Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 grudnia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi

1

Ustawa określa

1)

zasady i warunki wymiany informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii

Europejskiej, organami ścigania państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej, organizacjami

międzynarodowymi w celu rozpoznawania, wykrywania lub zwalczania przestępstw lub przestępstw

skarbowych, w tym zagrożeń dla bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz zapobiegania

takim przestępstwom i zagrożeniom, a także ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw

skarbowych;

2)

podmioty uprawnione w tych sprawach.

2.

Podmiotami uprawnionymi do wymiany informacji z podmiotami, o których mowa w ust.

1 pkt 1, są

1)

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

2)

Centralne Biuro Antykorupcyjne;

2a)

Biuro Nadzoru Wewnętrznego;

3)

Policja;

4)

Krajowa Administracja Skarbowa;

5)

Straż Graniczna;

6)

(uchylony)

7)

Żandarmeria Wojskowa;

8)

Służba Ochrony Państwa.

3.

Ustawę stosuje się również do wymiany oraz przetwarzania informacji

1)

(uchylony)

2)

w sposób całkowicie lub częściowo zautomatyzowany, zgromadzonych w zbiorach danych

referencyjnych, w szczególności obejmujących dane o wynikach analizy kwasu deoksyrybonukleinowego

(DNA), oraz w zbiorach danych daktyloskopijnych.

4.

Ustawa nie narusza przepisów o pomocy prawnej w sprawach karnych oraz postanowień

umów międzynarodowych dotyczących współpracy w sprawach zapobiegania przestępczości,

jej zwalczania oraz współdziałania na terenach przygranicznych.

1.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do wymiany informacji przez krajowe biuro

do spraw odzyskiwania mienia, o którym mowa w decyzji Rady 2007/845/WSiSW z dnia 6 grudnia 2007 r. dotyczącej współpracy pomiędzy

biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania

i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego

z przestępstwem

(Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2007, str. 103).

2.

Podmiotami uprawnionymi do wymiany informacji za pośrednictwem krajowego biura do

spraw odzyskiwania mienia są podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 2, oraz

1)

minister właściwy do spraw finansów publicznych;

2)

(uchylony)

3)

(uchylony)

4)

prokurator.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1

pseudonimizacji - rozumie się przez to przetworzenie danych osobowych w taki sposób,

aby nie można ich było już przypisać konkretnej osobie, której dane dotyczą, bez użycia

dodatkowych informacji, pod warunkiem że takie dodatkowe informacje są przechowywane

osobno i są objęte środkami technicznymi i organizacyjnymi uniemożliwiającymi ich

przypisanie zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej;

2)

(uchylony)

3

informacji - rozumie się przez to informacje, w tym dane osobowe, do których przetwarzania

w celu realizacji swoich zadań ustawowych są uprawnione, na podstawie przepisów odrębnych,

podmioty uprawnione;

4)

organach ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej - rozumie się przez to organy

państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw niebędących państwami członkowskimi

Unii Europejskiej stosujących przepisy dorobku Schengen, które są uprawnione w tych

państwach do wykrywania i ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych

oraz zapobiegania przestępczości i jej zwalczania;

5)

państwie trzecim - rozumie się przez to państwo niebędące państwem członkowskim Unii

Europejskiej i niestosujące przepisy dorobku Schengen;

6)

podmiotach uprawnionych - rozumie się przez to podmioty, o których mowa w art. 1 ust.

2 oraz art. 2 ust. 2;

7)

(uchylony)

8

wymianie - rozumie się przez to przekazywanie, udostępnianie, uzyskiwanie lub otrzymywanie

informacji przez organy ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich,

agencje Unii Europejskiej, organizacje międzynarodowe lub podmioty uprawnione;

9

organizacji międzynarodowej - rozumie się przez to organizację i organy jej podlegające

działające na podstawie prawa międzynarodowego publicznego lub inny organ powołany

w drodze umowy między co najmniej dwoma państwami lub na podstawie takiej umowy;

10

agencji Unii Europejskiej - rozumie się przez to agencję Unii Europejskiej zajmującą

się zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości.

