Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 stycznia 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne

Ustawa określa zasady

1)

dofinansowania projektów informatycznych o publicznym zastosowaniu,

2)

ustalania minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji

zadań publicznych oraz dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej

z podmiotami publicznymi oraz ustalania Krajowych Ram Interoperacyjności systemów

teleinformatycznych w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i jawność używanych

standardów i specyfikacji,

3)

dostosowania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych

do minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań

publicznych oraz do Krajowych Ram Interoperacyjności systemów teleinformatycznych

w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i jawność używanych standardów i

specyfikacji,

4)

dostosowania rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej z

podmiotami publicznymi do minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany

informacji z podmiotami publicznymi oraz do Krajowych Ram Interoperacyjności systemów

teleinformatycznych w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i jawność używanych

standardów i specyfikacji,

5)

kontroli projektów informatycznych o publicznym zastosowaniu, systemów teleinformatycznych

używanych do realizacji zadań publicznych, rejestrów publicznych i wymiany informacji

w postaci elektronicznej z podmiotami publicznymi,

6)

wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów elektronicznych, pomiędzy

podmiotami publicznymi a podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi,

7)

ustalania i publikacji specyfikacji rozwiązań stosowanych w oprogramowaniu umożliwiającym

łączenie i wymianę informacji, w tym przesłanie dokumentów elektronicznych, pomiędzy

systemami teleinformatycznymi podmiotów publicznych a systemami podmiotów niebędącymi

podmiotami publicznymi,

8)

funkcjonowania elektronicznej platformy usług administracji publicznej, zwanej dalej

„ePUAP”,

9)

funkcjonowania centralnego repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych,

9a)

funkcjonowania publicznego systemu identyfikacji elektronicznej,

9b)

świadczenia usługi podpisu zaufanego

10)

(uchylony)

- w celu ochrony interesu publicznego, w tym zachowania przez Państwo możliwości swobody

wyboru technologii w procesach informatyzacji realizacji zadań publicznych.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2-4, przepisy ustawy stosuje się do realizujących zadania publiczne

określone przez ustawy

1)

organów administracji rządowej, organów kontroli państwowej i ochrony prawa, sądów,

jednostek organizacyjnych prokuratury, a także jednostek samorządu terytorialnego

i ich organów,

2)

jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych,

3)

funduszy celowych,

4)

samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz spółek wykonujących działalność

leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej,

5)

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

6)

Narodowego Funduszu Zdrowia,

7)

państwowych lub samorządowych osób prawnych utworzonych na podstawie odrębnych ustaw

w celu realizacji zadań publicznych,

8)

uczelni,

9)

federacji podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki,

9a)

instytutów badawczych,

9b)

instytutów działających w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz,

9c)

jednostek organizacyjnych tworzonych przez Polską Akademię Nauk,

10)

Polskiej Komisji Akredytacyjnej,

11)

Rady Doskonałości Naukowej

- zwanych dalej „podmiotami publicznymi”.

2.

Przepis art. 13 ust. 2 pkt 1 stosuje się również do podmiotu, któremu podmiot publiczny

powierzył lub zlecił realizację zadania publicznego, jeżeli w związku z realizacją

tego zadania istnieje obowiązek przekazywania informacji do lub od podmiotów niebędących

organami administracji rządowej.

3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do przedsiębiorstw państwowych, spółek handlowych,

służb specjalnych w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2020 r. poz. 27), Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

oraz Narodowego Banku Polskiego, z wyjątkiem art. 13 ust. 2 pkt 1, gdy w związku z

realizacją zadań przez te podmioty istnieje obowiązek przekazywania informacji do

i od podmiotów niebędących organami administracji rządowej, oraz z wyjątkiem art.

13a, art. 19c i art. 19d.

4.

Przepisów rozdziału 4 nie stosuje się do instytutów badawczych, Centrum Łukasiewicz,

instytutów działających w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, uczelni, federacji podmiotów

systemu szkolnictwa wyższego i nauki, Polskiej Akademii Nauk i tworzonych przez nią

jednostek organizacyjnych, Polskiej Komisji Akredytacyjnej, Rady Doskonałości Naukowej,

Rzecznika Praw Obywatelskich, Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych,

Najwyższej Izby Kontroli, Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Krajowego Biura Wyborczego,

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, Komisji Nadzoru Finansowego oraz Generalnego

Inspektora Informacji Finansowej.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

informatyczny nośnik danych - materiał lub urządzenie służące do zapisywania, przechowywania

i odczytywania danych w postaci cyfrowej;

2)

dokument elektroniczny - stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych uporządkowanych

w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym nośniku danych;

3)

system teleinformatyczny - zespół współpracujących ze sobą urządzeń informatycznych

i oprogramowania zapewniający przetwarzanie, przechowywanie, a także wysyłanie i odbieranie

danych przez sieci telekomunikacyjne za pomocą właściwego dla danego rodzaju sieci

telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2460);

4)

środki komunikacji elektronicznej - środki komunikacji elektronicznej w rozumieniu

art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2019 r. poz. 123 i 730);

5)

rejestr publiczny - rejestr, ewidencję, wykaz, listę, spis albo inną formę ewidencji,

służące do realizacji zadań publicznych, prowadzone przez podmiot publiczny na podstawie

odrębnych przepisów ustawowych;

6)

projekt informatyczny o publicznym zastosowaniu - określony w dokumentacji zespół

czynności organizacyjnych i technicznych mających na celu zbudowanie, rozbudowanie

lub unowocześnienie systemu teleinformatycznego używanego do realizacji zadań publicznych,

zapewnienie utrzymania tego systemu lub opracowanie procedur realizowania zadań publicznych

drogą elektroniczną;

7)

ponadsektorowy projekt informatyczny - projekt informatyczny o publicznym zastosowaniu,

którego zakres przedmiotowy dotyczy spraw należących do właściwości więcej niż jednego

działu administracji rządowej;

8)

sektorowy projekt informatyczny - projekt informatyczny o publicznym zastosowaniu,

którego zakres przedmiotowy dotyczy spraw należących do właściwości jednego działu

administracji rządowej;

9)

minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych - zespół wymagań organizacyjnych

i technicznych, których spełnienie przez system teleinformatyczny używany do realizacji

zadań publicznych umożliwia wymianę danych z innymi systemami teleinformatycznymi

używanymi do realizacji zadań publicznych oraz zapewnia dostęp do zasobów informacji

udostępnianych za pomocą tych systemów;

10)

minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej

- zespół cech informacyjnych, w tym identyfikatorów oraz odpowiadających im charakterystyk

elementów strukturalnych przekazu informacji, takich jak zawartości pola danych, służących

do zapewnienia spójności prowadzenia rejestrów publicznych oraz wymiany informacji

w postaci elektronicznej z podmiotami publicznymi;

11)

oprogramowanie interfejsowe - oprogramowanie umożliwiające łączenie i wymianę danych

w komunikacji pomiędzy systemami teleinformatycznymi;

12)

testy akceptacyjne - udokumentowane wartości danych wejściowych wprowadzanych do systemu

teleinformatycznego i powiązanych z nimi wartości oczekiwanych danych wyjściowych,

opisujące zestawy poprawnych odpowiedzi systemu teleinformatycznego na podawane dane

wejściowe, pozwalające na sprawdzenie poprawności wdrożenia oprogramowania interfejsowego;

13)

elektroniczna platforma usług administracji publicznej - system teleinformatyczny,

w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy

w sieci Internet;

14

profil zaufany - środek identyfikacji elektronicznej zawierający zestaw danych identyfikujących

i opisujących osobę fizyczną, która posiada pełną albo ograniczoną zdolność do czynności

prawnych, który został wydany w sposób, o którym mowa w art. 20c;

14a)

podpis zaufany - podpis elektroniczny, którego autentyczność i integralność są zapewniane

przy użyciu pieczęci elektronicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji, zawierający

a)

dane identyfikujące osobę, ustalone na podstawie środka identyfikacji elektronicznej

wydanego w systemie, o którym mowa w art. 20aa pkt 1, obejmujące

-

imię (imiona),

-

nazwisko,

-

numer PESEL,

b)

identyfikator środka identyfikacji elektronicznej, przy użyciu którego został złożony,

c)

czas jego złożenia;

14b)

profil osobisty - środek identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 653, 730 i 2294);

15)

(uchylony)

16)

(uchylony)

17)

elektroniczna skrzynka podawcza - dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej

służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu

powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego;

18)

interoperacyjność - zdolność różnych podmiotów oraz używanych przez nie systemów teleinformatycznych

i rejestrów publicznych do współdziałania na rzecz osiągnięcia wzajemnie korzystnych

i uzgodnionych celów, z uwzględnieniem współdzielenia informacji i wiedzy przez wspierane

przez nie procesy biznesowe realizowane za pomocą wymiany danych za pośrednictwem

wykorzystywanych przez te podmioty systemów teleinformatycznych;

19)

neutralność technologiczna - zasada równego traktowania przez władze publiczne technologii

teleinformatycznych i tworzenia warunków do ich uczciwej konkurencji, w tym zapobiegania

możliwości eliminacji technologii konkurencyjnych przy rozbudowie i modyfikacji eksploatowanych

systemów teleinformatycznych lub przy tworzeniu konkurencyjnych produktów i rozwiązań;

20)

urzędowe poświadczenie odbioru - dane elektroniczne powiązane z dokumentem elektronicznym

doręczonym podmiotowi publicznemu lub przez niego doręczanym w sposób zapewniający

rozpoznawalność późniejszych zmian dokonanych w tych danych, określające

a)

pełną nazwę podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument elektroniczny lub który

doręcza dokument,

b)

datę i godzinę wprowadzenia albo przeniesienia dokumentu elektronicznego do systemu

teleinformatycznego podmiotu publicznego - w odniesieniu do dokumentu doręczanego

podmiotowi publicznemu,

c)

datę i godzinę podpisania urzędowego poświadczenia odbioru przez adresata z użyciem

mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 1 albo 2 - w odniesieniu do dokumentu

doręczanego przez podmiot publiczny,

d)

datę i godzinę wytworzenia urzędowego poświadczenia odbioru;

21)

Krajowe Ramy Interoperacyjności - zestaw wymagań semantycznych, organizacyjnych oraz

technologicznych dotyczących interoperacyjności systemów teleinformatycznych i rejestrów

publicznych;

22)

użytkownik - osobę fizyczną korzystającą z systemów teleinformatycznych;

23)

katalog usług - rejestr, udostępniony na elektronicznej platformie usług administracji

publicznej, zawierający informacje o usługach udostępnianych przez podmioty publiczne;

24)

wzór dokumentu elektronicznego - zbiór danych określających zestaw, sposób oznaczania

oraz wymagalność elementów treści i metadanych dokumentu elektronicznego, a także

mogących określać sposób zapisu danych dla wskazanych elementów oraz kolejność i sposób

wyświetlania na ekranie lub drukowania poszczególnych elementów (wizualizacji);

25)

formularz elektroniczny - oprogramowanie służące do przygotowania i wygenerowania

dokumentu elektronicznego zgodnego z odpowiadającym mu wzorem dokumentu elektronicznego,

mogące stanowić część usługi udostępnionej na ePUAP lub w innym systemie teleinformatycznym;

26)

zakres użytkowy dokumentu elektronicznego - dane zawarte w dokumencie elektronicznym

niezbędne do załatwienia określonego rodzaju spraw za pośrednictwem usługi udostępnionej

na ePUAP lub w innym systemie teleinformatycznym;

27)

autoryzacja - przydzielenie osobie fizycznej lub prawnej, uprawnień w systemie teleinformatycznym

po jej pozytywnym uwierzytelnieniu lub potwierdzenie woli realizacji czynności w postaci

elektronicznej przez uwierzytelnionego użytkownika za pomocą dodatkowych danych.

