Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 listopada 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych

Ustawa określa zasady, tryb udzielania oraz sposób obliczania wielkości pomocy publicznej

z tytułu przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji w rozumieniu ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 136 i 284) na ceny energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w sektorach lub podsektorach

energochłonnych, zwanej dalej „rekompensatami”.

Do ubiegania się o rekompensaty są uprawnione podmioty wykonujące działalność w sektorze

lub podsektorze energochłonnym, określonym w wykazie sektorów oraz podsektorów energochłonnych

stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

instalacji - rozumie się przez to instalację w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1219, 1378 i 1565), wytwarzającą co najmniej jeden produkt z sektora lub podsektora energochłonnego,

określonych w załączniku nr 1 do ustawy;

2)

tytule prawnym - rozumie się przez to prawo własności, prawo użytkowania wieczystego,

trwały zarząd, ograniczone prawo rzeczowe albo stosunek zobowiązaniowy;

3)

weryfikatorze - rozumie się przez to

a)

osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, o której mowa w art. 3 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2067 z dnia 19 grudnia

2018 r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredytacji weryfikatorów na podstawie dyrektywy

2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 334 z 31.12.2018, str. 94),

b)

osobę fizyczną, która uzyskała akredytację w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem, o którym mowa w lit. a.

1.

Do postępowania w sprawie przyznania rekompensat, zwrotu rekompensat, zakazu ubiegania

się o przyznanie rekompensat oraz nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art.

26, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2020 r. poz. 256, 695 i 1298).

2.

Od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE”, wydanych

w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego

w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów.

3.

Do postępowań w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE, o których mowa w ust. 2,

stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1575 i 1578) o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.

4.

Do postanowień, na które przysługuje zażalenie, wydanych przez Prezesa URE w toku

postępowań, o których mowa w ust. 1, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

O przyznanie rekompensat może się ubiegać podmiot, który

1)

posiada tytuł prawny do instalacji i eksploatuje tę instalację;

2)

posiada wdrożony

a)

system zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia

25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania

i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje

Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE

(Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1, z późn. zm.)

b)

system zarządzania środowiskowego potwierdzony certyfikatem ISO 14001 wydanym przez

niezależną i akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą, lub

c)

system zarządzania energią potwierdzony certyfikatem ISO 50001 wydanym przez niezależną

i akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą;

3)

nie został postawiony w stan likwidacji lub wobec którego nie jest prowadzone postępowanie

upadłościowe w rozumieniu ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1228) oraz postępowanie upadłościowe obejmujące likwidację majątku dłużnika prowadzone

w związku z art. 449 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne

(Dz. U. z 2020 r. poz. 814 i 1298);

4)

nie zalega z zapłatą podatków stanowiących dochód budżetu państwa, z wyjątkiem przypadków,

gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległości

podatkowych albo podatku lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu

podatkowego;

5)

nie zalega z zapłatą należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, z wyjątkiem

przypadków, gdy zawarł umowę o odroczeniu terminu płatności albo umowę o rozłożeniu

na raty należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

1.

Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat za dany

rok kalendarzowy jest równy wysokości środków ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień

do emisji, o których mowa w art. 49 ust. 2c ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do

emisji gazów cieplarnianych, uzyskanych w roku kalendarzowym poprzedzającym rok kalendarzowy, za który są przyznawane

rekompensaty.

2.

Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym

mowa w ust. 1, pomniejsza się o wysokość rekompensat należnych za poprzednie lata,

a wypłaconych w danym roku kalendarzowym.

3.

W przypadku gdy w danym roku kalendarzowym łączna wysokość rekompensat ustalona na

podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym

roku kalendarzowym przekracza kwotę ustaloną zgodnie z ust. 1 i 2, wysokość rekompensat,

które będą wypłacone w danym roku kalendarzowym, podlega proporcjonalnemu obniżeniu

tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym roku była równa maksymalnemu

limitowi środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa

w ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z ust. 2.

4.

Informację dotyczącą maksymalnego limitu środków finansowych przeznaczanych na przyznanie

rekompensat, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje

Prezesowi URE, do dnia 15 stycznia roku kalendarzowego, w którym są przyznawane rekompensaty.

5.

Prezes URE, do dnia 31 stycznia każdego roku, podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ

1)

terminową cenę uprawnień do emisji uwzględnianą przy obliczaniu rekompensat za poprzedni

rok kalendarzowy;

2)

maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym

mowa w ust. 1, za poprzedni rok kalendarzowy.

1.

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników

efektywności zużycia energii elektrycznej określonych w załączniku nr 2 do ustawy,

dla którego wartość jest wyrażona w megawatogodzinach na megagramy (MWh/Mg) produktu,

wysokość rekompensat obliczana jest według wzoru

Amaxt = Ait × Ct × Pt-1× E × BO

w którym poszczególne symbole oznaczają

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ait - intensywność pomocy wyrażona jako ułamek 0,75;

Ct - wskaźnik emisji w wysokości 0,88 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę

(Mg CO2/MWh);

Pt-1- terminowa cena uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który przyznawane

są rekompensaty;

E - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej określony w załączniku nr 2

do ustawy;

BO - produkcja referencyjna w megagramach (Mg).

2.

