Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 grudnia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo łowieckie

Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza

ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami

ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.

Zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro ogólnonarodowe, stanowią własność Skarbu

Państwa.

Celem łowiectwa jest

1)

ochrona, zachowanie różnorodności i gospodarowanie populacjami zwierząt łownych;

2)

ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczego na rzecz poprawy warunków bytowania

zwierzyny;

3)

uzyskiwanie możliwie wysokiej kondycji osobniczej i jakości trofeów oraz właściwej

liczebności populacji poszczególnych gatunków zwierzyny przy zachowaniu równowagi

środowiska przyrodniczego;

4)

spełnianie potrzeb społecznych w zakresie uprawiania myślistwa, kultywowania tradycji

oraz krzewienia etyki i kultury łowieckiej.

1.

Gospodarka łowiecka jest to działalność w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania

zwierzyny.

2.

Polowanie oznacza

1)

tropienie, strzelanie z myśliwskiej broni palnej, łowienie sposobami dozwolonymi zwierzyny

żywej,

2)

łowienie zwierzyny przy pomocy ptaków łowczych za zgodą ministra właściwego do spraw

środowiska

- zmierzające do wejścia w jej posiadanie.

3.

Kłusownictwo oznacza działanie zmierzające do wejścia w posiadanie zwierzyny w sposób

niebędący polowaniem albo z naruszeniem warunków dopuszczalności polowania.

Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego

do spraw rolnictwa oraz Państwowej Rady Ochrony Przyrody i Polskiego Związku Łowieckiego,

ustali, w drodze rozporządzenia, listę gatunków zwierząt łownych, uwzględniając podział

na zwierzynę płową, grubą, drobną oraz drapieżniki.

Naczelnym organem administracji rządowej w zakresie łowiectwa jest minister właściwy

do spraw środowiska.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, administrację w zakresie łowiectwa sprawuje samorząd

województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

1.

Gospodarka łowiecka jest prowadzona w obwodach łowieckich przez dzierżawców albo zarządców.

2.

Gospodarka łowiecka jest prowadzona na zasadach określonych w ustawie, w oparciu o

roczne plany łowieckie i wieloletnie łowieckie plany hodowlane.

3.

Odstrzały redukcyjne zwierząt łownych w parkach narodowych i rezerwatach przyrody,

o których mowa w przepisach o ochronie przyrody, odbywają się na zasadach określonych

w ustawie oraz zgodnie z obowiązującymi okresami polowań, warunkami wykonywania polowań

i zasadami selekcji populacyjnej i osobniczej zwierząt łownych, o których mowa w art.

34 pkt 4.

4.

Odstrzały redukcyjne zwierząt łownych, o których mowa w ust. 3, odbywają się na podstawie

indywidualnego upoważnienia, wystawianego każdorazowo przez odpowiednio dyrektora

parku narodowego albo regionalnego dyrektora ochrony środowiska, wskazującego w szczególności

gatunek i liczbę sztuk zwierzyny oraz termin ważności upoważnienia. W przypadku wystawienia

upoważnienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, zakazów, nakazów i ograniczeń wynikających

z przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1614, 2244 i 2340 oraz z 2019 r. poz. 1696 i 1815) oraz wprowadzonych na jej podstawie nie stosuje się w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia

odstrzału redukcyjnego zwierząt łownych.

5.

Odstrzały redukcyjne zwierząt łownych, o których mowa w ust. 3, odbywają się pod nadzorem

odpowiednio pracownika parku narodowego albo pracownika regionalnej dyrekcji ochrony

środowiska.

6.

Odstrzały redukcyjne zwierząt łownych w parkach narodowych są wykonywane w pierwszej

kolejności przez pracowników parków narodowych.

7.

Zakazuje się odstrzałów redukcyjnych zwierząt łownych, o których mowa w ust. 3, w

formie polowań zbiorowych, polowań z naganką, polowań z użyciem psów oraz nęcenia

zwierząt.

1.

Roczny plan łowiecki jest sporządzany na okres od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca

roku następnego (łowiecki rok gospodarczy), w szczególności na podstawie inwentaryzacji

zwierzyny.

2.

Inwentaryzacja zwierzyny jest sporządzana przez dzierżawców albo zarządców obwodów

łowieckich w terminie do dnia 10 marca każdego roku i zawiera szacowaną liczebność

występujących zwierząt łownych, z wyłączeniem łownych ptaków migrujących, według stanu

na dzień 10 marca roku, w którym jest sporządzany roczny plan łowiecki, z podziałem

na gatunki, zwierzynę grubą i drobną oraz w przypadku zwierzyny grubej z wyłączeniem

dzików, także z podziałem na osobniki do pierwszego roku życia i płeć.

3.

W sporządzaniu inwentaryzacji zwierzyny mogą brać udział właściwi nadleśniczowie Państwowego

Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe oraz przedstawiciel właściwej izby rolniczej.

Dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego zawiadamia właściwych nadleśniczych Państwowego

Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe oraz właściwą izbę rolniczą o miejscu i terminie

sporządzenia inwentaryzacji zwierzyny. Niestawiennictwo przedstawiciela właściwej

izby rolniczej nie wstrzymuje sporządzenia inwentaryzacji.

4.

Inwentaryzacja zwierzyny jest sporządzana na formularzu.

5.

Roczny plan łowiecki jest sporządzany na formularzu.

6.

W rocznym planie łowieckim zamieszcza się

1)

dane ogólne

a)

numer obwodu łowieckiego, jego powierzchnię wyrażoną w hektarach, w tym powierzchnię

gruntów leśnych oraz powierzchnię po wyłączeniach, o których mowa w art. 26,

b)

nazwę województwa i powiatu, nazwę i adres siedziby nadleśnictwa oraz regionalnej

dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, w których jest położony

obwód łowiecki, nazwę i adres zarządu okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego, na

którego obszarze właściwości jest położony obwód łowiecki, oraz nazwę i adres dzierżawcy

albo zarządcy obwodu łowieckiego,

c)

datę sporządzenia rocznego planu łowieckiego oraz wskazanie łowieckiego roku gospodarczego,

na jaki został on sporządzony,

d)

imię, nazwisko oraz podpis osoby uprawnionej do reprezentacji dzierżawcy albo zarządcy

obwodu łowieckiego;

2)

dane dotyczące zagospodarowania obwodu łowieckiego oraz szkód łowieckich

a)

liczbę osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, z podaniem łącznej wielkości

etatów, liczbę osób zatrudnionych na innej podstawie niż umowa o pracę lub wskazanych

do wykonywania zadań z zakresu gospodarki łowieckiej,

b)

liczbę urządzeń związanych z prowadzeniem gospodarki łowieckiej, z podziałem na ich

rodzaje (paśniki, lizawki, ambony, woliery, zagrody i inne),

c)

liczbę i łączną długość pasów zaporowych wyrażoną w kilometrach,

d)

powierzchnię obszarów obsianych lub obsadzonych roślinami stanowiącymi żer dla zwierzyny

na pniu (poletek łowieckich) oraz powierzchnię zagospodarowanych przez dzierżawcę

albo zarządcę obwodu łowieckiego łąk śródleśnych i przyleśnych, wyrażone w hektarach,

e)

masę i rodzaj karmy (objętościowa sucha, objętościowa soczysta, treściwa) oraz masę

soli podawanej zwierzynie, wyrażone w tonach,

f)

wielkość szkód wyrządzonych w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie,

daniele i sarny,

g)

koszty poniesione na prowadzenie gospodarki łowieckiej, wyrażone w tysiącach złotych;

3)

informację o przychodach ze sprzedaży tusz zwierzyny płowej w obwodzie łowieckim;

4)

dane dotyczące zwierząt łownych w obwodzie łowieckim, określone osobno dla każdego

z gatunków tych zwierząt

a)

szacowaną liczebność występujących zwierząt łownych, z wyłączeniem łownych ptaków

migrujących, według stanu na dzień 10 marca roku, w którym jest sporządzany roczny

plan łowiecki, z podziałem na gatunki, zwierzynę grubą i drobną oraz w przypadku zwierzyny

grubej z wyłączeniem dzików, także z podziałem na osobniki do pierwszego roku życia

i płeć,

b)

planowaną liczebność zwierzyny grubej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia okresu

polowań na tę zwierzynę,

c)

planowaną do zasiedlenia w łowieckim roku gospodarczym, na który jest sporządzany

roczny plan łowiecki, liczbę zwierząt łownych,

d)

planowaną do pozyskania w drodze odstrzałów i odłowów liczbę zwierząt łownych w łowieckim

roku gospodarczym poprzedzającym łowiecki rok gospodarczy, na który jest sporządzany

roczny plan łowiecki,

e)

liczbę zwierząt łownych pozyskanych w drodze odstrzałów i odłowów w łowieckim roku

gospodarczym poprzedzającym łowiecki rok gospodarczy, na który jest sporządzany roczny

plan łowiecki,

f)

liczbę ubytków zwierzyny grubej powstałych w łowieckim roku gospodarczym poprzedzającym

łowiecki rok gospodarczy, na który jest sporządzany roczny plan łowiecki, z innych

przyczyn niż wymienione w lit. e,

g)

liczbę zwierząt łownych zasiedlonych w łowieckim roku gospodarczym poprzedzającym

łowiecki rok gospodarczy, na który jest sporządzany roczny plan łowiecki, według stanu

na dzień 10 marca roku, w którym jest sporządzany roczny plan łowiecki,

h)

liczbę zwierząt łownych, z wyłączeniem dzików, których pozyskanie w łowieckim roku

gospodarczym, na który jest sporządzany roczny plan łowiecki, uwzględnia optymalne

gospodarowanie populacjami zwierząt łownych, przy czym w przypadku zwierzyny grubej

z podziałem na osobniki do pierwszego roku życia i płeć, a w przypadku samców zwierzyny

płowej także z podziałem na osobniki selekcyjne i łowne,

i)

minimalną i maksymalną liczbę zwierząt łownych, z wyłączeniem dzików, zaplanowanych

do pozyskania w łowieckim roku gospodarczym, na który jest sporządzany roczny plan

łowiecki, z uwzględnieniem, że pozyskanie następuje w przedziale

-

od 90% do 110% liczby, o której mowa w lit. h - w przypadku zwierzyny grubej,

-

od 85% do 115% liczby, o której mowa w lit. h - w przypadku zwierzyny drobnej

‒ z zaokrągleniem do pełnych liczb, przyjmując, że wartości po przecinku do 49 zaokrągla

się w dół, a wartości po przecinku od 50 zaokrągla się w górę,

j)

minimalną liczbę dzików zaplanowanych do pozyskania w danym roku gospodarczym.

7.

Dane, o których mowa w ust. 6 pkt 2, i informację, o której mowa w ust. 6 pkt 3, podaje

się odpowiednio w oddzielnych pozycjach, w których uwzględnia się stan

1)

planowany do realizacji w łowieckim roku gospodarczym poprzedzającym łowiecki rok

gospodarczy, na który jest sporządzany roczny plan łowiecki;

2)

wynikający z realizacji rocznego planu łowieckiego obowiązującego w łowieckim roku

gospodarczym poprzedzającym łowiecki rok gospodarczy, na który jest sporządzany roczny

plan łowiecki;

3)

na dzień 10 marca roku, w którym jest sporządzany roczny plan łowiecki;

4)

planowany do realizacji w łowieckim roku gospodarczym, na który jest sporządzany roczny

plan łowiecki.

8.

Liczbę ubytków, o których mowa w ust. 6 pkt 4 lit. f, z wyłączeniem odstrzału sanitarnego

prowadzonego na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt uwzględnia się w liczbie zwierząt łownych, o których mowa w ust.

6 pkt 4 lit. e.

9.

Roczny plan łowiecki jest sporządzany przez dzierżawcę obwodu łowieckiego, po zasięgnięciu

opinii właściwych wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) oraz właściwej izby rolniczej,

i podlega zatwierdzeniu przez właściwego nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego

Lasy Państwowe w uzgodnieniu z Polskim Związkiem Łowieckim. W przypadku gdy obwód

łowiecki jest położony w granicach więcej niż jednego nadleśnictwa, roczny plan łowiecki

dla tego obwodu zatwierdza nadleśniczy właściwy dla obszaru, na którym jest położona

największa część tego obwodu.

10.

Roczny plan łowiecki w obwodzie łowieckim wyłączonym z wydzierżawiania jest sporządzany

przez jego zarządcę, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego oraz właściwych

wójtów (burmistrzów, prezydentów miast), i podlega zatwierdzeniu przez dyrektora regionalnej

dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe. W przypadku gdy obwód łowiecki

wyłączony z wydzierżawiania jest położony w granicach więcej niż jednej regionalnej

dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, roczny plan łowiecki dla

tego obwodu zatwierdza dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego

Lasy Państwowe właściwy dla obszaru, na którym jest położona największa część tego

obwodu.

11.

Roczny plan łowiecki dla obwodu łowieckiego

1)

graniczącego z parkiem narodowym jest opiniowany dodatkowo przez dyrektora tego parku

narodowego;

2)

na terenie którego znajduje się obręb hodowlany, jest opiniowany dodatkowo, w zakresie

pozyskania piżmaka i łyski, przez uprawnionych do rybactwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2168).

12.

Roczny plan łowiecki jest przedkładany do zatwierdzenia nie później niż do dnia 21

marca danego roku wraz z opiniami, o których mowa w ust. 9-11.

13.

Zatwierdzenie lub odmowa zatwierdzenia rocznego planu łowieckiego następuje w terminie

7 dni od dnia przedłożenia go do zatwierdzenia.

14.

Odmowa zatwierdzenia rocznego planu łowieckiego w całości albo części może nastąpić,

jeżeli plan

1)

nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa;

2)

zawiera dane, które nie gwarantują osiągnięcia celów określonych w wieloletnim łowieckim

planie hodowlanym.

15.

W przypadku odmowy zatwierdzenia w całości albo w części rocznego planu łowieckiego

przysługuje odwołanie do

1)

dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe - w

przypadku, o którym mowa w ust. 9;

2)

Dyrektora Generalnego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe - w przypadku,

o którym mowa w ust. 10.

16.

Odwołanie podlega rozpatrzeniu w terminie 7 dni od dnia jego wniesienia.

17.

W przypadku odmowy zatwierdzenia rocznego planu łowieckiego w części, plan ten podlega

realizacji w zatwierdzonej części, a w części niezatwierdzonej podlega poprawieniu.

Do zatwierdzania poprawionej części rocznego planu łowieckiego przepisy ust. 1 i 5-16

stosuje się odpowiednio.

18.

Roczny plan łowiecki może być zmieniony oraz może być poddany korekcie.

19.

Zmianę rocznego planu łowieckiego dopuszcza się w przypadku

1)

klęski żywiołowej;

2)

istotnej zmiany liczebności zwierzyny w obwodzie łowieckim;

3)

zmiany granic obwodu łowieckiego;

4)

zmiany dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego;

5)

większej niż przewidywana w tym planie wielkości szkód wyrządzonych w uprawach i płodach

rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny;

6)

wprowadzenia zmiany na liście gatunków zwierzyny lub określenia okresu polowań na

gatunek zwierzyny objęty dotychczas całoroczną ochroną;

7)

podejrzenia wystąpienia albo wystąpienia choroby zakaźnej zwierząt podlegającej obowiązkowi

zwalczania na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1967).

20.

Do zmiany rocznego planu łowieckiego stosuje się przepisy ust. 5-17, przy czym zmiana

rocznego planu łowieckiego w przypadku, o którym mowa w ust. 19 pkt 7, wymaga dodatkowo

zasięgnięcia opinii właściwego powiatowego lekarza weterynarii.

21.

Korektę rocznego planu łowieckiego dopuszcza się w zakresie danych, o których mowa

w ust. 6 pkt 4 lit. e i f, które uległy zmianie w okresie od dnia sporządzenia rocznego

planu łowieckiego do dnia 31 marca.

22.

Korekta rocznego planu łowieckiego jest składana organom, o których mowa w ust. 9

i 10, w formie pisemnej, nie później niż do dnia 30 kwietnia roku, w którym sporządzono

ten plan. Do korekty nie stosuje się przepisów ust. 2-17.

1.