Przepisy ustawy nie naruszają

1)

przepisów o ochronie danych osobowych;

2)

ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 742);

3)

obowiązków wynikających z potrzeby współpracy z systemami teleinformatycznymi i rejestrami

organów innych państw lub organizacji międzynarodowych;

4)

obowiązków wynikających z umów międzynarodowych, jak również umów o członkostwo w

instytucjach międzynarodowych, w przypadku gdy prawo danego podmiotu do członkostwa

w instytucjach międzynarodowych zostało zagwarantowane aktem prawnym o mocy ustawy.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Do kontroli prowadzonych na podstawie art. 25 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

(uchylony)

(uchylony)

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw informatyzacji, przyjmuje,

w drodze uchwały, Program Zintegrowanej Informatyzacji Państwa stanowiący program

rozwoju w rozumieniu art. 15 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki

rozwoju

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1295 i 2020).

1

Minister właściwy do spraw informatyzacji może raz w roku przeprowadzić konkurs na

dofinansowanie projektów informatycznych o publicznym zastosowaniu lub przedsięwzięć

wspierających rozwój społeczeństwa informacyjnego, zwany dalej „konkursem”.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji publikuje ogłoszenie o konkursie w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra.

3.

Ogłoszenie o konkursie określa co najmniej

1)

przedmiot konkursu;

2)

podmioty publiczne mogące ubiegać się o dofinansowanie;

3)

warunki udziału w konkursie;

4)

kryteria oceny wniosku o dofinansowanie;

5)

termin i warunki realizacji projektu lub przedsięwzięcia;

6)

wysokość środków finansowych przeznaczonych na realizację konkursu;

7)

termin składania wniosków o dofinansowanie.

4

Podmioty publiczne lub podmioty, o których mowa w art. 20c ust. 2a, mogące ubiegać

się o dofinansowanie składają wniosek o dofinansowanie do ministra właściwego do spraw

informatyzacji.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji rozstrzyga konkurs na podstawie oceny wniosków

dokonanej przez komisję konkursową oraz ogłasza wyniki konkursu.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, w drodze zarządzenia, powołuje komisję

konkursową, a także określa jej skład, tryb pracy oraz zakres zadań.

3.

Datą ogłoszenia wyników konkursu jest data ich zamieszczenia w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw informatyzacji.

1.

Wnioskodawca może złożyć do ministra właściwego do spraw informatyzacji odwołanie

od wyniku konkursu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku konkursu.

2.

Odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu. O zachowaniu terminu decyduje

data wpływu odwołania do urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji.

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji rozpatruje odwołanie w terminie 14 dni od

dnia jego wpływu do urzędu obsługującego tego ministra.

1.

Środki finansowe na dofinansowanie projektów i przedsięwzięć, o których mowa w art.

12c ust. 1, są przekazywane podmiotowi, którego wniosek o dofinansowanie został wyłoniony

w drodze konkursu, w formie dotacji celowej, na podstawie umowy zawartej między ministrem

właściwym do spraw informatyzacji a tym podmiotem.

2.

Umowa o dofinansowanie nie może zostać zawarta przed upływem terminu, o którym mowa

w art. 12e ust. 1, a w przypadku wniesienia odwołania od wyniku konkursu - do czasu

rozpatrzenia odwołania.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji unieważnia konkurs, jeżeli

1)

w terminie wskazanym w ogłoszeniu o konkursie nie złożono żadnego wniosku o dofinansowanie;

2)

żaden ze złożonych wniosków o dofinansowanie nie spełnia warunków określonych w ogłoszeniu

o konkursie.

2.

Informację o unieważnieniu konkursu minister właściwy do spraw informatyzacji zamieszcza

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb przeprowadzania konkursu oraz kryteria, sposób i tryb przeznaczania oraz rozliczania

środków finansowych na dofinansowanie projektów i przedsięwzięć, o których mowa w

art. 12c ust. 1, w tym

a)

sposób oceny wniosków o dofinansowanie projektów i przedsięwzięć,

b)

sposób oceny realizacji projektów i przedsięwzięć, zgodnie z warunkami określonymi

w umowie, o której mowa w art. 12f ust. 1;

2)

wzór wniosku o dofinansowanie;

3)

wzór raportu rocznego z przebiegu realizacji projektów i przedsięwzięć oraz rozliczenia

przyznanych środków finansowych;

4)

wzór raportu końcowego z przebiegu realizacji projektów i przedsięwzięć oraz rozliczenia

przyznanych środków finansowych.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, wydając rozporządzenie, o którym mowa w

ust. 1, uwzględni

1)

możliwość elektronicznego składania wniosków o dofinansowanie;

2)

potrzebę dokonania oceny wniosków o dofinansowanie za pomocą zobiektywizowanych kryteriów;

3)

potrzebę dokonania oceny realizacji projektów i przedsięwzięć na podstawie raportów

rocznych i raportu końcowego;

4)

konieczność ujednolicenia składanych wniosków o dofinansowanie oraz raportów rocznych

i końcowych.

1.

Podmioty, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2, w ramach realizacji projektów informatycznych

o publicznym zastosowaniu oraz przedsięwzięć wspierających rozwój społeczeństwa informacyjnego

mogą pozyskiwać innowacyjne rozwiązania technologiczne służące realizacji zadań publicznych.

2.

Agencja Rozwoju Przemysłu S.A. zapewnia wsparcie w realizacji projektów informatycznych

o publicznym zastosowaniu oraz przedsięwzięć wspierających rozwój społeczeństwa informacyjnego,

w szczególności przez świadczenie usług doradczych na rzecz podmiotów, o których mowa

w art. 2 ust. 1 i 2, w procesie pozyskiwania przez te podmioty innowacyjnych rozwiązań

technologicznych.

3.

Wykonywanie przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. zadań, o których mowa w ust. 2, może

być finansowane z dotacji celowych z budżetu państwa oraz środków pochodzących z budżetu

Unii Europejskiej oraz innych środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, niepodlegających

zwrotowi, oraz odsetek od nich, o ile odrębne przepisy lub umowy dotyczące przekazania

lub wykorzystania tych środków nie stanowią inaczej.

4.

Dotacje celowe, o których mowa w ust. 3, nie mogą

1)

przewyższać koniecznych, rzeczywistych kosztów bezpośrednich i pośrednich poniesionych

przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. na realizację zadań, o których mowa w ust. 2;

2)

obejmować dofinansowania działalności gospodarczej Agencji Rozwoju Przemysłu S.A.

5.

Agencja Rozwoju Przemysłu S.A. prowadzi wyodrębnioną ewidencję dla zadań finansowanych

ze środków, o których mowa w ust. 3, oraz dla działalności gospodarczej, w tym jest

obowiązana do prawidłowego przypisywania przychodów i kosztów na podstawie metod mających

obiektywne uzasadnienie, z uwzględnieniem odrębnych przepisów.

1.

Podmiot publiczny używa do realizacji zadań publicznych systemów teleinformatycznych

spełniających minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych oraz zapewniających

interoperacyjność systemów na zasadach określonych w Krajowych Ramach Interoperacyjności.

1a.

Postanowienia ust. 1 nie stosuje się do systemów teleinformatycznych używanych do

celów naukowych i dydaktycznych.

2.

Podmiot publiczny realizujący zadania publiczne przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej do przekazywania danych pomiędzy

tym podmiotem a podmiotem niebędącym organem administracji rządowej

1)

zapewnia, aby system teleinformatyczny służący do wymiany danych pomiędzy tym podmiotem

a podmiotami niebędącymi organami administracji rządowej, poza minimalnymi wymaganiami,

o których mowa w ust. 1, spełniał wymóg równego traktowania rozwiązań informatycznych;

2)

publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej lub udostępnia w inny sposób

a)

zestawienie stosowanych w oprogramowaniu interfejsowym systemu teleinformatycznego

używanego przez ten podmiot do realizacji zadań publicznych struktur dokumentów elektronicznych,

formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących,

b)

testy akceptacyjne, z zastrzeżeniem ust. 4.

3.

Rozwiązania, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, nie mogą wykraczać poza zakres

minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych.

4.

Podmiot publiczny może nie udostępniać testów akceptacyjnych, jeżeli w oprogramowaniu

interfejsowym mają być stosowane wyłącznie formaty danych oraz protokoły komunikacyjne

i szyfrujące określone w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1.

Podmioty publiczne, o których mowa w art. 2 ust. 1, służby specjalne w rozumieniu

art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu, Kancelaria Sejmu, Kancelaria Senatu, Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

Narodowy Bank Polski, agencje wykonawcze w rozumieniu art. 18 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649, 2020 i 2473) oraz podmioty, o których mowa w art. 2 ust. 4, niewskazane wprost w art. 2 ust. 1,

uprawnione do wykonywania praw majątkowych do programu komputerowego stworzonego przez

pracowników w ramach wykonywania obowiązków ze stosunku pracy świadczonej na rzecz

tych podmiotów, mogą umożliwić sobie wzajemnie nieodpłatne korzystanie z tego programu

komputerowego.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia funkcjonowanie systemu rejestrów

państwowych, stanowiącego rozwiązanie organizacyjno-techniczne, wykorzystywane do

prowadzenia rejestrów publicznych.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi i udostępni w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej ministra

1)

standardy technologiczne funkcjonowania systemu rejestrów państwowych oraz wymiany

danych przetwarzanych w rejestrach publicznych utrzymywanych z wykorzystaniem systemu

rejestrów państwowych;

2)

informacje o rejestrach prowadzonych w systemie rejestrów państwowych.

1.

Podmiot publiczny prowadzący rejestr publiczny jest obowiązany

1)

prowadzić ten rejestr w sposób zapewniający spełnianie minimalnych wymagań dla systemów

teleinformatycznych, w przypadku gdy ten rejestr działa przy użyciu systemów teleinformatycznych;

2)

prowadzić ten rejestr zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych

i wymiany informacji w postaci elektronicznej;

3)

umożliwić dostarczanie informacji do tego rejestru oraz udostępnianie informacji z

tego rejestru drogą elektroniczną, w przypadku gdy ten rejestr działa przy użyciu

systemów teleinformatycznych.