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników

efektywności zużycia energii elektrycznej określonych w załączniku nr 2 do ustawy,

dla którego wartość wyrażona jest w megagramach dwutlenku węgla na megagramy (Mg CO2/Mg) produktu, wysokość rekompensat obliczana jest według wzoru

Amaxt = Ait × Ct × Pt-1× E × BO

w którym poszczególne symbole oznaczają

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ait - intensywność pomocy wyrażona jako ułamek 0,75;

Ct - wskaźnik emisji w wysokości 0,88 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę

Mg CO2/MWh;

Pt-1- terminowa cena uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który przyznawane

są rekompensaty;

E - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według następującego

wzoru

\(

E = {{We \times Ep} \over {Ie}}

\)

w którym poszczególne symbole oznaczają

We - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej określony w załączniku nr

2 do ustawy;

Ep - stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w

okresie odniesienia, który odpowiada okresowi, dla którego określana jest produkcja

referencyjna, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich

obliczonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do

emisji gazów cieplarnianych;

Ie - przeciętna wartość intensywności emisji w wysokości 0,465 megagrama dwutlenku

węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

BO - produkcja referencyjna w megagramach (Mg).

3.

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji nie ma zastosowania żaden ze

wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej określonych w załączniku nr 2

do ustawy, wysokość rekompensat obliczana jest według wzoru

Amaxt = Ait × Ct× Pt-1× EF × BEC

w którym poszczególne symbole oznaczają

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ait - intensywność pomocy wyrażona jako ułamek 0,75;

Ct - wskaźnik emisji w wysokości 0,88 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę

(Mg CO2/MWh);

Pt-1- terminowa cena uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który przyznawane

są rekompensaty;

EF - wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w wysokości 80%;

BEC - referencyjne zużycie energii elektrycznej w megawatogodzinach (MWh).

4.

Przez produkcję referencyjną, o której mowa w ust. 1 i 2, rozumie się wyrażoną w megagramach

(Mg)

1)

średnią roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów

energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji z co najmniej

sześciu lat z okresu 2005-2011, jeżeli instalacja ta była eksploatowana w każdym roku

kalendarzowym w tym okresie, albo

2)

średnią roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów

energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji z trzech kolejnych

lat kalendarzowych, począwszy od drugiego roku kalendarzowego eksploatacji instalacji,

jeżeli instalacja ta była eksploatowana przez co najmniej cztery następujące po sobie

lata poprzedzające rok kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty, albo

3)

średnią roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów

określonych w załączniku nr 1 do ustawy, w instalacji z całego okresu jej eksploatacji,

jeśli instalacja była eksploatowana przez co najmniej jeden rok w okresie poprzedzającym

rok, za który przyznawane są rekompensaty, ale nie dłużej niż przez cztery następujące

po sobie lata poprzedzające rok, za który przyznawane są rekompensaty, albo

4)

roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych

określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji, jeżeli instalacja ta nie była

eksploatowana przez co najmniej jeden rok w okresie poprzedzającym rok kalendarzowy,

za który przyznawane są rekompensaty.

5.

Przez referencyjne zużycie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 3, rozumie się

wyrażone w megawatogodzinach (MWh)

1)

średnie roczne zużycie energii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego do sektorów

lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji

z co najmniej sześciu lat z okresu 2005-2011, jeżeli instalacja ta była eksploatowana

w każdym roku kalendarzowym w tym okresie, albo

2)

średnie roczne zużycie energii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego do sektorów

lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji

z trzech kolejnych lat kalendarzowych, począwszy od drugiego roku kalendarzowego eksploatacji

instalacji, jeżeli instalacja była eksploatowana przez co najmniej cztery następujące

po sobie lata poprzedzające rok kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty,

albo

3)

średnie roczne zużycie energii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego do sektorów

lub podsektorów określonych w załączniku nr 1 do ustawy, w instalacji z całego okresu

jej eksploatacji, jeżeli instalacja była eksploatowana przez co najmniej jeden rok

w okresie poprzedzającym rok, za który przyznawane są rekompensaty, ale nie dłużej

niż przez cztery następujące po sobie lata poprzedzające rok, za który przyznawane

są rekompensaty, albo

4)

roczne zużycie energii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego do sektorów

lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji,

jeżeli instalacja ta nie była eksploatowana przez co najmniej jeden rok w okresie

poprzedzającym rok kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty.

6.

Przez terminową cenę uprawnień do emisji, o której mowa w ust. 1-3, rozumie się średnią

arytmetyczną dziennych cen zamknięcia dla kontraktów terminowych uprawnień do wprowadzenia

do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów

cieplarnianych i innych substancji

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1077), dwutlenku węgla (CO2) utworzonych w ramach systemu, który służy do rozliczania wielkości emisji, i którymi

można rozporządzać w Unii Europejskiej na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów

cieplarnianych, wykonywanych przez dostawę w grudniu roku, za który przyznawane są rekompensaty,

na giełdach Intercontinental Exchange oraz European Energy Exchange, w dniach od 1

stycznia do 31 grudnia roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, za który przyznawane

są rekompensaty. Terminową cenę uprawnień do emisji przelicza się na złote według

kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia notowania kontraktów

terminowych uprawnień do wprowadzania do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów

cieplarnianych i innych substancji.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3

1)

wysokość rekompensat oblicza się wyłącznie dla produktów zaliczanych do sektorów i

podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy;

2)

ilość energii elektrycznej zużytej do wytworzenia produktów zaliczanych do sektorów

i podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy określa się

na podstawie wskaźników technologicznych umożliwiających oszacowanie zużycia energii

elektrycznej na wytworzenie danego produktu lub proporcjonalnie do ilości wytwarzanego

produktu odniesionej do całkowitej produkcji danej instalacji lub na podstawie rzeczywistego

zużycia energii elektrycznej.

