Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 listopada 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

1.

Ustawa określa

1)

źródła dochodów jednostek samorządu terytorialnego oraz zasady ustalania i gromadzenia

tych dochodów;

2)

zasady ustalania i przekazywania subwencji ogólnej oraz dotacji celowych z budżetu

państwa.

2.

(uchylony)

1.

W latach 2020 i 2021, dla województw, które nie są obowiązane do dokonywania wpłat,

o których mowa w art. 70a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, ustala się różnicę pomiędzy sumą

1)

części wyrównawczej subwencji ogólnej wyliczonej na rok budżetowy zgodnie z art. 24

ust. 1-8 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

części regionalnej subwencji ogólnej wyliczonej na rok budżetowy zgodnie z art. 70b

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

3)

środków z rezerwy subwencji ogólnej wyliczonych na rok budżetowy zgodnie z art. 70d

ustawy zmienianej w art. 1

- a sumą części wyrównawczej i części regionalnej subwencji ogólnej wyliczonych na

rok budżetowy zgodnie z art. 24 i art. 25 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

obowiązującym przed dniem 14 listopada 2014 r.

2.

Jeżeli dla danego województwa różnica, wyliczona zgodnie z ust. 1, jest kwotą dodatnią,

to część regionalna subwencji ogólnej, o której mowa w art. 70b ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, podlega zmniejszeniu o tę kwotę.

3.

Kwotę stanowiącą sumę zmniejszeń, o których mowa w ust. 2, rozdziela się między województwa,

dla których różnica, wyliczona zgodnie z ust. 1, ma wartość ujemną, w następujący

sposób

1)

dla danego województwa oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku,

udział ujemnej różnicy, wyliczonej zgodnie z ust. 1, w łącznej kwocie ujemnych różnic

dla wszystkich województw;

2)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 1, mnoży się przez kwotę

stanowiącą sumę zmniejszeń, o których mowa w ust. 2;

3)

jeżeli kwota wyliczona dla danego województwa zgodnie z pkt 2 jest niższa od wartości

bezwzględnej z ujemnej różnicy wyliczonej dla tego województwa zgodnie z ust. 1 -

wysokość kwoty zwiększającej część regionalną subwencji ogólnej, o której mowa w art.

70b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest równa kwocie

wyliczonej zgodnie z pkt 2;

4)

jeżeli kwota wyliczona dla danego województwa zgodnie z pkt 2 jest wyższa od wartości

bezwzględnej z ujemnej różnicy wyliczonej dla tego województwa zgodnie z ust. 1 -

wysokość kwoty zwiększającej część regionalną subwencji ogólnej, o której mowa w art.

70b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest równa wartości

bezwzględnej z ujemnej różnicy wyliczonej zgodnie z ust. 1, a pozostałe środki przeznaczone

są na zwiększenie części regionalnej subwencji ogólnej dla województw, o których mowa

w ust. 2, proporcjonalnie do udziału kwoty zmniejszenia dla województwa części regionalnej

subwencji ogólnej w kwocie stanowiącej sumę zmniejszeń, o których mowa w ust. 2.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminach określonych w art. 33

ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, informuje województwa o wysokości części

regionalnej subwencji ogólnej w wysokości 90% kwoty, o której mowa w art. 70b ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, skorygowanej zgodnie z

ust. 2 i 3.

5.

W przypadku gdy kwota wpłat województw do budżetu państwa nie zostanie zmniejszona

w sposób określony w art. 70a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, minister właściwy

do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 30 września roku budżetowego, informuje

województwa o odpowiednim zwiększeniu kwoty części regionalnej, o której mowa w ust.

4.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

jednostkach samorządu terytorialnego - rozumie się przez to gminy, powiaty i województwa;

2)

roku budżetowym - rozumie się przez to rok, na który jest uchwalana ustawa budżetowa;

3)

roku bazowym - rozumie się przez to rok poprzedzający rok budżetowy;

4)

liczbie mieszkańców - rozumie się przez to liczbę mieszkańców zamieszkałych na obszarze

danej jednostki samorządu terytorialnego lub obszarze kraju, według stanu na dzień

31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy, ustaloną przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego do dnia 31 maja roku bazowego;

5)

ogólnej kwocie wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych - rozumie się przez

to 100% wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych, pobieranego na zasadach

ogólnych, tj. według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm., oraz podatku pobieranego od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w

wysokości 19%; przez wpływy rozumie się wpłaty pomniejszone o dokonane zwroty, przy

czym w kwocie zwrotów nie uwzględnia się kwoty stanowiącej różnicę określoną zgodnie

z art. 27f ust. 8-10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;

6)

ogólnej kwocie wpływów z podatku dochodowego od osób prawnych - rozumie się przez

to 100% wpływów z podatku dochodowego od osób prawnych, przy czym przez wpływy rozumie

się wpłaty pomniejszone o dokonane zwroty;

7)

nowych jednostkach samorządu terytorialnego - rozumie się przez to jednostki samorządu

terytorialnego, które zostały utworzone lub których granice uległy zmianie po dniu

31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy;

8)

reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego - rozumie się przez to przedstawicieli

samorządu terytorialnego w Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego;

9)

produkcie krajowym brutto (PKB) na jednego mieszkańca - rozumie się przez to średnią

wartość produktu krajowego brutto na jednego mieszkańca, ogłoszoną przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego za rok poprzedzający o 3 lata rok bazowy;

10)

stopie bezrobocia i liczbie bezrobotnych - rozumie się przez to stopę bezrobocia i

liczbę bezrobotnych, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy,

ustalone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do dnia 31 maja roku bazowego;

11)

gęstości zaludnienia - rozumie się przez to liczbę mieszkańców przypadających na jeden

kilometr kwadratowy danej jednostki samorządu terytorialnego lub kraju, ustaloną przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego

rok bazowy;

12)

(uchylony)

13)

przewodniczącym zarządu jednostki samorządu terytorialnego - rozumie się przez to

również wójta (burmistrza, prezydenta miasta);

14)

podatniku podatku dochodowego od osób prawnych, posiadającym siedzibę na obszarze

odpowiednio: gminy, powiatu i województwa - rozumie się przez to także podatnika podatku

dochodowego od osób prawnych, mającego siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zakład zagraniczny, o którym mowa w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm..

Przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w zakresie

ustalenia części regionalnej subwencji ogólnej dla województw i rezerwy subwencji

ogólnej, o której mowa w art. 70d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się po

raz pierwszy do

1)

opracowania projektu ustawy budżetowej i projektów uchwał budżetowych na rok 2020;

2)

ustawy budżetowej i uchwał budżetowych na rok 2020.

1.

Dochodami jednostek samorządu terytorialnego są

1)

dochody własne;

2)

subwencja ogólna;

3)

dotacje celowe z budżetu państwa.

2.

W rozumieniu ustawy dochodami własnymi jednostek samorządu terytorialnego są również

udziały we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz z podatku dochodowego

od osób prawnych.

3.

Dochodami jednostek samorządu terytorialnego mogą być

1)

środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi;

2)

środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej;

3)

inne środki określone w odrębnych przepisach.

Przepis art. 36 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się po raz pierwszy do części wyrównawczej, równoważącej i regionalnej

subwencji ogólnej oraz wpłat, o których mowa w art. 29, art. 30 i art. 70a ustawy

zmienianej w art. 1, wyliczonych na rok 2020.

1.

Źródłami dochodów własnych gminy są

1)

wpływy z podatków

a)

od nieruchomości,

b)

rolnego,

c)

leśnego,

d)

od środków transportowych,

e)

dochodowego od osób fizycznych, opłacanego w formie karty podatkowej,

f)

(uchylona)

g)

od spadków i darowizn,

h)

od czynności cywilnoprawnych;

1a

wpływy z dodatkowego zobowiązania podatkowego związanego z unikaniem opodatkowania

w podatkach określonych w pkt 1 lit. a-d;

2)

wpływy z opłat

a)

skarbowej,

b)

targowej,

c)

miejscowej, uzdrowiskowej i od posiadania psów,

ca) reklamowej,

d)

(uchylona)

e)

eksploatacyjnej - w części określonej w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2019 r. poz. 868, 1214 i 1495),

f)

innych stanowiących dochody gminy, uiszczanych na podstawie odrębnych przepisów;

3)

dochody uzyskiwane przez gminne jednostki budżetowe oraz wpłaty od gminnych zakładów

budżetowych;

4)

dochody z majątku gminy;

5)

spadki, zapisy i darowizny na rzecz gminy;

6)

dochody z kar pieniężnych i grzywien określonych w odrębnych przepisach;

7)

5,0% dochodów uzyskiwanych na rzecz budżetu państwa w związku z realizacją zadań z

zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych ustawami, o ile odrębne

przepisy nie stanowią inaczej;

8)

odsetki od pożyczek udzielanych przez gminę, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej;

9)

odsetki od nieterminowo przekazywanych należności stanowiących dochody gminy;

10)

odsetki od środków finansowych gromadzonych na rachunkach bankowych gminy, o ile odrębne

przepisy nie stanowią inaczej;

11)

dotacje z budżetów innych jednostek samorządu terytorialnego;

12)

inne dochody należne gminie na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Wysokość udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, od podatników

tego podatku zamieszkałych na obszarze gminy wynosi 39,34%, z zastrzeżeniem art. 89.

3.

Wysokość udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, od podatników

tego podatku, posiadających siedzibę na obszarze gminy, wynosi 6,71%.

Na potrzeby opracowania wieloletniej prognozy finansowej, o której mowa w art. 226 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622 i 1649), na rok 2020 i lata następne samorządy województw przyjmują kwoty części regionalnej

subwencji ogólnej, o których mowa w art. 2 ust. 4, ustalone na rok 2020.

1.

Źródłami dochodów własnych powiatu są

1)

wpływy z opłat stanowiących dochody powiatu, uiszczanych na podstawie odrębnych przepisów;

2)

dochody uzyskiwane przez powiatowe jednostki budżetowe oraz wpłaty od powiatowych

zakładów budżetowych;

3)

dochody z majątku powiatu;

4)

spadki, zapisy i darowizny na rzecz powiatu;

5)

dochody z kar pieniężnych i grzywien określonych w odrębnych przepisach;

6)

5,0% dochodów uzyskiwanych na rzecz budżetu państwa w związku z realizacją zadań z

zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych ustawami, o ile odrębne

przepisy nie stanowią inaczej;

7)

odsetki od pożyczek udzielanych przez powiat, o ile odrębne przepisy nie stanowią

inaczej;

8)

odsetki od nieterminowo przekazywanych należności stanowiących dochody powiatu;

9)

odsetki od środków finansowych gromadzonych na rachunkach bankowych powiatu, o ile

odrębne przepisy nie stanowią inaczej;

10)

dotacje z budżetów innych jednostek samorządu terytorialnego;

11)

inne dochody należne powiatowi na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Wysokość udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, od podatników

tego podatku zamieszkałych na obszarze powiatu wynosi 10,25%.

3.

Wysokość udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, od podatników

tego podatku, posiadających siedzibę na obszarze powiatu, wynosi 1,40%.

W sprawach dotyczących rozliczenia i zwrotu dotacji celowych, o których mowa w art.

70c ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, udzielonych w latach 2015-2019 stosuje się

przepisy dotychczasowe.

1.

Źródłami dochodów własnych województwa są

1)

dochody uzyskiwane przez wojewódzkie jednostki budżetowe oraz wpłaty od wojewódzkich

zakładów budżetowych;

2)

dochody z majątku województwa;

3)

spadki, zapisy i darowizny na rzecz województwa;

4)

dochody z kar pieniężnych i grzywien określonych w odrębnych przepisach;

5)

5,0% dochodów uzyskiwanych na rzecz budżetu państwa w związku z realizacją zadań z

zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych ustawami, o ile odrębne

przepisy nie stanowią inaczej;

6)

odsetki od pożyczek udzielanych przez województwo, o ile odrębne przepisy nie stanowią

inaczej;

7)

odsetki od nieterminowo przekazywanych należności stanowiących dochody województwa;

8)

odsetki od środków finansowych gromadzonych na rachunkach bankowych województwa, o

ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej;

9)

dotacje z budżetów innych jednostek samorządu terytorialnego;

10)

inne dochody należne województwu na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Wysokość udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, od podatników

tego podatku zamieszkałych na obszarze województwa wynosi 1,60%.

3.

Wysokość udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, od podatników

tego podatku, posiadających siedzibę na obszarze województwa, wynosi 14,75%.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

1.

Subwencja ogólna składa się z części

1)

dla gmin

a)

wyrównawczej,

b)

równoważącej;

2)

dla powiatów

a)

wyrównawczej,

b)

równoważącej;

3)

dla województw

a)

wyrównawczej,

b)

regionalnej;

4)

oświatowej - dla gmin, powiatów i województw.

2.

Jednostki samorządu terytorialnego dokonują, na zasadach określonych w ustawie, wpłat

do budżetu państwa.

3.

O przeznaczeniu środków otrzymanych z tytułu subwencji ogólnej decyduje organ stanowiący

jednostki samorządu terytorialnego.

1.

Dochodami jednostek samorządu terytorialnego mogą być dotacje celowe z budżetu państwa

na

1)

zadania z zakresu administracji rządowej oraz na inne zadania zlecone ustawami;

2)

zadania realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego na mocy porozumień zawartych

z organami administracji rządowej;

3)

usuwanie bezpośrednich zagrożeń dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, skutków

powodzi i osuwisk ziemnych oraz skutków innych klęsk żywiołowych;

4)

finansowanie lub dofinansowanie zadań własnych;

5)

realizację zadań wynikających z umów międzynarodowych.

2.

Dochodami powiatu są dotacje celowe z budżetu państwa na realizację zadań straży i

inspekcji, o których mowa w ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 511, 1571 i 1815).

3.

Dochodami jednostek samorządu terytorialnego mogą być środki z funduszy celowych,

pozyskiwane na podstawie odrębnych przepisów.

4.

Dochodami jednostek samorządu terytorialnego mogą być dotacje udzielane przez Narodowy

Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz wojewódzkie fundusze ochrony środowiska

i gospodarki wodnej na podstawie odrębnych przepisów.

1.

Kwotę udziału gminy we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego

dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez

0,3934, z zastrzeżeniem art. 89, i wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym

rok bazowy podatku dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na obszarze gminy,

w ogólnej kwocie należnego podatku w tym samym roku.

2.

Kwotę udziału powiatu we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego

dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez

0,1025 i wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym rok bazowy podatku

dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na obszarze powiatu, w ogólnej kwocie

należnego podatku w tym samym roku.

3.

Kwotę udziału województwa we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego

dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez

0,0160 i wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym rok bazowy podatku

dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na obszarze województwa, w ogólnej kwocie

należnego podatku w tym samym roku.

4.

Wskaźniki, o których mowa w ust. 1-3, ustala się na podstawie danych zawartych w złożonych

zeznaniach podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu oraz rocznym obliczeniu podatku

dokonanym przez płatników, według stanu na dzień 15 września roku bazowego.

1.

Jeżeli podatnik podatku dochodowego od osób prawnych posiada zakład (oddział) położony

na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla jego siedziby,

to część dochodu z tytułu udziału we wpływach z tego podatku jest przekazywana do

budżetu jednostki samorządu terytorialnego, na której obszarze znajduje się ten zakład

(oddział), proporcjonalnie do liczby zatrudnionych w nim osób na podstawie umowy o

pracę, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a.

2.

W przypadku podatkowej grupy kapitałowej przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do

spółek wchodzących w skład podatkowej grupy kapitałowej oraz zakładów (oddziałów)

tych spółek.

2a.

