Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 sierpnia 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Ustawa określa

1)

sposób postępowania wierzycieli w przypadkach uchylania się zobowiązanych od wykonania

ciążących na nich obowiązków, o których mowa w art. 2;

2)

prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowane przez nie środki przymusu

służące doprowadzeniu do wykonania lub zabezpieczenia wykonania obowiązków, o których

mowa w art. 2;

3)

(uchylony)

4)

zasady i sposób prowadzenia Rejestru Należności Publicznoprawnych oraz udostępniania

danych z tego rejestru.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

biegłym skarbowym - rozumie się przez to rzeczoznawcę w określonej dziedzinie, uprawnionego

do wyceny majątku zobowiązanego i wpisanego na listę biegłych skarbowych prowadzoną

przez izbę administracji skarbowej;

1a)

centralnym biurze łącznikowym - rozumie się przez to jednostkę organizacyjną, o której

mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków,

należności celnych i innych należności pieniężnych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 765), zwanej dalej „ustawą o wzajemnej pomocy”;

2)

czynności egzekucyjnej - rozumie się przez to wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny

działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego;

3)

dłużniku zajętej wierzytelności - rozumie się przez to dłużnika zobowiązanego, jak

również bank, pracodawcę, podmiot prowadzący działalność maklerską, trasata oraz inne

podmioty realizujące, na wezwanie organu egzekucyjnego, zajęcie wierzytelności lub

innego prawa majątkowego zobowiązanego;

3a)

dokumencie zabezpieczenia - rozumie się przez to dokument, o którym mowa w art. 3

pkt 1 ustawy o wzajemnej pomocy;

4)

egzekutorze - rozumie się przez to pracownika obsługującego organ egzekucyjny, uprawnionego

do dokonywania czynności egzekucyjnych;

4a)

(uchylony)

4b)

(uchylony)

4c)

jednolitym tytule wykonawczym - rozumie się przez to dokument państwa członkowskiego,

o którym mowa w art. 3 pkt 4 ustawy o wzajemnej pomocy;

4d

należności celnej - rozumie się przez to należność celną, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającym unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.)

5)

nieruchomości - rozumie się przez to również

a)

spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

b)

spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

c)

prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, w tym także prawo do lokalu

mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię mieszkaniową w celu przeniesienia

jego własności na członka spółdzielni;

5a)

(uchylony)

6

opłacie komorniczej - rozumie się przez to opłatę wynoszącą 5% kwot przekazanych wierzycielowi

przez organ egzekucyjny lub przekazanych wierzycielowi przez zobowiązanego w wyniku

zastosowania środków egzekucyjnych;

6)

(uchylony)

7)

organie egzekucyjnym - rozumie się przez to organ uprawniony do stosowania w całości

lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez

zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze

niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków;

8

organie rekwizycyjnym - rozumie się przez to organ egzekucyjny o tej samej właściwości

rzeczowej co organ egzekucyjny prowadzący egzekucję, któremu organ egzekucyjny zlecił

wykonanie czynności egzekucyjnych;

8

organie rekwizycyjnym - rozumie się przez to

a)

organ egzekucyjny o tej samej właściwości rzeczowej co organ egzekucyjny prowadzący

postępowanie egzekucyjne,

b)

właściwego naczelnika urzędu skarbowego - w przypadku braku organu o tej samej właściwości

rzeczowej co organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne

- któremu organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne zlecił wykonanie czynności

egzekucyjnych;

8a)

(uchylony)

8b)

(uchylony)

8c)

państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo będące członkiem Unii Europejskiej

inne niż Rzeczpospolita Polska;

8d)

państwie trzecim - rozumie się przez to państwo niebędące członkiem Unii Europejskiej;

9)

poborcy skarbowym - rozumie się przez to pracownika obsługującego organ egzekucyjny,

uprawnionego do dokonywania czynności egzekucyjnych w egzekucji obowiązku o charakterze

pieniężnym;

9a)

(uchylony)

9b)

(uchylony)

9c)

(uchylony)

10)

pracodawcy - rozumie się przez to podmioty wypłacające wynagrodzenia, o których mowa

w pkt 17;

10a

przedsiębiorstwie w spadku - rozumie się przez to przedsiębiorstwo w spadku w rozumieniu

ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej

i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw

(Dz. U. poz. 1629 oraz z 2019 r. poz. 1495);

11

składkach na ubezpieczenia społeczne - rozumie się przez to również składki na ubezpieczenie

zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz

Emerytur Pomostowych oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych;

12)

środku egzekucyjnym - rozumie się przez to

a)

w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych, egzekucję

-

z pieniędzy,

-

z wynagrodzenia za pracę,

-

ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także z

renty socjalnej,

-

z rachunków bankowych,

-

z innych wierzytelności pieniężnych,

-

z praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi,

zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku, oraz z wierzytelności

z rachunku pieniężnego służącego do obsługi takich rachunków,

-

z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych,

-

z praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy,

-

z weksla,

-

z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw własności przemysłowej,

-

z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,

-

z pozostałych praw majątkowych,

-

z ruchomości,

-

z nieruchomości,

b)

w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązków o charakterze niepieniężnym

-

grzywnę w celu przymuszenia,

-

wykonanie zastępcze,

-

odebranie rzeczy ruchomej,

-

odebranie nieruchomości, opróżnienie lokali i innych pomieszczeń,

-

przymus bezpośredni;

13)

wierzycielu - rozumie się przez to podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku

lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym;

14)

właściwym organie jednostki samorządu terytorialnego - rozumie się przez to odpowiednio

wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa;

15)

wstrzymaniu czynności egzekucyjnych - rozumie się przez to wstrzymanie wykonania wszystkich

lub części zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych

czynności egzekucyjnych;

16)

wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego - rozumie się przez to wstrzymanie wykonania

zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności

egzekucyjnych, oraz niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych;

17)

wynagrodzeniu - rozumie się przez to wynagrodzenia oraz niewyłączone spod egzekucji

inne świadczenia pieniężne związane z pracą lub funkcją wykonywaną przez zobowiązanego

na podstawie stosunku pracy oraz innej podstawie, jeżeli z tego tytułu zobowiązany

otrzymuje okresowe świadczenia pieniężne;

17a)

zagranicznym tytule wykonawczym - rozumie się przez to dokument określony w przepisach

ustawy o wzajemnej pomocy;

18)

zajęciu egzekucyjnym - rozumie się przez to czynność organu egzekucyjnego, w wyniku

której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego

w zakresie niezbędnym do wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym;

19)

zajęciu zabezpieczającym - rozumie się przez to czynność organu egzekucyjnego, w wyniku

której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego

w zakresie niezbędnym do zabezpieczenia wykonania przez niego obowiązku objętego dokumentem

stanowiącym podstawę zabezpieczenia, ale która nie prowadzi do przymusowego wykonania

obowiązku;

19a)

zarządcy przedsiębiorstwa w spadku - rozumie się przez to

a)

przed ustanowieniem zarządu sukcesyjnego - osobę, która dokonała zgłoszenia, o którym

mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji

podatników i płatników

(Dz. U. z 2020 r. poz. 170),

b

po ustanowieniu zarządu sukcesyjnego - zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej

i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, a w przypadku braku zarządcy sukcesyjnego - osobę, o której mowa w art. 14 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby

fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, dokonującą czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy;

20)

zobowiązanym - rozumie się przez to osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie wykonała w terminie obowiązku o

charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu

zabezpieczającym - również osobę lub jednostkę, której zobowiązanie nie jest wymagalne

albo jej obowiązek nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak

zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji,

a odrębne przepisy na to zezwalają;

21)

zwolnieniu spod egzekucji - rozumie się przez to niepodejmowanie lub odstąpienie od

egzekucji z całości lub części składników majątkowych zobowiązanego.

§ 1.

Egzekucji administracyjnej podlegają następujące obowiązki

1)

podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.;

1a)

niepodatkowe należności budżetowe, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.;

1b)

należności z tytułu przychodów z prywatyzacji;

2)

grzywny i kary pieniężne wymierzane przez organy administracji publicznej;

3)

należności pieniężne, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, jeżeli pozostają we właściwości

rzeczowej organów administracji publicznej;

4)

należności przypadające od jednostek budżetowych, wynikające z zastosowania wzajemnego

potrącenia zobowiązań podatkowych z zobowiązaniami tych jednostek;

5)

należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie innych

ustaw;

6)

wpłaty na rzecz funduszy celowych utworzonych na podstawie odrębnych przepisów;

7

należności pieniężne z tytułu składek specjalnych do Funduszu Rezerwowego;

8)

należności pieniężne państwa członkowskiego wynikające z tytułu

a)

podatków i należności celnych pobieranych przez to państwo lub w jego imieniu, przez

jego jednostki podziału terytorialnego lub administracyjnego, w tym organy lokalne,

lub w imieniu tych jednostek lub organów, a także w imieniu Unii Europejskiej,

b)

refundacji, interwencji i innych środków stanowiących część całkowitego lub częściowego

systemu finansowania Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego

Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w tym kwot należnych w związku

z tymi działaniami,

c)

opłat i innych należności pieniężnych przewidzianych w ramach wspólnej organizacji

rynku Unii Europejskiej dla sektora cukru,

d)

kar, grzywien, opłat i dopłat administracyjnych związanych z należnościami pieniężnymi,

o których mowa w lit. a-c, nałożonych przez organy właściwe do pobierania podatków

i należności celnych lub właściwe do prowadzenia postępowań administracyjnych dotyczących

podatków i należności celnych lub potwierdzonych przez organy administracyjne lub

sądowe na wniosek organów właściwych w sprawie podatków i należności celnych,

e)

opłat za zaświadczenia i podobne do zaświadczeń dokumenty wydane w postępowaniach

administracyjnych w sprawie należności pieniężnych, o których mowa w lit. a,

f)

odsetek i kosztów związanych z należnościami pieniężnymi, o których mowa w lit. a-e,

w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się o wzajemną pomoc na podstawie ustawy

o wzajemnej pomocy,

g)

administracyjnych kar pieniężnych lub grzywien administracyjnych nałożonych na pracodawcę

delegującego pracownika z terytorium RP w związku z naruszeniem przepisów dotyczących

delegowania pracowników w ramach świadczenia usług;

9)

należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie ratyfikowanych

umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska;

9a

koszty egzekucyjne i koszty upomnienia;

10)

obowiązki o charakterze niepieniężnym pozostające we właściwości organów administracji

rządowej i samorządu terytorialnego lub przekazane do egzekucji administracyjnej na

podstawie przepisu szczególnego;

11)

obowiązki z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wypłaty należnego wynagrodzenia

za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi, nakładane w drodze

decyzji organów Państwowej Inspekcji Pracy;

12)

obowiązki z zakresu ochrony danych osobowych, nakładane w drodze decyzji Prezesa Urzędu

Ochrony Danych Osobowych.

§ 2.

W zakresie nieuregulowanym odrębnymi przepisami, należności, o których mowa w § 1,

podlegają zabezpieczeniu w trybie i na zasadach określonych w dziale IV.

§ 3.

Poddanie obowiązku egzekucji administracyjnej nie przesądza o wyłączeniu sporu co

do jego istnienia lub wysokości przed sądem powszechnym, jeżeli z charakteru obowiązku

wynika, że do rozpoznania takiego sporu właściwy jest ten sąd.

§ 1.

Egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają

one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji

rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba

że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej.

§ 1a.

Egzekucję administracyjną stosuje się również do należności pieniężnych, o których

mowa w art. 2 § 1 pkt 5, wynikających z tytułów wykonawczych wystawionych przez ministra

właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie art. 44 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez

Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. z 2020 r. poz. 122, 568 i 1086), zwanej dalej „ustawą o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa”,

oraz na podstawie art. 16 ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia

instytucjom finansowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1436), zwanej dalej „ustawą o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym”.

§ 2.

(uchylony)

§ 1.

W zakresie zobowiązań powstałych w przypadkach określonych w art. 8 i art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, długów celnych powstałych w przypadkach określonych w art. 77 ust. 1 oraz art. 81 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, podatków wykazanych w zgłoszeniu celnym, składek na ubezpieczenie społeczne, opłat

paliwowych, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2020 r. poz. 72, 278 i 1087), dopłat, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 847 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284), opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2010 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 150, 284 i 875), opłat emisyjnych oraz opłat za korzystanie ze środowiska, o których mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1219), oraz daniny solidarnościowej, o której mowa w rozdziale 6a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm., stosuje się również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one odpowiednio

1)

z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika;

2)

ze zgłoszenia celnego złożonego przez zobowiązanego;

3)

z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek na ubezpieczenie społeczne;

4)

z informacji o opłacie paliwowej;

5)

z informacji o dopłatach;

6

z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo z zawiadomienia

właściciela nieruchomości przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o wysokości

opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi;

7)

z rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w

odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu

celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm.)

8)

z informacji o opłacie emisyjnej;

9)

z deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej;

10

z wykazu zawierającego informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz

o wysokości należnych opłat.

§ 2.

W przypadkach, o których mowa w § 1, stosuje się egzekucję administracyjną, jeżeli

1

w deklaracji, w zeznaniu, w zgłoszeniu celnym, w deklaracji rozliczeniowej, w informacji

o opłacie paliwowej, w informacji o dopłatach, w deklaracji o wysokości opłaty za

gospodarowanie odpadami komunalnymi w zawiadomieniu o wysokości opłaty za gospodarowanie

odpadami komunalnymi, w rozliczeniu zamknięcia, w informacji o opłacie emisyjnej,

w deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej, w wykazie zawierającym informacje

i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat, zostało

zamieszczone pouczenie, że stanowią one podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego;

2)

wierzyciel przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał zobowiązanemu upomnienie,

o którym mowa w art. 15 § 1.

Do obowiązków, które wynikają z decyzji, postanowień lub innych orzeczeń niż określone

w art. 3 i art. 3a, stosuje się egzekucję administracyjną tylko wówczas, gdy odrębne

ustawy tak stanowią.

§ 1.

Uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych

w art. 2 jest

1)

w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów administracji

rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego - właściwy do orzekania organ

I instancji, z zastrzeżeniem pkt 4 i 4c;

2)

dla obowiązków wynikających z orzeczeń sądów lub innych organów albo bezpośrednio

z przepisów prawa - organ lub instytucja bezpośrednio zainteresowana w wykonaniu przez

zobowiązanego obowiązku albo powołana do czuwania nad wykonaniem obowiązku, a w przypadku

braku takiej jednostki lub jej bezczynności - podmiot, na którego rzecz wydane zostało

orzeczenie lub którego interesy prawne zostały naruszone w wyniku niewykonania obowiązku;

3)

dla obowiązków wynikających z tytułów wykonawczych wystawionych przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych na podstawie art. 44 ustawy o poręczeniach i gwarancjach

udzielanych przez Skarb Państwa oraz art. 16 ustawy o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym - minister właściwy do spraw finansów publicznych;

4)

w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego

decyzji, postanowień lub mandatów karnych, z przyjętych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego

zgłoszeń celnych, deklaracji, informacji o opłacie paliwowej albo rozliczeń zamknięcia

- właściwy naczelnik urzędu skarbowego;

4a)

w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej decyzji lub postanowień - naczelnik urzędu skarbowego właściwy według adresu

siedziby Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, z zastrzeżeniem pkt 4c;

4b)

w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez dyrektora izby administracji

skarbowej decyzji lub postanowień - naczelnik urzędu skarbowego właściwy według adresu

siedziby dyrektora izby administracji skarbowej;

4c)

w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej decyzji lub postanowień w toku postępowania podatkowego, o którym mowa

a)

w art. 119g § 1 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - właściwy naczelnik urzędu skarbowego,

b)

w art. 119g § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - organ jednostki samorządu terytorialnego, na wniosek którego postępowanie podatkowe

zostało przejęte;

5)

w odniesieniu do grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w postępowaniu w sprawach

o wykroczenia, stanowiących dochód budżetu państwa, z wyłączeniem grzywien nakładanych

przez organy Inspekcji Transportu Drogowego - właściwy naczelnik urzędu skarbowego.

§ 2.

Uprawnione do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązków,

o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9, jest również państwo członkowskie

lub państwo trzecie.

§ 2a.

Uprawniona do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązków,

o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, jest Państwowa Inspekcja Pracy.

§ 3.

W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym na wniosek państwa członkowskiego lub państwa

trzeciego nie stosuje się przepisów regulujących prawa i obowiązki wierzyciela, chyba

że ratyfikowana umowa międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub

przepisy ustawy stanowią inaczej.

§ 4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

obowiązki pozostające we właściwości naczelnika urzędu skarbowego uprawnionego do

żądania ich wykonania w drodze egzekucji administracyjnej oraz właściwość miejscową

tego naczelnika urzędu skarbowego, uwzględniając potrzebę sprawnego wykonywania tych

zadań.

Dane osobowe przetwarzane w celu wykonywania zadań wynikających z ustawy podlegają

zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu

polegającym co najmniej na

1)

dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych osobowych wyłącznie

osób do tego uprawnionych;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania

ich w poufności;

3)

testowaniu i doskonaleniu stosowanych środków technicznych i organizacyjnych;

4)

zapewnieniu bezpiecznej komunikacji w sieciach teleinformatycznych, w szczególności

poprzez pozyskiwanie danych osobowych i przekazywanie ich podmiotom zewnętrznym z

wykorzystaniem technik kryptograficznych;

5)

zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do systemów informatycznych organów;

6)

zapewnieniu integralności danych w systemach informatycznych organów;

7)

określeniu zasad bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych.

1.

W postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym wszczętym i niezakończonym przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z uwzględnieniem

ust. 2-4 oraz art. 7-11.

2.

Do postępowań, o których mowa w ust. 1, stosuje się

1)

przepisy art. 1a pkt 8 i art. 68a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą;

2)

przepis art. 15 § 3c ustawy zmienianej w art. 1, jeżeli jest on korzystniejszy dla

zobowiązanego;

3)

przepis art. 65a ustawy zmienianej w art. 1, jeżeli jest on korzystniejszy dla

a)

zobowiązanego,

b)

wierzyciela

- w przypadku, gdy koszty egzekucyjne obciążają odpowiednio zobowiązanego albo wierzyciela;

4)

przepisy art. 64ba, art. 71ca i art. 115 § 9 ustawy zmienianej w art. 1.

3.

Do przedawnienia kosztów egzekucyjnych i kosztów upomnienia, o których mowa w art.

24 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3, oraz kosztów upomnienia, o których mowa w art.

84 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 3, których obowiązek zapłaty powstał przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

4.

Do opłaty komorniczej, której obowiązek zapłaty powstał przed dniem wejścia w życie

art. 1 pkt 1 lit. a i pkt 28, stosuje się przepisy dotychczasowe.

§ 1

W razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć

czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych.

§ 1

W razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć

czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Wierzyciel może nie podejmować

czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, jeżeli łączna wysokość

należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia

nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia, chyba że okres do upływu terminu

przedawnienia należności pieniężnej jest krótszy niż 6 miesięcy.

§ 1a.

Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga

podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania

obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie

skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje

zażalenie.

§ 1b.

Przed podjęciem czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wierzyciel

może podejmować działania informacyjne wobec zobowiązanego zmierzające do dobrowolnego

wykonania przez niego obowiązku.

§ 1c

Wierzyciel może odstąpić od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych,

jeżeli nie upłynęło 12 miesięcy od dnia wydania postanowienia o umorzeniu postępowania

egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 2, wydanego w sprawie prowadzonej

na wniosek tego wierzyciela, na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego inne należności

pieniężne zobowiązanego, chyba że ujawniony zostanie majątek lub źródło dochodu zobowiązanego

przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych.

§ 1c

Wierzyciel może odstąpić od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych,

jeżeli nie upłynęło 12 miesięcy od dnia wydania postanowienia o umorzeniu postępowania

egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 2, wydanego w sprawie prowadzonej

na wniosek tego wierzyciela, na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego inne należności

pieniężne zobowiązanego, chyba że zostanie ujawniony majątek lub źródło dochodu zobowiązanego,

z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty

egzekucyjne.

§ 1d

W przypadku, o którym mowa w § 1c, wierzyciel przed wszczęciem postępowania w sprawie

odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej wzywa zobowiązanego do złożenia oświadczenia

o posiadanym majątku i źródłach dochodu oraz o prawdziwości i zupełności tego oświadczenia,

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku gdy w wyniku wezwania nie

zostanie złożone oświadczenie lub w złożonym oświadczeniu nie zostanie wykazany majątek

lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych, z którego

możliwe jest prowadzenie egzekucji administracyjnej, za dzień odstąpienia przyjmuje

się dzień doręczenia tego wezwania. Przepisy art. 61 stosuje się odpowiednio.

§ 1d

W przypadku, o którym mowa w § 1c, wierzyciel przed wszczęciem postępowania w sprawie

odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej wzywa zobowiązanego do złożenia oświadczenia

o posiadanym majątku i źródłach dochodu oraz o prawdziwości i zupełności tego oświadczenia,

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku gdy w wyniku wezwania nie

zostanie złożone oświadczenie lub w złożonym oświadczeniu nie zostanie wykazany majątek

lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych

przewyższających koszty egzekucyjne, za dzień odstąpienia przyjmuje się dzień doręczenia

tego wezwania. Przepisy art. 61 stosuje się odpowiednio.

§ 1e

Oświadczenie, o którym mowa w § 1d zdanie pierwsze, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, w wyznaczonym terminie, pisemnie lub ustnie

do protokołu.

§ 1f

Wezwanie, o którym mowa w § 1d zdanie pierwsze, zawiera pouczenie zobowiązanego o

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia oraz informacje umożliwiające

złożenie prawdziwego i zupełnego oświadczenia o posiadanym majątku i źródłach dochodu.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

formy działań informacyjnych, o których mowa w § 1b, przypadki, w których mogą być

te działania podejmowane, oraz sposób ich ewidencjonowania, mając na względzie zapewnienie

efektywności tych działań;

2)

(uchylony)

3)

tryb postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności,

o których mowa w § 1, mając na względzie zapewnienie terminowości i prawidłowości

przesyłania zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1, a także kierowania

do organu egzekucyjnego wniosków egzekucyjnych i tytułów wykonawczych.

Przepis art. 6 stosuje się odpowiednio do zarządcy przedsiębiorstwa w spadku, jeżeli

zobowiązany będący przedsiębiorcą zmarł przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego.

1.

Niewyegzekwowaną lub niezapłaconą przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opłatę

manipulacyjną naliczoną w egzekucji należności pieniężnej objętej każdym tytułem wykonawczym

w wysokości wyższej niż 100 zł na podstawie art. 64 § 6 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu dotychczasowym, pobiera się w wysokości 100 zł.

2.

Jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opłata, o której mowa w ust.

1, została częściowo wyegzekwowana lub zapłacona w wysokości niższej niż 100 zł, opłatę

pobiera się w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą 100 zł a kwotą opłaty wyegzekwowanej

lub zapłaconej.

3.

Nie pobiera się opłaty, o której mowa w ust. 1, jeżeli przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy opłata ta została wyegzekwowana lub zapłacona w wysokości nie niższej

niż 100 zł.

§ 1.

Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie.

§ 2.

Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania

obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.

§ 3.

Stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne, gdy egzekwowany obowiązek o

charakterze pieniężnym lub niepieniężnym został wykonany albo stał się bezprzedmiotowy.

§ 1.

Wierzyciel, organ egzekucyjny i dłużnik zajętej wierzytelności współpracują w postępowaniu

egzekucyjnym w sposób prowadzący do prawidłowego wykonania obowiązku podlegającego

egzekucji administracyjnej, w tym przekazują informacje dotyczące czynności egzekucyjnych

i innych czynności podejmowanych przez te podmioty, a także zdarzeń mających wpływ

na egzekwowany obowiązek zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu jej niezapłacenia

w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób i tryb współpracy, o której mowa w § 1, w postępowaniu egzekucyjnym

należności pieniężnych, w tym szczegółowy zakres informacji, o których mowa w § 1,

mając na względzie zapewnienie sprawnego oraz efektywnego prowadzenia postępowania

egzekucyjnego, w szczególności prawidłowego naliczania lub poboru należności pieniężnej,

odsetek z tytułu jej niezapłacenia w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.

1.

Niewyegzekwowaną lub niezapłaconą przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opłatę

za czynności egzekucyjne naliczoną w egzekucji należności pieniężnej w wysokości wyższej

niż 40 000 zł, oddzielnie od każdego tytułu wykonawczego, na podstawie art. 64 § 1

pkt 1-5, 7 i 11 oraz § 1a i 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

pobiera się w wysokości 40 000 zł.

2.

Jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opłata, o której mowa w ust.

1, została częściowo wyegzekwowana lub zapłacona w wysokości niższej niż 40 000 zł,

opłatę pobiera się w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą 40 000 zł a kwotą

opłaty wyegzekwowanej lub zapłaconej.

3.

Nie pobiera się opłaty, o której mowa w ust. 1, jeżeli przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy opłata ta została wyegzekwowana lub zapłacona w wysokości nie niższej

niż 40 000 zł.

§ 1.

Nie podlegają egzekucji administracyjnej

1)

przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie niezbędne dla zobowiązanego

i będących na jego utrzymaniu członków rodziny, a także ubranie niezbędne do pełnienia

służby lub wykonywania zawodu;

2)

zapasy żywności i opału, niezbędne dla zobowiązanego i będących na jego utrzymaniu

członków rodziny na okres 30 dni;

3)

jedna krowa lub dwie kozy albo trzy owce, potrzebne do wyżywienia zobowiązanego i

będących na jego utrzymaniu członków rodziny, wraz z zapasem paszy i ściółki do najbliższych

zbiorów;

4)

narzędzia i inne przedmioty niezbędne do pracy zarobkowej wykonywanej osobiście przez

zobowiązanego, z wyłączeniem środka transportu, oraz surowce niezbędne do tej pracy

na okres 7 dni;

5)

przedmioty niezbędne do pełnienia służby przez zobowiązanego lub do wykonywania przez

niego zawodu;

6)

pieniądze w kwocie 760 zł;

7)

wkłady oszczędnościowe złożone w bankach na zasadach i w wysokości określonej przepisami

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2357 oraz z 2020 r. poz. 284, 288, 321 i 1086);

8)

oszczędności członka kasy złożone w kasie w wysokości określonej przepisami ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2412 oraz z 2020 r. poz. 288 i 321);

9)

dokumenty osobiste, po jednej obrączce zobowiązanego i jego współmałżonka, wykonanej

z metali szlachetnych, ordery i odznaczenia oraz przedmioty niezbędne zobowiązanemu

i członkom jego rodziny do nauki lub wykonywania praktyk religijnych, a także przedmioty

codziennego użytku, które mogą być sprzedane znacznie poniżej ich wartości, a które

dla zobowiązanego mają znaczną wartość użytkową;

10)

kwoty otrzymane na pokrycie wydatków służbowych, w tym kosztów podróży i wyjazdów

- jeżeli egzekucja ma na celu zaspokojenie roszczeń z innych tytułów niż roszczenia

z tytułu alimentów, w tym należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych

w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów;

10a)

50% kwot diet otrzymanych na pokrycie wydatków służbowych, w tym kosztów podróży i

wyjazdów - jeżeli egzekucja ma na celu zaspokojenie roszczeń z tytułu alimentów, w

tym należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności

egzekucji alimentów;

11)

kwoty otrzymane jako stypendia;

12)

(uchylony)

13)

rzeczy niezbędne ze względu na ułomność fizyczną zobowiązanego lub członków jego rodziny;

14)

kwoty otrzymane z tytułu obowiązkowych ubezpieczeń majątkowych;

15)

środki pochodzące z dotacji przyznanej z budżetu państwa na określone cele i znajdujące

się na wyodrębnionym rachunku bankowym prowadzonym dla obsługi bankowej dotacji oraz

środki pochodzące z programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, wypłacone w formie zaliczki, chyba że wierzytelność egzekwowana powstała w związku

z realizacją projektu, na który środki te były przeznaczone;

16)

rzeczy służące w kościołach i innych domach modlitwy do odprawiania nabożeństwa lub

do wykonywania innych praktyk religijnych albo będące obiektami kultu religijnego,

choćby były kosztownościami lub dziełami sztuki;

17)

(uchylony)

18)

sumy przyznane orzeczeniem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, jeżeli egzekwowana

wierzytelność przysługuje Skarbowi Państwa.

§ 1a.

W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 15, egzekucji nie podlegają również sumy już

wypłacone oraz środki trwałe, wartości niematerialne i prawne powstałe w ramach realizacji

projektu, na który były przeznaczone środki pochodzące z programów finansowanych z

udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, przez okres jego realizacji wskazany w umowie o dofinansowanie projektu.

§ 2.