8.

Wysokość rekompensat obliczona zgodnie z ust. 1-3 jest pomniejszana o kwotę odpowiadającą

procentowemu udziałowi zużycia w instalacji energii elektrycznej wytworzonej na własne

potrzeby przez podmiot posiadający tytuł prawny do władania tą instalacją w celu jej

eksploatacji oraz energii elektrycznej zakupionej na podstawie umowy sprzedaży energii

elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, jeśli energia ta została wytworzona

1)

poza instalacją, o której mowa w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji

gazów cieplarnianych, lub

2)

w instalacji, o której mowa w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji

gazów cieplarnianych, w której są spalane biomasa wspólnie z innymi paliwami, w odniesieniu do części

energii elektrycznej odpowiadającej udziałowi energii chemicznej biomasy w energii

chemicznej całości paliwa zużywanego do wytwarzania energii elektrycznej, obliczanej

na podstawie rzeczywistych wartości opałowych tych paliw

- w całkowitym zużyciu energii elektrycznej w instalacji w roku poprzedzającym rok

kalendarzowy, za które przyznawane są rekompensaty.

9.

Wysokość rekompensat obliczona zgodnie z ust. 1-3 jest pomniejszana o kwotę stanowiącą

równowartość rekompensat obliczonych zgodnie ze wzorem określonym w ust. 3, dla roku

kalendarzowego, za który przyznawane są rekompensaty, przyjmując referencyjne zużycie

energii elektrycznej w wysokości 1 gigawatogodziny (GWh).

1.

W przypadku gdy w instalacji po upływie okresu, na podstawie którego wyznaczono dla

tej instalacji produkcję referencyjną zgodnie z art. 7 ust 4

1)

miała miejsce co najmniej jedna zmiana fizyczna w odniesieniu do konfiguracji technicznej

i funkcjonowania instalacji, inna niż zwykła wymiana istniejącej linii produkcyjnej,

oraz

2)

w wyniku dokonanej zmiany fizycznej w instalacji lub kilku zmian fizycznych w instalacji

może ona funkcjonować przy zdolności produkcyjnej co najmniej 10% wyższej od wyjściowej

zdolności produkcyjnej

- produkcję referencyjną lub referencyjne zużycie energii elektrycznej przypisane

do instalacji zwiększa się proporcjonalnie do tego zwiększenia zdolności produkcyjnej,

zwanego dalej „znaczącym zwiększeniem zdolności produkcyjnej”.

2.

Wyjściową zdolność produkcyjną instalacji, o której mowa w ust. 1, określa się na

podstawie średniej z dwóch największych miesięcznych wielkości produkcji w ciągu pierwszych

6 miesięcy okresu, na podstawie którego wyznaczono dla tej instalacji produkcję referencyjną

zgodnie z art. 7 ust. 4.

2a

Zdolność produkcyjną instalacji po znaczącym zwiększeniu zdolności produkcyjnej określa

się na podstawie średniej z dwóch największych miesięcznych wielkości produkcji w

ciągu pierwszych 6 miesięcy liczonych od rozpoczęcia działalności po dokonaniu zmiany

fizycznej w instalacji, a w przypadku kilku zmian fizycznych w instalacji po ostatniej

z tych zmian.

3.

Zdolność produkcyjna instalacji po znaczącym zwiększeniu zdolności produkcyjnej jest

uznawana za wyjściową zdolność produkcyjną tej instalacji.

W przypadku gdy w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, poziom

produkcji w instalacji w stosunku do produkcji referencyjnej zostanie obniżony o

1)

nie mniej niż 50% i mniej niż 75% - wysokość rekompensat obliczana zgodnie z art.

7 ust. 1-3 jest zmniejszana o 50%;

2)

nie mniej niż 75% i mniej niż 90% - wysokość rekompensat obliczana zgodnie z art.

7 ust. 1-3 jest zmniejszana o 75%;

3)

co najmniej 90% - rekompensat nie przyznaje się.

1.

Prezes URE przyznaje rekompensaty w drodze decyzji, na wniosek podmiotu, o którym

mowa w art. 5, zwanego dalej „wnioskodawcą”.

2.

Wnioskodawca składa wniosek o przyznanie rekompensat, zwany dalej „wnioskiem”, w terminie

do dnia 31 marca roku następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane

rekompensaty, zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust.

10, na formularzu dostępnym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

urzędu obsługującego Prezesa URE, wraz z załącznikami. Wniosek składa się w formie

pisemnej w postaci papierowej oraz w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie

zawartych w nim danych. Wniosek dotyczy produkcji produktów z sektorów i podsektorów

energochłonnych wytwarzanych we wszystkich instalacjach, w odniesieniu do których

wnioskodawca ubiega się o przyznanie rekompensat.

3.

Wniosek zawiera

1)

oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby lub miejsca zamieszkania;

2)

numer identyfikacji podatkowej wnioskodawcy (NIP), określenie wielkości wnioskodawcy

zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre

rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.)

