Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych (DU_2020_2401) | PL

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1419) w art. 17 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii farmaceuta,

o którym mowa w ust. 1, jest zwolniony z odbycia przeszkolenia uzupełniającego, pod

warunkiem że przez pierwsze 3 miesiące wykonywania zawodu wykonuje zawód pod nadzorem

innego farmaceuty.

”

.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2020 r. poz. 514, 567, 1291, 1493, 2112 i 2345) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu

„

2b.

W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii lekarz dentysta

może udzielać świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ust. 1.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Lekarz, lekarz dentysta może wykonywać czynności, o których mowa w ust. 1, 2 i 2b,

także za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.

”

;

2)

w art. 7

a)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Osobie, która uzyskała kwalifikacje poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej,

można udzielić zgody na wykonywanie zawodu lekarza albo zgody na wykonywanie zawodu

lekarza dentysty oraz przyznać prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania

zawodu lekarza dentysty, na określony zakres czynności zawodowych, okres i miejsce

zatrudnienia w podmiocie leczniczym, jeżeli spełnia następujące warunki

1)

złożyła oświadczenie, że wykazuje znajomość języka polskiego wystarczającą do wykonywania

powierzonego jej zakresu czynności zawodowych;

2)

uzyskała zaświadczenie od podmiotu leczniczego zawierające wykaz komórek organizacyjnych

zakładu leczniczego i okres planowanego zatrudnienia ze wskazaniem zakresu czynności

zawodowych zgodnego z posiadanym tytułem specjalisty w określonej dziedzinie medycyny;

3)

ma pełną zdolność do czynności prawnych;

4)

jej stan zdrowia pozwala na wykonywanie zawodu lekarza albo lekarza dentysty;

5)

wykazuje nienaganną postawę etyczną;

6)

ma co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe jako lekarz specjalista lub lekarz

dentysta specjalista w danej dziedzinie, uzyskane w okresie pięciu lat bezpośrednio

poprzedzających uzyskanie zaświadczenia, o którym mowa w pkt 2;

7)

posiada dyplom lekarza, lekarza dentysty potwierdzający ukończenie co najmniej pięcioletnich

studiów, wydany w innym państwie niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, jeżeli

dyplom lub jego duplikat jest zalegalizowany przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej,

właściwego dla państwa, na którego terytorium lub w którego systemie szkolnictwa wyższego

wydano ten dyplom, albo na dyplomie lub jego duplikacie umieszczono albo dołączono

do dokumentu apostille, jeżeli dyplom został wydany przez uprawniony organ właściwy

dla państwa będącego stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej

w Hadze dnia 5 października 1961 r.

(Dz. U. z 2005 r. poz. 938), na którego terytorium lub w którego systemie szkolnictwa wyższego wydano ten dyplom;

8)

posiada dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu specjalisty, wydany w innym państwie

niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, jeżeli dyplom lub jego duplikat jest zalegalizowany

przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego dla państwa, na którego terytorium

lub w którego systemie szkolnictwa wyższego wydano ten dyplom, albo na dyplomie lub

jego duplikacie umieszczono albo dołączono do dokumentu apostille, jeżeli dyplom został

wydany przez uprawniony organ właściwy dla państwa będącego stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej

w Hadze dnia 5 października 1961 r., na którego terytorium lub w którego systemie szkolnictwa wyższego wydano ten dyplom;

9)

odbyła szkolenie specjalizacyjne odpowiadające w istotnych elementach merytorycznych

programowi szkolenia specjalizacyjnego w Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

b)

po ust. 2a dodaje się ust. 2aa w brzmieniu

„

2aa.

Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej wykaz

dokumentów poświadczających spełnienie warunków, o których mowa w ust. 2a pkt 3-5

i 9.

”

,

c)

ust. 2b i 2c otrzymują brzmienie

„

2b.

Zgody określonej w ust. 2a udziela, w drodze decyzji administracyjnej, minister właściwy

do spraw zdrowia na wniosek osoby, o której mowa w ust. 2a. Decyzji tej nadaje się

rygor natychmiastowej wykonalności. W decyzji określa się zakres czynności zawodowych

oraz okres i miejsce zatrudnienia w podmiocie leczniczym wskazane w zaświadczeniu,

o którym mowa w ust. 2a pkt 2. Minister właściwy do spraw zdrowia może odstąpić od

warunku zalegalizowania dyplomów lub duplikatów oraz posiadania apostille dyplomów

lub ich duplikatów, o których mowa w ust. 2a pkt 7 i 8, jeżeli spełnienie tego warunku

jest niemożliwe lub znacząco utrudnione.

2c.

W celu udzielenia zgody, o której mowa w ust. 2a, minister właściwy do spraw zdrowia

może wystąpić o opinię do

1)

konsultanta krajowego właściwego w danej dziedzinie medycyny, a w przypadku jego braku

do konsultanta krajowego w dziedzinie pokrewnej albo

2)

konsultanta wojewódzkiego właściwego w danej dziedzinie medycyny albo w dziedzinie

pokrewnej, na obszarze województwa, gdzie osoba, o której mowa w ust. 2a, zamierza

wykonywać zawód

- przekazując mu dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 2a,

a także, jeżeli to konieczne, inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji

zawodowych odpowiadających zakresowi świadczeń zdrowotnych wskazanych w zaświadczeniu,

o którym mowa w ust. 2a pkt 2.

”

,

d)

ust. 2e otrzymuje brzmienie

„

2e.

Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 2b, okręgowa rada lekarska przyznaje adresatowi

tej decyzji prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty, na określony zakres czynności zawodowych, okres i miejsce jego wykonywania

wskazane w tej decyzji. Okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu

oraz wydaje dokument „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawo wykonywania zawodu

lekarza dentysty”, w terminie 7 dni od dnia otrzymania decyzji, o której mowa w ust. 2b, i wpisuje lekarza albo lekarza dentystę, któremu przyznała prawo wykonywania

zawodu na listę, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach

lekarskich. W dokumencie „Prawo wykonywania zawodu lekarza” lub „Prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty” zamieszcza się informację o zakresie czynności zawodowych, okresie i miejscu

wykonywania zawodu. W przypadku odmowy przyznania prawa wykonywania zawodu okręgowa

rada lekarska niezwłocznie informuje o tym ministra właściwego do spraw zdrowia, wskazując

przyczyny takiego rozstrzygnięcia.

”

,

e)

ust. 2h-2j otrzymują brzmienie

„

2h.

Okręgowa rada lekarska po otrzymaniu od podmiotu, o którym mowa w ust. 2a pkt 2, powiadomienia

o rozwiązaniu umowy o pracę skreśla lekarza albo lekarza dentystę z listy, o której

mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich, jeżeli w terminie miesiąca od dnia rozwiązania tej umowy lekarz albo lekarz dentysta

nie poinformuje okręgowej izby lekarskiej o zaistnieniu jednego z przypadków, o których

mowa w ust. 2i.

2i.

Lekarz albo lekarz dentysta, posiadający prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w

ust. 2e, nie może na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonywać zawodu poza podmiotem

leczniczym, o którym mowa w ust. 2a pkt 2, z wyjątkiem przypadku, gdy

1)

na wniosek lekarza albo lekarza dentysty, zgody na wykonywanie zawodu w innym podmiocie

udzielił minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze decyzji administracyjnej, której

nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, na podstawie zaświadczenia, o którym

mowa w ust. 2a pkt 2, wydanego przez kolejny podmiot leczniczy, w którym występuje

szczególnie duże zapotrzebowanie na świadczenia zdrowotne udzielane przez lekarzy

lub lekarzy dentystów;

2)

minister właściwy do spraw zdrowia skierował lekarza albo lekarza dentystę w drodze

decyzji administracyjnej do pracy w podmiocie leczniczym, w którym występuje szczególnie

duże zapotrzebowanie na świadczenia zdrowotne udzielane przez lekarzy lub lekarzy

dentystów;

3)

lekarz albo lekarz dentysta został skierowany do pracy przy zwalczaniu epidemii na

podstawie art. 47 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób

zakaźnych u ludzi

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1845, 2112 i 2401).

2j.

Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 2a, wygasa w przypadku

1)

uzyskania przez lekarza albo lekarza dentystę prawa wykonywania zawodu, o którym mowa

w ust. 1;

2)

skreślenia z listy, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich;

3)

upływu czasu, na który zostało wydane;

4)

ubezwłasnowolnienia całkowitego albo częściowego lekarza albo lekarza dentysty;

5)

złożenia przez lekarza albo lekarza dentystę oświadczenia o zrzeczeniu się tego prawa;

6)

śmierci lekarza albo lekarza dentysty.