Za przedmioty niezbędne zobowiązanemu i członkom jego rodziny, w rozumieniu § 1 pkt

1, nie uważa się w szczególności

1)

mebli stylowych i stylizowanych;

2)

telewizorów do odbioru programu w kolorze, chyba że zobowiązany wykaże, że od roku

produkcji telewizora upłynęło więcej niż 5 lat;

3)

stereofonicznych radioodbiorników;

4)

urządzeń służących do nagrywania lub odtwarzania obrazu lub dźwięku;

5)

komputerów i urządzeń peryferyjnych, chyba że są one niezbędne zobowiązanemu do pracy

zarobkowej wykonywanej przez niego osobiście;

6)

futer ze skór szlachetnych;

7)

dywanów wełnianych i ze skór naturalnych;

8)

porcelany, szkła ozdobnego i kryształów;

9)

sztućców z metali szlachetnych;

10)

dzieł sztuki.

§ 1.

Jeżeli zobowiązanym jest rolnik prowadzący gospodarstwo rolne, egzekucji nie podlegają

również

1)

jeden koń wraz z uprzężą, jedna krowa, dwie kozy, jeden tryk i dwie owce, jedna maciora

oraz dziesięć sztuk drobiu;

2)

jedna jałówka lub cieliczka w przypadku braku krowy;

3)

zapasy paszy i ściółki dla inwentarza, o którym mowa w pkt 1 i 2, aż do najbliższych

zbiorów;

4)

jeden pług, jeden zespół bron, jeden kultywator, jeden kierat, jedna sieczkarnia,

jeden wóz, jedne sanie robocze;

5)

zboże lub inne ziemiopłody, niezbędne do najbliższych siewów lub najbliższego sadzenia

w gospodarstwie rolnym zobowiązanego;

6)

zwierzęta gospodarskie w drugiej połowie okresu ciąży i w okresie odchowu potomstwa

oraz to potomstwo w okresie: źrebaki do 5 miesięcy, cielęta do 4 miesięcy, jagnięta

do 3 miesięcy, prosięta do 2 miesięcy i koźlęta do 5 miesięcy;

7)

zakontraktowane zwierzęta rzeźne, jeżeli ich waga nie odpowiada warunkom handlowym

albo termin dostawy nie upłynął lub nie upływa w miesiącu przeprowadzenia egzekucji;

8)

jeden ciągnik na 25 ha powierzchni gruntów, nie mniej jednak niż jeden ciągnik na

gospodarstwo rolne, wraz z urządzeniami towarzyszącymi niezbędnymi do uprawy, pielęgnacji,

zbioru i transportu ziemiopłodów;

9)

jeden silnik elektryczny;

10)

podstawowe maszyny i narzędzia rolnicze w ilości niezbędnej do pracy w gospodarstwie

rolnym zobowiązanego;

11)

podstawowy sprzęt techniczny niezbędny do zakończenia cyklu danej technologii produkcji

w gospodarstwie specjalistycznym zobowiązanego;

12)

zapasy paliwa i części zamienne niezbędne do normalnej pracy ciągnika i maszyn rolniczych

na okres do zakończenia cyklu produkcyjnego;

13)

nawozy oraz środki ochrony roślin w ilości niezbędnej na dany rok gospodarczy dla

gospodarstwa rolnego zobowiązanego;

14)

stado użytkowe kur niosek w okresie pierwszych 6 miesięcy nośności;

15)

stado podstawowe zwierząt futerkowych oraz zwierzęta futerkowe, co do których hodowca

zawarł umowę kontraktacyjną na dostawę skór z tych zwierząt;

16)

zapasy paszy i ściółki dla inwentarza, o którym mowa w pkt 6, 7, 14 i 15, aż do najbliższych

zbiorów;

17)

zapasy opału na okres 6 miesięcy;

18)

zaliczki kontraktacyjne.

§ 2.

Egzekucji nie podlega ponadto nadwyżka inwentarza żywego ponad ilości określone w

§ 1, jeżeli naczelnik urzędu skarbowego, po uzgodnieniu z wójtem (burmistrzem, prezydentem

miasta), uzna ją za niezbędną do prowadzenia tego gospodarstwa rolnego, a dłużnik

zobowiąże się do spłacenia egzekwowanej należności w terminie lub w ratach określonych

przez wierzyciela. W przypadku niedotrzymania przez zobowiązanego warunków spłaty

należności podjęte zostaną dalsze czynności egzekucyjne.

§ 3.

W przypadku, o którym mowa w § 2, egzekucji nie podlega także taka ilość paszy, jaka

jest niezbędna do utrzymania inwentarza żywego objętego wyłączeniem.

§ 4.

Wyłącza się spod egzekucji zajęte zwierzęta gospodarskie, wpisane do ksiąg zwierząt

zarodowych albo uznane za rozpłodniki odpowiednie do dalszej hodowli, jeżeli nie mogą

być sprzedane osobie, która wykaże, że posiada gospodarstwo rolne, w którym istnieją

warunki do dalszej hodowli.

§ 5.

Wierzytelność pieniężna, przypadająca rolnikowi z tytułu umowy kontraktacji, może

być zajęta egzekucyjnie do wysokości 25% należności za dostarczony towar bez uwzględnienia

ewentualnych potrąconych pożyczek i zaliczek kontraktacyjnych.

§ 6.

Przepis § 5 stosuje się odpowiednio do świadczeń w naturze przypadających rolnikowi

z tytułu umowy kontraktacyjnej.

1.

Niewyegzekwowaną lub niezapłaconą przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opłatę

za czynność egzekucyjną naliczoną na podstawie art. 64 § 1 pkt 12 oraz art. 64a §

1 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, pobiera się w wysokości

1)

20 zł - za czynność dotyczącą sprzedaży licytacyjnej;

2)

20 zł - za spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji.

2.

Jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opłata, o której mowa w ust.

1, naliczona w wysokości wyższej niż 20 zł została częściowo wyegzekwowana lub zapłacona

w wysokości niższej niż 20 zł, opłatę pobiera się w wysokości stanowiącej różnicę

pomiędzy kwotą 20 zł a kwotą opłaty wyegzekwowanej lub zapłaconej.

3.

Nie pobiera się opłaty, o której mowa w ust. 1, jeżeli przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy opłata ta została częściowo wyegzekwowana lub zapłacona w wysokości

nie niższej niż 20 zł.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do opłat za czynności zabezpieczające.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, stosuje się przepis art. 64 § 12 ustawy

zmienianej w art. 1.

§ 1.

Wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie określonym w przepisach

Kodeksu pracy.

§ 1

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zasiłków dla bezrobotnych, dodatków aktywizacyjnych,

stypendiów oraz dodatków szkoleniowych, wypłacanych na podstawie przepisów o promocji

zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności członków rolniczych spółdzielni

produkcyjnych i członków ich rodzin z tytułu pracy w spółdzielni oraz wszystkich świadczeń

powtarzających się, których celem jest zapewnienie utrzymania.

§ 3.

Przepisu § 1 nie stosuje się do wierzytelności członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych

z tytułu udziału w dochodach spółdzielni przypadających im od wniesionych do spółdzielni

wkładów.

§ 4.

Dochody wymienione w § 1 i 2 oblicza się wraz ze wszystkimi dodatkami i wartością

świadczeń w naturze, lecz po potrąceniu podatków należnych od tych dochodów.

Przepisy art. 7-9 stosuje się również do kosztów egzekucyjnych wynikających z doręczonego

zawiadomienia albo ostatecznego postanowienia, o których mowa odpowiednio w art. 64c

§ 6a i 7 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

§ 1.

Świadczenia pieniężne przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym podlegają

egzekucji w zakresie określonym w tych przepisach.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do emerytur i rent otrzymywanych z zagranicy,

po przeliczeniu ich przez dłużnika zajętej wierzytelności na złote według kursu banku

z dnia wpłacenia do organu egzekucyjnego zajętych kwot.

§ 3.

Do egzekucji z rent przysługujących z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

i z rent zasądzonych przez sąd lub ustalonych umową za utratę zdolności do pracy albo

za śmierć żywiciela lub wypłacanych z dobrowolnego ubezpieczenia rentowego oraz do

egzekucji ze świadczeń pieniężnych, przysługujących z ubezpieczenia społecznego w

razie choroby i macierzyństwa, stosuje się przepisy o egzekucji ze świadczeń przewidzianych

w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

§ 4.

Nie podlegają egzekucji świadczenia alimentacyjne, świadczenia pieniężne wypłacane

w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, świadczenia rodzinne, dodatki rodzinne,

pielęgnacyjne, porodowe, dla sierot zupełnych, zasiłki dla opiekunów, świadczenia

z pomocy społecznej, świadczenie wychowawcze oraz jednorazowe świadczenie, o którym

mowa w art. 10 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”

(Dz. U. z 2019 r. poz. 473 i 1818).

§ 5.

Nie podlegają egzekucji świadczenia, dodatki i inne kwoty, o których mowa w art. 31 ust. 1, art. 80 ust. 1 i 1a, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i

3 i art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie

pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 821), oraz środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym

lub domu jednorodzinnego, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny

i systemie pieczy zastępczej, w części przysługującej na umieszczone w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu

dziecka dzieci i osoby, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej.

1.

Do postępowania w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych, wszczętego i niezakończonego

przed dniem wejścia w życia niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 64cd § 1 ustawy zmienianej w art. 1, jeżeli przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie wszczęto postępowania w sprawie zwrotu

kosztów egzekucyjnych naliczonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym, a przed tym dniem

1)

postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne,

2)

wyegzekwowano lub wykonano obowiązek, w tym dokonano zapłaty należności pieniężnej,

odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych

albo postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne,

3)

organ egzekucyjny uzyskał informację o uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności orzeczenia

stanowiącego podstawę wystawienia tytułu wykonawczego lub postanowienia o nadaniu

temu orzeczeniu rygoru natychmiastowej wykonalności

- zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami dokonuje się niezwłocznie

na wniosek lub z urzędu po wejściu w życie niniejszej ustawy.

3.

Do obowiązku zwrotu zobowiązanemu lub wierzycielowi kosztów egzekucyjnych, o których

mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepis art. 65a § 3 ustawy zmienianej

w art. 1, z tym że bieg terminu przedawnienia tego obowiązku rozpoczyna się z dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Do obowiązku zwrotu zobowiązanemu lub wierzycielowi kosztów egzekucyjnych, o których

mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepis art. 64cd ustawy zmienianej w art.

1.

(uchylony)

1.

W postępowaniu egzekucyjnym ponownie wszczętym od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy nie stosuje się przepisu art. 64ca § 2 ustawy zmienianej w art. 1 w zakresie

kosztów egzekucyjnych naliczonych na podstawie art. 64 § 1 pkt 1-5, 7, 11 i 12 oraz

§ 1a i 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

2.

W postępowaniu egzekucyjnym ponownie wszczętym od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy pobiera się niewyegzekwowane lub niezapłacone

1)

opłatę manipulacyjną naliczoną na podstawie art. 64 § 6 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu dotychczasowym, zgodnie z art. 7;

2)

opłatę za czynność egzekucyjną naliczoną na podstawie

a)

art. 64 § 1 pkt 12 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zgodnie

z art. 9 ust. 1 pkt 2,

b)

art. 64 § 1 pkt 14 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym;

3)

wydatki egzekucyjne poniesione przez organ egzekucyjny w umorzonym postępowaniu egzekucyjnym.

W przypadku gdy w wyniku zbiegu egzekucji administracyjnej i egzekucji sądowej administracyjny

organ egzekucyjny prowadzi obie egzekucje, przepisy art. 8-10 stosuje się również

do należności podlegających egzekucji sądowej, chyba że określone w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego ograniczenia egzekucji są mniejsze.

1.

Organ egzekucyjny zawiadamia odpowiednio zobowiązanego oraz dłużnika zajętej wierzytelności

o wysokości

1)

opłaty manipulacyjnej ustalonej zgodnie z art. 7,

2)

opłaty za czynności egzekucyjne ustalonej zgodnie z art. 8 i art. 9

- przy pierwszej czynności podjętej w stosunku do zobowiązanego lub dłużnika zajętej

wierzytelności, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Organ egzekucyjny zawiadamia wierzyciela, jeżeli obciążają go koszty egzekucyjne,

o wysokości opłat, o których mowa w art. 7-9, przy pierwszej czynności podjętej w

stosunku do wierzyciela, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

3.

Na wniosek zobowiązanego lub wierzyciela złożony w terminie 7 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia, o którym mowa odpowiednio w ust. 1 i 2, organ egzekucyjny wydaje postanowienie

w sprawie wysokości opłat, o których mowa w art. 7-9. Na postanowienie przysługuje

zażalenie.

1.

Do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do egzekucji z

1)

pieniędzy,

2)

rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego oraz rachunku prowadzonego przez spółdzielczą

kasę oszczędnościowo-kredytową,

3)

wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku,

4)

praw z instrumentów finansowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub

innych rachunkach oraz wierzytelności z rachunków pieniężnych,

5)

ruchomości

- wszczętych po wejściu w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym i niezakończonym przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na zobowiązanego,

do egzekucji ze składnika majątkowego wchodzącego w skład majątku wspólnego zobowiązanego

i jego małżonka, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

4.

W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym i niezakończonym przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na zobowiązanego,

do egzekucji z rzeczy lub prawa majątkowego obciążonego zastawem skarbowym lub hipoteką

przymusową, które zostało przeniesione na inny podmiot, stosuje się przepisy ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

5.

Do skargi na czynność egzekucyjną dokonaną w egzekucji, o której mowa w ust. 2, stosuje

się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

6.

Do postępowań zabezpieczających wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy ust. 1-5

stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego i ze względu na jego ważny interes, może

zwolnić, na czas oznaczony lub nieoznaczony, z egzekucji w całości lub części określone

składniki majątkowe zobowiązanego.

§ 2.

Na postanowienie w sprawie zwolnienia z egzekucji składników majątkowych zobowiązanego

służy zobowiązanemu zażalenie.

1.

Pozostają w mocy wysłane upomnienia, tytuły wykonawcze, postanowienia, dokumenty zajęcia

i inne dokumenty sporządzone w ramach stosowanych środków egzekucyjnych w postępowaniach

egzekucyjnych wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

dotychczasowym i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Pozostają w mocy wysłane zarządzenia zabezpieczenia, postanowienia, dokumenty zajęcia

i inne dokumenty sporządzone w ramach stosowanych środków zabezpieczenia w postępowaniach

zabezpieczających wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

dotychczasowym i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

§ 1.

Przeciwko osobom, które korzystają z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych i w

zakresie przewidzianym przez ustawy, umowy lub powszechnie ustalone zwyczaje międzynarodowe

nie podlegają orzecznictwu organów polskich, nie może być prowadzona egzekucja administracyjna,

chyba że chodzi o sprawę, w której osoby te podlegają orzecznictwu polskich organów

administracyjnych.

§ 2.

