Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 kwietnia 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii
Table of Provisions (21)
Statutory Text (21 Articles)
Ustala się, że obszarem, na którym wystąpił stan epidemii wywołany zakażeniami wirusem
SARS-CoV-2, jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
1.
Do dnia 26 kwietnia 2020 r. wstrzymuje się przemieszczanie się pasażerów w transporcie
kolejowym wykonywanym z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
W okresie, o którym mowa w ust. 1, osoba przekraczająca granicę państwową, w celu
udania się do swojego miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jest obowiązana
1)
przekazać funkcjonariuszowi Straży Granicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 305), informację o
a)
adresie miejsca zamieszkania lub pobytu, w którym będzie odbywać obowiązkową kwarantannę,
o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi,
b)
numerze telefonu do kontaktu z tą osobą;
2)
odbyć, po przekroczeniu granicy państwowej, obowiązkową kwarantannę, o której mowa
w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi, trwającą 14 dni licząc od dnia następującego po przekroczeniu tej granicy, wraz
z osobami wspólnie zamieszkującymi lub gospodarującymi.
3.
Informację, o której mowa w ust. 2 pkt 1, wraz z innymi danymi osoby, która ją przekazała,
pozyskanymi w ramach kontroli, Straż Graniczna przekazuje
1)
w postaci elektronicznej - do systemu teleinformatycznego udostępnionego przez jednostkę
podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwą w zakresie systemów informacyjnych
ochrony zdrowia, albo
2)
w postaci papierowej - przez przekazanie wojewodom kart lokalizacyjnych wypełnionych
przez osoby, o których mowa w ust. 2, w celu wprowadzenia zawartych w nich danych
do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w pkt 1.
4.
W systemie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, mogą być również przetwarzane dane innych
osób podlegających obowiązkowej kwarantannie w związku z epidemią, o której mowa w
§ 1, a także osób podlegających izolacji w warunkach domowych, osób, w stosunku do
których podjęto decyzję o wykonaniu testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2, oraz
osób zakażonych tym wirusem.
5.
Administratorem danych przetwarzanych w systemie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, jest
minister właściwy do spraw zdrowia.
6.
Dane, o których mowa w ust. 3 i 4, są udostępniane organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
Narodowemu Funduszowi Zdrowia, Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, Kasie Rolniczego
Ubezpieczenia Społecznego, Narodowemu Instytutowi Zdrowia Publicznego - Państwowemu
Zakładowi Higieny, Narodowemu Instytutowi Kardiologii Stefana Kardynała Wyszyńskiego
- Państwowemu Instytutowi Badawczemu, wojewodom, Policji, Państwowej Straży Pożarnej,
Systemowi Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego i operatorowi
wyznaczonemu w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2188, z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005 oraz z 2020 r. poz. 695). Narodowy Fundusz Zdrowia udostępnia dane, o których mowa w ust. 3 i 4, dotyczące
osoby poddanej obowiązkowej kwarantannie lekarzowi podstawowej opieki zdrowotnej wybranemu
na podstawie art. 9 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 172) przez tę osobę.
7.
Dane osób, w stosunku do których podjęto decyzję o wykonaniu testu diagnostycznego
w kierunku SARS-CoV-2, mogą być udostępniane podmiotom odpowiedzialnym za wykonanie
tych testów.
8.
Dane, o których mowa w ust. 3 i 4, dotyczące osób poddanych obowiązkowej kwarantannie
lub izolacji w warunkach domowych
1)
organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej udostępniają na wniosek, właściwego ze względu
na miejsce zamieszkania lub pobytu tych osób, ośrodka pomocy społecznej;
2)
Policja lub wojewoda udostępniają na wniosek
a)
przedsiębiorcy wykonującego działalność polegającą na zapewnieniu funkcjonowania sieci
przesyłowej lub dystrybucyjnej w rozumieniu art. 3 pkt 11a i 11b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne
(Dz. U. z 2019 r. poz. 755, z późn. zm., którego przedstawiciele realizują czynności związane z funkcjonowaniem tej sieci
w miejscu zamieszkania lub pobytu tych osób,
b)
przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 27 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2460 oraz z 2020 r. poz. 374 i 695), wykonującego działalność gospodarczą polegającą na dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych,
świadczeniu usług towarzyszących lub świadczeniu usług telekomunikacyjnych, którego
przedstawiciele realizują czynności związane z funkcjonowaniem tej sieci w miejscu
zamieszkania lub pobytu tych osób.
9.
Informacja o poddaniu osoby kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych, o których
mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi, może być przekazywana przez Narodowy Fundusz Zdrowia jednostkom organizacyjnym publicznej
służby krwi.
10.
Narodowy Instytut Kardiologii Stefana Kardynała Wyszyńskiego - Państwowy Instytut
Badawczy udostępnia dane przetwarzane w Krajowym Rejestrze Pacjentów z COVID-19 ministrowi
właściwemu do spraw zdrowia.
11.