1.

W ramach struktury Komendy Głównej Policji wyznacza się komórkę organizacyjną pełniącą

funkcję punktu kontaktowego do wymiany informacji między podmiotami uprawnionymi a

podmiotami, o których mowa w art. 1 ust.1 pkt 1, zwaną dalej „punktem kontaktowym”.

2.

Dopuszcza się bezpośrednią wymianę informacji z pominięciem punktu kontaktowego między

przedstawicielami uprawnionych podmiotów a podmiotów, o których mowa w art. 1 ust.

1 pkt 1, podczas prowadzonych wspólnych patroli, spotkań operacyjnych lub innych operacji

transgranicznych.

3.

Dopuszcza się bezpośrednią wymianę informacji z pominięciem punktu kontaktowego między

przedstawicielami uprawnionych podmiotów a podmiotów, o których mowa w art. 1 ust.

1 pkt 1, w ramach

1)

współpracy na terenach przygranicznych, w tym realizowanej przez międzynarodowe centra

współpracy;

2)

wykonywania zadań oficera łącznikowego podmiotu uprawnionego za granicą lub oficera

łącznikowego wchodzącego w skład polskiego biura łącznikowego przy Agencji Unii Europejskiej

ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol).

4.

Punkt kontaktowy może upoważnić podmioty uprawnione do bezpośredniej wymiany informacji

z podmiotami, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1. W upoważnieniu punkt kontaktowy

określa warunki, zasady i sposób takiej wymiany.

5.

Ustawa nie narusza przepisów odrębnych o organizacji i zadaniach innych punktów kontaktowych

niż wymieniony w ust. 1.

Do zadań punktu kontaktowego należy

1)

przyjmowanie wniosków o udzielenie informacji składanych przez podmioty, o których

mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, oraz udzielanie odpowiedzi na te wnioski;

2)

przekazywanie wniosków o udzielenie informacji składanych przez podmioty, o których

mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, podmiotom uprawnionym, zgodnie z ich właściwością, w celu

udzielenia odpowiedzi na te wnioski;

3)

przekazywanie podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, wniosków o udzielenie

informacji składanych przez podmioty uprawnione;

4)

przekazywanie podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, informacji w przypadku,

o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2;

5)

koordynowanie wymiany informacji;

6)

przetwarzanie, w tym przechowywanie, informacji wymienianych w oparciu o niniejszą

ustawę.

1.

Punkt kontaktowy, w celu realizacji swoich zadań, posiada bezpośredni dostęp do

1)

Krajowego Systemu Informacyjnego Policji;

2)

rejestru PESEL;

3)

centralnej ewidencji pojazdów;

4)

centralnej ewidencji kierowców;

5)

krajowego zbioru rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców;

6)

Krajowego Rejestru Karnego;

7)

Krajowego Rejestru Sądowego;

8)

Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej;

9)

ogólnokrajowej ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych;

10)

Centralnej Ewidencji Wydanych i Unieważnionych Dokumentów Paszportowych;

11)

Centralnej Bazy Danych Osób Pozbawionych Wolności;

12)

danych udostępnianych za pośrednictwem Krajowego Systemu Informatycznego.

2.

Punkt kontaktowy posiada pośredni dostęp do zbiorów danych zawierających informacje

o wynikach analizy kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA) oraz zbiorów danych daktyloskopijnych

prowadzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2019 r. poz. 161, z późn. zm..

Punkt kontaktowy może na zasadach określonych w ustawie wymieniać informacje zgromadzone

w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych, przekazane przez podmioty, o których mowa

w art. 1 ust. 2.

1.

Punkt kontaktowy wymienia informacje z podmiotami, o których mowa w art. 1 ust. 1

pkt 1, dostępnymi kanałami komunikacji wykorzystywanymi w międzynarodowej współpracy

policyjnej, w szczególności udostępnianymi przez

1)

Międzynarodową Organizację Policji Kryminalnej - Interpol;

2)

Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol);

3)

biura SIRENE.

2.

