Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 marca 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii
Table of Provisions (20)
Statutory Text (20 Articles)
Ustala się, że obszarem, na którym wystąpił stan epidemii wywołany zakażeniami wirusem
SARS-CoV-2, jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
1.
W okresie od dnia 31 marca 2020 r. do odwołania wstrzymuje się przemieszczanie się
pasażerów w transporcie kolejowym wykonywanym z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
W okresie, o którym mowa w ust. 1, osoba przekraczająca granicę państwową w celu
udania się do swojego miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest obowiązana
1)
przekazać funkcjonariuszowi Straży Granicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 305), informację o
a)
adresie miejsca zamieszkania lub pobytu, w którym będzie odbywać obowiązkową kwarantannę,
o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi,
b)
numerze telefonu do kontaktu z tą osobą;
2)
odbyć po przekroczeniu granicy państwowej, obowiązkową kwarantannę, o której mowa
w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi, trwającą 14 dni licząc od dnia następującego po przekroczeniu tej granicy, wraz
z osobami wspólnie zamieszkującymi lub gospodarującymi.
3.
Informację, o której mowa w ust. 2 pkt 1, wraz z innymi danymi osoby, która ją przekazała,
pozyskanymi w ramach kontroli, Straż Graniczna przekazuje
1)
w postaci elektronicznej - do systemu teleinformatycznego udostępnionego przez jednostkę
podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwą w zakresie systemów informacyjnych
ochrony zdrowia, albo
2)
w postaci papierowej - przez przekazanie wojewodom kart lokalizacyjnych wypełnionych
przez osoby, o których mowa w ust. 2, w celu wprowadzenia zawartych w nich danych
do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w pkt 1.
4.
W systemie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, mogą być również przetwarzane dane innych
osób podlegających obowiązkowej kwarantannie w związku z epidemią, o której mowa w
§ 1, a także osób podlegających izolacji w warunkach domowych, osób, w stosunku do
których podjęto decyzję o wykonaniu testu pod kątem zakażenia wirusem SARS-CoV-2,
oraz osób zakażonych tym wirusem.
5.
Dane, o których mowa w ust. 3 i 4, są udostępniane organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
Narodowemu Funduszowi Zdrowia, Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, Kasie Rolniczego
Ubezpieczenia Społecznego, wojewodom, Policji, Systemowi Wspomagania Dowodzenia Państwowego
Ratownictwa Medycznego i operatorowi wyznaczonemu w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 oraz z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005).
6.
Dane osób, w stosunku do których podjęto decyzję o wykonaniu testu pod kątem zakażenia
wirusem SARS-CoV-2, mogą być udostępniane podmiotom odpowiedzialnym za wykonanie tych
testów.
7.
Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej udostępniają dane, o których mowa w ust. 3
i 4, dotyczące osób poddanych obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych
właściwym ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu tych osób, ośrodkom pomocy
społecznej, na ich wniosek.
8.
Obowiązku, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się w przypadku przekraczania granicy
Rzeczypospolitej Polskiej w ramach wykonywania czynności zawodowych
1)
przez
a)
załogę statku powietrznego w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1580 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284),
b)
rybaków w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. o pracy na statkach rybackich
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2197) lub marynarzy w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1889 i 2197), zwanej dalej „ustawą o pracy na morzu”, w tym marynarzy zatrudnionych na zasadach
określonych w art. 46 lub art. 108 ustawy o pracy na morzu, a także marynarzy po upływie okresu pracy na statku schodzących ze statku w polskim
porcie celem bezzwłocznej repatriacji, o której mowa w art. 57 ustawy o pracy na morzu, poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
c)
członków załogi, o których mowa w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1568, 1901 i 2170 oraz z 2020 r. poz. 284),
d)
załogę statku w rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie morskim;
2)
przez kierowców wykonujących przewóz drogowy w ramach międzynarodowego transportu
drogowego lub międzynarodowego transportu kombinowanego w rozumieniu przepisów o transporcie
drogowym;
3)
przez kierowców wykonujących przewóz drogowy w ramach międzynarodowego transportu
drogowego lub międzynarodowego transportu kombinowanego w rozumieniu przepisów o transporcie
drogowym powracających z zagranicy innymi środkami transportu niż pojazd, którym jest
wykonywany transport drogowy
a)
w celu odbioru odpoczynku, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu
drogowego oraz zmieniającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak
również uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85WE (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1, z późn. zm.