2.

Organ administracji rządowej zapewnia działanie rejestru publicznego, używając systemów

teleinformatycznych.

3

W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 5 i 6, prowadzi rejestr

publiczny przy użyciu systemów teleinformatycznych, dokonuje uprzedniej weryfikacji

danych wprowadzanych po raz pierwszy do tego rejestru pod względem zgodności tych

danych z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL.

4

W przypadku wprowadzania po raz pierwszy danych osoby nieposiadającej numeru PESEL

podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 5 i 6, prowadzący rejestr publiczny

nie przeprowadza weryfikacji.

5

Weryfikacja, o której mowa w ust. 3, polega na porównaniu danych wprowadzanych do

rejestru publicznego z danymi zawartymi w rejestrze PESEL i jest realizowana zgodnie

z art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.

6

System teleinformatyczny, przy użyciu którego zapewnione jest działanie rejestru publicznego,

w przypadku pozytywnego wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 3, automatycznie

wprowadza dane do rejestru, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.

7

W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 3, podmiot, o którym

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 5 i 6, prowadzący rejestr publiczny niezwłocznie przekazuje właściwemu

organowi wskazanemu w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji

ludności informację o negatywnym wyniku weryfikacji oraz posiadane dokumenty stanowiące podstawę

stwierdzenia wskazanej niezgodności, ich uwierzytelnione kopie lub odpisy, chyba że

przepisy ustaw odrębnych uniemożliwiają ich przekazanie.

8

W przypadku braku dostępu do rejestru PESEL spowodowanego przyczynami niezależnymi

od podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 5 i 6, przepisów ust. 3 i 5 nie

stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., w zakresie dotyczącym

rejestrów publicznych innych niż rejestr danych kontaktowych osób fizycznych;

2)

art. 5 i art. 9, które wchodzą w życie z dniem 28 kwietnia 2020 r.;

3)

art. 6 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 12 stycznia 2020 r.;

4)

art. 7

a)

pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 28 kwietnia 2020 r.,

b)

pkt 1-3 i 5-7, które wchodzą w życie z dniem 28 maja 2020 r.;

5)

art. 11, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

1.

Podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi publicznemu albo podmiotowi

niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych

przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji,

nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze, w zakresie niezbędnym

do realizacji tych zadań.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, powinny być udostępniane za pomocą środków komunikacji

elektronicznej i mogą być wykorzystane wyłącznie do realizacji zadań publicznych.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb udostępniania

danych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę usprawnienia realizacji

zadań publicznych, zapewnienia szybkiego i bezpiecznego dostępu do danych oraz zabezpieczenia

wykorzystania danych do celów realizacji zadań publicznych.

4.

Przekazanie przez podmiot prowadzący rejestr publiczny danych z rejestru do ich ponownego

wykorzystywania w celu innym niż realizacja zadania publicznego następuje na zasadach

określonych w ustawie z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1446).

1.

Podmiot publiczny może udostępnić dane gromadzone w prowadzonym rejestrze publicznym

lub w systemie teleinformatycznym innemu podmiotowi publicznemu lub podmiotowi, o

którym mowa w art. 19c ust. 1, z uwzględnieniem zasad przewidzianych w przepisach

szczególnych dotyczących odpowiednio tego rejestru lub danych gromadzonych w tym systemie

teleinformatycznym, wyłącznie na potrzeby usługi online, która jest świadczona na

rzecz osoby albo podmiotu przy użyciu systemu teleinformatycznego.

2.

Udostępnienie danych, o których mowa w ust. 1, następuje na każdorazowy wniosek osoby

albo podmiotu, na rzecz których świadczona jest usługa online i których te dane dotyczą,

po ich uwierzytelnieniu w sposób, o którym mowa w art. 20a ust. 1. Osobie lub podmiotowi,

których dane są udostępniane, zapewnia się wgląd do udostępnionych danych.

3.

Jeżeli podmiot świadczący usługę online, o której mowa w ust. 1, posiada dostęp do

danych osoby albo podmiotu, na rzecz których świadczona jest usługa online, zgromadzonych

w rejestrze publicznym lub systemie teleinformatycznym wynikający

1)

z jawności tych danych lub

2)

z przepisów szczególnych uprawniających ten podmiot do dostępu do tych danych

- a dostęp ten może być realizowany w sposób, o którym mowa w ust. 4, udostępnienie

tych danych jest realizowane bez konieczności składania wniosku.

4.

Udostępnienie danych, o których mowa w ust. 1, następuje za pośrednictwem usług sieciowych

między systemem teleinformatycznym, z którego udostępniane są dane, a systemem teleinformatycznym,

przy użyciu którego świadczona jest usługa online.

5.

Warunki udostępniania danych, o których mowa w ust. 1, określa się w porozumieniu,

z uwzględnieniem przepisów szczególnych regulujących funkcjonowanie rejestrów lub

systemów teleinformatycznych, z których wnioskowane dane pochodzą.

6.

Udostępnienie usług sieciowych, o których mowa w ust. 4, następuje w terminie określonym

w porozumieniu, nie dłuższym jednak niż 12 miesięcy od zawarcia tego porozumienia.

7.

Udostępniane dane, o których mowa w ust. 1, są wykorzystywane wyłącznie do realizacji

usługi online świadczonej na rzecz osoby albo podmiotu, o których mowa w ust. 2, w

celu

1)

uzupełnienia zakresu użytkowego dokumentu elektronicznego wymaganego w związku ze

świadczoną usługą online;

2)

potwierdzenia faktów lub stanu prawnego wymaganego w związku ze świadczoną usługą

online.

1.

Podmiot publiczny w celu ochrony interesu prawnego lub faktycznego osoby fizycznej,

w szczególności w związku z realizowanymi na jej rzecz usługami, może wykorzystywać

jej dane kontaktowe gromadzone w rejestrze publicznym lub systemach teleinformatycznych.

Brak odpowiedzi osoby fizycznej na próbę nawiązania przez podmiot publiczny kontaktu

z wykorzystaniem danych kontaktowych nie może negatywnie wpłynąć na jej sytuację prawną

lub faktyczną.

2.

Podmiot publiczny, wykorzystując dane kontaktowe osoby fizycznej, informuje ją o podstawie

prawnej nawiązania kontaktu.

1.

Podmiot publiczny, organizując przetwarzanie danych w systemie teleinformatycznym,

jest obowiązany zapewnić możliwość przekazywania danych również w postaci elektronicznej

przez wymianę dokumentów elektronicznych związanych z załatwianiem spraw należących

do jego zakresu działania, wykorzystując informatyczne nośniki danych lub środki komunikacji

elektronicznej.

1a.

Podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy

określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji,

oraz zapewnia jej obsługę.

1b.

Podmiot publiczny, w terminie 7 dni od dnia udostępnienia elektronicznej skrzynki

podawczej, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji informację o jej

adresie.

2.

Podmiot publiczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany prowadzić wymianę informacji

w postaci elektronicznej

1)

z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, spełniających minimalne wymagania dla

systemów teleinformatycznych;

2)

zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w

postaci elektronicznej.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki organizacyjno-techniczne doręczania dokumentów elektronicznych, w tym reguły

tworzenia elektronicznej skrzynki podawczej,

2)

formę urzędowego poświadczania odbioru dokumentów elektronicznych przez adresatów,

3)

sposób sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych,

4)

sposób udostępniania kopii dokumentów elektronicznych oraz warunki bezpieczeństwa

udostępniania formularzy i wzorów dokumentów

- uwzględniając minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany danych w postaci

elektronicznej oraz potrzebę usprawnienia i ujednolicenia obiegu dokumentów między

podmiotami publicznymi.

1.

W przypadku gdy w przepisach prawa został wskazany organ właściwy do określenia wzoru

dokumentu, jeżeli przepisy te nie wykluczają przesyłania dokumentów drogą elektroniczną,

organ ten

1)

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji wzór dokumentu elektronicznego

w celu umieszczenia go w centralnym repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych,

o którym mowa w art. 19b ust. 1;

2)

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji opis usługi możliwej do zrealizowania

przy wykorzystaniu wzoru dokumentu elektronicznego w celu zamieszczenia go w katalogu

usług;

3)

udostępnia na ePUAP lub w innym systemie teleinformatycznym formularz elektroniczny

umożliwiający wygenerowanie dokumentu elektronicznego w celu złożenia go za pomocą

środków komunikacji elektronicznej.

2.

Czynności, o których mowa w ust. 1, organ realizuje w terminie 3 miesięcy od dnia

wejścia w życie przepisów określających wzór dokumentu.

3.

Formularz elektroniczny udostępniony na ePUAP lub w innym systemie teleinformatycznym,

którego funkcjonowanie zapewnia minister właściwy do spraw informatyzacji, spełnia

standardy określone dla formularzy elektronicznych przez ministra właściwego do spraw

informatyzacji, opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej na jego stronie podmiotowej.

4.

W przypadku gdy formularz elektroniczny nie spełnia standardów, o których mowa w ust.

3, minister właściwy do spraw informatyzacji może wezwać organ do dostosowania, we

wskazanym terminie, formularza elektronicznego do tych standardów.

5.

W przypadku niedostosowania we wskazanym terminie formularza elektronicznego do standardów,

o których mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw informatyzacji może usunąć formularz

elektroniczny z systemu albo po zasięgnięciu opinii organu, który udostępnił formularz

elektroniczny, dokonać jego modyfikacji.

6.

W celu poprawienia funkcjonalności usługi minister właściwy do spraw informatyzacji

może, po zasięgnięciu opinii organu właściwego do określenia wzoru dokumentu oraz

w uzasadnionych przypadkach organów, w których właściwości pozostają sprawy związane

z określonym w tym wzorze zakresem użytkowym dokumentu elektronicznego, udostępnić

na ePUAP lub w innym systemie teleinformatycznym formularz elektroniczny.

7.

Jeżeli organ właściwy do określenia wzoru dokumentu nie określił wzoru dokumentu elektronicznego,

minister właściwy do spraw informatyzacji może, po zasięgnięciu opinii organu właściwego

do określenia wzoru dokumentu oraz w uzasadnionych przypadkach organów, w których

właściwości pozostają sprawy związane z określonym w tym wzorze zakresem użytkowym

dokumentu elektronicznego, określić wzór dokumentu elektronicznego.

8.

W przypadku określenia wzoru dokumentu elektronicznego przez ministra właściwego do

spraw informatyzacji ust. 1 pkt 1-3 stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadku gdy w przepisach prawa nie został wskazany organ właściwy do określenia

wzoru dokumentu, wzór dokumentu elektronicznego może przekazać do centralnego repozytorium

wzorów dokumentów elektronicznych organ, w którego właściwości pozostają sprawy związane

z określonym w tym wzorze zakresem użytkowym dokumentów elektronicznych, lub minister

właściwy do spraw informatyzacji po zasięgnięciu w uzasadnionych przypadkach opinii

organów, w których właściwości pozostają sprawy związane z określonym w tym wzorze

zakresem użytkowym dokumentu elektronicznego.

