Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 grudnia 2020 r. w sprawie zmiany rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 4 września 2020 r. zmieniającym rozporządzenie

w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 1548 i 1837) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 3a w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

objęcia osób wykonujących zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 295, 567, 1493 i 2112) u świadczeniodawcy z powodu narażenia na chorobę wywołaną wirusem SARS-CoV-2 izolacją

albo izolacją w warunkach domowych, zgodnie z przepisami wydawanymi na podstawie art. 34 ust. 5 lub art. 46a i art. 46b pkt 1-6 i 8-13 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r.

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, którego skutkiem było zaprzestanie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez

świadczeniodawcę, lub

”

;

2)

po § 3a dodaje się § 3b w brzmieniu

„

§ 3b.

W przypadku braku możliwości realizacji świadczeń opieki zdrowotnej z przyczyn niezależnych

od świadczeniodawcy w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego albo stanem epidemii

i wprowadzonych w czasie ich trwania ograniczeń, nakazów i zakazów określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 46a i art. 46b pkt 1-6 i 8-13 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu

oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, na wniosek świadczeniodawcy, należność dla danego zakresu świadczeń, o której mowa

w § 18 ust. 1 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1, za okresy sprawozdawcze

w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia 2020 r., może być ustalona jako iloczyn

odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty zobowiązania

dla danego zakresu świadczeń, w przypadku gdy

1)

świadczeniodawca

a)

nie zgłaszał przerw w udzielaniu świadczeń z przyczyn innych niż określone w § 3a

ust. 1,

b)

zapewniał gotowość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z warunkami określonymi

w realizowanej umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

2)

wartość świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w okresie rozliczeniowym do końca

okresu sprawozdawczego, poprzedzającego okres, którego dotyczy wniosek, jest nie niższa

niż 65% i nie wyższa niż 100% kwoty zobowiązania określonej w umowie o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej dla tego okresu.

”

.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od

dnia 1 listopada 2020 r.

W przypadku braku możliwości realizacji świadczeń opieki zdrowotnej z przyczyn niezależnych

od świadczeniodawcy w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego albo stanem epidemii

i wprowadzonych w czasie ich trwania ograniczeń, nakazów i zakazów określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 46a i art. 46b pkt 1-6 i 8-13 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu

oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, na wniosek świadczeniodawcy, należność dla danego zakresu świadczeń, o której mowa

w § 18 ust. 1 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1, za okresy sprawozdawcze

w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia 2020 r., może być ustalona jako iloczyn

odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty zobowiązania

dla danego zakresu świadczeń, w przypadku gdy

1)

świadczeniodawca

a)

nie zgłaszał przerw w udzielaniu świadczeń z przyczyn innych niż określone w § 3a

ust. 1,

b)

zapewniał gotowość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z warunkami określonymi

w realizowanej umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

2)

wartość świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w okresie rozliczeniowym do końca

okresu sprawozdawczego, poprzedzającego okres, którego dotyczy wniosek, jest nie niższa

niż 65% i nie wyższa niż 100% kwoty zobowiązania określonej w umowie o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej dla tego okresu.