b)
po odebraniu za granicą odpoczynku, o którym mowa w rozporządzeniu określonym w lit. a, oraz po przerwie w świadczeniu pracy w okolicznościach wskazanych w art. 31
ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1412);
4)
przez obsadę pociągu, o której mowa w § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie
ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji
(Dz. U. z 2015 r. poz. 360 i 1476, z 2016 r. poz. 1849 oraz z 2019 r. poz. 964 i 2352), oraz innych pracowników niezbędnych do wykonywania usług przewozu towarowego w ramach
międzynarodowego transportu kolejowego, wykonujących czynności zawodowe w Rzeczypospolitej
Polskiej lub państwie sąsiadującym, na podstawie listy stanowiącej wykaz tych osób
przekazanej przez przewoźnika do Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, który przekazuje
ją do Komendanta Głównego Straży Granicznej;
5)
przez kierowców wykonujących przewóz drogowy pojazdami samochodowymi lub zespołami
pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony w transporcie
drogowym rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy.
9.
Obowiązku, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się w przypadku przekraczania granicy
Rzeczypospolitej Polskiej
1)
w celu prac w gospodarstwie rolnym, które znajduje się po obu stronach tej granicy;
2)
przez żołnierzy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub żołnierzy wojsk sojuszniczych,
funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby
Ochrony Państwa, wykonujących zadania służbowe;
3)
przez członków misji dyplomatycznych, urzędów konsularnych i przedstawicieli organizacji
międzynarodowych, także członków ich rodzin, którzy przekraczają tę granicę w celu
odbycia tranzytu do innego państwa, trwającego nie dłużej niż 24 godziny liczone od
momentu przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej.
10.
Państwowy inspektor sanitarny właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu,
w których ma być obowiązkowa kwarantanna, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie
art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi, lub inny upoważniony przez Głównego Inspektora Sanitarnego państwowy inspektor sanitarny,
w uzasadnionych przypadkach decyduje o skróceniu lub zwolnieniu z obowiązku jej odbycia.
1.
Obowiązek, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, jest równoważny z obowiązkiem wynikającym
z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi. Decyzji organu inspekcji sanitarnej nie wydaje się.
2.
Osoba odbywająca obowiązkową kwarantannę, o której mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, informuje
pracodawcę o jej odbywaniu. Informację tę przekazuje się za pośrednictwem systemów
teleinformatycznych lub systemów łączności, w tym przez telefon.
3.
W celu wypłaty osobie odbywającej obowiązkową kwarantannę, o której mowa w § 2 ust.
2 pkt 2, za okres jej trwania, wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495), lub świadczenia pieniężnego z tytułu choroby określonego w odrębnych przepisach,
osoba ta, w terminie 3 dni roboczych od dnia zakończenia obowiązkowej kwarantanny,
o której mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, składa pracodawcy lub podmiotowi zobowiązanemu do
wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu choroby pisemne oświadczenie potwierdzające
odbycie obowiązkowej kwarantanny. Oświadczenie to można złożyć za pośrednictwem systemów
teleinformatycznych lub systemów łączności.
4.
Płatnik składek, który nie jest obowiązany do wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu
choroby, niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni, przekazuje oświadczenie,
o którym mowa w ust. 3, do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Oświadczenie to stanowi
także dowód usprawiedliwiający nieobecność w pracy w okresie odbywania obowiązkowej
kwarantanny, o której mowa w § 2 ust. 2 pkt 2. Oświadczenie to można złożyć za pośrednictwem
systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.
5.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, zawiera
1)
dane osoby, która odbyła obowiązkową kwarantannę, o której mowa w § 2 ust. 2 pkt 2
a)
imię i nazwisko,
b)
numer PESEL, jeżeli go posiada,
c)
serię i numer paszportu, jeżeli był okazywany Straży Granicznej w ramach kontroli;
2)
dzień rozpoczęcia odbywania obowiązkowej kwarantanny, o której mowa w § 2 ust. 2 pkt
2, i dzień jej zakończenia;
3)
podpis osoby, która odbyła obowiązkową kwarantannę, o której mowa w § 2 ust. 2 pkt
2.
6.
Pracodawca lub podmiot zobowiązany do wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu choroby,
o których mowa w ust. 3, może wystąpić do właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej
w celu weryfikacji danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 3. Wystąpienie
wymaga uzasadnienia.