”

,

f)

dodaje się ust. 9-22 w brzmieniu

„

9.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii osobie, która

uzyskała kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty poza terytorium państw członkowskich

Unii Europejskiej, można udzielić zgody na wykonywanie zawodu lekarza albo zgody na

wykonywanie zawodu lekarza dentysty oraz przyznać warunkowe prawo wykonywania zawodu

lekarza albo warunkowe prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty, jeżeli osoba ta

spełnia warunki, o których mowa w ust. 2a pkt 3-5 i 7.

10.

W przypadku posiadania przez osobę, o której mowa w ust. 9, dyplomu potwierdzającego

uzyskanie tytułu specjalisty, o którym mowa w ust. 2a pkt 8, osoba ta może uzyskać

zgodę na samodzielne wykonywanie zawodu, z zastrzeżeniem ust. 14. W przypadku niespełniania

warunku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, osoba, o której mowa w ust. 9, może uzyskać

zgodę na wykonywanie zawodu pod nadzorem lekarza albo lekarza dentysty posiadającego

specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty.

11.

Od osoby, o której mowa w ust. 9 i 10, nie jest wymagane zalegalizowanie dyplomów

lub duplikatów oraz posiadanie apostille dyplomów lub ich duplikatów, o których mowa

w ust. 2a pkt 7 i 8.

12.

Zgody, o której mowa w ust. 9 i 10, udziela minister właściwy do spraw zdrowia, w

drodze decyzji administracyjnej, na wniosek osoby, o której mowa w ust. 9 i 10. Decyzji

tej nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Przepisy ust. 2c i 2d stosuje się

odpowiednio. W decyzji określa się, czy dana osoba może wykonywać zawód samodzielnie,

czy pod nadzorem lekarza albo lekarza dentysty posiadającego specjalizację II stopnia

lub tytuł specjalisty.

13.

Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 12, okręgowa rada lekarska przyznaje adresatowi

tej decyzji warunkowe prawo wykonywania zawodu lekarza albo warunkowe prawo wykonywania

zawodu lekarza dentysty. Okręgowa rada lekarska przyznaje warunkowe prawo wykonywania

zawodu oraz wydaje dokument „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawo wykonywania

zawodu lekarza dentysty”, w terminie 7 dni od dnia otrzymania decyzji, o której mowa

w ust. 12, i wpisuje lekarza albo lekarza dentystę, któremu przyznała warunkowe prawo

wykonywania zawodu na listę, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia

2009 r. o izbach lekarskich. W dokumencie „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty” zamieszcza się informację, że dane prawo wykonywania zawodu jest prawem

warunkowym oraz wskazuje się, czy lekarz albo lekarz dentysta wykonuje zawód samodzielnie,

czy pod nadzorem odpowiednio lekarza albo lekarza dentysty posiadającego specjalizację

II stopnia lub tytuł specjalisty. W przypadku odmowy przyznania warunkowego prawa

wykonywania zawodu okręgowa rada lekarska niezwłocznie informuje o tym ministra właściwego

do spraw zdrowia, wskazując przyczyny takiego rozstrzygnięcia.

14.

Lekarz albo lekarz dentysta posiadający warunkowe prawo wykonywania zawodu, o którym

mowa w ust. 13, uprawniające do samodzielnego wykonywania zawodu, przez pierwsze 3

miesiące zatrudnienia w zawodzie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonuje

zawód pod nadzorem odpowiednio lekarza albo lekarza dentysty posiadającego specjalizację

II stopnia lub tytuł specjalisty.

15.

Lekarz albo lekarz dentysta posiadający warunkowe prawo wykonywania zawodu, o którym

mowa w ust. 13, nie może na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonywać zawodu

poza podmiotem leczniczym przeznaczonym do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentom

chorym na COVID-19. Lekarz albo lekarz dentysta zgłasza ministrowi właściwemu do spraw

zdrowia, w jakim podmiocie leczniczym i na jaki okres został zatrudniony, w terminie

7 dni od dnia rozpoczęcia udzielania świadczeń zdrowotnych w tym podmiocie. Brak dokonania

zgłoszenia może stanowić podstawę do cofnięcia zgody, o której mowa w ust. 9 i 10.

Cofnięcie zgody następuje w drodze decyzji administracyjnej.

16.

Minister właściwy do spraw zdrowia może udzielić, w drodze decyzji administracyjnej,

zgody na wykonywanie zawodu przez lekarza albo lekarza dentystę, posiadającego warunkowe

prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 13, poza podmiotem leczniczym przeznaczonym

do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentom chorym na COVID-19. Decyzji tej nadaje

się rygor natychmiastowej wykonalności. Zgody tej udziela się na wniosek lekarza albo

lekarza dentysty. W decyzji wskazuje się podmiot, w którym dany lekarz lub lekarz

dentysta będzie wykonywać zawód.

17.

Warunkowe prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 13, zachowuje ważność przez

okres 5 lat od dnia jego wydania.

18.

Warunkowe prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 13, wygasa w przypadku

1)

uzyskania przez lekarza albo lekarza dentystę prawa wykonywania zawodu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej na innej podstawie;

2)

wydania decyzji, o której mowa w ust. 22;

3)

skreślenia z listy, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich;

4)

upływu 5 lat od dnia jego wydania;

5)

ubezwłasnowolnienia całkowitego albo częściowego lekarza albo lekarza dentysty;

6)

złożenia przez lekarza albo lekarza dentystę oświadczenia o zrzeczeniu się tego prawa;

7)

śmierci lekarza albo lekarza dentysty.

19.

Dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa odpowiednio w ust. 2a

albo 9-11, mogą zostać złożone przez wnioskodawcę do ministra właściwego do spraw

zdrowia także za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Konsul Rzeczypospolitej

Polskiej przesyła elektronicznie odwzorowane dokumenty do ministra właściwego do spraw

zdrowia za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku stwierdzenia przez

ministra właściwego do spraw zdrowia, na podstawie przesłanych dokumentów, że wnioskodawca

spełnia odpowiednie warunki, o których mowa w ust. 2a albo 9-11, minister właściwy

do spraw zdrowia wydaje decyzję, o której mowa w ust. 2b lub 12, i przesyła elektronicznie

odwzorowaną decyzję do właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej za pomocą środków

komunikacji elektronicznej. Po otrzymaniu decyzji, o której mowa w ust. 2b lub 12,

konsul ten wydaje wizę, chyba że zachodzą podstawy do odmowy jej wydania.

20.

W przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw zdrowia uzasadnionych wątpliwości

co do autentyczności dokumentów potwierdzających spełnienie warunków, o których mowa

w ust. 2a albo 9-11, minister właściwy do spraw zdrowia może zwrócić się do konsula

Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium państwa, gdzie dokumenty te zostały wydane,

lub do konsula Rzeczypospolitej Polskiej, do którego dokumenty te zostały złożone

zgodnie z ust. 19, z wnioskiem o weryfikację autentyczności tych dokumentów.

21.

W przypadku gdy okręgowa rada lekarska nie przyzna prawa wykonywania zawodu w terminach,

o których mowa w ust. 2e albo 13, lub gdy odmówi przyznania prawa wykonywania zawodu,

do dnia prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie przyznania prawa wykonywania

zawodu, lekarz albo lekarz dentysta może wykonywać zawód na podstawie i w zakresie

określonym w decyzji, o której mowa odpowiednio w ust. 2b albo 12, i jest w tym okresie

uznawany za lekarza albo lekarza dentystę posiadającego odpowiednie prawo wykonywania

zawodu.

22.

W przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw zdrowia wiarygodnych informacji,

zgodnie z którymi udzielanie świadczeń zdrowotnych przez danego lekarza lub lekarza

dentystę stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia pacjentów, właściwy minister cofa

temu lekarzowi lub lekarzowi dentyście zgodę, o której mowa w ust. 2b albo 9 i 10.

Cofnięcie zgody następuje w drodze decyzji administracyjnej, której nadaje się rygor

natychmiastowej wykonalności.

