Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 27 października 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie centrum urazowego dla dzieci

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe wymagania organizacyjne centrum urazowego dla dzieci, w zakresie minimalnego

wyposażenia diagnostycznego oraz technicznego;

2)

minimalne zasoby kadrowe zespołu urazowego dziecięcego;

3)

kryteria kwalifikacji osoby do ukończenia 18. roku życia będącej w stanie nagłego

zagrożenia zdrowotnego do leczenia w centrum urazowym dla dzieci;

4)

sposób postępowania z pacjentem urazowym dziecięcym.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Centrum urazowe dla dzieci, zwane dalej „centrum”, zapewnia dostęp do sprzętu i aparatury

medycznej, umożliwiających całodobowe i niezwłoczne wykonywanie badań diagnostycznych,

bez konieczności przewożenia pacjenta urazowego dziecięcego specjalistycznymi środkami

transportu sanitarnego

1)

RTG;

2)

USG, USG - Doppler;

3)

echokardiografii;

4)

tomografii komputerowej (spiralnej, wielorzędowej);

5)

(uchylony);

6)

diagnostyki laboratoryjnej, w tym mikrobiologicznej;

7)

rezonansu magnetycznego.

2.

Centrum posiada sprzęt i aparaturę medyczną niezbędne do wykonywania przyłóżkowej

i całodobowej endoskopii diagnostycznej i zabiegowej

1)

gastroskop;

2)

kolonoskop;

3)

bronchoskop;

4)

cystoskop.

Centrum dysponuje środkami technicznymi i organizacyjnymi zapewniającymi

1)

łączność telefoniczną realizowaną co najmniej przez jednego operatora telefonii stacjonarnej

i jednego operatora telefonii mobilnej z

a

wojewódzkim koordynatorem ratownictwa medycznego,

b)

dyspozytorami medycznymi,

c)

innymi podmiotami leczniczymi, w tym regionalnymi centrami krwiodawstwa i krwiolecznictwa;

2)

łączność radiową z

a

wojewódzkim koordynatorem ratownictwa medycznego,

b)

dyspozytorami medycznymi,

c)

zespołami ratownictwa medycznego, w tym lotniczymi zespołami ratownictwa medycznego;

3)

bezprzewodowe przywoływanie osób, w szczególności członków zespołu urazowego dziecięcego;

4)

dokonywanie bieżących konsultacji za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub

systemów łączności między oddziałami szpitala, w którym znajduje się centrum, oraz

z innymi podmiotami leczniczymi w sposób gwarantujący zachowanie poufności oraz integralności

danych pacjenta, którego konsultacja dotyczy. W przypadku konieczności przesyłania

danych identyfikujących pacjenta zachowanie poufności należy zapewnić poprzez system

kodowania tych danych uniemożliwiający identyfikację danych osobowych bez znajomości

tego kodu. Analogiczna ochrona może być też zapewniona poprzez anonimizację danych

osobowych.

1

W skład zespołu urazowego dziecięcego wchodzi co najmniej trzech lekarzy, w tym

1)

lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie chirurgii

dziecięcej;

2)

lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii

lub lekarz posiadający specjalizację II stopnia w dziedzinie anestezjologii lub anestezjologii

i reanimacji, lub anestezjologii i intensywnej terapii;

3)

lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny ratunkowej lub lekarz posiadający

tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie chirurgii dziecięcej,

lub lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie

ortopedii i traumatologii narządu ruchu, lub lekarz posiadający tytuł specjalisty

lub specjalizację II stopnia w dziedzinie neurochirurgii.

2.

Pracami zespołu urazowego dziecięcego kieruje kierownik zespołu.

3.

Kierownik podmiotu leczniczego, w którym znajduje się centrum

1)

określa skład zespołu urazowego dziecięcego spośród lekarzy posiadających kwalifikacje,

o których mowa w ust. 1;

2)

wyznacza kierownika zespołu urazowego dziecięcego spośród lekarzy, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 lub 2;

3

zapewnia całodobową, niezwłoczną gotowość członków zespołu urazowego dziecięcego,

o których mowa w ust. 1, do udzielania świadczeń zdrowotnych.

4

W razie potrzeby, w zależności od rodzaju obrażeń występujących u pacjenta urazowego

dziecięcego, w skład zespołu urazowego dziecięcego wchodzą lekarz lub lekarze posiadający

tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w odpowiednich dziedzinach medycyny;

decyzję w tym zakresie podejmuje kierownik zespołu urazowego dziecięcego.

1.

