art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6 lub art. 191,

b)

wymierzono administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 194, w ostatnich 10

latach, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł

-

temu przedsiębiorcy,

-

wspólnikowi, prokurentowi, członkowi zarządu lub członkowi rady nadzorczej tego przedsiębiorcy

prowadzącemu działalność gospodarczą jako osoba fizyczna,

-

innemu przedsiębiorcy, którego wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej

lub członkiem zarządu, w czasie gdy zostało popełnione naruszenie, z powodu którego

wymierzono administracyjną karę pieniężną, jest lub był wspólnik, prokurent, członek

zarządu lub członek rady nadzorczej posiadacza odpadów składającego wniosek;

2)

przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, jeżeli co najmniej trzykrotnie

a)

został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu za wykroczenia, o których mowa w art.

175, art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6 lub art. 191,

b)

wymierzono mu administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 194, w ostatnich

10 latach, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł.

1f.

Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów, w przypadku gdy na terenie, którego wniosek dotyczy, nie ma instalacji, obiektu

budowlanego lub jego części, wskazanych we wniosku, o którym mowa w art. 42 ust. 1

lub 2.

2.

Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów przez termiczne

przekształcenie odpadów lub składowanie odpadów, w przypadku gdy kierownik spalarni

odpadów lub współspalarni odpadów albo kierownik składowiska odpadów nie posiadają

świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami odpowiednie

do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.

3

Marszałek województwa odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia

zintegrowanego, w przypadku gdy instalacja komunalna nie spełnia wymagań ochrony środowiska

lub wymagań określonych dla takiej instalacji.

4.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do odmowy przedłużenia zezwolenia na przetwarzanie

dla prowadzącego zakład recyklingu statków.

1.

Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie

na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej

zezwoleniem, w sposób istotny narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej

lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego

zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.

1a.

Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego

zakład recyklingu statków, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej

zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, lub prowadzony przez niego

zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2

rozporządzenia 1257/2013, właściwy organ wzywa prowadzącego zakład recyklingu statków

do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.

2.

W przypadku gdy posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1 i 1a, mimo wezwania nadal

narusza przepisy ustawy, działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, narusza wymagania

dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub gdy prowadzony przez niego zakład recyklingu

statków nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1257/2013,

właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania, określając

termin jej wykonania.

3.

Cofnięcie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, powoduje zakończenie działalności

objętej tym zezwoleniem.

4.

Decyzji, o której mowa w ust. 2, właściwy organ może nadać rygor natychmiastowej wykonalności,

uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności.

5.

Posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do usunięcia odpadów

i negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia

13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie, w ramach prowadzonej

działalności objętej tym zezwoleniem, na własny koszt, w terminie wskazanym w decyzji,

o której mowa w ust. 2. Przepisy art. 26 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

6.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, wszczyna się z urzędu.

7.

Nie wydaje się zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów,

jeżeli wniosek dotyczy uprawnień wnioskodawcy objętych decyzją, o której mowa w ust.

2, a nie minęło 10 lat od dnia, gdy decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.

8

W przypadku stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia zezwolenia na zbieranie

odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów przepisy ust. 3 i 5 stosuje się odpowiednio.

9

W przypadku, o którym mowa w ust. 8, nie stosuje się przepisów art. 26 ust. 2 i 3.

Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasa

1)

po upływie czasu, na jaki zostało wydane;

2)

jeżeli podmiot objęty zezwoleniem zaprzestał działalności objętej zezwoleniem lub

z innych powodów zezwolenie stało się bezprzedmiotowe;

3)

na wniosek podmiotu objętego zezwoleniem;

4)

jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie rozpoczął działalności objętej zezwoleniem w

terminie 2 lat od dnia, w którym zezwolenie stało się ostateczne;

5)

jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie prowadził działalności objętej zezwoleniem przez

2 lata.

1.

Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia

na przetwarzanie odpadów, z wyłączeniem zarządzającego składowiskiem odpadów, jest

obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia roszczeń w wysokości umożliwiającej pokrycie

kosztów wykonania zastępczego

1)

decyzji nakazującej posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego

do ich składowania lub magazynowania, o której mowa w art. 26 ust. 2,

2)

obowiązku wynikającego z art. 47 ust. 5

- w tym usunięcia odpadów i ich zagospodarowania łącznie z odpadami stanowiącymi pozostałości

z akcji gaśniczej lub usunięcia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku

w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku

i ich naprawie w ramach prowadzonej działalności polegającej na zbieraniu lub przetwarzaniu

odpadów.

1a

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 26a ust. 1, posiadacz odpadów nie zwrócił

poniesionych przez właściwy organ kosztów działań polegających na usunięciu odpadów

i gospodarowaniu nimi zgodnie z art. 26a ust. 6, środki z zabezpieczenia roszczeń

przeznacza się na pokrycie tych kosztów.

2

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy

1)

odpadów obojętnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 118;

2)

odpadów spełniających kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku

odpadów obojętnych, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118;

3)

popiołów, żużli i gipsów oraz wydobytej w trakcie robót budowlanych niezanieczyszczonej

gleby lub ziemi.

3.

Wysokość zabezpieczenia roszczeń oblicza się jako iloczyn największej masy odpadów,

które mogłyby być magazynowane w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub

miejscu magazynowania odpadów, z uwzględnieniem wymiarów obiektu budowlanego lub jego

części lub innego miejsca magazynowania odpadów, oraz stawki zabezpieczenia roszczeń.

3a

Wysokość zabezpieczenia roszczeń dla odzysku polegającego na wypełnianiu terenu niekorzystnie

przekształconego oblicza się jako iloczyn masy odpadów przewidywanych do przetworzenia

w okresie roku oraz stawki zabezpieczenia roszczeń w wysokości określonej dla magazynowanych

odpadów w przepisach wydanych na podstawie ust. 22.

3b

W przypadku gdy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 odpadom, o których

mowa w ust. 3a, można przyporządkować więcej niż jedną stawkę zabezpieczenia roszczeń,

przyjmuje się najwyższą stawkę spośród tych stawek.

4.

Zabezpieczenie roszczeń może mieć formę depozytu, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej

lub polisy ubezpieczeniowej.

5.

W gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisie ubezpieczeniowej stwierdza

się, że w dowolnym czasie, do wydania ostatecznej decyzji o zwrocie gwarancji bankowej,

gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej, o której mowa w ust. 18, w

razie wystąpienia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu

ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie,

powstałych w wyniku niewywiązania się przez podmiot z obowiązków określonych w niniejszej

ustawie, w tym obowiązków wynikających z posiadanego zezwolenia na zbieranie odpadów

lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, lub konieczności usunięcia odpadów z miejsca

nieprzeznaczonego do ich magazynowania lub składowania, bank lub zakład ubezpieczeniowy

uregulują zobowiązania na rzecz organu prowadzącego egzekucję tych obowiązków.

6.

W przypadku gdy zabezpieczenie roszczeń ma formę gwarancji bankowej lub gwarancji

ubezpieczeniowej, gwarantem może być wyłącznie instytucja finansowa

1)

upoważniona do gwarantowania długu celnego;

2)

mająca siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

7.

Właściwy organ określa formę i wysokość zabezpieczenia w drodze postanowienia, na

które służy zażalenie.

8.

W przypadku zmiany okoliczności faktycznych mających wpływ na wysokość określonego

zabezpieczenia roszczeń, podmiot jest obowiązany do złożenia wniosku o zmianę formy

lub wysokości zabezpieczenia roszczeń. Zmiana następuje w drodze postanowienia, na

które przysługuje zażalenie.

9.

Zabezpieczenie roszczeń w formie depozytu jest wpłacane na odrębny rachunek bankowy

wskazany przez organ właściwy do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia

na przetwarzanie odpadów, a zabezpieczenie roszczeń w formie gwarancji bankowej, gwarancji

ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej jest składane do tego organu, a w przypadku

decyzji wydawanych przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska - do wojewody właściwego

ze względu na miejsce prowadzenia działalności.

10.

Posiadacz odpadów jest obowiązany wpłacić zabezpieczenie roszczeń w formie depozytu

i poinformować o tym organ właściwy do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów albo złożyć oryginały gwarancji bankowej, gwarancji

ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej organowi, o którym mowa w ust. 9, w terminie

2 tygodni od dnia doręczenia ostatecznego postanowienia, o którym mowa w ust. 7 lub

8.

11.

Posiadacz odpadów jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie roszczeń przez

okres obowiązywania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów i po zakończeniu obowiązywania tych zezwoleń, do czasu uzyskania ostatecznej

decyzji o zwrocie zabezpieczenia roszczeń, o której mowa w ust. 18.

12.

Właściwy organ przechowuje złożone przez posiadacza odpadów dokumenty potwierdzające

wniesienie zabezpieczenia roszczeń przez cały okres obowiązywania zezwolenia na zbieranie

odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

13.

W razie stwierdzenia, że zabezpieczenie roszczeń nie zostało ustanowione lub zostało

ustanowione niezgodnie z postanowieniem, o którym mowa w ust. 7, w szczególności w

wysokości niższej niż wymagana, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie

odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

14.

W razie stwierdzenia po wydaniu zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na

przetwarzanie odpadów, że zabezpieczenie roszczeń nie zostało ustanowione lub zostało

ustanowione niezgodnie z postanowieniem, o którym mowa w ust. 7 lub 8, w szczególności

w wysokości niższej niż wymagana, właściwy organ cofa to zezwolenie.

15.

W razie stwierdzenia, że posiadacz odpadów, wbrew obowiązkowi, o którym mowa w ust.

11, nie utrzymuje ustanowionego zabezpieczenia roszczeń, właściwy organ cofa zezwolenie

na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, a w przypadku zakończenia

obowiązywania zezwolenia, niezwłocznie wszczyna egzekucję wykonania obowiązku, o którym

mowa w art. 47 ust. 5, zgodnie z ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

16.

Odsetki od depozytu, po potrąceniu kosztów obsługi rachunku bankowego, na którym jest

on przechowywany, są dopisywane do sumy depozytu i zwracane wraz z nim. Na wniosek

posiadacza odpadów odsetki są zwracane po zakończeniu roku kalendarzowego, za który

przysługują, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

17.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ prowadzący egzekucję orzeka, w drodze

decyzji, o przeznaczeniu środków z zabezpieczenia roszczeń zgodnie z ust. 1, o ile

posiadacz odpadów wszystkich tych działań nie wykonał w całości i o ile nie wykonał

ich na własny koszt.

18.

Właściwy organ orzeka, na wniosek posiadacza odpadów, w drodze decyzji, o zwrocie

zabezpieczenia roszczeń w formie depozytu wraz z odsetkami lub o zwrocie gwarancji

bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej

1)

jeżeli odmówił wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów;

2)

jeżeli zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasło

z powodu, o którym mowa w art. 48 pkt 4, albo

3)

w przypadku wykonania przez posiadacza odpadów wszystkich obowiązków związanych z

usunięciem oraz zagospodarowaniem odpadów i usunięciem negatywnych skutków w środowisku

lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu

szkodom w środowisku i ich naprawie.

19.

Do wniosku o zwrot zabezpieczenia roszczeń dołącza się, odpowiednio

1)

decyzję o wygaszeniu zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów z powodu, o którym mowa w art. 48 pkt 4;

2)

decyzję odmawiającą wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów;

3)

dowody, w tym dokumenty stosowane na potrzeby ewidencji odpadów, potwierdzające wykonanie

przez posiadacza odpadów wszystkich obowiązków związanych z usunięciem oraz zagospodarowaniem

odpadów i usunięciem negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu

ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie

w ramach prowadzonej działalności.

20.

W przypadku obniżenia wysokości ustanowionego zabezpieczenia roszczeń w formie depozytu,

wynikającego ze zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie

odpadów, właściwy organ może orzec, w drodze decyzji, o zwrocie części depozytu wraz

z odsetkami.

21.

W przypadku gdy organem właściwym do wydania decyzji jest regionalny dyrektor ochrony

środowiska, kompetencje organu egzekucyjnego przysługują wojewodzie.

22

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek

zabezpieczenia roszczeń za Mg magazynowanych odpadów, kierując się właściwościami

odpadów oraz kosztami usunięcia odpadów z działalności polegającej na zbieraniu lub

przetwarzaniu odpadów i ich zagospodarowania, w tym odpadów stanowiących pozostałości

z akcji gaśniczej, oraz usunięcia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku

w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku

i ich naprawie.

23.

Przepisy ust. 1-22 stosuje się do pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających

zbieranie lub przetwarzanie odpadów oraz do pozwoleń zintegrowanych uwzględniających

zbieranie lub przetwarzanie odpadów.

1

Marszałek województwa prowadzi rejestr podmiotów

1)

wprowadzających produkty,

2)

wprowadzających produkty w opakowaniach,

3)

prowadzących jednostki handlu detalicznego lub hurtowego, w których są oferowane torby

na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o której mowa w art.

40a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

(Dz. U. z 2019 r. poz. 542, 1403 i 1579 oraz z 2020 r. poz. 284),

4)

gospodarujących odpadami

- zwany dalej „rejestrem”.

2.

Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek lub z urzędu.

3

Wpisu do rejestru na wniosek dokonuje marszałek województwa, właściwy ze względu na

miejsce zamieszkania lub siedzibę podmiotu.

4.

Wpisu do rejestru z urzędu, w przypadkach, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1-5,

dokonuje marszałek województwa, właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności.

5.

Rejestr jest prowadzony w systemie teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy

z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 346 i 568).

6.

Rejestr stanowi integralną część Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce

odpadami.

7.

Rejestr jest publicznie dostępny, z wyłączeniem

1

warunków umowy, jaką wprowadzający sprzęt w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1895 oraz

z 2020 r. poz. 150 i 284), zwany dalej „wprowadzającym sprzęt”, albo autoryzowany

przedstawiciel, o którym mowa w art. 26 tej ustawy, zwany dalej „autoryzowanym przedstawicielem”,

zawarł z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

2)

dokumentów, o których mowa w art. 53 ust. 7 pkt 6;

3)

rodzaju i wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy

z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

4

numeru PESEL;

5

adresu e-mail.

8.

Rejestr zawiera linki do rejestrów prowadzonych w innych niż Rzeczpospolita Polska

państwach członkowskich w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym w celu ułatwienia rejestracji w nich.

9

Rejestr zawiera wykaz funkcjonujących spalarni odpadów i współspalarni odpadów, w

podziale na województwa oraz w podziale na instalacje o przepustowości poniżej 2 Mg

na godzinę oraz instalacje o mocy przerobowej 2 Mg na godzinę lub więcej.

1.

Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek

1)

z zakresu ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1932, z 2019 r.

poz. 1403 oraz z 2020 r. poz. 284)

a)

wprowadzających na terytorium kraju produkty,

b)

prowadzących odzysk lub recykling odpadów powstałych z produktów,

c)

organizacji odzysku,

d)

dokonujących eksportu oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów powstałych z produktów

w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi;

2)

z zakresu ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1610 oraz z 2020 r. poz. 284)

a)

wprowadzających pojazdy,

b)

prowadzących punkty zbierania pojazdów,

c)

prowadzących stacje demontażu,

d)

prowadzących strzępiarki;

3)

z zakresu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

a)

wprowadzających sprzęt lub autoryzowanych przedstawicieli;

b)

zbierających zużyty sprzęt,

c)

prowadzących zakład przetwarzania,

d)

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

e)

prowadzących działalność w zakresie recyklingu,

f)

prowadzących działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku;

4)

z zakresu ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (Dz. U. z

2019 r. poz. 521 i 1403 oraz z 2020 r. poz. 150 i 284)

a)

wprowadzających baterie lub akumulatory,

b)

prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

c)

podmiotów pośredniczących;

5)

z zakresu niniejszej ustawy

a)

posiadaczy odpadów prowadzących przetwarzanie odpadów zwolnionych z obowiązku uzyskania

zezwolenia na przetwarzanie odpadów, z wyjątkiem wymienionych w art. 45 ust. 1 pkt

2 i 3,

b)

transportujących odpady,

c)

sprzedawców odpadów i pośredników w obrocie odpadami, o ile nie podlegają wpisowi

do rejestru na podstawie pkt 1 i 3 lub z urzędu,

d)

prowadzących zakłady recyklingu statków,

e)

wytwórców odpadów obowiązanych do prowadzenia ewidencji odpadów, z wyłączeniem posiadaczy

odpadów wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2;

6)

z zakresu ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

- organizacji samorządu gospodarczego, o których mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy,

a także przedsiębiorców

a)

będących organizacjami odzysku opakowań,

b)

dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy

-

odpadów opakowaniowych,

-

produktów w opakowaniach,

c)

eksportujących

-

odpady opakowaniowe,

-

opakowania,

-

produkty w opakowaniach,

d)

prowadzących recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych,

e)

wprowadzających opakowania,

f)

wprowadzających produkty w opakowaniach,

g

przedsiębiorców prowadzących jednostki handlu detalicznego lub hurtowego, w których

są oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o

której mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi;

7

z zakresu ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2010 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 150 i 284)

a)

punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzonych samodzielnie przez

gminę lub wspólnie z inną gminą lub gminami,

b)

podmiotów, które uzyskały wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania

odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

2.

Przed rozpoczęciem działalności w zakresie, o którym mowa w ust. 1, podmiot jest obowiązany

uzyskać wpis do rejestru.

3.

Działalność w zakresie, o którym mowa w ust. 1, może prowadzić wyłącznie podmiot wpisany

do rejestru.

4.

Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do wprowadzającego sprzęt, który korzysta z uprawnienia

określonego w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym.

5.

Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany zamieścić w rejestrze wykaz wprowadzających

sprzęt, którzy przekazali mu informacje, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy

z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

6.

Organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia

13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, składa wniosek

o wpis do rejestru niezwłocznie po zawarciu porozumienia, o którym mowa w tym przepisie.

1.

Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru z urzędu

1)

posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie zintegrowane,

2)

posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie na wytwarzanie odpadów,

3)

posiadacza odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na

przetwarzanie odpadów,

4)

podmiotu, który uzyskał decyzję zatwierdzającą program gospodarowania odpadami wydobywczymi

lub zezwolenie na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,

5)

podmiotu, który uzyskał koncesję na podziemne składowanie odpadów na podstawie ustawy

z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

6)

(uchylony)

- jeżeli nie uzyskali wpisu do rejestru na podstawie art. 50 ust. 2.

2.

Nie podlegają wpisowi do rejestru

1)

osoba fizyczna oraz jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami wykorzystujące

odpady na potrzeby własne, zgodnie z art. 27 ust. 8;

2)

podmiot władający powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady ściekowe

w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1-3, zwolniony z obowiązku uzyskania

zezwolenia na przetwarzanie odpadów;

3)

podmiot prowadzący działalność inną niż działalność gospodarcza w zakresie gospodarowania

odpadami, który zbiera odpady opakowaniowe i odpady w postaci zużytych artykułów konsumpcyjnych,

w tym zbieranie leków i opakowań po lekach przez apteki, przyjmowanie zużytych artykułów

konsumpcyjnych w sklepach, systemy zbierania odpadów w szkołach, placówkach oświatowo-wychowawczych,

urzędach i instytucjach (nieprofesjonalna działalność w zakresie zbierania odpadów);

4)

transportujący wytworzone przez siebie odpady;

5

wytwórca odpadów będący rolnikiem gospodarującym na powierzchni użytków rolnych poniżej

75 ha, o ile nie podlega wpisowi do rejestru na podstawie ust. 1.

1.