”

;

3)

w art. 7c

a)

w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Dokumenty „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty”, o których mowa w art. 5 ust. 7, art. 5f, art. 7 ust. 1a, 2, 2e albo 13,

zawierają

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Lekarze i lekarze dentyści, którym w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego

lub stanu epidemii upłynął termin, na jaki został wydany dokument „Prawo wykonywania

zawodu lekarza” lub „Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”, o którym mowa w art.

5 ust. 7, art. 5f, art. 7 ust. 1a, 2, 2e albo 13, zachowują prawo do wykonywania zawodu

na zasadach dotychczasowych do dnia następującego po dniu odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii.

”

;

4)

w art. 10 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii lekarze, o

których mowa w ust. 3, są zwolnieni z odbycia przeszkolenia, pod warunkiem, że przez

pierwsze trzy miesiące wykonywania zawodu udzielają świadczeń zdrowotnych pod nadzorem

odpowiednio lekarza albo lekarza dentysty posiadającego specjalizację II stopnia lub

tytuł specjalisty.

”

;

5)

w art. 11 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii okręgowa rada

lekarska, zamiast zobowiązania do odbycia uzupełniającego przeszkolenia, o którym

mowa w ust. 2, może nałożyć na lekarza albo lekarza dentystę obowiązek udzielania

świadczeń zdrowotnych, pod nadzorem odpowiednio lekarza albo lekarza dentysty posiadającego

specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty, w miejscu, w którym wykonuje on zawód

w dniu nałożenia tego obowiązku, przez okres niezbędny do uzupełnienia przygotowania

zawodowego.

”

;

6)

w art. 16h

a)

w ust. 8 wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 9” zastępuje się wyrazami „z zastrzeżeniem ust. 8a i 9”,

b)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu

„

8a.

Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury, który w okresie

ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie został skierowany

do odbywania szkolenia specjalizacyjnego do preferowanej przez niego jednostki akredytowanej,

z powodu konieczności skierowania go do innej jednostki akredytowanej, w której występowało

szczególnie duże zapotrzebowanie na udzielanie świadczeń zdrowotnych przez lekarzy

lub lekarzy dentystów, może zmienić miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego

po upływie 6 miesięcy od dnia zakwalifikowania się do odbywania tego szkolenia, jeżeli

sytuacja w jednostce, w której odbywa szkolenie specjalizacyjne, nie wymaga dalszego

zatrudniania tego lekarza.

”

;

7)

w art. 57 w ust. 1

a)

po wyrazach „7 ust. 1-5” dodaje się wyrazy „oraz 9-22”,

b)

po wyrazach „art. 11 ust. 1, 2” dodaje się przecinek i wyrazy „2a”.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2061) w art. 14 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii diagnosta laboratoryjny,

o którym mowa w ust. 1, jest zwolniony z odbycia przeszkolenia, pod warunkiem że przez

pierwsze 3 miesiące wykonywania zawodu udziela świadczeń zdrowotnych pod nadzorem

innego diagnosty laboratoryjnego.

”

.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 3a Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

1.

Corocznie na dzień 1 lipca podmiot leczniczy dokonuje podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego

pracownika wykonującego zawód medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego

niż pracownik wykonujący zawód medyczny, którego wynagrodzenie zasadnicze jest niższe

od najniższego wynagrodzenia zasadniczego, ustalonego jako iloczyn współczynnika pracy

określonego w załączniku do ustawy i kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

brutto w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym ustalenie, ogłoszonego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, do wysokości nie niższej niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze, z uwzględnieniem

następujących warunków

1)

sposób podwyższania wynagrodzenia zasadniczego ustalają strony uprawnione w danym

podmiocie leczniczym do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy w drodze porozumienia;

2)

podmiot leczniczy, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, zawiera porozumienie

z pracownikiem wybranym przez pracowników podmiotu leczniczego do reprezentowania

ich interesów;

3)

porozumienie zawiera się corocznie do dnia 31 maja;

4)

jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte w terminie określonym w pkt 3, sposób podwyższania

wynagrodzenia zasadniczego ustala corocznie do dnia 15 czerwca, w drodze zarządzenia

w sprawie podwyższenia wynagrodzenia

a)

kierownik podmiotu leczniczego,

b)

podmiot tworzący, o którym mowa w art. 4 pkt 1 - w przypadku podmiotów leczniczych

działających w formie jednostek budżetowych i jednostek wojskowych, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

2.

Pracownikowi wykonującemu zawód medyczny oraz pracownikowi działalności podstawowej,

innemu niż pracownik wykonujący zawód medyczny, zatrudnionym w niepełnym wymiarze

czasu pracy najniższe wynagrodzenie zasadnicze oblicza się proporcjonalnie do wymiaru

czasu pracy określonego w ramach stosunku pracy.

3.

Od dnia 2 lipca danego roku wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód

medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący

zawód medyczny, nie może być niższe niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustalone

w sposób określony w ust. 1 na dzień 1 lipca danego roku.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1398, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 103

a)

w ust. 6 uchyla się pkt 2,

b)

w ust. 6a wyrazy „ust. 6 pkt 2-5” zastępuje się wyrazami „ust. 6 pkt 3-5”;

2)

w art. 106 w ust. 7

a)

w pkt 1 skreśla się wyrazy „oraz pracownikami oddziału wojewódzkiego Funduszu”,

b)

w pkt 4 skreśla się wyraz „centrali”;

3)

w art. 107

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu, wykonując zadania, o których mowa w ust.

5, kieruje oddziałem wojewódzkim Funduszu i reprezentuje Fundusz na zewnątrz.

”

,

b)

w ust. 5 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu

”

,

c)

w ust. 6 uchyla się pkt 3.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 5 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2020 r. poz. 882 i 2112) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10 dodaje się ust. 3-13 w brzmieniu

„

3.

Osobie, która uzyskała poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacje

do wykonywania zadań zawodowych, o których mowa w art. 11 ust. 1, można udzielić zgody

na wykonywanie zawodu ratownika medycznego, jeżeli spełnia następujące warunki

1)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

jej stan zdrowia pozwala na wykonywanie zawodu ratownika medycznego;

3)

posiada

a)

dyplom wydany poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej potwierdzający

uzyskanie tytułu zawodowego ratownika medycznego lub

b)

dokumenty potwierdzające co najmniej 3-letnie doświadczenie zawodowe w wykonywaniu

zadań zawodowych, o których mowa w art. 11 ust. 1, uzyskane w okresie ostatnich 5

lat poprzedzających udzielenie zgody.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej wykaz

dokumentów poświadczających spełnienie warunków, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2.

5.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii można udzielić

zgody na wykonywanie zawodu ratownika medycznego osobie, która posiada doświadczenie

krótsze niż określone w ust. 3 pkt 3 lit. b, jednak nie krótsze niż rok.

6.

Zgody, o której mowa w ust. 3, udziela minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze

decyzji administracyjnej, na wniosek osoby, o której mowa w ust. 3. Decyzji tej nadaje

się rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta jest podstawą do wykonywania zawodu

ratownika medycznego przez okres 5 lat od dnia jej wydania.

7.

W celu udzielenia zgody, o której mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw zdrowia

może wystąpić do konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny ratunkowej o opinię,

przekazując mu dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w ust.

3.

8.

Konsultant krajowy wydaje opinię, o której mowa w ust. 7, w terminie 7 dni od dnia

otrzymania wystąpienia ministra właściwego do spraw zdrowia.

9.

Osoba, która otrzymała zgodę, o której mowa w ust. 3, wykonuje zadania zawodowe, o

których mowa w art. 11 ust. 1, pod nadzorem ratownika medycznego albo lekarza, wyznaczonego

przez kierownika podmiotu leczniczego.

10.

W przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw zdrowia wiarygodnych informacji,

zgodnie z którymi udzielanie świadczeń zdrowotnych przez danego ratownika medycznego

stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia pacjentów, minister właściwy do spraw zdrowia

cofa temu ratownikowi medycznemu zgodę, o której mowa w ust. 3. Cofnięcie zgody następuje

w drodze decyzji administracyjnej, której nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

11.

Dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w ust. 3, wraz z wnioskiem,

mogą zostać złożone przez wnioskodawcę do ministra właściwego do spraw zdrowia także

za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Konsul Rzeczypospolitej Polskiej

przesyła elektronicznie odwzorowane dokumenty do ministra właściwego do spraw zdrowia

za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku stwierdzenia przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, na podstawie przesłanych dokumentów, że wnioskodawca

spełnia odpowiednie warunki do wydania zgody, o której mowa w ust. 3, minister właściwy

do spraw zdrowia wydaje decyzję, o której mowa w ust. 6, i przesyła elektronicznie

odwzorowaną decyzję do właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej za pomocą środków

komunikacji elektronicznej. Po otrzymaniu decyzji, o której mowa w ust. 6, konsul

ten wydaje wizę, chyba że zachodzą podstawy do odmowy jej wydania.

12.

W przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw zdrowia uzasadnionych wątpliwości

co do autentyczności dokumentów, potwierdzających spełnienie warunków, o których mowa

w ust. 3, minister właściwy do spraw zdrowia może zwrócić się do konsula Rzeczypospolitej

Polskiej na terytorium państwa, gdzie dokumenty te zostały wydane, lub do konsula

Rzeczypospolitej Polskiej, do którego dokumenty te zostały złożone zgodnie z ust.

11, z wnioskiem o weryfikację autentyczności tych dokumentów.

13.

Zgoda, o której mowa w ust. 3, wygasa w przypadku

1)

nabycia przez ratownika medycznego uprawnienia, o którym mowa w ust. 1;

2)

wydania decyzji, o której mowa w ust. 10;

3)

upływu 5 lat od dnia jej udzielenia;

4)

ubezwłasnowolnienia całkowitego albo częściowego ratownika medycznego;

5)

złożenia przez ratownika medycznego oświadczenia o zrzeczeniu się wynikających z niej

uprawnień;

6)

śmierci ratownika medycznego.

”

;

2)

w art. 10h po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ratownik medyczny,

o którym mowa w ust. 1, jest zwolniony z odbycia przeszkolenia, pod warunkiem że przez

pierwsze 3 miesiące wykonywania zawodu udziela świadczeń zdrowotnych pod nadzorem

lekarza albo innego ratownika medycznego.

”

;

3)

w art. 14 w pkt 8 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 9;

4)

w art. 24f ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W ramach SWD PRM zapewnia się rejestrowanie nagrań rozmów prowadzonych na stanowisku

dyspozytora medycznego oraz wojewódzkiego koordynatora ratownictwa medycznego, z wykorzystaniem

dostępnych form łączności, i ich przechowywanie przez okres co najmniej 3 lat, licząc

od dnia dokonania nagrania.

”

;

5)

w art. 25b

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osobą odpowiedzialną za funkcjonowanie dyspozytorni medycznej, zatrudnioną na podstawie

stosunku pracy, jest kierownik dyspozytorni medycznej, zwany dalej „kierownikiem dyspozytorni”.

”

,

b)

w ust. 2 w pkt 1 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 2,

c)

w ust. 4

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Na podstawie stosunku pracy można zatrudnić zastępcę kierownika dyspozytorni, którym

może być osoba, która

”

,

-

w pkt 1 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 2;

6)

w art. 26

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Dyspozytor medyczny wykonuje zadania

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Do dyspozytorów medycznych, o których mowa w ust. 1, oraz wojewódzkich koordynatorów

ratownictwa medycznego może być stosowany system równoważnego czasu pracy, w którym

jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy do 24 godzin, w okresie

rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Przepisy art. 135 § 2 i 3 oraz art. 136 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

”

;

7)

w art. 26b w ust. 2 wyrazy „dyspozytorów medycznych i psychologów, o których mowa odpowiednio w art. 26 i art.

26a ust. 1.” zastępuje się wyrazami „dyspozytorów medycznych, o których mowa w art. 26.”;

8)

w art. 32 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Do członków zespołów ratownictwa medycznego, z wyłączeniem lotniczych zespołów ratownictwa

medycznego, może być stosowany system równoważnego czasu pracy, w którym jest dopuszczalne

przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy do 24 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym

1 miesiąca. Przepisy art. 135 § 2 i 3 oraz art. 136 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do członka zespołu ratownictwa medycznego będącego

osobą kierującą pojazdem uprzywilejowanym w ruchu drogowym.

”

;

9)

w art. 36

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zespoły podstawowe, w skład których wchodzą co najmniej dwie osoby uprawnione do wykonywania

medycznych czynności ratunkowych będące pielęgniarką systemu lub ratownikiem medycznym.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Kierownikiem zespołu ratownictwa medycznego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest osoba

wskazana przez dysponenta jednostki, będąca ratownikiem medycznym lub pielęgniarką

systemu.

”

;

10)

w art. 36a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii kierownikiem

zespołu, o którym mowa w ust. 1, jest osoba wskazana przez dysponenta jednostki, będąca

ratownikiem medycznym lub pielęgniarką systemu.

”

;

11)

art. 37a otrzymuje brzmienie

„

Art. 37a.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii lotniczy zespół

ratownictwa medycznego składa się co najmniej z trzech osób, w tym co najmniej z

jednego pilota zawodowego oraz lekarza systemu lub ratownika medycznego, lub pielęgniarki

systemu.

”

;

12)

uchyla się art. 43.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 6 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1845 i 2112) w art. 47

1)

w ust. 4b w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5-7 w brzmieniu

„

5)

żołnierzy zawodowych - po uzyskaniu pozytywnej opinii Ministra Obrony Narodowej;

6)

funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego - po uzyskaniu pozytywnej opinii Szefa

Służby Kontrwywiadu Wojskowego;

7)

funkcjonariuszy Służby Wywiadu Wojskowego - po uzyskaniu pozytywnej opinii Szefa Służby

Wywiadu Wojskowego.

”

;

2)

ust. 4c otrzymuje brzmienie

„

4c.

Opinia, o której mowa w ust. 4b, jest wydawana na wniosek kierownika podmiotu leczniczego

wskazującego przewidywaną liczbę godzin pracy w wymiarze minimum 40 godzin tygodniowo

ponad wymiar wynikający z dotychczasowej formy świadczenia usług, jeżeli osoba, o

której mowa w ust. 4b, takie usługi świadczy.

”

;

3)

po ust. 4c dodaje się ust. 4d w brzmieniu

„

4d.

W przypadku pracowników Ministerstwa Obrony Narodowej oraz jednostek organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, pracowników

Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz pracowników Służby Wywiadu Wojskowego decyzja,

o której mowa w ust. 2, jest wydawana po uzyskaniu pozytywnej opinii odpowiednio Ministra

Obrony Narodowej, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego albo Szefa Służby Wywiadu Wojskowego.

Przepis ust. 4c stosuje się odpowiednio.

”

;

4)

ust. 10a otrzymuje brzmienie

„

10a.

Osoby, o których mowa w ust. 4b, skierowane do pracy przy zwalczaniu epidemii są zwolnione

ze świadczenia służby przy zachowaniu prawa do należnego uposażenia zasadniczego wraz

z dodatkami do uposażenia o charakterze stałym w wysokości należnej w miesiącu poprzedzającym

miesiąc skierowania oraz otrzymują wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 10.

”

;

5)

ust. 10c otrzymuje brzmienie

„

10c.

Wobec policjanta, funkcjonariusza Straży Granicznej, strażaka pełniącego służbę w

Państwowej Straży Pożarnej, funkcjonariusza Służby Ochrony Państwa, żołnierza zawodowego,

funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz funkcjonariusza Służby Wywiadu

Wojskowego skierowanego do pracy na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 2, nie stosuje się odpowiednio przepisu art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia

1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2020 r. poz. 360, 956, 1610, 2112 i 2320), art. 67 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 305, 1610, 2112 i 2320), art. 57a ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1123, 1610 i 2112), art. 138 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa

(Dz. U. z 2020 r. poz. 384, 695, 1610, 2112 i 2320), art. 56 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 860, 2112 i 2320) oraz art. 39 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu

Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1221 i 2112).

”

.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 7 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich

(Dz. U. z 2019 r. poz. 965 oraz z 2020 r. poz. 1291 i 2112) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 po pkt 3a dodaje się pkt 3b i 3c w brzmieniu

„

3b)

przyznawanie warunkowego prawa wykonywania zawodu oraz wydawanie w tym przypadku dokumentów

„Prawo wykonywania zawodu lekarza” lub „Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”;

3c)

przyznawanie warunkowego prawa wykonywania zawodu pod nadzorem odpowiednio lekarza

albo lekarza dentysty posiadającego specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty

oraz wydawanie w tym przypadku dokumentów „Prawo wykonywania zawodu lekarza” lub „Prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty”;

”

;

2)

w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Lekarz zamierzający wykonywać zawód, któremu okręgowa rada lekarska przyznała prawo

wykonywania zawodu, o którym mowa w art. 5 pkt 3-3c, zostaje równocześnie wpisany

na listę członków tej izby lekarskiej.

