Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2020 r. w sprawie chorób zakaźnych powodujących powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych oraz obowiązku kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego

Rozporządzenie określa

1)

choroby zakaźne powodujące powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji

w warunkach domowych;

2)

obowiązki lekarza lub felczera w przypadku podejrzenia lub rozpoznania zakażenia lub

choroby zakaźnej powodujących powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji

w warunkach domowych;

3)

organ, któremu jest przekazywana informacja o obowiązkowej hospitalizacji, izolacji

lub izolacji w warunkach domowych danej osoby;

4)

obowiązki szpitala w przypadku samowolnego opuszczenia szpitala przez osobę podlegającą

obowiązkowej hospitalizacji;

5)

choroby zakaźne powodujące powstanie obowiązku kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego

u osób, o których mowa w art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi, oraz okresy obowiązkowej kwarantanny.

1.

Obowiązkowej hospitalizacji podlegają

1)

osoby chore na gruźlicę w okresie prątkowania oraz osoby z uzasadnionym podejrzeniem

o prątkowanie;

2)

osoby zakażone lub chore oraz podejrzane o zakażenie lub zachorowanie na

a)

błonicę,

b)

cholerę,

c)

dur brzuszny,

d)

dury rzekome A, B, C,

e)

dur wysypkowy (w tym choroba Brill-Zinssera),

f)

dżumę,

g)

Ebolę (EVD),

h)

wysoce zjadliwą grypę ptaków u ludzi (HPAI), w szczególności spowodowaną szczepami

H7 i H5,

i)

ospę prawdziwą,

j)

ostre nagminne porażenie dziecięce (poliomyelitis) oraz inne ostre porażenia wiotkie,

w tym zespół Guillaina-Barrégo,

k)

tularemię,

l)

wąglik,

m)

wściekliznę,

n)

wirusowe gorączki krwotoczne, w tym żółtą gorączkę,

o)

zakażenia biologicznymi czynnikami chorobotwórczymi wywołującymi zespoły ciężkiej

ostrej niewydolności oddechowej (SARI) lub innej niewydolności narządowej, w szczególności

-

bliskowschodni zespół niewydolności oddechowej (MERS),

-

zespół ostrej niewydolności oddechowej (SARS),

p)

zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub mózgu;

3)

osoby, u których stwierdzono zakażenie wirusem SARS-CoV-2 lub zachorowanie na chorobę

wywołaną wirusem SARS-CoV-2 (COVID-19) lub podejrzenie zakażenia lub zachorowania,

jeżeli nie zostały przez lekarza lub felczera skierowane do leczenia lub diagnostyki

laboratoryjnej w kierunku wirusa SARS-CoV-2 w ramach obowiązkowej izolacji lub izolacji

w warunkach domowych.

2.

Obowiązkowej izolacji lub izolacji w warunkach domowych podlegają osoby, u których

stwierdzono zakażenie wywołane wirusem SARS-CoV-2 lub zachorowanie na chorobę wywołaną

wirusem SARS-CoV-2 (COVID-19) lub podejrzenie zakażenia lub zachorowania, wobec których

lekarz lub felczer nie zastosował obowiązkowej hospitalizacji.

Lekarz lub felczer, który podejrzewa lub rozpoznaje zakażenie lub chorobę zakaźną

powodującą powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych

danej osoby

1)

kieruje osobę, o której mowa w § 2 ust. 1

a)

pkt 1 i 2, do wskazanego szpitala oraz niezwłocznie informuje ten szpital o tym fakcie,

b)

pkt 3, do wskazanego szpitala oraz niezwłocznie informuje ten szpital o tym fakcie,

chyba że po dokonaniu oceny stanu klinicznego tej osoby kieruje ją do leczenia lub

diagnostyki laboratoryjnej w kierunku wirusa SARS-CoV-2 do miejsca izolacji lub izolacji

w warunkach domowych;

2)

niezwłocznie przekazuje informację o skierowaniu, o którym mowa w pkt 1, państwowemu

powiatowemu inspektorowi sanitarnemu lub państwowemu granicznemu inspektorowi sanitarnemu

właściwemu dla miejsca pobytu osoby podejrzanej o zakażenie lub zachorowanie albo

zakażonej lub chorej na chorobę zakaźną;

3)

poucza osobę chorą lub osobę sprawującą prawną pieczę nad chorą osobą małoletnią lub

bezradną albo opiekuna faktycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1127, 1128, 1590, 1655 i 1696) o powstałym obowiązku hospitalizacji albo izolacji lub izolacji w warunkach domowych

oraz odnotowuje ten fakt w dokumentacji medycznej pacjenta;

4)

zleca transport pacjenta do szpitala albo miejsca izolacji lub izolacji w warunkach

domowych, o którym mowa w pkt 1, w sposób uniemożliwiający przeniesienie zakażenia

na inne osoby;

5)

podejmuje inne działania zapobiegające szerzeniu się zachorowań.

W przypadku samowolnego opuszczenia szpitala przez osobę podlegającą obowiązkowi

hospitalizacji ordynator oddziału, lekarz kierujący oddziałem albo osoba upoważniona

odpowiednio przez tego ordynatora albo lekarza informuje o tym niezwłocznie telefonicznie

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania

chorego na numer telefonu alarmowego, który jest opublikowany na stronie podmiotowej

Biuletynu Informacji Publicznej właściwej stacji sanitarno-epidemiologicznej.

1.

Obowiązek kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego u osób, o których mowa w art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi, powstaje w przypadku narażenia na następujące choroby zakaźne lub pozostawania w

styczności ze źródłem biologicznych czynników chorobotwórczych je wywołujących

1)

cholerę;

2)

dżumę płucną;

3)

zespół ostrej niewydolności oddechowej (SARS);

4)

chorobę wywołaną wirusem SARS-COV-2 (COVID-19);

5)

bliskowschodni zespół niewydolności oddechowej (MERS);

6)

Ebolę (EVD);

7)

ospę prawdziwą;

8)

wirusowe gorączki krwotoczne.

2.

Okresy obowiązkowej kwarantanny wynoszą

1)

5 dni - w przypadku cholery,

2)

6 dni - w przypadku dżumy płucnej,

3)

10 dni - w przypadku zespołu ostrej niewydolności oddechowej (SARS),

4)

14 dni - w przypadku choroby wywołanej wirusem SARS-CoV-2 (COVID-19) oraz bliskowschodniego

zespołu niewydolności oddechowej (MERS),

5)

21 dni - w przypadku Eboli (EVD), ospy prawdziwej oraz wirusowych gorączek krwotocznych

- licząc od dnia następującego po ostatnim dniu odpowiednio narażenia albo styczności.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.