1.
Osoba poddana obowiązkowi kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi, odbywa ją razem z osobami wspólnie zamieszkującymi lub gospodarującymi. Informuje
ona organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej o imieniu i nazwisku oraz nr PESEL tych
osób, jeżeli go posiadają. Informację tę przekazuje się za pośrednictwem systemów
teleinformatycznych lub systemów łączności, w tym przez telefon.
2.
Do osób wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących, o których mowa w ust. 1 oraz
§ 2 ust. 2 pkt 2, stosuje się przepisy § 3.
W okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r. zakazuje się na obszarze
Rzeczypospolitej Polskiej przemieszczania się osób przebywających na tym obszarze,
z wyjątkiem przemieszczania się danej osoby w celu
1)
wykonywania czynności zawodowych lub zadań służbowych, lub pozarolniczej działalności
gospodarczej, lub prowadzenia działalności rolniczej lub prac w gospodarstwie rolnym,
oraz zakupu towarów i usług z tym związanych;
2)
zaspokajania niezbędnych potrzeb związanych z bieżącymi sprawami życia codziennego,
w tym uzyskania opieki zdrowotnej lub psychologicznej, tej osoby, osoby jej najbliższej
w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128), a jeżeli osoba przemieszczająca się pozostaje we wspólnym pożyciu z inną osobą -
także osoby najbliższej osobie pozostającej we wspólnym pożyciu, oraz zakupu towarów
i usług z tym związanych;
3)
wykonywania ochotniczo i bez wynagrodzenia świadczeń na rzecz przeciwdziałania skutkom
COVID-19, w tym w ramach wolontariatu;
4)
sprawowania lub uczestniczenia w sprawowaniu kultu religijnego, w tym czynności lub
obrzędów religijnych.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, zakazuje się wywozu lub zbywania poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej respiratorów oraz kardiomonitorów.
1.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, nie później niż na 36 godzin przed zamiarem
wywozu lub zbycia poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej następujących produktów
1)
gogli ochronnych,
2)
kombinezonów typu TYVEK,
3)
masek typu FFP2/FFP3,
4)
maseczek chirurgicznych,
5)
ochraniaczy na buty (obuwie),
6)
rękawiczek lateksowych,
7)
rękawiczek nitrylowych,
8)
środków do dezynfekcji rąk, powierzchni i pomieszczeń
- przedsiębiorca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424) ma obowiązek powiadomić o tym wojewodę właściwego dla siedziby albo miejsca zamieszkania
tego przedsiębiorcy. Wojewoda może złożyć wniosek do Prezesa Rady Ministrów w sprawie
zakazu wywozu lub zbycia tych produktów poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Informacja o zamiarze wywozu lub zbycia, o którym mowa w ust. 1, zawiera wykaz oraz
ilość produktów. Informację tę oraz informację o złożeniu wniosku, o którym mowa w
ust. 1 zdanie drugie, wojewoda niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw
zdrowia.
1.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, ustanawia się czasowe ograniczenie
1)
prowadzenia przez przedsiębiorców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców oraz przez inne podmioty, działalności
a)
polegającej na przygotowywaniu i podawaniu posiłków i napojów gościom siedzącym przy
stołach lub gościom dokonującym własnego wyboru potraw z wystawionego menu, spożywanych
na miejscu (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 56.10.A), z wyłączeniem
realizacji usług polegających na przygotowywaniu i podawaniu żywności na wynos lub
jej przygotowywaniu i dostarczaniu oraz działalności restauracyjnej lub barowej prowadzonej
w środkach transportu, wykonywanej przez oddzielne jednostki,
b)
związanej z organizacją, promocją lub zarządzaniem imprezami, takimi jak targi, wystawy,
kongresy, konferencje, spotkania, włączając działalności polegające na zarządzaniu
i dostarczaniu pracowników do obsługi terenów i obiektów, w których te imprezy mają
miejsce (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 82.30.Z),
c)
twórczej związanej z wszelkimi zbiorowymi formami kultury i rozrywki (ujętej w Polskiej
Klasyfikacji Działalności w dziale 90.0),
d)
związanej ze sportem, rozrywkowej i rekreacyjnej (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności
w dziale 93.0), w szczególności polegającej na prowadzeniu miejsc spotkań, klubów,
w tym klubów tanecznych i klubów nocnych oraz basenów, siłowni, klubów fitness,
e)
związanej z projekcją filmów lub nagrań wideo w kinach, na otwartym powietrzu lub
w pozostałych miejscach oraz działalności klubów filmowych (ujętej w Polskiej Klasyfikacji
Działalności w podklasie 59.14.Z),
f)
związanej z konsumpcją i podawaniem napojów (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności
w podklasie 56.30),
g)
związanej z prowadzeniem kasyn, z wyłączeniem kasyn internetowych,
h)
związanej z fryzjerstwem i pozostałymi zabiegami kosmetycznymi (ujętej w Polskiej
Klasyfikacji Działalności w podklasie 96.02.Z),
i)
związanej z działalnością salonów tatuażu i piercingu (ujętej w Polskiej Klasyfikacji
Działalności w podklasie 96.09.Z),
j)
usługowej związanej z poprawą kondycji fizycznej (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności
w podklasie 96.04.Z),
k)
związanej z prowadzeniem usług hotelarskich w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz
usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 238);
2)
działalności bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałej działalności związanej z
kulturą (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w dziale 91.0);
3)
sprawowania kultu religijnego w miejscach publicznych, w tym w budynkach i innych
obiektach kultu religijnego.