W przypadku podmiotów wpisywanych do rejestru na wniosek, rejestr zawiera następujące

informacje

1

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail,

a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela - również kod pocztowy, miejscowość,

nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu,

a także imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby producenta

w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

zwanego dalej „producentem sprzętu”, który go wyznaczył;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz europejski numer identyfikacji podatkowej,

o ile został nadany;

3)

(uchylony)

3a

numer PESEL - w przypadku podmiotów będących osobami fizycznymi nieobowiązanymi do

posiadania numeru identyfikacji podatkowej (NIP);

4)

z zakresu ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej w odniesieniu do

a)

przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium kraju produkty

-

informację o sposobie wykonania obowiązku zapewnienia odzysku, a w szczególności recyklingu,

odpadów powstałych z produktów,

-

b)

prowadzącego recykling odpadów powstałych z produktów

-

kod i nazwę rodzaju odpadów przyjmowanych do recyklingu,

-

informację o stosowanym procesie recyklingu,

-

adres miejsca prowadzenia działalności w zakresie recyklingu,

-

informację o decyzjach związanych z recyklingiem odpadów,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku,

-

c)

prowadzącego odzysk odpadów powstałych z produktów

-

kod i nazwę rodzaju odpadów przyjmowanych do odzysku,

-

informację o stosowanym procesie odzysku,

-

adres miejsca prowadzenia działalności w zakresie odzysku,

-

informację o decyzjach związanych z odzyskiem,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku,

-

d)

dokonującego eksportu odpadów powstałych z produktów oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy

odpadów powstałych z produktów w celu poddania ich odzyskowi i recyklingowi

-

kod i nazwę rodzajów odpadów powstałych z produktów przyjmowanych w celu eksportu

lub wewnątrzwspólnotowej dostawy,

-

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

e)

organizacji odzysku

-

informację o rodzaju produktów, w stosunku do których organizacja odzysku zamierza

wykonywać obowiązek zapewniania odzysku i recyklingu odpadów z nich powstałych,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku;

5)

z zakresu ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji

w odniesieniu do

a)

wprowadzającego pojazdy

-

informację o rodzaju prowadzonej działalności,

-

b)

prowadzącego punkt zbierania pojazdów

-

adres punktu zbierania pojazdów,

-

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

c)

prowadzącego stację demontażu

-

adres stacji demontażu,

-

informację o stosowanych procesach przetwarzania,

-

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku,

d)

prowadzącego strzępiarkę

-

adres strzępiarki,

-

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku;

6)

z zakresu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

w odniesieniu do

a)

wprowadzającego sprzęt lub autoryzowanego przedstawiciela

-

informację o rodzaju prowadzonej działalności,

-

nazwę marki sprzętu, numer i nazwę grupy sprzętu, typ sprzętu (sprzęt przeznaczony

dla gospodarstw domowych lub sprzęt inny niż przeznaczony dla gospodarstw domowych),

-

informację o umowie z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

o której mowa w art. 11 ust. 3 tej ustawy, a w przypadku wprowadzającego sprzęt, który

wprowadził do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, który nie zawarł

umowy z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego - informację o

masie sprzętu, który zamierza wprowadzić do obrotu w danym roku kalendarzowym, zaliczonego

do poszczególnych grup sprzętu oraz o formie i wysokości zabezpieczenia finansowego,

o którym mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy,

-

informację o stosowanej technice sprzedaży sprzętu,

-

wykaz producentów sprzętu, z którymi autoryzowany przedstawiciel zawarł umowę, o której

mowa w art. 26 ust. 3 tej ustawy, zawierający ich imię i nazwisko lub nazwę oraz adres

zamieszkania lub siedziby - w przypadku autoryzowanego przedstawiciela,

b)

zbierającego zużyty sprzęt

-

numer i nazwę grupy sprzętu, z której powstał zebrany przez niego zużyty sprzęt,

-

adresy miejsc, w których jest zbierany zużyty sprzęt,

-

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

c)

prowadzącego zakład przetwarzania

-

numer i nazwę grupy sprzętu, z której powstał przyjmowany przez niego zużyty sprzęt,

-

adres zakładu przetwarzania,

-

informację o rocznej mocy przerobowej zakładu przetwarzania,

-

informację o zbieranym zużytym sprzęcie, w tym adresy miejsc, w których jest zbierany

zużyty sprzęt,

-

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku,

d)

prowadzącego działalność w zakresie recyklingu

-

kod i nazwę rodzaju przyjmowanych odpadów,

-

informację o stosowanym procesie recyklingu,

-

informację o rocznej mocy przerobowej instalacji służącej do recyklingu,

-

adres miejsca prowadzenia działalności w zakresie recyklingu,

-

informację o decyzjach związanych z recyklingiem odpadów,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku,

e)

prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku

-

kod i nazwę rodzajów przyjmowanych odpadów,

-

informację o stosowanym procesie odzysku,

-

informację o rocznej mocy przerobowej instalacji służącej do odzysku,

-

adres miejsca prowadzenia działalności w zakresie odzysku,

-

informację o decyzjach związanych z odzyskiem odpadów,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku,

f)

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

-

wykaz autoryzowanych przedstawicieli z informacją o imieniu i nazwisku lub nazwie

oraz adresie zamieszkania lub siedziby producentów sprzętu, którzy ich wyznaczyli,

lub wykaz wprowadzających sprzęt, z którymi organizacja zawarła umowy, o których mowa

w art. 11 ust. 3 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich

siedzib i numery rejestrowe,

-

7)

z zakresu ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach w odniesieniu

do

a)

wprowadzającego baterie lub akumulatory

-

-

informację o sposobie realizowania obowiązków wynikających z ustawy, a w przypadku

realizacji obowiązków za pośrednictwem innego podmiotu - dane tego podmiotu,

-

b)

prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów

-

informację o rodzajach przetwarzanych baterii i akumulatorów oraz o prowadzonych procesach

przetwarzania i recyklingu,

-

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

-

informację o rocznej mocy przerobowej zakładu przetwarzania,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku,

c)

podmiotu pośredniczącego

− wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi podmiot pośredniczący zawarł

umowę, o której mowa w art. 28 ust. 4 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców

oraz oznaczenia ich siedzib i numery rejestrowe,

− informację o wdrożonym systemie zarządzania środowiskowego albo o jego braku;

7a)

z zakresu ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

w odniesieniu do

a)

organizacji odzysku opakowań

-

wskazanie rodzajów opakowań, w stosunku do których organizacja odzysku opakowań zamierza

wykonywać obowiązek zapewniania odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku,

b)

przedsiębiorców eksportujących odpady opakowaniowe oraz przedsiębiorców dokonujących

wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych

-

kod i rodzaj odpadów opakowaniowych przyjmowanych w celu poddania ich recyklingowi

lub innemu niż recykling procesowi odzysku poza terytorium kraju,

-

informację o decyzjach związanych z gospodarowaniem odpadami,

c)

przedsiębiorców prowadzących recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów

opakowaniowych

-

kod i rodzaj odpadów opakowaniowych przyjmowanych do recyklingu lub innego niż recykling

procesu odzysku,

-

informację o decyzjach związanych z gospodarowaniem odpadami,

-

-

-

informację o miejscu prowadzenia działalności w zakresie recyklingu lub innego niż

recykling procesu odzysku,

-

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku,

d)

wprowadzających produkty w opakowaniach

-

-

-

e)

wprowadzających opakowania oraz eksportujących produkty w opakowaniach i dokonujących

wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach

-

informację o rodzaju prowadzonej działalności,

-

informację o rodzaju wytwarzanych, przywożonych z zagranicy oraz wywożonych za granicę

opakowań,

f

organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy - informację

o zakresie i terminie realizacji zawartego przez tę organizację porozumienia z marszałkiem

województwa,

g

przedsiębiorców prowadzących jednostki handlu detalicznego lub hurtowego, w których

są oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o

której mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi

-

informację o rodzaju prowadzonej działalności,

-

informację o miejscu albo miejscach prowadzenia działalności;

7b

z zakresu ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

w odniesieniu do podmiotu, który uzyskał wpis do rejestru działalności regulowanej

w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości - nazwę gminy,

powiatu i województwa, w których podmiot ten odbiera odpady komunalne;

8)

z zakresu niniejszej ustawy w odniesieniu do

a)

transportującego odpady - kod i nazwę rodzajów transportowanych odpadów,

b)

sprzedawcy odpadów - kod i nazwę rodzajów nabywanych i zbywanych odpadów,

c)

pośrednika w obrocie odpadami - kod i nazwę rodzajów odpadów będących przedmiotem

obrotu,

d)

posiadacza odpadów, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a

-

kod i nazwę rodzajów przetwarzanych odpadów,

-

informację o przyczynie zwolnienia z obowiązku uzyskania zezwolenia na przetwarzanie

odpadów,

e)

prowadzącego zakład recyklingu statków

-

adres zakładu recyklingu statków,

-

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

-

informację o metodzie recyklingu statków,

-

informację o rodzaju i wielkości statków, które można poddać recyklingowi statków,

-

informację o ograniczeniach i uwarunkowaniach w funkcjonowaniu zakładu recyklingu

statków, w tym dotyczących gospodarowania odpadami niebezpiecznymi,

-

informację o maksymalnej rocznej wielkości recyklingu statków, którą oblicza się jako

sumę mas statków wyrażoną w tonach masy statku pustego (LDT) w rozumieniu art. 3 ust.

1 pkt 24 rozporządzenia 1257/2013,

f

wytwórcy odpadów - informację o miejscu wytwarzania odpadów niepodlegających obowiązkowi

uzyskania pozwolenia na wytwarzanie odpadów albo pozwolenia zintegrowanego,

g

punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych, o którym mowa w art. 45 ust. 1

pkt 11

-

adres punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych,

-

kod i nazwę rodzajów zbieranych odpadów komunalnych.

2.

W przypadku podmiotów wpisanych do rejestru z urzędu, rejestr zawiera następujące

informacje

1)

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany;

2a

adres e-mail;

3)

(uchylony)

4)

odpowiednio informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami, a także o decyzji

zatwierdzającej program gospodarowania odpadami wydobywczymi, zezwoleniu na prowadzenie

obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, o których mowa w ustawie z dnia 10

lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych, koncesji na podziemne składowanie odpadów,

o której mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze lub

o wpisie do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych

od właścicieli nieruchomości - na podstawie ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu

czystości i porządku w gminach;

5

informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w pkt 4

a)

nazwę i adres instalacji lub nazwę i adres miejsca zbierania odpadów,

b)

informacje o rodzajach odpadów wytwarzanych, zbieranych lub przetwarzanych,

c)

informacje o dopuszczonej w decyzji mocy przerobowej instalacji lub urządzenia,

d)

informacje o procesie odzysku lub procesie unieszkodliwiania;

6)

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo

o ich braku;

7)

(uchylony)

8)

wskazanie czy jest prowadzona regeneracja olejów odpadowych - w przypadku przetwarzania

olejów odpadowych;

9

współrzędne geograficzne instalacji

a)

składowisk odpadów,

b)

obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,

c)

spalarni odpadów,

d)

współspalarni odpadów.

3

W przypadku gdy marszałek województwa nie dysponuje informacją, o której mowa w ust.

2 pkt 2, 2a i 9, wzywa podmiot do przekazania tej informacji.

4.

Podmiot, o którym mowa w ust. 2, który wdrożył system jakości lub system zarządzania

środowiskowego, niezwłocznie informuje o tym fakcie marszałka województwa.

5.

Przez decyzje związane z gospodarką odpadami w rozumieniu niniejszego rozdziału rozumie

się

1)

zezwolenie na zbieranie odpadów;

2)

zezwolenie na przetwarzanie odpadów;

3)

pozwolenie na wytwarzanie odpadów;

4)

pozwolenie zintegrowane.

1

Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek podmiotu, po stwierdzeniu,

że wniosek o wpis do rejestru nie zawiera braków formalnych, niezwłocznie, jednak

nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku.

2

Wniosek o wpis do rejestru składa się przy użyciu rejestrowego formularza elektronicznego

za pośrednictwem strony internetowej określonej w przepisach wydanych na podstawie

art. 84.

2a

Przedsiębiorca zagraniczny, w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, składa w formie

pisemnej wniosek o wpis do rejestru wygenerowany za pośrednictwem strony internetowej

określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 84, opatrzony podpisem tego przedsiębiorcy

lub osoby go reprezentującej.

3.

Przedsiębiorca zagraniczny wykonujący działalność w zakresie, o którym mowa w art.

50 ust. 1, składa wniosek o wpis do rejestru

1)

za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania, zgodnie z art. 16 ustawy

z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych

osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1079, 1214, 1495 i 1655), do marszałka województwa właściwego

ze względu na siedzibę oddziału - jeżeli ustanowił oddział na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

bezpośrednio do Marszałka Województwa Mazowieckiego - jeżeli nie ustanowił oddziału

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3a.

Przedsiębiorca zagraniczny, będący wprowadzającym baterie lub akumulatory w rozumieniu

ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, składa wniosek o wpis

do rejestru

1)

za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania, zgodnie z art. 16 ustawy

z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych

osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

do marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę oddziału - jeżeli ustanowił

oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

za pośrednictwem podmiotu pośredniczącego, z którym zawarł umowę, o której mowa w

art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, do marszałka

województwa właściwego ze względu na siedzibę podmiotu pośredniczącego - jeżeli nie

ustanowił oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

(uchylony)

5.

Wniosek o wpis do rejestru zawiera

1

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail,

a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela - również kod pocztowy, miejscowość,

nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu,

a także szczegółowe dane producenta sprzętu, który go wyznaczył, obejmujące informację

o imieniu i nazwisku lub nazwie oraz adresie zamieszkania lub siedziby oraz wykaz

wprowadzających sprzęt, którzy mogą korzystać z uprawnienia, o którym mowa w art.

25 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile posiada, a w przypadku wprowadzających

baterie lub akumulatory - także europejski numer identyfikacji podatkowej, o ile został

nadany,

2a

imię i nazwisko oraz adres e-mail osoby uprawnionej do reprezentacji podmiotu,

3)

(uchylony)

4

imię i nazwisko oraz adres e-mail osoby wypełniającej formularz rejestrowy

- oraz odpowiednio informacje, o których mowa w art. 52 ust. 1, stosownie do zakresu

działalności.

6.

Podmiot wykonujący działalność w więcej niż jednym zakresie, o którym mowa w art.

50 ust. 1, składa jeden wniosek o wpis do rejestru. Wniosek zawiera odpowiednio wszystkie

wymagane informacje, o których mowa w art. 52 ust. 1, stosownie do zakresów działalności,

którą podmiot zamierza wykonywać.

7.

Do wniosku o wpis do rejestru dołącza się

1)

w przypadku wszystkich podmiotów

a

kopię dowodu uiszczenia opłaty rejestrowej, o ile przedsiębiorca podlega obowiązkowi

jej uiszczenia,

b)

oświadczenie o spełnieniu wymagań niezbędnych do wpisu do rejestru lub oświadczenie

o braku okoliczności skutkujących wykreśleniem z rejestru oraz oświadczenie potwierdzające,

że dane zawarte w tych wnioskach są zgodne ze stanem faktycznym;

2)

w przypadku wprowadzającego sprzęt lub autoryzowanego przedstawiciela

a

kopię umowy z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o ile została

zawarta,

b

kopię dokumentu potwierdzającego wniesienie zabezpieczenia finansowego, o którym mowa

w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym, o ile zabezpieczenie finansowe jest wymagane,

c

kopię umowy, o której mowa w art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - w przypadku autoryzowanego przedstawiciela;

3

w przypadku organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której

mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

- kopię zaświadczenia wydanego przez bank prowadzący rachunek lub lokatę terminową

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego o wpłacie kwoty równej

wysokości kapitału zakładowego organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

na pokrycie tego kapitału albo oświadczenie o wpłacie tej kwoty;

4

w przypadku organizacji odzysku, o której mowa w ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o

obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie

produktowej - kopię zaświadczenia wydanego przez bank prowadzący rachunek organizacji

odzysku o wpłacie kwoty równej wysokości kapitału zakładowego organizacji odzysku

na pokrycie tego kapitału albo oświadczenie o wpłacie tej kwoty;

5)

w przypadku wprowadzających baterie lub akumulatory - informację potwierdzającą dobrowolny

udział w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS), o ile uczestniczą w systemie ekozarządzania

i audytu (EMAS);

6)

w przypadku wprowadzających pojazdy - umowy z przedsiębiorcami prowadzącymi stacje

demontażu zawarte w postaci elektronicznej albo kopie tych umów zawartych w postaci

papierowej.

8.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7 pkt 1 lit. b, pkt 3 i 4, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest

obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

9

Marszałek województwa zamieszcza w rejestrze dokumenty, o których mowa w ust. 7, oraz

udostępnia na żądanie właściwych organów dokumenty, o których mowa w ust. 7 pkt 6.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 4 marca 2019 r., z wyjątkiem

1)

art. 45 pkt 6, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

(uchylony)

3)

art. 23 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2019 r.;

4)

art. 45 pkt 1, 2, 4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;

5)

art. 9 i art. 40 w zakresie wniosków składanych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia

ogłoszenia.

1.

Marszałek województwa, dokonując wpisu do rejestru, nadaje podmiotowi indywidualny

numer rejestrowy.

2.

Marszałek województwa zawiadamia podmiot o nadanym numerze rejestrowym.

3.

Po zakończeniu działalności przez dany podmiot, jego numer rejestrowy nie może być

nadany innemu podmiotowi.

4

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, sposób nadawania

numeru rejestrowego, kierując się potrzebą zidentyfikowania podmiotów wpisanych do

rejestru oraz ustalenia jednego numeru rejestrowego uwzględniającego wszystkie zakresy

prowadzonej działalności.

1.

Marszałek województwa, dokonując wpisu do rejestru, tworzy indywidualne konto w Bazie

danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami.

2

Marszałek województwa zawiadamia podmiot o aktywacji indywidualnego konta drogą elektroniczną.

1.

Marszałek województwa weryfikuje i zatwierdza

1)

informacje, o których mowa w art. 52 ust. 1, zawarte we wniosku o wpis do rejestru;

2)

wymagane informacje, o których mowa w art. 52 ust. 2.

2.

Wpis do rejestru oraz zamieszczenie w rejestrze informacji, o których mowa w art.

52 ust. 1 i 2, następuje z chwilą zatwierdzenia, o którym mowa w ust. 1.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się w przypadku zmiany wpisu w rejestrze oraz wykreślenia

z rejestru.

1.

Wpis do rejestru dla

1)

wprowadzających sprzęt i autoryzowanych przedstawicieli,

2)

wprowadzających baterie lub akumulatory,

3)

wprowadzających pojazdy,

4)

producentów, importerów i wewnątrzwspólnotowych nabywców opakowań,

5)

wprowadzających na terytorium kraju produkty w opakowaniach,

6)

wprowadzających na terytorium kraju opony,

7)

wprowadzających na terytorium kraju oleje smarowe

- podlega opłacie rejestrowej.

2.

Opłaty rejestrowej nie uiszcza przedsiębiorca wpisany do rejestru, o którym mowa w

ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS)

(Dz. U. z 2020 r. poz. 634), który składając wniosek o wpis do rejestru przedłoży

informację potwierdzającą dobrowolny udział w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS).

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wpisany do rejestru uiszcza w terminie do końca lutego

każdego roku opłatę roczną za dany rok.

4.

Opłaty rocznej nie uiszcza się w roku, w którym została uiszczona opłata rejestrowa.

5.

Opłaty rocznej nie uiszcza także przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 2, w roku, w

którym uzyskał wpis do rejestru.

6.

Wysokość opłaty rejestrowej i wysokość opłaty rocznej wynosi od 50 do 2000 zł.