Terminów określonych w art. 8a ust. 1, 2, 6 pkt 4 lit. a oraz ust. 12, a także przepisów

art. 8a ust. 6 pkt 4 lit. d-g oraz ust. 7 nie stosuje się do pierwszego rocznego planu

łowieckiego sporządzanego na łowiecki rok gospodarczy, w którym dany obwód łowiecki

został wydzierżawiony albo wyłączony z wydzierżawiania i przekazany w zarząd, w następstwie

nowego podziału województwa na obwody łowieckie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1

1)

inwentaryzacja zwierzyny, o której mowa w art. 8a ust. 2, jest sporządzona w terminie

15 dni od dnia wydzierżawienia albo przekazania obwodu łowieckiego w zarząd według

stanu na dzień jej sporządzenia;

2)

dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego sporządza roczny plan łowiecki na okres

od dnia wydzierżawienia albo przekazania obwodu łowieckiego w zarząd do dnia 31 marca;

3)

w rocznym planie łowieckim

a)

dane, o których mowa w art. 8a ust. 6 pkt 4 lit. a, podaje się według stanu na dzień

sporządzenia inwentaryzacji zwierzyny,

b)

dane, o których mowa w art. 8a ust. 6 pkt 2, i informację, o której mowa w art. 8a

ust. 6 pkt 3, podaje się odpowiednio w oddzielnych pozycjach, w których uwzględnia

się stan

-

na dzień sporządzenia inwentaryzacji zwierzyny,

-

planowany do realizacji w łowieckim roku gospodarczym, na który jest sporządzany roczny

plan łowiecki;

4)

roczny plan łowiecki jest przedkładany do zatwierdzenia nie później niż w terminie

30 dni od dnia wydzierżawienia albo przekazania obwodu łowieckiego w zarząd.

1.

Wieloletni łowiecki plan hodowlany jest sporządzany dla sąsiadujących ze sobą obwodów

łowieckich o zbliżonych warunkach przyrodniczych (rejon hodowlany), na okres 10 kolejnych

łowieckich lat gospodarczych.

2.

Wieloletni łowiecki plan hodowlany jest sporządzany na formularzu.

3.

Wieloletni łowiecki plan hodowlany składa się z części

1)

ogólnej, obejmującej

a)

dane ogólne

-

datę sporządzenia planu wieloletniego,

-

imię, nazwisko i podpis dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego

Lasy Państwowe,

b)

dane dotyczące rejonu hodowlanego

-

nazwę województwa, nazwy nadleśnictw oraz numery obwodów łowieckich,

-

powierzchnię wyrażoną w hektarach, w tym powierzchnię gruntów leśnych,

-

nazwy występujących gatunków zwierząt łownych,

-

opis struktury płciowej występującej zwierzyny grubej,

-

opis struktury wiekowej samców występującej zwierzyny płowej,

-

nazwy gatunków i szacunkową liczebność występujących drapieżników;

2)

szczegółowej, obejmującej

a)

kategorie obwodów łowieckich,

b)

liczbę łosi, jeleni szlachetnych, danieli, muflonów i dzików na 1000 ha oraz liczbę

saren, zajęcy i kuropatw na 100 ha, według stanu na dzień sporządzenia planu wieloletniego,

w tym łosi i jeleni szlachetnych również w odniesieniu do powierzchni gruntów leśnych,

a zajęcy i kuropatw również w odniesieniu do powierzchni polnej,

c)

stan zagospodarowania rejonu hodowlanego

-

liczbę i rodzaj urządzeń związanych z prowadzeniem gospodarki łowieckiej, o których

mowa w art. 8a ust. 6 pkt 2 lit. b,

-

powierzchnię poletek łowieckich, wyrażoną w hektarach,

-

powierzchnię zagospodarowanych przez dzierżawców albo zarządców obwodów łowieckich

łąk śródleśnych i przyleśnych, wyrażoną w hektarach,

-

liczbę pasów zaporowych oraz ich łączną długość wyrażoną w kilometrach,

d)

zadania w zakresie zagospodarowania obwodów łowieckich na okres obowiązywania planu

wieloletniego,

e)

docelową liczbę łosi, jeleni szlachetnych, danieli i muflonów na 1000 ha, maksymalną

liczbę dzików na 1000 ha oraz docelową liczbę saren na 100 ha, w tym łosi i jeleni

szlachetnych również na 1000 ha powierzchni gruntów leśnych.

4.

Dane, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lit. b tiret drugie, trzecie, piąte i szóste oraz

pkt 2, podaje się oddzielnie dla każdego z obwodów łowieckich tworzących rejon hodowlany.

5.

Wieloletni łowiecki plan hodowlany jest sporządzany przez dyrektora regionalnej dyrekcji

Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, w uzgodnieniu z właściwymi marszałkami

województw i Polskim Związkiem Łowieckim, po zasięgnięciu opinii właściwych izb rolniczych.

6.

Wieloletni łowiecki plan hodowlany zatwierdza Dyrektor Generalny Państwowego Gospodarstwa

Leśnego Lasy Państwowe.

7.

Odmowa zatwierdzenia wieloletniego łowieckiego planu hodowlanego może nastąpić, jeżeli

plan nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa lub zawiera dane, które nie

gwarantują osiągnięcia celów łowiectwa wskazanych w art. 3.

8.

W przypadku odmowy zatwierdzenia wieloletniego łowieckiego planu hodowlanego przysługuje

odwołanie do ministra właściwego do spraw środowiska.

9.

Wieloletni łowiecki plan hodowlany może być zmieniony.

10.

Zmianę wieloletniego łowieckiego planu hodowlanego dopuszcza się w przypadku

1)

klęski żywiołowej;

2)

zmiany granic rejonu hodowlanego lub obwodu łowieckiego wchodzącego w skład tego rejonu;

3)

istotnej zmiany liczebności zwierząt łownych w rejonie hodowlanym;

4)

istotnej zmiany charakteru użytkowania gruntów;

5)

wprowadzenia zmiany na liście gatunków zwierząt łownych lub określenia okresu polowań

na gatunek zwierzęcia łownego objęty dotychczas całoroczną ochroną;

6)

podejrzenia wystąpienia albo wystąpienia choroby zakaźnej zwierząt podlegającej obowiązkowi

zwalczania na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt.

11.

Do zmiany wieloletniego łowieckiego planu hodowlanego stosuje się odpowiednio przepisy

ust. 2-8, przy czym zmiana wieloletniego łowieckiego planu hodowlanego w przypadku,

o którym mowa w ust. 10 pkt 6, wymaga dodatkowo zasięgnięcia opinii właściwego powiatowego

lekarza weterynarii.

W sprawach zatwierdzania rocznych planów łowieckich i wieloletnich łowieckich planów

hodowlanych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).

1.

Wzory formularzy

1)

inwentaryzacji zwierzyny,

2)

rocznego planu łowieckiego,

3)

wieloletniego łowieckiego planu hodowlanego

- opracowuje Dyrektor Generalny Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w

uzgodnieniu z Polskim Związkiem Łowieckim, a zatwierdza minister właściwy do spraw

środowiska.

2.

Zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw środowiska wzory formularzy, o których

mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

udostępnia na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Państwowego Gospodarstwa Leśnego

Lasy Państwowe.

1.

Ochrona zwierzyny - poza zasadami określonymi w przepisach o ochronie przyrody - obejmuje

tworzenie warunków bezpiecznego bytowania zwierzyny, a w szczególności

1)

zwalczanie kłusownictwa i wszelkich zjawisk szkodnictwa łowieckiego;

2)

zakaz - poza polowaniami i odłowami - płoszenia, chwytania, przetrzymywania, ranienia

i zabijania zwierzyny;

3)

zakaz wybierania i posiadania jaj i piskląt, wyrabiania i posiadania wydmuszek oraz

niszczenia legowisk, nor i gniazd ptasich;

4)

zakaz sprzedaży, transportu w celu sprzedaży, przetrzymywania w celu sprzedaży oraz

oferowania do sprzedaży żywych lub martwych zwierząt łownych, jak również wszelkich

łatwo rozpoznawalnych części lub produktów uzyskanych z tych zwierząt, z wyjątkiem

tych zwierząt łownych, które zostały pozyskane zgodnie z prawem lub nabyte w inny

legalny sposób.

2.

Starosta może wyrazić zgodę, na okres do 6 miesięcy, na przetrzymywanie zwierzyny,

osobie, która weszła w jej posiadanie w wyniku osierocenia, wypadku lub innego uszkodzenia

ciała zwierzyny, mając na uwadze potrzebę podjęcia koniecznej opieki i leczenia. Zwierzyna

ta powinna następnie być przekazana uprawnionym podmiotom w celu dalszej hodowli.

3.

Do celów hodowlanych, w tym eksportu, oraz celów naukowych dozwolone jest łowienie

zwierzyny żywej wyłącznie w sieci i nieraniące pułapki, w tym pułapki niechwytające

za kończynę.

1.

Marszałek województwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, może

zezwolić na odstępstwo od zakazu płoszenia zwierząt łownych. Zezwolenie może być wydane

w przypadku braku rozwiązań alternatywnych oraz jeżeli nie jest szkodliwe dla zachowania

we właściwym stanie ochrony dziko występujących populacji zwierząt łownych.

2.

Zezwolenie jest wydawane na wniosek, który zawiera

1)

imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;

2)

cel wykonania czynności;

3)

nazwę gatunku lub gatunków w języku polskim i łacińskim, których będą dotyczyć te

czynności;

4)

określenie sposobu, miejsca i czasu wykonywania czynności oraz wynikających z tego

zagrożeń;

5)

wskazanie podmiotu, który wykona czynności.

3.

Zezwolenie zawiera

1)

imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;

2)

nazwę gatunku lub gatunków w języku polskim i łacińskim, których będą dotyczyć czynności;

3)

wskazanie sposobu, miejsca i czasu płoszenia oraz podmiotów wykonywających tę czynność;

4)

określenie warunków realizacji wynikających z potrzeb ochrony populacji gatunków zwierząt

łownych i ich siedlisk w rejonie wykonywania czynności;

5)

wskazanie podmiotów uprawnionych do wykonania kontroli realizacji wydanego zezwolenia

w terenie;

6)

określenie terminu złożenia marszałkowi województwa informacji o wykorzystaniu zezwolenia.

4.

Marszałek województwa dokonuje kontroli spełniania warunków określonych w wydanych

przez siebie zezwoleniach, o których mowa w ust. 1. Przepisy art. 44 ust. 6-12 stosuje

się odpowiednio.

5.

Marszałek województwa do dnia 30 czerwca każdego roku składa ministrowi właściwemu

do spraw środowiska raport o wydanych w roku poprzednim zezwoleniach, o których mowa

w ust. 1, zawierający informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 2-5, a także informację

o wykorzystaniu zezwoleń oraz wynikach kontroli spełniania warunków określonych w

tych zezwoleniach.

1.

Hodowanie lub utrzymywanie chartów rasowych lub ich mieszańców wymaga zezwolenia starosty

właściwego ze względu na miejsce prowadzenia ich hodowli lub utrzymywania, wydawanego

na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska, po zasięgnięciu opinii Związku Kynologicznego w Polsce oraz Polskiego

Związku Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób hodowania

i utrzymywania chartów rasowych oraz ich mieszańców, biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia bezpieczeństwa ludzi oraz, w odpowiednim zakresie, bezpieczeństwa zwierząt.

3.

W przypadku niespełnienia wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust.

2 starosta odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust.

1.

5.

Organem właściwym w sprawie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest starosta

właściwy ze względu na miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania chartów rasowych

lub ich mieszańców.

6.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wygasa w razie zmiany miejsca prowadzenia hodowli

lub utrzymywania chartów rasowych lub ich mieszańców.

7.

Rozstrzygnięcia w sprawie wydania zezwolenia oraz cofnięcia zezwolenia, o którym mowa

w ust. 1, są podejmowane w formie decyzji administracyjnej.

1.

Łowiectwo jest prowadzone zgodnie z podstawowymi kierunkami użytkowania terenów rolnych,

leśnych i rybackich, w warunkach stałego polepszania zwierzynie środowiska jej bytowania.

2.

Gospodarowanie populacjami zwierzyny wymaga w szczególności

1)

tworzenia stałych i okresowych osłon dla zwierzyny (lasy, zadrzewienia, zakrzewienia,

remizy, osłony miejsc lęgowych);

2)

wzbogacania naturalnej bazy żerowej dla zwierzyny w lasach;

3)

zachowania istniejących naturalnych zbiorników wodnych, rekonstrukcji i tworzenia

nowych;

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

utrzymywania korytarzy (ciągów) ekologicznych dla zwierzyny;

7)

utrzymywania struktury wiekowej i płciowej oraz liczebności populacji zwierzyny właściwych

dla zapewnienia równowagi ekosystemów oraz realizacji głównych celów gospodarczych

w rolnictwie, leśnictwie i rybactwie;

8)

ochrony zwierzyny przed zagrożeniem ruchu pojazdów samochodowych na drogach krajowych

i wojewódzkich.

3.

Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich, wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast)

i nadleśniczowie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe współdziałają ze

sobą oraz z właścicielami, posiadaczami i zarządcami gruntów w sprawach związanych

ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania na podstawie

przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt, oraz z zagospodarowaniem obwodów łowieckich, w szczególności w zakresie ochrony

i hodowli zwierzyny.

Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich mogą, po uzyskaniu zgody właściciela, posiadacza

lub zarządcy gruntu, wyznaczać i oznakowywać zakazem wstępu obszary stanowiące ostoje

zwierzyny oraz wznosić urządzenia związane z prowadzeniem gospodarki łowieckiej.

Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich mogą dokarmiać zwierzynę, po uzgodnieniu

miejsca wykładania karmy z właścicielem, posiadaczem lub zarządcą gruntu, jeżeli działanie

to nie stwarza zagrożenia epizootycznego.

Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich oraz właściciele, posiadacze i zarządcy gruntów

są obowiązani zawiadomić właściwy organ Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej

1.

Zwierzyna pozyskana w obwodzie łowieckim zgodnie z przepisami prawa stanowi własność

dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego, a na terenach niewchodzących w skład obwodów

łowieckich - własność Skarbu Państwa.

2.

Zwierzyna bezprawnie pozyskana stanowi własność Skarbu Państwa.

3.

Osoby wykonujące polowanie mogą odstąpioną im zwierzynę spożytkować według własnego

uznania, z wyłączeniem odprzedaży.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wysokość ekwiwalentu

za zwierzynę bezprawnie pozyskaną, podmioty właściwe do zagospodarowania w imieniu

Skarbu Państwa bezprawnie pozyskanej zwierzyny, pobrania środków pochodzących ze sprzedaży

tusz oraz należnego ekwiwalentu, uwzględniając sposób pozyskania zwierzyny, jej gatunek,

wielokrotność wartości rynkowej tuszy, a w przypadku samców zwierzyny płowej także

jej wartość trofealną.

1.

Zabrania się chowu i hodowli zamkniętej zwierząt łownych, z wyjątkiem bażanta oraz

zwierząt uznanych za zwierzęta gospodarskie na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska może wydać zgodę na chów i hodowlę zamkniętą

zwierząt łownych niebędących zwierzętami gospodarskimi do celów badań naukowych, dydaktyki,

zasiedleń lub eksportu zwierzyny żywej.

(uchylony)

1.

Przedsiębiorca podejmujący i wykonujący działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu

usług turystycznych obejmujących polowania wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej oraz polowania za granicą jest obowiązany spełniać następujące warunki

1)

ustanowić obowiązkowe zabezpieczenie majątkowe roszczeń osób trzecich z tytułu niewykonania

lub nienależytego wykonania zobowiązania przez przedsiębiorcę;

2)

złożyć z wynikiem pozytywnym egzamin ze znajomości zasad wykonywania polowania oraz

zasad ochrony przyrody lub zatrudniać osobę spełniającą ten warunek;

3)

składać właściwemu marszałkowi województwa, przed upływem terminu obowiązywania poprzedniej

umowy albo blokady środków finansowych na rachunku bankowym, oryginały dokumentów

potwierdzających zawarcie kolejnej umowy, albo dokonanie kolejnej blokady środków

finansowych, o których mowa w ust. 3.

2.

Warunkiem wykonywania działalności, o której mowa w ust. 1, jest również niekaralność

przedsiębiorcy i osób kierujących jego działalnością za umyślne przestępstwo określone

w art. 52 i art. 53 oraz przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu.

3.

