Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 grudnia 2020 r. w sprawie zwalczania zakażenia SARS-CoV-2 u norek

Rozporządzenie określa szczegółowy sposób i tryb zwalczania oraz zapobiegania występowaniu

zakażenia SARS-CoV-2 u norek, zwanego dalej „chorobą”, a w szczególności

1)

sposób i tryb postępowania przy podejrzeniu choroby oraz jej stwierdzeniu;

2)

środki stosowane przy zwalczaniu choroby;

3)

procedury czyszczenia i odkażania;

4)

warunki i sposób ponownego umieszczania norek w gospodarstwach.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystąpienia

choroby, podejmuje niezwłocznie następujące czynności mające na celu wykrycie albo

wykluczenie choroby

1)

obejmuje gospodarstwo nadzorem urzędowym;

2)

przeprowadza badanie kliniczne norek oraz pobiera próbki do badań laboratoryjnych

i wysyła je do laboratorium urzędowego, o którym mowa w art. 25 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1557 oraz z 2020 r. poz. 285);

3)

przeprowadza dochodzenie epizootyczne;

4)

nakazuje

a)

posiadaczowi norek dokonanie spisu wszystkich norek i innych zwierząt utrzymywanych

w gospodarstwie, z wyszczególnieniem dla każdej kategorii utrzymywanych zwierząt liczby

zwierząt padłych i urodzonych w okresie podejrzenia o chorobę; spis udostępnia się

na żądanie powiatowego lekarza weterynarii,

b)

codzienne aktualizowanie spisu, o którym mowa w lit. a,

c)

odosobnienie norek w miejscach ich dotychczasowego utrzymywania lub w innych zamkniętych

obiektach w gospodarstwie w sposób uniemożliwiający ich wydostanie się oraz kontakt

ze zwierzętami i osobami postronnymi,

d)

stosowanie, zgodnie z jego zaleceniami, przy wejściach i wjazdach do gospodarstwa

oraz wyjściach i wyjazdach z gospodarstwa oraz przy wejściach i wyjściach z pomieszczeń

i do pomieszczeń, w których są utrzymywane norki, produktów biobójczych w rozumieniu

przepisów o produktach biobójczych, zwanych dalej „produktami biobójczymi”;

5)

zakazuje przemieszczania

a)

norek z gospodarstwa i do gospodarstwa,

b)

karmy i ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego z gospodarstwa;

6)

określa warunki przemieszczania z gospodarstwa i do gospodarstwa osób, ssaków utrzymywanych

w gospodarstwie, środków transportu i urządzeń.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 3-6, stosuje się do dnia wykluczenia przez powiatowego

lekarza weterynarii choroby.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia choroby w gospodarstwie wyznacza

to gospodarstwo jako ognisko choroby i stosuje środki określone w § 2 ust. 1 pkt 2-6

oraz

1)

nakazuje

a)

niezwłoczne zabicie pod nadzorem urzędowym wszystkich norek w sposób wykluczający

rozprzestrzenianie się choroby,

b)

zbieranie, transportowanie, przechowywanie, przeładunek, przetwarzanie oraz wykorzystywanie

lub usuwanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w sposób określony w przepisach

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października

2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego)

(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.)

c)

zniszczenie lub obróbkę, w sposób zapewniający zniszczenie SARS-CoV-2, produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego, paszy oraz przedmiotów i substancji, które mogły zostać skażone

SARS-CoV-2,

d)

odkażenie ściółki oraz obornika, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2;

2)

zakazuje przemieszczania z gospodarstwa i do gospodarstwa innych zwierząt.

2.

Po wykonaniu czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, obiekty budowlane lub

inne miejsca, w których były utrzymywane norki, środki transportu wykorzystywane do

ich transportu, a także transportu ich zwłok lub skór, paszy, ściółki lub obornika

oraz inne przedmioty lub substancje, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, pod nadzorem

urzędowym powiatowego lekarza weterynarii, czyści się i odkaża w warunkach i w sposób

określony w załączniku do rozporządzenia.

3.

Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na transport ściółki lub obornika,

które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, do wyznaczonego przez tego lekarza zakładu

w celu przetworzenia w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1069/2009.

4.

W przypadku stwierdzenia w gospodarstwie obecności SARS-CoV-2 ten wirus poddaje się

badaniom laboratoryjnym w celu ustalenia jego charakterystyki molekularnej.

W gospodarstwach powiązanych epizootycznie lub epidemiologicznie z ogniskiem choroby,

z którego lub do którego mógł zostać przeniesiony SARS-CoV-2, uznanych w wyniku dochodzenia

epizootycznego za gospodarstwa kontaktowe powiatowy lekarz weterynarii stosuje środki,

o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2-6, do dnia wykluczenia choroby.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku wyznaczenia ogniska choroby, określa obszar

zagrożony o promieniu co najmniej 10 km wokół tego ogniska.