”

;

3)

w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do lekarza, któremu okręgowa rada lekarska przyznała

prawo wykonywania zawodu lekarza, o którym mowa w art. 5 pkt 3a-3c.

”

;

4)

w art. 83 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

pozbawienie prawa wykonywania zawodu, o którym mowa w art. 5 pkt 3-3c.

”

.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 8 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 295, 567, 1493, 2112 i 2345) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu

„

4.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

1)

lekarz lub lekarz dentysta, o którym mowa w art. 7 ust. 2a oraz 9 i 10 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza

dentysty

(Dz. U. z 2020 r. poz. 514, z późn. zm.,

2)

pielęgniarka lub położna, o której mowa w art. 35a ust. 1 oraz 14 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 562, 567, 945, 1493 i 2401),

3)

ratownik medyczny, o którym mowa w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2020 r. poz. 882, 2112 i 2401)

- mogą wykonywać swój zawód w zakładzie leczniczym także na podstawie umowy zawartej

przez podmiot leczniczy prowadzący ten zakład z agencją zatrudnienia, o której mowa

w art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1409, 2023, 2369 i 2400).

5.

Podmiot leczniczy, o którym mowa w ust. 4, ponosi odpowiedzialność cywilną za szkody

będące następstwem udzielania świadczeń zdrowotnych albo niezgodnego z prawem zaniechania

udzielania świadczeń zdrowotnych przez osoby określone w ust. 4.

6.

Do zamówień, których przedmiotem są usługi wykonywane na podstawie umowy, o której

mowa w ust. 4, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 oraz z 2020 r. poz. 1086).

”

;

2)

w art. 95

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Pracownicy wykonujący zawód medyczny, zatrudnieni w jednostkach systemu, o których

mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, z wyłączeniem lotniczych zespołów ratownictwa medycznego, mogą być zobowiązani do

pełnienia w tych jednostkach dyżuru medycznego.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dyżurem medycznym jest wykonywanie poza normalnymi godzinami pracy czynności zawodowych

przez osoby, o których mowa w

1)

ust. 1, w podmiocie leczniczym wykonującym stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne;

2)

ust. 1a, w jednostkach systemu.

”

;

3)

w art. 96 w ust. 1 wyrazy „o których mowa w art. 95 ust. 1” zastępuje się wyrazami „o których mowa w art. 95 ust. 1 i 1a”;

4)

w art. 97 w ust. 4 wyrazy „w art. 95 ust. 1” zastępuje się wyrazami „w art. 95 ust. 1 i 1a”.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 9 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2020 r. poz. 702, 1493, 1875 i 2345) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w pkt 6 w lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d w

brzmieniu

„

d)

zlecenia na zaopatrzenie i zlecenia naprawy, o których mowa w art. 38 ust. 4a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 357, 945, 1493, 1875 i 2401);

”

;

2)

w art. 4 w ust. 3 w pkt 1 po lit. ba dodaje się lit. bb w brzmieniu

„

bb)

imię i nazwisko oraz numer PESEL przedstawicieli ustawowych, opiekunów prawnych, pełnomocników

oraz opiekunów faktycznych w rozumieniu ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta usługobiorców,

”

;

3)

w art. 7a

a)

w ust. 1 w pkt 16 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 17 w brzmieniu

„

17)

dostęp do informacji o wystawionych zleceniach, o których mowa w art. 38 ust. 4a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ust. 1 pkt 2, 7, 10, 11 i 17.

”

;

4)

w art. 12 w ust. 1 w pkt 3a w lit. i średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się

lit. j w brzmieniu

„

j)

wystawionych zleceniach, o których mowa w art. 38 ust. 4a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych;

”

;

5)

art. 24 otrzymuje brzmienie

„

Art. 24.

1.

System Ewidencji Zasobów Ochrony Zdrowia jest systemem teleinformatycznym prowadzonym

przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w którym są gromadzone informacje o wyrobach

medycznych i środkach ochrony osobistej posiadanych przez usługodawców.

2.

W skład Systemu Ewidencji Zasobów Ochrony Zdrowia, o którym mowa w ust. 1, wchodzi

moduł zawierający dane dotyczące

1)

pacjenta z podejrzeniem o zakażenie i potwierdzonym zakażeniem wirusem SARS-CoV-2

a)

wiek,

b)

płeć,

c)

numer w wykazie głównym przyjęć i wypisów,

d)

stan pacjenta według modyfikowanej skali wczesnego ostrzegania (skali MEWS),

e)

prowadzona tlenoterapia;

2)

liczby łóżek i ich wykorzystania.

3.

Dane, o których mowa w ust. 2, przekazuje usługodawca będący podmiotem leczniczym

wykonującym działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne udzielający świadczeń

pacjentom z podejrzeniem o zakażenie i potwierdzonym zakażeniem wirusem SARS-CoV-2.

4.

Usługodawcy są obowiązani do nieodpłatnego przekazywania informacji, o których mowa

w ust. 1, do jednostki podległej ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwej

w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia.

5.

Usługodawcy są obowiązani do nieodpłatnego przekazywania informacji, o których mowa

w ust. 2, do Narodowego Centrum Bezpieczeństwa.

6.

Administratorem systemu jest

1)

jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwa w zakresie systemów

informacyjnych ochrony zdrowia;

2)

Narodowe Centrum Bezpieczeństwa - w zakresie modułu, o którym mowa w ust. 2.

7.

Administratorem danych przetwarzanych w systemie jest minister właściwy do spraw zdrowia.

8.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz sposób i terminy ich przekazywania,

mając na uwadze zakres świadczeń udzielanych przez usługodawców oraz potrzebę zabezpieczenia

potrzeb zdrowotnych społeczeństwa, w szczególności w stanie zagrożenia epidemicznego

lub stanie epidemii.

”

.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 9a Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

1.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. dyspozytornia medyczna może być komórką organizacyjną dysponenta

zespołów ratownictwa medycznego wskazaną w wojewódzkim planie działania systemu, utworzoną

w celu przyjmowania i obsługi zgłoszeń alarmowych przekazywanych z centrów powiadamiania

ratunkowego, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego, przyjmowania powiadomień o zdarzeniu oraz wykonywania zadań przez dyspozytorów medycznych.

2.

W sytuacji, gdy dyspozytornia medyczna jest komórką organizacyjną dysponenta zespołów

ratownictwa medycznego, wojewoda powierza temu dysponentowi zapewnienie funkcjonowania

dyspozytorni medycznej.

3.

Do dyspozytorni medycznych, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 25a, art. 25b i

art. 26 ust. 2a-2e ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się odpowiednio, z tym że do dnia 31 grudnia 2021 r. dyspozytorzy medyczni,

dyspozytorzy główni i ich zastępcy oraz kierownicy dyspozytorni i ich zastępcy są

zatrudniani na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przez dysponentów

zespołów ratownictwa medycznego posiadających w swoich strukturach dyspozytornię medyczną.

4.

Do dyspozytorów medycznych, o których mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 95 ust. 1a-4 i 7 oraz art. 96 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności

leczniczej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 295, 567, 1493, 2112, 2345 i 2401).

5.

Dyrektor generalny urzędu wojewódzkiego na co najmniej 105 dni przed dniem przejęcia

dyspozytorni medycznych przez wojewodę, nie później jednak niż do dnia 15 września

2021 r., przekaże dysponentowi zespołów ratownictwa medycznego, o których mowa w ust.

1, informację o nowych warunkach zatrudnienia dyspozytorów medycznych od dnia przejęcia

dyspozytorni medycznych, nie później jednak niż od dnia 1 stycznia 2022 r.

6.

Dysponent zespołów ratownictwa medycznego, o którym mowa w ust.1, jest obowiązany

na co najmniej 90 dni przed dniem przejęcia dyspozytorni medycznych przez wojewodę,

nie później jednak niż do dnia 30 września 2021 r., zawiadomić na piśmie dyspozytorów

medycznych o zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich umów na wykonywanie zadań

dyspozytora medycznego, z uwzględnieniem informacji, o której mowa w ust. 5.

7.