Obowiązku, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się w przypadku przekraczania granicy
Rzeczypospolitej Polskiej w ramach wykonywania czynności zawodowych
1)
przez
a)
załogę statku powietrznego w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1580 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284),
b)
rybaków w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. o pracy na statkach rybackich
(Dz. U. poz. 2197) lub marynarzy w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1889 i 2197), zwanej dalej „ustawą o pracy na morzu”, w tym marynarzy zatrudnionych na zasadach
określonych w art. 46 lub art. 108 ustawy o pracy na morzu, a także marynarzy po upływie okresu pracy na statku schodzących ze statku w polskim
porcie celem bezzwłocznej repatriacji, o której mowa w art. 57 ustawy o pracy na morzu, poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz osoby wykonujące pracę lub świadczące
usługi na morskich platformach wydobywczych i wiertniczych zlokalizowanych na obszarze
Polskiej Wyłącznej Strefy Ekonomicznej Morza Bałtyckiego w oparciu o inny stosunek
niż marynarska umowa o pracę,
c)
członków załogi, o których mowa w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1568, 1901 i 2170 oraz z 2020 r. poz. 284),
d)
załogę statku w rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie morskim,
e)
osoby wykonujące w Rzeczypospolitej Polskiej lub państwie sąsiadującym prace związane
z przygotowaniem lub realizacją inwestycji w zakresie terminalu lub inwestycji towarzyszących
inwestycji w zakresie terminalu w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego
skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1554, 1724 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 284), strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji
w zakresie sieci przesyłowych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 191 i 284) lub strategicznych inwestycji w sektorze naftowym w rozumieniu ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji
w sektorze naftowym
(Dz. U. poz. 630 oraz z 2020 r. poz. 284 i 471);
2)
przez kierowców wykonujących przewóz drogowy w ramach międzynarodowego transportu
drogowego lub międzynarodowego transportu kombinowanego w rozumieniu przepisów o transporcie
drogowym;
3)
przez kierowców wykonujących przewóz drogowy w ramach międzynarodowego transportu
drogowego lub międzynarodowego transportu kombinowanego w rozumieniu przepisów o transporcie
drogowym powracających z zagranicy innymi środkami transportu niż pojazd, którym jest
wykonywany transport drogowy
a)
w celu odbioru odpoczynku, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu
drogowego oraz zmieniającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak
również uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85WE
(Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1, z późn. zm., na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
po odebraniu za granicą odpoczynku, o którym mowa w rozporządzeniu określonym w lit. a, oraz po przerwie w świadczeniu pracy w okolicznościach wskazanych w art. 31
ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1412);
4)
przez obsadę pociągu, o której mowa w § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie
ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji
(Dz. U. z 2015 r. poz. 360 i 1476, z 2016 r. poz. 1849 oraz z 2019 r. poz. 964 i 2352), oraz innych pracowników niezbędnych do wykonywania usług przewozu towarowego w ramach
międzynarodowego transportu kolejowego, wykonujących czynności zawodowe w Rzeczypospolitej
Polskiej lub państwie sąsiadującym, na podstawie listy stanowiącej wykaz tych osób
przekazanej przez przewoźnika albo zarządcę infrastruktury kolejowej do Prezesa Urzędu
Transportu Kolejowego, który przekazuje ją do Komendanta Głównego Straży Granicznej;
5)
przez kierowców wykonujących przewóz drogowy pojazdami samochodowymi lub zespołami
pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony w transporcie
drogowym rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy.
12.
Obowiązku, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się w przypadku przekraczania granicy
Rzeczypospolitej Polskiej
1)
w celu prac w gospodarstwie rolnym, które znajduje się po obu stronach tej granicy;
2)
przez żołnierzy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub żołnierzy wojsk sojuszniczych,
funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby
Ochrony Państwa, wykonujących zadania służbowe;
3)
przez członków misji dyplomatycznych, urzędów konsularnych i przedstawicieli organizacji
międzynarodowych, także członków ich rodzin, którzy przekraczają tę granicę w celu
odbycia tranzytu do innego państwa, trwającego nie dłużej niż 24 godziny liczone od
momentu przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej.
13.
Państwowy inspektor sanitarny właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu,
w których ma być obowiązkowa kwarantanna, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie
art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi, lub inny upoważniony przez Głównego Inspektora Sanitarnego państwowy inspektor sanitarny,
w uzasadnionych przypadkach, decyduje o skróceniu lub zwolnieniu z obowiązku jej odbycia.
1.
Obowiązek, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, jest równoważny z obowiązkiem wynikającym
z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi. Decyzji organu inspekcji sanitarnej nie wydaje się.
2.
Osoba odbywająca obowiązkową kwarantannę, o której mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, informuje
pracodawcę o jej odbywaniu. Informację tę przekazuje się za pośrednictwem systemów
teleinformatycznych lub systemów łączności, w tym przez telefon.
3.
W celu wypłaty osobie odbywającej obowiązkową kwarantannę, o której mowa w § 2 ust.
2 pkt 2, za okres jej trwania, wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495), lub świadczenia pieniężnego z tytułu choroby określonego w odrębnych przepisach,
osoba ta, w terminie 3 dni roboczych od dnia zakończenia obowiązkowej kwarantanny,
o której mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, składa pracodawcy lub podmiotowi zobowiązanemu do
wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu choroby pisemne oświadczenie potwierdzające
odbycie obowiązkowej kwarantanny. Oświadczenie to można złożyć za pośrednictwem systemów
teleinformatycznych lub systemów łączności.
4.
Płatnik składek, który nie jest obowiązany do wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu
choroby, niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni, przekazuje oświadczenie,
o którym mowa w ust. 3, do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Oświadczenie to stanowi
także dowód usprawiedliwiający nieobecność w pracy w okresie odbywania obowiązkowej
kwarantanny, o której mowa w § 2 ust. 2 pkt 2. Oświadczenie to można złożyć za pośrednictwem
systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.
5.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, zawiera
1)
dane osoby, która odbyła obowiązkową kwarantannę, o której mowa w § 2 ust. 2 pkt 2
a)
imię i nazwisko,
b)
numer PESEL, jeżeli go posiada,
c)
serię i numer paszportu, jeżeli był okazywany Straży Granicznej w ramach kontroli;
2)
dzień rozpoczęcia odbywania obowiązkowej kwarantanny, o której mowa w § 2 ust. 2 pkt
2, i dzień jej zakończenia;
3)
podpis osoby, która odbyła obowiązkową kwarantannę, o której mowa w § 2 ust. 2 pkt
2.
6.
Pracodawca lub podmiot zobowiązany do wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu choroby,
o których mowa w ust. 3, może wystąpić do właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej
w celu weryfikacji danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 3. Wystąpienie
wymaga uzasadnienia.
1.