3)

dane dotyczące każdej instalacji, w odniesieniu do której wnioskodawca ubiega się

o przyznanie rekompensat, obejmujące informacje o

a)

produkcie lub produktach zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych

w załączniku nr 1 do ustawy wraz z przypisaną do każdego z tych produktów wartością

produkcji referencyjnej i wartością referencyjnego zużycia energii elektrycznej dla

każdego roku kalendarzowego, na podstawie którego określono produkcję referencyjną

lub referencyjne zużycie energii elektrycznej, wraz z zastosowanym wskaźnikiem efektywności

zużycia energii elektrycznej określonym w załączniku nr 2 do ustawy lub wskaźnikiem

efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej,

b

wyjściowej zdolności produkcyjnej określonej zgodnie z art. 8 ust. 2, 2a lub 3,

c)

procentowym udziale zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 7 ust. 8,

d)

poziomie produkcji produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych

w załączniku nr 1 do ustawy w każdym roku kalendarzowym eksploatacji instalacji, począwszy

od pierwszego roku następującego po okresie, na podstawie którego wyznaczana jest

produkcja referencyjna instalacji, do roku kalendarzowego, którego dotyczy wniosek

włącznie,

e)

poziomie zużycia energii elektrycznej na produkcję każdego produktu zaliczanego do

sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w

każdym roku kalendarzowym eksploatacji instalacji, począwszy od pierwszego roku następującego

po okresie, na podstawie którego wyznaczane jest referencyjne zużycie energii elektrycznej

instalacji, do roku kalendarzowego, którego dotyczy wniosek włącznie,

f)

stosunku odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w okresie

odniesienia, który odpowiada okresowi, na podstawie którego jest określana produkcja

referencyjna instalacji, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji

pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do

emisji gazów cieplarnianych;

4)

wskazanie tytułu prawnego do instalacji, którą eksploatuje;

5)

numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata rekompensat.

4.

Jeżeli w instalacji nastąpiło znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej, wniosek

może zawierać informację o znaczącym zwiększeniu zdolności produkcyjnej zgodnie z

art. 8 ust. 1.

5.

Do wniosku dołącza się

1)

dokumenty lub ich kopie potwierdzające posiadanie przez wnioskodawcę tytułu prawnego

do instalacji, którą eksploatuje;

2)

dokumenty lub ich kopie potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunku, o którym

mowa w art. 5 pkt 2;

3)

oświadczenie wnioskodawcy o spełnianiu przez wnioskodawcę warunków uprawniających

do przyznania rekompensat, o treści

„

Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej

z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1444 i 1517) oświadczam, że

-

dane zawarte we wniosku i załącznikach do niego o przyznanie rekompensat są zgodne

z prawdą;

-

znane mi są i spełniam warunki uprawniające do przyznania rekompensat wynikające z

ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych.

”

;

klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń;

4)

oświadczenie wnioskodawcy

a)

że nie został postawiony w stan likwidacji oraz że wobec niego nie jest prowadzone

postępowanie upadłościowe w rozumieniu ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe oraz postępowanie upadłościowe obejmujące likwidację majątku dłużnika prowadzone

w związku z art. 449 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne,

b)

że nie uzyskał innej pomocy publicznej, pomocy de minimis lub innego rodzaju finansowania

pochodzącego z budżetu Unii Europejskiej, przyznanych na pokrycie tych samych kosztów

kwalifikowanych, co objęte wnioskiem;

5)

zaświadczenia właściwych organów potwierdzające spełnienie warunku, o którym mowa

w art. 5 pkt 4 i 5;

6)

opinię weryfikatora dotyczącą poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych zawartych

we wniosku, wraz z metodyką zbierania danych zawartych we wniosku;

7)

dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia danych, o których mowa w

ust. 3 pkt 3.

6.

W przypadku gdy wniosek zawiera informację, o której mowa w ust. 4

1)

do wniosku załącza się dokumentację potwierdzającą znaczące zwiększenie zdolności

produkcyjnej w instalacji;

2)

opinia, o której mowa w ust. 5 pkt 6, potwierdza znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej

w instalacji.

7.

Wniosek wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 5 pkt 1-5 i 7 oraz ust. 6 pkt 1,

podlega weryfikacji przez weryfikatora w zakresie poprawności, wiarygodności oraz

dokładności zawartych w nim danych. Z przeprowadzonej weryfikacji sporządza się opinię.

Koszty weryfikacji ponosi wnioskodawca.

8.

Informacje zawarte we wniosku są przedmiotem weryfikacji przez Prezesa URE w zakresie

ich poprawności, wiarygodności oraz dokładności i na ich podstawie jest określana

wysokość przyznawanych rekompensat lub wydawana jest decyzja o odmowie przyznania

rekompensat.

9.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3, lub wnioskodawca

nie dołączył dokumentów, o których mowa w ust. 5 lub 6, albo wniosek przekazany w

postaci elektronicznej zawiera informacje inne niż wniosek złożony w postaci papierowej,

Prezes URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do uzupełnienia wniosku lub usunięcia rozbieżności

w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku

lub nieusunięcia rozbieżności w wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek

bez rozpatrzenia, o czym informuje wnioskodawcę.