7.

W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności, o której mowa w art. 50

ust. 1, w więcej niż jednym zakresie, przedsiębiorca ten uiszcza jedną opłatę rejestrową,

najwyższą.

8.

Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek

1)

opłaty rejestrowej,

2)

opłaty rocznej

- biorąc pod uwagę koszty prowadzenia rejestru oraz że opłaty te nie powinny stanowić

przeszkody w uzyskaniu wpisu do rejestru albo w wykonywaniu działalności gospodarczej,

zwłaszcza dla mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.

1.

Opłatę rejestrową i opłatę roczną wnosi się na odrębny rachunek bankowy właściwego

urzędu marszałkowskiego.

2.

Wpływy z opłat rejestrowych i opłat rocznych stanowią w

1)

35,65% dochód budżetu województwa;

2)

64,35% dochód budżetu państwa.

3.

Dochód, o którym mowa w ust. 2, przeznacza się na prowadzenie rejestru oraz administrowanie

i serwisowanie Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami.

4.

Wpływy z tytułu opłat rejestrowych i opłat rocznych, powiększone o przychody z oprocentowania

rachunków bankowych i pomniejszone o dochody budżetu województwa, o których mowa w

ust. 2 pkt 1, marszałek województwa przekazuje w terminie do dnia 30 czerwca roku

kalendarzowego następującego po roku, w którym zostały wniesione, na rachunek dochodów

budżetu państwa.

1.

Podmiot wpisany do rejestru jest obowiązany do złożenia marszałkowi województwa wniosku

o zmianę wpisu w rejestrze przy użyciu aktualizacyjnego formularza elektronicznego

za pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz

o gospodarce odpadami, w przypadku zmiany

1)

informacji zawartych w rejestrze,

2)

zakresu prowadzonej działalności wymagającej wpisu do rejestru

- w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

2.

Przepisy art. 53 ust. 1, 3 i 7 stosuje się odpowiednio.

1

W przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności wymagającej wpisu do rejestru,

podmiot jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania

tej działalności, do złożenia marszałkowi województwa wniosku o wykreślenie z rejestru

przy użyciu formularza elektronicznego o wykreślenie z rejestru za pośrednictwem indywidualnego

konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami.

1a.

W przypadku wyznaczenia przez producenta sprzętu autoryzowanego przedstawiciela zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

i posiadania przez tego autoryzowanego przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający

sprzęt wprowadzający do obrotu sprzęt pochodzący od tego producenta sprzętu może złożyć

marszałkowi województwa wniosek o wykreślenie z rejestru.

2.

Marszałek województwa wykreśla podmiot z rejestru, w drodze decyzji.

3.

Przepisy art. 53 ust. 1, 3 i 3a stosuje się odpowiednio.

4.

(uchylony)

(uchylony)

Marszałek województwa odmawia, w drodze decyzji, wpisu do rejestru w przypadku gdy

podmiot

1)

nie uiścił opłaty rejestrowej w wymaganej wysokości;

2)

będący wprowadzającym sprzęt, który wprowadza do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw

domowych, nie wniósł w wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa

w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym;

3)

będący organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie wpłacił na

rachunek bankowy w banku prowadzącym rachunek tej organizacji kapitału zakładowego

w wymaganej wysokości, o której mowa w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

4)

będący organizacją odzysku, o której mowa w ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach

przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej,

nie wpłacił na rachunek bankowy w banku prowadzącym rachunek bankowy organizacji odzysku

kapitału zakładowego w wymaganej wysokości, o której mowa w art. 6 ust. 1 tej ustawy.

Podmiot, o którym mowa w art. 57 ust. 1, jest obowiązany umieszczać numer rejestrowy

na dokumentach sporządzanych w związku z prowadzoną działalnością.

1.

Marszałek województwa dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, wykreślenia podmiotu z

rejestru w przypadku

1)

nieuiszczenia opłaty rocznej, w przypadkach gdy jest wymagana;

2)

cofnięcia lub wygaśnięcia decyzji związanych z gospodarką odpadami;

3)

stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach

ustawy;

4)

stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach

ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r.

o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r.

o bateriach i akumulatorach, ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi oraz ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym;

5)

stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania przez podmiot działalności wymagającej

wpisu do rejestru;

6)

niewniesienia w wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art.

27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

- w przypadku wprowadzającego sprzęt, który wprowadził do obrotu sprzęt przeznaczony

dla gospodarstw domowych;

7)

niezłożenia zaświadczenia albo dokumentu potwierdzającego wysokość gwarancji bankowej

lub gwarancji ubezpieczeniowej, o których mowa w art. 64 ustawy z dnia 11 września

2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

8)

niezłożenia zaświadczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 4a ustawy z dnia 11 maja 2001 r.

o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o

opłacie produktowej.

2.

Jeżeli podmiot prowadzi działalność objętą obowiązkiem wpisu do rejestru w więcej

niż jednym zakresie, a przesłanki, o których mowa w ust. 1, dotyczą tylko niektórych

zakresów działalności, a podmiot nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 59

lub art. 60, marszałek województwa dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, zmiany wpisu

do rejestru w odpowiednim zakresie.

1.

Do wniosku o wpis do rejestru oraz wniosku o zmianę wpisu w rejestrze stosuje się

art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

(uchylony)

3

Formularze rejestrowe, aktualizacyjne i o wykreśleniu z rejestru złożone za pośrednictwem

strony internetowej, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 84 albo indywidualnego

konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami nie wymagają

opatrzenia ich podpisem.

4

Pisma w sprawach dotyczących wpisu do rejestru, zmiany wpisu w rejestrze oraz wykreślenia

z rejestru doręcza się za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art.

2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.

U. z 2020 r. poz. 344), chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

5

Przepisu ust. 4 nie stosuje się do wezwania do przekazania informacji w przypadku,

o którym mowa w art. 52 ust. 3, gdy marszałek województwa nie posiada adresu e-mail

posiadacza odpadów.

1.

Posiadacz odpadów jest obowiązany do prowadzenia na bieżąco ich ilościowej i jakościowej

ewidencji zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie

art. 4 ust. 3, zwanej dalej „ewidencją odpadów”.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 28 ust. 1, do prowadzenia ewidencji w zakresie wytwarzanych

odpadów obowiązany jest podmiot na rzecz którego przeniesiono odpowiedzialność za

wytwarzane odpady.

3.

Sprzedawca odpadów i pośrednik w obrocie odpadami niebędący posiadaczami odpadów są

obowiązani do prowadzenia na bieżąco ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów niebezpiecznych.

4.

Obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów nie dotyczy

1)

wytwórców

a)

odpadów komunalnych,

b)

odpadów w postaci pojazdów wycofanych z eksploatacji, jeżeli pojazdy te zostały przekazane

do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt

zbierania pojazdów,

c

będących rolnikami gospodarującymi na powierzchni użytków rolnych poniżej 75 ha, o

ile nie podlegają wpisowi do rejestru na podstawie art. 51 ust. 1;

2)

osób fizycznych i jednostek organizacyjnych niebędących przedsiębiorcami, które wykorzystują

odpady na potrzeby własne, zgodnie z art. 27 ust. 8;

3)

podmiotów, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1;

4)

rodzajów odpadów lub ilości odpadów określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 5.

5

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów

lub ilości odpadów, dla których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów, kierując

się ich szkodliwością oraz potrzebą wprowadzenia ułatwień w przypadku wytwarzania

niewielkich ilości odpadów.

1.

Ewidencję odpadów prowadzi się z zastosowaniem następujących dokumentów

1)

w przypadku posiadaczy odpadów

a)

karty przekazania odpadów, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w pkt 3,

b)

karty ewidencji odpadów,

c)

karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych,

d)

karty ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

e)

karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji;

2)

w przypadku sprzedawcy odpadów i pośrednika w obrocie odpadami, niebędących posiadaczami

odpadów - karty ewidencji odpadów niebezpiecznych;

3)

w przypadku

a)

podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości,

b)

posiadacza odpadów prowadzącego zbieranie lub przetwarzanie odpadów komunalnych,

c)

transportującego odpady komunalne

- karty przekazania odpadów komunalnych.

2.

W przypadku posiadacza odpadów przekazującego odpady do składowania oraz zarządzającego

składowiskiem odpadów ewidencja odpadów obejmuje dodatkowo dokumenty, o których mowa

w dziale VIII w rozdziale 1

1)

podstawową charakterystykę odpadów;

2)

wyniki testów zgodności.

3

Dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w ust. 1, zawierają następujące informacje

1)

imię i nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów, w tym wykonującego usługę transportu

odpadów, adres zamieszkania lub siedziby oraz adres miejsca prowadzenia działalności;

2)

numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany;

4)

imię i nazwisko lub nazwę sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami oraz

adres zamieszkania lub siedziby, o ile przekazanie odpadów odbywa się z udziałem tych

podmiotów;

5)

imię i nazwisko osoby sporządzającej - w przypadku karty ewidencji odpadów;

6)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby władającego powierzchnią

ziemi, na której są stosowane komunalne osady ściekowe w celach, o których mowa w

art. 96 ust. 1 pkt 1-3;

7)

rodzaj prowadzonej działalności w zakresie gospodarki odpadami, w szczególności wytwarzania,

zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów;

8)

adres miejsca pochodzenia odpadów, w tym spoza terytorium kraju - z wyłączeniem wytwórców

odpadów;

9)

masę odpadów lub suchą masę odpadów oraz kod i rodzaj odpadów;

10)

sposób gospodarowania odpadami - w przypadku posiadacza odpadów prowadzącego przetwarzanie

odpadów;

11)

adres miejsca przeznaczenia odpadów, a w przypadku przeznaczenia odpadów poza terytorium

kraju również datę rozpoczęcia transportu, rodzaj środka transportu oraz przewidywaną

metodę przetwarzania odpadów.

3a

Karta przekazania odpadów zawiera dodatkowo informacje o

1)

dacie i godzinie rozpoczęcia transportu odpadów i ich dostarczenia do następnego posiadacza

odpadów;

2)

numerach rejestracyjnych środków transportu odpadów stanowiących pojazd albo zespół

pojazdów, w rozumieniu art. 2 pkt 31 i 49 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo

o ruchu drogowym;

3)

numerach pojemników oraz numerze certyfikatu wymaganych dla składowania odpadów rtęci

metalicznej - w przypadku posiadacza odpadów przekazującego odpady rtęci metalicznej

do czasowego składowania na składowisku odpadów niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego

składowania odpadów rtęci metalicznej oraz w przypadku zarządzającego składowiskiem

odpadów niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci metalicznej

przekazującego te odpady do dalszego unieszkodliwienia.

3b

Karta ewidencji odpadów zawiera dodatkowo informacje o

1)

procentowej zawartości PCB w odpadzie, jeżeli odpad zawiera PCB;

2)

masie odpadów wytworzonych, odebranych, przyjętych, zagospodarowanych we własnym zakresie

lub przekazanych.

3c

Karta ewidencji komunalnych osadów ściekowych zawiera dodatkowo informacje o

1)

nazwie oraz adresie oczyszczalni ścieków, w której powstają komunalne osady ściekowe;

2)

rodzaju przeprowadzonej obróbki komunalnych osadów ściekowych;

3)

składzie i właściwościach komunalnych osadów ściekowych;

4)

dacie, miejscu i powierzchni stosowania komunalnych osadów ściekowych;

5)

celu stosowania komunalnych osadów ściekowych.

3d

Karta ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego zawiera dodatkowo

informacje o

1)

wytworzonych odpadach w wyniku przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

w szczególności o masie i rodzaju tych odpadów;

2)

gospodarowaniu we własnym zakresie odpadami powstałymi w wyniku przetwarzania zużytego

sprzętu elektrycznego i elektronicznego, w szczególności o masie i rodzaju zagospodarowanych

odpadów oraz o zastosowanym procesie odzysku lub unieszkodliwiania;

3)

odpadach powstałych w wyniku przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego

przekazanych innemu posiadaczowi odpadów, w szczególności o masie i rodzaju przekazanych

odpadów.

3e

Karta ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji zawiera dodatkowo informacje o

1)

pojazdach przyjętych do punktu zbierania pojazdów lub przyjętych do stacji demontażu

pojazdów, w szczególności o masie i liczbie przyjętych pojazdów;

2)

odpadach powstałych po demontażu pojazdów, w szczególności o masie i rodzaju tych

odpadów;

3)

sposobie przetworzenia odpadów powstałych po demontażu pojazdów, z podziałem na przetworzone

na stacji demontażu oraz przekazane do przetworzenia w kraju, w szczególności o masie

przetworzonych odpadów;

4)

masie odpadów powstałych po demontażu pojazdów przekazanych do przetworzenia do innego

kraju;

5)

masie przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i części, wymontowanych

z pojazdów wycofanych z eksploatacji.

4

Karta ewidencji odpadów niebezpiecznych zawiera dodatkowo

1)

imię i nazwisko, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy posiadacza

odpadów, który przekazuje odpad;

2)

imię i nazwisko, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy posiadacza

odpadów, który przejmuje odpad;

3)

informację o rodzaju prowadzonej działalności w zakresie sprzedaży odpadów lub pośredniczenia

w ich obrocie.

4a

Karta przekazania odpadów komunalnych zawiera dodatkowo informacje o

1)

nazwie gminy, z terenu której odpady komunalne są odbierane od właścicieli nieruchomości;

2)

obszarze gminy, z terenu której odpady komunalne są odbierane od właścicieli nieruchomości;

3)

dacie i godzinie rozpoczęcia i zakończenia odbierania odpadów komunalnych od właścicieli

nieruchomości;

4)

dacie i godzinie rozpoczęcia transportu odpadów komunalnych do następnego posiadacza

odpadów;

5)

dacie i godzinie przejęcia odpadów komunalnych przez następnego posiadacza odpadów

albo dacie i godzinie ich przekazania do stacji przeładunkowej, miejscu zbierania

lub miejscu przetwarzania odpadów komunalnych, prowadzonych przez podmiot odbierający

odpady komunalne od właścicieli nieruchomości.

4b

Posiadacz odpadów zamieszcza informacje w karcie przekazania odpadów oraz karcie przekazania

odpadów komunalnych odpowiednio do zakresu prowadzonej działalności.

5

Dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, sporządzane za pośrednictwem

indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce

odpadami, nie wymagają opatrzenia ich podpisem

6

Dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w ust. 1, sporządza się za pośrednictwem

indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce

odpadami.

7

W przypadku awarii systemu teleinformatycznego, w którym Baza danych o produktach

i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami jest prowadzona, uniemożliwiającej sporządzanie

dokumentów ewidencji odpadów w sposób określony w ust. 6, sporządza się dokumenty

ewidencji odpadów w formie papierowej lub elektronicznej poza Bazą danych o produktach

i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, przez czas trwania awarii. W przypadku

zastosowania formy papierowej przekazujący odpady sporządza kartę przekazania odpadów

lub kartę przekazania odpadów komunalnych w odpowiedniej liczbie egzemplarzy dla każdego

z posiadaczy odpadów - przekazującego odpady, każdego transportującego odpady oraz

przejmującego odpady.

8

Administrator Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami zamieszcza

komunikat o czasie trwania awarii na swojej stronie Biuletynu Informacji Publicznej

oraz na stronie internetowej rejestru umożliwiającej dostęp do indywidualnego konta

w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o ile jest

to technicznie możliwe.

9

W przypadku awarii, o której mowa w ust. 7, kierujący środkiem transportu, którym

są transportowane odpady lub odpady komunalne, jest obowiązany posiadać w trakcie

transportu odpowiednio kartę przekazania odpadów lub jej kopię, lub kartę przekazania

odpadów komunalnych lub jej kopię, sporządzoną w formie określonej w ust. 7.

10

Informacje zawarte odpowiednio w karcie ewidencji odpadów, o której mowa w ust. 1

pkt 1 lit. b-e lub pkt 2, sporządzonej w formie określonej w ust. 7, wprowadza się

do Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami niezwłocznie

po ustaniu awarii, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia ustania awarii.

11

Informacje zawarte w karcie przekazania odpadów albo w karcie przekazania odpadów

komunalnych, sporządzonej w formie określonej w ust. 7, posiadacz odpadów, który przekazuje

odpady, wprowadza do Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami

niezwłocznie po ustaniu awarii, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia ustania

awarii. Posiadacz odpadów, który przejmuje odpady, oraz transportujący odpady wprowadzają

do Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami odpowiednio

informacje o przejęciu odpadów lub o potwierdzeniu transportu odpadów niezwłocznie

po wystawieniu karty przekazania odpadów lub karty przekazania odpadów komunalnych

przez posiadacza odpadów, który przekazuje odpady.

12

Wzór karty przekazania odpadów sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatycznego,

o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5a do ustawy.

13

Wzór karty przekazania odpadów komunalnych sporządzanej w przypadku awarii systemu

teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5b do ustawy.

14

Wzór karty ewidencji odpadów sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatycznego,

o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5c do ustawy.

15

Wzór karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych sporządzanej w przypadku awarii

systemu teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5d do ustawy.

16

Wzór karty ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego sporządzanej

w przypadku awarii systemu teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik

nr 5e do ustawy.

17

Wzór karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji sporządzanej w przypadku awarii

systemu teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5f do ustawy.

18

Wzór karty ewidencji odpadów niebezpiecznych sporządzanej w przypadku awarii systemu

teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5g do ustawy.

(uchylony)

1.

Kartę przekazania odpadów sporządza posiadacz odpadów, który przekazuje odpady do

następnego posiadacza odpadów albo do prowadzonych przez siebie miejsc zbierania odpadów

lub miejsc przetwarzania odpadów, przed rozpoczęciem ich transportu.

1a.

Kierujący środkiem transportu, którym są transportowane odpady, jest obowiązany posiadać

w trakcie transportu potwierdzenie wygenerowane z Bazy danych o produktach i opakowaniach

oraz o gospodarce odpadami, umożliwiające weryfikację informacji zawartych w karcie

przekazania odpadów ze stanem rzeczywistym.

2.

(uchylony)

3.

Posiadacz odpadów, który przejmuje odpady od innego posiadacza odpadów, niezwłocznie,

każdorazowo po przejęciu tych odpadów, jest obowiązany potwierdzić w Bazie danych

o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami przejęcie odpadów oraz dodać

w niej informacje o masie odpadów, jeżeli jest ona inna niż masa podana przez posiadacza,

który przekazał odpady, a także informacje o dacie i godzinie przejęcia odpadów.

3a.

Posiadacz odpadów, który przekazuje odpady do prowadzonych przez siebie miejsc zbierania

odpadów lub miejsc przetwarzania odpadów, niezwłocznie, każdorazowo po przekazaniu

tych odpadów, dodaje w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce

odpadami informacje o masie odpadów oraz o dacie i godzinie ich przekazania.

3b.

Transportujący odpady potwierdza transport odpadów w Bazie danych o produktach i opakowaniach

oraz o gospodarce odpadami niezwłocznie po zakończeniu transportu.

4.

Dopuszcza się niesporządzanie karty przekazania odpadów, jeżeli jeden z posiadaczy

odpadów nie jest objęty obowiązkiem prowadzenia ewidencji odpadów.

5.

(uchylony)

1.

Posiadacz odpadów prowadzi kartę ewidencji odpadów dla każdego rodzaju odpadów odrębnie,

z tym że

1)

dla komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa w art. 96 ust.

1 - wytwórca tych osadów prowadzi kartę ewidencji komunalnych osadów ściekowych;

2)

dla zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego - przedsiębiorca prowadzący zakład

przetwarzania w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym prowadzi kartę ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

3)

dla pojazdów wycofanych z eksploatacji - przedsiębiorca prowadzący stację demontażu

lub punkt zbierania pojazdów, o których mowa w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r.

o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, prowadzi kartę ewidencji pojazdów

wycofanych z eksploatacji.