Przeciwko osobom wymienionym w § 1, które podlegają orzecznictwu organów polskich

w rezultacie zrzeczenia się ich przywileju lub immunitetu przez państwo wysyłające

lub odpowiednią organizację międzynarodową, może być prowadzona egzekucja administracyjna

tylko w przypadku wyraźnego zrzeczenia się przywileju lub immunitetu także w odniesieniu

do egzekucji administracyjnej.

§ 3.

Jednakże gdy w przypadkach określonych w § 2 prowadzenie egzekucji jest dozwolone,

niedopuszczalna jest egzekucja z mienia przeznaczonego do użytku służbowego ani też

stosowanie środków egzekucyjnych w stosunku do osoby zobowiązanego.

§ 4.

W przypadku wątpliwości co do stosowania przepisów § 1-3 organ egzekucyjny zwraca

się do ministra właściwego do spraw zagranicznych, który rozstrzyga w drodze postanowienia,

czy zobowiązany korzysta z immunitetów i przywilejów, o których mowa w § 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 6 lit. c i f, pkt 8, 9 i pkt 29 lit. b i c, które wchodzą w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 1 lit. a i pkt 28 oraz art. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

roku następującego po roku wejścia w życie ustawy.

1.

Postępowania egzekucyjne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy przez organ egzekucyjny określony w art. 19 § 3 ustawy zmienianej w art. 1

są prowadzone przez naczelnika urzędu skarbowego ustalonego według adresu miejsca

zamieszkania lub siedziby zobowiązanego.

2.

Organ egzekucyjny określony w art. 19 § 3 ustawy zmienianej w art. 1 przekazuje akta

prowadzonych spraw postępowania egzekucyjnego do naczelnika urzędu skarbowego, o którym

mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 1, wstępuje w prawa i obowiązki

organu egzekucyjnego określonego w art. 19 § 3 ustawy zmienianej w art. 1. Postanowienia

oraz inne czynności organu egzekucyjnego określonego w art. 19 § 3 ustawy zmienianej

w art. 1 pozostają w mocy.

4.

Naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia zobowiązanego o zmianie

organu egzekucyjnego przy pierwszej podjętej czynności w stosunku do zobowiązanego,

nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

5.

W przypadku rozłożenia na raty zapłaty kosztów egzekucyjnych przez organ egzekucyjny

określony w art. 19 § 3 ustawy zmienianej w art. 1 i nieuiszczenia rat do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia

zobowiązanego o zmianie organu egzekucyjnego i numerze rachunku bankowego.

6.

W przypadku zajęcia wynagrodzenia za pracę ukaranego dokonanego przez organ egzekucyjny

określony w art. 19 § 3 ustawy zmienianej w art. 1 i niezrealizowanego do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia

dłużnika zajętej wierzytelności o zmianie organu egzekucyjnego i numerze rachunku

bankowego.

7.

Kontrolę prawidłowości realizacji środka egzekucyjnego, o której mowa w art. 71a ustawy

zmienianej w art. 1, wszczętą przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez

organ egzekucyjny określony w art. 19 § 3 ustawy zmienianej w art. 1 przeprowadza

naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 1.

8.

Właściwy dyrektor izby administracji skarbowej wstępuje w prawa i obowiązki organu

egzekucyjnego określonego w art. 19 § 3 ustawy zmienianej w art. 1 w postępowaniach

sądowych wszczętych skargami w związku z postępowaniami egzekucyjnymi, o których mowa

w ustawie zmienianej w art. 1.

9.

Do rozpatrzenia wniosku złożonego na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym, w sprawie, w której postępowanie egzekucyjne zostało zakończone przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez organ egzekucyjny określony w art. 19

§ 3 ustawy zmienianej w art. 1, właściwy jest naczelnik urzędu skarbowego, o którym

mowa w ust. 1.

§ 1

Egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu

do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające

wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania

egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne

może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.

§ 1

Egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu

do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające

wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania

egzekucyjnego oraz inne dane niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego,

chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte

dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.

§ 1a

Upomnienie zawiera pouczenie zobowiązanego, że w przypadku niewykonania w całości

obowiązku w terminie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia zobowiązany ma obowiązek

zawiadomienia wierzyciela, a po doręczeniu zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego

- również organu egzekucyjnego, o zmianie adresu jego miejsca zamieszkania lub siedziby.

§ 1b

Upomnienie zawiera imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz podpis osoby upoważnionej

do działania w imieniu wierzyciela. Upomnienie generowane automatycznie może nie zawierać

podpisu tej osoby.

§ 2.

Koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i, z zastrzeżeniem § 3, są pobierane na

rzecz wierzyciela. Obowiązek uiszczenia kosztów upomnienia przez zobowiązanego powstaje

z chwilą doręczenia upomnienia. Koszty te podlegają ściągnięciu w trybie określonym

dla kosztów egzekucyjnych.

§ 3.

Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, koszty upomnienia są pobierane

na rzecz komórki organizacyjnej wierzyciela, do której zadań należy prowadzenie egzekucji.

§ 3a.

Przepisów § 1-3 nie stosuje się do egzekucji należności pieniężnych państwa członkowskiego

lub państwa trzeciego, o których mowa w art. 2 ustawy o wzajemnej pomocy.

§ 3b.

Przepisów § 1-3 nie stosuje się do egzekucji należności pieniężnych, o których mowa

w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 3c

Obowiązek zapłaty kosztów upomnienia przedawnia się z upływem 3 lat, licząc od końca

roku kalendarzowego, w którym wygasł egzekwowany obowiązek. Bieg terminu przedawnienia

nie ulega przerwaniu i zawieszeniu.

§ 3d

Wierzyciel niebędący jednocześnie organem egzekucyjnym niezwłocznie zawiadamia organ

egzekucyjny o przedawnieniu kosztów upomnienia.

§ 3e

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres danych zawartych w upomnieniu, o którym mowa w § 1, mając na względzie

zapewnienie prawidłowości pouczenia zobowiązanego o skutkach niewykonania obowiązku

i niezastosowania się do upomnienia.

§ 4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kosztów upomnienia.

Wysokość kosztów upomnienia nie może przekraczać czterokrotnej wysokości kosztów związanych

z doręczeniem upomnienia jako przesyłki poleconej.

§ 5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

inne niż określone w § 3a należności pieniężne, których egzekucja może być wszczęta

bez uprzedniego doręczenia upomnienia, kierując się celowością doręczenia upomnienia

oraz potrzebą zapewnienia efektywności czynności wierzyciela zmierzających do zastosowania

środków egzekucyjnych.

W postępowaniu zabezpieczającym wszczętym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

do wniosków o wpis hipoteki przymusowej złożonych po tym dniu stosuje się przepisy

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Zastosowanie środka egzekucyjnego w postępowaniu egzekucyjnym nie stoi na przeszkodzie

wymierzeniu kary w postępowaniu karnym, w sprawach o wykroczenia lub dyscyplinarnym

za niewykonanie obowiązku.

§ 1.

O ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane

przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania

egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie,

jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu,

który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia

postanowienia.

§ 1a.

O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do zażaleń na postanowienia, o których

mowa w art. 34 § 2, wydanych przez wierzycieli, dla których organem wyższego stopnia jest

minister, stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

§ 1b.

Do zażaleń na postanowienia wydane w pierwszej instancji przez organy sprawujące nadzór

w rozumieniu przepisów art. 23 albo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej stosuje

się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia

postanowienia.

§ 1c

Organ egzekucyjny stwierdza, w drodze postanowienia, uchybienie terminu do wniesienia

skargi, wniosku lub innego podania, którego wniesienie jest ograniczone terminem.

Na postanowienie przysługuje zażalenie.

§ 2.

Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny

lub organ odwoławczy może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie

egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zażalenia.

§ 3.

Organem właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia jest

1)

organ wyższego stopnia;

2)

dyrektor izby administracji skarbowej lub samorządowe kolegium odwoławcze, jeżeli

postanowienie zostało wydane przez ten organ;

3)

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli postanowienie zostało wydane przez dyrektora

izby administracji skarbowej, z tym że w tym przypadku postępowanie może być wszczęte

wyłącznie z urzędu.

W przypadku wniesienia podania, z którego wynika, że organem właściwym w sprawie jest

organ państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, podanie podlega zwrotowi wnoszącemu

podanie, wraz z pouczeniem, że w sprawie będącej przedmiotem podania powinien wnieść

podanie do organu właściwego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, zgodnie

z przepisami obowiązującymi w tym państwie. Zwrot podania następuje w formie postanowienia,

na które służy zażalenie.

Właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego może upoważnić kierownika nieposiadającej

osobowości prawnej jednostki organizacyjnej tej jednostki samorządu terytorialnego

do wykonywania w jego imieniu praw i obowiązków wierzyciela. Na wniosek kierownika

upoważnienie może być udzielone również pracownikowi tej jednostki.

1.

Do zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej, który nastąpił po wejściu w życie

niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również do kolejnego zbiegu egzekucji administracyjnej

i sądowej, jeżeli wcześniejszy zbieg egzekucji nastąpił przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym

mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

§ 1.

Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej „rejestrem”, jest prowadzony w systemie

teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,

inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia rejestru, mając na względzie

konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz sprawność procesów

wymiany informacji.

§ 3.

Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ prowadzący rejestr.

§ 1.

W rejestrze gromadzi się informacje o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji

administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka

samorządu terytorialnego, jeżeli należności te wynikają

1)

z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1;

2)

z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne;

3)

z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego na podstawie przepisów

Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu karnego;

4)

z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia;

5)

bezpośrednio z przepisu prawa.

§ 2.

Rejestr zawiera dane dotyczące

1)

zobowiązanego będącego

a)

osobą fizyczną, obejmujące

-

imię i nazwisko,

-

numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli został

nadany,

-

datę urodzenia, jeżeli nie został nadany numer PESEL,

b)

osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, obejmujące

-

imię i nazwisko,

-

firmę,

-

numer PESEL, jeżeli został nadany, numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer

identyfikacji w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),

c)

osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, obejmujące

-

firmę lub nazwę,

-

NIP lub numer REGON,

d)

nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą fizyczną, obejmujące

-

imię i nazwisko,

-

NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer identyfikacyjny nadany w innym kraju,

w szczególności numer podatkowy lub numer ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie

posiada identyfikatora podatkowego,

-

datę urodzenia, jeżeli nierezydent nie posiada NIP, paszportu lub numeru identyfikacyjnego

nadanego w innym kraju,

e)

nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą fizyczną prowadzącą

działalność gospodarczą, obejmujące

-

imię i nazwisko, firmę lub nazwę,

-

NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer identyfikacyjny nadany w innym kraju,

w szczególności numer podatkowy lub numer ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie

posiada numeru identyfikatora podatkowego,

-

datę urodzenia albo adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w tym adres

głównego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli nierezydent nie posiada

NIP, paszportu lub numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju,

f)

nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą prawną lub jednostką

organizacyjną niebędącą osobą prawną, obejmujące

-

firmę lub nazwę,

-

NIP albo numer identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer podatkowy,

jeżeli nierezydent nie posiada numeru identyfikatora podatkowego,

-

adres siedziby, jeżeli nierezydent nie posiada NIP lub numeru identyfikacyjnego nadanego

w innym kraju;

2)

oznaczenia wierzyciela;

3)

wysokości należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, jeżeli

pobiera się odsetki, wraz z rodzajem i podstawą prawną tej należności;

4)

informacji określonych w art. 18f § 1 i 2.

§ 1.

Przed wprowadzeniem do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, wierzyciel

doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze.

§ 1a

Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, zawiera imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz

podpis osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela. Zawiadomienie generowane

automatycznie może nie zawierać podpisu tej osoby.

§ 2

Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może być zawarte w upomnieniu, o którym mowa w

art. 15 § 1, lub doręczone wraz z tym upomnieniem.

§ 3.

Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do rejestru nie wcześniej

niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia, o którym mowa

w § 1.

§ 4.

Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności pieniężnej, o której

dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej

w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów upomnienia, o którym mowa

w art. 15 § 1.

§ 1.

Wierzyciel wprowadza do systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr,

dane, o których mowa w art. 18b § 2.

§ 2.

Nie wprowadza się do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, w przypadku wniesienia

skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję, postanowienie lub inne orzeczenie,

o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, do czasu zakończenia prawomocnym orzeczeniem postępowania

sądowoadministracyjnego.

§ 3.

Wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej decyzji, postanowienia

lub innego orzeczenia, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, nie stanowi przeszkody

do wprowadzenia do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2.

§ 4.

Jednostka samorządu terytorialnego, reprezentowana przez organ wykonawczy, wprowadza

do rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, jeżeli posiada na to zgodę wyrażoną

w uchwale, odpowiednio rady gminy, rady powiatu albo sejmiku województwa. Uchwała

określa rodzaj należności pieniężnej jednostki samorządu terytorialnego, o której

dane są przekazywane do rejestru.

§ 5.

Wierzyciel wprowadza do rejestru, zmienia w rejestrze lub wykreśla z rejestru dane,

o których mowa w art. 18b § 2, za pośrednictwem funkcjonalności systemu teleinformatycznego,

w którym prowadzony jest rejestr, dostępnej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego

organ prowadzący rejestr, z zastrzeżeniem art. 18l.

§ 6.

W przypadku stwierdzenia niezgodności danych, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 1,

wprowadzonych do rejestru z danymi zawartymi w rejestrze PESEL, Centralnej Ewidencji

i Informacji o Działalności Gospodarczej lub rejestrze przedsiębiorców lub rejestrze

stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych

publicznych zakładów opieki zdrowotnej w Krajowym Rejestrze Sądowym, organ prowadzący

rejestr

1)

nie ujawnia danych, o których mowa w art. 18b § 2, oraz

2)

powiadamia wierzyciela, który wprowadził dane do rejestru, o niezgodności tych danych.

Organ prowadzący rejestr ujawnia w rejestrze dane, o których mowa w art. 18b § 2,

gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz odsetkami z tytułu niezapłacenia ich

w terminie wynosi nie mniej niż 5000 zł.

§ 1.

Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące

1)

odroczenia terminu zapłaty należności pieniężnej;

2)

rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej;

3)

wszczęcia postępowania upadłościowego;

4)

wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego;

5)

wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, o

którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2;

6)

wszczęcia postępowania administracyjnego, postępowania podatkowego albo postępowania

sądowoadministracyjnego, jeżeli wszczęcie nastąpiło po ujawnieniu danych, o których

mowa w art. 18b § 2;

7)

wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej decyzji, postanowienia

lub innego orzeczenia, o których mowa w art. 18b § 1 pkt 2;

8)

wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 18i;

9)

umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2, w przypadku gdy nie

upłynęło 5 lat od dnia, w którym postanowienie o umorzeniu tego postępowania stało

się ostateczne;

10)

śmierci lub ustania bytu prawnego zobowiązanego.