Ustanowienie zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, polega na

1)

zawarciu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku

z wykonywaniem działalności albo

2)

zawarciu umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, albo

3)

blokadzie środków finansowych na rachunku bankowym, na rzecz właściwego samorządu

województwa, w wysokości 4% rocznego przychodu z tytułu wykonywania przez przedsiębiorcę

działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1, uzyskanego w roku obrotowym poprzedzającym

rok zawarcia umowy, jednak nie mniej niż równowartość w złotych 20 000 euro obliczona

według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego

dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym została dokonana blokada środków.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, minimalną wysokość sumy gwarancji,

o których mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniając zakres wykonywanej przez przedsiębiorców

działalności.

5.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w

drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa

w ust. 3 pkt 1, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną,

biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanej działalności.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Egzamin ze znajomości wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody przeprowadza

komisja egzaminacyjna powołana przez ministra właściwego do spraw środowiska.

2.

Złożenie z pozytywnym wynikiem egzaminu, o którym mowa w ust. 1, komisja egzaminacyjna

stwierdza zaświadczeniem.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

liczbę członków komisji, o której mowa w ust. 1, oraz jej skład, tak aby w skład komisji

wchodziło

a)

nie mniej niż 3 członków spośród ekspertów z dziedziny ochrony przyrody, gospodarki

łowieckiej oraz zasad posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,

b)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw środowiska - jako przewodniczący komisji,

c)

przedstawiciel Polskiego Związku Łowieckiego,

d)

przedstawiciel Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe;

2)

(uchylony)

3)

sposób przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając objęcie tym

egzaminem sprawdzenia znajomości przepisów dotyczących ochrony przyrody, gospodarki

łowieckiej oraz posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną;

4)

wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2.

1.

Osoba ubiegająca się o przystąpienie do egzaminu, o którym mowa w art. 21 ust. 1,

składa wniosek o dopuszczenie do egzaminu zawierający

1)

imię i nazwisko;

2)

adres miejsca zamieszkania;

3)

datę i miejsce urodzenia;

4)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość;

5)

dane kontaktowe;

6)

podpis.

2.

W celu weryfikacji tożsamości osoba przystępująca do egzaminu, o którym mowa w art.

21 ust. 1, okazuje komisji egzaminacyjnej dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający

tożsamość.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie obrotu zwierzyną żywą

oraz obrotu tuszami zwierzyny i ich częściami, z wyłączeniem sprzedaży dokonywanej

przez dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jest obowiązany

1)

prowadzić ewidencję skupu w każdym punkcie skupu;

2)

zapewniać badania zwierzyny i mięsa zgodnie z przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres ewidencji,

o której mowa w ust. 1 pkt 1, oraz jej wzór, kierując się rodzajem wykonywanej działalności

gospodarczej w zakresie obrotu zwierzyną żywą lub tuszami zwierzyny i ich częściami.

1.

W przypadku stwierdzenia naruszeń warunków wymaganych do prowadzenia działalności

gospodarczej, o której mowa w art. 18 ust. 1, właściwy marszałek województwa wzywa

przedsiębiorcę do usunięcia naruszeń w wyznaczonym terminie.

2.

W przypadku nieusunięcia naruszeń, o których mowa w ust. 1, właściwy marszałek województwa

wydaje decyzję o zakazie wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art.

18 ust. 1, przez okres 3 lat.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495).

1.

Obwód łowiecki stanowi obszar gruntów o ciągłej powierzchni, zamkniętej jego granicami,

nie mniejszy niż trzy tysiące hektarów, na którego obszarze istnieją warunki do prowadzenia

łowiectwa.

2.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych względami racjonalnej gospodarki łowieckiej

i warunkami terenowymi, mogą być tworzone, za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska,

obwody łowieckie o mniejszej powierzchni.

1.

Obwody łowieckie dzielą się na obwody łowieckie leśne i polne.

2.

Obwód łowiecki leśny jest to obszar, w którym grunty leśne stanowią co najmniej 40%

ogólnej powierzchni tego obszaru.

3.

Obwód łowiecki polny jest to obszar, w którym grunty leśne stanowią mniej niż 40%

ogólnej powierzchni tego obszaru.

Obwody łowieckie są tworzone przy uwzględnieniu następujących zasad

1)

optymalnego zaspokojenia potrzeb w zakresie ochrony, zachowania i rozwoju preferowanych

gatunków zwierzyny;

2)

unikania dzielenia zbiorników wodnych;

3)

ustalania przebiegu granic po naturalnych lub wyraźnych znakach w terenie.

W skład obwodów łowieckich nie wchodzą

1)

parki narodowe i rezerwaty przyrody, z wyjątkiem rezerwatów lub ich części, w których

na obszarach wyznaczonych w planie ochrony lub zadaniach ochronnych nie zabroniono

wykonywania polowania;

2)

tereny w granicach administracyjnych miast; jeżeli jednak granice te obejmują większe

obszary leśne lub rolne, z obszarów tych może być utworzony obwód łowiecki lub mogą

być one włączone do innych obwodów łowieckich;

3)

tereny zajęte przez miejscowości niezaliczane do miast, w granicach obejmujących zabudowania

mieszkalne i gospodarcze z podwórzami, placami i ulicami oraz drogami wewnątrz tych

miejscowości;

4)

budowle, zakłady i urządzenia, tereny przeznaczone na cele społeczne, kultu religijnego,

przemysłowe, handlowe, składowe, transportowe i inne cele gospodarcze oraz obiekty

o charakterze zabytkowym i specjalnym, w granicach ich ogrodzeń.

1.

Obwody łowieckie podlegają zaliczeniu do następujących kategorii

1)

bardzo dobra;

2)

dobra;

3)

średnia;

4)

słaba;

5)

bardzo słaba.

2.

Zaliczenie obwodu łowieckiego do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 1, następuje

na podstawie

1)

wskaźników liczebności zwierzyny;

2)

czynników wpływających na środowisko bytowania zwierzyny i walorów łowieckich obwodu.

3.

Zaliczenie obwodu łowieckiego do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 1, zależy

od liczby przyznanych punktów zgodnie z następującą punktacją

1)

bardzo dobra - 41 i więcej punktów;

2)

dobra - 31-40 punktów;

3)

średnia - 21-30 punktów;

4)

słaba - 11-20 punktów;

5)

bardzo słaba - do 10 punktów.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego

do spraw rolnictwa oraz Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia

1)

wskaźniki liczebności zwierzyny oraz odpowiadające im wartości punktowe,

2)

czynniki wpływające na środowisko bytowania zwierzyny i walory łowieckie obwodu łowieckiego

oraz odpowiadające im wartości punktowe

- uwzględniając liczebność poszczególnych gatunków zwierzyny w określonych środowiskach

jej bytowania, rodzaj i wielkość jej pozyskania oraz nasilenie czynników antropogenicznych.

1.

Podziału na obwody łowieckie oraz zaliczenia obwodów łowieckich do kategorii, o których

mowa w art. 26a ust. 1, a także zmiany granic obwodu lub zmiany zaliczenia obwodu

do kategorii dokonuje w obrębie województwa sejmik województwa, w drodze uchwały,

stanowiącej akt prawa miejscowego.

2.

Projekt uchwały, o której mowa w ust. 1, przygotowuje marszałek województwa.

3.

Projekt uchwały, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

numer obwodu łowieckiego;

2)

przebieg graficzny na mapie oraz słowny opis granic obwodu łowieckiego;

3)

przebieg graficzny na mapie wyłączeń, o których mowa w art. 26;

4)

powierzchnię całkowitą obwodu łowieckiego;

5)

powierzchnię obwodu łowieckiego po uwzględnieniu wyłączeń, o których mowa w art. 26,

z podziałem na powiaty i gminy;

6)

powierzchnię gruntów leśnych, z podziałem na gminy;

7)

zaliczenie obwodu łowieckiego do jednej z kategorii, o których mowa w art. 26a ust.

1.

4.

Marszałek województwa powołuje zespół, który jest jego organem opiniodawczo-doradczym

w zakresie przygotowania projektu uchwały, o której mowa w ust. 1.

5.

W skład zespołu, o którym mowa w ust. 4, wchodzą

1)

dwaj przedstawiciele zarządu województwa;

2)

przedstawiciele właściwych dyrektorów regionalnych dyrekcji Państwowego Gospodarstwa

Leśnego Lasy Państwowe;

3)

przedstawiciele właściwych zarządów okręgowych Polskiego Związku Łowieckiego;

4)

przedstawiciel właściwej izby rolniczej.

6.

Marszałek województwa zaprasza do udziału w pracach zespołu, o którym mowa w ust.

4, z głosem doradczym, przedstawicieli dzierżawców lub zarządców obwodów łowieckich

z terenu danego województwa.

7.

Zmiana zaliczenia obwodu łowieckiego do jednej z kategorii, o których mowa w art.

26a ust. 1, może nastąpić w szczególności w przypadku

1)

klęski żywiołowej;

2)

masowego upadku zwierząt łownych spowodowanego chorobą zakaźną zwierząt lub inną przyczyną;

3)

zmiany granic obwodu łowieckiego.

8.

Marszałek województwa po przygotowaniu projektu uchwały, o której mowa w ust. 1, kolejno

1)

występuje o

a)

opinię do

-

właściwego dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

-

Polskiego Związku Łowieckiego,

-

właściwej izby rolniczej,

b)

uzgodnienie do

-

właściwego wojewody,

-

organów wojskowych - w przypadku gdy podział na obwody łowieckie obejmuje grunty pozostające

w zarządzie tych organów albo powierzone tym organom do wykorzystania;

2)

wprowadza zmiany do projektu uchwały wynikające z rozpatrzenia opinii i dokonanych

uzgodnień;

3)

ogłasza przez umieszczenie na stronie internetowej urzędu marszałkowskiego oraz przez

obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w poszczególnych gminach objętych

projektem uchwały, za pośrednictwem właściwych wójtów (burmistrzów, prezydentów miast),

o sporządzeniu projektu uchwały oraz wyłożeniu jej do publicznego wglądu i umieszczeniu

na stronie internetowej urzędu marszałkowskiego, na co najmniej 7 dni przed dniem

wyłożenia i umieszczenia projektu uchwały na stronie internetowej urzędu marszałkowskiego,

wyznaczając w ogłoszeniu termin na składanie uwag do projektu uchwały, nie krótszy

niż 21 dni od dnia wyłożenia i umieszczenia projektu uchwały na stronie internetowej

urzędu marszałkowskiego, oraz informując o formie i miejscu składania uwag;

4)

wykłada projekt uchwały do publicznego wglądu oraz umieszcza go na stronie internetowej

urzędu marszałkowskiego na okres co najmniej 21 dni;

5)

rozpatruje uwagi, o których mowa w pkt 3, w terminie nie dłuższym niż 45 dni od dnia

upływu terminu ich składania;

6)

wprowadza zmiany do projektu uchwały wynikające z rozpatrzenia uwag, o których mowa

w pkt 3, w szczególności przez oznaczenie na mapie przebiegu graficznego wyłączeń

wynikających z tych uwag oraz powierzchni obwodu łowieckiego po uwzględnieniu tych

wyłączeń;

7)

w niezbędnym zakresie ponownie zasięga opinii organów, o których mowa w pkt 1 lit.

a, i ponawia uzgodnienia z organami, o których mowa w pkt 1 lit. b;

8)

przedstawia projekt uchwały sejmikowi województwa wraz z zestawieniem nieuwzględnionych

uwag lub opinii.

9.

Uwagi do projektu uchwały, o której mowa w ust. 1, może wnieść każdy właściciel albo

użytkownik wieczysty nieruchomości objętej projektem uchwały.

10.

Uwagi wnosi się w terminie wyznaczonym w ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 8 pkt 3.

Uwagi wniesione po terminie pozostawia się bez rozpatrzenia.

11.

Uwagi wnosi się na piśmie. Jako wniesione na piśmie uznaje się również uwagi wniesione

w postaci elektronicznej za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730, 848, 1590 i 2294), opatrzone

1)

kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo

2)

podpisem elektronicznym potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

12.

Przy rozpatrywaniu uwag dotyczących wyłączenia nieruchomości z obwodu łowieckiego

uwzględnia się szczególne właściwości nieruchomości lub prowadzonej na niej działalności,

które istotnie utrudnią prowadzenie na niej gospodarki łowieckiej, albo - w przypadku

objęcia nieruchomości obwodem łowieckim - spowodują konieczność zaprzestania lub istotnego

ograniczenia prowadzenia na niej dotychczasowej działalności.

13.

Niewydanie opinii, o których mowa w ust. 8 pkt 1 lit. a lub pkt 7, w terminie 14 dni

od dnia otrzymania projektu uchwały, o której mowa w ust. 1, oznacza akceptację projektu

uchwały.

14.

Jeżeli sejmik województwa stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym projekcie

uchwały, o której mowa w ust. 1, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag lub opinii

do projektu uchwały, czynności, o których mowa w ust. 8, ponawia się w zakresie niezbędnym

do dokonania tych zmian. Przedmiotem ponowionych czynności można uczynić część projektu

uchwały objętą zmianą.

15.

Sejmik województwa, przed podjęciem uchwały, o której mowa w ust. 1, kieruje projekt

uchwały do zaopiniowania przez zespół, o którym mowa w ust. 4, i wprowadza zmiany

wynikające z rozpatrzenia jego opinii.

16.

Sejmik województwa, podejmując uchwałę, o której mowa w ust. 1, rozstrzyga jednocześnie

o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu uchwały nieuwzględnionych przez marszałka

województwa.

17.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, obowiązuje od dnia wejścia w życie w niej określonego,

jednak nie wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku

urzędowym.

18.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, podlega również publikacji na stronie internetowej

sejmiku województwa.

1.

Jeżeli w wyniku objęcia nieruchomości obwodem łowieckim korzystanie z niej lub z jej

części w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się

niemożliwe lub istotnie ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości

może żądać od województwa odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę.

2.

Z roszczeniem, o którym mowa w ust. 1, można wystąpić w terminie 3 lat od dnia wejścia

w życie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 1.

1.

Będący osobą fizyczną właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości wchodzącej

w skład obwodu łowieckiego może złożyć oświadczenie o zakazie wykonywania polowania

na tej nieruchomości w formie pisemnej.

2.

Zakaz wykonywania polowania na danej nieruchomości jest prawem osobistym właściciela

albo użytkownika wieczystego nieruchomości, który złożył oświadczenie, i wygasa najpóźniej

z chwilą jego śmierci.

3.

Właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości, który złożył oświadczenie o zakazie

wykonywania polowania na tej nieruchomości, może je cofnąć, w formie pisemnej, jednak

nie wcześniej niż po zakończeniu łowieckiego roku gospodarczego, w którym zostało

złożone oświadczenie o zakazie wykonywania polowania.

4.

Oświadczenie o zakazie wykonywania polowania lub cofnięcie oświadczenia o zakazie

wykonywania polowania składa się przed starostą. Starosta jest zobowiązany do nieodpłatnego

poświadczania własnoręczności podpisu właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości

wchodzącej w skład obwodu łowieckiego na oświadczeniu lub cofnięciu oświadczenia.

5.

Oświadczenie o zakazie wykonywania polowania lub cofnięcie oświadczenia o zakazie

wykonywania polowania jest skuteczne

1)

od dnia następującego po dniu jego złożenia - w przypadku gdy starosta jest organem

właściwym do wydzierżawienia danego obwodu łowieckiego;

2)

od dnia następującego po dniu zawiadomienia organu właściwego do wydzierżawienia danego

obwodu łowieckiego - w przypadku gdy starosta nie jest organem właściwym do wydzierżawienia

danego obwodu łowieckiego;

3)

od dnia następującego po dniu zawiadomienia ministra właściwego do spraw środowiska

- w przypadku obwodu łowieckiego wyłączonego z wydzierżawiania.

6.

W przypadku gdy starosta nie jest organem właściwym do wydzierżawienia danego obwodu

łowieckiego lub gdy dany obwód łowiecki został wyłączony z wydzierżawiania, starosta

zobowiązany jest niezwłocznie zawiadomić o złożeniu oświadczenia o zakazie wykonywania

polowania lub cofnięciu oświadczenia o zakazie wykonywania polowania odpowiednio organ

właściwy do wydzierżawienia obwodu albo ministra właściwego do spraw środowiska.

7.

Organ właściwy do wydzierżawienia danego obwodu łowieckiego lub - gdy dany obwód łowiecki

został wyłączony z wydzierżawiania - minister właściwy do spraw środowiska są zobowiązani

do niezwłocznego zawiadomienia dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego o złożeniu

oświadczenia o zakazie wykonywania polowania lub cofnięciu oświadczenia o zakazie

wykonywania polowania.

