Obwieszczenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 września 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej w sprawie zwolnienia statku z wymagań w zakresie wyposażenia i konstrukcji lub zastosowania środków równoważnych

Rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb zwolnienia statku z obowiązku spełniania

wymagań określonych przepisami wydanymi na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, lub wyrażenia zgody na zastosowanie środków równoważnych

w zakresie wyposażenia i konstrukcji statku oraz szczegółowe warunki eksploatacyjne,

których spełnianie uzasadnia zastosowanie zwolnień lub środków równoważnych.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do statków o obcej przynależności.

2.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do

1)

jachtów morskich;

2)

statków żeglugi śródlądowej uprawiających żeglugę na wodach morskich;

3)

statków niepodlegających wpisowi do rejestru okrętowego lub rejestru prowadzonego

przez dyrektora urzędu morskiego.

1.

Właściwy dyrektor urzędu morskiego może wyrazić zgodę na zastosowanie na statku środków

równoważnych w zakresie wyposażenia i konstrukcji w stosunku do wymagań określonych

przepisami wydanymi na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy

1)

na wniosek armatora statku będącego w trakcie budowy lub przebudowy,

2)

w przypadku kiedy cechy konstrukcyjne istniejącego statku nie pozwalają na zastosowanie

tych wymagań

‒ pod warunkiem że dostarczona dokumentacja potwierdza, że zastosowane środki równoważne

będą skuteczne przynajmniej w takim samym stopniu jak określone w przepisach, oraz,

w przypadku środków równoważnych dotyczących konstrukcji statku lub wyposażenia stałego

instalowanego na statku, jeżeli opinia uznanej organizacji sprawującej nadzór techniczny

nad statkiem jest pozytywna.

2.

Właściwy dyrektor urzędu morskiego może zwolnić statek z wymagań określonych przepisami

wydanymi na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy, jeżeli

1)

jest to uzasadnione szczególnymi warunkami eksploatacyjnymi statku, takimi jak rodzaj

odbywanych podróży, ograniczony rejon żeglugi, warunki meteorologiczne, w tym ograniczona

wysokość fali lub siła wiatru, ograniczony sezon eksploatacji, rejsy odbywające się

wyłącznie w porze dziennej, ograniczony czas podróży lub bliskość służb ratowniczych,

o ile

a)

statek spełnia wymagania bezpieczeństwa wystarczające do uprawiania żeglugi, do której

jest przeznaczony,

b)

w przypadku zwolnień dotyczących konstrukcji statku lub wyposażenia stałego instalowanego

na statku, opinia uznanej organizacji sprawującej nadzór techniczny nad statkiem jest

pozytywna, lub

2)

statek, który nie odbywa podróży w danym rejonie, planuje odbyć w nim jednorazową

podróż, o ile

a)

spełnione zostaną wymagania bezpieczeństwa wystarczające na podróż, którą statek planuje

odbyć,

b)

zwolnienie będzie dotyczyło jednej podróży, lub

3)

statek zostanie trwale wycofany z eksploatacji w ciągu dwóch lat od wejścia w życie

odpowiednich wymagań, o ile

a)

statek spełnia wymagania bezpieczeństwa wystarczające do uprawiania żeglugi, do której

jest przeznaczony,

b)

w przypadku zwolnień dotyczących konstrukcji statku lub wyposażenia stałego instalowanego

na statku, opinia uznanej organizacji sprawującej nadzór techniczny nad statkiem jest

pozytywna.

1.

W przypadku statków podlegających Konwencji SOLAS, o której mowa w art. 5 pkt 33 lit.

a ustawy, wydanie zwolnienia lub zgody na zastosowanie środków równoważnych w zakresie

wyposażenia i konstrukcji statku jest możliwe po spełnieniu wymagań zawartych w przepisach

tej konwencji, dotyczących warunków wydawania zwolnień i stosowania środków równoważnych.

2.

(uchylony).

1.

W przypadku statków objętych zakresem stosowania załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja

2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich

(Dz. Urz. UE L 163 z 25.06.2009, str. 1, z późn. zm. oraz załączników I, II i IV do dyrektywy Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiającej zharmonizowany system

bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej

(Dz. Urz. WE L 34 z 09.02.1998, str. 1, z późn. zm.