10.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku oraz jego format umożliwiający przetwarzanie danych oraz format załączników

do wniosku,

2)

szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz

sposób obliczania tych danych,

3)

zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących instalacji,

o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób gromadzenia tych danych,

4)

zakres dokumentacji potwierdzającej spełnienie kryteriów znaczącego zwiększenia zdolności

produkcyjnej,

5)

szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora

- mając na uwadze konieczność zapewnienia, że rekompensaty są przyznawane na podstawie

rzetelnych i wiarygodnych informacji oraz dokumentów.

1.

Prezes URE, do dnia 30 września danego roku kalendarzowego, wydaje decyzję w sprawie

przyznania lub odmowy przyznania rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy.

2.

W decyzji o przyznaniu rekompensat Prezes URE określa wysokość przyznanych rekompensat.

3.

Prezes URE jest podmiotem udzielającym pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 708), w odniesieniu do pomocy publicznej udzielanej na podstawie ustawy.

4.

Prezes URE, do dnia 7 października danego roku kalendarzowego, przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi Gospodarstwa Krajowego, zwanemu dalej

„Bankiem”, w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych,

wykaz podmiotów, którym przyznano rekompensaty w tym roku kalendarzowym.

5.

Wykaz, o którym mowa w ust. 4, zawiera w szczególności

1)

oznaczenie podmiotów i ich siedzib lub miejsc zamieszkania;

2)

wysokość rekompensat przyznanych poszczególnym podmiotom;

3)

numery rachunków bankowych, na które ma zostać dokonana wypłata rekompensat poszczególnym

podmiotom.

6.

Rekompensaty są wypłacane jednorazowo przez Bank z Funduszu Rekompensat Pośrednich

Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania

wykazu, o którym mowa w ust. 4.

7.

Prezes URE, do dnia 31 grudnia danego roku kalendarzowego, podaje do publicznej wiadomości

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten

organ informację o łącznej wysokości przyznanych rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy,

w podziale na poszczególne sektory i podsektory energochłonne określone w załączniku

nr 1 do ustawy.

1.

Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, jest obowiązany do prowadzenia produkcji

w instalacji przez okres 2 lat następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały

mu przyznane rekompensaty.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy podmiotu, który przeniósł produkcję

danej instalacji na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Szwajcarii

lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Rekompensaty przyznane

1)

bez spełnienia warunków określonych w art. 5 lub

2)

w wysokości wyższej niż należna, lub

3)

podmiotowi, który zaprzestał produkcji w instalacji, w okresie 2 lat następujących

po roku kalendarzowym, w którym zostały mu przyznane rekompensaty, chyba że podmiot

wykaże, że zaprzestanie produkcji wynika z przeniesienia jej na terytorium państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, Szwajcarii lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

- podlegają zwrotowi.

Zwrotowi podlega kwota bezpodstawnie pobranych rekompensat lub część rekompensat przekraczająca

należną kwotę, wraz z odsetkami obliczonymi z zastosowaniem stopy zwrotu pomocy określonej

zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania

rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/1589 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania

art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

(Dz. Urz. UE L 140 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.)

Prezes URE wydaje decyzję w sprawie zwrotu rekompensat określającą kwotę podlegającą

zwrotowi. Rekompensaty zwracane są na rachunek Banku w terminie 14 dni od dnia, w

którym decyzja Prezesa URE stała się prawomocna.

Do egzekucji zwrotu rekompensat stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1427 i 1492).

Postępowanie w sprawie zwrotu rekompensat nie może zostać wszczęte, jeżeli od dnia

zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 13, upłynęło 5 lat.

1.

W przypadku podania we wniosku nieprawdziwych danych Prezes URE wydaje decyzję o zakazie

ubiegania się o przyznanie rekompensat przez tego wnioskodawcę przez okres 3 lat od

zakończenia roku kalendarzowego, w którym decyzja o zakazie ubiegania się o przyznanie

rekompensat stała się prawomocna.

2.

Prezes URE odstępuje od wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, jeżeli

1)

wnioskodawca poinformował Prezesa URE o podaniu we wniosku nieprawdziwych danych,

zanim wnioskodawcy zostało doręczone zawiadomienie o wszczęciu postępowania w tej

sprawie, oraz

2)

wnioskodawca dokonał, w terminie 14 dni od dnia poinformowania Prezesa URE o podaniu

we wniosku nieprawdziwych danych, zwrotu rekompensaty przekraczającej należną kwotę

wraz z odsetkami obliczonymi zgodnie z art. 14, na rachunek Banku.

1.

Wnioskodawca w toku postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, jest obowiązany,

na żądanie Prezesa URE, zapewnić mu wgląd do ksiąg rachunkowych oraz przedstawić,

na żądanie Prezesa URE, informacje i dokumenty niezbędne do weryfikacji danych przedstawionych

we wniosku i załącznikach do niego.

2.

Podmiot inny niż wnioskodawca jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE, w toku postępowania,

o którym mowa w art. 4 ust. 1, do przedstawienia informacji lub dokumentów będących

w posiadaniu tego podmiotu, niezbędnych do weryfikacji danych przedstawionych przez

wnioskodawcę we wniosku i załącznikach do niego, z zachowaniem przepisów o ochronie

informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

1.

