Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 9 listopada 2020 r. w sprawie pobierania opłaty mocowej i wyznaczania godzin doby przypadających na szczytowe zapotrzebowanie na moc w systemie

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowy sposób pobierania opłaty mocowej, w tym

a)

zakres i termin przekazywania operatorowi i operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,

zwanemu dalej „płatnikiem opłaty mocowej”, informacji, w tym informacji o sumie należnych

opłat mocowych, oraz okresy rozliczeniowe między odpowiednio operatorem, płatnikami

opłaty mocowej i innymi podmiotami zobowiązanymi do wnoszenia opłaty mocowej,

b)

terminy i sposób przekazywania operatorowi środków z tytułu opłaty mocowej;

2)

sposób wyznaczania godzin doby przypadających na szczytowe zapotrzebowanie na moc

w systemie na potrzeby obliczania opłaty mocowej należnej od odbiorców, o których

mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy, zwanej dalej „ustawą”.

1.

Płatnik opłaty mocowej, w terminie do 9. dnia miesiąca kalendarzowego następującego

po zakończeniu okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4 ust. 1, przekazuje operatorowi

informację o sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej, w tym informacje obejmujące

1)

liczbę odbiorców, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 1 ustawy, z podziałem na poszczególne

grupy, o których mowa w art. 74 ust. 7 ustawy;

2)

wolumen energii elektrycznej pobranej z sieci w godzinach opublikowanych zgodnie z

art. 74 ust. 4 pkt 2 ustawy przez odbiorców, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2

ustawy;

3)

wolumen energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej w godzinach opublikowanych

zgodnie z art. 74 ust. 4 pkt 2 ustawy przez odbiorców przemysłowych o wskazanej w

art. 70 ust. 3 pkt 1-3 ustawy wartości współczynnika intensywności zużycia energii

elektrycznej.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania

lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty mocowej, oraz przedsiębiorstwo

energetyczne wytwarzające energię elektryczną, przyłączone do sieci przesyłowej, w

terminie do 8. dnia miesiąca kalendarzowego następującego po zakończeniu okresu rozliczeniowego,

o którym mowa w § 4 ust. 1, przekazują operatorowi w zakresie odbiorców przyłączonych

bezpośrednio do urządzeń, instalacji lub sieci tego przedsiębiorstwa informację o

sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej, w tym informacje obejmujące

1)

liczbę odbiorców, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 1 ustawy, z podziałem na poszczególne

grupy, o których mowa w art. 74 ust. 7 ustawy;

2)

wolumen energii elektrycznej pobranej z sieci w godzinach opublikowanych zgodnie z

art. 74 ust. 4 pkt 2 ustawy przez odbiorców, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2

ustawy;

3)

wolumen energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej w godzinach opublikowanych

zgodnie z art. 74 ust. 4 pkt 2 ustawy przez odbiorców przemysłowych o wskazanej w

art. 70 ust. 3 pkt 1-3 ustawy wartości współczynnika intensywności zużycia energii

elektrycznej.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania

lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty mocowej, oraz przedsiębiorstwo

energetyczne wytwarzające energię elektryczną, przyłączeni do sieci dystrybucyjnej,

w terminie do 8. dnia miesiąca kalendarzowego następującego po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, o którym mowa w § 4 ust. 2, przekazują płatnikowi opłaty mocowej

w zakresie odbiorców przyłączonych bezpośrednio do urządzeń, instalacji lub sieci

tego przedsiębiorstwa informację o sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej,

w tym informacje obejmujące

1)

liczbę punktów poboru energii, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 1 ustawy, z podziałem

na poszczególne grupy, o których mowa w art. 74 ust. 7 ustawy;

2)

wolumen energii elektrycznej pobranej z urządzeń, instalacji lub sieci tego przedsiębiorstwa

energetycznego w godzinach opublikowanych zgodnie z art. 74 ust. 4 pkt 2 ustawy przez

odbiorców, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2 ustawy;

3)

wolumen energii elektrycznej pobranej z urządzeń, instalacji lub sieci tego przedsiębiorstwa

energetycznego i zużytej w godzinach opublikowanych zgodnie z art. 74 ust. 4 pkt 2

ustawy przez odbiorców przemysłowych o wskazanej w art. 70 ust. 3 pkt 1-3 ustawy wartości

współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej.

1.

Okresem rozliczeniowym dla rozliczeń dokonywanych pomiędzy operatorem a podmiotami,

o których mowa w art. 69 ust. 2 ustawy, jest miesiąc kalendarzowy.

2.

Okresem rozliczeniowym dla rozliczeń dokonywanych pomiędzy płatnikiem opłaty mocowej

a podmiotami, o których mowa w art. 69 ust. 3 ustawy, jest okres, w którym dokonywane

są rozliczenia za energię elektryczną lub za świadczone usługi dystrybucji energii

elektrycznej.

Płatnicy opłaty mocowej oraz przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej niebędące

płatnikami opłaty mocowej, oraz przedsiębiorstwa energetyczne wytwarzające energię

elektryczną przyłączone do sieci przesyłowej przekazują operatorowi środki z tytułu

opłaty mocowej należne za dany okres rozliczeniowy, w terminie do 19. dnia miesiąca

kalendarzowego następującego po okresie rozliczeniowym, na podstawie wystawionych

faktur, na wskazane rachunki bankowe.

1.

Wybranymi godzinami doby przypadającymi na godziny szczytowego zapotrzebowania na

moc w systemie, o których mowa w art. 74 ust. 4 pkt 2 ustawy, mogą być wyłącznie godziny,

dla których może zostać ogłoszony okres zagrożenia, wskazane w przepisach rozporządzenia

wydanego na podstawie art. 68 ustawy.

2.

Liczba wybranych godzin doby przypadających na godziny szczytowego zapotrzebowania

na moc w systemie, o których mowa w ust. 1, jest nie mniejsza niż 8 i nie większa

niż 15.

1.

Jako godziny doby przypadające na godziny szczytowego zapotrzebowania na moc w systemie,

o których mowa w § 6 ust. 1, mogą zostać wybrane maksymalnie dwa rozłączne okresy

w ciągu doby; pojedynczy okres obejmuje co najmniej 2 godziny.

2.

W przypadku godzin doby przypadających na godziny szczytowego zapotrzebowania na moc

w systemie, o których mowa w § 6 ust. 1, wskazanych w dwóch rozłącznych okresach w

ciągu doby, przerwa pomiędzy tymi okresami nie może być krótsza niż 2 godziny.

Wyboru godzin przypadających na godziny szczytowego zapotrzebowania na moc w systemie,

o których mowa w § 6 ust. 1, dokonuje się na podstawie danych historycznych lub prognozowanych,

dotyczących zapotrzebowania na moc w systemie, biorąc pod uwagę charakter dobowej

krzywej zapotrzebowania na moc w systemie w poszczególnych kwartałach roku.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.