W przypadku podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, prowadzącego działalność

poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakład zagraniczny, część

dochodu z tytułu udziału we wpływach z tego podatku jest przekazywana do budżetu jednostki

samorządu terytorialnego, na obszarze której wykonują prace, na podstawie umowy o

pracę, osoby zatrudnione przez tego podatnika lub przez jego zagraniczny zakład, proporcjonalnie

do liczby osób zatrudnionych przez niego lub ten zagraniczny zakład na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Zakładem (oddziałem) w rozumieniu ustawy jest określone w umowie o pracę miejsce wykonywania

pracy, położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka

samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika.

4.

Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych są obowiązani do sporządzania i przekazywania

informacji składanych do urzędów skarbowych, zawierających wykaz zakładów (oddziałów)

oraz liczbę osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych

zakładach (oddziałach) ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego, na których

obszarze są położone.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb rozliczeń dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach

z podatku dochodowego od osób prawnych, od podatników posiadających zakłady (oddziały),

położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu

terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika,

2)

przypadki, w których dochody z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od

osób prawnych są przekazywane jednostkom samorządu terytorialnego w terminach innych

niż określone w art. 11 ust. 1,

3)

wzór i terminy składania informacji, o której mowa w ust. 4

- uwzględniając zakres informacji niezbędny do ustalenia prawidłowego podziału dochodów

z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych oraz terminy przekazywania

środków jednostkom samorządu terytorialnego, przy czym kwoty z tytułu udziału w tym

podatku, wyższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na rok budżetowy,

przekazuje się w terminie określonym w art. 11 ust. 1.

1.

Nienależnie przekazaną jednostce samorządu terytorialnego kwotę z tytułu udziału we

wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, wynikającą z rozliczenia rocznego

wpływów z podatku, potrąca się z bieżących wpływów należnych tej jednostce samorządu

terytorialnego z tego tytułu w terminie 3 miesięcy następujących po miesiącu, w którym

dokonano rozliczenia, chyba że jednostka dokonała zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty.

2.

W przypadku niedokonania potrącenia lub zwrotu, o których mowa w ust. 1, jednostka

samorządu terytorialnego dokonuje zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty w sześciu kolejnych,

równych ratach miesięcznych, poczynając od miesiąca następującego po miesiącu, w którym

otrzymała w tej sprawie zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego.

3.

W przypadku gdy jednostka samorządu terytorialnego nie dokona zwrotu nienależnie otrzymanej

kwoty z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, naczelnik

urzędu skarbowego, po upływie terminu płatności ostatniej z rat, o których mowa w

ust. 2, wydaje decyzję, w której określa kwotę podlegającą zwrotowi.

4.

Do nienależnie otrzymanej kwoty, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm., z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania zaległości podatkowych, z tym że odsetki

za zwłokę nalicza się po upływie terminu płatności ostatniej z rat, o których mowa

w ust. 2.

1.

Środki stanowiące dochody jednostek samorządu terytorialnego, które na podstawie odrębnych

przepisów pobierają urzędy skarbowe, są odprowadzane na rachunek budżetu właściwej

jednostki samorządu terytorialnego w terminie 14 dni od dnia, w którym wpłynęły na

rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

2.

Środki stanowiące dochody jednostek samorządu terytorialnego z tytułu udziału we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają przekazaniu z centralnego rachunku

bieżącego budżetu państwa na rachunki budżetów właściwych jednostek samorządu terytorialnego

w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatek wpłynął

na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Środki stanowiące dochody jednostek samorządu terytorialnego z tytułu udziału we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiąc grudzień podlegają przekazaniu

z centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa na rachunki budżetów właściwych jednostek

samorządu terytorialnego w następujący sposób

1)

w terminie do dnia 20 grudnia roku budżetowego przekazuje się zaliczkę w wysokości

80% kwoty przekazanej, zgodnie z ust. 2, za miesiąc listopad roku budżetowego;

2)

w terminie do dnia 10 stycznia roku następnego przekazuje się kwotę stanowiącą różnicę

między kwotą z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych,

który wpłynął na rachunek urzędu skarbowego w miesiącu grudniu, a kwotą zaliczki przekazanej

zgodnie z pkt 1.

4.

W przypadku wydania postanowienia w sprawie zaliczenia nadpłaty lub zwrotu podatku

na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych w trybie art. 76a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, termin, o którym mowa w ust. 1, jest liczony od dnia, w którym to postanowienie

stało się ostateczne.

Naczelnik urzędu skarbowego przekazuje jednostkom samorządu terytorialnego, na wniosek

przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego, kwartalne informacje

o stanie i terminach realizacji dochodów, o których mowa w art. 11 ust. 1.

1.

Jeżeli dochody pobrane przez urzędy skarbowe na rzecz jednostek samorządu terytorialnego

nie zostaną przekazane w terminach, o których mowa w art. 11, jednostce samorządu

terytorialnego przysługują odsetki w wysokości ustalonej jak dla zaległości podatkowych.

2.

Odsetki, o których mowa w ust. 1, nie przysługują, jeżeli urząd skarbowy nie przekazał

dochodów jednostce samorządu terytorialnego w terminie, o którym mowa w art. 11 ust.

1, z powodu niezłożenia przez podatnika informacji, o której mowa w art. 10 ust. 4.

1.

Wpływy z opłaty skarbowej

1)

(uchylony)

2)

uiszczanej gotówką, są wpłacane na rachunek budżetu gminy, na obszarze której ma siedzibę

podmiot, który dokonał czynności urzędowej albo wydał zaświadczenie lub zezwolenie,

z zastrzeżeniem ust. 2;

3)

(uchylony)

4)

w pozostałych przypadkach są wpłacane na rachunek budżetu gminy, na obszarze której

jest położony właściwy miejscowo organ podatkowy.

2.

Jeżeli podmiotem, który dokonał czynności urzędowej albo wydał zaświadczenie lub zezwolenie,

jest wójt (burmistrz, prezydent miasta) lub upoważniony przez niego podmiot, wpływy

z opłaty skarbowej uiszczanej gotówką są wpłacane na rachunek budżetu tej gminy.

Wpływy z podatku od spadków i darowizn są przekazywane

1)

w przypadku pobranego przez płatnika podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia,

w drodze darowizny, własności nieruchomości, prawa użytkowania wieczystego, spółdzielczego

własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego

oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego

i prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym - na rachunek budżetu gminy, na obszarze

której jest położona nieruchomość; jeżeli nieruchomość ta jest położona na obszarze

różnych gmin lub darowizna obejmuje przedmioty położone na obszarze różnych gmin -

na rachunek budżetu gminy, na obszarze której ma miejsce zamieszkania (siedzibę) darczyńca

w dniu przyjęcia darowizny przez obdarowanego, a jeżeli darczyńca nie ma miejsca zamieszkania

(siedziby) w kraju - na rachunek budżetu gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania

obdarowanego;

2)

w przypadku pobranego przez płatnika podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia,

w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności, przedmiotów, o których mowa w pkt

1 - na rachunek budżetu gminy, na obszarze której jest położona nieruchomość, a jeżeli

nieruchomość jest położona na obszarze różnych gmin - na rachunek budżetu gminy, na

obszarze której ma miejsce zamieszkania nabywca w dniu powstania obowiązku podatkowego,

a jeżeli nabywca nie ma miejsca zamieszkania w kraju - na rachunek budżetu gminy właściwej

ze względu na miejsce zamieszkania (siedziby) zbywcy;

3)

w przypadku darowizny innych rzeczy lub innych praw majątkowych, niż wymienione w

pkt 1 - na rachunek budżetu gminy, na obszarze której ma miejsce zamieszkania lub

siedzibę darczyńca w dniu przyjęcia darowizny przez obdarowanego, a jeżeli darczyńca

nie ma miejsca zamieszkania (siedziby) w kraju - na rachunek budżetu gminy, właściwej

ze względu na miejsce zamieszkania obdarowanego;

4)

w przypadku nieodpłatnego zniesienia współwłasności innych rzeczy lub innych praw

majątkowych, niż wymienione w pkt 1 - na rachunek budżetu gminy, na obszarze której

w chwili powstania obowiązku podatkowego ma miejsce zamieszkania nabywca, a jeżeli

nabywca nie ma miejsca zamieszkania w kraju - na rachunek budżetu gminy, właściwej

ze względu na miejsce zamieszkania zbywcy;

5)

z tytułu spadku lub zachowku - na rachunek budżetu gminy, na obszarze której są położone

przedmioty spadku, a jeżeli przedmioty spadku są położone na obszarze różnych gmin

- na rachunek budżetu gminy właściwej ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania

(pobytu) spadkodawcy; jeżeli spadkodawca nie miał miejsca zamieszkania w kraju - na

rachunek budżetu gminy, na terenie której ma miejsce zamieszkania spadkobierca;

6)

z tytułu zasiedzenia, jeżeli

a)

przedmiotem zasiedzenia jest własność nieruchomości lub służebność gruntowa - na rachunek

budżetu gminy, na obszarze której jest położona nieruchomość,

b)

przedmiotem zasiedzenia jest nieruchomość położona na obszarze różnych gmin lub rzeczy

ruchome - na rachunek budżetu gminy, na obszarze której ma miejsce zamieszkania nabywca;

7)

w pozostałych przypadkach - na rachunek miasta stołecznego Warszawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 28 ust. 6 ustawy zmienianej

w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 28 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą oraz mogą być zmieniane na podstawie tego przepisu.

Wpływy z podatku od czynności cywilnoprawnych są przekazywane

1)

od czynności cywilnoprawnych, których przedmiotem jest przeniesienie własności nieruchomości,

prawa użytkowania wieczystego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego,

spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego

prawa do domu jednorodzinnego i prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym - na rachunek

budżetu gminy właściwej ze względu na miejsce położenia nieruchomości;

2)

od umowy spółki - na rachunek budżetu gminy, na obszarze której spółka ma siedzibę;

3)

od czynności cywilnoprawnych, których przedmiotem jest przeniesienie własności rzeczy

ruchomych i praw majątkowych, niewymienionych w pkt 1 - na rachunek budżetu gminy

właściwej ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę nabywcy, a jeżeli

a)

jedynie zbywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w kraju - na rachunek budżetu

gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę zbywcy,

b)

żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w kraju - na rachunek budżetu

gminy właściwej ze względu na miejsce dokonania czynności;

4)

od umowy sprzedaży przedsiębiorstwa albo jego zorganizowanej części - na rachunek

budżetu gminy, na obszarze której znajduje się siedziba tego przedsiębiorstwa albo

jego zorganizowana część;

5)

od pozostałych czynności cywilnoprawnych - na rachunek budżetu gminy, na obszarze

której ma siedzibę właściwy miejscowo urząd skarbowy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2019 r., z wyjątkiem

1)

art. 5 oraz art. 7 pkt 8, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 7 pkt 5 i art. 9, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 7 pkt 2 lit. a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.

1.

Organ podatkowy potrąca z bieżących wpływów należnych gminie kwoty przekazanego jej

podatku od spadków i darowizn lub podatku od czynności cywilnoprawnych, wypłacone

podatnikom tytułem zwrotu nadpłaty lub tytułem zwrotu podatku.

2.

Jeżeli w okresie 2 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano zwrotu

nadpłaty lub zwrotu podatku, nie nastąpiło potrącenie całej kwoty wypłaconej podatnikowi,

gmina jest zobowiązana do jednorazowego zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty organowi

podatkowemu.

3.

W przypadku gdy gmina nie dokona zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty zgodnie z ust.

2, organ podatkowy wydaje decyzję określającą kwotę zwrotu. Przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio, z tym że odsetki za zwłokę nalicza się po upływie terminu,

o którym mowa w ust. 2.

1.

Do udzielania ulg podatkowych, umarzania, rozkładania na raty i odraczania terminów

płatności należności z tytułu podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu

terytorialnego, a także zwalniania z obowiązku pobrania bądź ograniczenia poboru tych

należności mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

W przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości

dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać

termin zapłaty lub rozkładać na raty należności oraz zwalniać płatnika z obowiązku

pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie za zgodą przewodniczącego zarządu

jednostki samorządu terytorialnego.

3.

Na postanowienie przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie

ulg, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje zażalenie.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2, naczelnik urzędu skarbowego przekazuje jednostce

samorządu terytorialnego informacje o wydanych decyzjach, w terminie 10 dni po upływie

każdego kwartału.

Kwoty przeznaczone na części subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego,

o których mowa w art. 7 ust. 1, oraz kwoty wpłat, o których mowa w art. 7 ust. 2,

odpowiednio dla gmin, powiatów i województw określa ustawa budżetowa.

1.

Część wyrównawczą subwencji ogólnej dla gmin stanowi suma kwoty podstawowej oraz,

z zastrzeżeniem ust. 9, kwoty uzupełniającej.

2.

Kwotę podstawową otrzymuje gmina, w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego

mieszkańca w gminie, zwany dalej „wskaźnikiem G”, jest mniejszy niż 92% wskaźnika

dochodów podatkowych dla wszystkich gmin, zwanego dalej „wskaźnikiem Gg”.

3.

Przez dochody podatkowe, o których mowa w ust. 2, rozumie się łączne dochody z tytułu

1)

podatku od nieruchomości;

2)

podatku rolnego;

3)

podatku leśnego;

4)

podatku od środków transportowych;

5)

podatku od czynności cywilnoprawnych;

6)

podatku od osób fizycznych, opłacanego w formie karty podatkowej;

7)

wpływów z opłaty skarbowej;

8)

wpływów z opłaty eksploatacyjnej;

9)

udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych;

10)

udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych.

4.

Wskaźnik G oblicza się dzieląc kwotę dochodów podatkowych gminy, ustalanych z uwzględnieniem

art. 32 ust. 1 i 3, za rok poprzedzający rok bazowy przez liczbę mieszkańców gminy.

5.

Wskaźnik Gg oblicza się dzieląc sumę dochodów podatkowych, ustalanych z uwzględnieniem

art. 32 ust. 1 i 3, wszystkich gmin za rok poprzedzający rok bazowy przez liczbę mieszkańców

kraju.

6.

Wysokość należnej gminie kwoty podstawowej oblicza się dla gmin, w których

1)

wskaźnik G jest równy lub niższy od 40% wskaźnika Gg - mnożąc liczbę mieszkańców gminy

przez liczbę stanowiącą sumę

a)

liczby stanowiącej 99% różnicy między 40% wskaźnika Gg i wskaźnikiem G,

b)

liczby stanowiącej 41,97% wskaźnika Gg;

2)

wskaźnik G jest wyższy od 40% i nie wyższy od 75% wskaźnika Gg - mnożąc liczbę mieszkańców

gminy przez liczbę stanowiącą sumę

a)

liczby stanowiącej 83% różnicy między 75% wskaźnika Gg i wskaźnikiem G,

b)

liczby stanowiącej 12,92% wskaźnika Gg;

3)

wskaźnik G jest wyższy od 75% i niższy od 92% wskaźnika Gg - mnożąc liczbę mieszkańców

gminy przez liczbę stanowiącą 76% różnicy między 92% wskaźnika Gg i wskaźnikiem G.

7.

Kwotę uzupełniającą otrzymuje gmina, w której gęstość zaludnienia jest niższa od średniej

gęstości zaludnienia w kraju.

8.

Wysokość należnej gminie kwoty uzupełniającej oblicza się jako iloczyn

1)

17% wskaźnika Gg;

2)

liczby mieszkańców gminy;

3)

ilorazu różnicy średniej gęstości zaludnienia w kraju i gęstości zaludnienia w gminie

do średniej gęstości zaludnienia w kraju.

9.

Jeżeli w gminie, o której mowa w ust. 7, wskaźnik G jest wyższy od 150% wskaźnika

Gg, gmina ta nie otrzymuje kwoty uzupełniającej. Kwota uzupełniająca, wyliczona w

sposób określony w ust. 8, zwiększa część równoważącą subwencji ogólnej dla gmin.