2.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, w obiektach handlowych o powierzchni sprzedaży
powyżej 2000 m
1)
handlu detalicznego właścicielom lub najemcom powierzchni handlowej, z wyłączeniem
najemców, których przeważająca działalność polega na sprzedaży
a)
żywności w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1252 oraz z 2020 r. poz. 284 i 285),
b)
produktów kosmetycznych w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych
(Dz. U. poz. 2227) innych niż przeznaczone do perfumowania lub upiększania,
c)
artykułów toaletowych,
d)
środków czystości,
e)
produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
(Dz. U. z 2019 r. poz. 499, z późn. zm., w tym w aptekach lub punktach aptecznych,
f)
wyrobów medycznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 186),
g)
środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 43 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności
i żywienia,
h)
gazet,
i)
artykułów budowlanych lub remontowych,
j)
artykułów dla zwierząt domowych lub
k)
paliw;
2)
prowadzenia działalności usługowej właścicielom lub najemcom powierzchni usługowej,
z wyłączeniem najemców, których przeważająca działalność polega na świadczeniu usług
medycznych, bankowych, pocztowych, ubezpieczeniowych, pralniczych lub gastronomicznych
polegających jedynie na przygotowywaniu i dostarczaniu żywności;
3)
prowadzenia handlu detalicznego lub prowadzenia działalności usługowej na wyspach
handlowych.
3.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, ustanawia się czasowe ograniczenie
1)
prowadzenia usług rehabilitacyjnych w ramach prewencji rentowej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 266 i 321);
2)
działalności samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, dla których podmiotem
tworzącym jest Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
4.
Zakazuje się sprowadzania z zagranicy i wywozu poza granicę Rzeczypospolitej Polskiej
oraz przewozu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zwłok i szczątków ludzkich.
1.
Ograniczenia, o których mowa w § 8 ust. 1
1)
pkt 1 lit. a-j oraz pkt 2, polegają na całkowitym zakazie prowadzenia działalności;
2)
pkt 1 lit. k, polegają na całkowitym zakazie, w okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r.
do dnia 11 kwietnia 2020 r., prowadzenia działalności, z wyłączeniem realizacji usług
polegających na zapewnieniu miejsca zakwaterowania dla osób
a)
objętych kwarantanną lub izolacją,
b)
wykonujących zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 295),
c)
w związku z wykonywaniem przez nie czynności zawodowych lub zadań służbowych, lub
pozarolniczej działalności gospodarczej, lub prowadzenia działalności rolniczej;
3)
pkt 3, polegają na obowiązku zapewnienia, aby w trakcie sprawowania kultu religijnego,
w tym czynności lub obrzędów religijnych, na danym terenie lub w danym obiekcie znajdowało
się łącznie, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz pomieszczeń, nie więcej niż
a)
50 osób, wliczając w to uczestników i osoby sprawujące kult religijny lub osoby dokonujące
pochowania lub osoby zatrudnione przez zakład lub dom pogrzebowy w przypadku pogrzebu
- w okresie od dnia 12 kwietnia 2020 r. do odwołania,
b)
5 uczestników, oprócz osób sprawujących kult religijny lub osób dokonujących pochowania,
lub osób zatrudnionych przez zakład lub dom pogrzebowy w przypadku pogrzebu - w okresie
od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r.