2.

(uchylony)

Uproszczoną ewidencję odpadów z zastosowaniem jedynie karty przekazania odpadów prowadzą

1)

podmioty, które

a)

wytwarzają odpady niebezpieczne w ilości do 100 kilogramów rocznie,

b)

wytwarzają odpady inne niż niebezpieczne, niebędące odpadami komunalnymi, w ilości

do 5 ton rocznie;

2)

transportujący odpady wykonujący wyłącznie usługę transportu odpadów;

3)

władający powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe są stosowane w celach,

o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1-3.

1.

Kartę przekazania odpadów komunalnych sporządza podmiot odbierający odpady komunalne

od właścicieli nieruchomości przed rozpoczęciem odbierania tych odpadów, odrębnie

dla każdego ładunku transportowanych odpadów komunalnych danego rodzaju przekazywanych

do następnego posiadacza odpadów albo do prowadzonych przez siebie stacji przeładunkowej,

miejsca zbierania odpadów komunalnych lub miejsca przetwarzania odpadów komunalnych.

2.

W przypadku transportu odpadów komunalnych z prowadzonych przez siebie stacji przeładunkowej,

miejsca zbierania odpadów komunalnych lub miejsca przetwarzania odpadów komunalnych,

podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości sporządza kartę

przekazania odpadów komunalnych przed rozpoczęciem transportu tych odpadów do następnego

posiadacza odpadów.

3.

Kierujący środkiem transportu, którym transportowane są odpady komunalne do posiadacza

odpadów prowadzącego zbieranie odpadów komunalnych lub przetwarzanie odpadów komunalnych,

jest obowiązany posiadać w trakcie transportu potwierdzenie wygenerowane z Bazy danych

o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, umożliwiające weryfikację

informacji zawartych w karcie przekazania odpadów komunalnych ze stanem rzeczywistym.

4.

Posiadacz odpadów prowadzący zbieranie odpadów komunalnych, w tym w stacji przeładunkowej

prowadzonej przez podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości,

lub przetwarzanie odpadów komunalnych, niezwłocznie, każdorazowo po ich przejęciu,

jest obowiązany potwierdzić ich przejęcie w Bazie danych o produktach i opakowaniach

oraz o gospodarce odpadami oraz dodać w niej informacje o masie odpadów komunalnych,

a także o dacie i godzinie przejęcia tych odpadów.

5.

Podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje

te odpady do prowadzonych przez siebie stacji przeładunkowej, miejsca zbierania odpadów

komunalnych lub miejsca przetwarzania odpadów komunalnych, niezwłocznie, każdorazowo

po przekazaniu tych odpadów, dodaje w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz

o gospodarce odpadami informacje o masie odpadów komunalnych oraz o dacie i godzinie

ich przekazania.

6.

Podmiot transportujący odpady komunalne, inny niż podmiot odbierający odpady komunalne

od właścicieli nieruchomości, potwierdza transport odpadów komunalnych w Bazie danych

o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, niezwłocznie po zakończeniu

transportu.

1.

Posiadacz odpadów jest obowiązany do przechowywania dokumentów i wszelkich danych,

na podstawie których są sporządzane dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w

art. 67 ust. 1, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały

sporządzone te dokumenty ewidencji odpadów, z zastrzeżeniem art. 116.

2.

Posiadacz odpadów jest obowiązany do udostępniania dokumentów i wszelkich danych,

o których mowa w ust. 1, na żądanie organów uprawnionych do przeprowadzania kontroli.

3.

Marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych,

wytwarzania, przetwarzania odpadów albo miejsce zamieszkania lub siedzibę transportującego

odpady wykonującego usługę transportu odpadów, w drodze decyzji, zobowiązuje posiadacza

odpadów do przedłożenia dokumentów i wszelkich danych, o których mowa w ust. 1, w

przypadku gdy dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w art. 67 ust. 1, budzą

wątpliwości co do prawidłowości sporządzenia lub gdy jest to niezbędne do prowadzenia

innych postępowań z zakresu ochrony środowiska należących do jego właściwości.

1.

Roczne sprawozdania o produktach, opakowaniach i o gospodarowaniu odpadami z nich

powstającymi sporządzają

1)

wprowadzający opakowania oraz eksportujący opakowania, o którym mowa w ustawie z dnia

13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;

2)

wprowadzający produkty w opakowaniach, eksportujący i dokonujący wewnątrzwspólnotowej

dostawy produktów w opakowaniach, o którym mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r.

o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;

2a

przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są

oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o której

mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi;

3)

wprowadzający na terytorium kraju produkty, o których mowa w ustawie z dnia 11 maja

2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami

oraz o opłacie produktowej;

4)

wprowadzający pojazdy, o którym mowa w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu

pojazdów wycofanych z eksploatacji;

5)

wprowadzający sprzęt lub autoryzowany przedstawiciel;

6)

wprowadzający baterie lub akumulatory, o którym mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia

2009 r. o bateriach i akumulatorach.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej

1)

dane identyfikujące podmiot

a)

numer rejestrowy,

b)

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,

c)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany, a w przypadku wprowadzającego

baterie lub akumulatory - także europejski numer identyfikacji podatkowej, o ile został

nadany;

d)

(uchylona)

2

w zakresie opakowań i odpadów opakowaniowych informacje o

a)

masie wytworzonych i przywiezionych z zagranicy opakowań według rodzajów materiałów,

z jakich zostały wykonane, w tym o

-

opakowaniach jednorazowego użytku,

-

opakowaniach wielokrotnego użytku,

-

przestrzeganiu ograniczeń wynikających z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca

2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi,

-

toksyczności lub zagrożeniach ze strony materiałów opakowaniowych lub składników stosowanych

do produkcji opakowań,

b)

liczbie wprowadzonych do obrotu lekkich toreb na zakupy z tworzywa sztucznego,

c)

masie opakowań, w tym opakowań środków niebezpiecznych, w których zostały wprowadzone

do obrotu produkty, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

d)

masie poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych, w tym odpadów opakowaniowych

powstałych z opakowań środków niebezpiecznych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje

oraz z uwzględnieniem podziału na odpady pochodzące z gospodarstw domowych i z innych

źródeł niż gospodarstwa domowe, a także według sposobu ich odzysku i recyklingu,

e)

osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych, w tym odpadów

opakowaniowych powstałych z opakowań środków niebezpiecznych, z podziałem na poszczególne

ich rodzaje,

f)

wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, z podziałem na poszczególne

rodzaje opakowań, w tym opakowań środków niebezpiecznych - w przypadku nieosiągnięcia

wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu,

g)

masie wywiezionych za granicę opakowań, według rodzajów materiałów, z jakich zostały

wykonane, z podziałem na opakowania jednorazowego użytku oraz opakowania wielokrotnego

użytku - w przypadku przedsiębiorcy, który eksportuje lub dokonuje wewnątrzwspólnotowej

dostawy opakowań lub produktów w opakowaniach,

h)

przeprowadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem wysokości

środków przeznaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków, o których mowa

w art. 19 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi, oraz o wysokości środków, które powinny zostać przeznaczone

na publiczne kampanie edukacyjne;

2a

w zakresie lekkich i pozostałych toreb na zakupy z tworzywa sztucznego objętych opłatą

recyklingową, o której mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce

opakowaniami i odpadami opakowaniowymi - informację o liczbie nabytych i wydanych

lekkich i pozostałych toreb na zakupy z tworzywa sztucznego;

3)

w zakresie produktów wymienionych w załączniku nr 4a do ustawy z dnia 11 maja 2001 r.

o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o

opłacie produktowej, z podziałem na określone w tym załączniku rodzaje produktów,

informacje o

a)

masie produktów wprowadzonych na terytorium kraju,

b)

masie poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów poużytkowych,

c)

osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych,

d)

wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie dla poszczególnych produktów

wymienionych w załączniku nr 4a do tej ustawy - w przypadku nieosiągnięcia wymaganego

poziomu odzysku i recyklingu;

4)

w zakresie pojazdów informacje o

a)

liczbie pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju w ciągu roku,

b)

liczbie dni, w których do zapewnienia sieci zbierania pojazdów brakowało kolejnych

stacji demontażu lub punktów zbierania pojazdów,

c)

wysokości należnej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów;

5)

w zakresie sprzętu oraz zużytego sprzętu w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

a)

informacje o

-

-

-

-

-

wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, dla poszczególnych grup

sprzętu - w przypadku nieosiągnięcia wymaganego minimalnego rocznego poziomu zbierania

zużytego sprzętu, poziomu odzysku lub poziomu przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu zużytego sprzętu,

b)

wykaz zakładów przetwarzania, z których prowadzącymi została zawarta umowa, o której

mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym, przez wprowadzającego sprzęt lub organizację odzysku sprzętu elektrycznego

i elektronicznego, za pośrednictwem której autoryzowany przedstawiciel lub wprowadzający

sprzęt realizuje obowiązki wynikające z tej ustawy, zawierający

-

-

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany,

-

adresy zakładów przetwarzania,

-

numer i nazwę grupy sprzętu, z którego powstał przyjmowany przez prowadzącego zakład

przetwarzania zużyty sprzęt,

-

informację o zdolnościach przetwórczych zakładów przetwarzania,

-

wskazanie, na jaki okres zawarto umowy z prowadzącymi zakłady przetwarzania,

c

informacje o sposobie przeprowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych ze wskazaniem,

czy obowiązek ten był zrealizowany samodzielnie, czy za pośrednictwem organizacji

odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, przy czym w przypadku wprowadzającego

sprzęt przeprowadzającego publiczne kampanie edukacyjne samodzielnie informacje o

wysokości

-

środków przeznaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków, o których mowa

w art. 15 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym,

-

osiągniętego przychodu netto z tytułu wprowadzania do obrotu sprzętu elektrycznego

i elektronicznego na terytorium kraju w poprzednim roku kalendarzowym;

6)

w zakresie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i zużytych akumulatorów

a)

informacje o rodzaju i masie wprowadzonych do obrotu baterii i akumulatorów,

b)

wykaz zakładów przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, z których

prowadzącymi wprowadzający baterie lub akumulatory ma zawartą umowę, o której mowa

w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, zawierający

-

numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

-

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

-

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów, o ile został nadany,

-

informacje o masie i rodzajach przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów,

w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach,

c

informacje o przeprowadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem

wysokości środków przeznaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków, o których

mowa w art. 37 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach,

d)

w przypadku zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych

-

informacje o osiągniętych poziomach zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych

akumulatorów przenośnych,

-

informacje o wysokości należnej opłaty produktowej - w przypadku nieosiągnięcia wymaganych

poziomów zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych,

-

wykaz punktów zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych

prowadzonych przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory, z którym wprowadzający

baterie lub akumulatory zawarł umowę, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia

24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, oraz wykaz miejsc odbioru, z których

zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory odbiera zużyte baterie przenośne

lub zużyte akumulatory przenośne.

3.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku wprowadzającego sprzęt, o którym

mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym, nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 5 lit. a tiret

drugie, trzecie i czwarte, oraz wykazu zakładów przetwarzania, o którym mowa w ust.

2 pkt 5 lit. b.

1.

W przypadku gdy

1)

obowiązek określony w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców

w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej,

2)

obowiązki wprowadzającego sprzęt określone w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o

zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

3)

obowiązek określony w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce

opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

- wykonuje odpowiednio organizacja odzysku albo organizacja odzysku sprzętu elektrycznego

i elektronicznego albo organizacja odzysku opakowań, roczne sprawozdanie, o którym

mowa w art. 73 ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków sporządza ta organizacja.

1a.

W przypadku autoryzowanego przedstawiciela sprawozdanie, o którym mowa w art. 73 ust.

1, sporządza organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której

mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

do sprawozdania dołącza się wykaz wprowadzających sprzęt, o którym w art. 25 ust.

3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

1b.

W przypadku gdy wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach lub wprowadzający

produkty w opakowaniach wielomateriałowych wykonuje obowiązki określone w art. 18

ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

przez przystąpienie do porozumienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy, roczne

sprawozdanie, o którym mowa w art. 73 ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków

sporządza organizacja samorządu gospodarczego reprezentująca tych wprowadzających.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje, o których mowa w art. 73

ust. 2 pkt 1, a także informacje określone w

1

art. 73 ust. 2 pkt 2 - w przypadku organizacji odzysku opakowań, o której mowa w ustawie

z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;

2)

art. 73 ust. 2 pkt 3 - w przypadku organizacji odzysku, o której mowa w ustawie z

dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi

odpadami oraz o opłacie produktowej;

3)

art. 73 ust. 2 pkt 5 oraz wykaz przedsiębiorców, w odniesieniu do których organizacja

odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego wykonywała obowiązki określone w ustawie

z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - w przypadku

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

3.

W przypadku otwarcia likwidacji albo ogłoszenia upadłości organizacji odzysku opakowań,

przyjęty przez nią obowiązek ponownie staje się, z dniem otwarcia likwidacji albo

ogłoszenia upadłości, obowiązkiem wprowadzającego produkty w opakowaniach, od którego

został on przejęty, w odniesieniu do masy opakowań wprowadzonych przez niego do obrotu

od dnia 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym nastąpiło otwarcie likwidacji lub

ogłoszenie upadłości organizacji odzysku opakowań.

3a.

Sprawozdanie organizacji odzysku opakowań zawiera dodatkowo

1)

wykaz przedsiębiorców, od których organizacja odzysku opakowań przejęła obowiązek

określony w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi;

2

informacje o przeprowadzonych przez organizację odzysku opakowań publicznych kampaniach

edukacyjnych wraz ze wskazaniem wysokości środków przeznaczonych na ten cel oraz o

wysokości środków, które organizacja odzysku opakowań powinna przeznaczyć na publiczne

kampanie edukacyjne;

3)

wykaz posiadaczy odpadów, którym organizacja odzysku opakowań zleciła w roku kalendarzowym,

którego dotyczy sprawozdanie, wykonanie czynności określonych w art. 17 ust. 7 tej

ustawy, obejmujący

a)

(uchylona)

b)

(uchylona)

c)

(uchylona)

d)

określenie czynności, które zostały zlecone posiadaczowi odpadów w zakresie gospodarowania

odpadami opakowaniowymi,

e)

określenie rodzajów odpadów opakowaniowych w odniesieniu do których posiadaczowi odpadów

zostało zlecone wykonanie czynności z zakresu gospodarowania odpadami opakowaniowymi,

f)

określenie okresu, na który zawarto umowę zlecającą posiadaczowi odpadów wykonanie

czynności w zakresie gospodarowania odpadami opakowaniowymi.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której mowa w ustawie

z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, przedkłada

sprawozdanie obejmujące informacje, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 5, oddzielnie

dla każdego wprowadzającego sprzęt i autoryzowanego przedstawiciela, dla których wykonywała

obowiązki określone w tej ustawie.

7.

Organizacja odzysku, o której mowa w ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach

przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej,

do rocznego sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, dołącza wykaz przedsiębiorców, w

imieniu których działa.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której mowa w ustawie

z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, jest

obowiązana do sporządzania rocznego sprawozdania o

1)

wprowadzających sprzęt, z którymi organizacja zawarła umowy, o których mowa w art.

11 ust. 3 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib

i numery rejestrowe;

2

masie zebranego zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych oraz z innych

źródeł niż gospodarstwa domowe, masie zużytego sprzętu przetworzonego w zakładzie

przetwarzania, masie zużytego sprzętu przygotowanego do ponownego użycia, masie odpadów

powstałych ze zużytego sprzętu przygotowanych do ponownego użycia, poddanych recyklingowi,

innym niż recykling procesom odzysku oraz unieszkodliwianiu, z podziałem na grupy

sprzętu;

3)

osiągniętych poziomach zbierania, odzysku oraz przygotowaniu do ponownego użycia i

recyklingu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

4

przeprowadzonych przez nią publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem

wysokości środków przeznaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków oraz wysokości

osiągniętego przychodu netto, o których mowa w art. 62 ust. 2 albo 3 tej ustawy.

1.

Roczne sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami sporządza

1)

wytwórca obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów;

2)

prowadzący działalność polegającą na gospodarowaniu odpadami, z wyłączeniem prowadzącego

odbieranie odpadów komunalnych, w zakresie

a)

zbierania odpadów,

b)

przetwarzania odpadów

- obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów;

3)

podmiot prowadzący działalność polegającą na wydobywaniu odpadów ze składowiska odpadów

lub ze zwałowiska odpadów, na podstawie zgody na wydobywanie odpadów lub decyzji zatwierdzającej

instrukcję prowadzenia składowiska odpadów w fazie poeksploatacyjnej.

2.

Roczne sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej

1)

dane identyfikujące podmiot, o którym mowa w ust. 1

a)

numer rejestrowy,

b)

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,

c)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany;

d)

(uchylona)

2)

w przypadku podmiotu, o którym mowa w ust. 1 - informacje o

a)

masie i rodzajach odpadów,

b)

sposobie gospodarowania odpadami, o ile podmiot gospodaruje odpadami,

c

instalacjach i urządzeniach służących do przetwarzania tych odpadów, w tym dane techniczne

i informacje na temat funkcjonowania instalacji i urządzenia, takie jak terminy i

czas trwania postoju lub awarii oraz liczba godzin pracy na dobę, o ile podmiot przetwarza

odpady,

d)

informacje, o których mowa w art. 99 ust. 1 - w przypadku posiadacza odpadów pochodzących

z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów;

3

w przypadku wytwórcy komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których

mowa w art. 96 ust. 1 - informacje o

a)

adresie oczyszczalni ścieków,

b)

rodzaju przeprowadzonej obróbki komunalnych osadów ściekowych,

c)

masie i suchej masie komunalnych osadów ściekowych,

d)

składzie i właściwościach komunalnych osadów ściekowych,

e)

władającym powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady ściekowe, z

podaniem imienia i nazwiska lub nazwy podmiotu oraz adresu jego zamieszkania lub siedziby,

f)

miejscu i powierzchni stosowania komunalnych osadów ściekowych,

g)

celu stosowania komunalnych osadów ściekowych;

4)

w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu pojazdów, o której mowa w

ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji

- informacje o

a)

liczbie, markach, masie i roku produkcji pojazdów oraz masie pojazdów wycofanych z

eksploatacji, przyjętych do stacji demontażu,

b)

masie odpadów poddanych odzyskowi, w tym recyklingowi, oraz przekazanych do odzysku,

w tym recyklingu, a także masie przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia

i części wymontowanych z pojazdów wycofanych z eksploatacji,

c)

masie odpadów poddanych unieszkodliwianiu lub przekazanych do unieszkodliwiania,

d)

przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do odzysku, w tym recyklingu, z podaniem

firmy, siedziby i adresu,

e)

przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do unieszkodliwiania, z podaniem firmy

przedsiębiorcy, oznaczenia jego siedziby i adresu,

f)

osiągniętym w danej stacji demontażu poziomie odzysku i recyklingu,

g)

wysokości należnej opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu;

5)

w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego strzępiarkę, o której mowa w ustawie z dnia

20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji - informacje o

a)

wynikach próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji,

jeżeli w roku, którego dotyczy sprawozdanie przeprowadzono próby strzępienia odpadów

pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji,

b)

masie odpadów przeznaczonych do recyklingu, odzysku energii oraz unieszkodliwiania,

powstałych ze strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji;

6

w przypadku zbierającego zużyty sprzęt w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - informacje o

a)

masie zebranego zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych oraz z innych

źródeł niż gospodarstwa domowe, z podaniem numeru i nazwy grupy sprzętu, z wyodrębnieniem

paneli fotowoltaicznych,

b)

masie zużytego sprzętu przekazanego do prowadzącego zakład przetwarzania, z podaniem

numeru i nazwy grupy sprzętu, z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych;

7)

w przypadku prowadzącego zakład przetwarzania w rozumieniu ustawy z dnia 11 września

2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - informacje o

a)

adresie zakładu przetwarzania,

b

masie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego przyjętego przez prowadzącego

zakład przetwarzania, z podaniem numeru i nazwy grupy sprzętu, z wyodrębnieniem paneli

fotowoltaicznych, z którego powstał ten zużyty sprzęt, oraz o procesach przetwarzania,

c

kodzie, rodzaju i masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu, przekazanych prowadzącemu

działalność w zakresie recyklingu, innych niż recykling procesów odzysku lub unieszkodliwiania,

oraz o masie zużytego sprzętu, a także o kodzie i masie odpadów powstałych ze zużytego

sprzętu przygotowanych do ponownego użycia, z podaniem typu procesu zastosowanego

w zakładzie przetwarzania oraz numeru i nazwy grupy sprzętu, z wyodrębnieniem paneli

fotowoltaicznych,

d

kodzie, rodzaju i masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu wywiezionych z terytorium

kraju w podziale na inne niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskie w rozumieniu

art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

oraz państwa niebędące tymi państwami członkowskimi, w celu poddania recyklingowi,

innym niż recykling procesom odzysku lub unieszkodliwianiu, z podaniem numeru i nazwy

grupy sprzętu, z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych;

8)

w przypadku prowadzącego działalność w zakresie recyklingu oraz prowadzącego działalność

w zakresie innych niż recykling procesów odzysku, o których mowa w ustawie z dnia

11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - informacje

o kodzie i masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu przyjętych oraz poddanych

odpowiednio recyklingowi lub innym niż recykling procesom odzysku wraz z podaniem

typu procesu;

9)

w przypadku prowadzącego działalność w zakresie zbierania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów - informacje o masie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych

akumulatorów przenośnych, ogółem i z podziałem na poszczególnych wprowadzających baterie

lub akumulatory, z którymi ten zbierający ma zawartą umowę, o której mowa w art. 32

ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach lub zbiorcze

informacje o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych w przypadku zbierającego, który ma podpisaną umowę z podmiotem pośredniczącym,

o którym mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach;

10)

w przypadku prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów

- informacje o

a)

rodzaju i masie przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów,

b)

rodzaju i masie przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów,

c)

osiągniętych poziomach recyklingu,

d)

osiągniętych poziomach wydajności recyklingu.