1.

Część równoważącą subwencji ogólnej dla gmin ustala się w wysokości stanowiącej sumę

łącznej kwoty wpłat gmin określonych w art. 29 oraz łącznej kwoty uzupełniającej części

wyrównawczej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 20 ust. 9.

2.

Część równoważącą subwencji ogólnej dzieli się między gminy w sposób określony w art.

21a.

3.

(uchylony)

1.

Z kwoty części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 21 ust. 1, wydziela

się kwoty w wysokości

1)

50% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 2, między gminy o statusie miasta, zwane

dalej „gminami miejskimi”, w których wydatki na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku

poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, były wyższe

od 80% średnich wydatków na dodatki mieszkaniowe wszystkich gmin miejskich, wykonanych

w roku poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

2)

25% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 3, między gminy, na terenie których

znajdują się wyłącznie wsie, zwane dalej „gminami wiejskimi” i gminy, na terenie których

jedna z miejscowości posiada status miasta, zwane dalej „gminami miejsko-wiejskimi”,

w których wydatki na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku poprzedzającym rok bazowy,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, były wyższe od 90% średnich wydatków na

dodatki mieszkaniowe wszystkich gmin wiejskich i miejsko-wiejskich, wykonanych w roku

poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

3)

25% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 4, między gminy wiejskie i gminy miejsko-wiejskie,

w których suma dochodów za rok poprzedzający rok bazowy z tytułu udziału we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz dochodów z podatku rolnego i z podatku

leśnego, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, jest niższa od 80% średnich dochodów

z tych samych tytułów za rok poprzedzający rok bazowy we wszystkich gminach wiejskich

i miejsko-wiejskich, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin.

2.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, rozdziela się między gminy miejskie w następujący

sposób

1)

dla danej gminy ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, wydatki

na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca gminy;

2)

dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oblicza się różnicę

między wydatkami na dodatki mieszkaniowe, wykonanymi w roku poprzedzającym rok bazowy,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, a 80% średnich wydatków na dodatki mieszkaniowe,

wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy przez wszystkie gminy miejskie, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca tych gmin;

3)

oblicza się kwotę nadwyżki wydatków na dodatki mieszkaniowe, wykonanych w roku poprzedzającym

rok bazowy, jako iloczyn różnicy wydatków wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i

liczby mieszkańców gminy;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty nadwyżki wydatków danej gminy, o której mowa w pkt 3, w łącznej kwocie nadwyżki

wydatków gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie nadwyżki

wydatków obliczonej dla gminy w sposób określony w pkt 3, a pozostałe środki zwiększają

rezerwę, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie obliczonej

w sposób określony w pkt 5.

3.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, rozdziela się między gminy wiejskie i miejsko-wiejskie

w następujący sposób

1)

dla danej gminy ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, wydatki

na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca gminy;

2)

dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oblicza się różnicę

między wydatkami na dodatki mieszkaniowe, wykonanymi w roku poprzedzającym rok bazowy,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, a 90% średnich wydatków na dodatki mieszkaniowe,

wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy przez wszystkie gminy wiejskie i miejsko-wiejskie,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

3)

oblicza się kwotę nadwyżki wydatków na dodatki mieszkaniowe, wykonanych w roku poprzedzającym

rok bazowy, jako iloczyn różnicy wydatków wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i

liczby mieszkańców gminy;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty nadwyżki wydatków danej gminy, o której mowa w pkt 3, w łącznej kwocie nadwyżki

wydatków gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie nadwyżki

wydatków obliczonej dla gminy w sposób określony w pkt 3, a pozostałe środki zwiększają

rezerwę, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie obliczonej

w sposób określony w pkt 5.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, rozdziela się między gminy wiejskie i miejsko-wiejskie

w następujący sposób

1)

dla danej gminy ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, sumę

dochodów z tytułów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, w przeliczeniu na jednego mieszkańca

gminy;

2)

dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oblicza się różnicę

między 80% średnich dochodów wszystkich gmin wiejskich i miejsko-wiejskich z tytułów,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin, a dochodami

gminy z tych samych tytułów, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy;

3)

oblicza się iloczyn różnicy dochodów wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i liczby

mieszkańców gminy, zwany dalej „kwotą dochodów do uzupełnienia”;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty dochodów do uzupełnienia danej gminy w łącznej kwocie dochodów do uzupełnienia

gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 3;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa

kwocie dochodów do uzupełnienia obliczonej dla gminy w sposób określony w pkt 3, a

pozostałe środki zwiększają rezerwę, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa

kwocie obliczonej w sposób określony w pkt 5.

5.

Część równoważąca subwencji ogólnej dla danej gminy stanowi sumę kwot obliczonych

zgodnie z przepisami ust. 2-4.

1.

Część wyrównawczą subwencji ogólnej dla powiatów stanowi suma kwoty podstawowej oraz

kwoty uzupełniającej.

2.

Kwotę podstawową otrzymuje powiat, w którym wskaźnik dochodów podatkowych na jednego

mieszkańca w powiecie, zwany dalej „wskaźnikiem P”, jest mniejszy niż wskaźnik dochodów

podatkowych dla wszystkich powiatów, zwany dalej „wskaźnikiem Pp”.

3.

Przez dochody podatkowe, o których mowa w ust. 2, rozumie się łączne dochody z tytułu

1)

udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych;

2)

udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych.

4.

Wskaźnik P oblicza się dzieląc kwotę dochodów podatkowych powiatu, uzyskanych w roku

poprzedzającym rok bazowy, przez liczbę mieszkańców powiatu.

5.

Wskaźnik Pp oblicza się dzieląc sumę dochodów podatkowych wszystkich powiatów, uzyskanych

w roku poprzedzającym rok bazowy, przez liczbę mieszkańców kraju.

6.

Wysokość należnej powiatowi kwoty podstawowej ustala się mnożąc liczbę stanowiącą

90% różnicy między wskaźnikiem Pp a wskaźnikiem P przez liczbę mieszkańców danego

powiatu.

7.

Kwotę uzupełniającą otrzymuje powiat, w którym wskaźnik bezrobocia w powiecie, obliczony

jako iloraz stopy bezrobocia w powiecie i stopy bezrobocia w kraju, zwany dalej „wskaźnikiem

B”, jest wyższy od 1,10.

8.

Wysokość należnej powiatowi kwoty uzupełniającej oblicza się

1)

dla powiatów, w których wskaźnik B jest nie większy niż 1,25 - mnożąc różnicę między

wskaźnikiem B a liczbą 1,10 przez liczbę stanowiącą 10% wskaźnika Pp i przez liczbę

mieszkańców tego powiatu;

2)

dla powiatów, w których wskaźnik B jest większy niż 1,25 i nie większy niż 1,40 -

mnożąc różnicę między wskaźnikiem B a liczbą 1,25 przez liczbę stanowiącą 25% wskaźnika

Pp, powiększoną o 1,50% wskaźnika Pp, i przez liczbę mieszkańców tego powiatu;

3)

dla powiatów, w których wskaźnik B jest większy niż 1,40 - mnożąc różnicę między wskaźnikiem

B a liczbą 1,40 przez liczbę stanowiącą 40% wskaźnika Pp, powiększoną o 5,25% wskaźnika

Pp, i przez liczbę mieszkańców tego powiatu.

1.

Część równoważącą subwencji ogólnej dla powiatów ustala się w wysokości łącznej kwoty

wpłat powiatów określonych w art. 30.

2.

Część równoważącą subwencji ogólnej dzieli się między powiaty w sposób określony w

art. 23a.

3.

(uchylony)

1.

Z kwoty części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 23 ust. 1, wydziela

się kwoty w wysokości

1)

9% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 2 z uwzględnieniem wydatków na rodziny

zastępcze, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy, między powiaty, które w roku

poprzedzającym rok bazowy nie były objęte obowiązkiem dokonywania wpłat, o których

mowa w art. 30, lub dla których taka wpłata była ustalona w kwocie niższej od 1 000 000

zł;

2)

7% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 3, między powiaty wskazane przez ministra

właściwego do spraw pracy, w których w roku budżetowym nie działa powiatowy urząd

pracy, a zadania tej jednostki są realizowane przez inny powiat;

3)

30% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 4, między powiaty, w których długość

dróg powiatowych w przeliczeniu na jednego mieszkańca powiatu jest wyższa od średniej

długości dróg powiatowych w kraju w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju;

4)

30% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 5, między miasta na prawach powiatu,

w zależności od długości dróg wojewódzkich i krajowych znajdujących się w granicach

miast na prawach powiatu;

5)

24% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 6, między powiaty, w których kwota planowanych

dochodów powiatu na rok budżetowy jest niższa od kwoty planowanych dochodów powiatu

w roku bazowym.

2.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla powiatu spełniającego warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustala się kwotę

wydatków na rodziny zastępcze, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy;

2)

dla powiatów spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oblicza się sumę

wydatków na rodziny zastępcze, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy;

3)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

wydatków danego powiatu, o których mowa w pkt 1, w łącznej kwocie wydatków powiatów

ustalonej zgodnie z pkt 2;

4)

wysokość kwoty należnej powiatowi oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 3, i kwoty części równoważącej subwencji ogólnej,

o której mowa w ust. 1 pkt 1.

3.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla powiatu, w którym powiatowy urząd pracy obejmował swoim zasięgiem działania obszar

przekraczający granice tego powiatu, oblicza się kwotę wydatków bieżących powiatowego

urzędu pracy, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy;

2)

oblicza się liczbę mieszkańców zamieszkałych na obszarze powiatów obsługiwanych przez

jeden powiatowy urząd pracy w roku poprzedzającym rok bazowy;

3)

dla powiatu, o którym mowa w pkt 1, oblicza się kwotę wydatków bieżących powiatowego

urzędu pracy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca, jako iloraz kwoty wydatków bieżących

powiatowego urzędu pracy wyliczonej w sposób określony w pkt 1 i liczby mieszkańców,

o której mowa w pkt 2;

4)

dla powiatu spełniającego warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wysokość kwoty należnej

oblicza się jako iloczyn liczby mieszkańców tego powiatu i kwoty wydatków na jednego

mieszkańca, o której mowa w pkt 3;

5)

jeżeli suma kwot obliczonych w sposób określony w pkt 4 dla powiatów spełniających

warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kwoty, o której mowa w ust.

1 pkt 2, wysokość kwoty należnej powiatowi mnoży się przez iloraz kwoty, o której

mowa w ust. 1 pkt 2, i sumy kwot obliczonych dla wszystkich powiatów;

6)

jeżeli suma kwot obliczonych w sposób określony w pkt 4 dla powiatów spełniających

warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest niższa od kwoty, o której mowa w ust.

1 pkt 2, nadwyżkę środków dzieli się w sposób określony w ust. 2.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla powiatów spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oblicza się różnicę

między długością dróg powiatowych, w przeliczeniu na jednego mieszkańca powiatu, a

średnią długością dróg powiatowych w kraju, w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju;

2)

oblicza się nadwyżkę długości dróg powiatowych w powiecie jako iloczyn różnicy między

długością dróg powiatowych wyliczoną w sposób określony w pkt 1 i liczby mieszkańców

powiatu;

3)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

nadwyżki długości dróg powiatowych w powiecie, o której mowa w pkt 2, w łącznej nadwyżce

długości dróg powiatowych w powiatach spełniających warunki, o których mowa w ust.

1 pkt 3;

4)

wysokość kwoty należnej powiatowi oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 3, i kwoty części równoważącej subwencji ogólnej,

o której mowa w ust. 1 pkt 3.

5.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 4, rozdziela się między miasta na prawach powiatu

w następujący sposób

1)

ustala się łączną długość dróg wojewódzkich i krajowych w granicach miast na prawach

powiatu w kraju;

2)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

długości dróg wojewódzkich i krajowych w granicach miasta na prawach powiatu w łącznej

długości dróg wojewódzkich i krajowych w granicach miast na prawach powiatu w kraju,

o której mowa w pkt 1;

3)

wysokość kwoty należnej powiatowi oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 2, i kwoty części równoważącej subwencji ogólnej,

o której mowa w ust. 1 pkt 4.

6.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 5, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla danego powiatu oblicza się kwotę planowanych dochodów powiatu na rok budżetowy

jako sumę dochodów z tytułu części wyrównawczej subwencji ogólnej i poszczególnych

kwot części równoważącej subwencji ogólnej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, pomniejszoną

o ustaloną wpłatę do budżetu państwa;

2)

dla danego powiatu oblicza się kwotę planowanych dochodów powiatu na rok bazowy jako

sumę dochodów z tytułu części wyrównawczej i równoważącej subwencji ogólnej, pomniejszoną

o planowaną wpłatę do budżetu państwa;

3)

dla powiatu spełniającego warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 5, oblicza się różnicę

między planowanymi dochodami, obliczonymi w sposób określony w pkt 1, a planowanymi

dochodami, obliczonymi w sposób określony w pkt 2;

4)

oblicza się łączną kwotę różnic dochodów obliczonych w sposób określony w pkt 3;

5)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

różnicy, o której mowa w pkt 3, w łącznej kwocie różnic, o której mowa w pkt 4;

6)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 5, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 5;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 6 jest wyższa od kwoty różnicy, o

której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej powiatowi jest równa kwocie tej różnicy

obliczonej w sposób określony w pkt 3, a nadwyżkę środków dzieli się w sposób określony

w ust. 2;

8)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 6 jest niższa od kwoty różnicy, o

której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej powiatowi jest równa kwocie obliczonej

w sposób określony w pkt 6.

7.

Planowane na rok bazowy dochody powiatu, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i ust. 6 pkt

2, oraz wpłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 6 pkt 2, ustala się na podstawie

informacji, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2.

8.

Część równoważąca subwencji ogólnej dla danego powiatu stanowi sumę kwot obliczonych

zgodnie z ust. 2-6.

1.

Część wyrównawczą subwencji ogólnej dla województw stanowi suma kwoty podstawowej

oraz kwoty uzupełniającej.

2.

Kwotę podstawową otrzymuje województwo, w którym wskaźnik dochodów podatkowych na

jednego mieszkańca w województwie, zwany dalej „wskaźnikiem W”, jest mniejszy niż

wskaźnik dochodów podatkowych dla wszystkich województw, zwany dalej „wskaźnikiem

Ww”.

3.

Przez dochody podatkowe, o których mowa w ust. 2, rozumie się łączne dochody z tytułu

1)

udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych;

2)

udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych.

4.

Wskaźnik W oblicza się dzieląc kwotę dochodów podatkowych województwa, uzyskanych

w roku poprzedzającym rok bazowy, przez liczbę mieszkańców województwa.

5.

Wskaźnik Ww oblicza się dzieląc sumę dochodów podatkowych wszystkich województw, uzyskanych

w roku poprzedzającym rok bazowy, przez liczbę mieszkańców kraju.

6.

Wysokość należnej województwu kwoty podstawowej ustala się mnożąc liczbę stanowiącą

72% różnicy między wskaźnikiem Ww a wskaźnikiem W przez liczbę mieszkańców województwa.

7.

Kwotę uzupełniającą otrzymuje województwo, w którym wskaźnik W jest niższy od 125%

wskaźnika Ww i liczba mieszkańców nie przekracza 3 milionów.

8.

Wysokość kwoty uzupełniającej należnej województwu oblicza się mnożąc liczbę stanowiącą

9% wskaźnika Ww przez przeliczeniową liczbę mieszkańców, ustaloną dla województw o

liczbie mieszkańców

1)

nie większej niż 2 miliony - jako sumę 2 milionów mieszkańców i 50% liczby mieszkańców

powyżej 1 miliona;

2)

większej niż 2 miliony, ale nie większej niż 2,5 miliona - jako sumę 2,5 miliona mieszkańców

i 50% liczby mieszkańców powyżej 2 milionów;

3)

większej niż 2,5 miliona, ale nie większej niż 3 miliony - jako sumę 2,75 miliona

mieszkańców i 50% liczby mieszkańców ponad 2,5 miliona.