1)

zastosowanie środków równoważnych w zakresie wyposażenia i konstrukcji statku w stosunku

do wymagań określonych przepisami wydanymi na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy jest

możliwe, pod warunkiem że zastosowane środki równoważne będą skuteczne przynajmniej

w takim samym stopniu jak wyposażenie i konstrukcja statku określone w tych przepisach,

2)

zwolnienie statku z obowiązku spełniania wymagań określonych przepisami wydanymi na

podstawie art. 86 ust. 3 ustawy jest możliwe, pod warunkiem że zwolnienie będzie dotyczyć

określonych warunków eksploatacyjnych statku, takich jak rejon żeglugi, niska znacząca

wysokość fali, rozumiana jako średnia wysokość jednej trzeciej najwyższych wysokości

fal obserwowanych na danym obszarze, ograniczony sezon eksploatacji, odbywanie podróży

tylko w porze dziennej lub w odpowiednich warunkach pogodowych, ograniczony czas trwania

podróży lub bliskość służb ratowniczych, oraz nie spowoduje ono obniżenia poziomu

bezpieczeństwa statku

- na wniosek armatora statku, z zachowaniem procedury powiadomienia i uzyskania zgody

Komisji Europejskiej określonej w § 6a.

2.

Wszystkie przyjęte środki równoważne lub zwolnienia są jednakowo stosowane do wszystkich

statków o takiej samej konstrukcji i o takich samych parametrach, jak statki, o których

mowa w ust. 1, eksploatowanych w takich samych określonych warunkach.

3.

Przyjęte zwolnienia mają zastosowanie tak długo, jak długo statek jest eksploatowany

w określonych warunkach.

1.

W przypadkach, o których mowa w § 3, armator statku składa do dyrektora urzędu morskiego

właściwego ze względu na port macierzysty statku wniosek o zgodę na zastosowanie na

statku środków równoważnych w zakresie wyposażenia i konstrukcji lub wniosek o zwolnienie

statku z wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy.

2.

Do wniosku dołącza się

1)

dokumentację techniczną, o ile jest wymagana;

2)

opinię uznanej organizacji sprawującej nadzór techniczny nad statkiem, o ile jest

wymagana;

3)

oświadczenie armatora o zamiarze wycofania statku z eksploatacji - w przypadku, o

którym mowa w § 3 ust. 2 pkt 3.

Weryfikacji spełniania przez statek wymagań bezpieczeństwa, o których mowa w § 3,

dyrektor urzędu morskiego dokonuje podczas inspekcji, o której mowa w art. 20 ust.

1 ustawy.

1.

W przypadkach, o których mowa w § 4a ust. 1, na podstawie wniosku armatora statku

o zastosowanie środków równoważnych w zakresie wyposażenia i konstrukcji statku w

stosunku do wymagań określonych przepisami wydanymi na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy

lub zwolnienie statku z obowiązku spełniania tych wymagań, właściwy dyrektor urzędu

morskiego sporządza i kieruje do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej

wniosek o wystąpienie do Komisji Europejskiej o zgodę na zastosowanie środków równoważnych

lub zwolnienia, wraz z dokumentacją potwierdzającą spełnianie warunków określonych

w § 4a ust. 1.

2.

Armator statku oraz uznana organizacja sprawująca nadzór techniczny nad statkiem są

obowiązani do dostarczenia właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego dokumentacji, o

której mowa w ust. 1, na jego żądanie.

3.

Jeżeli minister właściwy do spraw gospodarki morskiej stwierdzi, że wniosek, o którym

mowa w ust. 1, jest uzasadniony, powiadamia Komisję Europejską o planowanym przyjęciu

środków równoważnych lub zwolnień, dołączając do tego powiadomienia szczegółowe informacje

pozwalające potwierdzić, że możliwe będzie zachowanie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa

statku, a następnie

1)

w przypadku uzyskania zgody Komisji Europejskiej na zastosowanie określonych środków

równoważnych lub zwolnień, powiadamia o ich przyjęciu Komisję Europejską oraz pozostałe

państwa członkowskie, przy czym w odniesieniu do statków objętych zakresem stosowania

dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie

reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich - za pośrednictwem bazy danych ustanowionej przez Komisję Europejską;

2)

w przypadku nieuzyskania zgody Komisji Europejskiej na zastosowanie określonych środków

równoważnych lub zwolnień, modyfikuje je lub odstępuje od ich przyjęcia.

Statek, który został zwolniony z wymagań lub który otrzymał zgodę na zastosowanie

środków równoważnych, otrzymuje certyfikat zwolnienia.

Dyrektor urzędu morskiego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej

kopię certyfikatu zwolnienia statku, który został zwolniony z wymagań lub który otrzymał

zgodę na zastosowanie środków równoważnych, lub informację o odmowie zwolnienia statku

z wymagań lub wyrażenia zgody na zastosowanie środków równoważnych, w terminie 7 dni

od dnia wydania certyfikatu lub decyzji odmownej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia