Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 października 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie powoływania do zawodowej służby wojskowej
Statutory Text (4 Articles)
W rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 marca 2010 r. w sprawie powoływania
do zawodowej służby wojskowej
(Dz. U. z 2015 r. poz. 1299) wprowadza się następujące zmiany
1)
po § 10 dodaje się § 10a w brzmieniu
„
§ 10a.
1.
Wniosek o powołanie do zawodowej służby wojskowej w korpusie szeregowych zawodowych
wraz ze wskazaniem stanowiska służbowego, na którym chciałby pełnić zawodową służbę
wojskową, może również złożyć żołnierz odbywający czynną służbę wojskową, o której
mowa w art. 59 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony
Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1541 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 374), na potrzeby korpusu szeregowych, spełniający warunki do powołania do tej służby.
Wniosek składa się do organu właściwego do powołania do zawodowej służby wojskowej
za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni czynną służbę
wojskową.
2.
Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni czynną służbę wojskową, udostępnia
żołnierzowi wykaz wolnych stanowisk służbowych, na których mógłby pełnić zawodową
służbę wojskową. Dowódca zapoznaje żołnierza, któremu udostępniono wykaz, z warunkami
pełnienia zawodowej służby wojskowej.
3.
Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni czynną służbę wojskową, po wyrażeniu
przez żołnierza woli pełnienia zawodowej służby wojskowej na określonym stanowisku
służbowym niezwłocznie informuje o tym dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz
ubiega się o wyznaczenie na stanowisko służbowe.
4.
Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz ubiega się o wyznaczenie na stanowisko
służbowe, przeprowadza z żołnierzem rozmowę kwalifikacyjną. Rozmowa kwalifikacyjna
może odbyć się z wykorzystaniem środków łączności na odległość.
5.
Po pozytywnym zakończeniu rozmowy kwalifikacyjnej dowódca jednostki wojskowej, w której
żołnierz ubiega się o wyznaczenie na stanowisko służbowe, występuje do dyrektora departamentu
Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr o wyrażenie zgody na wydanie
zaświadczenia, o którym mowa w § 10 ust. 14 pkt 6. Przepisy § 10 ust. 8-11 stosuje
się odpowiednio.
6.
Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz ubiega się o wyznaczenie na stanowisko
służbowe, informuje żołnierza, dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni
czynną służbę wojskową, oraz właściwego wojskowego komendanta uzupełnień o uzyskaniu
zgody, o której mowa w ust. 5, lub braku takiej zgody.
7.
Właściwy wojskowy komendant uzupełnień niezwłocznie po uzyskaniu informacji, o której
mowa w ust. 6, oraz po złożeniu przez żołnierza wniosku, o którym mowa w ust. 1, kieruje
tego żołnierza za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten
pełni czynną służbę wojskową, do właściwej wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia
zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz do
wojskowej pracowni psychologicznej w celu wydania orzeczenia psychologicznego w zakresie
braku przeciwwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Przepisy § 10 ust. 14,
15 i 17 stosuje się odpowiednio.
”
;
2)
po § 11 dodaje się § 11a w brzmieniu
„
§ 11a.
1.
W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w § 10a ust. 1, organ
wojskowy wskazany w art. 10 ustawy wydaje rozkaz personalny o powołaniu żołnierza
do zawodowej służby wojskowej, który następnie przesyła organowi właściwemu do wyznaczenia
na stanowisko służbowe, jeżeli sam nie jest tym organem. Przepisy § 11 ust. 2-4 stosuje
się odpowiednio.
2.
Wydanie rozkazu personalnego o powołaniu do zawodowej służby wojskowej może nastąpić
w trakcie odbywania przez żołnierza czynnej służby wojskowej, z tym że dzień stawienia
się do pełnienia zawodowej służby wojskowej nie może nastąpić przed dniem ukończenia
zaplanowanego okresu pełnienia czynnej służby wojskowej i uzyskania przez tego żołnierza
statusu żołnierza rezerwy.
3.
Zwolnienie żołnierza z pełnienia czynnej służby wojskowej przed jego powołaniem do
zawodowej służby wojskowej nie przerywa biegu czynności związanych z tym powołaniem.