2.

Do przekazania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się art. 16a ust. 1.

1.

Przy ministrze właściwym do spraw informatyzacji działa Rada do Spraw Cyfryzacji,

zwana dalej „Radą”. Rada jest organem opiniodawczo-doradczym ministra.

2.

Do zadań Rady należy

1)

proponowanie i opiniowanie na zlecenie ministra właściwego do spraw informatyzacji

projektów stanowisk Rady Ministrów w sprawie dokumentów Komisji Europejskiej i Parlamentu

Europejskiego dotyczących spraw informatyzacji, łączności lub rozwoju społeczeństwa

informacyjnego;

1a)

opiniowanie projektu Programu Zintegrowanej Informatyzacji Państwa oraz innych dokumentów

rządowych, w tym projektów strategii rozwoju i projektów programów, w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, dotyczących spraw informatyzacji, łączności lub rozwoju społeczeństwa informacyjnego;

2)

opiniowanie projektów przepisów wydawanych na podstawie art. 18;

3)

opiniowanie innych przekazanych przez ministra właściwego do spraw informatyzacji

projektów aktów prawnych i innych dokumentów dotyczących spraw informatyzacji, łączności

lub rozwoju społeczeństwa informacyjnego;

4)

opiniowanie na zlecenie ministra właściwego do spraw informatyzacji raportów i innych

opracowań dotyczących

a)

potrzeb i postulatów dotyczących rozwoju społeczeństwa informacyjnego,

b)

zasad funkcjonowania rejestrów publicznych,

c)

zasad wdrażania systemów teleinformatycznych w administracji publicznej oraz stanu

ich realizacji,

d)

aktualnych rozwiązań technicznych mających zastosowanie w informatyzacji administracji,

rozwoju sieci i usług szerokopasmowych,

e)

terminologii polskiej z zakresu informatyki i łączności.

3.

Rada może inicjować działania na rzecz informatyzacji, rozwoju rynku technologii informatyczno-komunikacyjnych

oraz rozwoju społeczeństwa informacyjnego.

4.

Rada wyraża opinię w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektów lub propozycji,

o których mowa w ust. 2.

5.

Opinie, protokoły posiedzeń oraz inne dokumenty Rady są publikowane w wydzielonej

części Biuletynu Informacji Publicznej na stronach ministra właściwego do spraw informatyzacji.

6.

Rada przedstawia ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji sprawozdanie z działalności

za każdy rok kalendarzowy w terminie do dnia 30 kwietnia następnego roku.

7.

Rada składa się z od 15 do 20 członków.

8.

Kandydatów na członków Rady mogą rekomendować

1)

ministrowie;

2)

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych;

3)

Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego;

4)

współprzewodniczący ze strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego;

5)

podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce

(Dz. U. z 2020 r. poz. 85), które prowadzą badania naukowe lub prace rozwojowe w zakresie informatyki lub łączności;

6)

izby gospodarcze reprezentujące przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie gospodarki elektronicznej, komunikacji, mediów, wytwarzania sprzętu informatycznego,

oprogramowania lub świadczenia usług informatycznych;

7)

stowarzyszenia wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego, których celem statutowym jest

reprezentowanie środowiska informatycznego lub wspieranie zastosowań informatyki,

gospodarki elektronicznej, komunikacji lub mediów.

9.

Rekomendowany do Rady kandydat powinien posiadać wykształcenie wyższe oraz wyrazić

zgodę na kandydowanie.

10.

Minister właściwy do spraw informatyzacji powołuje skład Rady na dwuletnią kadencję

spośród kandydatów rekomendowanych przez podmioty, o których mowa w ust. 8.

11.

Przed upływem kadencji członkostwo w Radzie wygasa z powodu

1)

rezygnacji członka Rady złożonej na piśmie Przewodniczącemu Rady;

2)

śmierci członka Rady;

3)

niemożności sprawowania funkcji członka Rady z powodu długotrwałej choroby stwierdzonej

zaświadczeniem lekarskim;

4)

wycofania rekomendacji podmiotu, o której mowa w ust. 8.

12.

W przypadkach, o których mowa w ust. 11, minister właściwy do spraw informatyzacji

powołuje na członka Rady osobę spośród pozostałych rekomendowanych kandydatów po sprawdzeniu

aktualności rekomendacji.

13.

Minister właściwy do spraw informatyzacji powołuje i odwołuje Przewodniczącego i Wiceprzewodniczącego

Rady spośród jej członków.

14.

Przewodniczący Rady kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz. W przypadku

nieobecności Przewodniczącego zastępuje go Wiceprzewodniczący.

15.

Obsługę Rady zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw informatyzacji.

16.

Na posiedzenie Rady mogą być zapraszane, przez ministra właściwego do spraw informatyzacji

oraz Przewodniczącego Rady, inne osoby, o ile jest to wskazane dla realizacji zadań

Rady.

17.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

wynagrodzenia członka Rady za udział w posiedzeniu, uwzględniając funkcje pełnione

przez członków Rady i zakres obowiązków członków Rady, a także mając na uwadze, że

wynagrodzenie za jedno posiedzenie Rady nie może przekroczyć 50% minimalnego wynagrodzenia

określonego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2177 oraz z 2019 r. poz. 1564), obowiązującego w dniu powołania Rady.

18.

Zamiejscowym członkom Rady przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży i zakwaterowania

na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).

19.

Szczegółowy tryb działania Rady określa jej regulamin ustanawiany na wniosek Rady

przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw informatyzacji, określi w

drodze rozporządzenia

1)

minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych, mając na uwadze konieczność

zapewnienia

a)

spójności działania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych

poprzez określenie co najmniej specyfikacji formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych

i szyfrujących, które mają być stosowane w oprogramowaniu interfejsowym, przy zachowaniu

możliwości nieodpłatnego wykorzystania tych specyfikacji,

b)

sprawnej i bezpiecznej wymiany informacji w postaci elektronicznej między podmiotami

publicznymi oraz między podmiotami publicznymi a organami innych państw lub organizacji

międzynarodowych

c)

(uchylona)

- z uwzględnieniem Polskich Norm oraz innych dokumentów normalizacyjnych zatwierdzonych

przez krajową jednostkę normalizacyjną, zachowując zasadę równego traktowania różnych

rozwiązań informatycznych;

2)

minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej,

uwzględniając konieczność zachowania spójności prowadzenia rejestrów publicznych i

wymiany informacji w postaci elektronicznej z podmiotami publicznymi;

3)

Krajowe Ramy Interoperacyjności obejmujące zagadnienia interoperacyjności semantycznej,

organizacyjnej oraz technologicznej, z uwzględnieniem zasady równego traktowania różnych

rozwiązań informatycznych, Polskich Norm oraz innych dokumentów normalizacyjnych zatwierdzonych

przez krajową jednostkę normalizacyjną.

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia funkcjonowanie ePUAP.

1a.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zamieszcza na ePUAP informację o adresach

elektronicznych skrzynek podawczych udostępnionych przez podmioty publiczne.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji jest administratorem danych użytkowników

ePUAP.

2a.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, na wniosek banku krajowego lub innego przedsiębiorcy,

udziela zgody na nieodpłatne wykorzystywanie do identyfikacji i uwierzytelniania w

ePUAP środków identyfikacji elektronicznej stosowanych do uwierzytelniania w systemie

teleinformatycznym banku krajowego lub innego przedsiębiorcy, po spełnieniu przez

bank krajowy lub innego przedsiębiorcę warunków, o których mowa w przepisach wydanych

na podstawie ust. 3.

2b.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może sprawdzać, czy bank krajowy lub inny

przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, spełnia warunki, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 3.

2c.

Minister właściwy do spraw informatyzacji cofa zgodę, o której mowa w ust. 2a, w przypadku

gdy bank krajowy lub inny przedsiębiorca nie spełnia warunków określonych w przepisach

wydanych na podstawie ust. 3.

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres i warunki korzystania z ePUAP,

2)

sposób identyfikacji i uwierzytelniania w ePUAP, w tym przy wykorzystaniu środków

identyfikacji elektronicznej stosowanych do uwierzytelniania w systemie teleinformatycznym

banku krajowego lub innego przedsiębiorcy,

3)

warunki organizacyjne i techniczne nieodpłatnego wykorzystywania do identyfikacji

i uwierzytelniania w ePUAP środków identyfikacji elektronicznej stosowanych do uwierzytelniania

w systemie teleinformatycznym banku krajowego lub innego przedsiębiorcy,

4)

sposób potwierdzania spełniania warunków, o których mowa w pkt 1

- z uwzględnieniem roli ePUAP w procesie realizacji zadań publicznych drogą elektroniczną

oraz zasad przetwarzania danych osobowych.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji w ramach ePUAP prowadzi centralne repozytorium

wzorów dokumentów elektronicznych, zwane dalej „centralnym repozytorium”.

2.

W centralnym repozytorium umieszcza się, przechowuje i udostępnia wzory dokumentów,

które uwzględniają niezbędne elementy struktury dokumentów elektronicznych określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2019 r. poz. 553, 730 i 2020).

3.

Organy administracji publicznej przekazują do centralnego repozytorium oraz udostępniają

w Biuletynie Informacji Publicznej wzory dokumentów elektronicznych. Przy sporządzaniu

wzorów dokumentów elektronicznych stosuje się międzynarodowe standardy dotyczące sporządzania

dokumentów elektronicznych przez organy administracji publicznej, z uwzględnieniem

konieczności podpisywania ich kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

4.

Jeżeli wzór podania określają odrębne przepisy, to umieszczenie wzoru dokumentu elektronicznego

przez organy administracji publicznej w centralnym repozytorium jest równoznaczne

z określeniem wzoru wnoszenia podań, o których mowa w art. 63 § 3a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).

5.

Niezależnie od obowiązku wynikającego z ust. 3 organy administracji publicznej mogą

prowadzić własne lub wspólnie z innymi organami administracji publicznej repozytoria

wzorów dokumentów elektronicznych.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może zawrzeć porozumienie w sprawie udostępniania

usług na ePUAP lub korzystania z usług sieciowych pozwalających na wykorzystanie profilu

zaufanego z

1)

podmiotami, o których mowa w art. 2 ust. 3, realizującymi zadania publiczne,

2)

innymi podmiotami realizującymi zadania publiczne lub wspierającymi świadczenie tych

zadań w celu realizacji strategii i programów przyjętych przez Radę Ministrów lub

strategii rozwoju, programów i dokumentów programowych w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

- jeżeli wykażą interes faktyczny w udostępnianiu usług na ePUAP lub w korzystaniu

z usług sieciowych pozwalających na wykorzystanie profilu zaufanego; ocena interesu

faktycznego dokonywana jest z uwzględnieniem jego wpływu na bezpieczeństwo i interes

publiczny.