1.

Obwody łowieckie wydzierżawia się kołom łowieckim Polskiego Związku Łowieckiego, z

zastrzeżeniem ust. 1a.

1a.

Obwody łowieckie podlegają wydzierżawieniu przez Polski Związek Łowiecki tylko wtedy,

gdy żadne koło łowieckie nie jest zainteresowane ich dzierżawieniem i tylko do czasu

złożenia oferty przez koło łowieckie.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego,

może, w drodze decyzji, wyłączyć obwody łowieckie z wydzierżawiania i przekazać je

na czas nie krótszy niż 10 lat w zarząd z przeznaczeniem na ośrodki hodowli zwierzyny,

w których - oprócz polowania - realizowane są cele związane w szczególności z

1)

prowadzeniem wzorcowego zagospodarowania łowisk, wdrażaniem nowych osiągnięć z zakresu

łowiectwa;

2)

prowadzeniem badań naukowych;

3)

odtwarzaniem populacji zanikających gatunków zwierząt dziko żyjących;

4)

hodowlą rodzimych gatunków zwierząt łownych w celu zasiedlania łowisk;

5)

hodowlą zwierząt łownych szczególnie pożytecznych w biocenozach leśnych;

6)

prowadzeniem szkoleń z zakresu łowiectwa.

3.

Ośrodki hodowli zwierzyny mogą być prowadzone za zgodą ministra właściwego do spraw

środowiska przez: Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, Polski Związek Łowiecki,

instytucje naukowo-dydaktyczne oraz inne jednostki, które do dnia wejścia w życie

ustawy prowadziły takie ośrodki. Prawo do prowadzenia ośrodków hodowli zwierzyny jest

niezbywalne.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przekazywania w zarząd obwodów

łowieckich wyłączonych z wydzierżawiania, uwzględniając tryb postępowania, jednostkom,

których zadania ustawowe dają gwarancję realizacji celów, o których mowa w ust. 2.

1.

Obwody łowieckie wydzierżawiają, na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego, po zasięgnięciu

opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz właściwej izby rolniczej

1)

obwody łowieckie leśne - dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego

Lasy Państwowe;

2)

obwody łowieckie polne - starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej;

3)

obwody łowieckie znajdujące się na terenie więcej niż jednego powiatu - starosta powiatu,

na terenie którego znajduje się największa część obwodu łowieckiego.

1a.

Obwód łowiecki obejmujący obszar gruntów pozostających w zarządzie organów wojskowych

lub przydzielonych tym organom do wykorzystania może być wydzierżawiony kołom łowieckim

za zgodą tych organów.

2.

Obwody łowieckie wydzierżawia się na czas nie krótszy niż 10 lat.

3.

W przypadku podziału obwodu łowieckiego dotychczasowemu dzierżawcy lub zarządcy przysługuje

prawo wyboru dzierżawy lub zarządzania jednym z obwodów łowieckich powstałych z podziału.

4.

W przypadku podziału obwodu łowieckiego lub zmiany jego granic następuje rozliczenie

z jego dotychczasowym dzierżawcą lub zarządcą z tytułu nadpłaconego czynszu dzierżawnego

oraz nakładów na zagospodarowanie, poniesionych w ostatnich 2 latach przed dokonaniem

tego podziału lub zmian. Kwotę ustaloną w rozliczeniu wypłaca ustępującemu dzierżawcy

lub zarządcy dzierżawca lub zarządca nowo utworzonego obwodu łowieckiego.

5.

Zasada określona w ust. 4 obowiązuje także w przypadku wyłączenia obwodu łowieckiego

z wydzierżawienia w trakcie trwania umowy dzierżawy.

6.

W przypadku określonym w art. 28 ust. 1a i przekazaniu przez Polski Związek Łowiecki

dzierżawionego obwodu łowieckiego kołu łowieckiemu, następuje rozliczenie między stronami

obejmujące zwrot nadpłaconego czynszu dzierżawnego, nakładów poniesionych na zagospodarowanie

obwodu za okres dzierżawy obwodu łowieckiego przez Polski Związek Łowiecki, nie dłuższy

jednak niż 2 ostatnie lata.

1.

Umowa dzierżawy obwodu łowieckiego w szczególności powinna zawierać

1)

numer i powierzchnię obwodu łowieckiego;

2)

obszar gruntów leśnych i polnych wchodzących w skład obwodu łowieckiego;

3)

kategorię obwodu łowieckiego;

4)

wysokość czynszu za dzierżawę obwodu łowieckiego i termin jego płatności;

5)

obowiązki stron umowy;

6)

zasady zastosowania odstrzału zastępczego;

7)

sposób i terminy rozliczeń między stronami umowy w przypadku jej rozwiązania.

2.

Umowa dzierżawy obwodu łowieckiego ulega rozwiązaniu w przypadku

1)

wyłączenia obwodu łowieckiego z wydzierżawienia;

2)

rozwiązania koła łowieckiego;

3)

zgodnego oświadczenia stron.

2a.

Wydzierżawiający może wypowiedzieć umowę dzierżawy bez zachowania terminów wypowiedzenia

1)

po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego albo na wniosek Polskiego Związku

Łowieckiego lub na wniosek właściwej izby rolniczej - w przypadku nieusprawiedliwionego

niezrealizowania przez dzierżawcę obwodu łowieckiego rocznego planu łowieckiego na

poziomie co najmniej 80% określonej w tym planie minimalnej liczby zwierzyny grubej

do pozyskania, w każdym z trzech następujących po sobie łowieckich lat gospodarczych;

2)

na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego - w przypadku negatywnej oceny prowadzenia

gospodarki łowieckiej przez dzierżawcę obwodu łowieckiego, wynikającej z postępowania

kontrolnego przeprowadzonego przez Polski Związek Łowiecki na podstawie statutu.

2b.

Brak przedstawienia przez Polski Związek Łowiecki opinii, o której mowa w ust. 2a

pkt 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia o opinię uznaje się za wyrażenie

pozytywnej opinii.

2c.

Opinii, o której mowa w ust. 2a pkt 1, nie zasięga się w przypadku, gdy dzierżawcą

obwodu łowieckiego jest Polski Związek Łowiecki.

3.

W kwestiach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące dzierżawy.

1.

W przypadku nieusprawiedliwionego niezrealizowania rocznego planu łowieckiego dzierżawcy

obwodów łowieckich obowiązani są do udziału w kosztach ochrony lasu przed zwierzyną.

2.

Udział w kosztach, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się w wysokości czynszu za

dzierżawę obwodu łowieckiego, przy czym udział ten przypada w całości właściwemu nadleśnictwu.

2a.

Czynsz dzierżawny ustala się, w zależności od kategorii obwodu łowieckiego, mnożąc

ilość hektarów obszaru dzierżawionego obwodu łowieckiego przez równowartość pieniężną

żyta, stosując wskaźnik przeliczeniowy, który nie może być wyższy niż 0,07 q żyta

za 1 hektar.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w drodze

rozporządzenia

1)

(uchylony)

2)

szczegółowe zasady ustalenia czynszu dzierżawnego, uwzględniając powierzchnię i kategorię

obwodu łowieckiego, stosując za podstawę do wyliczeń cenę żyta ustaloną na podstawie

ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1256 i 1309);

3)

szczegółowe zasady ustalania partycypacji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając niezrealizowanie

rocznego planu łowieckiego w zakresie pozyskania: łosi, jeleni, danieli i saren, przy

czym nie może ona przekroczyć 10% wartości wpływów ze sprzedaży tusz tych gatunków

w roku poprzednim.

1.

Wydzierżawiający obowiązany jest rozliczyć otrzymany czynsz dzierżawny między nadleśnictwami

i gminami.

2.

Nadleśnictwu przypada czynsz odpowiadający powierzchni państwowych gruntów leśnych,

a gminom - odpowiadający pozostałej powierzchni obwodu łowieckiego.

3.

Za obwody łowieckie wyłączone z wydzierżawiania zarządcy tych obwodów uiszczają ekwiwalent

równy wysokości średniego czynszu za dzierżawę, stosowanego w obwodach łowieckich,

wydzierżawionych na obszarze danej gminy lub gmin sąsiednich, a należność rozliczają

według zasad określonych w ust. 1 i 2.

1.

Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą

gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz

jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt łownych.

2.

Polski Związek Łowiecki posiada osobowość prawną.

3.

Polski Związek Łowiecki oraz koła łowieckie działają na podstawie ustawy oraz statutu

uchwalonego przez Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego i zatwierdzonego

przez ministra właściwego do spraw środowiska.

4.

Statut Polskiego Związku Łowieckiego określa w szczególności

1)

teren działania i siedzibę Polskiego Związku Łowieckiego;

2)

sposób nabywania i utraty członkostwa w Polskim Związku Łowieckim oraz kole łowieckim,

zasady przynależności do kół łowieckich, przyczyny utraty członkostwa oraz prawa i

obowiązki członków;

3)

zakres właściwości miejscowej okręgowych organów Polskiego Związku Łowieckiego, a

także kompetencje organów Polskiego Związku Łowieckiego i organów koła łowieckiego,

tryb dokonywania ich wyboru, zmiany bądź uzupełnienia składu;

4)

zadania koła łowieckiego i sposób ich realizacji oraz zasady reprezentowania koła

łowieckiego;

5)

fundusze i majątek Polskiego Związku Łowieckiego oraz koła łowieckiego, a także sposób

ich tworzenia, nabywania i zbywania;

6)

tryb działania organów Polskiego Związku Łowieckiego oraz organów koła łowieckiego;

7)

sposób ustanawiania składek członkowskich oraz wpisowego na rzecz Polskiego Związku

Łowieckiego i koła łowieckiego;

8)

(uchylony)

9)

zasady postępowania wewnątrzorganizacyjnego;

10)

wzory deklaracji członkowskich w Polskim Związku Łowieckim oraz kole łowieckim;

11)

sankcje porządkowe za naruszenie obowiązków członkowskich;

12)

warunki i sposób łączenia się, podziału, rozwiązywania oraz likwidacji koła łowieckiego.

5.

Osoba fizyczna może zostać członkiem Polskiego Związku Łowieckiego, jeżeli

1)

jest pełnoletnia;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była karana za przestępstwa wymienione w prawie łowieckim;

4)

nabyła uprawnienia do wykonywania polowania;

5)

złożyła deklarację i uiściła wpisowe.

6.

Członkowie Polskiego Związku Łowieckiego podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu od

następstw nieszczęśliwych wypadków i od odpowiedzialności cywilnej w zakresie czynności

związanych z gospodarką łowiecką i polowaniami.

1.

Organami Polskiego Związku Łowieckiego są

1)

Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego, jako najwyższa władza Polskiego

Związku Łowieckiego, który ustala kierunki działania Polskiego Związku Łowieckiego

oraz realizuje inne zadania przewidziane statutem;

2)

Naczelna Rada Łowiecka, do zadań której należy nadzór nad działalnością Zarządu Głównego

oraz realizacja innych zadań przewidzianych statutem;

3)

Zarząd Główny jako organ zarządzający i reprezentujący Polski Związek Łowiecki na

zewnątrz, nadzorujący działalność zarządów okręgowych, a także realizujący inne zadania

przewidziane statutem;

4)

Główny Sąd Łowiecki i okręgowe sądy łowieckie jako organy orzekające w postępowaniu

dyscyplinarnym;

5)

Główny Rzecznik Dyscyplinarny i okręgowi rzecznicy dyscyplinarni jako organy prowadzące

dochodzenia dyscyplinarne;

6)

Kapituła Odznaczeń Łowieckich jako organ nadający odznaczenia łowieckie;

7)

okręgowe zjazdy delegatów Polskiego Związku Łowieckiego, które realizują zadania przewidziane

statutem;

8)

zarządy okręgowe jako organy terenowe Zarządu Głównego.

2.

Kadencja organów Polskiego Związku Łowieckiego, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i

4-7, trwa 5 lat. Członkiem organów Polskiego Związku Łowieckiego, o których mowa w

ust. 1 pkt 1, 2 i 4-7, można być nie dłużej niż przez dwie rozpoczęte kadencje. Z

chwilą objęcia funkcji w organie Polskiego Związku Łowieckiego, o którym mowa w ust.

1 pkt 1, 2 i 4-7, na drugą kadencję osoba taka traci prawo do bycia ponownie wybraną

albo powołaną do tego organu.

3.

Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego tworzą, wyłonieni w wyborach

pośrednich, przedstawiciele kół łowieckich i przedstawiciele członków niezrzeszonych

w kołach łowieckich.

4.

W skład Naczelnej Rady Łowieckiej wchodzą członkowie wybrani przez okręgowe zjazdy

delegatów - po jednym z każdego okręgu.

5.

W skład Zarządu Głównego wchodzą

1)

Łowczy Krajowy - powoływany przez ministra właściwego do spraw środowiska spośród

trzech kandydatów przedstawionych przez Naczelną Radę Łowiecką i odwoływany przez

ministra właściwego do spraw środowiska po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Łowieckiej;

2)

członkowie w liczbie od 2 do 4 - powoływani i odwoływani przez ministra właściwego

do spraw środowiska na wniosek Łowczego Krajowego.

6.

W skład zarządu okręgowego wchodzą

1)

łowczy okręgowy - powoływany i odwoływany przez Zarząd Główny;

2)

członkowie w liczbie od 2 do 4 - powoływani i odwoływani przez Zarząd Główny na wniosek

łowczego okręgowego.

7.

W skład Kapituły Odznaczeń Łowieckich wchodzi 11 członków powoływanych przez Naczelną

Radę Łowiecką.

8.

Okręgowy zjazd delegatów tworzą wyłonieni w wyborach bezpośrednich przedstawiciele

kół łowieckich i przedstawiciele członków niezrzeszonych w kołach łowieckich.

1.

Koła łowieckie zrzeszają osoby fizyczne i są podstawowym ogniwem organizacyjnym w

Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa.

2.

Koła łowieckie posiadają osobowość prawną i ponoszą odpowiedzialność za swoje zobowiązania.

2a.

W przypadku likwidacji koła łowieckiego, gdy majątek koła łowieckiego nie jest wystarczający

na pokrycie zobowiązań koła z tytułu odszkodowań, o których mowa w art. 46 ust. 1,

Polski Związek Łowiecki odpowiada za te zobowiązania koła łowieckiego.

2b.

W przypadku uchybienia przez koło łowieckie terminowi, o którym mowa w art. 46c ust.

8 lub art. 46e ust. 3, Polski Związek Łowiecki ponosi solidarną odpowiedzialność za

zobowiązania tego koła z tytułu odszkodowań, o których mowa w art. 46 ust. 1.

2c.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2a, Polskiemu Związkowi Łowieckiemu przysługuje

roszczenie regresowe do członków zarządu koła łowieckiego. Członek zarządu koła łowieckiego

może się uwolnić od odpowiedzialności, o której mowa w zdaniu poprzednim, jeżeli wykaże,

że nie ponosi winy za niewywiązanie się przez koło łowieckie z zobowiązania z tytułu

odszkodowań, o których mowa w art. 46 ust. 1.

2d.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2b, Polskiemu Związkowi Łowieckiemu przysługuje

roszczenie regresowe do koła łowieckiego.

3.

Osobowość prawną koła łowieckie nabywają i tracą z dniem nabycia lub utraty członkostwa

w Polskim Związku Łowieckim.

4.

Zarządy okręgowe koordynują i nadzorują działalność kół łowieckich oraz członków -

osób fizycznych niezrzeszonych w kołach łowieckich.

5.

Organy, o których mowa w ust. 4, uchylają, w ramach nadzoru, sprzeczne z prawem bądź

statutem Polskiego Związku Łowieckiego uchwały kół łowieckich.

6.

W sprawach utraty członkostwa w kole łowieckim, nabycia lub utraty członkostwa w Polskim

Związku Łowieckim po wyczerpaniu postępowania wewnątrzorganizacyjnego albo od orzeczeń

i postanowień kończących postępowanie dyscyplinarne stronom postępowania przysługuje,

w terminie 14 dni od otrzymania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, odwołanie

do sądu okręgowego, z zastrzeżeniem art. 42da ust. 3. Od orzeczenia sądu okręgowego

kasacja nie przysługuje.

1.

Koło łowieckie powinno liczyć co najmniej 10 osób fizycznych będących członkami Polskiego

Związku Łowieckiego.

1a.

Pierwszeństwo w przyjęciu do koła łowieckiego ma członek Polskiego Związku Łowieckiego

zamieszkały na terenie dzierżawionego przez to koło obwodu łowieckiego.