Dyspozytor medyczny może bez wypowiedzenia, za 7-dniowym uprzedzeniem, złożyć oświadczenie

o rozwiązaniu umowy na wykonywanie zadań dyspozytora medycznego. Termin złożenia tego

oświadczenia upływa po 7 dniach od dnia poinformowania go o zmianach, o których mowa

w ust. 6.

8.

Rozwiązanie stosunku pracy w trybie, o którym mowa w ust. 7, powoduje dla pracownika

skutki, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy przez pracodawcę

za wypowiedzeniem.

9.

Dyspozytorzy medyczni wykonujący zadania dyspozytora medycznego u dysponentów zespołów

ratownictwa medycznego, o których mowa w ust. 1, stają się, nie później niż do dnia

1 stycznia 2022 r., pracownikami urzędów wojewódzkich lub zawierana jest z nimi umowa

cywilnoprawna, z wyjątkiem dyspozytorów medycznych, którzy nie wyrazili zgody na zmiany

w zakresie obowiązujących ich umów z dysponentami zespołów ratownictwa medycznego

na wykonywanie zadań dyspozytora medycznego.

10.

Wojewoda zapewnia wsparcie psychologiczne dyspozytora medycznego zatrudnionego w dyspozytorni

medycznej, o której mowa w ust. 1.

11.

Do dyspozytorni medycznej, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 24e ust. 9 i art.

25c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się

odpowiednio.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 10 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 357, 945, 1493 i 1875) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 po pkt 20 dodaje się pkt 20a w brzmieniu

„

20a)

system informacji w ochronie zdrowia - system, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2020 r. poz. 702, 1493, 1875, 2345 i 2401);

”

;

2)

w art. 38

a)

ust. 4a otrzymuje brzmienie

„

4a.

Zlecenia na zaopatrzenie i zlecenia naprawy są wystawiane w postaci elektronicznej,

przy czym jedno zlecenie może dotyczyć wyrobu medycznego określonego tą samą grupą

i liczbą porządkową, a w przypadku soczewek okularowych korekcyjnych - tą samą grupą,

które zostały określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 4.

”

,

b)

po ust. 4b dodaje się ust. 4c i 4d w brzmieniu

„

4c.

W przypadku braku dostępu do serwisów internetowych lub usług informatycznych Funduszu,

o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 137 ust. 2 ustawy o świadczeniach,

a także w przypadku braku możliwości podpisania zlecenia w sposób, o którym mowa w

ust. 4d, zlecenie wystawia się w postaci papierowej.

4d.

Zlecenie w postaci elektronicznej wystawia się w formie dokumentu elektronicznego

podpisywanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem

osobistym albo z wykorzystaniem sposobu potwierdzania pochodzenia oraz integralności

danych dostępnego w systemie teleinformatycznym udostępnionym bezpłatnie przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych lub Fundusz.

”

,

c)

ust. 6c i 6d otrzymują brzmienie

„

6c.

Zlecenie na zaopatrzenie i zlecenie naprawy w postaci papierowej wystawia się zgodnie

ze wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie

1)

ust. 7;

2)

ust. 7a, jeżeli został określony, a potwierdzenie posiadania prawa do świadczeń opieki

zdrowotnej i weryfikacja zlecenia następują za pośrednictwem serwisów internetowych

lub usług informatycznych Funduszu.

6d.

Zlecenie na zaopatrzenie i zlecenie naprawy w postaci papierowej wystawiane zgodnie

ze wzorem uproszczonym zawiera co najmniej numer PESEL świadczeniobiorcy, a w przypadku

jego braku - datę urodzenia, płeć oraz serię i numer paszportu albo serię i numer

innego dokumentu potwierdzającego tożsamość. Zlecenie na zaopatrzenie i zlecenie naprawy

w postaci elektronicznej może także zawierać uproszczony zakres danych, o którym mowa

w zdaniu pierwszym.

”

,

d)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

informacji zawartych w zleceniu, wzór zlecenia na zaopatrzenie w postaci papierowej

oraz wzór zlecenia naprawy w postaci papierowej, uwzględniając konieczność zapewnienia

prawidłowego wystawiania zleceń oraz prawidłowej ich realizacji.

”

;

3)

w art. 38c

a)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu

„

6a.

W przypadku wystawienia zlecenia w postaci elektronicznej świadczeniodawca przekazuje

świadczeniobiorcy informację o wystawionym zleceniu zawierającą następujące dane

1)

identyfikator składający się z maksymalnie 20 znaków generowany w momencie zapisu

zlecenia przez system serwisów internetowych lub usług informatycznych Funduszu, o

których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 137 ust. 2 ustawy o świadczeniach,

umożliwiający dostęp do zlecenia, zwany dalej „identyfikatorem zlecenia”;

2)

numer składający się z czterech cyfr generowany w momencie zapisu zlecenia przez system

serwisów internetowych lub usług informatycznych Funduszu, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 137 ust. 2 ustawy o świadczeniach, umożliwiający dostęp

do zlecenia w połączeniu z identyfikatorem zlecenia, o którym mowa w pkt 1, zwany

dalej „kodem dostępu”;

3)

datę wystawienia zlecenia;

4)

imię i nazwisko świadczeniobiorcy;

5)

imię i nazwisko osoby wystawiającej zlecenie;

6)

numer prawa wykonywania zawodu osoby wystawiającej zlecenie;

7)

numer telefonu do bezpośredniego kontaktu z osobą wystawiającą zlecenie;

8)

określenie wyrobu medycznego będącego przedmiotem zaopatrzenia.

6b.

Informację, o której mowa w ust. 6a, świadczeniobiorca otrzymuje

1)

na wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia adres poczty elektronicznej,

jeżeli dotyczy;

2)

na wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia numer telefonu, w postaci wiadomości

zawierającej co najmniej identyfikator zlecenia oraz kod dostępu - na żądanie pacjenta

wyrażone w Internetowym Koncie Pacjenta, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia;

3)

w postaci wydruku - w przypadku braku w systemie informacji w ochronie zdrowia danych,

o których mowa w pkt 1 i 2, oraz na żądanie pacjenta, albo w innej uzgodnionej postaci

zawierającej co najmniej identyfikator zlecenia i kod dostępu oraz określenie wyrobu

medycznego będącego przedmiotem zaopatrzenia.

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Realizacja zlecenia w postaci papierowej rozpoczyna się z dniem przyjęcia przez świadczeniodawcę

zlecenia do realizacji, a kończy z dniem wydania wyrobu medycznego. W przypadku zlecenia

w postaci elektronicznej za dzień przyjęcia przez świadczeniodawcę zlecenia do realizacji

rozumie się dzień, w którym udostępniono świadczeniodawcy identyfikator zlecenia oraz

kod dostępu, a kończy z dniem wydania wyrobu medycznego.

”

;

4)

w art. 38d

a)

ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

Po zakończeniu realizacji zlecenia świadczeniodawca realizujący zlecenie w postaci

papierowej przechowuje zlecenie wraz z dokumentacją potwierdzającą dokonanie jego

realizacji przez 5 lat od dnia zakończenia realizacji zlecenia.

”

,

b)

po ust. 12 dodaje się ust. 12a w brzmieniu

„

12a.

Po zakończeniu realizacji, zlecenia w postaci elektronicznej przechowywane są przez

serwisy internetowe lub usługi informatyczne Funduszu przez okres co najmniej 5 lat

od dnia zakończenia realizacji zlecenia.

”

,

c)

uchyla się ust. 14.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 11 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 562, 567, 945 i 1493) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 26 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii pielęgniarka

lub położna, o której mowa w ust. 1, jest zwolniona z odbycia przeszkolenia, o którym

mowa w ust. 1, pod warunkiem że przez pierwsze 3 miesiące wykonywania zawodu udziela

świadczeń zdrowotnych pod nadzorem innej pielęgniarki lub położnej.

”

;

2)

uchyla się art. 26b;

3)

po art. 35 dodaje się art. 35a w brzmieniu

„

Art. 35a.

1.