§ 2.

Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące ustania okoliczności,

o których mowa w § 1 pkt 1-9.

§ 3.

Informacje, o których mowa w § 1 i 2, wprowadzone do rejestru, podlegają ujawnieniu

w rejestrze, w przypadku, o którym mowa w art. 18e.

Wierzyciel wprowadza do rejestru zmianę lub wykreśla z rejestru dane, o których mowa

w art. 18b § 2, niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia powzięcia przez

niego wiadomości o okoliczności uzasadniającej zmianę lub wykreślenie tych danych.

Wykreślenie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, następuje w przypadku,

gdy

1)

obowiązek zapłaty należności pieniężnej wygaśnie;

2)

wierzycielem nie jest podmiot, o którym mowa we wprowadzeniu do wyliczenia w art.

18b § 1, lub nie są spełnione warunki określone w art. 18b § 1, art. 18c § 1 lub 3

lub art. 18d § 4;

3)

utraci wykonalność wyrok, postanowienie albo mandat, z którego wynika należność pieniężna

ujawniona w rejestrze;

4)

zostanie ustalony następca prawny zobowiązanego, w przypadku, o którym mowa w art.

18f § 1 pkt 10;

5)

sprzeciw, o którym mowa w art. 18i, zostanie uwzględniony w całości.

§ 1.

Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w sprawie

1)

zagrożenia ujawnieniem w rejestrze;

2)

wprowadzenia danych, o których mowa w art. 18b § 2, do systemu teleinformatycznego,

w którym jest prowadzony rejestr.

§ 2.

Sprzeciw wnosi się do wierzyciela.

§ 3.

Prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym

mowa w art. 18c § 1, albo od dnia wprowadzenia do rejestru danych, o których mowa

w art. 18b § 2, bez tego zawiadomienia i trwa do dnia, do którego te dane znajdują

się w rejestrze.

§ 4.

W sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje się okoliczności i dowody uzasadniające

sprzeciw.

§ 5.

Prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1 pkt 1, przysługuje wyłącznie w przypadku,

gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek

z tytułu niezapłacenia jej w terminie.

§ 6.

Postępowanie w sprawie sprzeciwu staje się bezprzedmiotowe w przypadku wykreślenia

z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, których ten sprzeciw dotyczy.

§ 7.

Jeżeli okoliczność, na której oparto sprzeciw, jest lub była przedmiotem rozpatrzenia

w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany

kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej

wysokość ustaloną lub określoną w decyzji, postanowieniu lub innym orzeczeniu, od

którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności

zgłoszonego sprzeciwu.

§ 8

Postępowanie wszczęte sprzeciwem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed zakończeniem

tego postępowania został wniesiony zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej oparty

na okoliczności będącej podstawą sprzeciwu.

§ 9.

Wniesienie sprzeciwu nie stanowi podstawy do wykreślenia z rejestru danych, o których

mowa w art. 18b § 2.

§ 10.

W przypadku uwzględnienia sprzeciwu wierzyciel wprowadza do rejestru zmianę albo wykreśla

z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, w odpowiednim zakresie.

§ 11.

Wniesienie sprzeciwu nie stanowi przeszkody do wszczęcia lub prowadzenia egzekucji

administracyjnej należności pieniężnej, o której dane są wprowadzone do rejestru.

§ 12.

Postępowanie w sprawie sprzeciwu nie wyłącza odpowiedzialności za naruszenie obowiązków

wynikających z przepisów o ochronie danych osobowych.

§ 13.

Na postanowienie wierzyciela o odmowie uwzględnienia sprzeciwu przysługuje zażalenie.

Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem wierzyciela, który wydał

zaskarżone postanowienie.

§ 14.

Od postanowienia w przedmiocie rozpoznania zażalenia, o którym mowa w § 13, przysługuje

skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

§ 1.

Podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, udostępnia

się z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, z zastrzeżeniem § 2 i 3.

§ 2.

Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a tiret drugie i trzecie, lit. b tiret

trzecie, lit. d tiret drugie i trzecie, lit. e tiret drugie i trzecie oraz lit. f

tiret drugie i trzecie, udostępnia się podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi,

o którym mowa w art. 18q § 2, wyłącznie w przypadku, w którym stanowią one przyjęte

kryterium wyszukania zobowiązanego.

§ 3.

Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 3, są udostępniane podmiotowi zainteresowanemu

lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, w postaci łącznej kwoty należności pieniężnych

wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie.

§ 1.

Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się zobowiązanemu lub podmiotowi zainteresowanemu,

po jego uwierzytelnieniu, w sposób, o którym mowa w art. 3f § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, za pośrednictwem portalu podatkowego, o którym mowa w art. 3 pkt 14 tej ustawy.

§ 2.

Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępniane zobowiązanemu obejmują również wysokość

należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie, rodzaj

i podstawę prawną należności pieniężnej oraz oznaczenie wierzyciela, który wprowadził

do rejestru dane o tej należności.

§ 3.

Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się podmiotowi, o którym mowa w art.

18q § 2, za pośrednictwem funkcjonalności systemu teleinformatycznego udostępnionej

na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ prowadzący rejestr.

Wierzycielowi lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, będącemu organem Krajowej

Administracji Skarbowej, w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań i uprawnień określonych

w niniejszym rozdziale, zapewnia się dostęp do systemu teleinformatycznego, w którym

prowadzony jest rejestr, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 505, 568, 695, 1087 i 1106).

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb korzystania

z rejestru przez zobowiązanego, podmiot zainteresowany oraz podmiot, o którym mowa

w art. 18q § 2, w tym uzyskania z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,

oraz tryb i sposób wprowadzania danych do rejestru, a także formaty danych wymagane

przy wprowadzaniu danych, mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa,

wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w rejestrze, konieczność zapewnienia

ochrony tych danych przed nieuprawnionym dostępem oraz umożliwienie sprawnego korzystania

z rejestru.

§ 1.

Dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące zobowiązanego, o którym mowa w art.

18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, udostępnia się z rejestru, jeżeli podmiot zainteresowany

oświadczy za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony jest rejestr,

że posiada ważne, pisemne upoważnienie tego zobowiązanego.

§ 2.

Upoważnienie jest ważne nie dłużej niż przez 60 dni od dnia jego udzielenia.

§ 1.

Udostępnienie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, jest bezpłatne.

§ 2.

Wydruk treści danych udostępnionych z rejestru nie stanowi dokumentu urzędowego.

§ 1.

Zobowiązanemu udostępnia się bezpłatnie, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego,

w którym jest prowadzony rejestr, informacje o

1)

podmiocie zainteresowanym lub podmiocie, o którym mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7,

który wystąpił o udostępnienie danych, o których mowa w art. 18b § 2,

2)

dacie wystąpienia podmiotu zainteresowanego lub podmiotu, o którym mowa w art. 18q

§ 2 pkt 6 lub 7, o udostępnienie danych, o których mowa w art. 18b § 2

- dotyczących tego zobowiązanego.

§ 2.

Informacje, o których mowa w § 1, organ prowadzący rejestr przechowuje przez okres

5 lat od dnia następującego po dniu udostępnienia danych, o których mowa w art. 18b

§ 2.

§ 3.

Podmiot, o którym mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7, udziela zobowiązanemu bezpłatnie

informacje o podmiocie, na rzecz którego wyszukał w rejestrze dane, o których mowa

w art. 18b § 2.

§ 1.

Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę na ułatwiony sposób wyszukiwania zobowiązanych

w rejestrze obejmujący więcej niż jednego zobowiązanego.

§ 2.

Zgoda, o której mowa w § 1, może być udzielona na wniosek

1)

wierzyciela,

2)

sądowego lub administracyjnego organu egzekucyjnego,

3)

sądu,

4)

organu prokuratury,

5)

Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

6)

instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,

7)

biura informacji gospodarczej działającego na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie

danych gospodarczych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 389)

- zwanych dalej „podmiotami uprawnionymi”.

§ 3.

Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę, o której mowa w § 1, w drodze postanowienia,

jeżeli ułatwiony sposób wyszukiwania zobowiązanych w rejestrze jest niezbędny podmiotowi

uprawnionemu do realizacji zadań ustawowych albo uzasadniony wykonywaniem ustawowo

określonych uprawnień oraz podmiot uprawniony spełnia łącznie następujące wymagania

1)

posiada urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto i kiedy uzyskał dane,

o których mowa w art. 18b § 2;

2)

posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych

niezgodnie z celem ich uzyskania.

§ 4.

Organ prowadzący rejestr odmawia, w drodze postanowienia, wyrażenia zgody, o której

mowa w § 1, jeżeli podmiot uprawniony nie spełnia wymagań, o których mowa w § 3.

§ 5.

Organ prowadzący rejestr cofa, w drodze postanowienia, zgodę, o której mowa w § 1,

jeżeli podmiot uprawniony przestał spełniać wymagania, o których mowa w § 3.

§ 6.

Na postanowienie, o którym mowa w § 4 albo 5, służy zażalenie. Zażalenie wnosi się

do organu odwoławczego za pośrednictwem organu prowadzącego rejestr.

§ 7.

Od podmiotów uprawnionych, o których mowa w § 2 pkt 1-5, nie wymaga się upoważnienia,

o którym mowa w art. 18n § 1.

§ 8.

Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, jest obowiązany uzyskać oświadczenie

podmiotu, na rzecz którego wyszukuje dane w rejestrze, o posiadaniu przez niego upoważnienia,

o którym mowa w art. 18n § 1.

§ 9.

Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 1-5, prowadzi rejestr zobowiązanych, o

których uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2. Podmiot uprawniony,

o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, prowadzi rejestr zobowiązanych i podmiotów, na rzecz

których wyszukał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2.

Dostęp do danych, o których mowa w art. 18b § 2, zawartych w rejestrze zapewnia się

osobom upoważnionym przez wierzycieli oraz organ prowadzący rejestr w zakresie, w

jakim jest to niezbędne do nadzoru, konserwacji i rozwijania systemów informatycznych

wierzycieli i systemu teleinformatycznego, w ramach którego prowadzony jest rejestr.

§ 1.

Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnione z rejestru, mogą być przechowywane

przez okres do 90 dni od dnia ich uzyskania.

§ 2.

Podmiot, który uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, nie może ich

ujawnić innym podmiotom.

§ 3.

Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do podmiotów uprawnionych, o których mowa w art.

18q § 2 pkt 1-5.

§ 4.

Podmioty, o których mowa w art. 18q § 2 pkt 6 i 7, mogą ujawnić dane, o których mowa

w art. 18b § 2, wyłącznie podmiotowi, na rzecz którego wyszukały dane w rejestrze.

§ 5.

Przepisu § 1 nie stosuje się do instytucji ustawowo obowiązanych do oceny zdolności

kredytowej lub oceny ryzyka operacyjnego.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Udostępnienie danych zawartych w rejestrze nie stanowi naruszenia przepisów o tajemnicy

skarbowej, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy organowi egzekucyjnemu właściwemu

do prowadzenia łącznie egzekucji sądowej i administracyjnej nie przekazano odpisów

tytułu wykonawczego, dokumentu zajęcia oraz innych dokumentów zgodnie z art. 62b §

1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 773

§ 1.

Naczelnik urzędu skarbowego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich

środków egzekucyjnych w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych oraz do

zabezpieczania takich należności w trybie i na zasadach określonych w dziale IV, z

zastrzeżeniem § 2-8.

§ 2.

Właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy

wchodzącej w skład powiatu warszawskiego

§ 2a.

Organ egzekucyjny, o którym mowa w § 2, może upoważnić kierownika nieposiadającej

osobowości prawnej jednostki organizacyjnej gminy do działania w jego imieniu jako

organ egzekucyjny. Na wniosek kierownika upoważnienie może być udzielone również pracownikowi

tej jednostki.

§ 3.

(uchylony)

§ 4.

Dyrektor oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyznaczony przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania

egzekucji z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego, z renty

socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz z rachunków bankowych,

w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenia

społeczne i należności pochodnych od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń

z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, które nie mogą być potrącane z bieżących świadczeń.

§ 4a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, siedziby i właściwość

rzeczową oraz miejscową dyrektorów oddziałów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyznaczonych

do działania jako organy egzekucyjne, uwzględniając strukturę organizacyjną Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych oraz dostępność systemu teleinformatycznego obsługującego

egzekucję administracyjną.

§ 5.

(uchylony)

§ 6.

(uchylony)

§ 7.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Mienia Wojskowego jest organem egzekucyjnym

uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę albo ze świadczeń z zaopatrzenia

emerytalnego i ubezpieczenia społecznego, w egzekucji administracyjnej należności

pieniężnych z tytułu opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz odszkodowań

od żołnierzy i osób wspólnie z nimi zajmujących lokale mieszkalne znajdujące się w

dyspozycji Agencji Mienia Wojskowego.

§ 8.

Organem egzekucyjnym w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych może być

ponadto inny organ w zakresie określonym odrębnymi ustawami.

§ 9

Organ egzekucyjny wymieniony w § 2, 4, 7 i 8 jest uprawniony do stosowania sposobów

zabezpieczenia w zakresie określonym w art. 32a § 3 i art. 35 § 2.

1.

Administracyjny organ egzekucyjny, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

przejął egzekucję świadczeń alimentacyjnych, rentowych, innych świadczeń powtarzających

się oraz świadczeń pieniężnych w walucie obcej, w terminie 30 dni od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, wzywa sądowy organ egzekucyjny, od którego przejął egzekucję

tych świadczeń, do złożenia, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, oświadczenia

o

1)

prowadzeniu egzekucji albo nieprawomocnym przekazaniu egzekucji tych świadczeń innemu

sądowemu organowi egzekucyjnemu,

2)

prawomocnym przekazaniu egzekucji tych świadczeń innemu sądowemu organowi egzekucyjnemu

ze wskazaniem tego organu,

3)

zakończeniu egzekucji tych świadczeń

- w dniu doręczenia tego wezwania.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do innego sądowego organu egzekucyjnego, o

którym mowa w ust. 1 pkt 2.

3.

Administracyjny organ egzekucyjny może ustalić sądowy organ egzekucyjny prowadzący

egzekucję świadczeń, o których mowa w ust. 1, na podstawie informacji uzyskanych od

wierzyciela tych świadczeń.

4.

Administracyjny organ egzekucyjny przekazuje egzekucję świadczeń, o których mowa w

ust. 1, sądowemu organowi egzekucyjnemu do dalszego jej prowadzenia w terminie

1)

30 dni od dnia uzyskania informacji o prowadzeniu egzekucji przez ten organ albo nieprawomocnym

przekazaniu egzekucji tych świadczeń innemu sądowemu organowi egzekucyjnemu - w przypadku

uzyskania tej informacji;

2)

30 dni od dnia doręczenia sądowemu organowi egzekucyjnemu wezwania, o którym mowa

w ust. 1 - w przypadku niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1.

5.

Jeżeli w egzekucji świadczeń, o których mowa w ust. 1, wniesiono skargę, wniosek lub

inne podanie podlegające rozpatrzeniu w drodze postanowienia, administracyjny organ

egzekucyjny przekazuje egzekucję tych świadczeń w terminie 30 dni od wydania prawomocnego

postanowienia.

6.

W przypadku przekazania sądowemu organowi egzekucyjnemu egzekucji świadczeń, o których

mowa w ust. 1, postanowienia, czynności egzekucyjne i inne czynności administracyjnego

organu egzekucyjnego pozostają w mocy.

7.

Przekazaniu, o którym mowa w ust. 4 i 5, podlegają odpis tytułu wykonawczego i inne

dokumenty otrzymane od sądowego organu egzekucyjnego, a także informacje

1)

o aktualnej wysokości i rodzaju należności pieniężnych dochodzonych w egzekucji świadczeń,

o których mowa w ust. 1;

2)

o wysokości pozostałych do wyegzekwowania kosztów egzekucyjnych;

3)

o wysokości i rodzaju przekazanych wierzycielowi należności pieniężnych wyegzekwowanych

w egzekucji świadczeń, o których mowa w ust. 1;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 niezbędne do dalszego prowadzenia egzekucji świadczeń,

o których mowa w ust. 1.

8.

Administracyjny organ egzekucyjny przekazuje sądowemu organowi egzekucyjnemu odpis

tytułu wykonawczego i inne dokumenty otrzymane od sądowego organu egzekucyjnego przez

operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 oraz z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005), przez swoich pracowników oraz inne upoważnione osoby lub organy.

9.

Administracyjny organ egzekucyjny prowadzi dalej egzekucję świadczeń, o których mowa

w ust. 1, w przypadku niemożności ustalenia sądowego organu egzekucyjnego prowadzącego

egzekucję tych świadczeń.

§ 1.

Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze

niepieniężnym jest

1)

wojewoda;

2)

właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego w zakresie zadań własnych, zadań

zleconych i zadań z zakresu administracji rządowej oraz obowiązków wynikających z

decyzji i postanowień z zakresu administracji publicznej wydawanych przez samorządowe

jednostki organizacyjne;

3)

kierownik wojewódzkiej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków wynikających

z wydawanych w imieniu własnym lub wojewody decyzji i postanowień;

4)

kierownik powiatowej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków wynikających

z wydawanych w zakresie swojej właściwości decyzji i postanowień.

§ 2.

Ponadto w przypadkach określonych szczególnymi przepisami jako organ egzekucyjny w

zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym działa

każdy organ Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu lub Straży

Granicznej, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, organ Państwowej Inspekcji Pracy

wydający decyzję w pierwszej instancji, organ straży pożarnej kierujący akcją ratowniczą,

a także inne organy powołane do ochrony spokoju, bezpieczeństwa, porządku, zdrowia

publicznego lub mienia społecznego.

§ 3.

Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze

niepieniężnym, wynikających z decyzji z zakresu administracji rządowej wydanych przez

przedsiębiorstwa państwowe i inne państwowe jednostki organizacyjne, spółdzielnie,

a także przez stowarzyszenia, organizacje zawodowe i samorządowe oraz inne organizacje

społeczne jest wojewoda.

Przepisy art. 18 i art. 19 stosuje się odpowiednio do zbiegu egzekucji administracyjnych.

(uchylony)

Niezapłacone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy koszty egzekucyjne obciążające

wierzyciela, powstałe w egzekucji prowadzonej przez administracyjny organ egzekucyjny

do rzeczy lub prawa majątkowego w wyniku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej,

podlegają umorzeniu, jeżeli ten wierzyciel korzysta z ustawowego zwolnienia z tych

kosztów w egzekucji sądowej.

§ 1.

Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z nieruchomości

ustala się według miejsca jej położenia. Jeżeli jednak nieruchomość położona jest

na obszarze właściwości dwóch lub większej liczby organów - egzekucję prowadzi organ,

na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości, a jeżeli nie można w

powyższy sposób ustalić właściwości, egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 2.

Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z praw

majątkowych lub ruchomości ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego,

z zastrzeżeniem § 2a-3a.

§ 2a.

Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie państwa członkowskiego

lub państwa trzeciego, organem egzekucyjnym, w egzekucji należności pieniężnych z

praw majątkowych lub ruchomości, jest organ będący jednocześnie wierzycielem. W przypadku

gdy wierzyciel nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym, właściwość miejscową organu

egzekucyjnego ustala się według siedziby wierzyciela.

§ 3

Jeżeli znany przed wszczęciem egzekucji majątek zobowiązanego lub większa jego część

nie znajduje się na terenie działania organu egzekucyjnego ustalonego zgodnie z §

2 albo 2a, właściwość miejscową organu egzekucyjnego niebędącego naczelnikiem urzędu

skarbowego lub dyrektorem oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustala się według

miejsca położenia składników tego majątku.

§ 3a.

Jeżeli nie jest możliwe ustalenie organu egzekucyjnego zgodnie z § 2-3, właściwość

tego organu ustala się według siedziby lub miejsca zamieszkania dłużnika zobowiązanego,

który jest obciążony prawem majątkowym względem zobowiązanego.

§ 3b

W przypadku zmiany właściwości miejscowej organu egzekucyjnego czynności podjęte przez

organ egzekucyjny przed uzyskaniem informacji o tej zmianie są skuteczne.

§ 4.

Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym

ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, a w braku zamieszkania

lub siedziby w kraju - według miejsca jego pobytu, z zastrzeżeniem § 5.

§ 5.

Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym

ustala się

1)

w sprawach o odebranie rzeczy lub opróżnienie budynków i pomieszczeń - według miejsca

wykonania obowiązku;

2)

w sprawach dotyczących nieruchomości oraz obiektów budowlanych - według miejsca położenia

tej nieruchomości lub obiektu budowlanego, z tym że jeżeli nieruchomość lub obiekt

budowlany są położone na obszarze właściwości dwóch lub większej liczby organów -

egzekucję prowadzi organ, na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości

lub obiektu budowlanego, a jeżeli nie można w powyższy sposób ustalić właściwości,

egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony przez organ, o którym mowa w art.

23 § 1;

3)

w sprawach dotyczących wykonywanej działalności gospodarczej, jeżeli stałe miejsce

wykonywania tej działalności znajduje się poza miejscem zamieszkania lub siedziby

zobowiązanego - według stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2021 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1 i 25, art. 6, art. 16-19, art. 21 oraz art. 22, które wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2020 r.;

2)

(uchylony)

3)

art. 3 pkt 2 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 30 lipca 2020 r.;

4)

art. 2, art. 4, art. 5 oraz art. 8 pkt 6 lit. e, które wchodzą w życie z dniem 28

lutego 2021 r.

5)

art. 20a, który wchodzi w życie z dniem 30 września 2020 r.

Do podziału kwoty uzyskanej z egzekucji po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosuje się przepisy art. 115 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, i art. 1025 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

§ 1.

Nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy wyższego stopnia w stosunku do

organów właściwych do wykonywania tej egzekucji.

§ 2.

W przypadku braku organu wyższego stopnia w stosunku do organów egzekucyjnych, o których

mowa w art. 19, nadzór nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje właściwy miejscowo

dyrektor izby administracji skarbowej, z zastrzeżeniem § 3.

§ 3.

W stosunku do organów egzekucyjnych będących organami samorządu terytorialnego nadzór

nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje samorządowe kolegium odwoławcze.

§ 3a.

(uchylony)

§ 4.

Organy sprawujące nadzór są jednocześnie

1)

organami odwoławczymi dla postanowień wydanych przez nadzorowane organy egzekucyjne;

2)

organami sprawującymi kontrolę przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych przepisów

ustawy przez wierzycieli i nadzorowane organy egzekucyjne.

§ 5.

(uchylony)

§ 6.

Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać

z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone

przez nadzorowany organ.

§ 7.

(uchylony)

§ 8.

Na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania

egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

Do postępowań w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 168d i art.

168e ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

(uchylony)

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje zwierzchni nadzór i kontrolę

przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych przepisów ustawy przez wierzycieli i

organy egzekucyjne w zakresie egzekucji należności pieniężnych.

§ 2.

Właściwi ministrowie, centralne organy administracji rządowej oraz inne centralne

organy administracji publicznej, a także organy sprawujące nadzór nad jednostkami

samorządu terytorialnego, prowadzą kontrolę przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych

przepisów ustawy - przez wierzycieli i organy egzekucyjne w zakresie egzekucji administracyjnej

obowiązków o charakterze niepieniężnym.

§ 1

Organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie

wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru.

§ 1

Postępowanie egzekucyjne wszczyna się na wniosek wierzyciela o wszczęcie egzekucji

administracyjnej i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego

według ustalonego wzoru. Wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym wszczyna

postępowanie egzekucyjne z urzędu poprzez nadanie tytułowi wykonawczemu przez siebie

wystawionemu klauzuli o skierowaniu tego tytułu do egzekucji administracyjnej.

§ 1a.

Za tytuł wykonawczy uznaje się również jednolity tytuł wykonawczy oraz zagraniczny

tytuł wykonawczy.

§ 1b

Do jednolitego tytułu wykonawczego oraz zagranicznego tytułu wykonawczego nie stosuje

się przepisów § 1e-1h, 2-4 i 6, art. 27 § 1-2a, art. 27a, art. 28b i art. 29.

§ 1b

Do jednolitego tytułu wykonawczego oraz zagranicznego tytułu wykonawczego nie stosuje

się przepisów § 1e-1h, 2, 3, § 3a pkt 2 i 3 oraz § 6, art. 27 § 1-2, art. 28b i art.

29.

§ 1c

Wnioski egzekucyjne i tytuły wykonawcze przekazuje się do organu egzekucyjnego

1)

drogą elektroniczną - przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem

środków komunikacji elektronicznej;

2)

przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1041), przez swoich pracowników oraz inne upoważnione osoby lub organy - jeżeli z przyczyn

technicznych nie jest możliwa droga elektroniczna.

§ 1d.

(uchylony)

§ 1e

Wierzyciel przekazuje organowi egzekucyjnemu wraz z wnioskiem egzekucyjnym i tytułem

wykonawczym informację dotyczącą

1)

posiadanego przez zobowiązanego składnika majątkowego lub źródła jego dochodu - w

przypadku gdy są znane wierzycielowi;

2)

majątku zobowiązanego lub większej jego części znajdującego się na terenie działania

organu egzekucyjnego - w przypadku ustalenia właściwości miejscowej organu egzekucyjnego

na podstawie art. 22 § 3;

3)

siedziby lub miejsca zamieszkania dłużnika zobowiązanego, który jest obciążony prawem

majątkowym względem zobowiązanego - w przypadku ustalenia właściwości miejscowej organu

egzekucyjnego na podstawie art. 22 § 3a;

4)

daty wysłania przez centralne biuro łącznikowe wniosku o udzielenie informacji lub

powiadomienie do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego oraz numeru referencyjnego

tego wniosku - w przypadku wystąpienia o udzielenie pomocy, o której mowa w ustawie

o wzajemnej pomocy;

5)

ujawnionego po umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2 składnika

majątkowego lub źródła dochodu zobowiązanego oraz numeru i daty wydania postanowienia

o umorzeniu postępowania egzekucyjnego - w przypadku wystąpienia z wnioskiem o ponowne

wszczęcie egzekucji administracyjnej;

6)

imienia i nazwiska oraz adresu do korespondencji przedstawiciela ustawowego zobowiązanego;

7)

imienia i nazwiska oraz adresu do korespondencji opiekuna albo kuratora zobowiązanego

- w przypadku ustanowienia opieki albo kurateli dla zobowiązanego;

8)

imienia i nazwiska oraz adresu do korespondencji zarządcy przedsiębiorstwa w spadku

- w przypadku działania zarządcy przedsiębiorstwa w spadku.

§ 1f

Informacja, o której mowa w § 1e, jest przekazywana w sposób, o którym mowa w § 1c.

§ 1g

W przypadku gdy tytuł wykonawczy przekazany za pośrednictwem systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w art. 26aa § 1

1)

zawiera dane zobowiązanego, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art.

27 § 2b pkt 4, niezgodne z danymi zawartymi w

a)

rejestrze PESEL,

b)

Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,

2)

zawiera dane wierzyciela i podstawę prawną, niezgodne ze słownikami referencyjnymi

zamieszczonymi na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

3)

nie zawiera danych, innych niż określone w pkt 1 i 2, wymaganych przepisami art. 27

- wierzyciel jest zawiadamiany o nieprzyjęciu tytułu wykonawczego wraz z podaniem

przyczyny jego nieprzyjęcia.

§ 1h

Zawiadomienie, o którym mowa w § 1g, przekazuje się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w art. 26aa § 1.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, wzór

1)

tytułu wykonawczego,

2)

kolejnego tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 26ca

- mając na względzie jednoznaczną identyfikację odpowiednio zobowiązanego, małżonka

zobowiązanego oraz podmiotu innego niż zobowiązany, o którym mowa w art. 26ca § 1

pkt 2, możliwość elektronicznego przetwarzania danych zawartych w tych tytułach oraz

sprawne przeprowadzenie egzekucji administracyjnej.

§ 3.

Obowiązek wystawienia tytułu wykonawczego według wzoru, o którym mowa w § 1, spoczywa

również na wierzycielu, którego należność pieniężna wynika z orzeczenia sądu zaopatrzonego

w klauzulę wykonalności.

§ 3a

Wszczęcie postępowania egzekucyjnego następuje z chwilą

1)

doręczenia wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej i tytułu wykonawczego organowi

egzekucyjnemu, jeżeli wierzyciel nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym;

2)

nadania tytułowi wykonawczemu klauzuli o skierowaniu tego tytułu do egzekucji administracyjnej,

jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym;

3)

wystawienia tytułu wykonawczego w przypadku przekształcenia zajęcia zabezpieczającego

w zajęcie egzekucyjne.

§ 4

Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje z urzędu do

egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego.

§ 4.

(uchylony)

§ 5

Wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą

1)

doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego;

2)

doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności

lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu

odpisu tytułu wykonawczego;

3)

podpisania protokołu zajęcia ruchomości przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny,

jeżeli to podpisanie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego;

4)

wpisu w księdze wieczystej o wszczęciu egzekucji z nieruchomości lub złożenia wniosku

o wpis o wszczęciu egzekucji z nieruchomości do zbioru dokumentów, jeżeli ten wpis

lub to złożenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego.

§ 5a.

Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie państwa członkowskiego,

w przypadkach, o których mowa w § 5, zamiast odpisu tytułu wykonawczego można doręczyć

odpis tytułu wykonawczego w postaci elektronicznej kopii dokumentu.

§ 5b.

(uchylony)

§ 6.

W przypadku przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne zobowiązanemu

doręcza się odpis tytułu wykonawczego.

(uchylony)

§ 1.

System teleinformatyczny, przy wykorzystaniu którego wnioski egzekucyjne i tytuły

wykonawcze lub informacje, o których mowa w art. 26 § 1e, są przekazywane do organu

egzekucyjnego będącego naczelnikiem urzędu skarbowego, jest prowadzony przez Szefa

Krajowej Administracji Skarbowej.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,

inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia systemu teleinformatycznego,

mając na względzie konieczność sprawnego funkcjonowania tego systemu, w tym przekazywania

naczelnikowi urzędu skarbowego będącemu organem egzekucyjnym wniosków egzekucyjnych,

tytułów wykonawczych i informacji, o których mowa w art. 26 § 1e.

§ 3.

Organ prowadzący system teleinformatyczny, o którym mowa w § 1 i 2, na wniosek wierzyciela,

nadaje temu wierzycielowi dostęp do tego systemu w zakresie niezbędnym do wszczęcia

lub prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

§ 1.

Odpis tytułu wykonawczego sporządzony przez wierzyciela zawiera adnotację „odpis tytułu

wykonawczego”.

§ 2.

Odpis tytułu wykonawczego sporządzony przez organ egzekucyjny zawiera adnotację „odpis

zgodny z oryginałem”, datę sporządzenia, imię i nazwisko oraz podpis pracownika, który

sporządził odpis.

§ 1

W razie potrzeby prowadzenia egzekucji przez więcej niż jeden organ egzekucyjny lub

zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową, w tym hipoteką morską przymusową,

wierzyciel wydaje dalszy tytuł wykonawczy.

§ 1

Wierzyciel wydaje dalszy tytuł wykonawczy w przypadku

1)

prowadzenia egzekucji przez więcej niż jeden organ egzekucyjny;

2)

nieposiadania przez organ egzekucyjny właściwy do ponownego wszczęcia egzekucji administracyjnej

dotychczasowego tytułu wykonawczego;

3)

zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową, w tym hipoteką morską przymusową.

§ 2

Dalszy tytuł wykonawczy zawiera dane, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 1-9a i 11-14,

§ 1a i 2 oraz art. 27d § 1, a także numer porządkowy dalszego tytułu wykonawczego

oraz oznaczenie celu, dla którego został wydany. Dalszy tytuł wykonawczy zawiera informację

wierzyciela o nadaniu temu tytułowi klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do

egzekucji administracyjnej.

§ 2a

Dalszy tytuł wykonawczy wydany w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, zawiera zmienione

dane dotyczące zobowiązanego lub wierzyciela, jeżeli zmiana tych danych nastąpiła

po umorzeniu postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 2.

§ 2b

Jeżeli wierzyciel nie może ustalić informacji o nadaniu tytułowi wykonawczemu klauzuli

o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej, dalszemu tytułowi

wykonawczemu, o którym mowa w § 1 pkt 2, organ egzekucyjny nadaje klauzulę o skierowaniu

tego tytułu do egzekucji administracyjnej.

§ 3.

(uchylony)

§ 4.

Zobowiązanemu nie doręcza się odpisu dalszego tytułu wykonawczego.

§ 5

Dalszy tytuł wykonawczy wystawia się w postaci

1)

papierowej;

2)

elektronicznej, jeżeli istnieją warunki techniczne do wystawienia, przekazania i korzystania

z dalszego tytułu wykonawczego w takiej postaci, w przypadku

a)

konieczności przekazania go do organu egzekucyjnego innego niż organ egzekucyjny prowadzący

postępowanie egzekucyjne,

aa

konieczności przekazania go do organu egzekucyjnego właściwego do ponownego wszczęcia

egzekucji administracyjnej w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2,

b

wystąpienia przez wierzyciela uprawnionego do złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej

za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 626Kodeksu postępowania cywilnego.

§ 1.

Wierzyciel wystawia kolejny tytuł wykonawczy w razie potrzeby

1)

zabezpieczenia na nieruchomości lub egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku

wspólnego zobowiązanego i jego małżonka, zwanego dalej „majątkiem wspólnym” - w przypadku

gdy odpowiedzialność zobowiązanego za należność pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia

jej w terminie obejmuje majątek osobisty zobowiązanego i majątek wspólny;

2)

egzekucji z przedmiotu hipoteki przymusowej - w przypadku przeniesienia tego przedmiotu

na podmiot inny niż zobowiązany.

§ 2.

Kolejny tytuł wykonawczy zawiera dane, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 1-9a i 11-14,

§ 1a i 2 oraz art. 27d § 1, a także numer porządkowy kolejnego tytułu wykonawczego,

oznaczenie celu, dla którego został wydany, oraz

1)

dane

a)

małżonka zobowiązanego - w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1,

b)

niebędącego zobowiązanym właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej - w przypadku,

o którym mowa w § 1 pkt 2;

2)

wysokość kosztów egzekucyjnych - w razie potrzeby zabezpieczenia należności pieniężnej

hipoteką przymusową;

3)

datę wystawienia kolejnego tytułu wykonawczego, imię i nazwisko osoby upoważnionej

do działania w imieniu wierzyciela;

4)

informację wierzyciela o nadaniu temu tytułowi klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego

do egzekucji administracyjnej.

§ 3.

Kolejny tytuł wykonawczy wystawia się w postaci

1)

papierowej;

2)

elektronicznej, jeżeli istnieją warunki techniczne do wystawienia, przekazania i korzystania

z kolejnego tytułu wykonawczego w takiej postaci, w przypadku

a)

konieczności przekazania go do organu egzekucyjnego właściwego do egzekucji z nieruchomości,

b

wystąpienia przez wierzyciela uprawnionego do złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej

za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 626.

§ 4.

Do kolejnego tytułu wykonawczego przepis art. 26c § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

W przypadku utraty tytułu wykonawczego, po wszczęciu egzekucji administracyjnej, wierzyciel

ponownie wydaje tytuł wykonawczy po uprzednim wydaniu postanowienia o utracie pierwotnego

tytułu wykonawczego.

§ 2.

Na ponownie wydanym tytule wykonawczym wierzyciel umieszcza adnotację o jego wydaniu

oraz oznaczenie postanowienia o utracie pierwotnego tytułu wykonawczego.

§ 3.

Po ponownym wydaniu tytułu wykonawczego wierzyciel występuje do organu egzekucyjnego

o nadanie temu tytułowi klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji.

§ 4.

Zobowiązanemu nie doręcza się odpisu ponownie wydanego tytułu wykonawczego.

§ 1.

Pismo sporządzone przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej

opatruje się

1)

kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo

2)

podpisem zaufanym, albo

3)

podpisem osobistym, albo

4)

zaawansowaną pieczęcią elektroniczną, albo

5)

kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną.

§ 2.

Jeżeli zachodzi potrzeba doręczenia wydruku pisma sporządzonego przez wierzyciela

lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, wydruk tego pisma odzwierciedla jego

treść i zawiera informację o

1)

sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej;

2)

opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o których mowa w § 1.

§ 3.

Wydruk pisma, o którym mowa w § 2, stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone.

§ 4.

Doręczenie wydruku pisma, o którym mowa w § 2, uznaje się za doręczenie tego pisma

lub jego odpisu.

§ 5.

Przepisów § 1 i § 2 pkt 2 nie stosuje się do jednolitego tytułu wykonawczego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 1 pkt 2 lit. c, pkt 3 i 23, art. 4 i art. 7 pkt 7-10, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2020 r.;

2)

art. 6 pkt 2 lit. a, pkt 33 i pkt 36 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 30 czerwca

2021 r.;

3)

art. 6 pkt 15 w zakresie art. 35b ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia

2020 r.;

4)

art. 6 pkt 26 lit. a oraz pkt 27-30, art. 7 pkt 1-3, 5, 6 i 11 oraz art. 8, które

wchodzą w życie z dniem 1 września 2019 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 § 2, art. 26 § 2, art.

63a § 2, art. 67 § 1, art. 109 § 1 i art. 156 § 2 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują

moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6 §

2, art. 26 § 2, art. 63a § 2, art. 67 § 1, art. 109 § 1 i art. 156 § 2 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

§ 1.

Tytuł wykonawczy zawiera

1)

oznaczenie wierzyciela;

1a)

oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników

w ramach świadczenia usług

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2206);

2

wskazanie imienia i nazwiska lub nazwy zobowiązanego i jego adresu, a także PESEL,

NIP lub REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

3

treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie,

że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także

określenie jej wysokości i rodzaju, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu

niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;

4)

wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie

zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze,

ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;

5)

wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli

należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności

pieniężnej;

6)

wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7)

datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej

do działania w imieniu wierzyciela;

8

pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie

adresu miejsca zamieszkania lub siedziby;

9

pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu prawie wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem

organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej oraz o skutkach

wniesienia tego zarzutu nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu

tytułu wykonawczego i po upływie tego terminu;

9a

pouczenie zobowiązanego o przysługującym jego małżonkowi prawie do wniesienia sprzeciwu

w sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym;

10)

klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;

11)

wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;

12)

datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę

prawną braku tego obowiązku;

13)

datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję administracyjnej

kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy,

o której mowa w pkt 1a;

14)

datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której mowa w art.

2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 1a

W tytule wykonawczym wierzyciel wskazuje jako adres zobowiązanego ostatni znany mu

adres miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego.

§ 1b

Tytuł wykonawczy wystawiony przez wierzyciela będącego jednocześnie organem egzekucyjnym,

w tym w postaci elektronicznej, może nie zawierać podpisu osoby upoważnionej do działania

w imieniu wierzyciela. Nadanie klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji

administracyjnej uznaje się za podpisanie tego tytułu przez osobę upoważnioną do działania

w imieniu wierzyciela.

§ 2.

Jeżeli tytuł wykonawczy dotyczy należności spółki nieposiadającej osobowości prawnej,

w tytule wykonawczym podaje się również imiona i nazwiska oraz adresy wspólników.

§ 2a

Tytuł wykonawczy przekazywany do organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej sporządza się w postaci elektronicznej

w formacie danych określonym w przepisach wydanych na podstawie § 2b pkt 2.

§ 2b

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób nadania wierzycielowi dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w art. 26aa § 1,

2)

sposób sporządzenia, w tym format danych, wniosku egzekucyjnego, tytułu wykonawczego

oraz informacji, o której mowa w art. 26 § 1e,

3)

szczegółowy sposób przekazywania do organu egzekucyjnego wniosku egzekucyjnego, tytułu

wykonawczego oraz informacji, o której mowa w art. 26 § 1e,

4)

zakres danych zobowiązanego zawartych w tytule wykonawczym, przekazanym przy wykorzystaniu

systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 26aa § 1, weryfikowanych z danymi

zawartymi w rejestrach, o których mowa w art. 26 § 1g pkt 1,

5)

sposób nadawania klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej,

6)

sposób posługiwania się tytułem wykonawczym przekazanym drogą elektroniczną,

7)

sposób przekształcenia tytułu wykonawczego z postaci elektronicznej w postać papierową

- mając na względzie zapewnienie sprawnego przekazania drogą elektroniczną wniosku

egzekucyjnego, tytułu wykonawczego oraz informacji, o której mowa w art. 26 § 1e,

poprawności danych zawartych w tych dokumentach, zapewnienie bezpieczeństwa korzystania

z tych dokumentów oraz niezaprzeczalności przekształcenia tytułu wykonawczego z postaci

elektronicznej w postać papierową w sposób zapewniający potwierdzenie nienaruszalności

integralności i autentyczności tego tytułu.

§ 3.

(uchylony)

§ 4.

(uchylony)

§ 1.

W tytule wykonawczym wykazuje się należności pieniężne po zaokrągleniu do pełnych

dziesiątek groszy.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się również do odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności

pieniężnej i kosztów egzekucyjnych.

§ 3.

Zaokrąglenie następuje w ten sposób, że kwoty wynoszące

1)

mniej niż 5 groszy pomija się;

2)

5 i więcej groszy podwyższa się do pełnych dziesiątek groszy.

§ 4.

Zaokrąglenie, o którym mowa w § 1 i 2, stosuje się w każdym przypadku częściowej realizacji

egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie

oraz kosztów egzekucyjnych.

§ 5.

Różnice występujące w końcowym rozliczeniu kwot uzyskanych z egzekucji, wynikające

z zaokrąglenia, traktuje się odpowiednio jako kwoty należne albo umorzone z mocy prawa.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

§ 1.

W przypadku gdy zobowiązany będący przedsiębiorcą zmarł przed wszczęciem postępowania

egzekucyjnego, w tytule wykonawczym wskazuje się imię i nazwisko zobowiązanego oraz

firmę zobowiązanego z dodaniem oznaczenia „w spadku”.

§ 2.

Tytuł wykonawczy, o którym mowa w § 1, uprawnia do przeprowadzenia egzekucji z majątku

przedsiębiorstwa w spadku. Prawa i obowiązki zobowiązanego wykonuje zarządca przedsiębiorstwa

w spadku.

§ 1.

Jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami odpowiedzialność zobowiązanego za należność

pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie obejmuje majątek osobisty

zobowiązanego i majątek wspólny, podstawą do prowadzenia egzekucji z majątku osobistego

zobowiązanego i majątku wspólnego jest

1)

tytuł wykonawczy wystawiony na zobowiązanego;

2)

kolejny tytułu wykonawczy wystawiony zgodnie z art. 26ca § 1 pkt 1.

§ 2.

Tytuł wykonawczy, o którym mowa w § 1 pkt 1 lub 2, jest podstawą do prowadzenia egzekucji

z majątku osobistego zobowiązanego i majątku wspólnego również kosztów upomnienia

oraz kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie

tego tytułu.

§ 3.

Zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej lub wystąpienie innego zdarzenia skutkującego

ograniczeniem, zniesieniem, wyłączeniem lub ustaniem odpowiedzialności zobowiązanego,

o której mowa w § 1, uznaje się za bezskuteczne do składnika majątkowego, który wchodziłby

w skład majątku wspólnego, gdyby nie zawarto tej umowy majątkowej małżeńskiej lub

nie wystąpiło takie zdarzenie prawne. Składnik ten uznaje się za wchodzący w skład

majątku wspólnego.

§ 4.

Organ egzekucyjny, na wniosek małżonka zobowiązanego, zawiadamia go o aktualnej wysokości

egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie,

kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych, jednocześnie pouczając o zakazie rozporządzania

uprzednio zajętą rzeczą lub prawem majątkowym wchodzących w skład majątku wspólnego

oraz zakazie realizacji tego prawa majątkowego poza częścią wolną od zajęcia.

