Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2020 r. w sprawie sposobu przygotowania przesłuchania przeprowadzanego w trybie określonym w art. 185a-185c Kodeksu postępowania karnego

1.

Rozporządzenie określa

1)

sposób przygotowania przesłuchania przeprowadzanego w trybie określonym w art. 185a-185c ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, zwanego dalej „przesłuchaniem”;

2)

warunki, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia przeznaczone do przeprowadzania przesłuchania.

2.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego;

2)

świadku - rozumie się przez to również pokrzywdzonego przesłuchiwanego w charakterze

świadka.

Jeżeli świadek jest małoletnim, który w chwili przesłuchania nie ukończył 15 lat,

planowane pora i czas przesłuchania uwzględniają potrzeby wynikające z jego wieku,

potrzebę nawiązania z nim kontaktu przez biegłego psychologa przed przystąpieniem

do przesłuchania oraz potrzebę ewentualnych przerw w prowadzonej czynności.

1.

Przed rozpoczęciem przesłuchania biegły psycholog przeprowadza ze świadkiem wstępną

rozmowę w pokoju przesłuchań w celu nawiązania z nim kontaktu, ustalenia indywidualnych

potrzeb świadka oraz w razie potrzeby obniżenia poziomu lęku i niepokoju świadka.

2.

Przed rozpoczęciem przesłuchania sędzia, w miarę potrzeby w uzgodnieniu z biegłym

psychologiem ustala, czy obecność osoby, o której mowa w art. 51 § 2 ustawy, albo

osoby pełnoletniej wskazanej przez pokrzywdzonego, o której mowa w art. 185a § 2 i

art. 185c § 2 ustawy w pokoju przesłuchań podczas przesłuchania może ograniczać swobodę

wypowiedzi świadka.

1.

Przed rozpoczęciem przesłuchania małoletniego, który w chwili przesłuchania nie ukończył

15 lat, lub osoby cierpiącej na upośledzenie umysłowe, a także w innych przypadkach

uzasadnionych stanem emocjonalnym lub właściwościami osobistymi świadka, sędzia, prokurator,

obrońca i pełnomocnik pokrzywdzonego mogą uzgodnić z biegłym psychologiem sposób formułowania

zadawanych świadkowi pytań, w szczególności dotyczących sfery intymnej.

2.

Przed rozpoczęciem przesłuchania, sędzia informuje o sposobie prowadzenia przesłuchania,

określonym w niniejszym rozporządzeniu osoby, o których mowa w § 3 ust. 2.

3.

Jeżeli świadek jest małoletnim, który w chwili przesłuchania nie ukończył 15 lat,

lub osobą cierpiącą na upośledzenie umysłowe, a także w innych przypadkach uzasadnionych

stanem emocjonalnym lub właściwościami osobistymi, biegły psycholog w miarę potrzeby

udziela sędziemu pomocy w wyjaśnieniu w sposób zrozumiały dla świadka zasad przesłuchania,

w tym prawa odmowy składania zeznań, o ile prawo to świadkowi przysługuje, obowiązku

mówienia prawdy oraz faktu utrwalania czynności w formie zapisu na nośnikach.

1.

Na potrzeby prowadzenia przesłuchania wyodrębnia się pokój przesłuchań i pokój techniczny.

2.

Wielkość pokoju przesłuchań powinna umożliwiać swobodne przeprowadzenie przesłuchania

świadka przez sędziego z udziałem biegłego psychologa, tłumacza, jeżeli został powołany

oraz w obecności osób, o których mowa w § 3 ust. 2.

3.

Pokój techniczny może być

1)

pomieszczeniem przylegającym do pokoju przesłuchań i oddzielonym od niego lustrem

obserwacyjnym albo

2)

pomieszczeniem połączonym z pokojem przesłuchań za pomocą środków technicznych umożliwiających

przeprowadzenie przesłuchania na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu

i dźwięku - w takim przypadku pokój techniczny może znajdować się w innym budynku

niż pokój przesłuchań.

4.

Wielkość pokoju technicznego powinna umożliwiać swobodny udział w przesłuchaniu prokuratorowi,

obrońcy, pełnomocnikowi pokrzywdzonego oraz swobodną obecność osobom, o których mowa

w § 3 ust. 2, jeżeli ich obecność w pokoju przesłuchań mogłaby ograniczać swobodę

wypowiedzi świadka. W pokoju technicznym przebywa również protokolant.