9.

Część wyrównawcza subwencji ogólnej dla danego województwa nie może być wyższa niż

kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą ustaloną jako iloczyn 125% wskaźnika Ww i

liczby mieszkańców tego województwa a dochodami podatkowymi za rok poprzedzający rok

bazowy.

(uchylony)

1.

W budżecie państwa tworzy się rezerwę subwencji ogólnej z przeznaczeniem na dofinansowanie

1)

inwestycji na drogach publicznych powiatowych i wojewódzkich oraz na drogach powiatowych,

wojewódzkich i krajowych w granicach miast na prawach powiatu;

2)

utrzymania rzecznych przepraw promowych o średnim natężeniu ruchu w skali roku powyżej

2000 pojazdów na dobę, wskazanych przez ministra właściwego do spraw transportu -

w kwocie nie mniejszej niż w roku bazowym;

3)

remontu, utrzymania, ochrony i zarządzania drogami krajowymi i wojewódzkimi w granicach

miast na prawach powiatu.

2.

Wysokość rezerwy, o której mowa w ust. 1, ustala się w kwocie nie mniejszej niż kwota

rezerwy przyjęta w ustawie budżetowej na rok bazowy na dofinansowanie zadań, o których

mowa w ust. 1, skorygowana w przypadku zmiany zakresu realizowanych zadań.

3.

Rezerwą, o której mowa w ust. 1, dysponuje minister właściwy do spraw finansów publicznych

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii reprezentacji

jednostek samorządu terytorialnego.

Wielkość części oświatowej subwencji ogólnej dla wszystkich jednostek samorządu terytorialnego

ustala corocznie ustawa budżetowa.

1.

Kwotę przeznaczoną na część oświatową subwencji ogólnej dla wszystkich jednostek samorządu

terytorialnego ustala się w wysokości łącznej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej,

nie mniejszej niż przyjęta w ustawie budżetowej w roku bazowym, skorygowanej o kwotę

innych wydatków z tytułu zmiany realizowanych zadań oświatowych.

2.

Od kwoty, o której mowa w ust. 1, odlicza się 0,4% na rezerwę części oświatowej subwencji

ogólnej.

3.

Rezerwą części oświatowej subwencji ogólnej dysponuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania

oraz reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego.

4.

Podział rezerwy części oświatowej subwencji ogólnej następuje nie później niż do dnia

30 listopada każdego roku. Środki z rezerwy części oświatowej subwencji ogólnej przekazuje

jednostkom samorządu terytorialnego minister właściwy do spraw finansów publicznych.

5.

Po odliczeniu rezerwy, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania dzieli część oświatową subwencji ogólnej między poszczególne jednostki

samorządu terytorialnego, biorąc pod uwagę zakres realizowanych przez te jednostki

zadań oświatowych, z wyłączeniem zadań związanych z

1)

dowozem uczniów;

2

zapewnieniem kształcenia, wychowania i opieki uczniom, którzy kończą 5 lat lub mniej

w roku bazowym, w przedszkolach, oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych

i innych formach wychowania przedszkolnego, niezwiązanych z wychowaniem i kształceniem

specjalnym, zajęciami rewalidacyjno-wychowawczymi oraz finansowaniem świadczenia na

start, o którym mowa w art. 53a ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. z 2018 r. poz. 967 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1287).

6.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego

do spraw finansów publicznych oraz reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego,

określa, w drodze rozporządzenia, sposób podziału części oświatowej subwencji ogólnej

między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem w szczególności

1)

typów i rodzajów szkół i placówek prowadzonych przez te jednostki;

2)

stopni awansu zawodowego nauczycieli;

3)

liczby uczniów w szkołach i placówkach;

4)

liczby dzieci, które ukończyły 6 lat lub więcej w roku bazowym, objętych wychowaniem

przedszkolnym w przedszkolach, oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych i

innych formach wychowania przedszkolnego;

5)

zróżnicowania kwot ustalanych na dzieci objęte wychowaniem przedszkolnym i dzieci

realizujące obowiązek szkolny i obowiązek nauki z uwzględnieniem wyższej kwoty na

dziecko objęte wychowaniem przedszkolnym w przedszkolach oraz wyższej kwoty w przedszkolach,

oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych i innych formach wychowania przedszkolnego

zlokalizowanych na terenach wiejskich i w miastach do 5000 mieszkańców;

6

zróżnicowania kwot ustalanych na uczniów objętych kształceniem zawodowym w oparciu

o prognozowane zapotrzebowanie na pracowników w danym zawodzie na krajowym i wojewódzkim

rynku pracy;

6

zróżnicowania kwot ustalanych na uczniów objętych kształceniem zawodowym w oparciu

o prognozę zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego na krajowym

i wojewódzkim rynku pracy, o której mowa w art. 46b ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1148, 1078, 1287, 1680, 1681 i 1818);

7

liczby uczniów lub słuchaczy, niebędących uczniami lub słuchaczami niepełnosprawnymi,

którzy uzyskali odpowiednio świadectwo dojrzałości, certyfikat kwalifikacji zawodowej,

świadectwo potwierdzające kwalifikację w zawodzie, dyplom zawodowy lub dyplom potwierdzający

kwalifikacje zawodowe, w liceach ogólnokształcących dla dorosłych, branżowych szkołach

II stopnia oraz szkołach policealnych, niebędących szkołami specjalnymi;

7a

liczby nauczycieli stażystów uprawnionych do świadczenia na start, o którym mowa w

art. 53a ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela;

7b

sytuacji finansowej jednostek samorządu terytorialnego;

8

liczby słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, którzy zdali egzamin zawodowy

lub egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie, w zakresie danej kwalifikacji,

w szkołach lub placówkach prowadzących kwalifikacyjne kursy zawodowe;

9

zróżnicowania kwot ustalanych na uczniów objętych kształceniem zawodowym w zawodach

szkolnictwa branżowego o szczególnym znaczeniu dla kultury i dziedzictwa narodowego

określonych w wykazie, o którym mowa w art. 46b ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.

7.

Do podziału części oświatowej subwencji ogólnej przyjmuje się dane zgromadzone w bazie

danych systemu informacji oświatowej, o którym mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1942).

1.

Gminy, w których wskaźnik G jest większy niż 150% wskaźnika Gg, dokonują wpłat do

budżetu państwa, z przeznaczeniem na część równoważącą subwencji ogólnej dla gmin.

2.

Kwotę rocznej wpłaty oblicza się mnożąc liczbę mieszkańców gminy przez kwotę wynoszącą

1)

20% nadwyżki wskaźnika G ponad 150% wskaźnika Gg - dla gmin, w których wskaźnik G

jest nie większy niż 200% wskaźnika Gg;

2)

10% wskaźnika Gg, powiększoną o 25% nadwyżki wskaźnika G ponad 200% wskaźnika Gg -

dla gmin, w których wskaźnik G jest większy niż 200% i nie większy niż 300% wskaźnika

Gg;

3)

35% wskaźnika Gg, powiększoną o 30% nadwyżki wskaźnika G ponad 300% wskaźnika Gg -

dla gmin, w których wskaźnik G jest większy niż 300% wskaźnika Gg.

1.

Powiaty, w których wskaźnik P jest większy niż 110% wskaźnika Pp, dokonują wpłat do

budżetu państwa, z przeznaczeniem na część równoważącą subwencji ogólnej dla powiatów.

2.

Kwotę rocznej wpłaty oblicza się mnożąc liczbę mieszkańców powiatu przez kwotę wynoszącą

1)

80% nadwyżki wskaźnika P ponad 110% wskaźnika Pp - dla powiatów, w których wskaźnik

P jest nie większy niż 120% wskaźnika Pp;

2)

8% wskaźnika Pp, powiększoną o 95% nadwyżki wskaźnika P ponad 120% wskaźnika Pp -

dla powiatów, w których wskaźnik P jest większy niż 120% i nie większy niż 125% wskaźnika

Pp;

3)

12,75% wskaźnika Pp, powiększoną o 98% nadwyżki wskaźnika P ponad 125% wskaźnika Pp

- dla powiatów, w których wskaźnik P jest większy niż 125% wskaźnika Pp.

(uchylony)

1.

Podstawę do wyliczenia wskaźników G, Gg, P, Pp, W i Ww oraz kwot, o których mowa w

art. 21a ust. 1 pkt 3, stanowią dochody wykazane za rok poprzedzający rok bazowy w

sprawozdaniach jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek sporządzania

wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości budżetowej,

z uwzględnieniem korekt złożonych do właściwych regionalnych izb obrachunkowych, w

terminie do dnia 30 czerwca roku bazowego.

2.

Podstawę do wyliczenia kwot, o których mowa w art. 21a ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art.

23a ust. 1 pkt 1 i 2, stanowią wydatki wykazane za rok poprzedzający rok bazowy w

sprawozdaniach jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek sporządzania

wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości budżetowej,

z uwzględnieniem korekt złożonych do właściwych regionalnych izb obrachunkowych, w

terminie do dnia 30 czerwca roku bazowego.

3.

W celu ustalenia części wyrównawczej subwencji ogólnej i wpłat oraz kwoty, o której

mowa w art. 21a ust. 1 pkt 3, przyjmuje się dochody, które jednostka samorządu terytorialnego

może uzyskać z podatku rolnego, stosując do ich obliczenia średnią cenę skupu żyta,

a z podatku leśnego - średnią cenę sprzedaży drewna, ogłoszone przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego, a w przypadku innych podatków, stosując do ich obliczenia górne

granice stawek podatków obowiązujące w danym roku. Do dochodów, które jednostka samorządu

terytorialnego może uzyskać, zalicza się także skutki finansowe wynikające z zastosowania,

przewidzianych w przepisach prawa podatkowego, ulg podatkowych i ulg w spłacie zobowiązań

podatkowych.

4.

Przy wyliczaniu części równoważącej subwencji ogólnej dla gmin na rok budżetowy uwzględnia

się gminy miejskie, wiejskie i miejsko-wiejskie, ujęte w rejestrze terytorialnym,

o którym mowa w art. 47 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 649 i 730) - według stanu na dzień 1 stycznia roku bazowego.

5.

Do wyliczenia kwot subwencji ogólnej przyjmuje się dane o długości dróg powiatowych,

dróg wojewódzkich i krajowych w miastach na prawach powiatu oraz powierzchni dróg

wojewódzkich, zawarte w informacji o sieci dróg publicznych, o której mowa w art. 18 ust. 2 pkt 1a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2068, z późn. zm., przekazane przez ministra właściwego do spraw transportu - według stanu na dzień

31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych informuje właściwe jednostki samorządu

terytorialnego o

1)

rocznych planowanych kwotach części subwencji ogólnej i planowanych wpłatach, przyjętych

w projekcie ustawy budżetowej, oraz o planowanej kwocie dochodów z tytułu udziału

we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych - w terminie do dnia 15 października

roku bazowego;

2)

rocznych kwotach części subwencji ogólnej, wynikających z ustawy budżetowej, oraz

o rocznych wpłatach, wynikających z ustawy budżetowej - w terminie 14 dni od dnia

ogłoszenia ustawy budżetowej;

3)

zmianach kwot części subwencji ogólnej w wyniku podziału rezerwy tej części subwencji;

4)

środkach wynikających z podziału rezerw, o których mowa w art. 26 ust. 1 i art. 36

ust. 4 pkt 1.

1a.

Informacje, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych

może przekazywać, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2019 r. poz. 123 i 730), w postaci dokumentu elektronicznego, z wykorzystaniem aplikacji wskazanej w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw finansów publicznych.

2.

Jeżeli roczne kwoty części subwencji ogólnej dla poszczególnych jednostek samorządu

terytorialnego, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zostały ustalone w innej wysokości

niż kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 - minister właściwy do spraw finansów publicznych

dokonuje rozliczenia środków należnych i przekazanych

1)

w przypadku, gdy raty przekazane są mniejsze od rat należnych - zwiększając kolejną

ratę o kwotę stanowiącą różnicę między kwotą należną za dany okres, ustaloną na podstawie

kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a kwotą faktycznie przekazaną, wyliczoną w oparciu

o kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

2)

w przypadku, gdy raty przekazane są większe od rat należnych - zmniejszając kolejną

ratę o kwotę stanowiącą różnicę między kwotą faktycznie przekazaną, wyliczoną w oparciu

o kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, a kwotą należną za dany okres, ustaloną na

podstawie kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a jeżeli różnica jest wyższa od jednej

raty, ustalonej na podstawie kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 2 - wstrzymując przekazywanie

rat aż do zlikwidowania powstałej nadpłaty.

3.

Pozostałe po dokonaniu rozliczenia zgodnie z ust. 2 raty części subwencji ogólnej

wynoszą 1/12 kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a raty części oświatowej subwencji

ogólnej - 1/13 (2/13 za marzec) kwoty, o której mowa w ust. 1 pkt 2.

4.

Jeżeli roczne kwoty wpłat jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust.

1 pkt 2, zostały ustalone w innej wysokości niż kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt

1 - jednostka samorządu terytorialnego dokonuje rozliczenia środków należnych i przekazanych

1)

w przypadku, gdy raty przekazane są mniejsze od rat należnych - zwiększając kolejną

ratę o kwotę stanowiącą różnicę między kwotą należną za dany okres, ustaloną na podstawie

kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a kwotą faktycznie przekazaną, wyliczoną w oparciu

o kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

2)

w przypadku, gdy raty przekazane są większe od należnych - zmniejszając kolejną ratę

o kwotę stanowiącą różnicę między kwotą faktycznie przekazaną, wyliczoną w oparciu

o kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, a kwotą należną za dany okres ustaloną na

podstawie kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a jeżeli różnica jest wyższa od jednej

raty, ustalonej na podstawie kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 2 - wstrzymując przekazywanie

rat aż do zlikwidowania powstałej nadpłaty.

5.

Pozostałe po dokonaniu rozliczenia zgodnie z ust. 4 raty wpłat wynoszą 1/12 kwoty,

o której mowa w ust. 1 pkt 2.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje właściwym jednostkom samorządu

terytorialnego

1)

część oświatową subwencji ogólnej, w dwunastu ratach miesięcznych - w terminie do

25. dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc wypłaty wynagrodzeń, z tym że rata za marzec

wynosi 2/13 ogólnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej;

2)

część wyrównawczą subwencji ogólnej, w dwunastu ratach miesięcznych - w terminie do

15. dnia każdego miesiąca;

3)

część równoważącą i regionalną subwencji ogólnej, w dwunastu ratach miesięcznych -

w terminie do 25. dnia każdego miesiąca.

2.

Jednostkom samorządu terytorialnego przysługują odsetki ustalone jak dla zaległości

podatkowych od kwoty subwencji nieprzekazanej w terminach określonych w ust. 1, z

zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

3.

W przypadku zmiany banku prowadzącego obsługę budżetu jednostki samorządu terytorialnego

lub zmiany numeru rachunku bankowego do obsługi budżetu jednostki samorządu terytorialnego,

jednostka samorządu terytorialnego jest zobowiązana do przekazania ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych, w terminie 30 dni przed dniem zamknięcia rachunku funkcjonującego

przed zmianą, informacji o nowym rachunku bankowym.

4.

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego nie dopełni obowiązku, o którym mowa w ust.

3, i minister właściwy do spraw finansów publicznych przy przekazywaniu środków z

tytułów, o których mowa w ust. 1, nie dotrzyma terminów określonych w tym przepisie

- jednostce samorządu terytorialnego nie przysługują odsetki, o których mowa w ust.