1b.

Przepisu ust. 1a nie stosuje się w przypadku, gdy co najmniej 50% członków danego

koła łowieckiego stanowią osoby zamieszkałe na terenie dzierżawionym przez to koło

obwodów łowieckich.

2.

Założyciele koła podpisują i składają deklarację członkowską.

3.

Założyciele koła, którzy podpisali i złożyli deklarację, stają się członkami koła

z chwilą przyjęcia go do Polskiego Związku Łowieckiego.

1.

Organami koła łowieckiego są

1)

walne zgromadzenie - jako najwyższa władza koła łowieckiego;

2)

zarząd koła łowieckiego - jako organ zarządzający i reprezentujący koło łowieckie

na zewnątrz;

3)

komisja rewizyjna - jako organ kontroli wewnętrznej koła łowieckiego.

2.

Walne zgromadzenie tworzą członkowie koła łowieckiego.

3.

W skład zarządu koła łowieckiego wchodzi od 4 do 7 osób wybranych przez walne zgromadzenie

spośród członków koła łowieckiego.

4.

W skład komisji rewizyjnej wchodzi od 3 do 5 osób wybranych przez walne zgromadzenie.

5.

Kadencja zarządu koła łowieckiego oraz komisji rewizyjnej trwa 5 lat.

1.

W skład organów Polskiego Związku Łowieckiego, a także w skład zarządu koła łowieckiego

lub komisji rewizyjnej może wchodzić wyłącznie osoba

1)

będąca członkiem Polskiego Związku Łowieckiego;

2)

która nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe lub nie była ukarana w postępowaniu dyscyplinarnym;

3)

w przypadku zarządu koła łowieckiego lub komisji rewizyjnej - będąca członkiem danego

koła łowieckiego.

2.

W skład organów Polskiego Związku Łowieckiego nie może wchodzić osoba zatrudniona

w organach administracji publicznej na stanowisku związanym ze sprawowaniem nadzoru

nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego.

W skład organów Polskiego Związku Łowieckiego, a także w skład zarządu koła łowieckiego

lub komisji rewizyjnej nie może wchodzić osoba urodzona przed dniem 1 sierpnia 1972 r.,

która była pracownikiem, funkcjonariuszem lub żołnierzem organów bezpieczeństwa państwa,

o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1882), w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. lub współpracowała z

tymi organami.

Do zadań Polskiego Związku Łowieckiego należy

1)

prowadzenie gospodarki łowieckiej;

2)

troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową,

jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami

narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, w

zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych zwierząt dziko żyjących;

3)

pielęgnowanie historycznych wartości kultury materialnej i duchowej łowiectwa;

4)

ustalanie kierunków i zasad rozwoju łowiectwa, zasad selekcji populacyjnej i osobniczej

zwierząt łownych;

5)

czuwanie nad przestrzeganiem przez członków Polskiego Związku Łowieckiego prawa, zasad

etyki, obyczajów i tradycji łowieckich;

6)

prowadzenie dyscyplinarnego sądownictwa łowieckiego;

7)

organizowanie szkolenia w zakresie prawidłowego łowiectwa i strzelectwa myśliwskiego;

8)

prowadzenie i popieranie działalności wydawniczej i wystawienniczej o tematyce łowieckiej;

9)

współpraca z pokrewnymi organizacjami zagranicznymi;

10)

wspieranie i prowadzenie prac naukowych w zakresie gospodarowania zwierzyną;

11)

prowadzenie i popieranie hodowli użytkowych psów myśliwskich i ptaków łowczych;

12)

realizacja innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw środowiska.

1.

Działalność Polskiego Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszy własnych, wpisowego,

składek członkowskich, zapisów i darowizn oraz dochodów z działalności gospodarczej.

2.

Dochód z działalności gospodarczej Polskiego Związku Łowieckiego oraz kół łowieckich

służy wyłącznie realizacji ich celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału

między członków. Mienie Polskiego Związku Łowieckiego i kół łowieckich nie podlega

podziałowi między członków.

3.

Przepisy regulujące zasady gospodarki finansowej stowarzyszeń stosuje się odpowiednio

do gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego.

1.

Nadzór nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego sprawuje minister właściwy

do spraw środowiska.

2.

Zarząd Główny składa ministrowi właściwemu do spraw środowiska uprzednio zatwierdzone

przez Naczelną Radę Łowiecką roczne sprawozdanie z wykonania w poprzednim łowieckim

roku gospodarczym zadań określonych w art. 34, w terminie do dnia 31 lipca.

3.

W przypadku gdy sprawozdanie jest niepełne lub budzi zastrzeżenia, minister właściwy

do spraw środowiska może zażądać jego uzupełnienia lub udzielenia dodatkowych wyjaśnień

w wyznaczonym terminie.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska może zlecić imiennie upoważnionym pracownikom

obsługującego go urzędu przeprowadzenie kontroli Polskiego Związku Łowieckiego w zakresie

wykonywanych przez niego zadań określonych w art. 34, w szczególności w przypadku

gdy w wyznaczonym terminie Polski Związek Łowiecki nie uzupełni sprawozdania lub nie

udzieli dodatkowych wyjaśnień lub jeżeli złożone sprawozdanie, pomimo uzupełnienia

lub udzielenia dodatkowych wyjaśnień, budzi zastrzeżenia.

5.

Kontrolę, o której mowa w ust. 4, przeprowadza się na zasadach i w trybie określonych

w przepisach o kontroli w administracji rządowej.

6.

Zakresem kontroli, o której mowa w ust. 4, jest objęta działalność Polskiego Związku

Łowieckiego pod względem legalności.

7.

Polski Związek Łowiecki jest obowiązany do realizacji zaleceń pokontrolnych wydanych

przez ministra właściwego do spraw środowiska.

8.

Uchwały Krajowego Zjazdu Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego oraz Naczelnej Rady

Łowieckiej są przekazywane w terminie 7 dni od dnia ich podjęcia ministrowi właściwemu

do spraw środowiska.

9.

W razie stwierdzenia, że działalność Krajowego Zjazdu Delegatów Polskiego Związku

Łowieckiego lub Naczelnej Rady Łowieckiej jest niezgodna z przepisami prawa lub postanowieniami

statutu Polskiego Związku Łowieckiego, minister właściwy do spraw środowiska, w zależności

od rodzaju i stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, może, w drodze decyzji administracyjnej

1)

uchylić w całości lub w części uchwałę niezgodną z postanowieniami statutu Polskiego

Związku Łowieckiego;

2)

stwierdzić nieważność w całości lub w części uchwały niezgodnej z przepisami prawa;

3)

udzielić organowi upomnienia i zażądać od niego podjęcia działań mających na celu

zapewnienie stanu zgodnego z prawem albo zaprzestania działania niezgodnego z prawem.

10.

Wszczynając postępowanie, o którym mowa w ust. 9, minister właściwy do spraw środowiska

może wstrzymać wykonanie uchwały.

11.

Minister właściwy do spraw środowiska ma prawo żądać od Krajowego Zjazdu Delegatów

Polskiego Związku Łowieckiego, Naczelnej Rady Łowieckiej oraz Zarządu Głównego Polskiego

Związku Łowieckiego innych wyjaśnień niż te, o których mowa w ust. 3.

1.

Członek Polskiego Związku Łowieckiego będący osobą fizyczną podlega odpowiedzialności

dyscyplinarnej za przewinienie łowieckie polegające na

1)

naruszeniu ustawy i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych;

2)

naruszeniu statutu lub innych uchwał organów Polskiego Związku Łowieckiego;

3)

wykonywaniu polowania w sposób sprzeczny z etyką łowiecką.

2.

Odpowiedzialność dyscyplinarna obejmuje także pomocnictwo lub podżeganie do przewinienia

łowieckiego.

1.

Karami dyscyplinarnymi są kary zasadnicze i kara dodatkowa.

2.

Karami zasadniczymi są

1)

nagana;

2)

zawieszenie w prawach członka Polskiego Związku Łowieckiego na okres od 6 miesięcy

do 3 lat;

3)

wykluczenie z Polskiego Związku Łowieckiego.

3.

Karą dodatkową jest zakaz pełnienia funkcji w organach Polskiego Związku Łowieckiego

i koła łowieckiego na okres do 5 lat.

Postępowanie dyscyplinarne o ten sam czyn toczy się niezależnie od postępowania karnego.

Postępowanie dyscyplinarne może być zawieszone do czasu zakończenia postępowania karnego.

Postępowanie dyscyplinarne obejmuje

1)

dochodzenie dyscyplinarne prowadzone przez rzeczników dyscyplinarnych;

2)

postępowanie przed sądami łowieckimi;

3)

postępowanie wykonawcze.

1.

Stronami postępowania dyscyplinarnego są oskarżyciel i obwiniony.

2.

Oskarżycielem w postępowaniu dyscyplinarnym jest rzecznik dyscyplinarny.

3.

Obwinionym jest osoba, przeciwko której toczy się postępowanie dyscyplinarne.

4.

Obwiniony ustanawia obrońcę spośród osób mających wykształcenie prawnicze lub członków

Polskiego Związku Łowieckiego.

1.

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna dochodzenie dyscyplinarne jeżeli zachodzi uzasadnione

podejrzenie popełnienia przewinienia łowieckiego.

2.

Postępowanie przed sądem łowieckim wszczyna się na wniosek rzecznika dyscyplinarnego.

3.

W postępowaniu dyscyplinarnym zastępca rzecznika dyscyplinarnego wykonuje prawa i

obowiązki rzecznika dyscyplinarnego.

1.

W razie śmierci obwinionego postępowanie dyscyplinarne umarza się.

2.

W razie utraty przez obwinionego członkostwa w Polskim Związku Łowieckim postępowanie

dyscyplinarne toczy się nadal.

1.

Nie wszczyna się postępowania dyscyplinarnego, a wszczęte umarza się, gdy od chwili

popełnienia przewinienia łowieckiego upłynęło 5 lat.

2.

Jeżeli przewinienie łowieckie zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie następuje

dopiero z upływem okresu przedawnienia karalności tego przestępstwa.

1.

Postępowanie przed sądami łowieckimi jest dwuinstancyjne.

2.

Rozstrzygnięcia sądów łowieckich zapadają w formie orzeczeń albo postanowień. Orzeczenie

może być wydane jedynie na rozprawie.

3.

Orzeczenia lub postanowienia kończące postępowanie w sprawie sąd doręcza stronom wraz

z pisemnym uzasadnieniem.

1.

Właściwym do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji jest okręgowy sąd łowiecki.

2.

Właściwym do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji członków krajowych organów Polskiego

Związku Łowieckiego jest Główny Sąd Łowiecki.

3.

W przypadku dochodzenia dyscyplinarnego członków organów Polskiego Związku Łowieckiego,

o których mowa w ust. 2, sprawy prowadzi Główny Rzecznik Dyscyplinarny.

1.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 35k ust. 1 i 2, następuje w składzie trzyosobowym,

z zastrzeżeniem art. 35m ust. 2.

2.

Prezes właściwego sądu łowieckiego wyznacza skład orzekający oraz przewodniczącego

składu orzekającego spośród jego członków.

1.

Od orzeczeń i postanowień okręgowych sądów łowieckich kończących postępowanie w sprawie

stronom przysługuje odwołanie do Głównego Sądu Łowieckiego.

2.

Od orzeczeń i postanowień Głównego Sądu Łowieckiego wydanych w pierwszej instancji

stronom przysługuje odwołanie do składu 5 sędziów tego sądu.

3.

Od orzeczeń i postanowień kończących postępowanie w sprawie stronom przysługuje odwołanie

w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu orzeczenia albo postanowienia wraz z uzasadnieniem

i pouczeniem o terminie i trybie wniesienia odwołania do organu wyższej instancji.

Sędziowie sądów łowieckich, w zakresie orzekania w sprawach dyscyplinarnych są niezawiśli

i podlegają tylko przepisom prawa.

1.

Naczelna Rada Łowiecka powołuje na 5-letnią wspólną kadencję

1)

Główny Sąd Łowiecki - w składzie od 15 do 25 sędziów, w tym prezesa i na jego wniosek

od 2 do 6 zastępców prezesa;

2)

Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego i jego od 2 do 6 zastępców.

2.

Naczelna Rada Łowiecka powołuje na 5-letnią wspólną kadencję

1)

okręgowe sądy łowieckie - w składzie od 6 do 15 sędziów, w tym prezesa i na jego wniosek

od 2 do 6 zastępców prezesa;

2)

okręgowych rzeczników dyscyplinarnych i ich od 2 do 10 zastępców.

3.

Kadencja sędziego sądu łowieckiego, rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępcy wygasa,

jeżeli

1)

zrzekł się funkcji;

2)

został skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe

lub ukarany w postępowaniu dyscyplinarnym;

3)

utracił członkostwo w Polskim Związku Łowieckim.

4.

W przypadku wszczęcia postępowania karnego lub dyscyplinarnego przeciwko sędziemu

sądu łowieckiego, rzecznikowi dyscyplinarnemu lub jego zastępcy, organ powołujący

może zawiesić go do czasu zakończenia postępowania.

5.

W trakcie trwania kadencji skład sądów łowieckich może być uzupełniany.

6.

Sądy łowieckie oraz rzecznicy dyscyplinarni są obowiązani działać do czasu wyboru

nowych organów.

1.

Koszty postępowania dyscyplinarnego stanowią wszelkie wydatki poniesione w związku

z tym postępowaniem.

2.

W przypadku prawomocnego ukarania koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi ukarany.

Ukaranie przez sąd łowiecki ulega zatarciu po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia

się orzeczenia dyscyplinarnego.

1.

Szczegółowe zasady funkcjonowania sądów łowieckich oraz rzeczników dyscyplinarnych,

a także szczegółowe zasady postępowania przed tymi organami określi regulamin sądów

łowieckich i rzeczników dyscyplinarnych Polskiego Związku Łowieckiego uchwalony przez

Naczelną Radę Łowiecką.

2.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do postępowania dyscyplinarnego

stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 150, 679, 1255 i 1694).

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o

1)

sądzie łowieckim - należy przez to rozumieć okręgowy sąd łowiecki i Główny Sąd Łowiecki;

2)

rzeczniku dyscyplinarnym - należy przez to rozumieć okręgowego rzecznika dyscyplinarnego

i Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego.

1.

Tworzy się Państwową Straż Łowiecką jako umundurowaną, uzbrojoną i wyposażoną w terenowe,

oznakowane środki transportu formację podległą wojewodzie.

1a.

Koordynację działań Państwowej Straży Łowieckiej na obszarze województwa w zakresie

realizacji zadań, o których mowa w art. 37 ust. 1, prowadzi komendant wojewódzki Państwowej

Straży Łowieckiej powoływany przez wojewodę.

2.

Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich mają obowiązek zatrudnić lub powołać co najmniej

jednego strażnika, którego zadaniem jest ochrona zwierzyny i prowadzenie gospodarki

łowieckiej.

3.

Straż łowiecką stanowią

1)

Państwowa Straż Łowiecka;

2)

strażnicy łowieccy powoływani lub zatrudniani przez dzierżawców i zarządców obwodów

łowieckich.

1.

Zadaniem Państwowej Straży Łowieckiej jest kontrola realizacji przepisów ustawy, a

w szczególności w zakresie

1)

ochrony zwierzyny;

2)

zwalczania kłusownictwa i wszelkiego szkodnictwa łowieckiego;

3)

zwalczania przestępstw i wykroczeń w zakresie łowiectwa;

4)

kontroli legalności skupu i obrotu zwierzyną;

5)

kontroli przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie obrotu zwierzyną

żywą oraz obrotu tuszami zwierzyny i ich częściami dotyczącej prowadzenia ewidencji

skupu w każdym punkcie skupu.

2.

Państwowa Straż Łowiecka współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych

w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

1.

Strażnikiem Państwowej Straży Łowieckiej oraz strażnikiem łowieckim może być osoba,

która

1)

posiada obywatelstwo polskie;

2)

ukończyła 21 lat;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

posiada odpowiednie kwalifikacje zawodowe;

5)

(uchylony)

6)

posiada dobry stan zdrowia;

7)

nie była karana sądownie;

8)

ukończyła z wynikiem pozytywnym przeszkolenie według programu opracowanego przez ministra

właściwego do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.

2.

Strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej są pracownikami urzędów wojewódzkich.