1.

Podmioty obowiązane do sporządzenia sprawozdań, o których mowa w art. 73, art. 74a

i art. 75, składają je w terminie do dnia 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy marszałkowi

województwa właściwemu ze względu na

1)

siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy - w przypadku sprawozdania o produktach,

opakowaniach i o gospodarowaniu odpadami z nich powstającymi oraz sprawozdania o przeprowadzonych

publicznych kampaniach edukacyjnych; w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej właściwy miejscowo jest Marszałek Województwa

Mazowieckiego;

2)

miejsce wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów - w przypadku sprawozdania

o wytwarzanych odpadach i gospodarowaniu odpadami;

3

miejsce prowadzenia przez przedsiębiorcę jednostki handlu detalicznego lub hurtowego,

w której są oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową,

o której mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi - w przypadku sprawozdania o liczbie nabytych i wydanych

lekkich i pozostałych toreb na zakupy z tworzywa sztucznego.

2

Podmioty obowiązane do sporządzania sprawozdań, o których mowa w art. 73, art. 74a

i art. 75, sporządzają te sprawozdania za pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie

danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami.

2a

W przypadku awarii systemu teleinformatycznego, w którym Baza danych o produktach

i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami jest prowadzona, uniemożliwiającej złożenie

sprawozdań, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75, w terminie określonym w

ust. 1, podmioty obowiązane składają sprawozdania niezwłocznie po ustaniu awarii.

2b

Administrator Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami zamieszcza

komunikat o czasie trwania awarii na swojej stronie Biuletynu Informacji Publicznej

oraz na stronie internetowej rejestru umożliwiającej dostęp do indywidualnego konta

w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o ile jest

to technicznie możliwe.

3.

W przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności przedsiębiorca sporządza

i składa sprawozdania, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75, w terminie 7

dni od dnia zaprzestania wykonywania tej działalności.

4.

(uchylony)

5.

Do terminu złożenia sprawozdań, o którym mowa w art. 76 ust. 1, stosuje się art. 57

§ 4 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

6

Sprawozdania sporządzane za pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie danych o produktach

i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami nie wymagają opatrzenia ich podpisem.

1.

Marszałek województwa weryfikuje informacje zawarte w sprawozdaniach, o których mowa

w art. 73, art. 74a i art. 75, za poprzedni rok kalendarzowy, w terminie do dnia 30

września następnego roku, z tym że w zakresie sprawozdania, o którym mowa w art. 73

ust. 2 pkt 6 oraz art. 75 ust. 2 pkt 9 i 10 - w terminie do dnia 15 kwietnia następnego

roku.

2.

Jeżeli z weryfikacji, o której mowa w ust. 1, wynika, że informacje zawarte w sprawozdaniu

są niezgodne ze stanem faktycznym, marszałek województwa wzywa za pośrednictwem Bazy

danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami do korekty sprawozdania,

określając termin przekazania korekty nie dłuższy niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

3.

W przypadku niedokonania korekty sprawozdania w wyznaczonym terminie, o którym mowa

w ust. 2, uznaje się, że posiadacz odpadów nie wykonał obowiązku przekazania sprawozdania.

1.

Dokumenty, na podstawie których są sporządzane sprawozdania, przechowuje się przez

5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.

2.

Zarządzający składowiskiem odpadów, a w przypadku jego braku władający powierzchnią

ziemi, przechowuje dokumenty, o których mowa w ust. 1, do czasu zamknięcia składowiska

odpadów.

3.

Zarządzający składowiskiem odpadów przekazuje dokumenty, na podstawie których sporządzono

roczne sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami, następnemu

zarządzającemu składowiskiem odpadów lub władającemu powierzchnią ziemi.

4.

Obowiązek sporządzenia sprawozdań przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca

roku kalendarzowego, za który sprawozdania należało sporządzić.

1.

Tworzy się Bazę danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, zwaną

dalej „BDO”.

2.

W BDO gromadzi się informacje o

1)

wprowadzanych na terytorium kraju opakowaniach, produktach w opakowaniach, w podziale

na poszczególne rodzaje opakowań, oraz odpadach z nich powstających;

2)

wprowadzanych na terytorium kraju olejach smarowych, oponach oraz o odpadach z nich

powstających;

3)

wprowadzanych pojazdach, zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, bateriach

i akumulatorach oraz o odpadach z nich powstających;

4)

osiągniętych poziomach

a)

odzysku i recyklingu odpadów powstałych z opakowań i produktów, o których mowa w pkt

1 i 2,

b)

odzysku i recyklingu pojazdów,

c)

zbierania, odzysku, przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu

elektrycznego i elektronicznego,

d)

zbierania, recyklingu i wydajności recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów;

5)

rodzajach i ilości wytwarzanych odpadów oraz ich wytwórcach;

6)

ilości i jakości komunalnych osadów ściekowych, ich wytwórcach, miejscach zastosowania

i podmiotach władających powierzchnią ziemi, na której te osady zostały zastosowane;

7)

rodzaju i ilości odpadów poddanych przetwarzaniu i zastosowanych procesach przetwarzania;

8)

decyzjach z zakresu gospodarki odpadami, z uwzględnieniem pozwoleń na wytwarzanie

odpadów i pozwoleń zintegrowanych, decyzji zatwierdzających program gospodarowania

odpadami wydobywczymi oraz zezwoleń na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów

wydobywczych;

9)

innych niż wymienione w pkt 8 decyzjach wydawanych na podstawie niniejszej ustawy;

10)

transgranicznym przemieszczaniu odpadów, w tym odpadów opakowaniowych, zużytych baterii

i zużytych akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

11)

wpływach z opłat produktowych wraz z odsetkami, z podziałem na poszczególne rodzaje

opakowań i produktów, a także podmiotach, które te opłaty uiściły;

12)

(uchylony)

13)

składowiskach odpadów, z podziałem na składowiska w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej,

w tym informacje ozamkniętych składowiskach odpadów w trakcie monitoringu, zamkniętych

składowiskach odpadów, dla których został zakończony monitoring, z podaniem współrzędnych

położenia granic obszaru składowiska określonych w państwowym systemie odniesień przestrzennych

oraz rodzajów składowanych odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem składowisk odpadów,

na których są składowane odpady zawierające azbest lub wydzielonych części na terenie

składowisk zaliczonych do składowisk innych niż niebezpieczne i obojętne, przeznaczonych

do składowania wyłącznie odpadów zawierających azbest;

14)

poszczególnych rodzajach instalacji do zagospodarowania odpadów wraz z podaniem ich

położenia, mocy przerobowych i rodzaju stosowanej technologii oraz ilości i rodzajów

odpadów przetwarzanych w tych instalacjach;

15)

podmiotach odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości wraz z informacjami

o ilości odebranych odpadów komunalnych, z podziałem na odbierane selektywnie i zmieszane,

z wyodrębnieniem odpadów komunalnych ulegających biodegradacji;

16)

gospodarowaniu odpadami komunalnymi w zakresie objętym rocznym sprawozdaniem z realizacji

zadań, o których mowa w art. 9q i art. 9s ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu

czystości i porządku w gminach.

3.

BDO zawiera także informacje objęte rejestrem.

4.

W BDO gromadzi się również informacje niezbędne do realizacji obowiązków, o których

mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2150/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie statystyk odpadów (Dz. Urz. WE L 332 z 09.12.2002,

str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 257).

5

W BDO gromadzi się również informacje zawarte w

1)

dokumentach ewidencji odpadów, o których mowa w art. 67 ust. 1;

2)

sprawozdaniach, o których mowa w art. 73-75;

3)

dokumentach, o których mowa w art. 23 ust. 3 oraz art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 13

czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;

4)

dokumentach, o których mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach

przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej;

5)

zaświadczeniach, o których mowa w art. 53 ust. 1, art. 55 ust. 1 i art. 57 ust. 1

ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

6)

zaświadczeniach, o których mowa w art. 59a ust. 1 oraz art. 64a ust. 1 ustawy z dnia

24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach.

6

Baza danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami umożliwia dla danego

rodzaju odpadów identyfikację ich wytwórcy oraz kolejnych posiadaczy tych odpadów.

7

W celu dokonywania czynności w BDO gromadzi się w niej również informacje: imię, nazwisko,

numer PESEL oraz adres e-mail osoby fizycznej, która jest użytkownikiem BDO upoważnionym

przez podmiot, niezbędne do dokonywania tych czynności.

1.

Marszałek województwa

1)

prowadzi i aktualizuje BDO, w tym rejestr;

2

przetwarza dane i informacje gromadzone w BDO;

3)

zapewnia bezpieczeństwo przetwarzanych danych, informacji oraz dokumentów, które otrzymał

w związku z prowadzeniem BDO, zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych.

1a

Marszałek województwa w celu realizacji zadań związanych z prowadzeniem BDO przetwarza

dane osobowe i jest administratorem tych danych.

1b

Dane osobowe, o których mowa w ust. 1a, przechowuje się

1)

w przypadku dokumentów ewidencji odpadów - przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym zostały sporządzone te dokumenty;

2)

w przypadku dokumentów innych niż dokumenty ewidencji odpadów - przez 100 lat, licząc

od końca roku kalendarzowego, w którym zostały sporządzone te dokumenty.

1c

Dane osobowe, o których mowa w ust. 1a, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom

lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na

1)

dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne

upoważnienie wydane przez administratora danych;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania

ich w poufności.

2.

Marszałek województwa niezwłocznie weryfikuje informacje, o których mowa w art. 79

ust. 2, na podstawie

1)

rocznych sprawozdań, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75;

2)

decyzji, o których mowa w art. 79 ust. 2 pkt 8 i 9;

3)

odrębnych przepisów ustawowych o umieszczaniu informacji w BDO.

3.

Marszałek województwa zamieszcza w BDO kopie ostatecznych decyzji w zakresie gospodarki

odpadami, o których mowa w art. 79 ust. 2.

4.

Organy właściwe do wydawania decyzji w zakresie gospodarki odpadami oraz innych decyzji

wydawanych na podstawie niniejszej ustawy przekazują do właściwego marszałka województwa

- w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna

- kopie ostatecznych decyzji w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne - w celu umieszczenia ich w BDO.

5.

Właściwym marszałkiem województwa, o którym mowa w ust. 4, jest marszałek tego województwa,

na obszarze którego znajduje się obszar właściwości organu, który wydał decyzję w

I instancji.

1

Administratorem BDO jest minister właściwy do spraw klimatu.

2

Administratorem danych osobowych przetwarzanych w BDO jest minister właściwy do spraw

klimatu. Przepisy art. 80 ust. 1b i 1c stosuje się odpowiednio.

3

Minister właściwy do spraw klimatu może powierzyć innemu podmiotowi administrowanie

BDO w całości lub w określonym zakresie.

4

Podmiotem, o którym mowa w ust. 3, jest jednostka sektora finansów publicznych lub

jednostka podległa lub nadzorowana przez ministra właściwego do spraw klimatu.

5.

Administrator BDO koordynuje realizację zadań określonych w art. 80 ust. 1.

6.

Administrator BDO trwale zabezpiecza przed utratą i nieuprawnionym dostępem informacje

zawarte w rejestrze dotyczące podmiotu wykreślonego z rejestru oraz informacje, które

uległy zmianie.

7.

Administrator BDO zbiera, przetwarza, przechowuje i zabezpiecza przed utratą dane

i informacje gromadzone w BDO.

8.

Administrator BDO wykonuje obowiązki organu właściwego do określenia wzorów dokumentów

elektronicznych i przekazuje je w celu umieszczenia w centralnym repozytorium wzorów

dokumentów elektronicznych, w tym zamieszcza na stronie internetowej określonej w

przepisach wydanych na podstawie art. 84 formularz, o którym mowa w art. 53 ust. 2,

oraz w BDO formularze, o których mowa w art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1.

9

Zadania administratora BDO są finansowane ze środków budżetu państwa z części pozostającej

w dyspozycji ministra właściwego do spraw klimatu lub ze środków Narodowego Funduszu

Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

1.

BDO jest prowadzona w systemie teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy

z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne.

2.

BDO jest prowadzona zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla systemów teleinformatycznych

oraz zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i wymiany informacji

w formie elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji

działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

1.

Dostęp do BDO posiadają

1

minister właściwy do spraw klimatu,

2

administrator, jeżeli nie jest nim minister właściwy do spraw klimatu,

2a

minister właściwy do spraw środowiska,

3)

minister właściwy do spraw gospodarki,

4)

minister właściwy do spraw rolnictwa,

5)

minister właściwy do spraw transportu,

6)

minister właściwy do spraw zdrowia,

6a)

minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej,

7)

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska i regionalni dyrektorzy ochrony środowiska,

8)

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego i dyrektorzy urzędów statystycznych,

9)

Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie,

10)

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i wojewódzkie fundusze ochrony

środowiska i gospodarki wodnej,

11)

Główny Geodeta Kraju,

12)

marszałek województwa,

13)

wojewoda,

14)

starosta,

15)

wójt, burmistrz lub prezydent miasta,

16)

organy Inspekcji Ochrony Środowiska,

17)

organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

18)

zarząd związku międzygminnego utworzonego w celu realizacji zadań z zakresu gospodarki

odpadami komunalnymi,

19

Policja,

20

Inspekcja Transportu Drogowego,

21

organy nadzoru górniczego

- zwani dalej „użytkownikami”, z tym że dostęp do rejestru odbywa się zgodnie z art.

49 ust. 7.

2.

Użytkownicy posiadają uprawnienia do nieodpłatnego dostępu do BDO w zakresie związanym

z ich kompetencjami i zadaniami.

2a

Użytkownicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 7 oraz 12-21, posiadają możliwość weryfikacji

zgodności ze stanem rzeczywistym prowadzonej przez posiadaczy odpadów ewidencji odpadów.

3.

Administrator BDO współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnej w

zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia

1)

adres strony internetowej rejestru umożliwiającej dostęp do indywidualnego konta w

BDO,

2)

zakres uprawnień dla poszczególnych użytkowników

- mając na uwadze zapewnienie sprawnego przetwarzania informacji zgodnie z wymaganiami

informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, a także zakres

zadań publicznych realizowanych przez użytkowników.

Do doręczeń pism dokonywanych za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO stosuje

się odpowiednio art. 46 § 3-8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania

administracyjnego, z tym że urzędowe poświadczenia odbioru pism w BDO nie wymagają

opatrzenia ich podpisem.

Zakazuje się odzysku PCB.

1.

Odpady zawierające PCB mogą być przetwarzane tylko po usunięciu z tych odpadów PCB.

2.

Jeżeli usunięcie PCB z odpadów jest niemożliwe, do unieszkodliwiania odpadów zawierających

PCB stosuje się przepisy dotyczące unieszkodliwiania PCB.

1.

PCB unieszkodliwia się przez spalanie w spalarni odpadów.

2.

Dopuszcza się również unieszkodliwianie PCB w procesach unieszkodliwiania D8, D9,

D12 i D15, wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, jeżeli zastosowana w tych procesach

technika zapewnia bezpieczne dla środowiska oraz dla życia i zdrowia ludzi unieszkodliwianie

PCB.

Zakazuje się spalania PCB na statkach.

W karcie ewidencji odpadów zamieszcza się informacje o zawartości PCB w odpadach.

1.

Oleje odpadowe zbiera się osobno, o ile jest to technicznie wykonalne.

2.

W przypadkach gdy jest to technicznie wykonalne i opłacalne ekonomicznie oleje odpadowe

o różnych cechach nie powinny być mieszane, jeżeli mieszanie stanowi przeszkodę w

ich przetworzeniu. Zakaz ten dotyczy także mieszania olejów odpadowych z innymi odpadami

lub substancjami.

1.

Oleje odpadowe powinny być przetwarzane zgodnie z hierarchią sposobów postępowania

z odpadami oraz wymaganiami ochrony życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, w tym bez

niekorzystnych skutków dla terenów wiejskich lub miejsc o szczególnym znaczeniu, w

szczególności przyrodniczym lub kulturowym.

2.

Oleje odpadowe powinny być w pierwszej kolejności poddawane regeneracji.

3.

Jeżeli regeneracja olejów odpadowych jest niemożliwa ze względu na stopień ich zanieczyszczenia,

oleje te powinny być poddawane innym procesom odzysku.

4.

Jeżeli regeneracja lub inne procesy odzysku olejów odpadowych są niemożliwe, dopuszcza

się ich unieszkodliwianie.

5.

Przez regenerację, o której mowa w ust. 2-4, rozumie się jakikolwiek proces recyklingu,

wktórym w wyniku rafinacji olejów odpadowych mogą zostać wyprodukowane oleje bazowe,

w szczególności przez usunięcie znajdujących się w olejach odpadowych zanieczyszczeń,

produktów reakcji utleniania i dodatków.

6.

Szczegółowy sposób postępowania z olejami odpadowymi określają przepisy wydane na

podstawie art. 33 ust. 2.

Zakazuje się mieszania olejów odpadowych z innymi odpadami niebezpiecznymi, w tym

zawierającymi PCB, w czasie ich zbierania lub magazynowania, jeżeli poziom określonych

substancji przekracza dopuszczalne wartości.