2.

5.

Dodatkowe opłaty związane z niedopełnieniem przez jednostkę samorządu terytorialnego

obowiązku, o którym mowa w ust. 3, pobierane przez bank prowadzący obsługę budżetu

państwa obciążają jednostkę samorządu terytorialnego, która niezwłocznie, bez wezwania,

dokonuje zwrotu tych opłat.

1.

Jednostki samorządu terytorialnego dokonują wpłat określonych w art. 29, art. 30 i

art. 70a na rachunek budżetu państwa w dwunastu równych ratach w terminie do 15 dnia

każdego miesiąca, z zastrzeżeniem art. 91. Od kwot niewpłaconych w tym terminie nalicza

się odsetki ustalone jak dla zaległości podatkowych.

2.

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego, mimo ciążącego na niej obowiązku, nie dokonała

w terminie - w całości lub w części - wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art.

70a, minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzję, w której określa

wysokość zobowiązania z tytułu wpłat wraz z odsetkami ustalonymi jak dla zaległości

podatkowych.

3.

Do wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Do wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dotyczących odraczania terminu płatności podatku lub zapłaty zaległości podatkowej,

rozkładania na raty podatku lub zapłaty zaległości podatkowej, a także umarzania zaległości

podatkowej oraz odsetek za zwłokę.

5.

Do egzekucji wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a stosuje się przepisy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

W przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część wyrównawcza,

równoważąca lub regionalna subwencji ogólnej jest wyższa od należnej lub wpłata, o

której mowa w art. 29, art. 30 i art. 70a, została ustalona w kwocie niższej od należnej,

minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji

1)

zmniejsza o odpowiednie kwoty części subwencji ogólnej w zakresie subwencji na rok

budżetowy oraz

a)

potrąca z kolejnej raty nienależnie otrzymaną kwotę, wynikającą ze zmniejszenia tej

części subwencji, a jeżeli nienależnie otrzymana kwota jest wyższa od jednej raty

- wstrzymuje przekazywanie rat, bądź gdy nienależnie otrzymana kwota jest wyższa od

kwoty pozostałej do przekazania do końca roku budżetowego - wstrzymuje przekazywanie

rat i zobowiązuje do zwrotu pozostałej części nienależnej kwoty części subwencji,

b)

zobowiązuje do zapłaty odsetek, ustalonych jak dla zaległości podatkowych, od nienależnie

otrzymanej kwoty, wynikającej ze zmniejszenia tej części subwencji;

2)

zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty części subwencji ogólnej wraz z odsetkami

ustalonymi jak dla zaległości podatkowych, chyba że jednostka ta dokonała wcześniej

zwrotu nienależnie otrzymanych kwot wraz z odsetkami ustalonymi jak dla zaległości

podatkowych - w zakresie subwencji za lata poprzedzające rok budżetowy;

3)

zwiększa kwotę wpłat od jednostki samorządu terytorialnego oraz zobowiązuje do zapłaty

należnej kwoty wraz z odsetkami ustalonymi jak dla zaległości podatkowych.

1a.

Jeżeli nienależna kwota subwencji lub kwota zwiększenia wpłat, o których mowa w ust.

1, jest niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na rok budżetowy,

minister właściwy do spraw finansów publicznych nie dokonuje czynności, o których

mowa w ust. 1.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3.

W przypadkach określonych w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych

zawiadamia właściwą regionalną izbę obrachunkową o zmniejszeniu kwoty części subwencji

ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego lub zwiększeniu kwoty jej wpłat.

4.

Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uzyskane nienależnie przez jednostkę samorządu

terytorialnego, ustalone

1)

na rok budżetowy - podlegają zwrotowi do budżetu państwa i tworzą rezerwę przeznaczoną

dla jednostek samorządu terytorialnego, którą dysponuje minister właściwy do spraw

finansów publicznych;

2)

za lata poprzedzające rok budżetowy - podlegają zwrotowi do budżetu państwa i stanowią

wydatek budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

4a.

Uzyskane nienależnie przez jednostkę samorządu terytorialnego kwoty części wyrównawczej,

równoważącej i regionalnej subwencji ogólnej, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zwrócone

po dniu 15 grudnia roku budżetowego nie tworzą rezerwy, o której mowa w ust. 4 pkt

1, i podlegają zwrotowi do budżetu państwa.

5.

Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, podlegają wpłacie do budżetu państwa.

6.

Odsetki od kwot, o których mowa w ust. 1, jednostka samorządu terytorialnego nalicza

1)

od dnia następnego po dniu, w którym obciążono rachunek bankowy budżetu państwa na

podstawie polecenia przelewu z tytułu każdej kolejnej zawyżonej raty odpowiedniej

części subwencji ogólnej, a w przypadku wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art.

70a - od dnia następnego po dniu, w którym wpłata powinna być dokonana w prawidłowej

wysokości;

2)

do dnia

a)

zwrotu na rachunek budżetu państwa nienależnej kwoty lub

b)

potrącenia nienależnej kwoty, lub

c)

obciążenia rachunku gminy na podstawie polecenia przelewu z tytułu wpłaty.

7.

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego, z przyczyn od siebie niezależnych, otrzymała

część wyrównawczą, równoważącą lub regionalną subwencji ogólnej, w kwocie wyższej

od należnej lub dokonała wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a, w kwocie

niższej od należnej, nie nalicza się odsetek, o których mowa w ust. 1.

7a.

Jeżeli podstawą do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, są korekty sprawozdań

jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek sporządzania wynika z przepisów

o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości budżetowej, złożone do właściwych

regionalnych izb obrachunkowych po dniu 30 czerwca roku bazowego, ale przed dniem

ogłoszenia ustawy budżetowej - nie nalicza się odsetek, o których mowa w ust. 1.

8.

Decyzja o zwrocie nienależnej kwoty części subwencji ogólnej nie może być wydana po

upływie 5 lat, licząc od końca roku budżetowego, za który sporządzono sprawozdanie

z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, zawierające dane stanowiące

podstawę do wyliczenia subwencji.

9.

Decyzja zwiększająca kwotę wpłat od jednostki samorządu terytorialnego nie może być

wydana po upływie 5 lat, licząc od końca roku budżetowego, za który sporządzono sprawozdanie

z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, zawierające dane stanowiące

podstawę do wyliczenia wpłat.

10

W przypadku stwierdzenia, że jednostka samorządu terytorialnego otrzymała część wyrównawczą,

równoważącą lub regionalną subwencji ogólnej, w kwocie niższej od należnej lub dokonała

wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a, w kwocie wyższej od należnej - jednostce

tej nie przysługuje zwiększenie odpowiedniej części subwencji ogólnej lub zmniejszenie

wpłat.

10

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego w roku budżetowym, z przyczyn od niej niezależnych,

otrzymała część wyrównawczą, równoważącą lub regionalną subwencji ogólnej w kwocie

niższej od należnej lub dokonała wpłat, o których mowa w art. 29, art. 30 i art. 70a,

w kwocie wyższej od należnej - jednostce tej przysługuje prawo do wyrównania różnicy

pomiędzy zaniżoną kwotą odpowiedniej części subwencji ogólnej a kwotą należną z tych

tytułów lub zwrot zawyżonej kwoty dokonanych wpłat, o których mowa w art. 29, art.

30 i art. 70a.

11

Przyznanie wyrównania różnicy pomiędzy zaniżoną kwotą odpowiedniej części subwencji

ogólnej a kwotą należną z tych tytułów lub zwrotu zawyżonej kwoty dokonanych wpłat,

o których mowa w art. 29, art. 30 i art. 70a, następuje w drodze decyzji ministra

właściwego do spraw finansów publicznych. Wniosek o wyrównanie różnicy pomiędzy zaniżoną

kwotą odpowiedniej części subwencji ogólnej a kwotą należną z tych tytułów lub zwrot

zawyżonej kwoty dokonanych wpłat, o których mowa w art. 29, art. 30 i art. 70a, jednostka

samorządu terytorialnego może złożyć do końca roku następującego po roku budżetowym,

w którym otrzymała zaniżoną kwotę subwencji ogólnej lub dokonała wpłat, o których

mowa w art. 29, art. 30 i art. 70a, w kwocie wyższej od należnej.

12

Od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy zaniżoną kwotą odpowiedniej części subwencji

ogólnej a kwotą należną z tych tytułów lub od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy zawyżoną

kwotą wpłat, o których mowa w art. 29, art. 30 i art. 70a, a kwotą należną, jednostce

samorządu terytorialnego przysługują odsetki ustalone jak dla zaległości podatkowych,

liczone od ostatniego dnia roku budżetowego, w którym jednostka otrzymała zaniżoną

kwotę subwencji ogólnej lub dokonała wpłat, o których mowa w art. 29, art. 30 i art.

70a, w kwocie wyższej od należnej.

1.

Środki rezerwy, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1, mogą być przeznaczone dla

1)

gmin, powiatów i województw, w których dochody, w przeliczeniu na jednego mieszkańca,

są niższe od średnich dochodów odpowiednio wszystkich gmin, powiatów i województw,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju;

2)

jednostek samorządu terytorialnego

a)

realizujących zadania własne z zakresu pomocy społecznej, o których mowa w odrębnych

przepisach,

b)

w których w wyniku zdarzeń losowych wystąpiły straty w infrastrukturze komunalnej;

3)

gmin, które w roku budżetowym dokonały wpłat do budżetu państwa, o których mowa w

art. 29, i w których wskaźnik G przyjęty do wyliczenia wpłat na rok budżetowy jest

niższy od 2000% wskaźnika Gg.

2.

Środki rezerwy, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1, przeznaczone dla jednostek samorządu

terytorialnego, o których mowa

1)

w ust. 1 pkt 2 lit. a - są dzielone z uwzględnieniem wysokości środków przekazanych

na te zadania z budżetu państwa w roku bazowym lub wysokości wydatków na te zadania

wykonanych w roku bazowym;

2)

w ust. 1 pkt 2 lit. b - są dzielone z uwzględnieniem wysokości strat w infrastrukturze

komunalnej danej jednostki w stosunku do jej dochodów własnych.

3.

Podziału rezerwy, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1, dokonuje minister właściwy

do spraw finansów publicznych po uzgodnieniu z reprezentacją jednostek samorządu terytorialnego

1)

kryteriów, według których rozdzielana będzie rezerwa, spośród kryteriów określonych

w ust. 1;

2)

wielkości środków rozdzielanych na podstawie poszczególnych kryteriów;

3)

szczegółowego sposobu podziału rezerwy na podstawie poszczególnych kryteriów.

4.

W przypadku nieuzgodnienia podziału w zakresie, o którym mowa w ust. 3, podziału rezerwy,

o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1, dokonuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych w następujący sposób

1)

część rezerwy pochodzącą ze środków, o których mowa w art. 21a ust. 2 pkt 6 i ust.

3 pkt 6, rozdziela się między gminy spełniające warunki, o których mowa w ust. 1 pkt

3, proporcjonalnie do udziału kwoty wpłaty dokonanej przez gminę w łącznej kwocie

wpłat dokonanych przez wszystkie gminy spełniające warunki, o których mowa w ust.

1 pkt 3;

2)

część rezerwy pochodzącą z nienależnych kwot subwencji ogólnej, o których mowa w art.

36 ust. 1 pkt 1, rozdziela się między powiaty, które otrzymały w roku bazowym dotację

z budżetu państwa na prowadzenie domów pomocy społecznej, o której mowa w art. 87

ust. 1, proporcjonalnie do wysokości udziału dotacji otrzymanych przez powiat w łącznej

kwocie dotacji na ten cel otrzymanych przez wszystkie powiaty.

5.

Podział rezerwy, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1, następuje nie później niż do

dnia 16 grudnia roku budżetowego.

6.

Podstawę do wyliczenia dochodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, stanowią liczba mieszkańców

oraz w odniesieniu do

1)

gmin - dochody podatkowe, o których mowa w art. 20 ust. 3, za rok bazowy ustalone

z uwzględnieniem art. 32 ust. 3, powiększone o część wyrównawczą i część równoważącą

subwencji ogólnej ustalone na rok budżetowy i pomniejszone o wpłaty, o których mowa

w art. 29, ustalone na rok budżetowy;

2)

powiatów - dochody podatkowe, o których mowa w art. 22 ust. 3, za rok bazowy, powiększone

o część wyrównawczą i część równoważącą subwencji ogólnej ustalone na rok budżetowy

i pomniejszone o wpłaty, o których mowa w art. 30, ustalone na rok budżetowy;

3)

województw - dochody podatkowe, o których mowa w art. 24 ust. 3, za rok bazowy, powiększone

o część wyrównawczą i część regionalną subwencji ogólnej ustalone na rok budżetowy

i pomniejszone o wpłaty, o których mowa w art. 70a, ustalone na rok budżetowy.

7.

Do wyliczenia dochodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz wydatków, o których mowa

w ust. 1 pkt 2 lit. a, przyjmuje się dochody i wydatki wykazane za rok bazowy w sprawozdaniach

jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek sporządzenia wynika z przepisów

o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości budżetowej, z uwzględnieniem korekt

złożonych do właściwych regionalnych izb obrachunkowych, w terminie do dnia 30 czerwca

roku budżetowego, a jeżeli podział rezerwy, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1,

następuje przed dniem 1 sierpnia roku budżetowego - z uwzględnieniem korekt, które

wpłynęły do urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych

do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonywany jest podział.

1.

W przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji

ogólnej jest wyższa od należnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych,

w drodze decyzji

1)

zmniejsza o odpowiednią kwotę część oświatową subwencji ogólnej w zakresie subwencji

na rok budżetowy oraz potrąca z kolejnej raty nienależnie otrzymaną kwotę, wynikającą

ze zmniejszenia tej części subwencji, a jeżeli nienależnie otrzymana kwota jest wyższa

od jednej raty - wstrzymuje przekazywanie rat, bądź gdy nienależnie otrzymana kwota

jest wyższa od kwoty pozostałej do przekazania do końca roku budżetowego - wstrzymuje

przekazywanie rat i zobowiązuje do zwrotu pozostałej części nienależnej kwoty części

subwencji;

2)

zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka ta

dokonała wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot - w zakresie subwencji za lata

poprzedzające rok budżetowy.

1a.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

1b.

Jeżeli nienależna kwota części oświatowej subwencji ogólnej, o której mowa w ust.

1, jest niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na rok budżetowy,

minister właściwy do spraw finansów publicznych nie dokonuje czynności, o których

mowa w ust. 1.

2.

W przypadku określonym w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych zawiadamia

właściwą regionalną izbę obrachunkową o zmniejszeniu kwoty części oświatowej subwencji

ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego.

3.

Kwoty, o których mowa w ust. 1, uzyskane nienależnie przez jednostkę samorządu terytorialnego

1)

ustalone na rok budżetowy - podlegają zwrotowi do budżetu państwa i zwiększają kwotę

rezerwy, o której mowa w art. 28 ust. 2;

2)

za lata poprzedzające rok budżetowy - podlegają zwrotowi do budżetu państwa i stanowią

wydatek budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

4.

Jeżeli do bazy danych systemu informacji oświatowej, o którym mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej, zostały przekazane nieprawdziwe dane i jednostka samorządu terytorialnego otrzymała

część oświatową subwencji ogólnej w kwocie niższej od należnej - jednostce tej nie

przysługuje zwiększenie części oświatowej subwencji ogólnej, o której mowa w art.

33 ust. 1 pkt 2.

5.

Przepis art. 36 ust. 8 stosuje się odpowiednio.

1.

O ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, do nienależnie otrzymanych przez jednostki

samorządu terytorialnego kwot części subwencji ogólnej stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem art. 57 tej ustawy oraz

1)

art. 55 § 2 i rozdziału 7a tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w roku

budżetowym kwot części wyrównawczej, równoważącej lub regionalnej subwencji ogólnej

wraz z odsetkami;

2)

rozdziału 6 i 7a tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w roku budżetowym

kwot części oświatowej subwencji ogólnej;

3)

rozdziału 6 i art. 67a § 1 pkt 3 tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych

w latach poprzedzających rok budżetowy kwot części oświatowej subwencji ogólnej;

4)

art. 67a § 1 pkt 3 tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w latach poprzedzających

rok budżetowy kwot części wyrównawczej, równoważącej lub regionalnej subwencji ogólnej

wraz z odsetkami.

2.

Przewidziane w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa kompetencje organu podatkowego wykonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych.

1.

Części subwencji ogólnej dla nowych jednostek samorządu terytorialnego i wpłaty od

nowych jednostek samorządu terytorialnego oblicza się w następujący sposób

1)

kwoty części wyrównawczej, równoważącej i regionalnej subwencji ogólnej i kwoty wpłat,

obliczone na rok budżetowy dla wszystkich, istniejących w roku poprzedzającym rok

bazowy, jednostek samorządu terytorialnego, leżących na obszarze dzielonych jednostek

samorządu terytorialnego, dzieli się między nowe jednostki samorządu terytorialnego

proporcjonalnie do liczby ich mieszkańców, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego

rok bazowy, z uwzględnieniem zmian w podziale administracyjnym kraju wprowadzonych

po dniu 31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy;

2)

kwoty części oświatowej subwencji ogólnej, obliczone na rok budżetowy dla wszystkich,

istniejących w roku poprzedzającym rok bazowy, jednostek samorządu terytorialnego,

leżących na obszarze dzielonych jednostek samorządu terytorialnego, oblicza się dzieląc

kwoty tej części subwencji, obliczonej zgodnie z art. 28, między nowe jednostki samorządu

terytorialnego, proporcjonalnie do zakresu zadań oświatowych.

1a.

Podziałowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlegają kwoty części subwencji, o

których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2.

1b.

Jeżeli kwota części wyrównawczej, równoważącej lub regionalnej subwencji ogólnej wynikająca

z podziału, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest niższa od minimalnego wynagrodzenia

za pracę, ustalonego na rok budżetowy, minister właściwy do spraw finansów publicznych

nie dokonuje podziału danej części subwencji ogólnej.

2.

Udział we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, zaplanowany na rok budżetowy

dla wszystkich, istniejących w roku poprzedzającym rok bazowy, jednostek samorządu

terytorialnego, leżących na obszarze dzielonych jednostek samorządu terytorialnego,

dzieli się między nowe jednostki samorządu terytorialnego proporcjonalnie do liczby

ich mieszkańców, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy,

z uwzględnieniem zmian w podziale administracyjnym kraju wprowadzonych po dniu 31

grudnia roku poprzedzającego rok bazowy.

3.

W przypadku połączenia jednostek samorządu terytorialnego, kwoty części subwencji

ogólnej i wpłat oraz udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych

dla nowej jednostki samorządu terytorialnego ustala się jako sumy tych kwot ustalonych

dla łączonych jednostek samorządu terytorialnego.

1.

Nowe jednostki samorządu terytorialnego, w terminie jednego miesiąca od dnia podjęcia

decyzji o podziale, w drodze uchwał podjętych przez organy stanowiące wszystkich zainteresowanych

jednostek samorządu terytorialnego, mogą uzgodnić inny, niż określony w art. 39, sposób

podziału ostatecznych kwot części subwencji ogólnej, wpłat oraz planowanego udziału

we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych.

2.

Ustalenie nowego podziału części subwencji ogólnej, wpłat oraz udziału we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych następuje w terminie jednego miesiąca od

dnia otrzymania przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych uchwał, o

których mowa w ust. 1.

1.

Dla gminy powstałej w wyniku połączenia dwóch lub więcej gmin, w drodze zgodnych uchwał,

wskaźnik udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, określony w

art. 4 ust. 2, w okresie 5 lat, począwszy od dnia 1 stycznia roku następującego po

roku, w którym podjęto decyzję o połączeniu, jest zwiększony o pięć punktów procentowych.

1a

Dla gminy powstałej w wyniku połączenia gmin, w drodze zgodnych uchwał, dla której

dochód z tytułu udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych w przeliczeniu na

jednego mieszkańca jest niższy od dochodu z tytułu udziału w podatku dochodowym od

osób fizycznych dla wszystkich gmin w kraju w przeliczeniu na jednego mieszkańca,

wskaźnik udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, określony w

art. 4 ust. 2, w okresie 5 lat, począwszy od dnia 1 stycznia roku następującego po

roku, w którym podjęto decyzje o połączeniu, jest zwiększony o wskaźnik Zg, wyrażony

wzorem

Zg = 5 punktów procentowych × ŚPg/Śg

w którym poszczególne symbole oznaczają

ŚPg - iloraz dochodów z tytułu udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych dla

wszystkich gmin i miast na prawach powiatu w części gminnej w kraju oraz wszystkich

mieszkańców kraju,

Śg - iloraz dochodów z tytułu udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych w nowej

gminie oraz liczby mieszkańców tej gminy.

1b

Wartości oznaczone symbolami ŚPg oraz Śg oblicza się na podstawie danych za rok poprzedzający

rok, w którym podjęto uchwały.

2.

Dla powiatu powstałego w wyniku połączenia dwóch lub więcej powiatów, w drodze zgodnych

uchwał, wskaźnik udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, określony

w art. 5 ust. 2, w okresie 5 lat, począwszy od dnia 1 stycznia roku następującego

po roku, w którym podjęto decyzję o połączeniu, jest zwiększony o pięć punktów procentowych.

2a

Dla powiatu powstałego w wyniku połączenia powiatów, w drodze zgodnych uchwał, dla

którego dochód z tytułu udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych w przeliczeniu

na jednego mieszkańca jest niższy od dochodu z tytułu udziału w podatku dochodowym

od osób fizycznych dla wszystkich powiatów w kraju w przeliczeniu na jednego mieszkańca,

wskaźnik udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, określony w

art. 5 ust. 2, w okresie 5 lat, począwszy od dnia 1 stycznia roku następującego po

roku, w którym podjęto decyzje o połączeniu, jest zwiększony o wskaźnik Zp, wyrażony

wzorem

Zp = 5 punktów procentowych × ŚPp/Śp,

w którym poszczególne symbole oznaczają

ŚPp - iloraz dochodów z tytułu udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych dla

wszystkich powiatów i miast na prawach powiatu w kraju oraz wszystkich mieszkańców

kraju,

Śp - iloraz dochodów z tytułu udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych w nowym

powiecie oraz liczby mieszkańców tego powiatu.

2b

Wartości oznaczone symbolami ŚPp oraz Śp oblicza się na podstawie danych za rok poprzedzający

rok, w którym podjęto uchwały.

3

Dochodów z tytułu zwiększonych udziałów, o których mowa w ust. 1-2a, nie zalicza się

do dochodów podatkowych w rozumieniu ustawy.

1.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać dotacje z budżetu państwa w zakresie,

o którym mowa w przepisach o rozwoju regionalnym.

2.

Oprócz dotacji, o których mowa w ust. 1, jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać

dotacje celowe z budżetu państwa na dofinansowanie zadań własnych

1)

(uchylony)

2)

z zakresu zadań inwestycyjnych szkół i placówek oświatowych;

3)

związanych z inicjatywami wspierania edukacji na obszarach wiejskich, w tym na stypendia

i pomoc materialną dla młodzieży wiejskiej;

4)

związanych z wdrażaniem reformy systemu oświaty, wyrównywaniem szans edukacyjnych

oraz zapewnianiem kształcenia praktycznego;

5)

realizowanych w celu zagospodarowania nieruchomości Skarbu Państwa przejętych od wojsk

Federacji Rosyjskiej i przekazanych jednostce samorządu terytorialnego na podstawie

przepisów ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zagospodarowaniu nieruchomości Skarbu Państwa przejętych

od wojsk Federacji Rosyjskiej

(Dz. U. poz. 363, z późn. zm.;

5a)

związanych z budową i remontami obiektów sportowych oraz rozwijaniem sportu, w szczególności

wśród dzieci i młodzieży a także sportu osób niepełnosprawnych;

5b)

(uchylony)

5c)

związanych z budową, remontami i utrzymaniem strzelnic oraz rozwijaniem sportu strzeleckiego,

w szczególności wśród dzieci i młodzieży oraz organizacji proobronnych;

5d

związanych z budową infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego oraz

stacji ładowania pojazdów elektrycznych, o których mowa w ustawie z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1124, 1495, 1527 i 1716), wykorzystywanych do wykonywania zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego;

5d)

(uchylony)

6)

o których mowa w odrębnych przepisach - na zasadach w nich określonych.

3.

Dotacje z budżetu państwa na dofinansowanie zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 2,

mogą być udzielane do wysokości 50% planowanych wydatków jednostki samorządu terytorialnego

na realizację danego zadania, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

4.

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego, która otrzymała dotację określoną w ust.

2 pkt 2, nie przeznaczyła w danym roku budżetowym na realizację zadania objętego dofinansowaniem,

środków własnych w wysokości co najmniej 50% planowanych wydatków na jego realizację,

jest obowiązana zwrócić kwotę dotacji w wysokości ustalonej jako różnica między kwotą

otrzymanej dotacji a wysokością wydatków poniesionych ze środków własnych.

5.

Rozliczenie i zwrot dotacji z budżetu państwa, o której mowa w ust. 2 pkt 2, następuje

na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych.

6.

Podziału środków, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, na poszczególne jednostki samorządu

terytorialnego dokonuje, po uzgodnieniu z wojewodami, minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania.

7.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej dokonuje podziału środków, o których

mowa w ust. 2 pkt 5a, oraz przekazuje je jednostkom samorządu terytorialnego.

8.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia, zakres

zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 5a, objętych dofinansowaniem z budżetu państwa

oraz sposób i tryb udzielania dotacji na te zadania, uwzględniając w szczególności

znaczenie i charakter zadań związanych z budową i remontami obiektów sportowych oraz

rozwijaniem sportu przede wszystkim wśród dzieci i młodzieży, a także sportu osób

niepełnosprawnych.

9.

(uchylony)

10.

(uchylony)

11.

Minister Obrony Narodowej może udzielić dotacji z budżetu państwa, o których mowa

w ust. 2 pkt 5c, ze środków wskazanych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2001 r.

o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1453 i 2020).

12.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, zakres zadań, o których

mowa w ust. 2 pkt 5c, objętych dofinansowaniem z budżetu państwa oraz sposób i tryb

udzielania dotacji na te zadania.

13.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 12, Minister Obrony Narodowej uwzględni

znaczenie i charakter zadań związanych z budową i remontami strzelnic oraz rozwijaniem

sportu strzeleckiego, w szczególności wśród dzieci i młodzieży oraz organizacji proobronnych,

konieczność efektywnego wykorzystania oraz rozliczenia przez jednostki samorządu terytorialnego

otrzymanych w formie dotacji środków budżetowych, a także zachowania dyscypliny finansów

publicznych.

14

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania dotacji

z budżetu państwa na zadania, o których mowa w ust. 2 pkt 5d, uwzględniając konieczność

efektywnego wykorzystania oraz rozliczenia przez jednostki samorządu terytorialnego

środków budżetowych otrzymanych w formie dotacji oraz zabezpieczenia przez te jednostki

udziału własnych środków w planowanych inwestycjach.

14.

(uchylony)

1.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać dotacje na budowę i remonty pomników

upamiętniających tradycję, chwałę i sławę oręża polskiego.

2.

Minister Obrony Narodowej może udzielić dotacji z budżetu państwa, o których mowa

w ust. 1, ze środków wskazanych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie

i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, zakres zadań, o których

mowa w ust. 1, objętych dofinansowaniem z budżetu państwa oraz sposób i tryb udzielania

dotacji na te zadania.

4.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, Minister Obrony Narodowej uwzględni

znaczenie i charakter zadań związanych z budową i remontami pomników upamiętniających

tradycję, chwałę i sławę oręża polskiego, konieczność efektywnego wykorzystania oraz

rozliczenia przez jednostki samorządu terytorialnego otrzymanych w formie dotacji

środków budżetowych, a także zachowania dyscypliny finansów publicznych.

1.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać dotacje na zadania objęte mecenatem

państwa w dziedzinie kultury.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia

1)

zakres zadań objętych mecenatem państwa w dziedzinie kultury, na które jednostki samorządu

terytorialnego mogą otrzymywać dotacje;

2)

sposób i tryb przyznawania dotacji, o których mowa w pkt 1, w tym tryb i terminy składania

oraz kryteria oceny wniosków o ich przyznanie.

3.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego uwzględnia w szczególności znaczenie zadań dla realizowanej

polityki kulturalnej państwa, charakter zadań objętych mecenatem państwa oraz sytuację

finansową jednostki samorządu terytorialnego.

Do rozliczania dotacji z budżetu państwa przeznaczonych w ustawie budżetowej na rok

2018 na dofinansowanie zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego w zakresie

przebudowy, budowy lub remontów dróg powiatowych i dróg gminnych, o których mowa w

art. 42 ust. 2 pkt 5b ustawy zmienianej w art. 42 w brzmieniu dotychczasowym, stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Środki, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 2, są przekazywane zgodnie z procedurami

zawartymi w umowie międzynarodowej lub w umowie z przekazującym środki albo z innymi

procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu.

1.

Na podstawie listy projektów zakwalifikowanych do otrzymania w 2019 r. dotacji, o

której mowa w art. 42 ust. 2 pkt 5b ustawy zmienianej w art. 42 w brzmieniu dotychczasowym,

wojewodowie sporządzają listy zadań rekomendowanych do uzyskania dofinansowania ze

środków Funduszu Dróg Samorządowych, w podziale na drogi gminne i drogi powiatowe,

w tym drogi zarządzane przez prezydentów miast na prawach powiatu.

2.

Listy, o których mowa w ust. 1, obejmują

1)

listę podstawową, na której umieszcza się zadania rekomendowane do dofinansowania

do wysokości środków przeznaczonych na dofinansowanie w danym województwie ustalonej

na podstawie informacji, o której mowa w art. 46 ust. 5;

2)

listę rezerwową, na której umieszcza się zadania rekomendowane do dofinansowania,

które nie zmieściły się w wysokości środków przeznaczonych na dofinansowanie w danym

województwie ustalonej na podstawie informacji, o której mowa w art. 46 ust. 5, do

kwoty stanowiącej równowartość 50% kwoty tych środków.

3.

Sporządzając listy, o których mowa w ust. 1, wojewodowie ustalają wysokość dofinansowania

dla poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego z uwzględnieniem przepisów art.

14 i art. 20 ust. 2.

4.

Wojewodowie przekazują listy, o których mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu do spraw

transportu w terminie 21 dni od dnia otrzymania od tego ministra informacji o wysokości

kwoty przewidzianej w planie finansowym Funduszu Dróg Samorządowych na dane województwo

w celu dofinansowania zadań, o których mowa w ust. 1.

5.

Do udzielenia dofinansowania ze środków Funduszu Dróg Samorządowych na zadania, o

których mowa w ust. 1, przepisy art. 25 ust. 2-4, art. 26-31 oraz art. 38 stosuje

się odpowiednio.

Jednostka samorządu terytorialnego realizująca zadania z zakresu administracji rządowej,

na mocy porozumień zawartych z organami administracji rządowej, otrzymuje od tych

organów dotacje celowe w kwocie wynikającej z zawartego porozumienia.