Prezes URE w terminie do dnia 31 grudnia sporządza sprawozdanie roczne dotyczące rekompensat

przyznanych w danym roku kalendarzowym.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

1)

oznaczenie podmiotów, którym przyznano rekompensaty, oraz wykaz instalacji, dla których

przyznano rekompensaty;

2)

sektory lub podsektory energochłonne określone w załączniku nr 1 do ustawy, w których

działalność prowadzą podmioty, którym przyznano rekompensaty;

3)

rok kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty, i rok kalendarzowy, w którym

zostały wypłacone;

4)

produkcję referencyjną instalacji, którym przyznano rekompensaty, w danym sektorze

lub podsektorze energochłonnym określonym w załączniku nr 1 do ustawy;

5)

informacje o znaczącym zwiększeniu zdolności produkcyjnej w danej instalacji;

6)

informacje o rocznej produkcji instalacji w sektorze lub podsektorze energochłonnym

określonym w załączniku nr 1 do ustawy dla każdego roku kalendarzowego, na podstawie

którego określono produkcję referencyjną, dla danej instalacji;

7)

wielkość produkcji produktu należącego do sektora lub podsektora energochłonnego określonego

w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji dla każdego roku kalendarzowego, za który

przyznano rekompensaty;

8)

referencyjne zużycie energii elektrycznej w każdej z instalacji;

9)

roczne zużycie energii elektrycznej dla każdego roku kalendarzowego, na podstawie

którego określono referencyjne zużycie energii elektrycznej dla każdej z instalacji;

10)

roczne zużycie energii elektrycznej w każdej z instalacji w roku kalendarzowym, za

który przyznano rekompensaty;

11)

terminową cenę uprawnień do emisji wykorzystaną do obliczenia wysokości przyznanych

rekompensat;

12)

intensywność pomocy określoną w art. 7 ust. 1-3;

13)

wskaźnik emisji określony w art. 7 ust. 1-3.

3.

Prezes URE przechowuje dokumentację dotyczącą postępowania w sprawie przyznania, zwrotu

rekompensat lub zakazu ubiegania się o przyznanie rekompensat przez 10 lat od dnia

wypłaty rekompensat.

4.

Rada Ministrów, na wniosek Prezesa URE, przyjmuje sprawozdanie, o którym mowa w ust.

1, do dnia 31 stycznia roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy to

sprawozdanie.

5.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazuje Komisji Europejskiej przyjęte

przez Radę Ministrów sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 marca roku następującego

po roku kalendarzowym, którego dotyczy sprawozdanie.

1.

Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, zwany dalej „Funduszem”, jest państwowym

funduszem celowym.

2.

Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw gospodarki.

3.

Obsługę bankową Funduszu prowadzi Bank.

Przychodami Funduszu są

1)

środki ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, o których mowa w art. 49 ust. 2c ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do

emisji gazów cieplarnianych;

2)

odsetki od wolnych środków Funduszu przekazanych w zarządzanie zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.;

3)

środki stanowiące zwroty rekompensat dokonywane na podstawie decyzji, o której mowa

w art. 15;

4)

inne przychody.

Środki Funduszu przeznacza się na

1)

wypłatę rekompensat;

2)

wypłatę wynagrodzenia Banku za wykonywanie czynności, o których mowa w art. 21 ust.

3 oraz art. 25.

1.

Dysponent Funduszu sporządza roczny plan finansowy Funduszu z uwzględnieniem trybu

i terminów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 138 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

2.

Dysponent Funduszu sporządza sprawozdanie z wykonania rocznego planu finansowego Funduszu

z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie art. 41 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i przekazuje je do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Minister właściwy do spraw gospodarki może powierzyć Bankowi, w drodze umowy, inne

czynności związane z obsługą Funduszu.

1.

Karze pieniężnej podlega ten, kto

1)

we wniosku o przyznanie rekompensaty podał nieprawdziwe informacje i uzyskał rekompensaty

a)

nie spełniając warunków przewidzianych przepisami ustawy, lub

b)

w kwocie wyższej niż należna;

2)

wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 19, nie zapewnił wglądu do ksiąg rachunkowych

lub odmówił udzielenia informacji lub przedłożenia dokumentów.

2.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes URE w drodze decyzji.

3.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, w przypadku

1)

wnioskodawcy, któremu zostały przyznane rekompensaty - nie może być wyższa niż dwukrotność

bezpodstawnie uzyskanych rekompensat;

2)

podmiotu innego niż wnioskodawca - wynosi 10 000 zł.

4.

Karę pieniężną wnosi się na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

5.

Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

6.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym

decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.

7.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów

cieplarnianych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1201 i 2538 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1501) w art. 49 po ust. 2b dodaje się ust. 2c w brzmieniu

„

2c.

25% środków uzyskanych ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, z wyłączeniem

środków, o których mowa w ust. 2a, począwszy od dnia 1 stycznia 2020 r., nie więcej

niż 1766,9 mln zł w 2020 r. i nie więcej niż 988,18 mln zł w 2021 r., przekazuje się

do Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów

i podsektorów energochłonnych

(Dz. U. poz. 1532).

”

.

(pominięty)

W ustawie z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych

innych ustaw

(Dz. U. poz. 2538 oraz z 2019 r. poz. 412, 1210 i 1495) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 dodaje się ust. 6-10 w brzmieniu

„

6.

Odbiorca końcowy będący podmiotem, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów

energochłonnych

(Dz. U. poz. 1532), zwanej dalej „ustawą o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych”,

w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie tej ustawy, może złożyć przedsiębiorstwu

energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną,

z którym w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. miał zawartą

umowę sprzedaży energii elektrycznej lub umowę kompleksową, oświadczenie o zrzeczeniu

się uprawnienia do stosowania cen i stawek opłat za energię elektryczną, o których

mowa w art. 5 ust. 1.