Osoba poddana obowiązkowi kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi, odbywa ją razem z osobami wspólnie zamieszkującymi lub gospodarującymi. Informuje
ona Policję albo organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej o imieniu i nazwisku oraz
nr PESEL i numerze telefonu tych osób, jeżeli go posiadają. Informację tę przekazuje
się za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności, w tym przez
telefon.
2.
Do osób wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących, o których mowa w ust. 1 oraz
§ 2 ust. 2 pkt 2, stosuje się przepisy § 3.
Do dnia 19 kwietnia 2020 r. zakazuje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej przemieszczania
się osób przebywających na tym obszarze, z wyjątkiem przemieszczania się danej osoby
w celu
1)
wykonywania czynności zawodowych lub zadań służbowych, lub pozarolniczej działalności
gospodarczej, lub prowadzenia działalności rolniczej lub prac w gospodarstwie rolnym,
oraz zakupu towarów i usług z tym związanych;
2)
zaspokajania niezbędnych potrzeb związanych z bieżącymi sprawami życia codziennego,
w tym uzyskania opieki zdrowotnej lub psychologicznej, tej osoby, osoby jej najbliższej
w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128 oraz z 2020 r. poz. 568), a jeżeli osoba przemieszczająca się pozostaje we wspólnym pożyciu z inną osobą -
także osoby najbliższej osobie pozostającej we wspólnym pożyciu, oraz zakupu towarów
i usług z tym związanych;
3)
wykonywania ochotniczo i bez wynagrodzenia świadczeń na rzecz przeciwdziałania skutkom
COVID-19, w tym w ramach wolontariatu;
4)
sprawowania lub uczestniczenia w sprawowaniu kultu religijnego, w tym czynności lub
obrzędów religijnych.
1.
Zakazuje się do odwołania wywozu lub zbywania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
1)
respiratorów;
2)
kardiomonitorów, chyba że wojewoda właściwy ze względu na siedzibę wytwórcy, importera
lub dystrybutora wyrazi, na wniosek wytwórcy importera lub dystrybutora, po zasięgnięciu
opinii konsultanta krajowego w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii, zgodę
na ten wywóz lub zbycie.
2.
Zakazu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do wywozu sprzętu określonego w ust.
1 realizowanego przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na potrzeby Polskich
Kontyngentów Wojskowych.
1.
Do odwołania, nie później niż na 36 godzin przed zamiarem wywozu lub zbycia poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej następujących produktów
1)
kombinezonów typu TYVEK,
2)
masek typu FFP2/FFP3,
3)
ochraniaczy na buty (obuwie),
4)
rękawiczek lateksowych,
5)
rękawiczek nitrylowych
- przedsiębiorca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424) ma obowiązek powiadomić o tym wojewodę właściwego dla siedziby albo miejsca zamieszkania
tego przedsiębiorcy. Wojewoda może złożyć wniosek do Prezesa Rady Ministrów w sprawie
zakazu wywozu lub zbycia tych produktów poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Informacja o zamiarze wywozu lub zbycia, o którym mowa w ust. 1, zawiera
1)
wykaz oraz ilość produktów będących przedmiotem wywozu;
2)
wykaz i ilość produktów, o których mowa w ust. 1, będących na stanie magazynowym przedsiębiorcy,
oraz adresy magazynów, w których te towary się znajdują.
3.
W przypadku gdy towar zostanie wywieziony z magazynu innego przedsiębiorcy, przedsiębiorca
dokonujący powiadomienia wskazuje w informacji również dane przedsiębiorcy, do którego
należy magazyn, oraz adres magazynu, z którego zostaną wywiezione towary podlegające
ograniczeniom.
4.
Informację, o której mowa w ust. 2 lub 3, oraz informację o złożeniu wniosku, o którym
mowa w ust. 1, wojewoda niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.
5.
Ograniczeń, o których mowa w ust. 1-4, nie stosuje się do wykonywanego wywozu produktów
określonych w ust. 1 środkami transportu regularnie przekraczającymi granicę Rzeczypospolitej
Polskiej, bez zamiaru dalszego zbycia lub wywozu, jeżeli produkty te są wykorzystywane
wyłącznie w tych środkach transportu w celu zapewnienia bezpieczeństwa sanitarnego.
1.
Do odwołania ustanawia się czasowe ograniczenie
1)
prowadzenia przez przedsiębiorców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców oraz przez inne podmioty, działalności
a)
polegającej na przygotowywaniu i podawaniu posiłków i napojów gościom siedzącym przy
stołach lub gościom dokonującym własnego wyboru potraw z wystawionego menu, spożywanych
na miejscu (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 56.10.A), z wyłączeniem
realizacji usług polegających na przygotowywaniu i podawaniu żywności na wynos lub
jej przygotowywaniu i dostarczaniu oraz działalności restauracyjnej lub barowej prowadzonej
w środkach transportu, wykonywanej przez oddzielne jednostki,
b)
związanej z organizacją, promocją lub zarządzaniem imprezami, takimi jak targi, wystawy,
kongresy, konferencje, spotkania, włączając działalności polegające na zarządzaniu
i dostarczaniu pracowników do obsługi terenów i obiektów, w których te imprezy mają
miejsce (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 82.30.Z),
c)
twórczej związanej z wszelkimi zbiorowymi formami kultury i rozrywki (ujętej w Polskiej
Klasyfikacji Działalności w dziale 90.0),
d)
związanej z projekcją filmów lub nagrań wideo w kinach, na otwartym powietrzu lub
w pozostałych miejscach oraz działalności klubów filmowych (ujętej w Polskiej Klasyfikacji
Działalności w podklasie 59.14.Z),
e)
związanej z konsumpcją i podawaniem napojów (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności
w podklasie 56.30),
f)
związanej z prowadzeniem kasyn, z wyłączeniem kasyn internetowych,
g)
związanej z fryzjerstwem i pozostałymi zabiegami kosmetycznymi (ujętej w Polskiej
Klasyfikacji Działalności w podklasie 96.02.Z),
h)
związanej z działalnością salonów tatuażu i piercingu (ujętej w Polskiej Klasyfikacji
Działalności w podklasie 96.09.Z),
i)
usługowej związanej z poprawą kondycji fizycznej (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności
w podklasie 96.04.Z),
j)
związanej ze sportem, rozrywkowej i rekreacyjnej (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności
w dziale 93.0), w szczególności polegającej na prowadzeniu miejsc spotkań, klubów,
w tym klubów tanecznych i klubów nocnych oraz basenów, siłowni, klubów fitness,
k)
związanej z prowadzeniem usług hotelarskich w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz
usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 238 oraz z 2020 r. poz. 374 i 568);
2)
działalności bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałej działalności związanej z
kulturą (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w dziale 91.0);
3)
sprawowania kultu religijnego w miejscach publicznych, w tym w budynkach i innych
obiektach kultu religijnego.
