Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie informacji dotyczących ruchów masowych ziemi

Rozporządzenie określa

1)

sposób ustalania terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których

występują te ruchy;

2)

metody, zakres i częstotliwość prowadzenia obserwacji terenów zagrożonych ruchami

masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy;

3)

informacje, jakie powinien zawierać rejestr terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi

oraz terenów, na których występują te ruchy, zwany dalej „rejestrem”;

4)

sposób prowadzenia, formę i układ rejestru.

1.

Tereny zagrożone ruchami masowymi ziemi oraz tereny, na których występują te ruchy,

ustala się na podstawie terenowego kartowania geologicznego lub map osuwisk i terenów

zagrożonych w skali 1: 10 000, kart rejestracyjnych terenów zagrożonych ruchami masowymi

ziemi oraz kart rejestracyjnych terenów, na których występują ruchy masowe ziemi,

przekazanych przez podmiot pełniący państwową służbę geologiczną na podstawie art. 163 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1064 i 1339).

2.

W celu ustalenia terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których

występują te ruchy, można dodatkowo przeprowadzić w szczególności

1)

wizję w terenie;

2)

wywiad z miejscową ludnością;

3)

analizę dostępnych materiałów kartograficznych, geologicznych, fotogrametrycznych

i teledetekcyjnych.

3.

Po ustaleniu terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują

te ruchy, sporządza się kartę rejestracyjną terenu zagrożonego ruchami masowymi ziemi

albo kartę rejestracyjną terenu, na którym występują ruchy masowe ziemi.

4.

Karty rejestracyjne, o których mowa w ust. 3, wprowadza się do rejestru i aktualizuje

w razie zmiany zawartych w nich informacji, bez zbędnej zwłoki.

1.

Obserwacje terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują

te ruchy, prowadzi się metodą wizji w terenie albo metodą monitoringu.

2.

Metoda monitoringu polega na dokonywaniu pomiarów

1)

powierzchniowego ruchu mas ziemnych przy zastosowaniu pomiarów geodezyjnych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2052), zwana dalej „monitoringiem powierzchniowym”, lub

2)

wgłębnego ruchu mas ziemnych, przy zastosowaniu wgłębnych pomiarów pozwalających na

rozpoznanie liczby, rodzaju i głębokości położenia powierzchni poślizgu, zwana dalej

„monitoringiem wgłębnym”

- w celu określenia prędkości i kierunku przemieszczenia mas ziemnych.

3.

Dla prowadzenia monitoringu, o którym mowa w ust. 2, określa się liczbę i rodzaj punktów

obserwacyjnych.

4.

Obserwacje prowadzi się z częstotliwością stosowną do ryzyka wystąpienia bezpośredniego

zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia, jednakże nie rzadziej niż raz na

3 lata, oraz każdorazowo po powzięciu przez starostę informacji o wystąpieniu ruchów

masowych ziemi.

5.

Z prowadzonych obserwacji sporządza się protokół obserwacji.

1.

Rejestr jest prowadzony w formie elektronicznej bazy danych dostępnej dla starostów

i wójtów (burmistrzów, prezydentów miast).

2.

W rejestrze znajdują się informacje tekstowe, graficzne i dane przestrzenne, uzyskane

w wyniku ustalania i prowadzenia obserwacji terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi

oraz terenów, na których występują te ruchy, zwane dalej „informacjami”.

3.

Informacje są gromadzone w dokumentach w formacie plików obsługiwanych za pomocą ogólnie

dostępnych aplikacji, w formie

1)

map, sporządzonych w systemie informacji przestrzennej, wykonanych na podkładzie topograficznym

w skali 1: 10 000, na których są zaznaczone

a)

tereny zagrożone ruchami masowymi ziemi,

b)

tereny, na których występują ruchy masowe ziemi;

2)

kart rejestracyjnych

a)

terenu zagrożonego ruchami masowymi ziemi,

b)

terenu, na którym występują ruchy masowe ziemi;

3)

protokołów obserwacji.

4.

Prowadzenie rejestru obejmuje uzyskanie od podmiotu pełniącego państwową służbę geologiczną

numeru identyfikacyjnego kart rejestracyjnych, o których mowa w ust. 3 pkt 2.

5.

Wzór karty rejestracyjnej

1)

terenu zagrożonego ruchami masowymi ziemi, o której mowa w ust. 3 pkt 2 lit. a, jest

określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2)

terenu, na którym występują ruchy masowe ziemi, o której mowa w ust. 3 pkt 2 lit.

b, jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

6.

Wzór protokołu obserwacji jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

Do postępowania z mapami terenów, na których występują ruchy masowe ziemi, oraz terenów

zagrożonych możliwością wystąpienia ruchów masowych ziemi, a także z kartami rejestracyjnymi

terenu zagrożonego ruchami masowymi ziemi i kartami rejestracyjnymi osuwiska, sporządzonymi

przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Traci moc rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie informacji

dotyczących ruchów masowych ziemi

(Dz. U. poz. 840).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.