7.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w

zakresie obrotu energią elektryczną do dnia złożenia oświadczenia, o którym mowa w

ust. 6

1)

dostosowało ceny i stawki opłat za energię elektryczną, zgodnie z art. 5 ust. 1, odbiorca

końcowy, o którym mowa w ust. 6, który złożył oświadczenie zgodnie z ust. 6, jest

obowiązany do zwrotu kwoty obliczonej zgodnie z ust. 8 temu przedsiębiorstwu energetycznemu;

2)

nie dostosowało cen i stawek opłat za energię elektryczną, zgodnie z art. 5 ust. 1,

przedsiębiorstwo to jest zwolnione z obowiązku, o którym mowa w art. 5 ust. 1, w stosunku

do odbiorcy końcowego, o którym mowa w ust. 6, który złożył oświadczenie zgodnie z

ust. 6.

8.

Kwotę, jaką obowiązany jest zwrócić odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 6, w przypadku,

o którym mowa w ust. 7 pkt 1, oblicza się jako iloczyn wolumenu energii elektrycznej

zakupionej i zużytej na własne potrzeby tego odbiorcy w okresie od dnia 1 stycznia

2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. oraz różnicy ceny stosowanej w okresie poprzedzającym

zmianę umowy energii elektrycznej lub umowy kompleksowej dokonaną zgodnie z art. 6

i ceny stosowanej zgodnie z art. 5 ust. 1. Kwotę, o której mowa w zdaniu pierwszym,

powiększa się o różnicę pomiędzy stawkami opłat za energię elektryczną stosowanymi

w okresie przed dostosowaniem tej umowy oraz stawkami opłat za energię elektryczną

stosowanymi zgodnie z art. 5 ust. 1.

9.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną, któremu odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 6, złożył oświadczenie

zgodnie z ust. 6, przekazuje temu odbiorcy informację o kwocie podlegającej zwrotowi

obliczonej zgodnie z ust. 8, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego oświadczenia.

10.

Odbiorca końcowy, który złożył oświadczenie zgodnie z ust. 6, dokonuje zwrotu, o którym

mowa w ust. 8, w terminie 14 dni od dnia otrzymania od przedsiębiorstwa energetycznego

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną informacji,

o której mowa w ust. 9.

”

;

2)

w art. 7 dodaje się ust. 7-9 w brzmieniu

„

7.

Odbiorca końcowy będący podmiotem , o którym mowa w art. 2 ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, będący odbiorcą końcowym, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia wejścia

w życie tej ustawy, może złożyć zarządcy rozliczeń cen oświadczenie o zrzeczeniu się

uprawnienia do wypłaty kwoty różnicy ceny w odniesieniu do energii elektrycznej zużytej

za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.

8.

Odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 7, będący podmiotem, który złożył oświadczenie

zgodnie z ust. 7, nie jest uprawniony do wystąpienia do zarządcy rozliczeń cen o wypłatę

kwoty różnicy ceny w odniesieniu do energii elektrycznej zużytej za okres od dnia

1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.

9.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną nie jest uprawnione do wystąpienia do zarządcy rozliczeń cen o

wypłatę kwoty różnicy ceny w odniesieniu do energii elektrycznej zużytej przez odbiorców

końcowych, o których mowa w ust. 7, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art.

6 ust. 6.”.

”

;

(pominięty)

Tworzy się Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji.

1.

Rekompensaty są przyznawane po raz pierwszy za rok 2019.

2.

Maksymalny limit środków finansowych, o którym mowa w art. 6 ust. 1, przeznaczony

na przyznanie rekompensat za

1)

2019 r. - wynosi 890 000 000,00 zł;

2)

2020 r. - wynosi 890 000 000,00 zł.

1.

O przyznanie rekompensat za rok 2019 może ubiegać się podmiot, który w terminie 14

dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy złożył oświadczenie, o którym mowa w

art. 6 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 28

2.

Do wniosku o przyznanie rekompensat za 2019 rok załącza się

1)

kopie oświadczeń, o których mowa w art. 6 ust. 6 lub art. 7 ust. 7 ustawy zmienianej

w art. 28, wraz z potwierdzeniem ich otrzymania odpowiednio przez przedsiębiorstwo

energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną

lub Zarządcę Rozliczeń S.A., o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych

u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży

mocy i energii elektrycznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1874);

2)

dokumenty potwierdzające dokonanie zwrotu kwoty obliczonej zgodnie z art. 6 ust. 8

ustawy zmienianej w art. 28.

3

W sprawie przyznania lub odmowy przyznania rekompensat za rok 2019 Prezes URE wydaje

decyzję, o której mowa w art. 11 ust. 1, do dnia 31 lipca 2020 r.

4

Prezes URE, w terminie do dnia 7 sierpnia 2020 r., przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw gospodarki oraz Bankowi, w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie

zawartych w nim danych, wykaz podmiotów, o którym mowa w art. 11 ust. 4, którym przyznano

rekompensaty za rok 2019.

5

Rekompensaty za rok 2019 są wypłacane jednorazowo przez Bank z Funduszu Rekompensat

Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie 7 dni od dnia

otrzymania wykazu, o którym mowa w ust. 4.