2.
Do odwołania w obiektach handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m
1)
handlu detalicznego właścicielom lub najemcom powierzchni handlowej, z wyłączeniem
właścicieli lub najemców, których przeważająca działalność polega na sprzedaży
a)
żywności w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1252 oraz z 2020 r. poz. 284 i 285),
b)
produktów kosmetycznych w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych
(Dz. U. poz. 2227) innych niż przeznaczone do perfumowania lub upiększania,
c)
artykułów toaletowych,
d)
środków czystości,
e)
produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
(Dz. U. z 2019 r. poz. 499, z późn. zm., w tym w aptekach lub punktach aptecznych,
f)
wyrobów medycznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 186),
g)
środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 43 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności
i żywienia,
h)
gazet,
i)
artykułów budowlanych lub remontowych,
j)
artykułów dla zwierząt domowych lub
k)
paliw;
2)
prowadzenia działalności usługowej właścicielom lub najemcom powierzchni usługowej,
z wyłączeniem właścicieli lub najemców, których przeważająca działalność polega na
świadczeniu usług: medycznych, bankowych, pocztowych, ubezpieczeniowych, pralniczych
lub gastronomicznych polegających jedynie na przygotowywaniu i dostarczaniu żywności,
oraz w punktach odbioru przesyłek;
3)
prowadzenia handlu detalicznego lub prowadzenia działalności usługowej na wyspach
handlowych.
3.
Do odwołania ustanawia się czasowe ograniczenie
1)
prowadzenia usług rehabilitacyjnych w ramach prewencji rentowej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 266, 321, 568 i 695);
2)
działalności samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, dla których podmiotem
tworzącym jest Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
4.
Zakazuje się, do odwołania, sprowadzania z zagranicy i wywozu poza granicę Rzeczypospolitej
Polskiej oraz przewozu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zwłok i szczątków
ludzkich, z wyłączeniem szczątków powstałych ze spopielenia zwłok.
5.
Zakazu, o którym mowa w ust. 4, nie stosuje się w przypadku
1)
sprowadzania z zagranicy oraz przewozu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
zwłok i szczątków żołnierzy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, żołnierzy i funkcjonariuszy
Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz pracowników cywilnych
zatrudnionych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego
lub Służbie Wywiadu Wojskowego, zmarłych i poległych podczas wykonywania zadań służbowych
poza granicami państwa, w tym w ramach Polskich Kontyngentów Wojskowych;
2)
wydania przez Głównego Inspektora Sanitarnego lub działającego z jego upoważnienia
państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego zezwolenia na wywóz poza granicę
Rzeczypospolitej Polskiej zwłok i szczątków ludzkich; przepisy art. 14 ust. 2, 5 i 6 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1473 oraz z 2020 r. poz. 284) oraz przepisy wydane na podstawie art. 14 ust. 7 tej ustawy stosuje się.
1.
Ograniczenia, o których mowa w § 8 ust. 1
1)
pkt 1 lit. a-j oraz pkt 2, polegają na całkowitym zakazie prowadzenia działalności;
2)
pkt 1 lit. k, polegają na całkowitym zakazie prowadzenia działalności, z wyłączeniem
realizacji usług polegających na zapewnieniu miejsca zakwaterowania
a)
dla osób objętych kwarantanną lub izolacją,
b)
dla osób wykonujących zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 295 i 567),
c)
w związku z wykonywaniem przez nie czynności zawodowych lub zadań służbowych, lub
pozarolniczej działalności gospodarczej, lub prowadzenia działalności rolniczej,
d)
pacjentów i ich opiekunów, jeżeli konieczność zapewnienia zakwaterowania wynika z
warunków określonych dla danego świadczenia opieki zdrowotnej;
3)
pkt 3, polegają na obowiązku zapewnienia, aby
a)
do dnia 19 kwietnia 2020 r. w trakcie sprawowania kultu religijnego, w tym czynności
lub obrzędów religijnych, na danym terenie lub w danym obiekcie znajdowało się łącznie,
zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz pomieszczeń, nie więcej niż 5 uczestników, oprócz
osób sprawujących kult religijny, osób dokonujących pochowania lub osób zatrudnionych
przez zakład lub dom pogrzebowy w przypadku pogrzebu,
b)
od dnia 20 kwietnia 2020 r.
-
w trakcie sprawowania kultu religijnego, w tym czynności lub obrzędów religijnych,
w budynku użyteczności publicznej przeznaczonym na potrzeby kultu religijnego znajdował
się 1 uczestnik na 15 m
-
na cmentarzu znajdowało się nie więcej niż 50 uczestników podczas jednego pogrzebu,
oprócz osób sprawujących kult religijny, osób dokonujących pochowania lub osób zatrudnionych
przez zakład lub dom pogrzebowy.
2.
Do odwołania zakazuje się w soboty i niedziele handlu detalicznego w obiektach handlowych
o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m
3.
Ograniczenie, o którym mowa w § 8 ust. 2, polega na całkowitym zakazie prowadzenia
działalności.