2.
W okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r. zakazuje się w soboty
i niedziele handlu detalicznego w obiektach handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej
2000 m
3.
Ograniczenie, o którym mowa w § 8 ust. 2, polega na całkowitym zakazie prowadzenia
działalności.
4.
Ograniczenia, o których mowa w § 8 ust. 3
1)
pkt 1, obejmują całkowity zakaz wykonywania usług rehabilitacyjnych realizowanych
w ramach zamówień udzielanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
2)
pkt 2, polegają na nieudzielaniu pacjentom świadczeń opieki zdrowotnej.
5.
W okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r. może przebywać w
obiektach handlowych lub usługowych, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz w
placówkach handlowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i
święta oraz w niektóre inne dni
(Dz. U. z 2019 r. poz. 466), w tym samym czasie, nie więcej niż
1)
3 osoby na jedno stanowisko kasowe, z tym że w godzinach 10.00 - 12.00 mogą to być
wyłącznie osoby powyżej 65. roku życia,
2)
3 osoby na jedno miejsce prowadzenia sprzedaży - w przypadku handlu na straganie lub
targowisku
- z wyłączeniem osób stanowiących obsługę tych obiektów, placówek, targowisk oraz
straganów.
6.
W okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r. osoby, o których
mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, są obowiązane nosić podczas zakupu towarów lub usług rękawiczki
jednorazowe.
7.
W okresie od dnia 2 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r.
1)
obiekty handlowe lub usługowe, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 1 i 2, placówki handlowe
w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i
święta oraz w niektóre inne dni, oraz zarządzający targowiskami (straganami) są obowiązani zapewnić rękawiczki jednorazowe
lub środki do dezynfekcji rąk;
2)
obiekty handlowe lub usługowe, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz placówki
handlowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i
święta oraz w niektóre inne dni, są obowiązani dokonywać po każdym kliencie dezynfekcji stanowiska obsługi lub stanowiska
kasowego;
3)
zakłady pracy są obowiązane zapewnić
a)
osobom zatrudnionym niezależnie od podstawy zatrudnienia rękawiczki jednorazowe lub
środki do dezynfekcji rąk,
b)
odległość pomiędzy stanowiskami pracy wynoszącą co najmniej 1,5 m.
8.
W okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r. w placówkach pocztowych,
o których mowa w art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, dopuszczalna liczba osób przebywających, w tym samym czasie, w danej placówce nie
może być większa niż 2 osoby na jedno stanowisko obsługi, z wyłączeniem osób stanowiących
obsługę placówki pocztowej.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, ustanawia się czasowe ograniczenie wykonywania
działalności leczniczej polegające na zaprzestaniu
1)
udzielania świadczeń w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach
i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1056, z 2019 r. poz. 1815 oraz z 2020 r. poz. 284);
2)
udzielania świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu rehabilitacji leczniczej, z wyjątkiem
przypadków, w których zaprzestanie rehabilitacji grozi poważnym pogorszeniem stanu
zdrowia pacjenta, oraz z wyjątkiem
a)
świadczeń udzielanych za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności,
w tym obejmujących kardiologiczną telerehabilitację hybrydową,
b)
świadczeń stacjonarnych w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1373, z późn. zm., udzielanych pacjentom w ramach ciągłości i kontynuacji leczenia, przeniesionych
bezpośrednio z ośrodka leczenia ostrej fazy choroby, w rozumieniu tych przepisów;
3)
udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu programów zdrowotnych w rozumieniu przepisów
wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, w pojazdach (pracowni mobilnej);
4)
udzielania świadczenia zdrowotnego z zakresu leczenia stomatologicznego w pojazdach
(dentobusach), z wyjątkiem świadczeń udzielanych w związku z przeciwdziałaniem COVID-19,
przez podmioty wykonujące działalność leczniczą wpisane do wykazu, o którym mowa w
art. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych
nimi sytuacji kryzysowych
(Dz. U. poz. 374);
5)
sprawowania opieki stomatologicznej w rozumieniu ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o opiece zdrowotnej nad uczniami
(Dz. U. poz. 1078).
1.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, podmioty udzielające świadczeń opieki zdrowotnej
za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności potwierdzają
tożsamość świadczeniobiorcy, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, na podstawie danych przekazanych przez tego świadczeniobiorcę za pośrednictwem tych
systemów, w tym przez telefon.