Osobie, która uzyskała kwalifikacje poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej,

można udzielić zgody na wykonywanie zawodu pielęgniarki lub położnej oraz przyznać

prawo wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej, na określony zakres czynności

zawodowych, okres i miejsce zatrudnienia w podmiocie wykonującym działalność leczniczą,

jeżeli spełnia następujące warunki

1)

złożyła oświadczenie, że wykazuje znajomość języka polskiego wystarczającą do wykonywania

powierzonego jej zakresu czynności zawodowych;

2)

uzyskała zaświadczenie od podmiotu wykonującego działalność leczniczą zawierające

wykaz komórek organizacyjnych zakładu leczniczego i okres planowanego zatrudnienia

ze wskazaniem zakresu czynności zawodowych zgodnego z posiadanym wykształceniem;

3)

ma pełną zdolność do czynności prawnych;

4)

jej stan zdrowia pozwala na wykonywanie zawodu pielęgniarki lub położnej;

5)

wykazuje nienaganną postawę etyczną;

6)

ma co najmniej 3-letnie doświadczenie zawodowe jako pielęgniarka lub położna, uzyskane

w okresie 5 lat bezpośrednio poprzedzających uzyskanie zaświadczenia, o którym mowa

w pkt 2;

7)

posiada dyplom pielęgniarki lub położnej, wydany w innym państwie niż państwo członkowskie

Unii Europejskiej, jeżeli dyplom lub jego duplikat jest zalegalizowany przez konsula

Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego dla państwa, na którego terytorium lub w którego

systemie szkolnictwa wydano ten dyplom, albo na dyplomie lub jego duplikacie umieszczono

albo dołączono do dokumentu apostille, jeżeli dyplom został wydany przez uprawniony

organ właściwy dla państwa będącego stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej

w Hadze dnia 5 października 1961 r.

(Dz. U. z 2005 r. poz. 938), na którego terytorium lub w którego systemie szkolnictwa wydano ten dyplom.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej wykaz

dokumentów poświadczających spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5.

3.

Zgody określonej w ust. 1 udziela na wniosek osoby, o której mowa w ust. 1, minister

właściwy do spraw zdrowia, w drodze decyzji administracyjnej, której nadaje się rygor

natychmiastowej wykonalności. W decyzji określa się zakres czynności zawodowych oraz

okres i miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych wskazane w zaświadczeniu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2. Minister właściwy do spraw zdrowia może odstąpić od warunku zalegalizowania

dyplomu lub duplikatu oraz posiadania apostille dyplomu lub jego duplikatu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 7, jeżeli spełnienie tego warunku przez wnioskodawcę jest niemożliwe

lub znacząco utrudnione.

4.

W celu udzielenia zgody, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zdrowia

może wystąpić o opinię do

1)

konsultanta krajowego właściwego w danej dziedzinie pielęgniarstwa lub konsultanta

krajowego w dziedzinie pielęgniarstwa albo

2)

konsultanta wojewódzkiego właściwego w danej dziedzinie pielęgniarstwa lub konsultanta

wojewódzkiego w dziedzinie pielęgniarstwa, na obszarze województwa, gdzie osoba, o

której mowa w ust. 1, zamierza wykonywać zawód

- przekazując dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 1, a

także, jeżeli to konieczne, inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji

zawodowych odpowiadających zakresowi świadczeń zdrowotnych wskazanych w zaświadczeniu,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

5.

Konsultant wydaje opinię, o której mowa w ust. 4, w terminie 7 dni od dnia otrzymania

wystąpienia ministra właściwego do spraw zdrowia.

6.

Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 3, okręgowa rada pielęgniarek i położnych

przyznaje adresatowi tej decyzji prawo wykonywania zawodu pielęgniarki lub prawo wykonywania

zawodu położnej, na określony zakres czynności zawodowych, okres i miejsce jego wykonywania

wskazane w decyzji, o której mowa w ust. 3. Okręgowa rada pielęgniarek i położnych

przyznaje prawo wykonywania zawodu oraz wydaje dokument „Prawo wykonywania zawodu

pielęgniarki” albo „Prawo wykonywania zawodu położnej”, w terminie 7 dni od dnia otrzymania

decyzji, o której mowa w ust. 3, i wpisuje pielęgniarkę albo położną do rejestru,

o którym mowa w art. 48 ust. 1. W przypadku odmowy wydania prawa wykonywania zawodu

okręgowa rada pielęgniarek i położnych niezwłocznie informuje o tym ministra właściwego

do spraw zdrowia, wskazując przyczyny takiego rozstrzygnięcia.

7.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zatrudnia pielęgniarkę lub położną na podstawie

umowy o pracę na czas określony nie dłuższy niż okres do dnia upływu ważności prawa

wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 6. Przepisu art. 25

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1320) nie stosuje się.

8.

Pielęgniarka lub położna, posiadająca prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust.

6, wykonuje zawód przez okres roku pod nadzorem innej pielęgniarki lub położnej wyznaczonej

przez kierownika podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

9.

Okręgowa rada pielęgniarek i położnych po otrzymaniu od podmiotu, o którym mowa w

ust. 1 pkt 2, powiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę skreśla pielęgniarkę albo

położną z rejestru, o którym mowa w art. 48 ust. 1, jeżeli w terminie miesiąca od

dnia rozwiązania tej umowy pielęgniarka albo położna nie poinformuje okręgowej izby

pielęgniarek i położnych o zaistnieniu jednego z przypadków, o których mowa w ust.

10.

Pielęgniarka albo położna, posiadająca prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust.

6, nie może na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonywać zawodu poza podmiotem

wykonującym działalność leczniczą, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, z wyjątkiem przypadku,

gdy

1)

na wniosek pielęgniarki albo położnej zgody na wykonywanie zawodu w innym podmiocie

udzielił minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze decyzji administracyjnej, której

nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, na podstawie zaświadczenia, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2, wydanego przez kolejny podmiot wykonujący działalność leczniczą,

w którym występuje szczególnie duże zapotrzebowanie na świadczenia zdrowotne udzielane

przez pielęgniarki lub położne;

2)

minister właściwy do spraw zdrowia skierował pielęgniarkę albo położną w drodze decyzji

administracyjnej do pracy w podmiocie wykonującym działalność leczniczą, w którym

występuje szczególnie duże zapotrzebowanie na świadczenia udzielane przez pielęgniarki

lub położne;

3)

pielęgniarka albo położna została skierowana do pracy przy zwalczaniu epidemii na

podstawie art. 47 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób

zakaźnych u ludzi

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1845, 2112 i 2401).

11.

Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 6, wygasa w przypadku

1)

uzyskania przez pielęgniarkę albo położną prawa wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na innej podstawie;

2)

wydania decyzji, o której mowa w ust. 27;

3)

skreślenia z rejestru, o którym mowa w art. 48 ust. 1;

4)

upływu czasu, na który zostało wydane;

5)

ubezwłasnowolnienia całkowitego albo częściowego pielęgniarki albo położnej;

6)

złożenia przez pielęgniarkę albo położną oświadczenia o zrzeczeniu się tego prawa;

7)

śmierci pielęgniarki albo położnej.

12.

Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 6, jest wydawane na okres nie dłuższy

niż 5 lat. Nie można przedłużyć ani wydać nowego prawa wykonywania zawodu na warunkach

określonych w ust. 1 po upływie 5 lat od dnia jego wydania.

13.

Dokument „Prawo wykonywania zawodu pielęgniarki” albo „Prawo wykonywania zawodu położnej”,

zawiera dokonane przez właściwą okręgową radę pielęgniarek i położnych adnotacje określające

zakres czynności zawodowych, okres i miejsce zatrudnienia, na jakie zostało przyznane

dane prawo wykonywania zawodu.

14.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii osobie, która

uzyskała kwalifikacje pielęgniarki lub położnej poza terytorium państw członkowskich

Unii Europejskiej, można udzielić zgody na wykonywanie zawodu pielęgniarki albo położnej

oraz przyznać warunkowe prawo wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej, jeżeli

spełnia warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5 i 7.

15.

Od osoby, o której mowa w ust. 14, nie jest wymagane zalegalizowanie dyplomów lub

duplikatów oraz posiadanie apostille dyplomów lub ich duplikatów, o których mowa w

ust. 1 pkt 7.

16.

W przypadku posiadania przez osobę, o której mowa w ust. 14, co najmniej 3-letniego

doświadczenia zawodowego, jako pielęgniarka lub położna, uzyskanego w okresie 5 lat

bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku, osoba ta może uzyskać zgodę na

samodzielne wykonywanie zawodu, z zastrzeżeniem ust. 19. W przypadku niespełniania

warunku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, osoba, o której mowa w ust. 14, może uzyskać

zgodę na wykonywanie zawodu pod nadzorem innej pielęgniarki lub położnej.

17.