2.

W porozumieniu określa się sposób udostępniania usług na ePUAP oraz ich zakres lub

warunki korzystania z usług sieciowych pozwalających na wykorzystanie profilu zaufanego.

Podmioty udostępniające usługi na ePUAP zapewniają ich zgodność z przepisami stanowiącymi

podstawę sporządzenia wzoru dokumentu elektronicznego oraz dokonują aktualizacji tych

usług w katalogu usług.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji udostępnia oraz zapewnia rozwój oprogramowania

przeznaczonego dla urządzeń mobilnych, zwanego dalej „publiczną aplikacją mobilną”,

pozwalającego w szczególności na

1

pobranie, przechowywanie i prezentację dokumentów elektronicznych, o których mowa

w ust. 2, a także przekazywanie tych dokumentów między urządzeniami mobilnymi lub

do systemów teleinformatycznych;

2)

weryfikację integralności i pochodzenia dokumentu elektronicznego.

1a

Minister właściwy do spraw informatyzacji może udostępniać w publicznej aplikacji

mobilnej funkcjonalność pozwalającą na

1)

dostęp do usługi online obsługiwanej przy użyciu tej aplikacji;

2)

potwierdzenie udziału w usługach świadczonych na rzecz użytkownika tej aplikacji w

określonym miejscu i czasie;

3)

korzystanie, przy użyciu urządzenia mobilnego, z certyfikatów zawartych w dowodzie

osobistym z warstwą elektroniczną;

4)

wykorzystanie tej aplikacji w celu przekazywania danych w ramach usług świadczonych

na rzecz użytkownika tej aplikacji.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia działanie systemu teleinformatycznego,

który pozwala, przy użyciu publicznej aplikacji mobilnej, na pobranie dokumentu elektronicznego

1)

zawierającego dane osobowe użytkownika publicznej aplikacji mobilnej pobrane z rejestrów

publicznych w zakresie określonym w ust. 3 i 4;

2)

zawierającego dane dotyczące sytuacji prawnej użytkownika publicznej aplikacji mobilnej

lub praw mu przysługujących;

3)

zawierającego dane umożliwiające identyfikację rzeczy związanej z użytkownikiem publicznej

aplikacji mobilnej;

4)

stanowiącego kopię dokumentu urzędowego, który wydawany jest w postaci innej niż postać

elektroniczna.

2a

Minister właściwy do spraw informatyzacji może zapewnić użytkownikowi publicznej aplikacji

mobilnej możliwość posługiwania się certyfikatem stanowiącym poświadczenie elektroniczne

pozwalające na

1)

potwierdzenie integralności i pochodzenia dokumentu elektronicznego;

2)

potwierdzenie lub przekazanie danych osobowych tego użytkownika.

2b

Certyfikat

1)

może być wydany użytkownikowi publicznej aplikacji mobilnej uwierzytelnionemu w sposób

określony w art. 20a ust. 1;

2)

jest wydany w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 2;

3)

może zawierać dane, o których mowa odpowiednio w art. 56 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 lit. a-c ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych oraz w art. 8 pkt 1-3, 4-6, 9-11, 14 i 22 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1397 i 2294).

2c

Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia mechanizm weryfikacji ważności

certyfikatu.

2d

Minister właściwy do spraw informatyzacji może wydać podmiotowi, o którym mowa odpowiednio

w art. 19g ust. 1 i 2, certyfikat pozwalający na zabezpieczenie oraz potwierdzenie

pochodzenia danych przekazywanych pomiędzy systemem teleinformatycznym, o którym mowa

w ust. 2, a systemem teleinformatycznym tego podmiotu.

3.

Użytkownik publicznej aplikacji mobilnej, po uwierzytelnieniu w sposób określony w

art. 20a ust. 1, może pobrać z

1)

Rejestru Dowodów Osobistych aktualne dane, o których mowa w art. 56 pkt 1, 2 i 4 lit. a-c ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych;

2

rejestru PESEL aktualne dane, o których mowa w art. 8 pkt 1-3, 4-6, 9-11, 14 i 22 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia stosowanie mechanizmów, które pozwalają

na potwierdzenie integralności i pochodzenia danych dokumentu elektronicznego.

1.

Użytkowanie publicznej aplikacji mobilnej

1)

jest bezpłatne i dobrowolne.

2)

(uchylony)

2.

Użytkowanie publicznej aplikacji mobilnej jest możliwe po uprzednim uwierzytelnieniu

użytkownika w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 19e, w sposób, o którym

mowa w art. 20a ust. 1, o ile przepisy szczególne lub porozumienie, o którym mowa

w art. 19g, nie stanowią inaczej.

3

Użytkownik aplikacji mobilnej może w każdej chwili zrezygnować z korzystania z publicznej

aplikacji mobilnej.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zawiera porozumienie w sprawie wykorzystywania

publicznej aplikacji mobilnej i systemu teleinformatycznego, o których mowa w art.

19e, z podmiotem, o którym mowa w art. 2, na potrzeby zadań realizowanych przez ten

podmiot.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może zawrzeć porozumienie w sprawie wykorzystywania

publicznej aplikacji mobilnej i systemu teleinformatycznego, o których mowa w art.

19e, z podmiotem niebędącym podmiotem publicznym na potrzeby zadań realizowanych przez

ten podmiot.

3.

Porozumienie określa warunki wykorzystywania publicznej aplikacji mobilnej oraz systemu

teleinformatycznego, o których mowa w art. 19e, a w szczególności zawiera

1

odpowiednio określenie

a)

dokumentu elektronicznego oraz zakresu zawartych w nim danych,

b)

certyfikatu, w tym zakresu zawartych w nim danych;

2)

cel i zakres wykorzystywania publicznej aplikacji mobilnej oraz systemu teleinformatycznego;

3)

warunki organizacyjne i techniczne wykorzystania publicznej aplikacji mobilnej oraz

systemu teleinformatycznego.

4

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1 i 2, opatruje się podpisem zaufanym, podpisem

osobistym lub kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Minister właściwy do spraw informatyzacji przetwarza w systemie teleinformatycznym,

o którym mowa w art. 19e, dane osobowe użytkowników publicznej aplikacji mobilnej

w zakresie niezbędnym do obsługi dokumentów elektronicznych oraz realizacji czynności,

o których mowa w art. 19e, a także zapewnienia bezpieczeństwa teleinformatycznego

i bezpieczeństwa obrotu prawnego. Dane przetwarzane są przez okres 6 lat od dnia ostatniej

aktywności użytkownika w systemie.

Minister właściwy do spraw informatyzacji w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej

stronie podmiotowej zamieszcza oraz niezwłocznie aktualizuje informacje o

1)

aktywnych i nieaktywnych, w tym czasowo zawieszonych, funkcjonalnościach publicznej

aplikacji mobilnej;

2)

stosowanych mechanizmach zapewniających możliwość potwierdzenia integralności i pochodzenia

dokumentów elektronicznych oraz procedurach uzyskania takiego potwierdzenia;

3)

adresach elektronicznych, pod którymi są udostępnione

a)

regulamin korzystania z publicznej aplikacji mobilnej,

b)

informacja o wymaganiach technicznych dotyczących korzystania z publicznej aplikacji

mobilnej;

4

warunkach korzystania z certyfikatu.

Minister właściwy do spraw informatyzacji w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w komunikacie ogłaszanym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, termin uruchomienia usługi, o której mowa w art. 19e ust.

2 pkt 1, mając na względzie konieczność zapewnienia bezpieczeństwa tej usługi.

(uchylony)

1.

Uwierzytelnienie użytkownika systemu teleinformatycznego podmiotu publicznego, w którym

udostępniane są usługi online, wymaga użycia

1)

środka identyfikacji elektronicznej wydanego w systemie identyfikacji elektronicznej

przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania

oraz identyfikacji elektronicznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 162 i 1590), lub

2)

środka identyfikacji elektronicznej wydanego w notyfikowanym systemie identyfikacji

elektronicznej, lub

3)

danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego certyfikatu podpisu elektronicznego,

jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie wymagane w celu realizacji

usługi online.

1a.

Uwierzytelnianie z wykorzystaniem środków identyfikacji elektronicznej, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, zapewnia się adekwatnie do wymaganego poziomu bezpieczeństwa,

o którym mowa w art. 25 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej.

2.

Podmiot publiczny, który używa do realizacji zadań publicznych systemu teleinformatycznego,

może umożliwiać użytkownikowi uwierzytelnienie w tym systemie także przez zastosowanie

innych technologii.

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki organizacyjne i techniczne, które powinien spełniać system teleinformatyczny

służący do wydania certyfikatu oraz stosowania technologii, o których mowa w ust.

2, w tym

a)

zakres i okres przechowywania danych w systemie,

b)

obowiązki informacyjne, do których zobowiązany jest administrator systemu

2)

(uchylony)

- biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i pewności w procesie identyfikacji

oraz poufności kluczowych elementarnych czynności.

Minister właściwy do spraw informatyzacji odpowiada za funkcjonowanie systemu teleinformatycznego,

który

1)

zapewnia obsługę publicznego systemu identyfikacji elektronicznej, w którym wydawany

jest

a)

profil zaufany,

b)

profil osobisty;

2)

umożliwia podmiotom publicznym

a)

uwierzytelnienie osoby fizycznej przy użyciu środka identyfikacji elektronicznej,

o którym mowa w pkt 1,

b)

zapewnienie osobie fizycznej możliwości opatrzenia dokumentu elektronicznego podpisem

zaufanym.

Minister właściwy do spraw informatyzacji

1)

zarządza publicznym systemem identyfikacji elektronicznej;

2)

zapisuje i zachowuje informacje związane z zapewnieniem rozliczalności i niezaprzeczalności

działań użytkownika korzystającego ze środka identyfikacji elektronicznej wydanego

w publicznym systemie identyfikacji elektronicznej.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji jest administratorem danych przetwarzanych

w systemie, o którym mowa w art. 20aa.

2.

W systemie przetwarza się następujące dane

1)

osoby, której wydano środek identyfikacji elektronicznej, obejmujące

a)

imię (imiona),

b)

nazwisko,

c)

numer PESEL,

d)

datę urodzenia osoby,

e)

adres poczty elektronicznej,

f)

numer telefonu komórkowego;

2)

dotyczące środka identyfikacji elektronicznej obejmujące

a)

identyfikator,

b)

czas wydania,

c)

termin ważności;

3)

o których mowa w art. 20ab pkt 2.

3.

Dane przetwarzane są w celu zapewnienia uwierzytelnienia osób fizycznych przy użyciu

środków identyfikacji elektronicznej wydawanych w tym systemie oraz możliwości opatrzenia

dokumentu elektronicznego podpisem zaufanym.

4.