Punkt kontaktowy może przekazywać podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1,

informacje za pośrednictwem oficerów łącznikowych lub innych przedstawicieli podmiotów

uprawnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, oraz oficerów łącznikowych

lub innych przedstawicieli podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, w Rzeczypospolitej

Polskiej.

W punkcie kontaktowym mogą wykonywać swoje obowiązki funkcjonariusze, żołnierze lub

pracownicy podmiotów uprawnionych.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób działania punktu kontaktowego,

2)

sposób wyznaczania oraz działania komórek organizacyjnych w podmiocie uprawnionym

odpowiedzialnym za wymianę informacji z punktem kontaktowym,

3)

sposób rejestrowania wniosków o udzielenie informacji,

4

sposób wymiany informacji między punktem kontaktowym a podmiotami, o których mowa

w art. 1 ust. 1 pkt 1, oraz punktem kontaktowym a podmiotami uprawnionymi,

5)

wzory formularzy wykorzystywanych do wymiany informacji

- mając na uwadze wymogi zapewnienia efektywnej wymiany informacji przez punkt kontaktowy

oraz ciągłości jego funkcjonowania, wdrożenia systemu rejestrowania informacji w punkcie

kontaktowym, w tym czasu przekazania lub otrzymania informacji oraz wniosków o przekazanie

informacji, a także uwzględniając uregulowania Unii Europejskiej dotyczące ujednoliconych

wzorów formularzy wymiany informacji.

1.

Podmioty uprawnione, za pośrednictwem punktu kontaktowego

1)

składają wnioski o udzielenie informacji oraz udzielają odpowiedzi na te wnioski w

terminie umożliwiającym punktowi kontaktowemu przekazanie odpowiedzi z zachowaniem

terminów, o których mowa w art. 15;

2

z urzędu przekazują organom ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej lub agencjom

Unii Europejskiej informacje, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że informacje

te przyczynią się do wykrycia i zatrzymania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych

lub zapobieżenia przestępstwu na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej

lub państw trzecich, z zastrzeżeniem art. 18d ust. 2.

2.

Podmioty uprawnione współpracują z punktem kontaktowym, w szczególności przez udzielanie

informacji niezbędnych do realizacji jego zadań oraz utrzymywanie stałej łączności.

1.

Podmioty uprawnione mogą uzależnić przekazanie informacji organowi ścigania państwa

członkowskiego Unii Europejskiej od spełnienia przez ten organ określonych warunków,

w szczególności od

1)

otrzymania dodatkowych informacji w sprawie, w związku z którą organ ten wystąpił

o ich udzielenie;

2)

poinformowania o sposobie wykorzystania przekazanych informacji przez ten organ.

1a

Podmioty uprawnione, przekazując informacje organom ścigania państw członkowskich

Unii Europejskiej, zapewniają, aby wymiana danych osobowych nie była ograniczana ani

zakazywana z powodów dotyczących ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem

danych osobowych.

2.

(uchylony)

3

Przekazując informację, podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizuje zadanie

określone w art. 5 pkt 1, wskazują organowi ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej

sposób, w jaki może być ona wykorzystana przez ten organ, w szczególności, czy może

być ona wykorzystana w postępowaniu karnym.

1.

Podmioty uprawnione mogą odmówić przekazania informacji organowi ścigania państwa

członkowskiego Unii Europejskiej w razie zaistnienia okoliczności uzasadniających

przypuszczenie, że ujawnienie tych informacji

1)

mogłoby zagrażać bezpieczeństwu Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

mogłoby utrudniać postępowanie karne lub czynności operacyjno-rozpoznawcze albo innego

rodzaju czynności w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe, albo zagrozić

bezpieczeństwu osób biorących w nich udział;

3)

byłoby niewspółmierne do osiągnięcia celu, w jakim wystąpiono z wnioskiem.

2.

Podmioty uprawnione mogą odmówić przekazania informacji organowi ścigania państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli wniosek dotyczy przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego zagrożonego w Rzeczypospolitej Polskiej karą pozbawienia wolności do roku

lub karą łagodniejszą albo gdy orzeczono taką karę.

