Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zadośćuczynieniu rodzinom ofiar zbiorowych wystąpień wolnościowych w latach 1956-1989

1.

Ustawa określa zasady zadośćuczynienia członkom rodzin osób, które na skutek działań

wojska, milicji i innych organów aparatu bezpieczeństwa poniosły śmierć w związku

z wystąpieniami wolnościowymi na rzecz odzyskania przez Państwo Polskie suwerenności,

niepodległości oraz respektowania praw człowieka i obywatela w czerwcu 1956 r. w Poznaniu,

w październiku 1957 r. w Warszawie, w grudniu 1970 r. na Wybrzeżu (w Elblągu, Gdańsku,

Gdyni i Szczecinie), w czerwcu 1976 r. w Radomiu, w okresie stanu wojennego trwającego

od dnia 13 grudnia 1981 r. do dnia 22 lipca 1983 r. oraz w trakcie tłumienia manifestacji

lub strajków w latach 1983-1989.

2.

Zadośćuczynienie, o którym mowa w ust. 1, polega na przyznaniu jednorazowego świadczenia

pieniężnego, zwanego dalej „świadczeniem pieniężnym”.

Do członków rodzin osób, o których mowa w art. 1 ust. 1, zalicza się ich

1)

małżonka,

2)

dzieci własne oraz dzieci przysposobione,

3)

rodziców oraz osoby przysposabiające

- zwanych dalej „członkami rodziny”.

1.

Każdemu członkowi rodziny przysługuje świadczenie pieniężne w wysokości 50 000 zł.

2.

Prawo do świadczenia pieniężnego przysługujące członkowi rodziny jest ściśle związane

z jego osobą i niezbywalne. W przypadku śmierci członka rodziny po złożeniu wniosku,

o którym mowa w art. 4 ust. 1, prawo do świadczenia pieniężnego należy do spadku po

tej osobie.

1.

Przyznanie świadczenia pieniężnego następuje na wniosek członka rodziny, złożony organowi

właściwemu w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego w terminie 10 lat od dnia

wejścia w życie ustawy.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1

imię lub imiona i nazwisko wnioskodawcy, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców,

numer PESEL, numer telefonu lub adres poczty elektronicznej oraz adres miejsca zamieszkania

lub adres korespondencyjny oraz stopień pokrewieństwa lub powinowactwa łączący go

ze zmarłą ofiarą zbiorowego wystąpienia wolnościowego;

1a

imię lub imiona i nazwisko osoby, o której mowa w art. 1 ust. 1, nazwisko rodowe,

datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, numer PESEL, jeśli był nadany, oraz datę

zgonu;

2)

wskazanie okoliczności uzasadniających przyznanie świadczenia pieniężnego;

3)

informację o przyznaniu, na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 53 i 252), przez Prezesa Rady Ministrów płatnej jednorazowo renty specjalnej z tytułu śmierci

osób, o których mowa w art. 1 ust. 1, w grudniu 1970 r. na Wybrzeżu (w Elblągu, Gdańsku,

Gdyni i Szczecinie);

4

wskazanie formy wypłaty świadczenia pieniężnego wraz z informacją o nazwie banku i

numerze rachunku bankowego wnioskodawcy w przypadku wyboru tej formy wypłaty;

5)

podpis wnioskodawcy.

3

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, członek rodziny dołącza kopię odpisu skróconego

aktu zgonu osoby, o której mowa w art. 1 ust. 1, oraz kopię odpisu skróconego aktu

stanu cywilnego potwierdzającego zawarcie małżeństwa albo stopień pokrewieństwa z

tą osobą.

4.

Roszczenie o przyznanie świadczenia pieniężnego wygasa w razie niezłożenia przez członka

rodziny wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 1.

Organem właściwym w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego jest Szef Urzędu do

Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

1

Przyznanie oraz odmowa przyznania świadczenia pieniężnego przez Szefa Urzędu do Spraw

Kombatantów i Osób Represjonowanych następuje w drodze decyzji administracyjnej.

2

Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i

Osób Represjonowanych może zwrócić się do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o przekazanie informacji o treści zgromadzonych

przez Instytut dokumentów dotyczących okoliczności uzasadniających przyznanie świadczenia

pieniężnego, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2, oraz o przekazanie uwierzytelnionych

kopii tych dokumentów.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest ostateczna. Przepisu art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -

Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2020 r. poz. 256) nie stosuje się.

4.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje skarga do sądu administracyjnego na

zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).

5.

Sąd administracyjny rozpatruje skargę, o której mowa w ust. 4, w terminie 30 dni od

dnia jej otrzymania przez sąd.

Do postępowania o przyznanie świadczenia pieniężnego stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej.

1.

Wypłaty świadczenia pieniężnego dokonuje Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

2.

Wypłaty dokonuje się w formie wskazanej we wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1,

w terminie miesiąca od dnia doręczenia członkowi rodziny decyzji o przyznaniu świadczenia

pieniężnego.

3

Wypłata świadczenia pieniężnego następuje z części budżetu państwa, której dysponentem

jest Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Kwoty świadczenia pieniężnego wypłacone na podstawie ustawy są wolne od podatku dochodowego

od osób fizycznych.

(pominięty)

1.

Świadczenie pieniężne nie przysługuje członkom rodzin, którym na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych Prezes Rady Ministrów przyznał płatną jednorazowo rentę specjalną z tytułu śmierci

osób, o których mowa w art. 1 ust. 1, w grudniu 1970 r. na Wybrzeżu (w Elblągu, Gdańsku,

Gdyni i Szczecinie), z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Członkom rodzin, o których mowa w ust. 1, którzy otrzymali płatną jednorazowo rentę

specjalną w wysokości niższej niż określona w art. 3 ust. 1, przysługuje świadczenie

pieniężne w kwocie stanowiącej różnicę między wysokością świadczenia pieniężnego przysługującego

na podstawie niniejszej ustawy a wysokością przyznanej renty specjalnej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

21 w zakresie dotyczącym

1)

art. 24a ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 1, który wchodzi w życie po upływie

6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 24a ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, który wchodzi w życie po upływie 12

miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.

3)

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 87 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 107 pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2019 r.;

3)

art. 157 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 13 października 2019 r.