W systemie przetwarza się również dane osób uczestniczących w procesie potwierdzania

profilu zaufanego obejmujące

1)

imię (imiona);

2)

nazwisko;

3)

numer PESEL.

1.

Profil zaufany zawiera dane identyfikujące osobę fizyczną obejmujące

1)

imię (imiona);

2)

nazwisko;

3)

datę urodzenia;

4)

numer PESEL.

2.

W procedurze potwierdzania profilu zaufanego dane, o których mowa w ust. 1, są weryfikowane

automatycznie z danymi zawartymi w rejestrze PESEL.

3

W przypadku zmiany w rejestrze PESEL danych, o których mowa w ust. 1, jest dokonywana

automatyczna aktualizacja tych danych zawartych w profilu zaufanym.

4.

Aktualizacja danych zawartych w profilu zaufanym, o której mowa w ust. 3, nie powoduje

unieważnienia profilu zaufanego.

4a

W przypadku gdy w rejestrze PESEL został odnotowany zgon osoby posiadającej profil

zaufany, profil zaufany tej osoby jest automatycznie unieważniany.

5.

Profil zaufany może zawierać inne dane niż wymienione w ust. 1, w szczególności identyfikator

oraz dane wykorzystywane w procesach uwierzytelniania i autoryzacji realizowanych

przy użyciu profilu zaufanego.

1.

Podpis zaufany wywołuje skutki prawne, jeżeli został utworzony lub złożony w okresie

ważności środka identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 20aa pkt 1.

2.

Dane w postaci elektronicznej opatrzone podpisem zaufanym są równoważne pod względem

skutków prawnych dokumentowi opatrzonemu podpisem własnoręcznym, chyba że przepisy

odrębne stanowią inaczej.

3.

Nie można odmówić ważności i skuteczności podpisowi zaufanemu tylko na tej podstawie,

że istnieje w postaci elektronicznej.

(uchylony)

1.

Potwierdzenia profilu zaufanego, które polega na weryfikacji zgodności danych zawartych

we wniosku o jego wydanie ze stanem faktycznym, oraz unieważnienia profilu zaufanego

dokonuje

1)

punkt potwierdzający profil zaufany na podstawie

a)

dowodu osobistego albo paszportu zawierającego

-

imię (imiona),

-

nazwisko,

-

numer PESEL, albo

b)

innego dokumentu tożsamości, jeżeli umożliwia on jednoznaczne potwierdzenie tożsamości

osoby wnioskującej o potwierdzenie profilu zaufanego posiadającej numer PESEL;

2)

samodzielnie osoba fizyczna przy wykorzystaniu kwalifikowanego podpisu elektronicznego,

w przypadku gdy kwalifikowany certyfikat podpisu elektronicznego zawiera dane obejmujące

co najmniej

a)

imię (imiona),

b)

nazwisko,

c)

numer PESEL;

3)

samodzielnie osoba fizyczna przy nieodpłatnym wykorzystaniu środka identyfikacji elektronicznej

stosowanego do uwierzytelniania w systemie teleinformatycznym banku krajowego lub

innego przedsiębiorcy spełniającym warunki, o których mowa w art. 20d pkt 1, o ile

środek ten potwierdza dane obejmujące co najmniej

a)

imię (imiona),

b)

nazwisko,

c)

numer PESEL;

4)

samodzielnie osoba fizyczna przy wykorzystaniu profilu osobistego.

1a.

Przedłużenie ważności profilu zaufanego może nastąpić w sposób, o którym mowa w ust.

1 pkt 1, 2 i 4, albo przy wykorzystaniu profilu zaufanego.

2.

Funkcję punktu potwierdzającego pełni

1)

konsul;

2)

naczelnik urzędu skarbowego;

3)

wojewoda;

4)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych;

5

Narodowy Fundusz Zdrowia.

2a

Narodowy Fundusz Zdrowia może nadać uprawnienia do potwierdzania w swoim imieniu profilu

zaufanego lekarzowi podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarce podstawowej opieki

zdrowotnej, położnej podstawowej opieki zdrowotnej realizującym zadania w zakresie

podstawowej opieki zdrowotnej dla świadczeniodawcy, który udziela świadczeń opieki

zdrowotnej w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu podstawowej

opieki zdrowotnej, oraz osobie zatrudnionej u tego świadczeniodawcy pod warunkiem,

że co najmniej imię, nazwisko i numer PESEL tej osoby zostały przekazane do Narodowego

Funduszu Zdrowia w ramach zawartej umowy.

2b

Osoba posiadająca uprawnienia do potwierdzania profilu zaufanego, o której mowa w

ust. 2a, może potwierdzić profil zaufany wyłącznie świadczeniobiorcy, który w deklaracji

wyboru, o której mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 357, 730 i 1590), wskazał świadczeniodawcę, w ramach którego działa osoba potwierdzająca profil zaufany.

2c

Narodowy Fundusz Zdrowia niezwłocznie odbiera uprawnienia do potwierdzania profilu

zaufanego w przypadku ustania okoliczności, o których mowa w ust. 2a.

2d

Minister właściwy do spraw informatyzacji może udostępnić rozwiązanie techniczne przeznaczone

do przekazywania informacji o zdarzeniach, o których mowa w ust. 2a i 2b, pomiędzy

systemem teleinformatycznym Narodowego Funduszu Zdrowia, w którym znajdują się dane

o świadczeniodawcach udzielających świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej,

na podstawie zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia umowy o udzielanie świadczeń z

zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, a systemem, o którym mowa w art. 20aa ust. 1 , zapewniające automatyczną weryfikację i aktualizację uprawnień do potwierdzania

profilu zaufanego.

2e

W przypadku, o którym mowa w ust. 2a, dokumenty w postaci papierowej w zakresie potwierdzania,

przedłużania i unieważniania profilu zaufanego w sposób i przez okres określony w

przepisach wydanych na podstawie art. 20d przechowuje i archiwizuje świadczeniodawca.

3.

Funkcję punktu potwierdzającego, za zgodą ministra właściwego do spraw informatyzacji,

może pełnić

1)

podmiot publiczny inny niż wymieniony w ust. 2;

2)

bank krajowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2357);

3)

operator pocztowy, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 oraz z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005);

4)

oddział instytucji kredytowej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

5)

spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa, o której mowa w ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2412).

4.

Zgody, o której mowa w ust. 3, udziela się na wniosek podmiotów, o których mowa w

ust. 3, po spełnieniu warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

20d pkt 1.

5.

Operator pocztowy może złożyć wniosek, o którym mowa w ust. 4, nie wcześniej niż w

roku następującym po roku, w którym po raz pierwszy przedłożył Prezesowi Urzędu Komunikacji

Elektronicznej sprawozdanie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.

6.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może sprawdzać, czy podmiot pełniący funkcję

punktu potwierdzającego spełnia warunki określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 20d pkt 1.

7.

Minister właściwy do spraw informatyzacji cofa zgodę, o której mowa w ust. 3, w przypadku

gdy podmiot pełniący funkcję punktu potwierdzającego nie spełnia warunków określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 20d pkt 1.

8.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, na wniosek banku krajowego lub innego przedsiębiorcy,

udziela zgody na nieodpłatne wykorzystywanie środków identyfikacji elektronicznej

stosowanych do uwierzytelniania w systemie teleinformatycznym banku krajowego lub

innego przedsiębiorcy do potwierdzania profilu zaufanego w sposób, o którym mowa w

ust. 1 pkt 3, oraz do uwierzytelnień i autoryzacji związanych z jego wykorzystaniem

po spełnieniu przez bank krajowy lub innego przedsiębiorcę warunków, o których mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 20d pkt 1.

9.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może sprawdzać, czy bank krajowy lub inny

przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 8, spełnia warunki, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 20d pkt 1.

10.

Minister właściwy do spraw informatyzacji cofa zgodę, o której mowa w ust. 8, w przypadku

gdy bank krajowy lub inny przedsiębiorca nie spełnia warunków określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 20d pkt 1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, warunki

1)

wydawania, przedłużania ważności, wykorzystywania i unieważniania profilu zaufanego,

w tym

a)

okres ważności profilu zaufanego,

b)

zbiór danych zawartych w profilu zaufanym, o których mowa w art. 20ad ust. 5,

c)

przypadki, w których nie dokonuje się potwierdzenia profilu zaufanego,

d)

przypadki, w których profil zaufany traci ważność,

e)

warunki przechowywania oraz archiwizowania dokumentów i danych bezpośrednio związanych

z potwierdzeniem profilu zaufanego,

f)

dane i dokumenty wymagane w procedurze potwierdzania, przedłużania ważności i unieważnienia

profilu zaufanego,

g)

warunki, które powinien spełniać punkt potwierdzający profil zaufany,

h)

warunki organizacyjne i techniczne potwierdzenia profilu zaufanego oraz uwierzytelnień

i autoryzacji przy nieodpłatnym wykorzystaniu środka identyfikacji elektronicznej

stosowanego do uwierzytelniania w systemie teleinformatycznym banku krajowego lub

innego przedsiębiorcy,

i)

sposób potwierdzania spełniania warunków, o których mowa w lit. h,

2)

składania podpisu zaufanego

- biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i pewności w procesie uwierzytelnienia

i składania podpisu oraz poufności kluczowych elementarnych czynności.

1

Minister właściwy do spraw informatyzacji przyłącza system teleinformatyczny, w którym

udostępniane są usługi online, do systemu, o którym mowa w art. 20aa, w celu wykorzystywania

podpisu zaufanego, na wniosek podmiotu odpowiedzialnego za ten system. Przyłączenie

jest czynnością materialno-techniczną.

2.

Do wniosku dołącza się oświadczenie o zapoznaniu się z polityką bezpieczeństwa udostępnioną

przez ministra właściwego do spraw informatyzacji w Biuletynie Informacji Publicznej

na jego stronie podmiotowej.

3.

Wniosek oraz oświadczenie, o których mowa w ust. 2, składa się w postaci elektronicznej

opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

(uchylony)

Do systemu, o którym mowa w art. 20aa, przyłącza się elektroniczną platformę usług

administracji publicznej.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi rejestr danych kontaktowych osób

fizycznych, zwany dalej „rejestrem danych kontaktowych”.

2.

Prowadzenie rejestru danych kontaktowych ma na celu ułatwienie

1)

podmiotom, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8,

2)

podmiotom, o których mowa w art. 19c, jeżeli zawarły porozumienie z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji,

3)

organom wyborczym,

4)

Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi - w zakresie danych osób poszukiwanych lub poszukujących

- kontaktu z osobami fizycznymi w związku z usługami i zadaniami publicznymi realizowanymi

na rzecz tych osób.

3.

Do rejestru danych kontaktowych swoje dane kontaktowe mogą przekazać osoby pełnoletnie,

posiadające pełną zdolność do czynności prawnych.

4.

Dane kontaktowe nie są wykorzystywane w celu kontaktu z osobami fizycznymi w zakresie

związanym z prowadzoną przez nie działalnością gospodarczą.