2.

Obszar zagrożony określa się, uwzględniając

1)

wyniki dochodzenia epizootycznego;

2)

warunki geograficzne, w szczególności granice naturalne;

3)

lokalizację i odległości między gospodarstwami, w których są utrzymywane norki.

1.

Na obszarze zagrożonym urzędowy lekarz weterynarii

1)

niezwłocznie sporządza spis gospodarstw, w których są utrzymywane norki;

2)

przeprowadza kontrole wszystkich gospodarstw, w których są utrzymywane norki, połączone

z badaniem klinicznym, a w przypadku gdy jest to konieczne, pobiera próbki do badań

laboratoryjnych, przed upływem okresu, o którym mowa w § 8;

3)

prowadzi dokumentację dotyczącą kontroli, o których mowa w pkt 2, i sporządza protokół

tych kontroli zawierający dokonane ustalenia.

2.

W gospodarstwach znajdujących się na obszarze zagrożonym powiatowy lekarz weterynarii

1)

nakazuje

a)

odosobnienie norek w miejscach ich dotychczasowego utrzymywania lub w innych zamkniętych

obiektach w gospodarstwie w sposób uniemożliwiający ich wydostanie się oraz kontakt

ze zwierzętami i osobami postronnymi,

b)

niezwłoczne usuwanie zwłok norek,

c)

niezwłoczne czyszczenie i odkażanie środków transportu i sprzętu wykorzystywanych

do transportu norek, paszy, skór, ściółki lub obornika, innych środków transportu

wjeżdżających do gospodarstwa lub z niego wyjeżdżających oraz innych przedmiotów lub

substancji, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2,

d)

stosowanie środków bezpieczeństwa biologicznego i ochrony osobistej przez osoby wchodzące

do gospodarstwa lub z niego wychodzące w celu wykluczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2;

czyszczenie i odkażanie przeprowadza się zgodnie z warunkami i w sposób określony

w załączniku do rozporządzenia,

e)

posiadaczowi norek

-

prowadzenie wykazu osób wchodzących do gospodarstwa lub z niego wychodzących, z wyłączeniem

pomieszczeń mieszkalnych; wykaz udostępnia się na żądanie powiatowego lekarza weterynarii,

-

niezwłoczne informowanie go o zwiększonej zachorowalności lub śmiertelności lub niepokojących

objawach klinicznych u norek utrzymywanych w gospodarstwie;

2)

zakazuje w okresie, o którym mowa w § 8

a)

wyprowadzania z gospodarstwa i wprowadzania do niego norek lub ich skór,

b)

wywożenia lub rozrzucania ściółki lub obornika,

c)

organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów, na których są gromadzone norki;

3)

może nakazać na terenie gospodarstwa

a)

uśmiercenie norek w celu pozyskania futer lub

b)

zabicie norek w celu zwalczania choroby.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na transport ściółki lub obornika

z gospodarstwa znajdującego się na obszarze zagrożonym do wyznaczonego przez tego

lekarza zakładu, w celu przetworzenia w sposób określony w przepisach rozporządzenia

nr 1069/2009.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii może również wyrazić zgodę na transport norek przeznaczonych

do zabicia w miejscu znajdującym się poza obszarem zagrożonym, jeżeli

1)

transport norek odbędzie się przy użyciu zatwierdzonego i zaplombowanego środka transportu;

2)

zabicie norek odbędzie się pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii.

Środki określone w § 6 stosuje się co najmniej przez 30 dni, licząc od dnia zakończenia

wstępnego czyszczenia i odkażania ogniska choroby, lecz nie krócej niż do dnia przeprowadzenia

przez powiatowego lekarza weterynarii badań w gospodarstwach położonych na obszarze

zagrożonym i uzyskania wyników wykluczających obecność choroby.

1.

Ponowne umieszczenie norek w gospodarstwie, w którym stwierdzono chorobę, może nastąpić

po upływie 30 dni od dnia zakończenia ostatecznego czyszczenia i odkażania.

2.

W okresie 30 dni od dnia ponownego umieszczenia norek w gospodarstwie powiatowy lekarz

weterynarii

1)

przeprowadza

a)

badanie kliniczne tych norek co najmniej raz, przy czym w przypadku przeprowadzenia

więcej niż jednego badania ostatnie badanie przeprowadza się po upływie 25 dni od

dnia ponownego wprowadzenia tych norek do gospodarstwa,

b)

badania sekcyjne zwłok norek padłych;

2)

pobiera próbki do badań laboratoryjnych - w przypadku gdy jest to konieczne.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.