Jednostka samorządu terytorialnego realizująca zadania z zakresu działania innych

jednostek samorządu terytorialnego, na mocy porozumień zawartych z tymi jednostkami,

otrzymuje od tych jednostek dotacje celowe w kwocie wynikającej z zawartego porozumienia,

o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

1.

Jednostka samorządu terytorialnego może udzielać dotacji innym jednostkom samorządu

terytorialnego na dofinansowanie realizowanych przez nie zadań.

2.

Wysokość dofinansowania określa, w drodze uchwały, organ stanowiący tej jednostki

samorządu terytorialnego, która udziela dotacji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 16 w zakresie art. 23s ust. 4 i art. 2 pkt 9 w zakresie art. 11g ust. 4

oraz art. 25, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 30 i art. 31, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Szczegółowe zasady i terminy przekazywania dotacji na realizację przez jednostkę samorządu

terytorialnego zadań na mocy porozumień, o których mowa w art. 45 i 46, określają

te porozumienia.

1.

Jednostka samorządu terytorialnego wykonująca zadania zlecone z zakresu administracji

rządowej oraz inne zadania zlecone ustawami otrzymuje z budżetu państwa dotacje celowe

w wysokości zapewniającej realizację tych zadań.

2.

Na realizację zadań wykonywanych przez straże i inspekcje, o których mowa w ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, powiat otrzymuje dotacje celowe z budżetu państwa w wysokości zapewniającej ich

realizację przez te straże i inspekcje.

3.

Kwoty dotacji celowych, o których mowa w ust. 1, ustala się zgodnie z zasadami przyjętymi

w budżecie państwa do określania wydatków podobnego rodzaju.

4.

Dotacje celowe, o których mowa w ust. 1, są przekazywane przez wojewodów, o ile odrębne

przepisy nie stanowią inaczej, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

5.

Dotacje celowe, o których mowa w ust. 1, powinny być przekazywane w sposób umożliwiający

pełne i terminowe wykonanie zlecanych zadań.

6.

W przypadku niedotrzymania warunku określonego w ust. 5, jednostce samorządu terytorialnego

przysługuje prawo dochodzenia należnego świadczenia wraz z odsetkami w wysokości ustalonej

jak dla zaległości podatkowych, w postępowaniu sądowym.

Podziału dotacji celowych, o których mowa w art. 49 ust. 1, na poszczególne jednostki

samorządu terytorialnego dla gmin i powiatów dokonuje wojewoda, o ile odrębne przepisy

nie stanowią inaczej.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego decyduje o przeznaczeniu dotacji,

otrzymanych z budżetu państwa na podstawie odrębnych przepisów, stanowiących zwrot

poniesionych wydatków na realizację zadań określonych w tych przepisach oraz dotacji

z tytułu rekompensaty utraconych dochodów własnych.

1.

Z budżetu państwa mogą być udzielane właściwym jednostkom samorządu terytorialnego

dotacje celowe na realizację zadań związanych z usuwaniem bezpośrednich zagrożeń dla

bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz z usuwaniem skutków powodzi i osuwisk ziemnych

oraz usuwaniem skutków innych klęsk żywiołowych.

2.

Dotacje, o których mowa w ust. 1, mogą być udzielane również na budowę mieszkań komunalnych

niezbędnych do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych poszkodowanych w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem

skutków powodzi

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1317).

(pominięte)

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5 ust.

1 pkt 1, 2, 4 i 5 oraz art. 40 i art. 41, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2019 r.

2.

Ustawa traci moc z dniem 1 stycznia 2029 r.

1

W latach 2015-2021 wpłat do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną

subwencji ogólnej dla województw, dokonują województwa, w których wskaźnik W jest

większy niż 125% wskaźnika Ww.

2.

Kwotę rocznej wpłaty oblicza się mnożąc liczbę mieszkańców województwa przez kwotę

wynoszącą

1)

49% nadwyżki wskaźnika W ponad 125% wskaźnika Ww - dla województw, w których wskaźnik

W jest nie większy niż 150% wskaźnika Ww;

2)

12,25% wskaźnika Ww, powiększoną o 59% nadwyżki wskaźnika W ponad 150% wskaźnika Ww

- dla województw, w których wskaźnik W jest większy niż 150% wskaźnika Ww.

3.

Kwota rocznej wpłaty, obliczona w sposób określony w ust. 2, nie może przekroczyć

35% dochodów podatkowych województwa z roku poprzedzającego rok bazowy.

4.

Jeżeli dochody województwa dokonującego wpłat, o których mowa w ust. 1, z tytułu udziału

we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych i we wpływach z podatku dochodowego

od osób prawnych ustalone jako suma tych dochodów uzyskanych w drugim półroczu roku

bazowego i w pierwszym półroczu roku budżetowego będą niższe o więcej niż 10% w porównaniu

do tych dochodów uzyskanych łącznie w drugim półroczu roku poprzedzającego rok bazowy

i w pierwszym półroczu roku bazowego, województwo dokonuje wpłat niższych o 10%.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 30 września roku

budżetowego

1)

dokonuje porównania dochodów, o których mowa w ust. 4, wykazanych w sprawozdaniach,

których obowiązek sporządzenia wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie

sprawozdawczości budżetowej, oraz w informacjach posiadanych przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych;

2)

informuje województwa spełniające warunek, o którym mowa w ust. 4, o obniżonej kwocie

wpłat.

1

W latach 2015-2021 część regionalną subwencji ogólnej dla województw ustala się w

wysokości łącznej kwoty wpłat województw ustalonych zgodnie z art. 70a ust. 1-3.

2.

Kwotę części regionalnej, o której mowa w ust. 1, otrzymują województwa, w których

dochody podatkowe powiększone o część wyrównawczą subwencji ogólnej, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca, są niższe od 125% wskaźnika Ww.

3.

Kwotę stanowiącą 52% części regionalnej, o której mowa w ust. 1, dzieli się między

województwa, w których stopa bezrobocia jest wyższa niż 110% średniej stopy bezrobocia

w kraju.

4.

Wysokość należnej województwu kwoty, o której mowa w ust. 3, oblicza się w następujący

sposób

1)

ustala się województwa, w których stopa bezrobocia jest wyższa niż 110% średniej stopy

bezrobocia w kraju;

2)

oblicza się - dla kraju - procentowy udział w ogólnej liczbie bezrobotnych liczby

bezrobotnych w następujących przedziałach wiekowych

a)

przedział I - do 24 lat,

b)

przedział II - 25-34 lat,

c)

przedział III - 35-44 lat,

d)

przedział IV - 45-54 lat,

e)

przedział V - 55 i więcej lat

- zwanych dalej „przedziałami”;

3)

oblicza się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - procentowy udział

w ogólnej liczbie bezrobotnych w tym województwie liczby bezrobotnych w poszczególnych

przedziałach;

4)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - przedziały, w których

procentowy udział liczby bezrobotnych w określonym wieku w ogólnej liczbie bezrobotnych

jest większy niż ustalony dla kraju, odrębnie dla każdego przedziału, udział procentowy

bezrobotnych w danym przedziale w ogólnej liczbie bezrobotnych;

5)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - przeliczeniową

liczbę bezrobotnych w województwie dla przedziałów ustalonych zgodnie z pkt 4

a)

dla przedziału I - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,75 i liczby bezrobotnych w tym

przedziale w województwie,

b)

dla przedziału II - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,65 i liczby bezrobotnych w

tym przedziale w województwie,

c)

dla przedziału III - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,45 i liczby bezrobotnych w

tym przedziale w województwie,

d)

dla przedziału IV - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,25 i liczby bezrobotnych w

tym przedziale w województwie,

e)

dla przedziału V - równą liczbie bezrobotnych w tym przedziale w województwie;

6)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - ogólną przeliczeniową

liczbę bezrobotnych, stanowiącą sumę przeliczeniowych liczb bezrobotnych w przedziałach,

ustalonych zgodnie z pkt 4;

7)

ustala się - dla województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - łączną przeliczeniową liczbę

bezrobotnych, stanowiącą sumę ogólnych przeliczeniowych liczb bezrobotnych;

8)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - z dokładnością

do dziesiątego miejsca po przecinku współczynnik udziału ogólnej przeliczeniowej liczby

bezrobotnych w łącznej przeliczeniowej liczbie bezrobotnych;

9)

współczynnik udziału obliczony dla danego województwa mnoży się przez wskaźnik 0,52

i łączną kwotę części regionalnej, o której mowa w ust. 1;

10)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 9 jest wyższa od różnicy między kwotą

ustaloną jako iloczyn 125% wskaźnika Ww i liczby mieszkańców tego województwa a dochodami

podatkowymi za rok poprzedzający rok bazowy, powiększonymi o część wyrównawczą subwencji

ogólnej, wyliczoną na rok budżetowy w sposób określony w art. 24, to wysokość należnej

województwu kwoty jest równa tej różnicy, a nadwyżkę środków dzieli się między wszystkie

województwa w sposób określony w ust. 6;

11)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 9 jest niższa od różnicy między kwotą

ustaloną jako iloczyn 125% wskaźnika Ww i liczby mieszkańców tego województwa a dochodami

podatkowymi za rok poprzedzający rok bazowy, powiększonymi o część wyrównawczą subwencji

ogólnej, wyliczoną na rok budżetowy w sposób określony w art. 24, to wysokość należnej

województwu kwoty jest równa kwocie obliczonej w sposób określony w pkt 9.

5.

Kwotę stanowiącą 48% części regionalnej, o której mowa w ust. 1, dzieli się między

województwa, w których dochody podatkowe za rok poprzedzający rok bazowy, powiększone

o część wyrównawczą subwencji ogólnej, wyliczoną na rok budżetowy w sposób określony

w art. 24, i kwotę części regionalnej, wyliczoną na rok budżetowy zgodnie z ust. 4,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca, są niższe od 125% wskaźnika Ww.

6.

Wysokość należnej województwu kwoty, o której mowa w ust. 5, oblicza się w następujący

sposób

1)

dla danego województwa oblicza się kwotę stanowiącą sumę dochodów podatkowych za rok

poprzedzający rok bazowy, części wyrównawczej subwencji ogólnej wyliczonej na rok

budżetowy i kwoty części regionalnej wyliczonej na rok budżetowy zgodnie z ust. 4,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca;

2)

dla województw spełniających warunek, o którym mowa w ust. 5, oblicza się różnicę

między 125% wskaźnika Ww a kwotą obliczoną zgodnie z pkt 1;

3)

oblicza się iloczyn różnicy dochodów wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i liczby

mieszkańców województwa, zwany dalej „kwotą dochodów do uzupełnienia”;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty wyliczonej w sposób określony w pkt 3 w łącznej kwocie dochodów do uzupełnienia

województw spełniających warunek, o którym mowa w ust. 5;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez wskaźnik

0,48 i łączną kwotę części regionalnej, o której mowa w ust. 1;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, to wysokość kwoty należnej województwu jest równa kwocie dochodów do

uzupełnienia obliczonej dla województwa w sposób określony w pkt 5, a pozostałe środki

przeznaczone są na zmniejszenie wpłat wyliczonych zgodnie z art. 70a, proporcjonalnie

do udziału kwoty wpłat danego województwa w łącznej kwocie wpłat województw;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, to wysokość kwoty należnej województwu jest równa kwocie wyliczonej

w sposób określony w pkt 5.

7.

Część regionalna subwencji ogólnej dla danego województwa stanowi sumę kwot obliczonych

zgodnie z ust. 4 i 6.

1.

W latach 2015-2019 w budżecie państwa tworzy się rezerwę celową przeznaczoną na dotacje

dla województw na dofinansowanie budowy, przebudowy, remontu, utrzymania, ochrony

dróg wojewódzkich i zarządzania tymi drogami, którą dysponuje minister właściwy do

spraw finansów publicznych.

2.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, ustala się w wysokości 268 000 tys. zł.

2a.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, na rok 2016 ustala się w wysokości 210 000 tys. zł.

2b.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, na rok 2017 ustala się w wysokości 225 000 tys. zł.

2c.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, na rok 2018 i 2019 ustala się w ustawie budżetowej

w wysokości zapewniającej, aby dochody województw z tytułu części wyrównawczej i części

regionalnej subwencji ogólnej pomniejszone o wpłaty do budżetu państwa z przeznaczeniem

na część regionalną subwencji ogólnej nie były niższe niż dochody z tych tytułów wyliczone

na podstawie art. 24 i art. 25, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 14 listopada

2014 r., pomniejszone o wpłaty do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną

subwencji ogólnej, wyliczone zgodnie z art. 31, w brzmieniu obowiązującym przed dniem

14 listopada 2014 r.

3.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, rozdziela minister właściwy do spraw finansów publicznych

w sposób określony w ust. 4, między województwa, w których powierzchnia dróg wojewódzkich,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca województwa, jest wyższa od powierzchni dróg

wojewódzkich w kraju, w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1, rozdziela się między województwa w następujący sposób

1)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, wskaźnik równy ilorazowi

powierzchni dróg wojewódzkich w kraju i liczby mieszkańców kraju;

2)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, dla danego województwa

wskaźnik równy ilorazowi powierzchni dróg wojewódzkich w województwie i liczby mieszkańców

tego województwa;

3)

ustala się województwa, dla których wskaźnik określony w pkt 2 jest wyższy niż wskaźnik

określony w pkt 1;

4)

oblicza się - dla województw ustalonych zgodnie z pkt 3 - sumę wskaźników, o których

mowa w pkt 2;

5)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku - dla każdego z województw

ustalonych zgodnie z pkt 3 - współczynnik udziału wskaźnika, o którym mowa w pkt 2,

w sumie wskaźników obliczonej zgodnie z pkt 4;

6)

wysokość kwoty należnej województwu oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 5, i kwoty, o której mowa odpowiednio w ust.

2-2c.

5.

Środki rezerwy, o której mowa w ust. 1, są przekazywane dla województw w formie dotacji

celowej, której wysokość nie może stanowić więcej niż 98% kosztów realizacji zadań.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych informuje o wysokości dotacji celowej

właściwe województwa oraz wojewodów w terminach określonych w art. 33 ust. 1 pkt 1

i 2. Przepis art. 33 ust. 1a stosuje się odpowiednio.

7.

Wojewoda, po otrzymaniu informacji o rocznej kwocie dotacji celowej wynikającej z

ustawy budżetowej, sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych wniosek o uruchomienie środków budżetu państwa.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych na podstawie wniosku, o którym mowa

w ust. 7, dokonuje zwiększenia wydatków w części budżetu państwa będącej w dyspozycji

wojewody.

9.

Wojewoda udziela województwu dotacji celowej w kwocie nie wyższej niż określona w

informacji przekazanej w terminie, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2. Do rozliczenia

i zwrotu dotacji udzielonej województwom stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649 i 2020).

1.

W latach 2020 i 2021 w budżecie państwa tworzy się rezerwę subwencji ogólnej z przeznaczeniem

dla województw na dofinansowanie budowy, przebudowy, remontu, utrzymania, ochrony

dróg wojewódzkich i zarządzania tymi drogami, którą dysponuje minister właściwy do

spraw finansów publicznych.

2.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, ustala się w ustawie budżetowej w wysokości zapewniającej,

aby dochody województw z tytułu części wyrównawczej i części regionalnej subwencji

ogólnej pomniejszone o wpłaty do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną

subwencji ogólnej nie były niższe niż dochody z tych tytułów wyliczone na podstawie

art. 24 i art. 25, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 14 listopada 2014 r., pomniejszone

o wpłaty do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej,

wyliczone zgodnie z art. 31, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 14 listopada 2014 r.