Osobę do ukończenia 18. roku życia w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego kwalifikuje

się do leczenia w centrum w przypadku, gdy spełnia warunki określone w art. 3 pkt 12a ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, a ponadto następujące kryteria

1)

występujące u niej co najmniej jedno spośród następujących obrażeń anatomicznych

a)

penetrująca rana głowy lub tułowia lub uraz tępy z objawami uszkodzenia narządów wewnętrznych

głowy, klatki piersiowej lub brzucha,

b)

amputacja kończyny powyżej nadgarstka lub stawu skokowego,

c)

rozległe zmiażdżenia kończyny,

d)

uszkodzenie rdzenia kręgowego,

e)

niestabilna klatka piersiowa,

f)

złamanie kończyny z uszkodzeniem naczyń lub nerwów,

g

złamanie co najmniej dwóch proksymalnych kości długich kończyn (kość ramienna, kość

udowa) lub miednicy;

2)

towarzyszące co najmniej dwa spośród następujących zaburzeń parametrów fizjologicznych

określonych w załączniku do rozporządzenia

a)

spadek ciśnienia skurczowego krwi poniżej wartości wskazanej w tabeli nr 1 tego załącznika,

b)

odchylenie częstości akcji serca poza zakres wskazany w tabeli nr 2 tego załącznika,

c)

odchylenie liczby oddechów poza zakres wskazany w tabeli nr 3 tego załącznika,

d)

stan świadomości oceniony według kryteriów Skali Śpiączki Glasgow (GCS) lub Dziecięcej

Skali Śpiączki (CCS) w odniesieniu do dzieci do 3. roku życia na nie więcej niż 13

punktów,

e)

saturacja krwi tętniczej nie więcej niż 90%.

2.

Osobę do ukończenia 18. roku życia w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego kwalifikuje

się do leczenia w centrum również w przypadku

1)

wystąpienia urazu wielonarządowego lub śmierci innej osoby w tym samym zdarzeniu,

2)

wypadnięcia z pojazdu mechanicznego, przygniecenia lub upadku z wysokości powyżej

3 metrów,

3)

gdy czas wydobywania tej osoby z pojazdu, zawaliska lub gruzowiska wynosi powyżej

20 minut

- pomimo braku widocznych obrażeń anatomicznych oraz istotnych zaburzeń parametrów

fizjologicznych obecnych u tej osoby, stwierdzonych na miejscu zdarzenia.

1.

Kierownik zespołu ratownictwa medycznego albo wyznaczony przez tego kierownika członek

zespołu ratownictwa medycznego zgłasza dyspozytorowi medycznemu stwierdzenie wystąpienia

kryteriów, o których mowa w § 5, i pozostaje w kontakcie z kierownikiem zespołu urazowego

dziecięcego szpitala, w którym znajduje się centrum, wskazanego przez dyspozytora

medycznego, do czasu przyjęcia pacjenta urazowego dziecięcego do tego szpitala.

2.

Dyspozytor medyczny zgłasza kierownikowi zespołu urazowego dziecięcego transport pacjenta

urazowego dziecięcego do tego centrum.

3.

Przepisu ust. 1 w zakresie obowiązku pozostawania w kontakcie z kierownikiem zespołu

urazowego dziecięcego szpitala, w którym znajduje się centrum, nie stosuje się do

lotniczego zespołu ratownictwa medycznego.

4.

Kierownik podmiotu leczniczego, w którym brak jest centrum, albo lekarz przez niego

wyznaczony, w przypadku stwierdzenia wystąpienia kryteriów, o których mowa w § 5,

pozostaje w kontakcie z kierownikiem zespołu urazowego dziecięcego szpitala, w którym

znajduje się centrum, najbliższego pod względem czasu dotarcia.

1.

W szpitalnym oddziale ratunkowym zlokalizowanym w szpitalu, w którym znajduje się

centrum, przeprowadza się wstępną diagnostykę pacjenta urazowego dziecięcego oraz

jego leczenie w zakresie niezbędnym dla stabilizacji funkcji życiowych.

2.

Decyzję w sprawie kolejności udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentowi urazowemu

dziecięcemu w przypadku rozbieżności pomiędzy członkami zespołu urazowego dziecięcego

podejmuje kierownik tego zespołu.

3

Dalsza diagnostyka i wielospecjalistyczne leczenie pacjenta urazowego dziecięcego

w centrum odbywa się w specjalistycznym oddziale zabiegowym lub oddziale anestezjologii

i intensywnej terapii wskazanym przez kierownika zespołu urazowego dziecięcego.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2016 r.