4.
Ograniczenia, o których mowa w § 8 ust. 3
1)
pkt 1, obejmują całkowity zakaz wykonywania usług rehabilitacyjnych realizowanych
w ramach zamówień udzielanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
2)
pkt 2, polegają na nieudzielaniu pacjentom świadczeń opieki zdrowotnej.
5.
Do dnia 19 kwietnia 2020 r. może przebywać w obiektach handlowych lub usługowych,
o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz w placówkach handlowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i
święta oraz w niektóre inne dni
(Dz. U. z 2019 r. poz. 466), w tym samym czasie, nie więcej niż
1)
3 osoby na jedno stanowisko kasowe, z tym że w godzinach 10.00-12.00 mogą to być wyłącznie
osoby powyżej 65. roku życia,
2)
3 osoby na jedno stanowisko kasowe - w przypadku stacji paliw płynnych w rozumieniu
art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i
święta oraz w niektóre inne dni,
3)
3 osoby na jedno miejsce prowadzenia sprzedaży - w przypadku handlu na straganie lub
targowisku
- z wyłączeniem osób stanowiących obsługę tych obiektów, placówek, targowisk oraz
straganów.
6.
Od dnia 20 kwietnia 2020 r. do odwołania może przebywać w obiektach handlowych lub
usługowych, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz w placówkach handlowych w
rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i
święta oraz w niektóre inne dni, w tym samym czasie, nie więcej niż
1)
4 osoby na jedno stanowisko kasowe, w przypadku gdy powierzchnia, na której odbywa
się handel lub są świadczone usługi, wynosi nie więcej niż 100 m
2)
4 osoby na jedno stanowisko kasowe - w przypadku stacji paliw płynnych w rozumieniu
art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i
święta oraz w niektóre inne dni,
3)
4 osoby na jedno miejsce prowadzenia sprzedaży - w przypadku handlu na straganie lub
targowisku
- z wyłączeniem osób stanowiących obsługę tych obiektów, placówek, targowisk oraz
straganów.
7.
Ograniczeń, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i ust. 6 pkt 1, w zakresie dotyczącym osób
powyżej 65. roku życia nie stosuje się
1)
jeżeli wydanie z apteki lub punktu aptecznego produktu leczniczego, wyrobu medycznego
lub środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego innym osobom jest konieczne
ze względu na nagłe zagrożenie życia lub zdrowia;
2)
w przypadku gdy przeważająca działalność polega na handlu hurtowym.
8.
Do odwołania osoby, o których mowa w ust. 5 pkt 1-3 oraz w ust. 6 pkt 1-3, są obowiązane
nosić podczas zakupu towarów lub usług rękawiczki jednorazowe.
9.
Do odwołania
1)
obiekty handlowe lub usługowe, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 1 i 2, placówki handlowe
w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i
święta oraz w niektóre inne dni oraz zarządzający targowiskami (straganami) są obowiązani zapewnić rękawiczki jednorazowe
lub środki do dezynfekcji rąk;
2)
obiekty handlowe lub usługowe, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz placówki
handlowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i
święta oraz w niektóre inne dni są obowiązane dokonywać, w godzinach ich otwarcia, co najmniej raz na godzinę, dezynfekcji
stanowiska kasowego lub stanowiska obsługi;
3)
zakłady pracy są obowiązane zapewnić
a)
osobom zatrudnionym niezależnie od podstawy zatrudnienia rękawiczki jednorazowe lub
środki do dezynfekcji rąk,
b)
odległość między stanowiskami pracy wynoszącą co najmniej 1,5 m, chyba że jest to
niemożliwe ze względu na charakter działalności wykonywanej w danym zakładzie pracy,
a zakład ten zapewnia środki ochrony osobistej związane ze zwalczaniem epidemii COVID-19.
10.
Do odwołania w placówkach pocztowych, o których mowa w art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, dopuszczalna liczba osób przebywających, w tym samym czasie, w danej placówce nie
może być większa niż 2 osoby na jedno stanowisko obsługi, z wyłączeniem osób stanowiących
obsługę placówki pocztowej.
Do odwołania ustanawia się czasowe ograniczenie wykonywania działalności leczniczej
polegające na zaprzestaniu
1)
udzielania świadczeń w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach
i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1056, z 2019 r. poz. 1815 oraz z 2020 r. poz. 284);
2)
udzielania świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu rehabilitacji leczniczej, z wyjątkiem
przypadków, w których zaprzestanie rehabilitacji grozi poważnym pogorszeniem stanu
zdrowia pacjenta, oraz z wyjątkiem
a)
świadczeń udzielanych za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności,
w tym obejmujących kardiologiczną telerehabilitację hybrydową,
b)
świadczeń stacjonarnych w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1373, z późn. zm., udzielanych pacjentom w ramach ciągłości i kontynuacji leczenia, przeniesionych
bezpośrednio z ośrodka leczenia ostrej fazy choroby, w rozumieniu tych przepisów;
3)
udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu programów zdrowotnych w rozumieniu przepisów
wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, w pojazdach (pracowni mobilnej);
4)
udzielania świadczenia zdrowotnego z zakresu leczenia stomatologicznego w pojazdach
(dentobusach), z wyjątkiem świadczeń udzielanych w związku z przeciwdziałaniem COVID-19,
przez podmioty wykonujące działalność leczniczą wpisane do wykazu, o którym mowa w
art. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych
nimi sytuacji kryzysowych
(Dz. U. poz. 374, 567, 568 i 695);
5)
sprawowania opieki stomatologicznej w rozumieniu ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o opiece zdrowotnej nad uczniami
(Dz. U. poz. 1078).
1.
Do odwołania podmioty udzielające świadczeń opieki zdrowotnej za pośrednictwem systemów
teleinformatycznych lub systemów łączności potwierdzają tożsamość świadczeniobiorcy,
o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, na podstawie danych przekazanych przez tego świadczeniobiorcę za pośrednictwem tych
systemów, w tym przez telefon.