Strażnikowi Państwowej Straży Łowieckiej przysługuje bezpłatne umundurowanie wraz

z oznakami służbowymi i odznakami służbowymi, które zobowiązany jest nosić przy wykonywaniu

czynności służbowych.

1.

Na terenach obwodów łowieckich ochroną zwierzyny oraz ochroną mienia dzierżawców i

zarządców, zwalczaniem przestępstw i wykroczeń w zakresie szkodnictwa łowieckiego

i szkodnictwa przyrodniczego, popełnianych w obwodach łowieckich polnych i leśnych,

zajmują się strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej, na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego i Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.

2.

Strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej przy wykonywaniu zadań określonych w ust. 1

mają prawo do

1)

legitymowania osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia w celu

ustalenia ich tożsamości;

2)

nakładania i ściągania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia popełniane

na terenach obwodów łowieckich w zakresie szkodnictwa łowieckiego;

3)

zatrzymywania i dokonywania kontroli środków transportu w obwodach łowieckich oraz

w ich bezpośrednim sąsiedztwie, w celu sprawdzenia ich ładunku oraz przeglądania zawartości

bagaży, w razie zaistnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub

wykroczenia;

4)

przeszukania osób, pomieszczeń i innych miejsc w przypadkach uzasadnionego podejrzenia

o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego;

5)

ujęcia sprawcy przestępstwa lub wykroczenia na gorącym uczynku lub w pościgu podjętym

bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa i doprowadzenia do jednostki Policji;

6)

odbierania za pokwitowaniem przedmiotów pochodzących z przestępstwa lub wykroczenia

oraz narzędzi i środków służących do ich popełnienia oraz ich zabezpieczenia;

7)

prowadzenia dochodzeń oraz wnoszenia i popierania aktu oskarżenia, jeżeli przedmiotem

przestępstwa jest zwierzyna, w trybie i na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego;

8)

prowadzenia postępowania w sprawach o wykroczenia oraz udziału w rozprawach przed

kolegium do spraw wykroczeń środków zaskarżania kolegium do spraw wykroczeń

9)

dokonywania kontroli podmiotów prowadzących skup, przerób i sprzedaż tusz zwierzyny

lub ich części w zakresie sprawdzenia źródeł jej pochodzenia;

9a)

dokonywania kontroli podmiotów prowadzących obrót zwierzyną żywą oraz podmiotów prowadzących

chów i hodowlę zwierząt łownych w zakresie sprawdzenia źródeł ich pochodzenia;

9b)

dokonywania kontroli podmiotów prowadzących sprzedaż usług obejmujących polowania

wykonywane przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

10)

noszenia broni palnej bojowej, broni myśliwskiej śrutowej, pałki służbowej i kajdanek

zakładanych na ręce;

11)

noszenia ręcznego miotacza substancji obezwładniających oraz przedmiotów przeznaczonych

do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej;

12)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, zwracania się o taką pomoc do

jednostek gospodarczych, organizacji społecznych, jak również w nagłych przypadkach

do każdego obywatela o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w przepisach

o Policji, określających szczegółowo zasady żądania takiej pomocy.

2a

Administratorem danych osobowych przetwarzanych w celu, o którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych

w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości

(Dz. U. z 2019 r. poz. 125), jest minister właściwy do spraw środowiska lub komendant wojewódzki Państwowej Straży

Łowieckiej.

3.

W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3, 8 i 10-14 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2418), strażnik Państwowej Straży Łowieckiej może użyć środków przymusu bezpośredniego,

o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 7, 9, pkt 12 lit. a i pkt

13 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.

4.

W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a i pkt 2 oraz w art. 47 pkt 1, 3, 5 i 6 ustawy z dnia 24 maja

2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, strażnik Państwowej Straży Łowieckiej może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.

5.

Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie

tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

6.

(uchylony)

7.

Do wykonywania przez strażnika Państwowej Straży Łowieckiej czynności, o których mowa

w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.

8.

Strażnikowi Państwowej Straży Łowieckiej wykonującemu obowiązki na terenach obwodów

łowieckich przysługują uprawnienia określone odrębnymi przepisami odnoszącymi się

do

1)

Straży Ochrony Przyrody

2)

Państwowej Straży Rybackiej - w zakresie kontroli legalności dokonywania połowu;

3)

strażników leśnych - w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego.

9.

(uchylony)

10.

Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie

do prokuratora.

11.

Strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej przy wykonywaniu czynności służbowych korzystają

z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariusza publicznego.

1.

Strażnicy, o których mowa w art. 36 ust. 3 pkt 2

1)

wykonując zadania, współdziałają z Państwową Strażą Łowiecką i w przypadkach, o których

mowa w art. 11 pkt 1-3, 8 i 10-14 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej, mogą użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1

i pkt 12 lit. a tej ustawy, lub wykorzystać te środki. Przy wykonywaniu czynności

służbowych stosuje się przepisy art. 39 ust. 2 pkt 1, 5, 6, 9 i 11 oraz ust. 5 i 11;

2)

mają prawo do noszenia i używania broni myśliwskiej w celach ochrony zwierzyny przed

drapieżnikami znajdującymi się na liście zwierząt łownych, zgodnie z rocznym planem

łowieckim, o ile są członkami Polskiego Związku Łowieckiego.

2.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1, strażnik łowiecki ma obowiązek

nosić odznakę strażnika oraz na żądanie okazywać legitymację służbową.

3.

Broń myśliwska, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może być nabywana przez dzierżawców

bądź zarządców obwodów łowieckich oraz używana, ewidencjonowana i przechowywana na

zasadach określonych w przepisach o broni i amunicji.

1.

Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych i Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

wymogi kwalifikacji zawodowych, wzory legitymacji, umundurowania, oznak służbowych

oraz odznak służbowych strażników Państwowej Straży Łowieckiej, a także szczegółowe

kwalifikacje zawodowe, wzór oznaki i legitymacji strażnika łowieckiego.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

1)

współdziałania Państwowej Straży Łowieckiej z Policją i Polskim Związkiem Łowieckim;

2)

posiadania, ewidencjonowania i przechowywania broni palnej bojowej, broni myśliwskiej

śrutowej, amunicji oraz miotaczy gazu obezwładniającego w siedzibach straży.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby ewidencjonowania

i przechowywania w siedzibach Państwowej Straży Łowieckiej broni palnej bojowej, broni

myśliwskiej śrutowej, amunicji i środków przymusu bezpośredniego. Rozporządzenie powinno

określać szczegółowe wymogi dotyczące przechowywania i ewidencjonowania w siedzibach

Państwowej Straży Łowieckiej broni palnej bojowej, broni myśliwskiej śrutowej, amunicji

do tej broni oraz środków przymusu bezpośredniego, a także wzory dokumentów niezbędnych

do ewidencjonowania broni i amunicji oraz środków przymusu bezpośredniego, ich wydawania

i zdania, jak również warunki techniczne, jakim powinien odpowiadać magazyn broni.

1.

Polowanie może być wykonywane przez członków Polskiego Związku Łowieckiego lub cudzoziemców,

o których mowa w art. 42a ust. 1, za zgodą dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego.

1a.

Polowanie może być polowaniem indywidualnym albo zbiorowym.

2.

Podczas polowania uprawniony do jego wykonywania zobowiązany jest posiadać

1)

legitymację członkowską Polskiego Związku Łowieckiego. Wymóg ten nie dotyczy cudzoziemców

wymienionych w art. 42a ust. 1 i art. 43 ust. 1;

2)

pozwolenie na posiadanie broni myśliwskiej lub inny dokument uprawniający do jej posiadania,

jeżeli wykonuje polowanie za pomocą broni przeznaczonej do celów łowieckich;

3)

zezwolenie ministra właściwego do spraw środowiska na łowienie zwierzyny przy użyciu

ptaka łowczego, jeżeli wykonuje polowanie przy pomocy ptaków łowczych.

3.

Wyróżnia się trzy rodzaje uprawnień do wykonywania polowania

1)

podstawowe - uprawniające do odstrzału zwierząt łownych, z wyjątkiem samców zwierzyny

płowej;

2)

selekcjonerskie - uprawniające do odstrzału wszystkich zwierząt łownych;

3)

sokolnicze - uprawniające do łowienia zwierzyny przy pomocy ptaków łowczych.

4.

Warunkiem uzyskania uprawnień do wykonywania polowania, o którym mowa w ust. 3 pkt

1, jest

1)

odbycie rocznego stażu w kole łowieckim lub ośrodku hodowli zwierzyny;

2)

odbycie szkolenia przeprowadzonego przez Polski Związek Łowiecki;

3)

złożenie, z wynikiem pozytywnym, egzaminu przed komisją egzaminacyjną powołaną przez

Polski Związek Łowiecki.

5.

Z odbycia stażu, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, zwolnieni są

1)

osoby posiadające wyższe, średnie lub średnie branżowe wykształcenie leśne;

2)

osoby posiadające inne wyższe wykształcenie o specjalności łowieckiej;

3)

strażnicy łowieccy pełniący swe funkcje przez okres nie krótszy niż 2 lata;

4)

cudzoziemcy oraz obywatele polscy, którzy przebywają z zamiarem stałego pobytu za

granicą, jeżeli posiadają aktualne uprawnienia do wykonywania polowania w innym państwie;

5)

osoby, które uprzednio utraciły członkostwo w Polskim Związku Łowieckim.

6.

Warunkiem uzyskania uprawnień, o których mowa w ust. 3 pkt 2, jest

1)

posiadanie uprawnień podstawowych przez co najmniej 3 lata;

2)

odbycie szkolenia przeprowadzonego przez Polski Związek Łowiecki;

3)

złożenie egzaminu, z wynikiem pozytywnym, przed komisją egzaminacyjną powołaną przez

Polski Związek Łowiecki.

7.

Warunkiem uzyskania uprawnień, o których mowa w ust. 3 pkt 3, jest

1)

posiadanie uprawnień podstawowych;

2)

odbycie szkolenia przeprowadzonego przez Polski Związek Łowiecki;

3)

złożenie egzaminu, z wynikiem pozytywnym, przed komisją egzaminacyjną powołaną przez

Polski Związek Łowiecki.

8.

Do wykonywania polowania indywidualnego jest wymagane, poza dokumentami określonymi

w ust. 2, pisemne upoważnienie wydane przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego.

9.

Polski Związek Łowiecki ustala wysokość opłat za szkolenie i egzaminowanie, uwzględniając

poniesione koszty.

10.

Uprawnienia do wykonywania polowania wygasają, o ile zainteresowany w okresie 5 lat

od ich nabycia nie uzyskał członkostwa Polskiego Związku Łowieckiego lub też po upływie

5 lat do ustania członkostwa w Polskim Związku Łowieckim.

11.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, warunki i

tryb wydawania zezwoleń na łowienie zwierzyny przy użyciu ptaków łowczych, kierując

się potrzebą podtrzymania polskich zwyczajów i tradycji sokolniczych.

1.

Uprawnienia do wykonywania polowania posiadają także obywatele państw członkowskich

Unii Europejskiej, jeżeli posiadają uprawnienia do wykonywania polowania w państwie

członkowskim Unii Europejskiej i złożą egzamin uzupełniający w języku polskim przed

komisją, o której mowa w art. 42 ust. 4 pkt 3, ust. 6 pkt 3 i ust. 7 pkt 3, z obowiązujących

w Rzeczypospolitej Polskiej przepisów dotyczących zasad i warunków wykonywania polowania,

a także listy gatunków zwierząt łownych oraz okresów polowań na te zwierzęta, a w

przypadku uprawnień selekcjonerskich także zasad selekcji populacyjnej i osobniczej

zwierzyny płowej.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie 5 lat od dnia egzaminu.

Zabrania się

1)

niszczenia urządzeń łowieckich, wybierania karmy lub soli z lizawek;

2)

gromadzenia, posiadania, wytwarzania, przechowywania lub wprowadzania do obrotu narzędzi

i urządzeń przeznaczonych do kłusownictwa;

3)

wchodzenia w posiadanie bezprawnie pozyskanej tuszy lub trofeów zwierząt łownych;

4)

hodowania lub utrzymywania bez zezwolenia chartów rasowych lub ich mieszańców;

5)

zezwalania przez osobę upoważnioną przez dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego

na polowanie osobie nieuprawnionej do wykonywania polowania;

6)

pozyskiwania zwierzyny innego gatunku, innej płci lub w większej liczbie, niż przewiduje

upoważnienie wydane przez dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego;

7)

zezwalania przez osobę upoważnioną przez dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego

na przekroczenie zatwierdzonego w rocznym planie łowieckim pozyskania zwierzyny;

8)

polowania na przelotne ptactwo łowne na wybrzeżu morskim w pasie 3000 m od brzegu

w głąb morza lub 5000 m w głąb lądu;

9)

polowania z chartami lub ich mieszańcami;

10)

polowania w czasie ochronnym;

11)

polowania bez posiadania uprawnień do polowania;

12)

wchodzenia w posiadanie zwierzyny za pomocą broni i amunicji innej niż myśliwska,

środków i materiałów wybuchowych, trucizn, karmy o właściwościach odurzających, sztucznego

światła, lepów, wnyków, żelaz, dołów, samostrzałów lub rozkopywania nor i innych niedozwolonych

środków;

13)

strzelania do zwierzyny w odległości mniejszej niż 500 m od miejsca zebrań publicznych

w czasie ich trwania lub w odległości mniejszej niż 150 m od zabudowań mieszkalnych;

14)

zakładania narzędzi lub urządzeń przeznaczonych do łowienia, chwytania lub zabijania

zwierzyny, z wyjątkiem odłowów, o których mowa w art. 44 ust. 3, art. 44a albo art.

45, odłowów prowadzonych zgodnie z zatwierdzonym rocznym planem łowieckim albo odłowów

prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt;

15)

wykonywania polowania w obecności lub przy udziale dzieci do 18. roku życia.

1.

Dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego przekazuje - co najmniej na 14 dni przed

planowanym terminem rozpoczęcia polowania zbiorowego - wójtom (burmistrzom, prezydentom

miast) oraz nadleśniczym Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, właściwym

ze względu na miejsce wykonywania polowania, informację w postaci papierowej lub elektronicznej

o planowanym terminie, w tym godzinie rozpoczęcia i zakończenia, oraz miejscu tego

polowania.

2.

Termin rozpoczęcia i zakończenia oraz miejsce polowania zbiorowego są podawane do

publicznej wiadomości przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), nie później niż

w terminie 5 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1, w sposób zwyczajowo

przyjęty w danej gminie oraz przez obwieszczenie i na stronie internetowej urzędu

gminy.

3.

Właściciel, posiadacz lub zarządca gruntu, w terminie nie krótszym niż 3 dni przed

planowanym terminem rozpoczęcia polowania zbiorowego, może zgłosić sprzeciw wraz z

uzasadnieniem do właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Sprzeciw może dotyczyć

polowania organizowanego w terminie wskazanym zgodnie z ust. 2. W sprzeciwie właściciel,

posiadacz lub zarządca gruntu powinien wskazać nieruchomość przez podanie dokładnego

adresu, a w przypadku gdyby takiego adresu nie było - numeru działki ewidencyjnej

i obrębu.

4.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) zawiadamia niezwłocznie dzierżawcę lub zarządcę

obwodu łowieckiego o wniesionym przez właściciela, posiadacza albo zarządcę gruntu

sprzeciwie do organizowanego polowania zbiorowego, przekazując mu ten sprzeciw wraz

z uzasadnieniem.

5.

Dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego przy organizacji polowania zbiorowego

uwzględnia sprzeciw, gdy wykonywanie polowania będzie zagrażało bezpieczeństwu lub

życiu ludzi.

6.

Dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego obowiązany jest przed planowanym terminem

rozpoczęcia polowania zbiorowego oznakować obszar tego polowania tablicami ostrzegawczymi.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór tablicy

ostrzegawczej, o której mowa w ust. 6, w tym jej rozmiar, kształt, kolor i wielkość

napisu, oraz sposób i miejsce rozmieszczenia tablic ostrzegawczych, kierując się potrzebą

zapewnienia informacji o terminie i miejscu wykonywania polowania zbiorowego, widoczności

i czytelności tablicy oraz bezpieczeństwa osób przebywających na obszarze wykonywania

polowania zbiorowego.

1.