Zakazuje się zrzutu olejów odpadowych do wód, gleby lub ziemi.

1.

Zakazuje się odzysku odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych, z wyjątkiem rodzajów

odpadów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu

oraz właściwym do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów

medycznych i odpadów weterynaryjnych, których odzysk jest dopuszczalny, kierując się

brakiem zagrożeń stwarzanych przez niektóre odpady medyczne i odpady weterynaryjne

oraz możliwościami poddania ich odzyskowi.

1.

Posiadacz odpadów medycznych lub odpadów weterynaryjnych unieszkodliwiający te odpady

jest obowiązany do prowadzenia procesów unieszkodliwiania oraz do ich monitoringu,

z uwzględnieniem właściwości odpadów i charakteru procesu oraz zgodnie z wymaganiami

i sposobami prowadzenia unieszkodliwiania odpadów, określonymi w przepisach wydanych

na podstawie ust. 11.

2.

Zakaźne odpady medyczne lub zakaźne odpady weterynaryjne unieszkodliwia się przez

termiczne przekształcanie w spalarniach odpadów niebezpiecznych.

3.

Zakazuje się unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów

weterynaryjnych we współspalarniach odpadów.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

(uchylony)

10.

(uchylony)

11

Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia

oraz ministrem właściwym do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

dopuszczalne sposoby unieszkodliwiania odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych,

nieposiadających właściwości zakaźnych,

2)

warunki prowadzenia procesów unieszkodliwiania odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych,

3)

warunki magazynowania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych

przez prowadzącego unieszkodliwianie odpadów,

4)

sposób i zakres prowadzenia monitoringu procesów, o których mowa w pkt 2

- kierując się potrzebą zapobiegania zagrożeniom stwarzanym przez odpady medyczne

i odpady weterynaryjne oraz koniecznością zapewnienia prowadzenia prawidłowego monitoringu

procesów unieszkodliwiania odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych.

12.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 11, minister właściwy do spraw zdrowia

kieruje się

1)

potrzebą zapobiegania zagrożeniom stwarzanym przez odpady medyczne i odpady weterynaryjne;

2)

potrzebą zapewnienia skuteczności unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i

zakaźnych odpadów weterynaryjnych, tak aby odpady te utraciły właściwości zakaźne;

3)

koniecznością zapewniania prowadzenia prawidłowego monitoringu procesów unieszkodliwiania

zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych;

4)

koniecznością pozbawienia właściwości zakaźnych każdej partii zakaźnych odpadów medycznych

i zakaźnych odpadów weterynaryjnych.

13

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób

wydawania dokumentu potwierdzającego unieszkodliwienie, terminy jego przekazywania

oraz wzór tego dokumentu, kierując się potrzebą zapewnienia wiarygodnych dokumentów

potwierdzających spełnienie wymagań w zakresie unieszkodliwiania zakaźnych odpadów

medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych.

1.

Odzysk polegający na stosowaniu komunalnych osadów ściekowych

1)

w rolnictwie, rozumianym jako uprawa wszystkich płodów rolnych wprowadzanych do obrotu

handlowego, włączając w to uprawy przeznaczane do produkcji pasz,

2)

do uprawy roślin przeznaczonych do produkcji kompostu,

3)

do uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia i do produkcji pasz,

4)

do rekultywacji terenów, w tym gruntów na cele rolne,

5)

przy dostosowaniu gruntów do określonych potrzeb wynikających z planów gospodarki

odpadami, planów zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu

- odbywa się z zachowaniem warunków określonych w ust. 2-13.

2.

Komunalne osady ściekowe mogą być przekazywane do stosowania władającemu powierzchnią

ziemi wyłącznie przez wytwórcę tych osadów.

3.

Odpowiedzialność za prawidłowe stosowanie komunalnych osadów ściekowych w celach,

o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, spoczywa na wytwórcy tych osadów.

4.

Stosowanie komunalnych osadów ściekowych jest możliwe, jeżeli są one ustabilizowane

oraz przygotowane odpowiednio do celu i sposobu ich stosowania, w szczególności przez

poddanie ich obróbce biologicznej, chemicznej, termicznej lub innemu procesowi, który

obniża podatność komunalnych osadów ściekowych na zagniwanie i eliminuje zagrożenie

dla środowiska lub życia i zdrowia ludzi.

5.

Zakazuje się nawadniania komunalnych osadów ściekowych poddanych uprzednio procesowi

osuszania.

6.

Przed stosowaniem komunalne osady ściekowe oraz grunty, na których osady te mają być

stosowane, poddaje się badaniom, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie

ust. 13, przez wytwórcę komunalnych osadów ściekowych.

7.

Wytwórca komunalnych osadów ściekowych jest obowiązany do przekazywania, wraz z tymi

osadami, władającemu powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe mają być

stosowane, informacji o dawkach tego osadu, które mogą być stosowane na poszczególnych

gruntach, oraz wyników badań, o których mowa w ust. 6.

8.

Wytwórca komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa w ust.

1 pkt 1-3, powiadamia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zamiarze przekazania

tych osadów władającemu powierzchnią ziemi, na której te osady mają być stosowane,

na co najmniej 7 dni przed przekazaniem.

9.

Powiadomienie, o którym mowa w ust. 8, jest dokonywane w formie pisemnej i zawiera

informacje wskazujące władającego powierzchnią ziemi oraz numery ewidencyjne działek,

na których komunalne osady ściekowe mają być stosowane.

10.

Władający powierzchnią ziemi, na której mają być stosowane komunalne osady ściekowe,

jest obowiązany przechowywać wyniki badań, o których mowa w ust. 6, oraz informacje,

o których mowa w ust. 7, przez okres 5 lat od dnia zastosowania komunalnych osadów

ściekowych.

11.

Władający powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe mają być stosowane

w celach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, jest zwolniony z obowiązku uzyskania zezwolenia

na przetwarzanie odpadów lub obowiązku wpisu do rejestru.

12.

Zakazuje się stosowania komunalnych osadów ściekowych

1)

na obszarach parków narodowych i rezerwatów przyrody;

2)

na terenach ochrony pośredniej stref ochronnych ujęć wody, w przypadku ich ustanowienia

w akcie prawa miejscowego wydanym na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2020 r. poz. 310 i 284);

3)

w pasie gruntu o szerokości 50 m bezpośrednio przylegającego do brzegów jezior i cieków;

4)

na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią oraz na terenach czasowo podtopionych

i bagiennych;

5)

na terenach czasowo zamarzniętych i pokrytych śniegiem;

6)

na gruntach o dużej przepuszczalności, stanowiących w szczególności piaski luźne i

słabogliniaste oraz piaski gliniaste lekkie, jeżeli poziom wód gruntowych znajduje

się na głębokości mniejszej niż 1,5 m poniżej powierzchni gruntu;

7)

na gruntach rolnych o spadku przekraczającym 10%;

8)

na obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych, w przypadku ich ustanowienia

w akcie prawa miejscowego wydanym na podstawie art. 141 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca

2017 r. - Prawo wodne;

9)

na terenach objętych pozostałymi formami ochrony przyrody niewymienionymi w pkt 1,

jeżeli osady ściekowe zostały wytworzone poza tymi terenami;

10)

na terenach położonych w odległości mniejszej niż 100 m od ujęcia wody, domu mieszkalnego

lub zakładu produkcji żywności;

11)

na gruntach, na których rosną rośliny sadownicze i warzywa, z wyjątkiem drzew owocowych;

12)

na gruntach przeznaczonych pod uprawę roślin jagodowych i warzyw, których części jadalne

bezpośrednio stykają się z ziemią i są spożywane w stanie surowym -wciągu 18 miesięcy

poprzedzających zbiory i w czasie zbiorów;

13)

na gruntach wykorzystywanych na pastwiska i łąki;

14)

na gruntach wykorzystywanych do upraw pod osłonami.

13

Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki stosowania komunalnych osadów

ściekowych, w tym dawki tych osadów, które można stosować na gruntach, a także zakres,

częstotliwość i metody referencyjne badań komunalnych osadów ściekowych i gruntów,

na których osady te mają być stosowane, kierując się zasadami ochrony środowiska oraz

ochrony gruntów rolnych.

Zakazuje się unieszkodliwiania, polegającego na odprowadzaniu do morza, w tym lokowania

na dnie morza, odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z

przetwarzania tych odpadów.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że sprawy te toczą się przed organami, które

przejęły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem art.

99.

2.

Organy, które przejęły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przejmują

związane z tymi zadaniami i kompetencjami prawa i obowiązki organów, które utraciły

te zadania i kompetencje, w tym także wynikające z umów i porozumień.

3.

Akta spraw, rejestry, ewidencje, listy i bazy danych, prowadzone przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy przez organy, które utraciły zadania i kompetencje na podstawie

niniejszej ustawy, przejmują organy, które przejęły od nich w tym zakresie zadania

i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy.

4.

Organy, które utraciły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przekazują

niezwłocznie organom, które przejęły od nich zadania i kompetencje na podstawie niniejszej

ustawy, dokumentację związaną z wykonywaniem przejętych zadań i kompetencji, w tym

także w postaci informatycznych nośników danych.

5.

Z czynności, o których mowa w ust. 3 i 4, sporządza się protokół.

1.

Posiadacz odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania

tych odpadów, ubiegający się o zezwolenie na przetwarzanie odpadów polegające na unieszkodliwianiu

tych odpadów przez ich składowanie, jest obowiązany do podania we wniosku o wydanie

tego zezwolenia informacji dotyczących

1)

właściwości fizycznych łącznie z określeniem postaci (stała, szlam, płynna lub gazowa)

oraz właściwości chemicznych, biochemicznych i biologicznych odpadów;

2)

toksyczności, trwałości fizycznej, chemicznej i biologicznej odpadów;

3)

akumulowania i biotransformacji składników odpadów w organizmach żywych lub osadach;

4)

podatności odpadów na zmiany fizyczne, chemiczne i biochemiczne oraz wzajemnego oddziaływania

w danym środowisku z innymi substancjami organicznymi i nieorganicznymi;

5)

położenia geograficznego składowiska odpadów wraz z charakterystyką przyległych obszarów;

6)

sposobu opakowania oraz stosowanych sposobów ograniczania rozprzestrzeniania się odpadów;

7)

środków ostrożności podjętych w celu uniknięcia zanieczyszczenia środowiska.

2.

Posiadacz odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania

tych odpadów jest obowiązany do prowadzenia monitoringu składowisk oraz miejsc magazynowania

tych odpadów.

3.

Marszałek województwa, biorąc pod uwagę stan środowiska oraz zagrożenia dla środowiska,

życia lub zdrowia ludzi, może, w drodze decyzji, zobowiązać posiadacza odpadów pochodzących

z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów do prowadzenia

dodatkowych badań wpływu tych odpadów na jakość wód oraz zwiększyć częstotliwość prowadzenia

wszystkich badań.

4.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, wszczyna się z urzędu.

1.

Posiadacz odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania

tych odpadów jest obowiązany w sprawozdaniu o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu

odpadami, o którym mowa w art. 75, zamieścić informację o ilości siarczanów lub chlorków

w odpadach przypadających na Mg wyprodukowanego dwutlenku tytanu.

2.

W procesie siarczanowym wytwarzania dwutlenku tytanu ilość wytwarzanych odpadów w

przeliczeniu na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu nie może przekraczać 5,0 Mg

siarczanów.

1.

Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

określi, w drodze rozporządzenia, odpady pochodzące z procesów wytwarzania dwutlenku

tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów, które nie mogą być unieszkodliwiane przez

ich składowanie, kierując się właściwościami odpadów oraz ich oddziaływaniem na środowisko

w trakcie długotrwałego składowania.

2.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, zakres, obowiązkowe

i dodatkowe badania wpływu odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu

oraz z przetwarzania tych odpadów na jakość wód, sposoby, metody referencyjne badań

i warunki prowadzenia monitoringu składowisk tych odpadów oraz miejsc ich magazynowania,

kierując się właściwościami odpadów oraz ich oddziaływaniem na środowisko w trakcie

długotrwałego składowania.

Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez organy, które

utraciły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, a także dokumenty sporządzone

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez te organy albo przy ich udziale,

w szczególności uzgodnienia, zatwierdzenia, akceptacje, wezwania, wpisy do rejestrów,

zlecenia, wskazania, weryfikacje, notyfikacje, opinie i zaświadczenia, zachowują ważność,

przy czym dokumenty wydane na czas określony - zachowują ważność przez okres, na który

zostały wydane.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

1)

z wyjątkiem

a)

art. 31, który wchodzi w życie z dniem 7 lipca 2020 r.,

b)

art. 8 pkt 4 w zakresie dodawanego art. 6 ust. 4 oraz art. 22 pkt 1-3, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.,

c)

art. 27 pkt 7 w zakresie zmienianego art. 406

2)

z tym że

a)

art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15h ust. 1 pkt 1 - z mocą od dnia 9 grudnia

2019 r.,

b)

art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15zb - z mocą od dnia 7 lutego 2020 r.,

c)

art. 1 pkt 17 w zakresie dodawanego art. 31x - z mocą od dnia 1 marca 2020 r.,

d)

art. 1 pkt 11, pkt 14 w zakresie dodawanych art. 15a-15d, art. 15h ust. 1 pkt 2, art.

15l i art. 15zc oraz pkt 17 w zakresie dodawanych art. 31e, art. 31f, art. 31j, art.

31m, art. 31za i art. 31zm - z mocą od dnia 8 marca 2020 r.,

e)

art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15f - z mocą od dnia 12 marca 2020 r.,

f)

art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15k - z mocą od dnia 13 marca 2020 r.,

g)

art. 89 - z mocą od dnia 15 marca 2020 r.,

h)

art. 1 pkt 3 lit. a-c oraz art. 66 - z mocą od dnia 26 marca 2020 r.

1.

Jeżeli wymagają tego względy ochrony życia, zdrowia ludzi lub środowiska, starosta

właściwy ze względu na miejsce powstania odpadów z wypadków, w drodze decyzji, wydanej

z urzędu, może nałożyć na sprawcę wypadku obowiązki dotyczące gospodarowania odpadami

z wypadków, w tym obowiązek przekazania ich wskazanemu posiadaczowi odpadów.

2.

W przypadku odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza za sprawcę wypadku

uważa się armatora statku, który spowodował powstanie odpadu, o ile statek jest znany.

3.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje w przypadku

1)

przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych regionalny dyrektor ochrony środowiska;

2)

odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza dyrektor urzędu morskiego właściwy

ze względu na miejsce powstania odpadów.

4.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

5.

Organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, dokonuje gospodarowania

odpadami z wypadków, jeżeli

1)

nie można wszcząć postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku zagospodarowania

odpadów z wypadków albo egzekucja okazała się bezskuteczna lub

2)

konieczne jest natychmiastowe zagospodarowanie tych odpadów ze względu na zagrożenie

życia lub zdrowia ludzi, lub możliwość zaistnienia nieodwracalnych szkód w środowisku.

6.

W przypadku braku możliwości ustalenia sprawcy wypadku albo bezskuteczności egzekucji

wobec sprawcy wypadku koszty gospodarowania odpadami z wypadków, z wyjątkiem kosztów

gospodarowania odpadami z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza, są pokrywane,

na wniosek odpowiednio starosty lub regionalnego dyrektora ochrony środowiska, ze

środków finansowych wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej.

Wzory dokumentów określone na podstawie przepisów zmienianych niniejszą ustawą w formie

dokumentu elektronicznego przez organy, które utraciły zadania i kompetencje na podstawie

niniejszej ustawy, zachowują ważność.

1.

Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany, przy

przyjmowaniu tych odpadów od osób fizycznych niebędących przedsiębiorcami, do wypełniania

formularza przyjęcia odpadów metali w dwóch egzemplarzach, po jednym egzemplarzu dla

przekazującego i dla przyjmującego odpady.

2.

Formularz, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności

1)

określenie rodzaju odpadów, rodzaju produktu, z którego powstał odpad, oraz źródło

pochodzenia;

2)

imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer dowodu osobistego lub innego dokumentu

stwierdzającego tożsamość osoby przekazującej odpady.

3.

Osoba przekazująca odpady metali jest obowiązana do okazania dokumentu, o którym mowa

w ust. 2 pkt 2, w celu potwierdzenia jej tożsamości.

4.

Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany odmówić

przyjęcia odpadów metali w przypadku, gdy osoba przekazująca te odpady odmawia okazania

dokumentu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

5.

Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany przechowywać

wypełnione formularze przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym

je sporządzono.

6.

Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany przedstawić

przechowywane formularze na żądanie organów przeprowadzających kontrolę, Policji,

straży miejskiej i służb ochrony kolei.

7

Przepisy ust. 1-6 nie dotyczą

1)

metalowych odpadów opakowaniowych po produktach żywnościowych;

2)

odpadów komunalnych przyjmowanych przez podmiot prowadzący punkt selektywnego zbierania

odpadów komunalnych w ramach systemu gospodarowania odpadami komunalnymi.

8

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza,

o którym mowa w ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia tego dokumentu, zapewnienia

właściwej kontroli obrotu odpadami metali oraz zapobiegania kradzieży i dewastacji

w szczególności urządzeń telekomunikacyjnych, elektroenergetycznych, kolejowych i

wodno-kanalizacyjnych.

1.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu

statków dołącza się

1)

informację o metodzie recyklingu statków;

2)

informację o rodzaju i wielkości statków, które można poddać recyklingowi statków;

3)

informację o ograniczeniach i uwarunkowaniach w funkcjonowaniu zakładu recyklingu

statków, w tym dotyczące gospodarowania odpadami niebezpiecznymi;

4)

informację o maksymalnej rocznej wielkości recyklingu statków, którą oblicza się jako

sumę masy statków wyrażoną w tonach masy statku pustego (LDT) w rozumieniu art. 3

ust. 1 pkt 24 rozporządzenia 1257/2013;

5)

zaświadczenie o zgodności z wymogami, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. b-j rozporządzenia

1257/2013, wydane przez uznaną organizację upoważnioną zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy

z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2019 r. poz. 1452,

1702, 2197 i 2303), wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

2.

Do wniosku o przedłużenie zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu

statków dołącza się zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 5.

1.

Organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu

statków zatwierdza plan recyklingu statku, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia 1257/2013,

w drodze decyzji, w terminie 60 dni, licząc od dnia jego przedłożenia przez prowadzącego

zakład recyklingu statków.

2.

Zatwierdzenie planu recyklingu statku wymaga zasięgnięcia opinii dyrektora urzędu

morskiego właściwego ze względu na miejsce przetwarzania. Właściwość dyrektora urzędu

morskiego określa się zgodnie z art. 17 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r.

o bezpieczeństwie morskim.

3.

Dyrektor urzędu morskiego wydaje opinię o planie recyklingu statku w terminie 30 dni,

licząc od dnia jego otrzymania. Niewydanie opinii w tym terminie uznaje się za brak

zastrzeżeń do planu.

4.

W przypadku gdy plan recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których mowa w art.

7 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1257/2013, organ, o którym mowa w ust. 1, odmawia zatwierdzenia

tego planu, w drodze decyzji.

1.

Organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu

statków, pozwolenia na wytwarzanie odpadów dla prowadzącego zakład recyklingu statków

oraz pozwolenia zintegrowanego dla prowadzącego zakład recyklingu statków informuje

niezwłocznie ministra właściwego do spraw klimatu o wydaniu, przedłużeniu i cofnięciu

tego zezwolenia oraz pozwolenia, a także przekazuje informacje, które są istotne dla

zaktualizowania europejskiego wykazu, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia 1257/2013.

2.