2.
W razie niepotwierdzenia prawa świadczeniobiorcy do świadczeń opieki zdrowotnej w
sposób określony w art. 50 ust. 1 lub 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, świadczeniobiorca może złożyć oświadczenie o przysługującym mu prawie do świadczeń
opieki zdrowotnej za pośrednictwem systemów, o których mowa w ust. 1, w tym przez telefon. Przepisów art. 50 ust. 6, 8 i 10 ustawy z dnia 27 sierpnia
2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie stosuje się.
3.
Wymóg, o którym mowa w art. 20 ust. 2a pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, dostarczenia oryginału skierowania nie później niż w terminie 14 dni roboczych od
dnia wpisania na listę oczekujących na udzielenie świadczenia nie ma zastosowania
do odwołania.
4.
Świadczeniobiorca ma obowiązek dostarczyć świadczeniodawcy oryginał skierowania w
terminie 21 dni od dnia odwołania stanu epidemii, jednakże nie później niż w dniu
udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej wykonywanego na podstawie tego skierowania.
5.
Do odwołania świadczeniobiorca, który nie zgłosił się na ustalony termin udzielenia
świadczenia opieki zdrowotnej i został z tego powodu skreślony z listy, o której mowa
w art. 20 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, podlega przywróceniu na tę listę bez konieczności uprawdopodobnienia, że niezgłoszenie
się nastąpiło z powodu siły wyższej. Wniosek o przywrócenie na listę oczekujących,
o którym mowa w art. 20 ust. 10f ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, świadczeniobiorca zgłasza nie później niż w terminie 14 dni od dnia odwołania stanu
epidemii.
6.
Dokument elektroniczny, o którym mowa w art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, może zawierać dane inne niż wskazane w art. 50 ust. 5 tej ustawy, w szczególności
informację o poddaniu świadczeniobiorcy kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych,
o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych
u ludzi.
7.
Do odwołania, zlecenie wykonania badania laboratoryjnego polegającego na wykonaniu
testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2 następujące za pośrednictwem systemu,
o którym mowa w § 2 ust. 3 pkt 1, uznaje się za spełniające standardy jakości, o których
mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie standardów jakości
dla medycznych laboratoriów diagnostycznych i mikrobiologicznych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1923 i 2065 oraz z 2020 r. poz. 464).
1.
Zlecenia na zaopatrzenie w wyroby medyczne i zlecenia naprawy, o których mowa w art. 38 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego
przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 357), mogą być wystawiane, do odwołania, za pośrednictwem systemów teleinformatycznych
lub systemów łączności.
2.
W przypadku braku możliwości weryfikacji zleceń, o których mowa w ust. 1, i potwierdzenia
posiadania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej za pośrednictwem serwisów internetowych
lub usług informatycznych Narodowego Funduszu Zdrowia, weryfikacja i potwierdzenie
mogą nastąpić, do odwołania, za pośrednictwem innych systemów teleinformatycznych
lub systemów łączności.
3.
Do odwołania osoby, o których mowa w art. 27 ust. 1 oraz art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu
oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, mogą nie przekazywać odpowiednio formularzy: ZLK 1 Zgłoszenie podejrzenia lub rozpoznania
zakażenia lub choroby zakaźnej oraz ZLB 1 Zgłoszenie dodatniego wyniku badania w kierunku
biologicznych czynników chorobotwórczych, dotyczących zakażenia SARS-CoV-2, pod warunkiem
zlecania wykonania testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2 oraz przekazania jego
wyniku za pośrednictwem systemu, o którym mowa w § 2 ust. 3 pkt 1.
4.
W przypadku braku możliwości dołączenia do wniosku o dofinansowanie ze środków Państwowego
Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zaopatrzenia w wyroby medyczne, potwierdzonej
za zgodność przez świadczeniodawcę realizującego zlecenie na zaopatrzenie w wyroby
medyczne, kopii zrealizowanego zlecenia, o której mowa w § 11 ust. 4 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia
25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane
ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
(Dz. U. z 2015 r. poz. 926 oraz z 2019 r. poz. 1275), wprowadza się, do odwołania, możliwość dołączenia do wniosku potwierdzonej przez
świadczeniodawcę realizującego zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne kopii dokumentu
potwierdzającego odbiór wyrobu medycznego, który zawiera unikalny numer identyfikacyjny
nadany przez system informatyczny Narodowego Funduszu Zdrowia, wystawiony przez świadczeniodawcę
realizującego zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne wraz z fakturą określającą
cenę nabycia z wyodrębnioną kwotą opłacaną w ramach ubezpieczenia zdrowotnego oraz
kwotą udziału własnego lub inny dokument potwierdzający zakup.
1.
Do odwołania wykonywanie zadań przez urząd administracji publicznej lub jednostkę
organizacyjną wykonującą zadania o charakterze publicznym, może podlegać ograniczeniu
polegającym na wykonywaniu
1)
wyłącznie zadań niezbędnych do zapewnienia pomocy obywatelom;
2)
określonych zadań przez ten urząd lub jednostkę w sposób wyłączający bezpośrednią
obsługę interesantów.
2.