Termin rozpoczęcia i zakończenia oraz jednoznaczne określenie miejsca wykonywania

polowania indywidualnego, imię i nazwisko myśliwego, numer upoważnienia do wykonywania

polowania indywidualnego, ilość i gatunek pozyskanej zwierzyny oraz liczba wszystkich

oddanych strzałów do zwierzyny grubej podlega wpisowi w książce ewidencji pobytu na

polowaniu indywidualnym, którą są obowiązani prowadzić dzierżawcy i zarządcy obwodów

łowieckich, w postaci papierowej lub elektronicznej, dla każdego obwodu.

1a.

Wpisów w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym mogą dokonywać wyłącznie

myśliwi wykonujący polowanie lub myśliwi przez nich upoważnieni do dokonania wpisu

lub osoby upoważnione przez dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego do dokonywania

tych wpisów.

1b.

Wpisu w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym dotyczącego terminu rozpoczęcia

polowania indywidualnego dokonuje się przed jego rozpoczęciem, jednak nie wcześniej

niż 24 godziny przed rozpoczęciem polowania.

1c.

W miejscu wskazanym w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym jako miejsce

wykonywania polowania indywidualnego nie może w tym samym czasie polować inny myśliwy,

bez zgody myśliwego wykonującego polowanie w tym miejscu.

1d.

Książka ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym podlega udostępnieniu wszystkim

zainteresowanym na ich wniosek, w zakresie obejmującym następujące informacje: termin

rozpoczęcia i zakończenia oraz jednoznaczne określenie miejsca wykonywania polowania

indywidualnego, a także numer upoważnienia do wykonywania polowania indywidualnego.

1e.

Dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego jest obowiązany przekazać właściwemu nadleśniczemu

Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi

miasta) informację w postaci papierowej lub elektronicznej o miejscu przechowywania

książki ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym. Wójt (burmistrz, prezydent miasta)

podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty w danej

gminie oraz przez obwieszczenie i na stronie internetowej urzędu gminy, informację

o miejscu przechowywania książki ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym oraz

o sposobie udostępniania informacji zawartych w książce ewidencji pobytu na polowaniu

indywidualnym i ich zakresie.

2.

W przypadku pozyskania zwierzyny na polowaniu indywidualnym myśliwy jest zobowiązany

odnotować ten fakt w posiadanym upoważnieniu do wykonywania polowania indywidualnego

1)

w odniesieniu do zwierzyny grubej - przed podjęciem czynności transportowych;

2)

w odniesieniu do zwierzyny drobnej - niezwłocznie po zakończeniu polowania.

3.

Za dokonanie wpisu, o którym mowa w ust. 1, odpowiedzialny jest myśliwy wykonujący

polowanie.

Osoba prowadząca punkt skupu obowiązana jest oznakować tusze: łosi, jeleni, danieli,

muflonów, saren i dzików bezpośrednio po dostarczeniu przez uprawnionego do wykonywania

polowania pozyskanej zwierzyny.

Odstrzał samców łosi, jeleni, danieli, saren i muflonów podlega ocenie co do jego

zgodności z zasadami selekcji osobniczej. Oceny w obwodach podlegających wydzierżawieniu

dokonują komisje powołane przez Polski Związek Łowiecki, w skład których wchodzą przedstawiciele

Polskiego Związku Łowieckiego oraz Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

a w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia ich zarządcy przy udziale odpowiednio przedstawiciela

Polskiego Związku Łowieckiego albo Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

bądź obu z nich.

1.

Po dokonaniu oceny, o której mowa w art. 42d, komisje sporządzają sprawozdanie ze

swoich prac i przekazują je do zarządów okręgowych, które wobec osób dokonujących

odstrzału nakładają, w formie uchwał, następujące kary porządkowe za naruszenie zasad

selekcji osobniczej

1)

nagany;

2)

zawieszenia w prawach polowania na określony gatunek samców zwierzyny płowej i muflonów

na okres do 2 lat;

3)

zawieszenia w prawach polowania na samce zwierzyny płowej i muflony na okres do 2

lat.

2.

Od uchwały, o której mowa w ust. 1, służy stronie odwołanie do Zarządu Głównego w

terminie 14 dni od dnia doręczenia tej uchwały.

3.

Na uchwałę Zarządu Głównego przysługuje stronie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego

w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej uchwały.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób wyceny

oraz ewidencji trofeów łowieckich, uwzględniając kryteria wyceny Międzynarodowej Rady

Łowiectwa i Ochrony Zwierzyny, a także sposób i formę ochrony trofeów rekordowych

oraz wielkość trofeów, których wywóz za granicę jest zabroniony.

1.

Cudzoziemiec lub obywatel polski, który przebywa z zamiarem stałego pobytu za granicą,

niebędący członkiem Polskiego Związku Łowieckiego bądź niespełniający warunków określonych

w art. 42a, może wykonywać polowanie po wykupieniu polowania u przedsiębiorcy, o którym

mowa w art. 18, albo na podstawie zgody ministra właściwego do spraw środowiska. Zgoda

jest wydawana na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego lub w przypadku polowań w obwodach

zarządzanych na wniosek ich zarządców.

1a.

Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1, może polować wyłącznie w obecności przedstawiciela

dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego będącego członkiem Polskiego Związku Łowieckiego,

który wskazuje zwierzynę przeznaczoną do odstrzału i odpowiedzialny jest za dokonanie

wpisu, o którym mowa w art. 42b ust. 1.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w drodze

rozporządzenia

1)

sposób powoływania komisji egzaminacyjnych oraz zakres i tryb przeprowadzania egzaminów,

o których mowa w art. 42 ust. 4 pkt 3, art. 42 ust. 6 pkt 3, art. 42 ust. 7 pkt 3

i art. 42a ust. 1, uwzględniając

a)

konieczność zapewnienia w składzie komisji egzaminacyjnej przedstawicieli Polskiego

Związku Łowieckiego, samorządu województwa, Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy

Państwowe i Policji,

b)

rodzaje uzyskiwanych uprawnień,

c)

dokumenty wymagane do złożenia przed egzaminem,

d)

sposób przeprowadzania i dokumentowania egzaminów;

2)

wzory dokumentów potwierdzających uzyskanie uprawnień, o których mowa w art. 42 ust.

3 i art. 42a ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wykonywania polowania oraz znakowania,

o którym mowa w art. 42c, wzór upoważnienia do wykonywania polowania indywidualnego,

wzór książki ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym, uwzględniając istniejące

polskie zwyczaje łowieckie oraz kierując się troską o bezpieczeństwo osób i mienia.

1.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

rolnictwa i po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody oraz Polskiego

Związku Łowieckiego określi, w drodze rozporządzenia, dla terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub jego części, okresy polowań na zwierzęta łowne.

2.

Sejmik województwa jest uprawniony w uzasadnionych przypadkach do skracania, w drodze

uchwały, okresów polowań na terenie województwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego

Związku Łowieckiego i dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony

Przyrody, może zezwolić na dokonanie odstrzału lub odłowu zwierzyny do celów związanych

z badaniami naukowymi i edukacją, dla odbudowy populacji, zasiedlania i reintrodukcji

gatunków zwierzyny lub dla koniecznych działań w celach hodowlanych, także w okresach

ochronnych z uwagi na brak innego zadowalającego rozwiązania oraz pod warunkiem, że

nie jest to szkodliwe dla zachowania populacji danych gatunków w stanie sprzyjającym

ochronie w ich naturalnym zasięgu występowania.

3a.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 3, jest wydawane na wniosek, który zawiera

1)

imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;

2)

cel wykonania czynności;

3)

liczbę osobników, których dotyczy wniosek;

4)

nazwę gatunku lub gatunków w języku polskim i łacińskim, których będą dotyczyć czynności;

5)

określenie sposobu, miejsca i czasu wykonania czynności oraz wynikających z tego zagrożeń;

6)

wskazanie podmiotu, który wykona czynności.

3b.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 3 zawiera

1)

imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;

2)

liczbę osobników, których dotyczy zezwolenie;

3)

nazwę gatunku lub gatunków w języku polskim i łacińskim, których będą dotyczyć czynności;

4)

opis czynności, na które wydaje się zezwolenie;

5)

wskazanie dozwolonych środków i sposobów odstrzału lub odłowu oraz podmiotów wykonujących

te czynności;

5a)

określenie warunków realizacji wynikających z potrzeb ochrony populacji gatunków zwierząt

łownych i ich siedlisk w rejonie wykonywania czynności;

6)

wskazanie podmiotów uprawnionych do kontroli realizacji wydanego zezwolenia w terenie;

7)

określenie terminu złożenia ministrowi właściwemu do spraw środowiska informacji o

wykorzystaniu zezwolenia.

4.

(uchylony)

5.

Minister właściwy do spraw środowiska dokonuje kontroli spełniania warunków określonych

w wydanych przez siebie zezwoleniach, o których mowa w ust. 3.

6.

Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane

przez ministra właściwego do spraw środowiska, które zawiera wskazanie osoby upoważnionej

do wykonywania czynności kontrolnych, miejsca i zakresu kontroli oraz podstawy prawnej

do jej wykonania.

7.

Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich wykonywania

jest obowiązana okazać upoważnienie, o którym mowa w ust. 6.

8.

Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do

1)

wstępu na teren należący do podmiotu kontrolowanego;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;

3)

wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z nich odpisów,

wyciągów lub kopii oraz zabezpieczania tych dokumentów.

9.

Wstęp na teren należący do podmiotu kontrolowanego oraz wykonywanie czynności kontrolnych

następują w jego obecności.

10.

Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół, który podpisuje

osoba wykonująca czynności kontrolne oraz podmiot kontrolowany.

11.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez podmiot kontrolowany protokół podpisuje

tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole adnotacji o odmowie

podpisania protokołu przez podmiot kontrolowany.

12.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 3, cofa się, jeżeli podmiot, który uzyskał zezwolenie,

nie spełnia zawartych w nim warunków.

1.

Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego może dokonywać odłowu drapieżników, o których

mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 3, w pułapki żywołowne.

1a.

Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego dokonuje uśmiercenia odłowionych w pułapki

żywołowne drapieżników za pomocą broni myśliwskiej lub innych metod stosowanych przy

uboju zwierząt gospodarskich, w celu ich redukcji.

2.

Odłów, o którym mowa w ust. 1, nie jest polowaniem w rozumieniu art. 4 ust. 2.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego,

określi, w drodze rozporządzenia

1)

gatunki drapieżników, które mogą być odławiane w pułapki żywołowne,

2)

warunki, czas i miejsce odłowu,

3)

rodzaje pułapek żywołownych i warunki, jakie muszą one spełniać, aby zapewnić selektywny

odłów drapieżników

- uwzględniając konieczność humanitarnego postępowania ze zwierzętami.

1.

W przypadku nadmiernego zagęszczenia zwierzyny, zagrażającego trwałości lasów, nadleśniczy

działający z upoważnienia dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa

Leśnego Lasy Państwowe po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego wydaje

decyzję administracyjną, nakazującą dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego wykonanie

odłowu lub odstrzału redukcyjnego zwierzyny.

2.

Jeżeli dzierżawca obwodu łowieckiego nie realizuje rocznego planu łowieckiego w zakresie

pozyskania zwierzyny, nadleśniczy działający z upoważnienia dyrektora regionalnej

dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe wydaje postanowienie o zastosowaniu

odstrzału zastępczego zwierzyny, według zasad określonych w umowie dzierżawy obwodu

łowieckiego.

3.

W przypadku szczególnego zagrożenia w prawidłowym funkcjonowaniu obiektów produkcyjnych

i użyteczności publicznej przez zwierzynę, starosta, w porozumieniu z Polskim Związkiem

Łowieckim, może wydać decyzję o odłowie, odłowie wraz z uśmierceniem lub odstrzale

redukcyjnym zwierzyny.

4.

Odstrzały redukcyjne i zastępcze zwierzyny mogą przeprowadzać wyłącznie osoby uprawnione

do wykonywania polowania.

1.

Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego jest obowiązany do wynagradzania szkód

wyrządzonych

1)

w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny;

2)

przy wykonywaniu polowania.

2.

Szacowania szkód, o których mowa w ust. 1, a także ustalania wysokości odszkodowania

dokonuje zespół składający się z

1)

przedstawiciela wojewódzkiego ośrodka doradztwa rolniczego;

2)

przedstawiciela dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego;

3)

właściciela albo posiadacza gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda.

3.

Wniosek o szacowanie szkód, o których mowa w ust. 1, w tym ustalenie wysokości odszkodowania,

właściciel albo posiadacz gruntów rolnych składa do dzierżawcy albo zarządcy obwodu

łowieckiego.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera w szczególności

1)

imię i nazwisko albo nazwę, adres miejsca zamieszkania albo adres i siedzibę oraz

numer telefonu właściciela albo posiadacza gruntów rolnych;

2)

wskazanie miejsca wystąpienia szkody;

3)

wskazanie rodzaju uszkodzonej uprawy lub płodu rolnego.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się w terminie umożliwiającym dokonanie szacowania

szkód, o których mowa w ust. 1.

6.

Szacowanie szkody składa się z

1)

oględzin;

2)

szacowania ostatecznego.

7.

W przypadku szkód wyrządzonych w płodach rolnych, szkód wyrządzonych przez dziki na

łąkach i pastwiskach oraz szkód w uprawach, jeżeli szkoda powstała i została zgłoszona

bezpośrednio przed sprzętem lub w jego trakcie, dokonuje się wyłącznie szacowania

ostatecznego.

8.

Niestawiennictwo właściciela albo posiadacza gruntów rolnych lub przedstawiciela wojewódzkiego

ośrodka doradztwa rolniczego nie wstrzymuje dokonania szacowania szkód, o których

mowa w ust. 1.

1.

Podczas oględzin ustala się

1)

gatunek zwierzyny, która wyrządziła szkodę;

2)

rodzaj, stan i jakość uprawy;

3)

obszar całej uprawy;

4)

szacunkowy obszar uprawy, która została uszkodzona;

5)

szacunkowy procent zniszczenia uprawy na uszkodzonym obszarze.

2.

Oględzin dokonuje się niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania

wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 3.

3.

O terminie dokonania oględzin, o którym mowa w ust. 2, dzierżawca albo zarządca obwodu

łowieckiego zawiadamia właściciela albo posiadacza gruntów rolnych oraz wojewódzki

ośrodek doradztwa rolniczego właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody, nie

później niż przed upływem 3 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 46

ust. 3.

4.

Niezwłocznie po zakończeniu oględzin dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego sporządza

protokół, który zawiera w szczególności następujące dane i informacje

1)

imiona i nazwiska osób biorących udział w oględzinach;

2)

datę sporządzenia protokołu oraz datę dokonania oględzin;

3)

dane podlegające ustaleniu podczas oględzin, o których mowa w ust. 1;

4)

szkic sytuacyjny uszkodzonej uprawy;

5)

czytelne podpisy osób biorących udział w oględzinach.

5.

Członkowie zespołu, o którym mowa w art. 46 ust. 2, mają prawo wnieść zastrzeżenia

do protokołu wraz z uzasadnieniem. W protokole umieszcza się informację o braku zastrzeżeń

albo o wniesionych zastrzeżeniach.

6.

Protokół sporządza się w trzech jednobrzmiących egzemplarzach po jednym dla każdego

członka zespołu, o którym mowa w art. 46 ust. 2.

(uchylony)

1.

Podczas szacowania ostatecznego ustala się

1)

gatunek zwierzyny, która wyrządziła szkodę;

2)

rodzaj uprawy lub płodu rolnego;

3)

stan i jakość uprawy lub jakość płodu rolnego;

4)

obszar całej uprawy lub szacunkową masę zgromadzonego płodu rolnego;

5)

obszar uprawy, która została uszkodzona, lub szacunkową masę uszkodzonego płodu rolnego;

6)

procent zniszczenia uprawy na uszkodzonym obszarze;

7)

plon z 1 ha;

8)

wysokość odszkodowania.

2.

Szacowania ostatecznego dokonuje się najpóźniej w dzień sprzętu, przed dokonaniem

sprzętu uszkodzonej uprawy, a w przypadkach, o których mowa w art. 46 ust. 7, w terminie

7 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 3.

3.

O terminie planowanego sprzętu uszkodzonej uprawy właściciel albo posiadacz gruntów

rolnych jest obowiązany powiadomić dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego, w

formie pisemnej, w terminie 7 dni przed zamierzonym sprzętem.

4.