Pokój przesłuchań może znajdować się w siedzibie sądu albo poza jego siedzibą, w szczególności

w siedzibie prokuratury, Policji, instytucji państwowej lub samorządowej lub podmiotu,

do którego zadań należy pomoc małoletnim lub ofiarom przestępstwa zgwałcenia, albo

w siedzibie innego podmiotu, o ile posiada on pokój przesłuchań spełniający warunki

określone w niniejszym rozporządzeniu.

1.

Jeżeli warunki lokalowe to umożliwiają

1)

pokój przesłuchań znajdujący się w budynku sądu, prokuratury lub Policji posiada odrębne

wejście lub zlokalizowany jest w taki sposób, aby dojście do niego nie prowadziło

przez części budynku, gdzie przebywają oskarżeni, zatrzymani lub pokrzywdzeni innymi

czynami;

2)

w bezpośrednim sąsiedztwie pokoju przesłuchań powinna znajdować się toaleta;

3)

możliwie najbliżej pokoju przesłuchań należy wyodrębnić poczekalnię.

2.

Poczekalnia zapewnia możliwość oczekiwania świadka na przesłuchanie w miejscu, do

którego nie mają wstępu osoby nieuprawnione do udziału w przesłuchaniu.

3.

Poczekalnia wyposażona jest w książki, czasopisma, kredki, papier i inne przedmioty

zapewniające świadkowi, w tym również będącemu małoletnim poniżej lat 15, możliwość

aktywnego spędzenia czasu oczekiwania. W poczekalni nie umieszcza się materiałów edukacyjnych

i informacyjnych na temat przemocy i wykorzystywania seksualnego.

1.

Pokój przesłuchań jest izolowany od odgłosów dobiegających z zewnątrz w stopniu wystarczającym,

by zapewnić należytą jakość zapisu dźwięku.

2.

Kolorystyka pokoju przesłuchań utrzymana jest w barwach jasnych i stonowanych.

3.

Pokój przesłuchań wyposaża się w meble dostosowane dla osób dorosłych oraz meble dostosowane

dla dzieci, a podłogę wykłada się miękką wykładziną.

4.

W pokoju przesłuchań znajdują się materiały umożliwiające uzyskiwanie zeznań od świadka,

w szczególności kredki, papier, a także materiały umożliwiające obniżenie poczucia

lęku i napięcia u świadka, w szczególności poduszki, maskotki do przytulania.

1.

Pokój przesłuchań wyposaża się w środki techniczne umożliwiające

1)

utrwalanie obrazu i dźwięku z przebiegu przesłuchania;

2)

obserwowanie i słuchanie przebiegu przesłuchania przez uczestników czynności przebywających

w pokoju technicznym;

3)

przekazywanie sędziemu prowadzącemu przesłuchanie oraz biegłemu psychologowi pytań

do świadka oraz wypowiedzi kierowanych przez uczestników czynności przebywających

w pokoju technicznym;

4)

utrwalanie pytań i wypowiedzi, o których mowa w pkt 3, w formie zapisu dźwięku;

5)

zabezpieczenie utrwalonego obrazu i utrwalonego dźwięku, o których mowa w pkt 1 i

4, w taki sposób by dostęp do nich miały wyłącznie osoby upoważnione.

2.

W miarę potrzeby pokój techniczny lub pokój przesłuchań mogą być wyposażone w urządzenia

umożliwiające utrwalanie dźwięku z przebiegu przesłuchania na dodatkowym nośniku.

1.

Środki techniczne instaluje się w pokoju przesłuchań w sposób umożliwiający uczestnikom

znajdującym się w pokoju technicznym obserwację pokoju przesłuchań oraz osoby świadka

ze szczególnym uwzględnieniem mimiki twarzy świadka.

2.

Urządzenia służące do utrwalania obrazu i dźwięku z przebiegu przesłuchania umieszcza

się w pokoju przesłuchań, jeżeli ich rozmiary i sposób pracy umożliwiają nagrywanie

w sposób, który nie będzie rozpraszał uwagi świadka; w innym przypadku umieszcza się

je w pokoju technicznym.

3.

Urządzenia służące do utrwalania obrazu i dźwięku, o których mowa w ust. 2, zabezpiecza

się w taki sposób by dostęp do nich miały wyłącznie osoby upoważnione.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 października 2020 r.