Do zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zalicza się w szczególności sprawy z zakresu
1)
rejestracji stanu cywilnego;
2)
ewidencji ludności i dowodów osobistych;
3)
pomocy społecznej;
4)
świadczenia usług komunalnych;
5)
działania urzędów pracy, w tym wsparcia przedsiębiorców w związku z epidemią wywołaną
zakażeniami wirusem SARS-CoV-2;
6)
wydawania praw jazdy, dowodów rejestracyjnych i innych dokumentów komunikacyjnych;
7)
administracji architektoniczno-budowlanej, w tym dotyczące
a)
decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji celu publicznego wydawanych na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
(Dz. U. z 2020 r. poz. 293 i 471),
b)
decyzji o pozwoleniu na budowę, sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych lub decyzji
o pozwoleniu na użytkowanie wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, z późn. zm.,
c)
decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydawanej na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
inwestycji w zakresie dróg publicznych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1474, z 2019 r. poz. 1716 oraz z 2020 r. poz. 471),
d)
decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydawanej na podstawie ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 710, z późn. zm.;
8)
ochrony środowiska, w tym dotyczące
a)
decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji wydawanej na podstawie
ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko
(Dz. U. z 2020 r. poz. 283, 284, 322 i 471),
b)
decyzji zezwalającej na usunięcie drzew lub krzewów wydawanej na postawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
(Dz. U. z 2020 r. poz. 55 i 471);
9)
korzystania z wód, w zakresie zgody wodnoprawnej wydawanej na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne
(Dz. U. z 2020 r. poz. 310, 284 i 695).
3.
Decyzję o rodzaju i formie wprowadzanych ograniczeń, o których mowa w ust. 1, podejmuje,
z zastrzeżeniem ust. 2, kierownik urzędu administracji publicznej lub kierujący jednostką
organizacyjną wykonującą zadania o charakterze publicznym, uwzględniając konieczność
zapewnienia bezpieczeństwa obywateli, zawiadamiając o tych ograniczeniach, w drodze
ogłoszenia, na stronie podmiotowej urzędu lub jednostki, a także przez wywieszenie
ogłoszenia w siedzibie urzędu lub jednostki.
1.
Do odwołania zakazuje się
1)
organizowania zgromadzeń w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. - Prawo o zgromadzeniach
(Dz. U. z 2019 r. poz. 631);
2)
innych niż określone w pkt 1 zgromadzeń organizowanych w ramach działalności kościołów
i innych związków wyznaniowych oraz imprez, spotkań i zebrań niezależnie od ich rodzaju,
z wyłączeniem spotkań danej osoby z jej osobami najbliższymi w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny lub z osobami najbliższymi osobie, z którą pozostaje we wspólnym pożyciu.
2.
Ograniczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do spotkań i zebrań związanych
z wykonywaniem czynności zawodowych lub zadań służbowych, lub pozarolniczej działalności
gospodarczej, lub prowadzeniem działalności rolniczej lub prac w gospodarstwie rolnym.
1.
Do odwołania nakazuje się udostępnienie, w celu zwalczania epidemii, nieruchomości,
lokali i terenów, jeżeli są one przewidziane w planie, o którym mowa w art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi.
2.
Wojewoda, na podstawie informacji uzyskanej od właściwego wojewódzkiego inspektora
sanitarnego, informuje właściciela o obowiązku udostępnienia nieruchomości, lokalu
i terenu.
1.
Do dnia 19 kwietnia 2020 r. zakazuje się korzystania z
1)
pełniących funkcje publiczne i pokrytych roślinnością terenów zieleni, w szczególności
parków, zieleńców, promenad, bulwarów, ogrodów botanicznych, zoologicznych, jordanowskich
i zabytkowych, a także plaż;
2)
pełniących funkcje publiczne terenów leśnych, w szczególności: parkingów leśnych,
miejsc postoju pojazdów, miejsc edukacji leśnej, miejsc małej infrastruktury leśnej
i miejsc biwakowania.
2.
Od dnia 20 kwietnia 2020 r. do odwołania zakazuje się korzystania
1)
z ogrodów zoologicznych, placów zabaw oraz ogrodów jordanowskich w części, w jakiej
ten ogród ma plac zabaw lub urządzenia przeznaczone do zabawy dzieci;
2)
ze znajdujących się na terenach leśnych miejsc małej infrastruktury leśnej, urządzeń
przeznaczonych do zabawy dzieci, wiat i miejsc biwakowania.
3.
Zakazy, o których mowa w ust. 1 i 2, nie dotyczą
1)
wykonywania czynności zawodowych, zadań służbowych lub pozarolniczej działalności
gospodarczej prowadzonych na terenach, o których mowa w ust. 1 i 2, na podstawie umów
zawartych w tym zakresie;
2)
działań wynikających z konieczności ochrony zdrowia i życia ludzi oraz, wobec braku
innych rozwiązań, zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego lub ochrony interesu publicznego;
3)
wykonywania ochotniczo i bez wynagrodzenia świadczeń na rzecz przeciwdziałania skutkom
COVID-19, w tym w ramach wolontariatu.
1.
Do odwołania, w przypadku gdy przemieszczanie się następuje
1)
pieszo - jednocześnie mogą się poruszać osoby w odległości nie mniejszej niż 2 m od
siebie, chyba że zachowanie tej odległości nie jest możliwe ze względu na opiekę nad
a)
dzieckiem do ukończenia 13. roku życia,
b)
osobą z orzeczeniem o niepełnosprawności, osobą z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności,
osobą z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego lub osobą, która ze względu
na stan zdrowia nie może poruszać się samodzielnie;
2)
środkami publicznego transportu zbiorowego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2475 i 2493 oraz z 2020 r. poz. 400 i 462) oraz pojazdami samochodowymi przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu więcej niż
9 osób łącznie z kierowcą - danym środkiem lub pojazdem można przewozić, w tym samym
czasie, nie więcej osób niż wynosi połowa miejsc siedzących.
2.
Wyłącznie pod opieką osoby sprawującej władzę rodzicielską, opiekuna prawnego albo
innej osoby dorosłej jest możliwe przemieszczanie się
1)
małoletniego - do dnia 19 kwietnia 2020 r.;
2)
małoletniego do ukończenia 13. roku życia - od dnia 20 kwietna 2020 r. do odwołania.
3.
Do odwołania zakazuje się korzystania z rowerów miejskich dostępnych publicznie zgodnie
z regulacjami określonymi przez miasta, gminy lub powiaty.
1.