4.
Przepisy § 12 ust. 1 i 3 oraz § 13 i § 14 stosuje się odpowiednio.
”
;
3)
w § 12 uchyla się ust. 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Wniosek o powołanie do zawodowej służby wojskowej w korpusie szeregowych zawodowych
wraz ze wskazaniem stanowiska służbowego, na którym chciałby pełnić zawodową służbę
wojskową, może również złożyć żołnierz odbywający czynną służbę wojskową, o której
mowa w art. 59 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony
Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1541 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 374), na potrzeby korpusu szeregowych, spełniający warunki do powołania do tej służby.
Wniosek składa się do organu właściwego do powołania do zawodowej służby wojskowej
za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni czynną służbę
wojskową.
2.
Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni czynną służbę wojskową, udostępnia
żołnierzowi wykaz wolnych stanowisk służbowych, na których mógłby pełnić zawodową
służbę wojskową. Dowódca zapoznaje żołnierza, któremu udostępniono wykaz, z warunkami
pełnienia zawodowej służby wojskowej.
3.
Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni czynną służbę wojskową, po wyrażeniu
przez żołnierza woli pełnienia zawodowej służby wojskowej na określonym stanowisku
służbowym niezwłocznie informuje o tym dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz
ubiega się o wyznaczenie na stanowisko służbowe.
4.
Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz ubiega się o wyznaczenie na stanowisko
służbowe, przeprowadza z żołnierzem rozmowę kwalifikacyjną. Rozmowa kwalifikacyjna
może odbyć się z wykorzystaniem środków łączności na odległość.
5.
Po pozytywnym zakończeniu rozmowy kwalifikacyjnej dowódca jednostki wojskowej, w której
żołnierz ubiega się o wyznaczenie na stanowisko służbowe, występuje do dyrektora departamentu
Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr o wyrażenie zgody na wydanie
zaświadczenia, o którym mowa w § 10 ust. 14 pkt 6. Przepisy § 10 ust. 8-11 stosuje
się odpowiednio.
6.
Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz ubiega się o wyznaczenie na stanowisko
służbowe, informuje żołnierza, dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni
czynną służbę wojskową, oraz właściwego wojskowego komendanta uzupełnień o uzyskaniu
zgody, o której mowa w ust. 5, lub braku takiej zgody.
7.
Właściwy wojskowy komendant uzupełnień niezwłocznie po uzyskaniu informacji, o której
mowa w ust. 6, oraz po złożeniu przez żołnierza wniosku, o którym mowa w ust. 1, kieruje
tego żołnierza za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten
pełni czynną służbę wojskową, do właściwej wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia
zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz do
wojskowej pracowni psychologicznej w celu wydania orzeczenia psychologicznego w zakresie
braku przeciwwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Przepisy § 10 ust. 14,
15 i 17 stosuje się odpowiednio.
1.
W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w § 10a ust. 1, organ
wojskowy wskazany w art. 10 ustawy wydaje rozkaz personalny o powołaniu żołnierza
do zawodowej służby wojskowej, który następnie przesyła organowi właściwemu do wyznaczenia
na stanowisko służbowe, jeżeli sam nie jest tym organem. Przepisy § 11 ust. 2-4 stosuje
się odpowiednio.
2.
Wydanie rozkazu personalnego o powołaniu do zawodowej służby wojskowej może nastąpić
w trakcie odbywania przez żołnierza czynnej służby wojskowej, z tym że dzień stawienia
się do pełnienia zawodowej służby wojskowej nie może nastąpić przed dniem ukończenia
zaplanowanego okresu pełnienia czynnej służby wojskowej i uzyskania przez tego żołnierza
statusu żołnierza rezerwy.
3.
Zwolnienie żołnierza z pełnienia czynnej służby wojskowej przed jego powołaniem do
zawodowej służby wojskowej nie przerywa biegu czynności związanych z tym powołaniem.
4.
Przepisy § 12 ust. 1 i 3 oraz § 13 i § 14 stosuje się odpowiednio.