3.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, rozdziela minister właściwy do spraw finansów publicznych

w sposób określony w ust. 4, między województwa, w których powierzchnia dróg wojewódzkich,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca województwa, jest wyższa od powierzchni dróg

wojewódzkich w kraju, w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1, rozdziela się między województwa w następujący sposób

1)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, wskaźnik równy ilorazowi

powierzchni dróg wojewódzkich w kraju i liczby mieszkańców kraju;

2)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, dla danego województwa

wskaźnik równy ilorazowi powierzchni dróg wojewódzkich w województwie i liczby mieszkańców

tego województwa;

3)

ustala się województwa, dla których wskaźnik określony w pkt 2 jest wyższy niż wskaźnik

określony w pkt 1;

4)

oblicza się - dla województw ustalonych zgodnie z pkt 3 - sumę wskaźników, o których

mowa w pkt 2;

5)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku - dla każdego z województw

ustalonych zgodnie z pkt 3 - współczynnik udziału wskaźnika, o którym mowa w pkt 2,

w sumie wskaźników obliczonej zgodnie z pkt 4;

6)

wysokość kwoty należnej województwu oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 5, i kwoty, o której mowa w ust. 2.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych informuje o wysokości środków z rezerwy

subwencji ogólnej właściwe województwa w terminach określonych w art. 33 ust. 1 pkt

1 i 2. Przepis art. 33 ust. 1a stosuje się odpowiednio.

(pominięte)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r., z wyjątkiem

1)

art. 67, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 27 lipca 2019 r.;

2)

art. 19 pkt 2 i 3 oraz art. 57, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu

ogłoszenia;

3)

art. 2 pkt 2 i 18-21, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;

4)

art. 62 pkt 1, 4 i 5, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

5)

art. 1 pkt 1-3, art. 55 oraz art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2020 r.;

6)

art. 33 pkt 2 i 4, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2020 r.;

7)

art. 62 pkt 6 lit. a tiret trzecie, lit. b i e i pkt 7 oraz art. 73 ust. 1-8, które

wchodzą w życie z dniem 1 października 2020 r.;

8)

art. 14

a)

pkt 1

-

lit. a i lit. b w zakresie uchylonego art. 4ba ust. 6,

-

lit. c w zakresie dodanego art. 4ba ust. 9,

b)

pkt 4

-

lit. a i lit. b w zakresie uchylonego art. 43d ust. 2,

-

lit. c w zakresie dodanego art. 43d ust. 6,

c)

pkt 5,

d)

pkt 6 w zakresie dodanego art. 43f ust. 1-3 i 5

- które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2021 r.;

9)

art. 63 pkt 1 lit. b i pkt 2 oraz art. 68, które wchodzą w życie z dniem wystąpienia

Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o której mowa w art.

50 ust. 2 zdanie drugie Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. poz. 864).

1.

Powiat, który prowadzi lub zleca prowadzenie ponadgminnych domów pomocy społecznej,

zwanych dalej „domami”, otrzymuje dotacje celowe z budżetu państwa, według zasad określonych

w ust. 2-4.

2.

Dotacja przysługuje powiatowi, który prowadzi lub zleca prowadzenie domu, w którym

przebywają mieszkańcy przyjęci do tego domu przed dniem 1 stycznia 2004 r., a także

powiatowi, który przyjmie do domu osoby ze skierowaniami wydanymi przed tym dniem.

3.

Dotacja, o której mowa w ust. 1, jest przekazywana w okresach miesięcznych.

4.

Wojewoda przekazuje kwotę dotacji dla powiatu na podstawie informacji o aktualnej

liczbie mieszkańców domów, o których mowa w ust. 2, i miesięcznych kosztach utrzymania

tej liczby mieszkańców, uzyskanych za miesiąc poprzedzający miesiąc, na który jest

ustalana dotacja.

5.

Miesięczną kwotę dotacji dla powiatu ustala się w wysokości odpowiadającej iloczynowi

liczby mieszkańców domów, o których mowa w ust. 2, w powiecie i średniego miesięcznego

kosztu utrzymania w domu, pomniejszonemu o dochody uzyskiwane z odpłatności za pobyt

w domu za mieszkańca, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Do wyliczenia dotacji przyjmuje się średni miesięczny koszt utrzymania w domu nie

wyższy jednak niż średnia miesięczna kwota dotacji wyliczona dla województwa.

7.

Średnią miesięczną kwotę dotacji dla województwa stanowi ustalana w budżecie wojewody

miesięczna kwota dotacji przeznaczona na działalność domów, ustalona zgodnie z ust.

5, bez wydatków inwestycyjnych, podzielona przez liczbę mieszkańców w tych domach.

8.

Osoby przyjęte do domu pomocy społecznej przed dniem 1 stycznia 2004 r. oraz osoby

posiadające skierowania do domu pomocy społecznej wydane przed dniem 1 stycznia 2004 r.

ponoszą opłatę na dotychczasowych zasadach.

9.

Zasady określone w ust. 1-8 stosuje się odpowiednio w przypadku przejęcia przez samorząd

województwa domu pomocy społecznej na podstawie umowy z właściwym powiatem.

(pominięty)

1.

Udział gmin we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w

art. 4 ust. 2, zmniejsza się o liczbę punktów procentowych odpowiadających iloczynowi

3,81 punktu procentowego i wskaźnika obliczonego łącznie dla całego kraju, według

zasad określonych w ust. 2.

2.

Wskaźnik, o którym mowa w ust. 1, ustala się dzieląc liczbę mieszkańców przyjętych

przed dniem 1 stycznia 2004 r. do domów pomocy społecznej, według stanu na dzień 30

czerwca roku bazowego, przez liczbę mieszkańców przyjętych przed dniem 1 stycznia

2004 r., według stanu na dzień 31 grudnia 2003 r.

3.

Dla 2004 r. wskaźnik, o którym mowa w ust. 1, wynosi 0,95.

(pominięty)

Jednostki samorządu terytorialnego zobowiązane do dokonania wpłat do budżetu państwa,

o których mowa w art. 2931, przekazują pierwszą ratę tych wpłat w terminie do dnia 31 stycznia 2004 r.

(pominięte)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z tym że art. 33 ust. 1 pkt 1,

art. 34 ust. 1 pkt 1, art. 55, art. 69 pkt 5, art. 97, art. 98, art. 99 i art. 100

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia

1.

Prognozę zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego na krajowym

i wojewódzkim rynku pracy, o której mowa w art. 46b ust. 1 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględnia się po raz pierwszy w podziale

części oświatowej subwencji ogólnej między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego

na 2020 r. przy różnicowaniu kwot ustalanych na uczniów objętych kształceniem zawodowym.

2.

W 2019 r. prognozę, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania

ogłasza nie później niż do dnia 31 marca 2019 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r., z wyjątkiem

1)

art. 80 pkt 11-15, art. 83 pkt 3, 10 i 12-15, art. 86 pkt 5 i 11-14, art. 87 pkt 2,

4 i 5, art. 88, art. 89, art. 91 ust. 1 i art. 145, które wchodzą w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 54-69, art. 80 pkt 2, 4-10 i pkt 16 w zakresie art. 85b, art. 85, art. 86 pkt

8, art. 87 pkt 11-13 i art. 112-120, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2018 r.;

3)

art. 76 pkt 1-14, pkt 17 lit. b, pkt 22, 23, pkt 28 w zakresie art. 61, pkt 37 lit.

a w zakresie art. 91b ust. 2 pkt 1 i 2 oraz lit. b i c, pkt 38 lit. b, art. 83 pkt

4 i pkt 11 lit. a tiret drugie, art. 86 pkt 4 oraz art. 144, które wchodzą w życie

z dniem 1 września 2018 r.;

4)

art. 35 ust. 4 i 5, art. 70, art. 76 pkt 33 i pkt 37 lit. a w zakresie art. 91b ust.

2 pkt 3 i 4, art. 80 pkt 17 w zakresie art. 90r i art. 81 w zakresie art. 28 ust.

6 pkt 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

5)

(uchylony)

1.

Dotychczasowe niepubliczne szkoły ponadgimnazjalne i niepubliczne szkoły ponadpodstawowe,

które rozpoczęły prowadzenie kwalifikacyjnego kursu zawodowego po dniu 31 grudnia

2018 r. w oparciu o podstawę programową kształcenia w zawodach szkolnictwa zawodowego,

o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2a ustawy zmienianej

w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 września 2017 r., lub podstawę programową

kształcenia w zawodach szkolnictwa zawodowego, o której mowa w przepisach wydanych

na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

otrzymują na każdego słuchacza kursu, który zdał egzamin potwierdzający kwalifikacje

w zawodzie w zakresie danej kwalifikacji, dotację z budżetu powiatu w wysokości stanowiącej

sumę kwoty przewidzianej w części oświatowej subwencji ogólnej dla powiatu na takiego

słuchacza kwalifikacyjnego kursu zawodowego, który uczestniczył w kursie, oraz kwoty

przewidzianej w części oświatowej subwencji ogólnej dla powiatu na takiego słuchacza

kwalifikacyjnego kursu zawodowego, który zdał ten egzamin.

2.

Do dotacji, o której mowa w ust. 1, przepisy ustawy zmienianej w art. 44, w brzmieniu

dotychczasowym, w zakresie dotyczącym art. 31, stosuje się odpowiednio.

1.

Prowadzone przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz

osoby fizyczne dotychczasowe publiczne szkoły ponadgimnazjalne i publiczne szkoły

ponadpodstawowe, które rozpoczęły prowadzenie kwalifikacyjnego kursu zawodowego po

dniu 31 grudnia 2018 r. w oparciu o podstawę programową kształcenia w zawodach szkolnictwa

zawodowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2a

ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 września 2017 r.,

lub podstawę programową kształcenia w zawodach szkolnictwa zawodowego, o której mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1,

otrzymują na każdego słuchacza kwalifikacyjnego kursu zawodowego, który zdał egzamin

potwierdzający kwalifikacje w zawodzie w zakresie danej kwalifikacji, dotację z budżetu

powiatu w wysokości kwoty przewidzianej w części oświatowej subwencji ogólnej dla

powiatu na takiego słuchacza kwalifikacyjnego kursu zawodowego, który zdał ten egzamin.

Dotację ustala się w wysokości kwoty przewidzianej w części oświatowej subwencji ogólnej

w roku budżetowym, w którym słuchacz ukończył ten kurs.

2.

Do dotacji, o której mowa w ust. 1, przepisy ustawy zmienianej w art. 44, w brzmieniu

dotychczasowym, w zakresie dotyczącym art. 31, stosuje się odpowiednio.

1.

Prowadzone przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz

osoby fizyczne dotychczasowe publiczne szkoły ponadgimnazjalne i publiczne szkoły

ponadpodstawowe, które rozpoczęły prowadzenie kwalifikacyjnego kursu zawodowego po

dniu 31 grudnia 2018 r. w oparciu o podstawę programową kształcenia w zawodach szkolnictwa

zawodowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2a

ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 września 2017 r.

lub podstawę programową kształcenia w zawodach szkolnictwa zawodowego, o której mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1,

otrzymują na każdego słuchacza kwalifikacyjnego kursu zawodowego, dotację z budżetu

powiatu w wysokości kwoty przewidzianej w części oświatowej subwencji ogólnej dla

powiatu na takiego słuchacza kwalifikacyjnego kursu zawodowego, który uczestniczy

w tym kursie. Dotację ustala się w wysokości kwoty przewidzianej w części oświatowej

subwencji ogólnej w roku budżetowym, w którym rozpoczyna się ten kurs.

2.

Do dotacji, o której mowa w ust. 1, przepisy ustawy zmienianej w art. 44, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, w zakresie dotyczącym art. 31 ust. 1, stosuje się odpowiednio.

Do podziału części oświatowej subwencji ogólnej na 2019 r. przyjmuje się dane zgromadzone

w systemie informacji oświatowej, o którym mowa w art. 105 ustawy zmienianej w art.

31.

Do podziału części oświatowej subwencji ogólnej na 2022 r. nie uwzględnia się liczby

słuchaczy, niebędących słuchaczami niepełnosprawnymi, którzy uzyskali świadectwo dojrzałości

lub certyfikat kwalifikacji zawodowej w branżowej szkole II stopnia, niebędącej szkołą

specjalną, o których mowa w art. 28 ust. 6 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 23, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2019 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 20 lit. a, art. 4 pkt 2-5, art. 31 pkt 4, pkt 5 lit. e, pkt 10, pkt 15

lit. c i pkt 24, art. 41 pkt 2 i 3 oraz art. 89, które wchodzą w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 25 lit. a, art. 2 pkt 75, pkt 101 lit. c i pkt 107, art. 6 pkt 2 lit. b

w zakresie art. 3 pkt 2b, pkt 5, 7-9, 16, 17 i 21 oraz art. 41 pkt 8, które wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 1 pkt 17, 18, pkt 20 lit. b-e, pkt 23 w zakresie art. 46b, pkt 26 lit. a i b,

pkt 29, 30, pkt 34 lit. e, pkt 35 lit. b, pkt 36, pkt 37 lit. b i c, pkt 45, pkt 51

lit. f, pkt 58-73, pkt 77 lit. c i lit. j w zakresie art. 168 ust. 14 i 15, pkt 79

lit. c i pkt 80, art. 2 pkt 2 lit. f, pkt 4 lit. a, pkt 6 lit. b, pkt 8, 14, 15, pkt

16 lit. a, pkt 17-26, pkt 73 lit. a, b i lit. c w zakresie ust. 3a, art. 6 pkt 3,

pkt 11, pkt 18 lit. c, pkt 24 lit. a, art. 9, art. 10, art. 17, art. 23 pkt 1 w zakresie

art. 28 ust. 6 pkt 7, art. 23 pkt 2 w zakresie art. 28 ust. 6 pkt 8, art. 25 pkt 4

lit. a i pkt 4 lit. b w zakresie art. 22 ust. 5a i 5c, art. 25 pkt 11 i 12, art. 30

pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b i pkt 6-15, art. 31 pkt 13, 16-18, 20 i 22, art. 38, art.

41 pkt 1, 4-7, 9-11 i 21-23, art. 44 pkt 1 lit. e, pkt 2, 4-8, pkt 10 lit. a i b,

pkt 11-13, 15, 16, pkt 17 lit. a tiret pierwsze i tiret drugie w zakresie art. 35

ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 17 lit. a tiret trzecie, pkt 17 lit. c i d, pkt 18 lit. a

i lit. b tiret pierwsze i drugie, pkt 19-28 i pkt 34-36, art. 46 pkt 2 lit. a w zakresie

art. 70 ust. 3 pkt 1 i 2 oraz zdania drugiego i ust. 4, art. 46 pkt 2 lit. b i c,

art. 47-81, art. 90, art. 92, art. 93, art. 95, art. 97, art. 98, art. 100, art. 102-118,

art. 120, art. 121, art. 129, art. 132, art. 135, art. 137, art. 138, art. 140-142,

art. 143, art. 144, art. 146, art. 147, art. 150-152, art. 153, art. 155-159, art.

162 oraz art. 164-169, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

4)

art. 2 pkt 16 lit. b, art. 23 pkt 1 w zakresie art. 28 ust. 6 pkt 6, art. 23 pkt 2

w zakresie art. 28 ust. 6 pkt 9, art. 44 pkt 17 lit. a tiret drugie w zakresie art.

35 ust. 1 pkt 1 lit. a i aa, pkt 17 lit. b i pkt 18 lit. b tiret trzecie oraz art.

119, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;

5)

(uchylony)

6)

art. 6 pkt 1 lit. b, pkt 2 lit. a, pkt 2 lit. b w zakresie art. 3 pkt 2a, pkt 2 lit.

c, pkt 6, pkt 10 i pkt 24 lit. c oraz art. 139, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2021 r.;

7)

art. 7, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2021 r.;

8)

art. 31 pkt 21 oraz art. 46 pkt 1 i pkt 2 lit. a w zakresie art. 70 ust. 3 pkt 3 i

4, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2022 r;

9)

art. 1 pkt 40 lit. b i pkt 42, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2022 r.