Minister właściwy do spraw klimatu informuje niezwłocznie Komisję Europejską o uzyskaniu

przez prowadzącego zakład recyklingu statków zezwolenia oraz pozwolenia, o których

mowa w ust. 1, o ich przedłużeniu i cofnięciu oraz o wstrzymaniu działalności prowadzącego

zakład recyklingu statków, a także przekazuje informacje, które są istotne dla zaktualizowania

europejskiego wykazu, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia 1257/2013.

1.

Odpady składuje się

1)

na składowisku odpadów;

2)

w podziemnym składowisku odpadów, o którym mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r.

- Prawo geologiczne i górnicze;

3)

w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, o którym mowa w ustawie z dnia

10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych.

2.

Wyróżnia się następujące typy składowisk odpadów

1)

składowisko odpadów niebezpiecznych;

2)

składowisko odpadów obojętnych;

3)

składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne.

1.

Zakazuje się magazynowania odpadów na składowisku odpadów.

2.

Zakazuje się zbierania lub przetwarzania odpadów na składowisku odpadów w inny sposób

niż składowanie odpadów, z wyjątkiem przypadków określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 124 ust. 6.

1.

Odpady przed umieszczeniem na składowisku odpadów poddaje się procesowi przekształcenia

fizycznego, chemicznego, termicznego lub biologicznego, włącznie z segregacją, w celu

ograniczenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub dla środowiska oraz ograniczenia

ilości lub objętości składowanych odpadów, a także ułatwienia postępowania z nimi

lub prowadzenia odzysku.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do odpadów obojętnych oraz odpadów, w stosunku do

których proces przekształcenia fizycznego, chemicznego, termicznego lub biologicznego,

włącznie z segregacją, nie doprowadzi do osiągnięcia celów, o których mowa w ust.

1.

1.

Na składowisku odpadów niebezpiecznych nie mogą być składowane odpady inne niż niebezpieczne.

2.

Stałe odpady niebezpieczne mogą być składowane na wydzielonych częściach składowiska

odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne.

3.

Wydzielone części składowiska odpadów, o których mowa w ust. 2, muszą spełniać wymagania

określone dla składowiska odpadów niebezpiecznych.

4.

Na wydzielonych częściach składowisk odpadów, o których mowa w ust. 2, nie mogą być

składowane odpady inne niż niebezpieczne.

1.

Na składowisku odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, mogą być składowane

1)

odpady komunalne;

2)

odpady inne niż niebezpieczne i obojętne;

3)

stałe odpady niebezpieczne lub odpady powstałe w wyniku przekształcenia odpadów niebezpiecznych,

spełniające kryteria dopuszczenia do składowania na składowisku odpadów innych niż

niebezpieczne i obojętne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118.

2.

Odpady, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie mogą być składowane na wydzielonych częściach

składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne przeznaczonych do składowania

odpadów innych niż niebezpieczne, które ulegają biodegradacji.

Na składowisku odpadów obojętnych mogą być składowane tylko odpady obojętne.

Do składowania na składowisku odpadów mogą być dopuszczone wyłącznie odpady

1)

w stosunku do których została sporządzona podstawowa charakterystyka odpadów, przeprowadzono

testy zgodności, o ile są wymagane zgodnie z art. 113, i dokonano weryfikacji, o której

mowa w art. 114 ust. 2;

2)

spełniają kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów, określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 118.

1.

Podstawową charakterystykę odpadów sporządza wytwórca lub posiadacz odpadów odpowiedzialny

za gospodarowanie odpadami, kierujący odpady do składowania na składowisko odpadów,

a w przypadku odpadów komunalnych - podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli

nieruchomości, o którym mowa w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach.

2.

Podstawowa charakterystyka odpadów zawiera

1)

informacje podstawowe

a)

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,

b)

rodzaj odpadów,

c)

syntetyczny opis procesu wytwarzania odpadów uwzględniający podstawowe użyte surowce

i wytworzone produkty,

d)

oświadczenie o braku wśród odpadów kierowanych na składowisko odpadów, odpadów objętych

zakazem składowania wymienionych w art. 122 ust. 1,

e)

opis zastosowanego procesu przetwarzania odpadów, a także opis sposobu segregowania

odpadów lub oświadczenie o przyczynie, dla której wymienione działania nie zostały

wykonane,

f)

opis odpadów podający kolor, postać fizyczną oraz jego zapach,

g)

wykaz właściwości w odniesieniu do odpadów, które mogą zostać przekwalifikowane na

odpady inne niż niebezpieczne zgodnie z art. 7 i art. 8,

h)

wskazanie typu składowiska odpadów, na którym odpady mogą być składowane po przeprowadzeniu

badań, o których mowa w art. 117, zgodnie z kryteriami dopuszczenia odpadów do składowania

na składowisku odpadów określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 118,

i)

oświadczenie o braku możliwości odzysku, w tym recyklingu odpadów,

j)

podanie częstotliwości przeprowadzania testów zgodności;

2)

informacje dodatkowe, o ile są istotne dla eksploatacji danego typu składowiska odpadów,

dotyczące

a)

fizykochemicznego składu oraz podatności odpadów na wymywanie,

b)

zachowania środków ostrożności na składowisku odpadów.

3.

W przypadku gdy wydano pozwolenie zintegrowane albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów,

które zawiera wszystkie informacje, o których mowa w ust. 2, nie sporządza się podstawowej

charakterystyki odpadów.

4.

W przypadku gdy wydano pozwolenie zintegrowane albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów,

które nie zawiera wszystkich informacji, o których mowa w ust. 2, sporządza się podstawową

charakterystykę odpadów, która zawiera brakujące informacje.

5.

Podstawową charakterystykę odpadów bez przeprowadzenia badań, o których mowa w ust.

2 pkt 1 lit. h, sporządza się dla odpadów

1)

obojętnych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 118,

2)

dla których wszelkie informacje niezbędne do sporządzenia podstawowej charakterystyki

są znane i uzasadnione, zgodnie z wymaganiami dotyczącymi składowania odpadów, określonymi

w decyzjach właściwych organów,

3)

dla których wykonywanie badań jest niepraktyczne lub dla których testy zgodności nie

mogą zostać wykonane ze względów technicznych lub właściwe metody badań poszczególnych

kryteriów dopuszczania, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 118,

są niedostępne,

4)

komunalnych

- o ile pochodzą od jednego wytwórcy odpadów i stanowią jeden strumień odpadów.

6.

W przypadku odpadów komunalnych, za jeden strumień odpadów uznaje się odpady pochodzące

z jednego regionu gospodarki odpadami komunalnymi.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, odpady mogą być dopuszczone do składowania

na składowisku odpadów danego typu, jeżeli wytwórca lub posiadacz odpadów odpowiedzialny

za ich zagospodarowanie przekaże uzasadnienie w tym zakresie zarządzającemu składowiskiem

odpadów, odpowiednio je dokumentując.

1.

Podstawowa charakterystyka odpadów dla odpadów wytwarzanych regularnie zawiera informacje,

o których mowa w art. 110 ust. 2, oraz wskazuje

1)

zmiany mogące wystąpić w składzie odpadów;

2)

zmiany cech charakterystycznych odpadów;

3)

podatność odpadów na wymywanie ustalane podczas testu wymywania przeprowadzonego dodatkowo

na partii odpadów, o ile test jest uzasadniony;

4)

główne zmieniające się właściwości odpadów.

2.

Przez odpady wytwarzane regularnie rozumie się odpady powstające w instalacjach jednego

rodzaju pod względem technologicznym, przy zastosowaniu surowców charakterystycznych

dla tego procesu technologicznego.

3.

Jeżeli w instalacji wprowadzono zmiany związane z zastosowaniem innych surowców, materiałów

lub zmiany powodujące zmniejszenie albo zwiększenie negatywnego oddziaływania na środowisko,

sporządza się nową podstawową charakterystykę odpadów.

1.

Dla każdej partii odpadów wytwarzanych nieregularnie przed ich skierowaniem na składowisko

odpadów sporządza się odrębną podstawową charakterystykę odpadów.

2.

Przez odpady wytwarzane nieregularnie rozumie się odpady powstające w instalacjach

i procesach różnego rodzaju lub odpady, których skład nie może zostać jednoznacznie

scharakteryzowany, w szczególności odpady powstające wskutek wstępnego przetwarzania,

mieszania lub innych działań powodujących zmianę charakteru lub składu tych odpadów.

1.

Odpady wytwarzane regularnie, kierowane na składowisko odpadów danego typu, poddaje

się testowi zgodności, podczas którego sprawdza się dopuszczalne graniczne wartości

wymywania oraz wybrane parametry charakterystyczne dla danego rodzaju odpadów.

2.

Test zgodności przeprowadza posiadacz odpadów, o którym mowa w art. 110 ust. 1.

3.

Test zgodności przeprowadza się

1)

co najmniej raz na 12 miesięcy lub częściej, jeżeli wynika to z podstawowej charakterystyki

odpadów;

2)

w przypadku zmian w procesie produkcji, w szczególności dotyczących zmiany użytych

surowców lub materiałów.

4.

W przypadku braku zgodności wyniku testu zgodności z informacjami zawartymi w podstawowej

charakterystyce odpadów sporządza się nową podstawową charakterystykę odpadów.

5.

Testu zgodności nie przeprowadza się dla odpadów, o których mowa w art. 110 ust. 5.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 106 ust.

4, art. 107 ust. 2 i art. 108 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem następującym po

dniu ogłoszenia.

1.

Podstawową charakterystykę odpadów oraz testy zgodności wytwórca lub posiadacz odpadów

odpowiedzialny za gospodarowanie odpadami przekazuje zarządzającemu składowiskiem

odpadów, przed przekazaniem odpadów na składowisko odpadów.

2.

Zarządzający składowiskiem odpadów dokonuje weryfikacji odpadów, która polega na

1)

oględzinach przed i po rozładunku odpadów;

2)

sprawdzeniu zgodności przyjmowanych odpadów z informacjami zawartymi w podstawowej

charakterystyce odpadów.

3.

Weryfikacja odpadów może być przeprowadzana w miejscu ich wytwarzania, jeżeli są one

składowane na składowisku odpadów zarządzanym przez ich wytwórcę.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów pobiera próbki odpadów dostarczonych do składowania

na składowisku odpadów co najmniej raz w miesiącu i przechowuje je przez okres co

najmniej miesiąca.

2.

Próbek nie pobiera się w przypadku odpadów, o których mowa w art. 110 ust. 5.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów, a w przypadku jego braku władający powierzchnią

ziemi, przechowuje do czasu zamknięcia składowiska odpadów podstawową charakterystykę

odpadów oraz wyniki testów zgodności.

2.

Zarządzający składowiskiem odpadów przekazuje podstawową charakterystykę odpadów i

wyniki testów zgodności następnemu zarządzającemu składowiskiem odpadów lub władającemu

powierzchnią ziemi.

1.

Kryteria dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu uważa

się za spełnione, jeżeli są potwierdzone badaniami laboratoryjnymi wykonanymi przez

laboratorium, o którym mowa w art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo

ochrony środowiska.

2.

Kryteria dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu obejmują

1)

dopuszczalne graniczne wartości wymywania;

2)

parametry charakterystyczne dla danego rodzaju odpadów.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

klimatu określi, w drodze rozporządzenia

1)

odpady obojętne, dla których podstawową charakterystykę odpadów sporządza się bez

przeprowadzania badań, o których mowa w art. 110 ust. 2 pkt 1 lit. h,

2)

kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu,

3)

zakres badań, o których mowa w art. 117 ust. 1

- kierując się właściwościami odpadów i potrzebą zapewnienia właściwego postępowania

z odpadami na składowisku odpadów oraz uwzględniając rodzaje odpadów i zawartość w

nich substancji organicznych.

Zarządzający składowiskiem odpadów, przed przyjęciem odpadów do składowania na składowisku

odpadów, jest obowiązany także

1)

ustalić masę przyjmowanych odpadów;

2)

sprawdzić zgodność przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania odpadów

lub dokumentach wymaganych przy międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;

3)

w przypadku odpadów rtęci metalicznej - sprawdzić pojemniki i certyfikat wymagane

dla składowania tych odpadów.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów odmawia przyjęcia odpadów do składowania na składowisku

odpadów w przypadku stwierdzenia

1)

niezgodności przyjmowanych odpadów z informacjami zawartymi w podstawowej charakterystyce

odpadów lub niedostarczenia testów zgodności, o ile są wymagane, niezwłocznie po ich

przeprowadzeniu;

2)

niezgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania odpadów

lub dokumentami wymaganymi przy międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;

3)

niezgodności przyjmowanych odpadów z decyzją zatwierdzającą instrukcję prowadzenia

składowiska odpadów, instrukcją prowadzenia składowiska odpadów, pozwoleniem zintegrowanym

lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów.

2.

W przypadku przekazywania do składowania na składowisku odpadów, odpadów niezgodnych

z dokumentami, o których mowa w ust. 1, zarządzający składowiskiem odpadów zawiadamia

o tym niezwłocznie wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do składowania odpadów na składowisku

odpadów w sposób selektywny, mając na uwadze uniknięcie szkodliwych dla środowiska

reakcji pomiędzy składnikami tych odpadów, możliwość dalszego ich wykorzystania oraz

rekultywację i ponowne zagospodarowanie terenu składowiska odpadów.

2.

Dopuszcza się składowanie odpadów, określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 3, na składowisku odpadów w sposób nieselektywny, jeżeli w wyniku takiego składowania

nie nastąpi zwiększenie negatywnego oddziaływania tych odpadów na środowisko.

3

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

klimatu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów, które mogą być składowane

na składowisku odpadów w sposób nieselektywny, kierując się właściwościami odpadów

oraz mając na uwadze, aby w wyniku reakcji pomiędzy wspólnie składowanymi odpadami

nie nastąpiło zwiększenie zagrożenia dla środowiska.

1.

Zakazuje się składowania na składowisku odpadów następujących odpadów

1)

występujących w postaci ciekłej, w tym odpadów zawierających wodę w ilości powyżej

95% masy całkowitej, z wyłączeniem szlamów;

2)

o właściwościach wybuchowych, żrących, utleniających, wysoce łatwopalnych lub łatwopalnych;

3)

zakaźnych medycznych i zakaźnych weterynaryjnych;

4)

powstających w wyniku badań naukowych i prac rozwojowych lub działalności dydaktycznej,

które nie są zidentyfikowane lub są nowe i których oddziaływanie na środowisko jest

nieznane;

5)

opon i ich części, z wyłączeniem opon rowerowych i opon o średnicy zewnętrznej większej

niż 1400 mm;

6)

ulegających biodegradacji selektywnie zebranych;

7)

określonych w przepisach odrębnych.

2.

Zakazuje się składowania odpadów w śródlądowych wodach powierzchniowych i podziemnych,

w polskich obszarach morskich oraz w przypadkach określonych w przepisach odrębnych.

3.

Zakazuje się rozcieńczania lub sporządzania mieszanin odpadów ze sobą lub z innymi

substancjami lub przedmiotami w celu spełnienia kryteriów dopuszczenia odpadów do

składowania na składowisku odpadów danego typu, określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 118.

1.

Okres przygotowania do budowy, budowy oraz prowadzenia składowiska odpadów obejmuje

fazy

1)

przedeksploatacyjną - okres poprzedzający uzyskanie pierwszej ostatecznej decyzji

zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;

2)

eksploatacyjną - okres od dnia uzyskania pierwszej ostatecznej decyzji zatwierdzającej

instrukcję prowadzenia składowiska odpadów do dnia zakończenia rekultywacji składowiska

odpadów;

3)

poeksploatacyjną - okres 30 lat liczony od dnia zakończenia rekultywacji składowiska

odpadów.

2.

Dzień zakończenia rekultywacji składowiska odpadów jest równocześnie dniem zamknięcia

tego składowiska.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów posiada tytuł prawny do całej nieruchomości, na

której znajduje się składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami

związanymi z prowadzeniem tego składowiska, w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną

i poeksploatacyjną.

2.

Lokalizacja, budowa oraz prowadzenie składowiska odpadów musi spełniać wymagania zapewniające

bezpieczne dla życia i zdrowia ludzi oraz dla środowiska składowanie odpadów, w szczególności

wymagania zapobiegające zanieczyszczeniu wód powierzchniowych i podziemnych, gleby

i ziemi oraz powietrza.

3.

Prowadzenie składowiska odpadów obejmuje wszystkie działania podejmowane w fazie eksploatacyjnej

i poeksploatacyjnej dotyczące funkcjonowania składowiska odpadów, w tym monitoring

składowiska odpadów. Składowisko odpadów prowadzi zarządzający składowiskiem odpadów.

4.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany prowadzić monitoring składowiska

odpadów w fazie przedeksploatacyjnej, eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej.

5.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany przekazywać wyniki monitoringu

składowiska odpadów wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska w terminie do końca

pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego po zakończeniu roku, którego te

wyniki dotyczą.

6.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania dotyczące lokalizacji, budowy i prowadzenia składowiska odpadów,

jakim odpowiadają poszczególne typy składowisk odpadów,

2)

zakres, czas i częstotliwość oraz sposób i warunki prowadzenia monitoringu składowisk

odpadów

- kierując się zależnościami między możliwością występowania zagrożeń dla życia i

zdrowia ludzi oraz dla środowiska a lokalizacją, technicznymi parametrami i sposobem

prowadzenia składowiska odpadów oraz uwzględniając zjawiska przyrodnicze i uwarunkowania

geologiczne, a także systemy kontroli poszczególnych elementów środowiska, oraz kierując

się specyficznymi wymaganiami dotyczącymi składowania niektórych rodzajów odpadów.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia

roszczeń z tytułu wystąpienia negatywnych skutków w środowisku oraz szkód w środowisku

w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku

i ich naprawie, w związku z prowadzeniem składowiska odpadów.

2.

Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, może mieć formę depozytu, gwarancji bankowej,

gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej.

3.

Zabezpieczenie w formie depozytu jest wpłacane na odrębny rachunek bankowy wskazany

przez organ wydający decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów,

a zabezpieczenie w formie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy

ubezpieczeniowej jest składane do organu wydającego tę decyzję.

4.

Gwarancja bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub polisa ubezpieczeniowa powinna stwierdzać,

że w razie wystąpienia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku, bank

lub firma ubezpieczeniowa ureguluje zobowiązania w przypadku, o którym mowa w art.

131 ust. 4, na rzecz organu, o którym mowa w art. 129 ust. 1.

1.

Wyznaczenie lokalizacji składowiska odpadów wymaga zgody dyrektora regionalnego zarządu

gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie związanym

z ochroną wód.

2.

Wyznaczenie lokalizacji składowiska odpadów

1)

w pobliżu lotnisk - wymaga zgody organów administracji lotniczej;

2)

w pobliżu obiektów zabytkowych lub na terenie, na którym znajdują się zabytki archeologiczne

- wymaga zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków;

3)

w obszarze pasa nadbrzeżnego oraz portów i przystani morskich - wymaga zgody dyrektora

urzędu morskiego.

3.

Organ właściwy do wydania dla składowiska odpadów decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu odmawia wydania decyzji w przypadku

1)

braku zgody, o której mowa w ust. 1 lub 2;

2)

określonym w przepisach odrębnych.

1.

Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów, z zastrzeżeniem przepisów

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, dodatkowo zawiera

1)

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres

składowiska odpadów;

2)

określenie rodzajów odpadów przewidzianych do składowania na składowisku odpadów;

3)

określenie przewidywanej rocznej i całkowitej masy składowanych odpadów oraz pojemności

składowiska odpadów i jego docelowej rzędnej (maksymalnej wysokości składowania);

4)

opis terenu składowiska odpadów, w szczególności jego charakterystykę geologiczną

i hydrogeologiczną;

5)

opis sposobu zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska lub ograniczenia ilości odpadów

i ich negatywnego oddziaływania na środowisko;

6)

plan dotyczący prowadzenia, w tym zarządzania i monitoringu składowiska odpadów;

7)

wytyczne technicznego zamknięcia składowiska odpadów i kierunek jego rekultywacji;

8)

określenie sposobów zapobiegania awariom i sposobów postępowania w przypadku ich wystąpienia.

2.

Do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów dołącza się oświadczenie

o posiadanym tytule prawnym do dysponowania całą nieruchomością, na której będzie

zlokalizowane składowisko odpadów wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami,

związanymi z prowadzeniem tego składowiska odpadów, w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną

i poeksploatacyjną.

3.

Organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów określa w tym pozwoleniu

wymagania zapewniające ochronę życia i zdrowia ludzi, ochronę środowiska oraz ochronę

uzasadnionych interesów osób trzecich.

4.

Wymagania, o których mowa w ust. 3, dotyczą

1)

typu składowiska odpadów;

2)

warunków technicznych składowiska odpadów;

3)

rodzaju odpadów przeznaczonych do składowania na składowisku odpadów;

4)

rodzaju odpadów niebezpiecznych dopuszczonych do składowania na wydzielonej części

składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, jeżeli część tego składowiska

wydzielono do składowania odpadów niebezpiecznych;

5)

rocznej i całkowitej masy odpadów dopuszczonych do składowania oraz pojemności składowiska

odpadów i docelowej rzędnej (maksymalnej wysokości składowania);

6)

sposobu prowadzenia składowiska odpadów;

7)

sposobu gromadzenia, oczyszczania i odprowadzania odcieków;

8)

sposobu gromadzenia, oczyszczania i wykorzystywania lub unieszkodliwiania gazu składowiskowego;

9)

sposobu, częstotliwości i czasu prowadzenia monitoringu składowiska odpadów;

10)

sposobu postępowania w przypadku wystąpienia awarii;

11)

wytycznych technicznego zamknięcia składowiska odpadów i kierunku jego rekultywacji.

5.

W przypadku gdy budowa składowiska odpadów nie jest określona w wojewódzkim planie

gospodarki odpadami, organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów

odmawia wydania tego pozwolenia.

Zarządzający składowiskiem odpadów może rozpocząć działalność polegającą na prowadzeniu

składowiska odpadów po uzyskaniu kolejno

1)

pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów;

2)

pozwolenia na użytkowanie składowiska odpadów;

3)

decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

1.

Decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wydaje, na wniosek

zarządzającego składowiskiem, marszałek województwa, a w przypadku przedsięwzięć i

zdarzeń na terenach zamkniętych - regionalny dyrektor ochrony środowiska. Właściwość

miejscową organu określa się według miejsca lokalizacji składowiska odpadów.

2.

Wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów

zawiera

1)

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres

składowiska odpadów;

2)

informację o uzyskanym pozwoleniu na użytkowanie składowiska odpadów;

3)

informację o proponowanej formie i wysokości zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa

w art. 125.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się

1)

instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;

2)

dokumenty potwierdzające posiadanie tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością,

na której będzie zlokalizowane składowisko wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami,

związanymi z prowadzeniem tego składowiska, w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną

i poeksploatacyjną;

3)

kopię świadectwa stwierdzającego kwalifikacje kierownika składowiska odpadów w zakresie

gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów;

4)

zaświadczenie o niekaralności zarządzającego składowiskiem

a)

a w przypadku zarządzającego składowiskiem będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, także jego wspólnika, prokurenta, członka rady

nadzorczej lub członka zarządu, za przestępstwa przeciwko środowisku,

b)

będącego osobą fizyczną, a w przypadku zarządzającego składowiskiem będącego osobą

prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jego wspólnika,

prokurenta, członka rady nadzorczej lub członka zarządu, za przestępstwa, o których

mowa w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. - Kodeks karny.

4.

Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów obejmuje fazę eksploatacyjną oraz fazę

poeksploatacyjną i zawiera

1)

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres

składowiska odpadów;

2)

określenie typu składowiska odpadów;

3)

określenie, czy na składowisku odpadów, którego dotyczy instrukcja, jeżeli jest to

składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, zostały wydzielone części,

na których mają być składowane określone rodzaje odpadów niebezpiecznych;

4)

rodzaje odpadów przeznaczonych do składowania na składowisku odpadów;

5)

roczną i całkowitą masę odpadów dopuszczonych do składowania;

6)

docelową rzędną (maksymalną wysokość składowania) i pojemność składowiska odpadów;

7)

rodzaje odpadów, które mogą zostać użyte na tym składowisku odpadów, zamiast innych

materiałów, w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej, oraz sposób ich użycia;

8)

wyszczególnienie urządzeń technicznych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania

składowiska odpadów;

9)

wyszczególnienie aparatury kontrolno-pomiarowej wraz ze schematem rozmieszczenia punktów

pomiarowych;

10)

określenie sposobu składowania poszczególnych rodzajów odpadów;

11)

określenie rodzaju i grubości stosowanej warstwy izolacyjnej;

12)

określenie godzin otwarcia składowiska odpadów;

13)

określenie sposobu zabezpieczenia składowiska odpadów przed dostępem osób nieuprawnionych;

14)

określenie procedury przyjęcia odpadów na składowisko odpadów;

15)

określenie sposobów i częstotliwości prowadzonych badań, o których mowa w art. 117;

16)

określenie planu awaryjnego, w szczególności na wypadek wykrycia zmian w jakości wód

gruntowych z powodu emisji substancji ze składowiska odpadów;

17)

sposób technicznego zamknięcia składowiska odpadów i kierunek jego rekultywacji;

18)

inne działania prowadzone na składowisku odpadów dotyczące prowadzenia i nadzoru nad

składowiskiem odpadów w celu zapewnienia jego prawidłowego funkcjonowania.

5.

Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów stanowi załącznik do decyzji zatwierdzającej

instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

6.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany posiadać instrukcję prowadzenia

składowiska odpadów do czasu zakończenia fazy poeksploatacyjnej składowiska.

7.

Na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, organ o którym mowa w ust. 1, po

zakończeniu fazy poeksploatacyjnej, wydaje decyzję o wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej

instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

1.

Właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, w decyzji zatwierdzającej instrukcję

prowadzenia składowiska odpadów może określić dodatkowe wymagania związane ze specyfiką

składowania odpadów.

2.

W decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, właściwy organ,

o którym mowa w art. 129 ust. 1, zatwierdza również wysokość i formę zabezpieczenia

roszczeń, o którym mowa w art. 125.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia

roszczeń nie później niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca instrukcję

prowadzenia składowiska odpadów stała się ostateczna.

2.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie

roszczeń przez okres zarządzania przez niego składowiskiem odpadów.

3.

Zarządzający składowiskiem odpadów, po uzyskaniu decyzji o wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej

instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, o której mowa w art. 129 ust. 7, może

złożyć wniosek o zwrot ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.

4.

W przypadku wystąpienia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w

rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i

ich naprawie, właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, orzeka, w drodze decyzji,

o przeznaczeniu środków z zabezpieczenia roszczeń na usunięcie tych skutków, o ile

działań tych nie wykonał na własny koszt zarządzający składowiskiem odpadów.

Na stanowisku kierownika składowiska odpadów zarządzający składowiskiem odpadów zatrudnia

osobę posiadającą świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania

odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.

W przypadku gdy z przeglądu ekologicznego lub dokumentacji hydrogeologicznej wynika

brak możliwości monitorowania wód powierzchniowych, podziemnych lub gazu składowiskowego,

właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, w decyzji zatwierdzającej instrukcję

prowadzenia składowiska odpadów, może określić odrębny zakres prowadzenia monitoringu

danego składowiska odpadów, odstępując od wymogów określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 124 ust. 6 pkt 2.

Właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia

instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, w przypadku gdy

1)

zarządzający składowiskiem odpadów nie posiada tytułu prawnego do dysponowania całą

nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów wraz ze wszystkimi

instalacjami i urządzeniami, związanymi z prowadzeniem tego składowiska, w okresie

obejmującym fazę eksploatacyjną i poeksploatacyjną;

2)

sposób prowadzenia składowiska odpadów jest sprzeczny z pozwoleniem na budowę;

3)

sposób prowadzenia składowiska odpadów mógłby powodować zagrożenia dla życia, zdrowia

ludzi lub dla środowiska;

4)

kierownik składowiska odpadów nie posiada świadectwa stwierdzającego kwalifikacje

w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania

odpadów;

5)

zarządzający składowiskiem odpadów będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą

albo wspólnik, prokurent, członek rady nadzorczej lub członek zarządu zarządzającego

składowiskiem będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa przeciwko środowisku

lub za przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z

art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny;

6)

wobec zarządzającego składowiskiem prawomocnie orzeczono karę pieniężną za przestępstwa

przeciwko środowisku na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 października 2002 r.

o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów ponosi odpowiedzialność za całokształt działalności

składowiska odpadów i jest obowiązany do realizacji wszystkich obowiązków wynikających

z obowiązujących przepisów i decyzji, o których mowa w art. 128.

2.

Zarządzający składowiskiem odpadów utrzymuje i prowadzi składowisko odpadów w sposób

zapewniający właściwe funkcjonowanie urządzeń technicznych stanowiących wyposażenie

składowiska odpadów oraz zachowanie wymagań sanitarnych, bezpieczeństwa i higieny

pracy, przeciwpożarowych, a także wymagań ochrony środowiska, zgodnie z instrukcją

prowadzenia składowiska odpadów i decyzją zatwierdzającą tę instrukcję.

3.

Zmiany na składowisku odpadów, o których mowa w art. 129 ust. 4 pkt 2-7, 9-11 i 17,

wymagają wydania decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

4.

W decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów organ, o

którym mowa w art. 129 ust. 1, orzeka o wygaśnięciu dotychczasowej decyzji zatwierdzającej

instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

Zarządzającym gminnym składowiskiem odpadów nie może być jednostka sektora finansów

publicznych. Gmina może utworzyć podmiot niebędący taką jednostką w celu prowadzenia

gminnego składowiska odpadów lub powierzyć wykonywanie praw i obowiązków zarządzającego

gminnym składowiskiem odpadów podmiotowi niebędącemu jednostką sektora finansów publicznych

na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 712 i 2020).

1.

Cena za przyjęcie odpadów do składowania na składowisku odpadów uwzględnia w szczególności

koszty budowy, prowadzenia, w tym zamknięcia i rekultywacji, oraz nadzoru, w tym monitoringu

składowiska odpadów.

2.

Z dniem rozpoczęcia przyjmowania odpadów na składowisko odpadów, zarządzający składowiskiem

odpadów tworzy fundusz rekultywacyjny, na którym gromadzi środki pieniężne na realizację

obowiązków związanych z zamknięciem, rekultywacją, nadzorem, w tym monitoringiem.

Środki są odprowadzane na fundusz w wysokości wystarczającej do pokrycia kosztów,

o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem kosztów budowy.

3.

Fundusz rekultywacyjny może mieć formę odrębnego rachunku bankowego, rezerwy lub gwarancji

bankowej.

4.

Z dniem, gdy decyzja o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów albo decyzja

o zamknięciu składowiska odpadów stała się ostateczna, zarządzający składowiskiem

odpadów może przeznaczyć środki zgromadzone na funduszu rekultywacyjnym na realizację

obowiązków, o których mowa w ust. 2.

5.

Funduszem rekultywacyjnym zarządza zarządzający składowiskiem odpadów.

6.

Zarządzający składowiskiem odpadów podaje do publicznej wiadomości, w tym zamieszcza

na stronie internetowej, o ile ją posiada, udział w cenie za przyjęcie odpadów do

składowania na składowisku odpadów środków odprowadzanych na fundusz rekultywacyjny,

o którym mowa w ust. 2.

7.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się do podmiotu zarządzającego gminnym składowiskiem odpadów,

o którym mowa w art. 136.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany powiadomić niezwłocznie wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego

o stwierdzonych na składowisku odpadów zmianach obserwowanych parametrów, wskazujących

na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla środowiska lub dla życia lub zdrowia

ludzi.

1.

W przypadku stwierdzenia na składowisku odpadów zmian obserwowanych parametrów, wskazujących

na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla środowiska, wojewódzki inspektor

ochrony środowiska określa, w drodze decyzji, zakres i harmonogram działań niezbędnych

do ustalenia przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych zagrożeń dla środowiska.

2.

Po ustaleniu przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych zagrożeń dla środowiska

wojewódzki inspektor ochrony środowiska określa, w drodze decyzji, zakres i harmonogram

działań niezbędnych do usunięcia przyczyn i skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska.

3.

W decyzji, o której mowa w ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska uwzględnia

w szczególności plan awaryjny, o którym mowa w art. 129 ust. 4 pkt 16.

4.

W przypadku zmian obserwowanych parametrów wskazujących na możliwość wystąpienia lub

powstanie zagrożeń dla życia lub zdrowia ludzi decyzje, o których mowa w ust. 1 i

2, wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska

odpadów w przypadku stwierdzenia

1)

niedopełnienia przez zarządzającego składowiskiem odpadów obowiązków, o których mowa

w art. 138, lub

2)

niewykonania obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w art. 139 ust. 2.

2.

W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków wynikających z decyzji, o której

mowa w art. 139 ust. 2, decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska wydaje państwowy

wojewódzki inspektor sanitarny.

3.

W decyzjach, o których mowa w ust. 1 i 2, określa się termin wstrzymania użytkowania

składowiska odpadów. Termin ten nie może być późniejszy niż rok od dnia, w którym

decyzja stała się ostateczna.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, na wniosek zarządzającego składowiskiem

odpadów, odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki

inspektor sanitarny, kierując się stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem

dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, może ustalić, w drodze postanowienia,

termin do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, zawieszając na ten czas postępowanie.

Ustalony termin nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia.

5.

W przypadku nieusunięcia nieprawidłowości w ustalonym terminie odpowiednio wojewódzki

inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny wstrzyma,

w drodze decyzji, użytkowanie składowiska odpadów.

6.

Odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor

sanitarny, na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, po stwierdzeniu, że ustały

przyczyny wstrzymania użytkowania składowiska odpadów, wyraża, w drodze decyzji, zgodę

na wznowienie użytkowania składowiska odpadów. Zarządzający składowiskiem odpadów

może wznowić użytkowanie składowiska odpadów z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna.

7.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz w art. 139 ust. 1 i 2, są wydawane z urzędu.

8.

Odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor

sanitarny decyzjom, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz art. 139 ust. 1 i 2, może nadać

rygor natychmiastowej wykonalności, kierując się stopniem niewykonania obowiązków

oraz zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska.

1.

Decyzja o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów nie wyłącza odpowiedzialności

zarządzającego składowiskiem odpadów za skutki zagrożeń dla środowiska oraz dla życia

i zdrowia ludzi spowodowane niedopełnieniem obowiązków nałożonych na niego niniejszą

ustawą lub określonych w decyzjach, o których mowa w art. 139 ust. 1 i 2.

2.

Usunięcie przyczyn i skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska oraz dla życia

i zdrowia ludzi odbywa się na koszt zarządzającego składowiskiem odpadów.

3.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny

przekazuje kopie wydanych decyzji, o których mowa w art. 139 ust. 1 i 2, art. 140

ust. 1, 2 i 6, właściwemu organowi, o którym mowa w art. 129 ust. 1, w terminie nie

dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

W przypadku wstrzymania użytkowania składowiska odpadów na okres dłuższy niż rok cofa

się zezwolenie na przetwarzanie odpadów.

1.

Dopuszcza się wydobywanie odpadów składowanych na składowisku odpadów.

2.

Wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów posiadającego instrukcję prowadzenia składowiska

odpadów odbywa się na zasadach ustalonych w tej instrukcji.

3.

W przypadku wydobywania odpadów ze składowiska odpadów instrukcja prowadzenia składowiska

odpadów dodatkowo określa

1)

rodzaj i ilość odpadów przewidzianych do wydobycia;

2)

techniczny sposób wydobywania odpadów;

3)

sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie

ludzi oraz na środowisko;

4)

opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;

5)

opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a w przypadku zamkniętego

składowiska odpadów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.

1.

Wydobywanie odpadów

1)

z zamkniętego składowiska odpadów nieposiadającego instrukcji prowadzenia składowiska

odpadów,

2)

ze zwałowiska odpadów

- wymaga uzyskania zgody na wydobywanie odpadów.

2.

Przez zwałowisko odpadów rozumie się miejsce składowania odpadów przemysłowych, dla

którego nie było wymagane uzyskanie decyzji dotyczącej lokalizacji lub decyzji o pozwoleniu

na budowę.

3.

Zgoda na wydobywanie odpadów jest wydawana, w drodze decyzji, przez właściwy organ,

o którym mowa w art. 129 ust. 1.

4.

Wniosek o wydanie zgody na wydobywanie odpadów zawiera

1)

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;

2)

adres składowiska odpadów albo lokalizację zwałowiska odpadów, którego wniosek dotyczy.

5.

Do wniosku zainteresowany wydobyciem odpadów dołącza ekspertyzę dotyczącą wydobywania

odpadów, która obejmuje w szczególności

1)

rodzaj i szacunkową masę odpadów przewidzianych do wydobycia;

2)

techniczny sposób wydobywania odpadów;

3)

sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie

ludzi oraz na środowisko;

4)

opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;

5)

opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a w przypadku zamkniętego

składowiska odpadów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.

6.

Zgoda na wydobywanie odpadów określa

1)

rodzaj i masę odpadów dopuszczonych do wydobycia;

2)

techniczny sposób wydobywania odpadów;

3)

sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie

ludzi oraz na środowisko;

4)

opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;

5)

opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a w przypadku zamkniętego

składowiska odpadów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.

1

Zakazane jest wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów, na którym są składowane

niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne lub niesegregowane (zmieszane) odpady

komunalne z innymi rodzajami odpadów.

2.

Dopuszcza się wydobywanie odpadów, o których mowa w ust. 1, w przypadku rozbiórki

składowiska odpadów, w tym zrekultywowanego składowiska odpadów, jeżeli

1)

w inny sposób nie można usunąć negatywnego oddziaływania składowiska odpadów na środowisko;

2)

jest to konieczne w związku z realizacją planowanego przedsięwzięcia w rozumieniu

ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

1.

Zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wymaga uzyskania zgody

na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.

2.

Zgoda jest wydawana, w drodze decyzji, przez właściwy organ, o którym mowa w art.

129 ust. 1, na wniosek złożony przez zarządzającego składowiskiem odpadów.

3.

Wniosek o wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części

zawiera

1)

datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów lub jego

wydzielonej części;

2)

określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem;

3)

określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz

z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją;

4)

termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.

4.

Jeżeli określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części, lub określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów wraz z harmonogramem

prac związanych z tym zamknięciem lub tą rekultywacją wymaga zmiany instrukcji prowadzenia

składowiska odpadów, zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany równocześnie

z wnioskiem o wydanie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części złożyć wniosek o zatwierdzenie nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów.

5.

Przed wydaniem zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części

wojewódzki inspektor ochrony środowiska, na wniosek właściwego organu, o którym mowa

w art. 129 ust. 1, oraz z udziałem przedstawiciela tego organu przeprowadza kontrolę

składowiska odpadów.

6.

Kontroli, o której mowa w ust. 5, nie przeprowadza się, jeżeli konieczność zamknięcia

składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wynika z zarządzenia pokontrolnego

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.