1.

Jeżeli na przekazanie informacji organowi ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej

jest wymagana zgoda organu prowadzącego postępowanie karne, podmioty uprawnione zwracają

się do organu prowadzącego to postępowanie o wyrażenie zgody na przekazanie informacji.

2.

Podmioty uprawnione odmawiają przekazania informacji organowi ścigania państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, jeżeli organ prowadzący postępowanie karne nie wyraził zgody na

ich przekazanie.

1.

Punkt kontaktowy, na podstawie dostępnych informacji lub informacji przekazanych przez

podmioty uprawnione, udziela odpowiedzi na wniosek organu ścigania państwa członkowskiego

Unii Europejskiej w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku.

2.

Jeżeli informacje dotyczące wniosku złożonego przez organ ścigania państwa członkowskiego

Unii Europejskiej są przetwarzane w zbiorach danych, do których punkt kontaktowy albo

podmiot uprawniony mają bezpośredni dostęp, oraz dotyczą przestępstw, o których mowa

w art. 607w ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 150, 679, 1255 i 1694), punkt kontaktowy udziela odpowiedzi na ten wniosek w terminie 7 dni od dnia jego

otrzymania.

3.

W sprawach niecierpiących zwłoki dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 607w ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, punkt kontaktowy udziela odpowiedzi na wniosek organu ścigania państwa członkowskiego

Unii Europejskiej w terminie 8 godzin od chwili jego otrzymania, jeżeli informacje,

których wniosek dotyczy, są przetwarzane w zbiorach danych, o których mowa w art.

6.

4.

Jeżeli udzielenie odpowiedzi w terminach określonych w ust. 1-3 nie jest możliwe,

punkt kontaktowy

1)

niezwłocznie informuje o tym organ ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

który złożył wniosek, podając przyczyny nieudzielania odpowiedzi w terminie;

2)

udziela odpowiedzi w najkrótszym możliwym terminie, przy czym w sprawach niecierpiących

zwłoki - w terminie nie dłuższym niż 3 dni od dnia otrzymania wniosku.

5.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się, w przypadku gdy we wniosku organu ścigania państwa

członkowskiego Unii Europejskiej został oznaczony dłuższy termin udzielenia odpowiedzi.

1

Podmioty uprawnione przetwarzają informacje uzyskane w wyniku ich wymiany z organami

ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej w celach wskazanych w art. 1 ust.

1 pkt 1.

2.

Podmioty uprawnione mogą przetwarzać informacje, o których mowa w ust. 1

1)

jeżeli jest to niezbędne do realizacji ich zadań ustawowych, a cele przetwarzania

i przekazania informacji nie są sprzeczne ze sobą;

2)

w innych celach, po uzyskaniu pisemnej zgody organu ścigania państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, który informacje przekazał.

3.

(uchylony)

1

Podmioty uprawnione przetwarzają informacje przekazane przez organ ścigania państwa

członkowskiego Unii Europejskiej w sposób przez niego określony oraz na wniosek tego

organu informują go o sposobie przetwarzania tych informacji.

2

Jeżeli przy przekazywaniu informacji organ ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej

nie zastrzeże inaczej, informacje uzyskane przez podmiot uprawniony w ten sposób mogą

zostać wykorzystane w postępowaniu karnym.

Szczegółowe zasady i warunki wymiany informacji z agencjami Unii Europejskiej przez

podmioty uprawnione i punkt kontaktowy określają przepisy Unii Europejskiej.

(uchylony)

1.