O terminie dokonania szacowania ostatecznego szkody dzierżawca albo zarządca obwodu

łowieckiego zawiadamia właściciela albo posiadacza gruntów rolnych oraz wojewódzki

ośrodek doradztwa rolniczego właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody, nie

później niż przed upływem 3 dni od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w

ust. 3, a w przypadkach, o których mowa w art. 46 ust. 7 - w terminie 3 dni od dnia

otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 3.

5.

Niezwłocznie po zakończeniu szacowania ostatecznego dzierżawca albo zarządca obwodu

łowieckiego sporządza protokół, który zawiera w szczególności następujące dane i informacje

1)

imiona i nazwiska osób biorących udział w szacowaniu ostatecznym;

2)

datę sporządzenia protokołu oraz datę dokonania szacowania ostatecznego;

3)

dane podlegające ustaleniu podczas szacowania ostatecznego, o których mowa w ust.

1;

4)

szkic sytuacyjny uszkodzonej uprawy;

5)

czytelne podpisy osób biorących udział w szacowaniu ostatecznym.

6.

Członkowie zespołu, o którym mowa w art. 46 ust. 2, mają prawo wnieść zastrzeżenia

do protokołu wraz z uzasadnieniem. W protokole umieszcza się informację o braku zastrzeżeń

albo o wniesionych zastrzeżeniach.

7.

Protokół sporządza się w trzech jednobrzmiących egzemplarzach po jednym dla każdego

członka zespołu, o którym mowa w art. 46 ust. 2.

8.

Wypłaty odszkodowania dokonuje dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego w terminie

30 dni od dnia sporządzenia protokołu z szacowania ostatecznego, od którego nie wniesiono

odwołania.

1.

Właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda,

oraz dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego przysługuje odwołanie do nadleśniczego

Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwego ze względu na miejsce wystąpienia

szkody. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu, o którym

mowa w art. 46a ust. 4 albo art. 46c ust. 5.

2.

W celu rozpatrzenia odwołania nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

dokonuje odpowiednio oględzin lub szacowania ostatecznego. Oględzin lub szacowania

ostatecznego dokonuje nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód lub jego przedstawiciel.

3.

Oględzin lub szacowania ostatecznego, o których mowa w ust. 2, dokonuje się niezwłocznie,

nie później niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania, o którym mowa w ust.

1.

4.

W oględzinach lub szacowaniu ostatecznym, o których mowa w ust. 2, mają prawo brać

udział członkowie zespołu, o którym mowa w art. 46 ust. 2.

5.

Na pisemny wniosek członka zespołu, o którym mowa w art. 46 ust. 2, w oględzinach

lub szacowaniu ostatecznym, o których mowa w ust. 2, może również brać udział przedstawiciel

właściwej ze względu na miejsce wystąpienia szkód izby rolniczej.

6.

O terminie oględzin lub szacowania ostatecznego nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa

Leśnego Lasy Państwowe zawiadamia

1)

członków zespołu, o którym mowa w art. 46 ust. 2,

2)

jeżeli został złożony wniosek, o którym mowa w ust. 5, przedstawiciela właściwej ze

względu na miejsce wystąpienia szkód izby rolniczej

- nie później jednak niż przed upływem 3 dni od dnia otrzymania odwołania.

7.

Niestawiennictwo osób, o których mowa w ust. 6, nie wstrzymuje dokonania oględzin

lub szacowania ostatecznego.

8.

Po zakończeniu oględzin lub szacowania ostatecznego sporządza się protokół, który

zawiera w szczególności dane określone w art. 46a ust. 4 lub art. 46c ust. 5 z wyłączeniem

informacji o wysokości odszkodowania.

9.

W przypadku gdy został złożony wniosek, o którym mowa w ust. 5, do protokołu załącza

się opinię przedstawiciela właściwej ze względu na miejsce wystąpienia szkody izby

rolniczej na temat oszacowania szkody.

1.

Nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na

miejsce wystąpienia szkód ustala wysokość odszkodowania, w drodze decyzji, biorąc

w szczególności pod uwagę ustalenia zawarte w protokołach, o których mowa w art. 46a

ust. 4, art. 46c ust. 5 i art. 46d ust. 8. Opinia przedstawiciela izby rolniczej,

o której mowa w art. 46d ust. 9, nie jest wiążąca.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, wydawana jest w terminie 14 dni od dnia otrzymania

protokołów, o których mowa w ust. 1, i jest ostateczna.

3.

Wypłata odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, następuje ze środków dzierżawcy albo

zarządcy obwodu łowieckiego, nie później niż w terminie 30 dni od dnia doręczenia

decyzji, o której mowa w ust. 1.

4.

Właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody, o

których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego

niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może, w terminie trzech miesięcy

od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce

wystąpienia szkody.

W przypadku gdy obwód łowiecki, na terenie którego wystąpiła szkoda, o której mowa

w art. 46 ust. 1, został wyłączony z wydzierżawiania i przekazany w zarząd nadleśnictwa

Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, właściwym w sprawie ustalenia wysokości

odszkodowania zgodnie z art. 46d i art. 46e jest dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego

Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody.

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe organizuje szkolenia w zakresie szacowania

szkód łowieckich dla

1)

przedstawicieli wojewódzkich ośrodków doradztwa rolniczego;

2)

przedstawicieli izb rolniczych, o których mowa w art. 46d ust. 5;

3)

przedstawicieli dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich.

1.

Właściciele lub posiadacze gruntów rolnych i leśnych powinni, zgodnie z potrzebami,

współdziałać z dzierżawcami i zarządcami obwodów łowieckich w zabezpieczaniu gruntów

przed szkodami, o których mowa w art. 46.

2.

(uchylony)

Odszkodowanie nie przysługuje

1)

osobom, którym przydzielono grunty stanowiące własność Skarbu Państwa jako deputaty

rolne na gruntach leśnych;

2)

posiadaczom uszkodzonych upraw lub płodów rolnych, którzy nie dokonali ich sprzętu

w terminie 14 dni od dnia zakończenia okresu zbioru tego gatunku roślin w danym regionie,

określonego przez sejmik województwa w drodze uchwały;

3

posiadaczom uszkodzonych upraw lub plonów rolnych, którzy nie wyrazili zgody na budowę

przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego urządzeń lub wykonywanie zabiegów

zapobiegających szkodom;

4)

za szkody nieprzekraczające wartości 100 kg żyta w przeliczeniu na 1 hektar uprawy;

5)

za szkody powstałe w płodach złożonych w sterty, stogi i kopce, w bezpośrednim sąsiedztwie

lasu;

6)

za szkody w uprawach rolnych założonych z rażącym naruszeniem zasad agrotechnicznych;

7)

za szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, powstałe na nieruchomościach, w odniesieniu

do których właściciel albo użytkownik wieczysty złożył oświadczenie o zakazie wykonywania

polowania, o którym mowa w art. 27b ust. 1 - do dnia następującego po dniu

a)

w którym oświadczenie o zakazie wykonywania polowania zostało cofnięte albo

b)

w którym organ właściwy do wydzierżawienia obwodu łowieckiego albo minister właściwy

do spraw środowiska lub dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego dowiedział się

o wygaśnięciu zakazu wykonywania polowania albo

c)

zawiadomienia o cofnięciu oświadczenia o zakazie wykonywania polowania organu właściwego

do wydzierżawienia obwodu łowieckiego albo ministra właściwego do spraw środowiska.

1.

Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

rolnictwa, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i terminy zgłaszania szkód, o których mowa w art. 46 ust. 1,

2)

szczegółowy sposób dokonywania oględzin i szacowania ostatecznego szkód, o których

mowa w art. 46 ust. 1,

3)

szczegółowy sposób ustalania wysokości i wypłaty odszkodowania za szkody, o których

mowa w art. 46 ust. 1,

4)

wzory protokołów, o których mowa w art. 46a ust. 4, art. 46c ust. 5 i art. 46d ust.

8

- mając na względzie specyfikę poszczególnych upraw rolnych oraz konieczność uwzględnienia

w szacowaniu szkody obszaru uszkodzonej uprawy, a także strat ilościowych i jakościowych

powstałych w wyniku uszkodzenia lub zniszczenia uprawy lub płodów rolnych, oraz kierując

się potrzebą zapewnienia jednolitego sposobu szacowania szkód na terenie całego kraju.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, może być określony szczegółowy tryb postępowania

w sprawie oględzin i szacowania ostatecznego szkód, o których mowa w art. 46 ust.

1, oraz ustalenia wysokości odszkodowania za te szkody, w tym sposób powiadamiania

o terminach dokonania oględzin i szacowania ostatecznego szkód, o których mowa w art.

46 ust. 1.

1.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie lub przepisach wydanych na jej podstawie, do

postępowania prowadzonego przez nadleśniczego lub dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego

Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania stosuje

się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

Poza przypadkami określonymi w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, dyrektor regionalnej

dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe lub ich przedstawiciel podlega

wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania,

jeżeli jest członkiem koła łowieckiego będącego dzierżawcą obwodu łowieckiego, którego

dotyczy to postępowanie.

3.

Do wyłączenia, o którym mowa w ust. 2, przepisy art. 24 § 3 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

1.

Skarb Państwa odpowiada za szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, wyrządzone przez

zwierzęta łowne objęte całoroczną ochroną.

1a.

(uchylony)

1b.

Skarb Państwa odpowiada za szkody wyrządzone przez zwierzęta łowne, o których mowa

w art. 46 ust. 1 pkt 1, na obszarach niewchodzących w skład obwodów łowieckich.

2.

Za szkody, o których mowa w ust. 1, wyrządzane na obszarach

1)

obwodów łowieckich leśnych odszkodowania wypłaca Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy

Państwowe ze środków budżetu państwa;

2)

obwodów łowieckich polnych i obszarach niewchodzących w skład obwodów łowieckich odszkodowania

wypłaca zarząd województwa ze środków budżetu państwa.

3.

Za szkody, o których mowa w ust. 1b, odszkodowania wypłaca zarząd województwa ze środków

budżetu państwa.

4.

Oględzin i szacowania szkód, o których mowa w ust. 1 i 1b, dokonują przedstawiciele

podmiotów właściwych do wypłaty odszkodowania.

1.

Kto

1)

strzela do zwierzyny w odległości mniejszej niż 500 m od miejsca zebrań publicznych

w czasie ich trwania lub w odległości mniejszej niż 150 m od zabudowań mieszkalnych,

2)

wybiera jaja, pisklęta, niszczy gniazda ptaków łownych lub niszczy ich lęgowiska,

3)

przetrzymuje zwierzynę bez odpowiedniego zezwolenia,

4)

niszczy nory i legowiska zwierząt łownych,

5)

niszczy urządzenia łowieckie, wybiera karmę lub sól z lizawek,

6)

poluje, nie posiadając przy sobie wymaganych dokumentów,

7)

wbrew przepisom art. 42b ust. 2 nie dokonuje wymaganych wpisów w upoważnieniu do wykonywania

polowania indywidualnego

8)

(uchylony)

- podlega karze grzywny.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 orzekanie następuje w trybie przepisów o postępowaniu

w sprawach o wykroczenia.

Kto

1)

gromadzi, posiada, wytwarza, przechowuje lub wprowadza do obrotu narzędzia i urządzenia

przeznaczone do kłusownictwa,

2)

wchodzi w posiadanie bezprawnie pozyskanej tuszy lub trofeów zwierząt łownych,

3)

narusza zakaz, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4,

4)

hoduje lub utrzymuje bez zezwolenia charty rasowe lub ich mieszańce,

5)

sprawując zarząd z ramienia dzierżawcy, a w obwodach niewydzierżawionych z ramienia

zarządcy, zezwala na polowanie osobie nieuprawnionej do wykonywania polowania lub

na przekroczenie zatwierdzonego w planie łowieckim pozyskania zwierzyny,

6)

pozyskuje zwierzynę innego gatunku, innej płci lub w większej liczbie, niż przewiduje

upoważnienie wydane przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego,

7)

wykonuje polowanie w obecności lub przy udziale dziecka do 18. roku życia

- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Kto

1)

poluje na przelotne ptactwo łowne na wybrzeżu morskim w pasie 3000 m od brzegu w głąb

morza lub 5000 m w głąb lądu,

2)

poluje z chartami lub ich mieszańcami,

3)

poluje w czasie ochronnym,

4)

poluje nie posiadając uprawnień do polowania,

4a)

wbrew zakazowi określonemu w art. 42aa pkt 14, zakłada narzędzia lub urządzenia przeznaczone

do łowienia, chwytania lub zabijania zwierzyny,

5)

wchodzi w posiadanie zwierzyny za pomocą broni i amunicji innej niż myśliwska, środków

i materiałów wybuchowych, trucizn, karmy o właściwościach odurzających, sztucznego

światła, lepów, wnyków, żelaz, dołów, samostrzałów lub rozkopywania nor i innych niedozwolonych

środków,

6)

nie będąc uprawnionym do polowania wchodzi w posiadanie zwierzyny

- podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.

1.

W razie skazania za czyny wymienione w art. 52 i art. 53, sąd może orzec przepadek

broni, pojazdów, narzędzi i psów, przy użyciu których dokonane zostało przestępstwo,

a także przepadek trofeów, tusz zwierzyny i ich części.

2.

Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć również przedmiotów

niestanowiących własności sprawcy.

(pominięte)

1.

Przedsiębiorstwa zajmujące się sprzedażą polowań dla cudzoziemców oraz eksportem,

obrotem zwierzyny żywej oraz tusz zwierzyny mogą realizować umowy zawarte przed dniem

wejścia w życie ustawy przez okres 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

2.

Po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, działalność, o której mowa w

ust. 1, może być prowadzona po uzyskaniu koncesji.

1.

Dotychczasowe zrzeszenie Polski Związek Łowiecki staje się Polskim Związkiem Łowieckim

w rozumieniu ustawy.

2.

Koła łowieckie utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów i istniejące w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy stają się kołami łowieckimi w jej rozumieniu.

3.

Uprawnienia do wykonywania polowania nabyte przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują

swoją moc i stają się uprawnieniami do wykonywania polowania w jej rozumieniu.

1.

Obwody łowieckie utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów stają się obwodami

łowieckimi w rozumieniu niniejszej ustawy.

2.

Obwody wyłączone z wydzierżawienia na podstawie dotychczasowych przepisów stają się

ośrodkami hodowli zwierzyny w rozumieniu niniejszej ustawy, pod warunkiem, że w ciągu

1 roku od dnia jej wejścia w życie dostosują realizowane cele do wymogów określonych

w art. 28 ust. 2.

(pominięty)

(pominięty)

Traci moc ustawa z dnia 17 czerwca 1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych i prawie łowieckim

(Dz. U. z 1973 r. poz. 197, z 1990 r. poz. 198 oraz z 1991 r. poz. 444).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia

1.

W terminie 1 roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy administrator dostosowuje

zasady przetwarzania danych osobowych do środków technicznych i organizacyjnych, o

których mowa w art. 39.

2.

Jeżeli wymaga to niewspółmiernie dużego wysiłku lub nakładów, administrator może dostosować

zautomatyzowane systemy przetwarzania danych osobowych do środków technicznych i organizacyjnych,

w terminie dłuższym niż wskazany w ust. 1, nie później jednak niż do dnia 6 maja 2023 r.

3.

Dotychczasowe rozstrzygnięcia określające zasady udostępniania informacji i danych

osobowych z Centralnej Bazy Danych Osób Pozbawionych Wolności, za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego, zachowują moc do dnia wejścia w życie decyzji wydanych na podstawie

art. 25d ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Dostosowanie zasad przetwarzania informacji i danych osobowych w zbiorach danych utworzonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do wymogów, o których mowa w art. 19,

art. 20 i art. 36, nastąpi nie później niż do dnia 6 maja 2023 r.

Wydane przed dniem wejścia w życie ustawy upoważnienia do przetwarzania danych osobowych

zachowują moc przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 58 pkt 12, który wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2019 r.;

2)

art. 82 pkt 5 w zakresie art. 25c-25h, które wchodzą w życie po upływie roku od dnia

ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 14g ust. 5 ustawy zmienianej w art. 20 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 14g ust. 3 ustawy zmienianej w art.

20, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

art. 21 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 33 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 33, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy;

3)

art. 6 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 55 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 6 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 55, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy;

4)

art. 33 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 75 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 33 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 75, jednak

nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

5)

art. 38 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 138 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 38 ust. 9 ustawy zmienianej w art.

138, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 87 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 107 pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2019 r.;

3)

art. 157 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 13 października 2019 r.