Do odwołania nakłada się obowiązek zakrywania, przy pomocy odzieży lub jej części,
maski, maseczki albo kasku ochronnego, o którym mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. z 2020 r. poz. 110, 284, 568 i 695), ust i nosa
1)
w środkach publicznego transportu zbiorowego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym oraz w pojazdach samochodowych, którymi poruszają się osoby niezamieszkujące lub
niegospodarujące wspólnie;
2)
w miejscach ogólnodostępnych, w tym
a)
na drogach i placach, na terenie cmentarzy, parków, zieleńców, promenad, bulwarów,
ogrodów botanicznych, ogrodów zabytkowych, plaż, miejsc postoju pojazdów, parkingów
leśnych,
b)
w zakładach pracy oraz w budynkach użyteczności publicznej przeznaczonych na potrzeby
administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty,
szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej,
obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych,
turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym,
morskim lub wodnym śródlądowym; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także
budynek biurowy lub socjalny,
c)
w obiektach handlowych lub usługowych, placówkach handlowych lub usługowych i na targowiskach
(straganach),
d)
na terenie nieruchomości wspólnych w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali
(Dz. U. z 2020 r. poz. 532 i 568) oraz na terenie takich nieruchomości o innych formach posiadania.
2.
Obowiązku określonego w ust. 1 nie stosuje się w przypadku
1)
pojazdu samochodowego, w którym przebywają lub poruszają się: jedna osoba albo jedna
osoba z co najmniej jednym dzieckiem, o którym mowa w pkt 2, albo osoby zamieszkujące
lub gospodarujące wspólnie;
2)
dziecka do ukończenia 4. roku życia;
3)
osoby, która nie może zakrywać ust lub nosa z powodu stanu zdrowia, całościowych zaburzeń
rozwoju, zaburzeń psychicznych, niepełnosprawności intelektualnej w stopniu umiarkowanym,
znacznym albo głębokim, lub osoby mającej trudności w samodzielnym zakryciu lub odkryciu
ust lub nosa; okazanie orzeczenia lub zaświadczenia w tym zakresie nie jest wymagane;
4)
osoby wykonującej czynności zawodowe, służbowe lub zarobkowe w budynkach, zakładach,
obiektach, placówkach i targowiskach (straganach), o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit.
b i c, z wyjątkiem osoby wykonującej bezpośrednią obsługę interesantów lub klientów
w czasie jej wykonywania;
5)
kierującego środkiem publicznego transportu zbiorowego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym lub pojazdem samochodowym wykonującym zarobkowy przewóz osób, jeżeli operator publicznego
transportu zbiorowego albo organizator tego transportu w rozumieniu art. 4 ust. 1
pkt 8 i 9 tej ustawy albo przedsiębiorca wykonujący działalność w zakresie zarobkowego
przewozu osób zapewniają oddzielenie kierującego od przewożonych osób w sposób uniemożliwiający
styczność w rozumieniu art. 2 pkt 25 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi;
6)
duchownego sprawującego kult religijny, w tym czynności lub obrzędy religijne, a w
przypadku braku duchownego - innej osoby sprawującej kult religijny, podczas jego
sprawowania;
7)
żołnierza Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk sojuszniczych, a także funkcjonariusza
Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego, wykonujących zadania służbowe,
stosujących środki ochrony osobistej odpowiednie do rodzaju wykonywanych czynności;
8)
osoby, której miejscem stałego lub czasowego pobytu są budynki użyteczności publicznej
przeznaczone na potrzeby wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej,
chyba że zarządzający takim budynkiem postanowi inaczej;
9)
osoby przebywającej na terenie lasu.
3.
Osoba wykonująca czynności zawodowe w obiektach handlowych lub usługowych lub w placówkach
handlowych lub usługowych może w czasie wykonywania tych czynności zawodowych realizować
obowiązek, o którym mowa w ust. 1, przez zakrywanie ust i nosa przy pomocy przyłbicy,
jeżeli stanowisko kasowe lub miejsce prowadzenia sprzedaży lub świadczenia usług,
na którym wykonuje ona czynności zawodowe, jest oddzielone od klientów dodatkową przesłoną
ochronną.
4.
Odkrycie ust i nosa jest możliwe w przypadku
1)
konieczności identyfikacji lub weryfikacji tożsamości danej osoby, a także w związku
ze świadczeniem danej osobie usług, jeżeli jest to niezbędne do ich świadczenia;
2)
umożliwienia komunikowania się z osobą głuchą lub głuchoniemą.
1.
Przepis § 7 ust. 2 pkt 2 stosuje się do wywozu lub zbycia dokonywanego od dnia 20
kwietnia 2020 r.
2.
Ograniczenia, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 1 lit. k, nie stosuje się w przypadku,
gdy świadczenie usług hotelarskich w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz
usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych rozpoczęło się przed dniem 31 marca 2020 r.
3.
Zakazu, o którym mowa w § 8 ust. 4, nie stosuje się w przypadku, gdy pozwolenia i
zaświadczenia, o których mowa w art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, zostały wydane przed dniem 1 kwietnia 2020 r.
4.
Ograniczenie, o którym mowa w § 10
1)
pkt 2, nie stosuje się do działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń
opieki zdrowotnej z zakresu rehabilitacji leczniczej udzielanych w warunkach stacjonarnych,
rozpoczętych najpóźniej w dniu 1 kwietnia 2020 r., do dnia zakończenia udzielania
tych świadczeń;
2)
pkt 3, stosuje się od dnia 1 kwietnia 2020 r.
5.
Przepisy § 13 ust. 2 i 3 w zakresie spraw wymienionych w § 13 ust. 2 stosuje się od
dnia 22 kwietnia 2020 r., chyba że kierownik urzędu administracji publicznej lub kierujący
jednostką organizacyjną wykonującą zadania o charakterze publicznym postanowi o ich
zastosowaniu w terminie wcześniejszym.
Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych
ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii
(Dz. U. poz. 658, 673 i 674).
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.