Dane osobowe mogą zostać przekazane przez podmioty uprawnione lub punkt kontaktowy,

o ile realizuje zadanie określone w art. 5 pkt 1, do państwa trzeciego lub organizacji

międzynarodowej, jeżeli

1)

przekazanie jest niezbędne do celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;

2)

dane osobowe są przekazywane administratorowi w państwie trzecim lub organizacji międzynarodowej,

który jest podmiotem właściwym do realizacji celów, o których mowa w art. 1 ust. 1

pkt 1, z zastrzeżeniem art. 18e ust. 1;

3)

państwo członkowskie Unii Europejskiej, które przekazało dane osobowe, wyraziło uprzednią

zgodę na ich przekazanie do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, a w

przypadku dalszego przekazania tych danych do kolejnego państwa trzeciego lub organizacji

międzynarodowej właściwy organ ścigania, który dokonał pierwotnego przekazania, lub

inny właściwy organ ścigania tego samego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

zezwala na dalsze przekazanie po należytym uwzględnieniu całokształtu sprawy;

4)

Komisja Europejska w przypadku, o którym mowa w art. 18b ust. 1, uznała, że państwo

trzecie, terytorium lub przynajmniej jeden sektor w tym państwie trzecim, lub dana

organizacja międzynarodowa zapewniają odpowiedni stopień ochrony danych osobowych;

5)

w razie braku decyzji Komisji, o której mowa w art. 18b ust. 1

a)

zostały zapewnione lub istnieją odpowiednie zabezpieczenia zgodnie z art. 18c - w

przypadku gdy nie zostały spełnione warunki, o których mowa w pkt 4,

b)

ma zastosowanie wyjątek w szczególnych sytuacjach zgodnie z art. 18d - w przypadku

gdy nie zostały spełnione warunki, o których mowa w lit. a.

2.

Przekazanie danych osobowych bez uprzedniej zgody innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jest dozwolone wyłącznie wtedy, gdy takiej

uprzedniej zgody nie da się uzyskać w odpowiednim terminie, a przekazanie jest

1)

niezbędne do zapobieżenia bezpośredniemu, poważnemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa

publicznego w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie trzecim lub

2)

ma istotne znaczenie dla ważnych interesów państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

3.

W przypadku zastosowania przepisu ust. 2 państwo członkowskie Unii Europejskiej odpowiadające

za wydanie uprzedniej zgody zostaje powiadomione o tym bez zbędnej zwłoki.

4.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy mogą, o ile przepisy odrębne nie stanowią

inaczej, zezwolić organowi ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej na przekazanie

do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej danych osobowych, uprzednio przekazanych

temu organowi przez podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile przekazał on dane

osobowe, realizując zadanie określone w art. 5 pkt 1. Jeżeli organ ścigania państwa

członkowskiego Unii Europejskiej wystąpił do podmiotu uprawnionego lub punktu kontaktowego

o zgodę na dalsze przekazanie danych osobowych uprzednio od nich otrzymanych do kolejnego

państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, organ uprawniony lub punkt kontaktowy

może zezwolić na to dalsze przekazanie po należytym uwzględnieniu całokształtu sprawy,

w tym

1)

wagi czynu zabronionego;

2)

celu, w którym dane osobowe zostały pierwotnie przekazane;

3)

stopnia ochrony danych osobowych w państwie trzecim lub organizacji międzynarodowej,

do których dane osobowe są dalej przekazywane.

1.

Dane osobowe mogą zostać przekazane do państwa trzeciego, terytorium lub przynajmniej

jednego sektora w tym państwie trzecim, lub danej organizacji międzynarodowej - o

ile Komisja Europejska w drodze decyzji uznała, iż państwo trzecie, terytorium lub

przynajmniej jeden określony sektor w państwie trzecim, lub dana organizacja międzynarodowa

zapewnia odpowiedni stopień ochrony danych osobowych.

2.

Wydanie przez Komisję Europejską decyzji stwierdzającej, że państwo trzecie, terytorium

lub przynajmniej jeden określony sektor w państwie trzecim, lub organizacja międzynarodowa

przestały zapewniać odpowiedni stopień ochrony danych osobowych - nie wpływa na przekazywanie

danych osobowych do danego państwa trzeciego, terytorium lub jednego lub więcej określonych

sektorów w tym państwie trzecim, lub do danej organizacji międzynarodowej na mocy

art. 18c i art. 18d.

1.