6

Informacje zawarte we wniosku o przyznanie rekompensat za rok 2019 są przedmiotem

weryfikacji przez Prezesa URE wyłącznie w zakresie ich poprawności, kompletności oraz

zgodności z opinią weryfikatora, o której mowa w art. 10 ust. 7, i na ich podstawie

określana jest wysokość przyznawanych rekompensat albo wydawana jest decyzja o odmowie

przyznania rekompensat.

1.

Do dnia wydania decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej

w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym albo decyzji stwierdzającej, że środek

ten nie stanowi pomocy publicznej, art. 11 ust. 1 nie stosuje się.

2.

W przypadku wydania decyzji Komisji Europejskiej o braku zgodności pomocy publicznej

przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym, środki zgromadzone w Funduszu

podlegają zwrotowi do budżetu państwa, z wyjątkiem środków, o których mowa w art.

23 pkt 2.

1.

Limit wydatków przeznaczony na wypłatę rekompensat z Funduszu wynosi w

1)

2019 r. - 0,00 zł;

2)

2020 r. - 890 000 000,00 zł;

3)

2021 r. - 890 000 000,00 zł;

4)

2022 r. - 1 766 899 008,00 zł;

5)

2023 r. - 988 183 845,00 zł;

6)

2024 r. - 1 044 275 877,00 zł;

7)

2025 r. - 1 195 899 651,00 zł;

8)

2026 r. - 1 423 554 421,50 zł;

9)

2027 r. - 1 619 000 095,50 zł;

10)

2028 r. - 1 553 486 355,00 zł.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o

którym mowa w ust. 1.

3.

Mechanizm korygujący jest wdrażany zgodnie z art. 6 ust. 3 przez Prezesa URE.

1.

Limit wydatków przeznaczonych z Funduszu na wykonywanie zadań Banku za wykonywanie

czynności, o których mowa w art. 21 ust. 3 oraz art. 25, wynosi w

1)

2019 r. - 0,00 zł;

2)

2020 r. - 60 000,00 zł;

3)

2021 r. - 60 000,00 zł;

4)

2022 r. - 60 000,00 zł;

5)

2023 r. - 60 000,00 zł;

6)

2024 r. - 60 000,00 zł;

7)

2025 r. - 60 000,00 zł;

8)

2026 r. - 60 000,00 zł;

9)

2027 r. - 60 000,00 zł;

10)

2028 r. - 60 000,00 zł.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o

którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie

więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża

wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę

między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

4.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem

finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

1.

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa URE wynikających

z niniejszej ustawy uwzględniony w części 50 budżetu państwa, której dysponentem jest

Prezes URE, wynosi w

1)

2019 r. - 2 069 800,00 zł;

2)

2020 r. - 2 093 300,00 zł;

3)

2021 r. - 2 144 400,00 zł;

4)

2022 r. - 2 196 700,00 zł;

5)

2023 r. - 2 250 200,00 zł;

6)

2024 r. - 2 305 100,00 zł;

7)

2025 r. - 2 361 300,00 zł;

8)

2026 r. - 2 418 900,00 zł;

9)

2027 r. - 2 477 900,00 zł;

10)

2028 r. - 2 538 400,00 zł.

2.

Prezes URE monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz

wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie

więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża

wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę

między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

4.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem

finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

1.

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra właściwego

do spraw gospodarki wynikających z niniejszej ustawy wynosi w

1)

2019 r. - 0,00 zł;

2)

2020 r. - 390 000,00 zł;

3)

2021 r. - 390 000,00 zł;

4)

2022 r. - 390 000,00 zł;

5)

2023 r. - 390 000,00 zł;

6)

2024 r. - 390 000,00 zł;

7)

2025 r. - 390 000,00 zł;

8)

2026 r. - 390 000,00 zł;

9)

2027 r. - 390 000,00 zł;

10)

2028 r. - 390 000,00 zł.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o

którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie

więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża

wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę

między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

4.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem

finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

Plan finansowy Funduszu na rok 2020 sporządza się w terminie 60 dni od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

1)

z wyjątkiem

a)

art. 31, który wchodzi w życie z dniem 7 lipca 2020 r.,

b)

art. 8 pkt 4 w zakresie dodawanego art. 6 ust. 4 oraz art. 22 pkt 1-3, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.,

c)

art. 27 pkt 7 w zakresie zmienianego art. 406

2)

z tym że

a)

art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15h ust. 1 pkt 1 - z mocą od dnia 9 grudnia

2019 r.,

b)

art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15zb - z mocą od dnia 7 lutego 2020 r.,

c)

art. 1 pkt 17 w zakresie dodawanego art. 31x - z mocą od dnia 1 marca 2020 r.,

d)

art. 1 pkt 11, pkt 14 w zakresie dodawanych art. 15a-15d, art. 15h ust. 1 pkt 2, art.

15l i art. 15zc oraz pkt 17 w zakresie dodawanych art. 31e, art. 31f, art. 31j, art.

31m i art. 31zm - z mocą od dnia 8 marca 2020 r.,

e)

art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15f - z mocą od dnia 12 marca 2020 r.,

f)

art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15k - z mocą od dnia 13 marca 2020 r.,

g)

art. 89 - z mocą od dnia 15 marca 2020 r.,

h)

art. 1 pkt 3 lit. a-c oraz art. 66 - z mocą od dnia 26 marca 2020 r.