1.

Rejestr danych kontaktowych prowadzi się przy użyciu systemu teleinformatycznego,

w tym

1)

zapewnia ochronę przed nieuprawnionym dostępem do rejestru danych kontaktowych;

2)

zapewnia integralność danych w rejestrze danych kontaktowych;

3)

zapewnia dostępność systemu teleinformatycznego, w którym rejestr danych kontaktowych

jest prowadzony, dla podmiotów przetwarzających dane w rejestrze danych kontaktowych;

4)

przeciwdziała uszkodzeniom systemu teleinformatycznego, w którym rejestr danych kontaktowych

jest prowadzony;

5)

określa zasady bezpieczeństwa przetwarzanych danych, w tym danych osobowych;

6)

zapewnia rozliczalność działań dokonywanych na danych rejestru danych kontaktowych.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji jest administratorem danych przetwarzanych

w rejestrze danych kontaktowych.

1.

Do rejestru danych kontaktowych wprowadza się

1)

numer PESEL;

2)

imię i nazwisko;

3)

adres poczty elektronicznej lub numer telefonu komórkowego.

2.

Przy wprowadzaniu danych, o których mowa w ust. 1, do rejestru danych kontaktowych

przepisów art. 14 ust. 6 i 7 nie stosuje się.

3.

W przypadku pozytywnego wyniku weryfikacji, o której mowa w art. 14 ust. 3, dane są

automatycznie wprowadzane do rejestru danych kontaktowych.

4.

W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji, o której mowa w art. 14 ust. 3, osoba

wprowadzająca dane do rejestru danych kontaktowych informowana jest o negatywnej weryfikacji

danych.

5.

Dane, o których mowa w ust. 1, podlegają usunięciu z rejestru danych kontaktowych

z mocy prawa na podstawie przekazanej przez rejestr PESEL informacji o zgonie osoby

fizycznej, której te dane dotyczą.

6.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w rejestrze PESEL następuje

ich automatyczna aktualizacja w rejestrze danych kontaktowych.

7.

Dotychczasowe dane, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, zachowuje się w rejestrze danych

kontaktowych przez 4 miesiące od daty zmiany tych danych w rejestrze PESEL, a po upływie

tego terminu dane te są automatycznie usuwane z rejestru danych kontaktowych.

8.

Podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8, posiadający dostęp do rejestru

danych kontaktowych jest obowiązany dokonać na wniosek osoby, której dane dotyczą,

aktualizacji danych, o których mowa w ust. 1 pkt 3, lub usunięcia jej danych z rejestru

danych kontaktowych.

9.

W przypadku usunięcia z rejestru danych kontaktowych wszystkich danych, o których

mowa w ust. 1 pkt 3, automatycznie usuwane są również dane, o których mowa w ust.

1 pkt 1 i 2.

1.

Podstawą przetwarzania danych osobowych w rejestrze danych kontaktowych jest zgoda

osoby, której dane dotyczą.

2.

Dane do rejestru danych kontaktowych są przekazywane, aktualizowane lub usuwane

1)

samodzielnie przez osobę fizyczną, przy użyciu usługi online udostępnionej przez ministra

właściwego do spraw informatyzacji, po uwierzytelnieniu w sposób określony w art.

20a ust. 1;

2)

za pośrednictwem podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8, posiadającego

dostęp do rejestru danych kontaktowych, na wniosek złożony osobiście w siedzibie tego

podmiotu przez osobę, której dane dotyczą.

3.

Przekazaniu podlegają dane, o których mowa w art. 20j ust. 1

1)

pkt 1 i 2 - w celu identyfikacji osoby fizycznej i weryfikacji tych danych;

2)

pkt 3 - w celu ułatwienia podmiotom, o których mowa w art. 20m ust. 1, kontaktu z

osobą fizyczną.

4.

Przekazywane dane są wprowadzane do rejestru danych kontaktowych po potwierdzeniu

ich poprawności oraz przyporządkowaniu do osoby, której dane dotyczą, realizowanym

przy użyciu jednorazowego kodu wysłanego odpowiednio na przekazany do tego rejestru

adres poczty elektronicznej lub numer telefonu komórkowego.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób wprowadzania, zapisu, aktualizacji oraz potwierdzania danych kontaktowych,

2)

sposób prowadzenia rejestru danych kontaktowych,

3)

wzór wniosku w postaci papierowej, o którym mowa w art. 20k ust. 2 pkt 2 oraz w art.

20j ust. 8,

4)

wzór uproszczonego wniosku o udostępnianie danych z rejestru danych kontaktowych,

o którym mowa w art. 20m ust. 2

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności, prawidłowości i bezpieczeństwa

funkcjonowania systemu teleinformatycznego, przy użyciu którego prowadzony jest rejestr

danych kontaktowych, oraz prawidłowości danych przetwarzanych w tym rejestrze.

1.

Dane zgromadzone w rejestrze danych kontaktowych udostępnia się

1)

podmiotom, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8;

2)

podmiotom, o których mowa w art. 19c, jeżeli zawarły porozumienie z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji;

3)

organom wyborczym;

4)

Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi - w zakresie danych osób poszukiwanych lub poszukujących.

2.

Podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw informatyzacji udostępnia

dane z rejestru danych kontaktowych za pomocą urządzeń teletransmisji danych, po złożeniu

jednorazowego uproszczonego wniosku, jeżeli podmiot ten spełnia łącznie następujące

warunki

1)

posiada urządzenia lub systemy teleinformatyczne przeznaczone do komunikowania się

pomiędzy uprawnionym podmiotem a rejestrem danych kontaktowych, umożliwiające identyfikację

osoby, której udostępniono dane z rejestru danych kontaktowych, zakres udostępnionych

danych oraz datę ich udostępnienia;

2)

posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne właściwe dla przetwarzania danych

osobowych, w szczególności uniemożliwiające dostęp osób nieuprawnionych do przetwarzania

danych osobowych i wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich udostępnienia;

3)

udostępnienie danych tą drogą jest uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych

zadań, świadczonych usług albo prowadzonej działalności.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, złożony w postaci elektronicznej opatruje się podpisem

zaufanym, podpisem osobistym albo kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

4.

Organowi gminy zapewnia się dostęp do danych zgromadzonych w rejestrze danych kontaktowych

bez konieczności składania wniosku, o którym mowa w ust. 2.

1.

Udostępnienie danych, odmowa udostępnienia danych oraz cofnięcie dostępu do danych

zgromadzonych w rejestrze danych kontaktowych następuje w drodze decyzji administracyjnej.

2.

Podmiotowi lub organowi, o których mowa w art. 20m, minister właściwy do spraw informatyzacji

cofa dostęp do danych zgromadzonych w rejestrze danych kontaktowych

1)

na wniosek tego podmiotu lub organu;

2)

w przypadku braku uzasadnienia dla dalszej wymiany danych między tym systemem teleinformatycznym

a systemem teleinformatycznym, w którym prowadzony jest rejestr danych kontaktowych,

w szczególności w przypadku gdy podmiot lub organ zaprzestał realizacji usług lub

zadań, o których mowa w art. 20h ust. 2;

3)

jeżeli nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 20m ust. 2 pkt 3.

3.

Decyzja o cofnięciu dostępu do danych zgromadzonych w rejestrze danych kontaktowych

za pomocą urządzeń teletransmisji danych podlega natychmiastowemu wykonaniu.

4.

Do organu gminy przepisów ust. 1-3 nie stosuje się.

Osobie fizycznej, po uprzednim jej uwierzytelnieniu w sposób określony w art. 20a

ust. 1, zapewnia się wgląd do dotyczących jej danych, o których mowa w art. 20j ust.

1.

1.

W celu zapewnienia interoperacyjności systemów teleinformatycznych używanych do realizacji

zadań publicznych przeprowadza się, z zastrzeżeniem art. 24, badanie poprawności wdrożenia

rozwiązań, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a, w oprogramowaniu interfejsowym

przy wykorzystaniu testów akceptacyjnych udostępnionych przez podmiot publiczny, zgodnie

z art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. b, zwane dalej „badaniem”.

2.

Badanie przeprowadza, na własny koszt, twórca oprogramowania interfejsowego albo inny

podmiot posiadający autorskie prawa majątkowe do oprogramowania interfejsowego, które

ma być wykorzystywane do realizacji zadania publicznego, zwany dalej „podmiotem uprawnionym”

1)

przed udostępnieniem po raz pierwszy oprogramowania interfejsowego do realizacji tego

zadania;

2)

po modyfikacji oprogramowania interfejsowego w zakresie, o którym mowa w art. 13 ust.

2 pkt 2 lit. a, dokonanej od czasu poprzedniego badania.

3.

Podmiot uprawniony

1)

informuje podmiot publiczny o rodzaju, wersji, dacie wytworzenia i charakterystyce

techniczno-funkcjonalnej oprogramowania interfejsowego poddawanego badaniu;

2)

składa podmiotowi publicznemu oświadczenie o wyniku badania.

4.

W celu potwierdzenia wyniku badania podmiot publiczny może przeprowadzić weryfikację

tego badania, wykorzystując testy akceptacyjne udostępnione podmiotowi uprawnionemu.

Podmiot publiczny informuje podmiot uprawniony o wyniku weryfikacji.

5.

W razie niezgodności wyniku weryfikacji z wynikiem badania dokonanego przez podmiot

uprawniony rozstrzyga wynik weryfikacji. W tym przypadku koszty weryfikacji ponosi

podmiot uprawniony.

5a.

W celu zapewnienia interoperacyjności systemów teleinformatycznych używanych do realizacji

zadań publicznych z innymi systemami teleinformatycznymi podmiot publiczny może udostępnić

testowy system teleinformatyczny, funkcjonalnie odpowiadający systemowi produkcyjnemu,

w celu dokonywania sprawdzenia poprawności wdrożenia rozwiązań pod względem organizacyjnym,

semantycznym i technologicznym.

5b.

W przypadku udostępnienia przez podmiot publiczny systemu testowego nie jest wymagane

udostępnienie testów akceptacyjnych.

6.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

metodykę, warunki i tryb sporządzania testów akceptacyjnych,

2)

sposób postępowania w zakresie badania oraz weryfikacji badania, w tym sposób dokumentowania

wyników badania oraz weryfikacji badania,

3)

rodzaje oprogramowania interfejsowego podlegającego badaniu,

4)

szczegółowy zakres informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 1, oraz sposób i tryb przekazywania

tych informacji,

5)

wzór oświadczenia o wyniku badania oraz wyniku weryfikacji badania

- uwzględniając konieczność wprowadzenia jednolitych warunków przygotowania rzetelnego

zestawu testów akceptacyjnych oraz dokonania obiektywnej oceny oprogramowania interfejsowego.

1.

Oprogramowanie interfejsowe może być używane do realizacji zadań publicznych, jeżeli

uzyskało pozytywny wynik badania.

2.