2.
W razie niepotwierdzenia prawa świadczeniobiorcy do świadczeń opieki zdrowotnej w
sposób określony w art. 50 ust. 1 lub 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, świadczeniobiorca może złożyć oświadczenie o przysługującym mu prawie do świadczeń
opieki zdrowotnej za pośrednictwem systemów, o których mowa w ust. 1, w tym przez telefon. Przepisów art. 50 ust. 6, 8 i 10 ustawy z dnia 27 sierpnia
2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie stosuje się.
3.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, wymóg, o którym mowa w art. 20 ust. 2a pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, dostarczenia oryginału skierowania nie później niż w terminie 14 dni roboczych od
dnia wpisania na listę oczekujących na udzielenie świadczenia nie ma zastosowania.
4.
Świadczeniobiorca ma obowiązek dostarczyć świadczeniodawcy oryginał skierowania w
terminie 21 dni od dnia zakończenia okresu, o którym mowa w § 2 ust. 1, jednakże nie
później niż w dniu udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej wykonywanego na podstawie
tego skierowania.
5.
Świadczeniobiorca, który w okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, nie zgłosił się na
ustalony termin udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej i został z tego powodu skreślony
z listy, o której mowa w art. 20 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, podlega przywróceniu na tę listę bez konieczności uprawdopodobnienia, że niezgłoszenie
się nastąpiło z powodu siły wyżej. Wniosek o przywrócenie na listę oczekujących, o
którym mowa w art. 20 ust. 10f ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, świadczeniobiorca zgłasza nie później niż w terminie 14 dni od zakończenia okresu,
o którym mowa w § 2 ust. 1.
6.
Dokument elektroniczny, o którym mowa w art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, może zawierać dane inne niż wskazane w art. 50 ust. 5 tej ustawy, w szczególności
informację o poddaniu świadczeniobiorcy kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych,
o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych
u ludzi.
1.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, zlecenia na zaopatrzenie w wyroby medyczne
i zlecenia naprawy, o których mowa w art. 38 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego
przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 357), mogą być wystawiane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.
2.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, w przypadku braku możliwości weryfikacji zleceń,
o których mowa w ust. 1, i potwierdzenia posiadania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej
za pośrednictwem serwisów internetowych lub usług informatycznych Narodowego Funduszu
Zdrowia, weryfikacja i potwierdzenie mogą nastąpić za pośrednictwem innych systemów
teleinformatycznych lub systemów łączności.
1.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, wykonywanie zadań przez urząd administracji
publicznej lub jednostkę organizacyjną wykonującą zadania o charakterze publicznym,
może podlegać ograniczeniu polegającym na wykonywaniu
1)
wyłącznie zadań niezbędnych do zapewnienia pomocy obywatelom;
2)
określonych zadań przez ten urząd lub jednostkę w sposób wyłączający bezpośrednią
obsługę interesantów.
2.
Decyzję o rodzaju i formie wprowadzanych ograniczeń, o których mowa w ust. 1, podejmuje
kierownik urzędu administracji publicznej lub kierujący jednostką organizacyjną wykonującą
zadania o charakterze publicznym, zawiadamiając o tych ograniczeniach, w drodze ogłoszenia,
na stronie podmiotowej urzędu lub jednostki, a także przez wywieszenie ogłoszenia
w siedzibie urzędu lub jednostki.
1.
W okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r. zakazuje się
1)
organizowania zgromadzeń w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. - Prawo o zgromadzeniach
(Dz. U. z 2019 r. poz. 631);
2)
innych niż określone w pkt 1 zgromadzeń organizowanych w ramach działalności kościołów
i innych związków wyznaniowych oraz imprez, spotkań i zebrań niezależnie od ich rodzaju,
z wyłączeniem spotkań danej osoby z jej osobami najbliższymi w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny lub z osobami najbliższymi osobie, z którą pozostaje we wspólnym pożyciu.
2.
Ograniczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do spotkań i zebrań związanych
z wykonywaniem czynności zawodowych lub zadań służbowych, lub pozarolniczej działalności
gospodarczej, lub prowadzeniem działalności rolniczej lub prac w gospodarstwie rolnym.
1.
W okresie od dnia 12 kwietnia 2020 r. do odwołania, zakazuje się organizowania zgromadzeń
w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. - Prawo o zgromadzeniach.