Zgody określonej w ust. 14 i 16 udziela na wniosek osoby, o której mowa w ust. 14

i 16, minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze decyzji administracyjnej, której

nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

W decyzji wskazuje się, czy dana osoba może wykonywać zawód samodzielnie, czy pod

nadzorem innej pielęgniarki albo położnej.

18.

Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 17, okręgowa rada pielęgniarek i położnych

przyznaje adresatowi tej decyzji warunkowe prawo wykonywania zawodu pielęgniarki lub

warunkowe prawo wykonywania zawodu położnej. Okręgowa rada pielęgniarek i położnych

przyznaje warunkowe prawo wykonywania zawodu oraz wydaje dokument „Prawo wykonywania

zawodu pielęgniarki” albo „Prawo wykonywania zawodu położnej”, w terminie 7 dni od

dnia otrzymania decyzji, o której mowa w ust. 17, i wpisuje pielęgniarkę albo położną,

której przyznała warunkowe prawo wykonywania zawodu, do rejestru, o którym mowa w

art. 48 ust. 1. W dokumencie „Prawo wykonywania zawodu pielęgniarki” albo „Prawo wykonywania

zawodu położnej” zamieszcza się adnotację, że dane prawo wykonywania zawodu jest prawem

warunkowym oraz wskazuje się, czy dana pielęgniarka albo położna może wykonywać zawód

samodzielnie, czy pod nadzorem innej pielęgniarki albo położnej. W przypadku odmowy

przyznania warunkowego prawa wykonywania zawodu okręgowa rada pielęgniarek i położnych

niezwłocznie informuje o tym ministra właściwego do spraw zdrowia, wskazując przyczyny

takiego rozstrzygnięcia.

19.

Pielęgniarka albo położna, posiadająca warunkowe prawo wykonywania zawodu, o którym

mowa w ust. 18, uprawniające do samodzielnego wykonywania zawodu, przez pierwsze 3

miesiące zatrudnienia w zawodzie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonuje

zawód pod nadzorem innej pielęgniarki albo położnej.

20.

Pielęgniarka albo położna, posiadająca prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust.

18, nie może na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonywać zawodu poza podmiotem

leczniczym przeznaczonym do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentom chorym na COVID-19.

Pielęgniarka albo położna zgłasza ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, w jakim

podmiocie i na jaki okres została zatrudniona, w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia

udzielania świadczeń zdrowotnych w danym podmiocie. Brak dokonania zgłoszenia może

stanowić podstawę do cofnięcia zgody, o której mowa w ust. 14 i 16. Cofnięcie zgody

następuje w drodze decyzji administracyjnej.

21.

Minister właściwy do spraw zdrowia może udzielić, w drodze decyzji administracyjnej,

zgody na wykonywanie zawodu przez pielęgniarkę albo położną, posiadającą prawo wykonywania

zawodu, o którym mowa w ust. 18, poza podmiotem leczniczym przeznaczonym do udzielania

świadczeń zdrowotnych pacjentom chorym na COVID-19. Zgody tej udziela się na wniosek

pielęgniarki albo położnej. W decyzji wskazuje się podmiot, w którym dana pielęgniarka

albo położna będzie wykonywać zawód.

22.

Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 18, zachowuje ważność przez okres 5

lat od dnia jego wydania.

23.

Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 18, wygasa w przypadku

1)

uzyskania przez pielęgniarkę albo położną prawa wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na innej podstawie;

2)

wydania decyzji, o której mowa w ust. 27;

3)

skreślenia z rejestru, o którym mowa w art. 48 ust. 1;

4)

upływu 5 lat od dnia jego wydania;

5)

ubezwłasnowolnienia całkowitego albo częściowego pielęgniarki albo położnej;

6)

złożenia przez pielęgniarkę albo położną oświadczenia o zrzeczeniu się tego prawa;

7)

śmierci pielęgniarki albo położnej.

24.

Dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa odpowiednio w ust. 1

albo 14 i 16, wraz z wnioskiem, mogą zostać złożone przez wnioskodawcę do ministra

właściwego do spraw zdrowia także za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

Konsul Rzeczypospolitej Polskiej przesyła elektronicznie odwzorowane dokumenty do

ministra właściwego do spraw zdrowia za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

W przypadku stwierdzenia przez ministra właściwego do spraw zdrowia, na podstawie

przesłanych dokumentów, że wnioskodawca spełnia odpowiednie warunki, o których mowa

w ust. 1 albo 14 i 16, minister właściwy do spraw zdrowia wydaje decyzję, o której

mowa w ust. 3 lub 17, i przesyła elektronicznie odwzorowaną decyzję do właściwego

konsula Rzeczypospolitej Polskiej za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Po

otrzymaniu decyzji, o której mowa w ust. 3 lub 17, konsul ten wydaje wizę, chyba że

zachodzą podstawy do odmowy jej wydania.

25.

W przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw zdrowia uzasadnionych wątpliwości

co do autentyczności dokumentów, potwierdzających spełnienie warunków, o których mowa

w ust. 1 albo 14 i 16, minister właściwy do spraw zdrowia może zwrócić się do konsula

Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium państwa, gdzie dokumenty te zostały wydane,

lub do konsula Rzeczypospolitej Polskiej, do którego dokumenty te zostały złożone

zgodnie z ust. 24, z wnioskiem o weryfikację autentyczności tych dokumentów.

26.

W przypadku gdy w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

okręgowa rada pielęgniarek i położnych nie przyzna prawa wykonywania zawodu w terminach,

o których mowa w ust. 6 albo 18, lub odmówi przyznania prawa wykonywania zawodu, o

którym mowa w ust. 6 albo 18, do dnia prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie

przyznania prawa wykonywania zawodu, pielęgniarka albo położna może wykonywać zawód

na podstawie i w zakresie określonym w decyzji, o której mowa odpowiednio w ust. 3

albo 17, i jest w tym czasie uznawana za pielęgniarkę albo położną posiadającą odpowiednie

prawo wykonywania zawodu.

27.

W przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw zdrowia wiarygodnych informacji,

zgodnie z którymi wykonywanie świadczeń zdrowotnych przez daną pielęgniarkę lub położną

stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia pacjentów, minister właściwy do spraw zdrowia

cofa tej pielęgniarce lub położnej zgodę, o której mowa w ust. 3 lub 17. Cofnięcie

zgody następuje w drodze decyzji administracyjnej, której nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

”

;

4)

po art. 51 dodaje się art. 51a w brzmieniu

„

Art. 51a.

1.

Na wniosek osoby posiadającej dyplom ukończenia szkoły pielęgniarskiej prowadzącej

kształcenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3 pkt 1, lub szkoły położnych prowadzącej

kształcenie, o którym mowa w art. 53 ust. 3 pkt 1 i 2, w języku innym niż polski,

okręgowa rada pielęgniarek i położnych, właściwa dla miejsca kształcenia, wydaje zaświadczenie

o posiadaniu kwalifikacji zgodnych z minimalnymi wymaganiami wynikającymi z przepisów

prawa Unii Europejskiej oraz że posiadany dyplom potwierdzający posiadanie formalnych

kwalifikacji odpowiada dokumentom potwierdzającym formalne kwalifikacje pielęgniarki

lub położnej wynikające z prawa Unii Europejskiej.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

imię i nazwisko wnioskodawcy;

2)

wskazanie daty ukończenia szkoły pielęgniarskiej lub szkoły położnych, jej nazwę i

adres;

3)

numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz obywatelstwo wnioskodawcy.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dyplom ukończenia szkoły pielęgniarskiej

lub szkoły położnych w języku obcym i w języku polskim, albo odpis tego dyplomu w

języku obcym i w języku polskim, oraz suplement do dyplomu, które są zwracane wnioskodawcy

po przeprowadzeniu postępowania.

4.

Za wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości 3%

minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2207), obowiązującego w roku wydania zaświadczenia. Opłatę wnosi się na rachunek bankowy

rady, która wydała to zaświadczenie.

”

.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 12 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty

(Dz. U. z 2019 r. poz. 952 oraz z 2020 r. poz. 567 i 1493) w art. 11 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii fizjoterapeuta,

o którym mowa w ust. 1, jest zwolniony z odbycia przeszkolenia, pod warunkiem że przez

pierwsze 3 miesiące wykonywania zawodu udziela świadczeń zdrowotnych pod nadzorem

innego fizjoterapeuty.

”

.

Dz.U. 2020 poz. 2401 inForce

Art. 13 Ustawa z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Open official source

W ustawie z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 830) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu

„

Art. 3a.