Podmiot publiczny może nieodpłatnie udostępnić oprogramowanie interfejsowe, które

uzyskało pozytywny wynik badania, albo jego kody źródłowe, w zakresie określonym w

umowie licencyjnej z podmiotem uprawnionym.

3.

W razie stwierdzenia używania do realizacji zadania publicznego oprogramowania interfejsowego,

które

1)

nie zostało poddane badaniu,

2)

nie uzyskało pozytywnego wyniku badania w przypadkach, o których mowa w art. 21 ust.

2

- podmiot publiczny może odmówić przyjęcia danych przekazywanych za pomocą tego oprogramowania;

w takim przypadku odmowa przyjęcia danych jest równoznaczna z nieprzekazaniem tych

danych.

1.

Przepisy art. 21 i 22 stosuje się odpowiednio, jeżeli

1)

podmiot publiczny jest podmiotem uprawnionym;

2)

podmiot uprawniony przekazał podmiotowi publicznemu autorskie prawa majątkowe do oprogramowania

interfejsowego.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, w razie zaistnienia okoliczności, o których

mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1 albo 2, oprogramowanie interfejsowe nie może być używane

do realizacji zadań publicznych do czasu uzyskania pozytywnego wyniku badania.

Przepisów art. 21-23 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 4,

chyba że

1)

podmiot publiczny udostępnił testy akceptacyjne;

2)

podmiot uprawniony wystąpił o udostępnienie testów akceptacyjnych w celu przeprowadzenia

badania;

3)

podmiot publiczny udostępnił system testowy, o którym mowa w art. 21 ust. 5a.

1.

Kontroli

1)

realizacji ponadsektorowych projektów informatycznych dokonuje Prezes Rady Ministrów;

2)

realizacji sektorowych projektów informatycznych dokonuje minister kierujący działem

administracji rządowej, dla którego ustanowiono sektorowy projekt informatyczny;

3)

działania systemów teleinformatycznych, używanych do realizacji zadań publicznych

albo realizacji obowiązków wynikających z art. 13 ust. 2, dokonuje

a)

w jednostkach samorządu terytorialnego i ich związkach oraz w tworzonych lub prowadzonych

przez te jednostki samorządowych osobach prawnych i innych samorządowych jednostkach

organizacyjnych - właściwy wojewoda, z zastrzeżeniem ust. 3,

b)

w podmiotach publicznych podległych lub nadzorowanych przez organy administracji rządowej

- organ administracji rządowej nadzorujący dany podmiot publiczny,

c)

w podmiotach publicznych niewymienionych w lit. a i b - minister właściwy do spraw

informatyzacji

- pod względem zgodności z minimalnymi wymaganiami dla systemów teleinformatycznych

lub minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci

elektronicznej.

2.

(uchylony)

3

W stosunku do organów i jednostek, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a, kontrola

może dotyczyć wyłącznie systemów teleinformatycznych oraz rejestrów publicznych, które

są używane do realizacji zadań zleconych z zakresu administracji rządowej. Jeżeli

do uzyskania pełnej oceny systemu teleinformatycznego lub rejestru publicznego używanego

do realizacji zadań zleconych z zakresu administracji rządowej niezbędna jest ocena

także innego systemu teleinformatycznego lub rejestru publicznego, kontrolą może zostać

objęty także ten system lub rejestr.

4.

Kontroli w zakresie prawidłowości wydatkowania środków finansowych przekazywanych

na podstawie art. 12f, z punktu widzenia legalności, gospodarności, celowości i rzetelności

wydatkowania środków publicznych

1)

podmiotów określonych w ust. 1 pkt 3 lit. a - dokonuje właściwa regionalna izba obrachunkowa,

na zasadach określonych w ustawie z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2137);

2)

podmiotów niewymienionych w pkt 1 - dokonuje minister właściwy do spraw informatyzacji.

Do kontroli stosuje się przepisy ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej

(Dz. U. poz. 1092 oraz z 2019 r. poz. 730) określające zasady i tryb przeprowadzania kontroli.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 18 ustawy zmienianej w

art. 20 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 18 ustawy zmienianej w art. 20, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak

nie dłużej niż przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą

być zmieniane na podstawie tych przepisów.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5-11,

art. 12 pkt 2 i 3 oraz art. 13-19, które wchodzą w życie w zakresie

1)

stron internetowych podmiotów publicznych nieopublikowanych przed dniem 23 września

2018 r. - z dniem 23 września 2019 r.;

2)

stron internetowych podmiotów publicznych opublikowanych przed dniem 23 września 2018 r.

- z dniem 23 września 2020 r.;

3)

aplikacji mobilnych podmiotów publicznych - z dniem 23 czerwca 2021 r.

(uchylony)

Do profili zaufanych istniejących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się art. 20ad ust. 3 i 4a ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

1.

Kontrolerem może być osoba pełnoletnia, która

1)

posiada wykształcenie wyższe;

2)

posiada obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej

lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, chyba że przepisy odrębne uzależniają zatrudnienie

jej w jednostce kontrolowanej od posiadania obywatelstwa polskiego;

3)

ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5)

posiada certyfikat, o którym mowa w ust. 3.

2.

Kontroler jest obowiązany zachować w tajemnicy informacje, które uzyskał w związku

z wykonywaniem czynności kontroli. Obowiązek zachowania tajemnicy trwa również po

ustaniu pełnienia obowiązków kontrolera w urzędzie obsługującym organ dokonujący kontroli.

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wykaz

certyfikatów uprawniających do prowadzenia kontroli w rozumieniu art. 25, uwzględniając

zakres wiedzy specjalistycznej wymaganej od osób legitymujących się poszczególnymi

certyfikatami i zakres kontroli określony w art. 25.

4

W przypadku przeprowadzania kontroli przez zespół kontrolerów, co najmniej jeden kontroler,

będący członkiem tego zespołu, posiada certyfikat, o którym mowa w ust. 3.

1.

W latach 2020-2022 minister właściwy do spraw zdrowia może dofinansować w formie dotacji

celowej przekazywanej do Narodowego Funduszu Zdrowia, w kwocie do 150 000 tys. zł

na pełnienie przez świadczeniodawców udzielających świadczeń z zakresu podstawowej

opieki zdrowotnej funkcji punktu potwierdzającego profil zaufany, a także prowadzenie

przez tych świadczeniodawców kampanii informacyjnej mającej na celu zakładanie profili

zaufanych w inny dostępny sposób oraz aktywowanie Internetowego Konta Pacjenta.

2.

Wysokość kwoty dofinansowania dla świadczeniodawców, o których mowa w ust. 1, jest

uzależniona od liczby aktywowanych Internetowych Kont Pacjenta przez świadczeniobiorców,

o których mowa w art. 20c ust. 2b ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą

1)

w związku z potwierdzeniem profilu zaufanego przez tych świadczeniodawców, zgodnie

z art. 20c ust. 2a ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

2)

w sposób inny, niż określony w pkt 1, w wyniku kampanii, o której mowa w ust. 1

- potwierdzonej oświadczeniami złożonymi przez tych świadczeniobiorców.

3.

W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

niniejszej ustawy, w związku z realizacją zadania, o którym mowa w ust. 1, w części

pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia, wynosi 100 000 tys.

zł, z tym że w poszczególnych latach wyniesie odpowiednio

1)

w 2019 r. - 0 zł;

2)

w 2020 r. - 0 zł;

3)

w 2021 r. - 50 000 tys. zł;

4)

w 2022 r. - 50 000 tys. zł;

5)

w 2023 r. - 0 zł;

6)

w 2024 r. - 0 zł;

7)

w 2025 r. - 0 zł;

8)

w 2026 r. - 0 zł;

9)

w 2027 r. - 0 zł;

10)

w 2028 r. - 0 zł.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia monitoruje wykorzystanie limitów wydatków, o których

mowa w ust. 3, oraz wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 5.

5.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 3, zostanie zastosowany mechanizm

korygujący polegający na ograniczeniu finansowania potwierdzania profili zaufanych

przez świadczeniodawców, o których mowa w ust. 1.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 5 pkt 7 lit. a, c oraz d, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu

ogłoszenia, z mocą od dnia 31 lipca 2015 r.;

2)

art. 5 pkt 5 lit. b, pkt 21, pkt 22 lit. a, pkt 27 lit. b tiret pierwsze i pkt 28,

art. 9 pkt 7 lit. a oraz art. 27, które wchodzą w życie z dniem 30 września 2019 r.;

3)

art. 10 pkt 1 lit. a, który wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2019 r.;

4)

art. 1 pkt 2 w zakresie art. 45 ust. 2d, art. 4 pkt 4 lit. i, art. 5 pkt 15 lit. b,

pkt 24 lit. b, pkt 27 lit. b tiret drugie, art. 10 pkt 2 i pkt 4 lit. b, art. 11 pkt

1 i 2 oraz art. 16 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2020 r.;

5)

art. 4 pkt 1, pkt 2 lit. a tiret drugie oraz lit. b w zakresie art. 95b ust. 4, pkt

3 lit. a w zakresie art. 96 ust. 1 pkt 4, pkt 4 lit. a tiret pierwsze, lit. b, c oraz

k, pkt 6 lit. b, art. 5 pkt 9 lit. b, art. 9 pkt 5 lit. a tiret drugie w zakresie

art. 7 ust. 1 pkt 10 i lit. b, pkt 6 lit. a tiret drugie w zakresie art. 7a ust. 1

pkt 9 oraz pkt 11 lit. a tiret drugie w zakresie art. 12 ust. 1 pkt 3e, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.

(uchylony)

(uchylony)

(pominięte)

(pominięte)

1.

Ilekroć w przepisach dotyczących informatyzacji zawartych w odrębnych ustawach jest

mowa o

1)

elektronicznym nośniku informacji, elektronicznym nośniku informatycznym, elektronicznym

nośniku danych, komputerowym nośniku informacji, komputerowym nośniku danych, nośniku

elektronicznym, nośniku magnetycznym, nośniku informatycznym albo nośniku komputerowym

- należy przez to rozumieć, w przypadku wątpliwości interpretacyjnych, informatyczny

nośnik danych, o którym mowa w art. 3 pkt 1 niniejszej ustawy;

2)

danych elektronicznych, danych w postaci elektronicznej, danych w formie elektronicznej,

danych informatycznych, informacjach w postaci elektronicznej albo informacjach w

formie elektronicznej - należy przez to rozumieć, w przypadku wątpliwości interpretacyjnych,

dokument elektroniczny, o którym mowa w art. 3 pkt 2 niniejszej ustawy.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przepisów

1)

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

2)

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1810);

3)

ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1232)

(pominięty)

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia

1)

art. 17 oraz 54, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 36 i 37, które wchodzą w życie po upływie 7 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 40, który wchodzi w życie po upływie 27 miesięcy od dnia ogłoszenia;

4)

art. 42 pkt 1, 4 i 7, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 87 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 107 pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2019 r.;

3)

art. 157 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 13 października 2019 r.