2.
Zakazu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się w przypadku, gdy liczba uczestników
zgromadzenia wynosi nie więcej niż 50 osób, wliczając w to organizatora i osoby działające
w jego imieniu.
1.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, nakazuje się udostępnienie, w celu zwalczania
epidemii, nieruchomości, lokali i terenów, jeżeli są one przewidziane w planie, o
którym mowa w art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi.
2.
Wojewoda, na podstawie informacji uzyskanej do właściwego wojewódzkiego inspektora
sanitarnego, informuje właściciela o obowiązku udostepnienia nieruchomości, lokalu
i terenu.
1.
W okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r. zakazuje się korzystania
z pełniących funkcje publiczne i pokrytych roślinnością terenów zieleni, w szczególności
parków, zieleńców, promenad, bulwarów, ogrodów botanicznych, zoologicznych, jordanowskich
i zabytkowych, a także plaż.
2.
Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy
1)
wykonywania czynności zawodowych, zadań służbowych lub pozarolniczej działalności
gospodarczej prowadzonych na terenach, o którym mowa w ust. 1, na podstawie umów zawartych
w tym zakresie;
2)
działań wynikających z konieczności ochrony zdrowia i życia ludzi oraz, wobec braku
innych rozwiązań, zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego lub ochrony interesu publicznego;
3)
wykonywania ochotniczo i bez wynagrodzenia świadczeń na rzecz przeciwdziałania skutkom
COVID-19, w tym w ramach wolontariatu.
1.
W okresie, o którym mowa w § 2 ust. 1, w przypadku gdy przemieszczanie się następuje
1)
pieszo - jednocześnie mogą się poruszać osoby w odległości nie mniejszej niż 2 m od
siebie, chyba że zachowanie tej odległości nie jest możliwe ze względu na opiekę nad
a)
dzieckiem do ukończenia 13. roku życia,
b)
osobą z orzeczeniem o niepełnosprawności lub osobą z orzeczeniem o potrzebie kształcenia
specjalnego, lub osobą, która ze względu na stan zdrowia nie może poruszać się samodzielnie;
2)
środkami publicznego transportu zbiorowego w rozumieniu art. 1a ust. 4 pkt 3a ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych
przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego
(Dz. U. z 2018 r. poz. 295) oraz pojazdami samochodowymi przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu więcej niż
9 osób łącznie z kierowcą - danym środkiem lub pojazdem można przewozić, w tym samym
czasie, nie więcej osób niż wynosi połowa miejsc siedzących.
2.
W okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r. przemieszczanie się
osoby do ukończenia 18. roku życia jest możliwe wyłącznie pod opieką osoby sprawującej
władzę rodzicielską, opiekuna prawnego albo innej osoby dorosłej.
3.
W okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 11 kwietnia 2020 r. zakazuje się korzystania
z rowerów miejskich dostępnych publicznie zgodnie z regulacjami określonymi przez
miasta, gminy lub powiaty.
1.
Obowiązek kwarantanny osób wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących, o których
mowa w § 2 ust. 2 pkt 2 oraz § 4 ust. 1, stosuje się w przypadku, gdy osoba, z którą
wspólnie zamieszkują lub gospodarują, przekroczyła granicę Rzeczypospolitej Polskiej
po dniu 31 marca 2020 r. albo została podana obowiązkowi kwarantanny na podstawie
art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi po tym dniu.
2.
Zakaz, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 1 lit. k, stosuje się od dnia 2 kwietnia 2020 r.,
zgodnie z regulacjami dotyczącymi świadczenia usług hotelarskich w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz
usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych, w danym obiekcie.
3.
Zakazu, o którym mowa w § 8 ust. 4, nie stosuje się w przypadku, gdy pozwolenia albo
zaświadczenia, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1473 oraz z 2020 r. poz. 284), zostały wydane przed dniem 1 kwietnia 2020 r.
4.
Ograniczenie, o którym mowa w § 10
1)
pkt 2, nie stosuje się do działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń
opieki zdrowotnej z zakresu rehabilitacji leczniczej udzielanych w warunkach stacjonarnych,
rozpoczętych najpóźniej w dniu 1 kwietnia 2020 r., do dnia zakończenia udzielania
tych świadczeń;
2)
pkt 3, stosuje się od dnia 1 kwietnia 2020 r.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.