W przypadku braku decyzji Komisji Europejskiej, o której mowa w art. 18b ust. 1, dane

osobowe mogą zostać przekazane do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej,

jeżeli przepisy prawa przewidują odpowiednie zabezpieczenia ochrony danych osobowych.

2.

W przypadku braku prawnie wiążącego aktu, o którym mowa w ust. 1, dane osobowe mogą

zostać przekazane do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, jeżeli administrator

danych stwierdził, po przeanalizowaniu wszystkich okoliczności związanych z przekazaniem

danych osobowych, że to państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa zapewniają

odpowiedni poziom zabezpieczenia ochrony danych osobowych, w szczególności poufności

przekazanych danych, celu, w którym dane zostały przekazane, lub sposobu ich wykorzystania,

tak aby nie zostały one użyte do wydania orzeczenia lub wykonania kary śmierci, lub

innego rodzaju okrutnego lub nieludzkiego traktowania lub karania.

3.

Administrator danych dokumentuje fakt przekazania danych osobowych w przypadkach,

o których mowa w ust. 2, oraz bez zbędnej zwłoki informuje Prezesa Urzędu Ochrony

Danych Osobowych o tym fakcie.

4.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizuje zadanie określone w art.

5 pkt 1, dokumentują, w sposób określony w ust. 5, fakt przekazania danych osobowych

do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, które zostały przez administratora

danych uznane, na podstawie ust. 2, za zapewniające odpowiedni poziom zabezpieczenia

ochrony danych osobowych.

5.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizował zadanie określone w art.

5 pkt 1, udostępnia Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na każde jego żądanie,

dokumentację obejmującą

1)

datę i godzinę przekazania;

2)

informacje o właściwym organie odbierającym;

3)

uzasadnienie przekazania;

4)

wyliczenie danych osobowych, jakie zostały przekazane.

6.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych współpracuje z podmiotami uprawnionymi i punktem

kontaktowym w celu prawidłowej realizacji obowiązku zawartego w ust. 2.

1.

W przypadku braku decyzji Komisji Europejskiej, o której mowa w art. 18b ust. 1, oraz

braku odpowiednich zabezpieczeń, o których mowa w art. 18c ust. 1 i 2, dane osobowe

lub określona ich kategoria mogą zostać przekazane do państwa trzeciego lub organizacji

międzynarodowej wyłącznie pod warunkiem, że przekazanie jest niezbędne

1)

w celu ochrony życia lub zdrowia osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby;

2)

w celu zabezpieczenia uzasadnionych interesów osoby, której dane dotyczą, jeżeli przepisy

odrębne tak stanowią;

3)

dla zapobieżenia bezpośredniemu, poważnemu ryzyku naruszenia bezpieczeństwa publicznego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa trzeciego;

4)

w indywidualnym przypadku do celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;

5)

w indywidualnym przypadku dla ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń w związku

z celami określonymi w art. 1 ust. 1 pkt 1.

2.

Danych osobowych nie przekazuje się, jeżeli podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy,

o ile realizuje zadanie określone w art. 5 pkt 1, stwierdziły, że podstawowe prawa

i wolności konkretnej osoby, której dane dotyczą, są nadrzędne wobec interesu publicznego

przemawiającego za przekazaniem, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i 5.

3.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizuje zadanie określone w art.

5 pkt 1, dokumentują, w sposób określony w ust. 4, fakt przekazania danych osobowych

na podstawie ust. 1 do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej.

4.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizował zadanie określone w art.

5 pkt 1, udostępnia Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na każde jego żądanie,

dokumentację obejmującą

1)

datę i godzinę przekazania;

2)

informacje o właściwym organie odbierającym;

3)

uzasadnienie przekazania;

4)

wyliczenie danych osobowych, jakie zostały przekazane.

1.

Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w umowach międzynarodowych dotyczących współpracy

policyjnej zawartych z państwami trzecimi, dane osobowe w indywidualnych i konkretnych

przypadkach mogą zostać przekazane bezpośrednio odbiorcom mającym siedzibę w państwach

trzecich jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie następujące warunki

1)

przekazanie jest niezbędne do wykonania prawnie określonego zadania podmiotu uprawnionego

do celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;

2)

podmiot uprawniony stwierdza, że podstawowe prawa i wolności danej osoby, której dane

dotyczą, nie są nadrzędne wobec interesu publicznego przemawiającego za przedmiotowym

przekazaniem;

3)

podmiot uprawniony uznaje, że przekazanie organowi ścigania państwa trzeciego do celów,

o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, byłoby nieskuteczne lub niewłaściwe, w szczególności

z uwagi na niemożność zachowania odpowiedniego terminu;

4)

organ ścigania państwa trzeciego zostaje o tym poinformowany bez zbędnej zwłoki, chyba

że byłoby to nieskuteczne lub niewłaściwe;

5)

podmiot uprawniony informuje odbiorcę o konkretnym celu, w którym dane osobowe mają

być wyłącznie przetwarzane przez odbiorcę, pod warunkiem że takie przetwarzanie jest

niezbędne.

2.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizuje zadanie określone w art.

5 pkt 1, dokumentują fakt przekazania danych osobowych na podstawie ust. 1 oraz niezwłocznie

informują Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych o tym fakcie.

3.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizował zadanie określone w art.

5 pkt 1, udostępnia Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na każde jego żądanie,

dokumentację obejmującą

1)

datę i godzinę przekazania;

2)

informacje o właściwym organie odbierającym;

3)

uzasadnienie przekazania;

4)

wyliczenie danych osobowych, jakie zostały przekazane.

Do wymiany informacji z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi stosuje

się odpowiednio przepisy art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 12, z wyłączeniem ust.

1a, art. 13, art. 14, art. 16 i art. 17.

1.

Podmioty uprawnione mogą wymieniać dane osobowe z podmiotami, o których mowa w art.

1 ust. 1 pkt 1, po uprzednim zweryfikowaniu ich prawidłowości, aktualności i kompletności

oraz w sposób umożliwiający podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, dokonanie

oceny tych danych w tym zakresie.

2.

Podmiot uprawniony, który otrzymał dane osobowe od podmiotów, o których mowa w art.

1 ust. 1 pkt 1, bez wniosku, dokonuje niezwłocznie weryfikacji tych danych w zakresie

ich przydatności do realizacji celu, w którym dane zostały przekazane.

3.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, który przekazał nieprawdziwe, niekompletne,

nieaktualne lub niezupełne dane osobowe albo przekazał te dane z naruszeniem przepisów

ustawy, jest obowiązany, bez zbędnej zwłoki, poinformować o tym podmioty, o których

mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, oraz sprostować, uzupełnić lub uaktualnić te dane, przekazując

dane właściwe, albo, w zależności od okoliczności, o których mowa w art. 21 ust. 1,

dane te usunąć.

1

Dane osobowe, uzyskane w wyniku wymiany z podmiotami, o których mowa w art. 1 ust.

1 pkt 1, podmiot uprawniony przechowuje przez okres niezbędny do realizacji celu,

w jakim te dane zostały uzyskane, lub przez okres niezbędny do wykrywania i ścigania

sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych oraz zapobiegania przestępczości lub

jej zwalczania, zgodnie z terminami oraz zasadami przetwarzania danych w zbiorach

danych administrowanych przez dany podmiot uprawniony.

2

Podmioty uprawnione dokonują weryfikacji zgromadzonych danych osobowych i usuwają

dane zbędne albo dokonują ich pseudonimizacji.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5

Dane osobowe, wymieniane z podmiotami, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, oraz

podmiotami uprawnionymi, punkt kontaktowy przechowuje i przetwarza przez okres niezbędny

do realizacji zadania, o którym mowa w art. 5 pkt 5.

1

Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, przy wymianie danych osobowych

określił termin ich przechowywania, po upływie którego wymagane jest ich usunięcie

lub zweryfikowanie, podmiot uprawniony, który te dane otrzymał i przechowuje, ma obowiązek

zachowania takiego terminu.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dane osobowe, uzyskane w wyniku wymiany, są

niezbędne w toku czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych prowadzonych

w celu wykrywania i ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych oraz

zapobiegania przestępczości i jej zwalczania.

Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, przy wymianie danych osobowych

określił ograniczenia dotyczące przetwarzania tych danych wynikające z prawa krajowego

tego państwa, podmiot uprawniony, który te dane otrzymał i przechowuje, ma obowiązek

uwzględnić takie ograniczenia.

1

Podmioty uprawnione, które przekazały lub udostępniły dane osobowe podmiotowi, o którym

mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, albo otrzymały takie dane od tego podmiotu, odnotowują

lub dokumentują fakt takiego przekazania, udostępnienia lub otrzymania w celu weryfikacji

legalności przetwarzanych danych, ich integralności oraz zapewnienia ich bezpieczeństwa.

2.

Odnotowanie lub dokumentowanie, o których mowa w ust. 1, odbywa się zgodnie z przepisami

dotyczącymi przetwarzania danych w zbiorach danych administrowanych przez dany podmiot

uprawniony.

3.

Obowiązek niezwłocznego odnotowania lub udokumentowania faktu przekazania, udostępnienia

lub otrzymania danych osobowych dotyczy również punktu kontaktowego.

(uchylony)

(uchylony)

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku

z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości

(Dz. U. z 2019 r. poz. 125).

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

1.

Administratorzy zbiorów danych, o których mowa w art. 6 ust. 1, zapewnią na własny

koszt punktowi kontaktowemu bezpośredni dostęp do tych zbiorów w terminie 3 miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Do czasu uzyskania przez punkt kontaktowy bezpośredniego dostępu do zbiorów danych,

o których mowa w art. 6 ust. 1, administratorzy tych zbiorów zapewnią punktowi kontaktowemu

dostęp do danych zawartych w tych zbiorach w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań

przez punkt kontaktowy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20 ust. 19 ustawy zmienianej

w art. 27 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 20 ust. 19 ustawy zmienianej w art. 27, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

W terminie 1 roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy administrator dostosowuje

zasady przetwarzania danych osobowych do środków technicznych i organizacyjnych, o

których mowa w art. 39.

2.

Jeżeli wymaga to niewspółmiernie dużego wysiłku lub nakładów, administrator może dostosować

zautomatyzowane systemy przetwarzania danych osobowych do środków technicznych i organizacyjnych,

w terminie dłuższym niż wskazany w ust. 1, nie później jednak niż do dnia 6 maja 2023 r.

3.

Dotychczasowe rozstrzygnięcia określające zasady udostępniania informacji i danych

osobowych z Centralnej Bazy Danych Osób Pozbawionych Wolności, za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego, zachowują moc do dnia wejścia w życie decyzji wydanych na podstawie

art. 25d ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Dostosowanie zasad przetwarzania informacji i danych osobowych w zbiorach danych utworzonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do wymogów, o których mowa w art. 19,

art. 20 i art. 36, nastąpi nie później niż do dnia 6 maja 2023 r.

Wydane przed dniem wejścia w życie ustawy upoważnienia do przetwarzania danych osobowych

zachowują moc przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 15 ust. 8 i art. 20 ust. 19 ustawy zmienianej w art. 58,

2)

art. 10a ust. 8 i art. 11 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 59,

3)

art. 25 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 80,

4)

art. 29 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 72,

5)

art. 42 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 81,

6)

art. 10 ustawy zmienianej w art. 85

- zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie odpowiednio

1)

art. 15 ust. 8, art. 20 ust. 1n i art. 20 ust. 1o ustawy zmienianej w art. 58, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

2)

art. 10a ust. 18 i art. 11 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 59, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą,

3)

art. 25 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 80, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

4)

art. 29 ust. 17 ustawy zmienianej w art. 72, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

5)

art. 42 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 81, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

6)

art. 10 ustawy zmienianej w art. 85, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

- nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 58 pkt 12, który wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2019 r.;

2)

art. 82 pkt 5 w zakresie art. 25c-25h, które wchodzą w życie po upływie roku od dnia

ogłoszenia.