§ 1.

W sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym małżonkowi zobowiązanego przysługuje

prawo sprzeciwu. Podstawą sprzeciwu jest ograniczenie, zniesienie, wyłączenie lub

ustanie odpowiedzialności całością albo częścią majątku wspólnego. W sprzeciwie określa

się istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie.

§ 2.

W przypadku egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego sprzeciw

wnosi się nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia małżonkowi zobowiązanego

wezwania zgodnie z art. 110c § 2a.

§ 3.

Sprzeciw wnosi się do wierzyciela za pośrednictwem organu egzekucyjnego. Sprzeciw

może być wniesiony jeden raz w postępowaniu egzekucyjnym.

§ 4.

Wierzyciel zawiadamia zobowiązanego o wniesieniu sprzeciwu przez małżonka zobowiązanego.

§ 5.

Wierzyciel wydaje postanowienie w sprawie sprzeciwu małżonka zobowiązanego, w którym

1)

oddala sprzeciw;

2)

uznaje sprzeciw

a)

w całości,

b)

w części i w pozostałym zakresie oddala sprzeciw.

§ 6.

Postanowienie w sprawie sprzeciwu małżonka zobowiązanego doręcza się temu małżonkowi

i zobowiązanemu. Na postanowienie o oddaleniu sprzeciwu małżonka zobowiązanego małżonkowi

zobowiązanego przysługuje zażalenie.

§ 7.

Jeżeli postanowienie w sprawie sprzeciwu małżonka zobowiązanego stanie się ostateczne,

wierzyciel niezwłocznie zawiadamia organ egzekucyjny o sposobie i dacie ostatecznego

rozpatrzenia tego sprzeciwu.

§ 1.

Małżonkowi zobowiązanego przysługują prawa zobowiązanego w egzekucji z majątku wspólnego

z chwilą wniesienia do organu egzekucyjnego sprzeciwu albo wniosku o udzielenie informacji,

o którym mowa w art. 27e § 4.

§ 2.

Do czasu zawiadomienia organu egzekucyjnego, o którym mowa w art. 27f § 7, zajęta

rzecz wchodząca w skład majątku wspólnego nie może być sprzedana, a prawo majątkowe

wchodzące w skład tego majątku wykonywane.

§ 1.

W przypadku ostatecznego oddalenia sprzeciwu małżonka zobowiązanego organ egzekucyjny

1)

poucza małżonka zobowiązanego o zakazie rozporządzania uprzednio zajętą rzeczą lub

prawem majątkowym wchodzącymi w skład majątku wspólnego, chyba że został uprzednio

pouczony zgodnie z art. 27e § 4;

2)

kontynuuje egzekucję z majątku wspólnego przez realizację zastosowanego środka egzekucyjnego

lub zastosowanie kolejnego środka egzekucyjnego.

§ 2.

W przypadku ostatecznego uznania sprzeciwu małżonka zobowiązanego w całości albo w

części organ egzekucyjny

1)

uchyla czynność egzekucyjną odpowiednio w całości albo w części, jeżeli osoba trzecia

nie nabyła rzeczy lub prawa majątkowego w egzekucji z majątku wspólnego;

2)

usuwa stwierdzoną wadę czynności egzekucyjnej.

§ 1.

Jeżeli prawo własności rzeczy lub inne prawo majątkowe obciążone zastawem skarbowym

lub hipoteką przymusową zabezpieczającymi należność pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia

jej w terminie zostało przeniesione na inny podmiot, podstawą do prowadzenia egzekucji

z tej rzeczy lub prawa majątkowego jest

1)

tytuł wykonawczy wystawiony na zobowiązanego;

2)

kolejny tytuł wykonawczy wystawiony zgodnie z art. 26ca § 1 pkt 2.

§ 2.

Tytuł wykonawczy, o którym mowa w § 1 pkt 1 lub 2, jest podstawą do prowadzenia egzekucji

z rzeczy lub prawa majątkowego obciążonych zastawem skarbowym lub hipoteką przymusową

również kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.

§ 3.

W egzekucji z rzeczy lub prawa majątkowego obciążonych zastawem skarbowym lub hipoteką

przymusową podmiot, o którym mowa w § 1, uczestniczy na prawach zobowiązanego. Przepis

art. 27e § 4 stosuje się odpowiednio.

Podmiotowi będącemu w dniu zajęcia właścicielem rzeczy lub posiadaczem prawa majątkowego,

o których mowa w art. 27i § 1, przysługuje prawo sprzeciwu. Podstawą sprzeciwu jest

ograniczenie, wyłączenie lub ustanie odpowiedzialności rzeczą lub prawem majątkowym.

Przepisy art. 27f § 1 zdanie trzecie, § 2, 3 i 5-7 oraz art. 27h stosuje się odpowiednio.

1.

Do czasu uruchomienia systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 26aa § 1 ustawy

zmienianej w art. 1, wnioski egzekucyjne i tytuły wykonawcze lub informacje, o których

mowa w art. 26 § 1e ustawy zmienianej w art. 1, a także zarządzenia zabezpieczenia

przekazuje się do organu egzekucyjnego

1)

w postaci papierowej albo

2)

przez elektroniczną skrzynkę podawczą wierzyciela i organu egzekucyjnego, a w przypadku

gdy wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego - przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

używanego do obsługi Centralnego Rejestru Danych Podatkowych.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1

1)

przepis art. 26 § 1c ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym;

2)

przepisów art. 26 § 1f-1h, art. 26aa § 1 i 2 oraz art. 27 § 2a i 2b ustawy zmienianej

w art. 1 nie stosuje się.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w

dzienniku urzędowym tego ministra oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra termin uruchomienia systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w art. 26aa § 1 ustawy zmienianej w art. 1.

We wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej wierzyciel może wskazać środek egzekucyjny.

Wierzyciel powinien wskazać środek egzekucyjny, gdy wniosek dotyczy egzekucji obowiązku

o charakterze niepieniężnym.

W przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na następcę prawnego

zobowiązanego, postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne

pozostają w mocy. Zastosowanie dalszych środków egzekucyjnych może jednak nastąpić

po wystawieniu przez wierzyciela nowego tytułu wykonawczego i skierowaniu go do organu

egzekucyjnego wraz z urzędowym dokumentem wykazującym przejście dochodzonego obowiązku

na następcę prawnego.

§ 1.

Jeżeli w trakcie postępowania egzekucyjnego zostanie wydana decyzja, postanowienie

lub inne orzeczenie określające lub ustalające inną wysokość należności pieniężnej

niż objęta tytułem wykonawczym albo zostanie złożona korekta dokumentu, o którym mowa

w art. 3a § 1, powodująca zwiększenie wysokości należności pieniężnej, wierzyciel

niezwłocznie sporządza zmieniony tytuł wykonawczy.

§ 1a.

Jeżeli w trakcie postępowania egzekucyjnego należności pieniężnej, o której mowa w

art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, organ państwa członkowskiego wyda decyzję lub inne orzeczenie

ustalające inną wysokość należności niż objęta tytułem wykonawczym, wierzyciel niezwłocznie

sporządza zmieniony tytuł wykonawczy. § 2. W przypadku złożenia korekty dokumentu,

o którym mowa w art. 3a § 1, powodującej zmniejszenie wysokości należności pieniężnej

organ egzekucyjny kontynuuje postępowanie egzekucyjne, przy czym czynności egzekucyjne

ograniczają się do kwoty pozostałej do wyegzekwowania.

§ 3

W zmienionym tytule wykonawczym wierzyciel wskazuje wysokość należności pieniężnej,

odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie oraz kosztów upomnienia należnych na

dzień wystawienia zmienionego tytułu wykonawczego. W zmienionym tytule wykonawczym

wskazuje się również dane dotyczące pozostałych należności pieniężnych, które nie

uległy zmianie.

W przypadku skierowania do organu egzekucyjnego zmienionego tytułu wykonawczego, zmienionego

jednolitego tytułu wykonawczego lub zmienionego zagranicznego tytułu wykonawczego,

dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy, a uprzednio wszczęta egzekucja administracyjna

jest kontynuowana przez realizację zastosowanych środków egzekucyjnych oraz stosowanie

kolejnych środków egzekucyjnych.

§ 1.

Jeżeli zobowiązany będący przedsiębiorcą zmarł po wszczęciu postępowania egzekucyjnego

i zarządca przedsiębiorstwa w spadku prowadzi przedsiębiorstwo w spadku albo dokonuje

czynności, o których mowa w art. 13 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby

fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne pozostają

w mocy. Podjęcie dalszych czynności egzekucyjnych oraz zastosowanie środków egzekucyjnych

może nastąpić po wydaniu postanowienia o nadaniu tytułowi wykonawczemu klauzuli o

skierowaniu egzekucji przeciwko przedsiębiorstwu w spadku. Postanowienie doręcza się

zarządcy przedsiębiorstwa w spadku. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

§ 2.

W przypadku, o którym mowa w § 1, tytuł wykonawczy wraz z postanowieniem o nadaniu

klauzuli o skierowaniu egzekucji przeciwko przedsiębiorstwu w spadku uprawnia do przeprowadzenia

egzekucji z przedsiębiorstwa w spadku. Prawa i obowiązki zobowiązanego wykonuje zarządca

przedsiębiorstwa w spadku.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 88, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 11, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;

4)

art. 1 pkt 49-52 i 89, art. 2 pkt 10 i 12, art. 4, art. 9, art. 13 ust. 2 pkt 2 i

art. 14 ust. 2 pkt 1, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia;

5)

art. 1 pkt 82 lit. a i b, art. 2 pkt 17 oraz art. 12, które wchodzą w życie z dniem

20 lutego 2021 r.;

6)

art. 1 pkt 12 w zakresie art. 26c § 5 pkt 2 lit. b oraz pkt 13 w zakresie art. 26ca

§ 3 pkt 2 lit. b, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia;

7)

art. 1 pkt 55, art. 2 pkt 16 lit. b, art. 13 ust. 2 pkt 4 oraz art. 14 ust. 2 pkt

3, które wchodzą w życie po upływie 24 miesięcy od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten

nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego

tytułem wykonawczym.

§ 2.

Organ egzekucyjny nie przystępuje do egzekucji i zawiadamia wierzyciela o przyczynach

nieprzystąpienia do egzekucji, jeżeli

Organ egzekucyjny niebędący jednocześnie wierzycielem nie przystępuje do egzekucji

i zawiadamia wierzyciela o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji, jeżeli

1)

obowiązek, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nie podlega egzekucji administracyjnej;

2

organ egzekucyjny uprawdopodobni, że nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki

egzekucyjne;

2

organ egzekucyjny uprawdopodobni, że egzekucja administracyjna będzie bezskuteczna

z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie

środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne;

3)

tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2.

§ 2a.

Na wniosek wierzyciela niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym, złożony w terminie

14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji,

organ egzekucyjny wydaje postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji lub przystępuje

do egzekucji. Na postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji wierzycielowi przysługuje

zażalenie.

§ 3.

(uchylony)

§ 1.

Jeżeli dochodzenie należności pieniężnych na wniosek państwa członkowskiego lub państwa

trzeciego stwarza szczególne problemy, powoduje powstanie znacząco wysokich wydatków

egzekucyjnych lub wiąże się ze zwalczaniem zorganizowanej grupy albo związku mających

na celu popełnienie przestępstwa, organ egzekucyjny może wystąpić do centralnego biura

łącznikowego o uzgodnienie z państwem członkowskim lub państwem trzecim zakresu oraz

sposobu pokrycia wydatków egzekucyjnych powstałych lub mogących powstać w ramach udzielania

pomocy na podstawie ustawy o wzajemnej pomocy, przedstawiając jednocześnie

1)

szczegółowe zestawienie wydatków egzekucyjnych;

2)

numer rachunku bankowego organu egzekucyjnego, na który ma być przekazana kwota wydatków.

§ 2.

Do momentu uzgodnienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny może nie podejmować

czynności egzekucyjnych.

Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym może zastosować

inny środek egzekucyjny niż wskazany we wniosku, jeżeli jest mniej uciążliwy dla zobowiązanego,

a prowadzi bezpośrednio do wykonania obowiązku. O powyższym organ egzekucyjny zawiadamia

wierzyciela niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym.

§ 1.

Organ egzekucyjny może zlecić organowi rekwizycyjnemu wykonanie czynności egzekucyjnych

w zakresie składników majątku zobowiązanego znajdujących się na terenie działania

tego organu. Organ egzekucyjny zlecający wykonanie czynności egzekucyjnych sporządza

odpis tytułu wykonawczego oznaczając cel, któremu ma służyć, i jego liczbę porządkową,

a także określa kwotowo zakres zlecenia.

§ 1a.

Organ rekwizycyjny wykonuje prawa i obowiązki organu egzekucyjnego w zakresie zleconych

czynności egzekucyjnych.

§ 2.

Egzekutor obowiązany jest przed rozpoczęciem czynności egzekucyjnych bez wezwania

okazać zobowiązanemu zaświadczenie organu egzekucyjnego lub legitymację służbową,

upoważniające do czynności egzekucyjnych.

Organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza

zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony.

§ 1.

Jeżeli zostało wszczęte postępowanie w sprawie istnienia lub wysokości dochodzonej

należności pieniężnej, wierzyciel zawiadamia o tym organ egzekucyjny, wskazując, w

jakim zakresie egzekwowana należność pieniężna nie została zaskarżona.

§ 2.

Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, powoduje zawieszenie postępowania egzekucyjnego

w części dotyczącej przedmiotu sporu do czasu ostatecznego zakończenia postępowania,

o ile wierzyciel nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o dalsze prowadzenie postępowania

egzekucyjnego lub podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego.

§ 3

W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny

prowadzący to postępowanie może z urzędu lub na wniosek wierzyciela dokonać zabezpieczenia,

na podstawie tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę wszczęcia tego postępowania,

poprzez zastosowanie sposobu zabezpieczenia odpowiadającego środkowi egzekucyjnemu,

do którego stosowania jest uprawniony. W pozostałym zakresie, z wyłączeniem hipoteki

przymusowej, zabezpieczenia dokonuje naczelnik urzędu skarbowego, na wniosek organu

egzekucyjnego prowadzącego postępowanie egzekucyjne, na podstawie dalszego tytułu

wykonawczego.

§ 3a.

W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, przepisu

§ 3 nie stosuje się.

§ 4.

Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania do postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie

tytułu wykonawczego wystawionego na podstawie decyzji nieostatecznej, której nadano

rygor natychmiastowej wykonalności.

Wierzyciel niezwłocznie zawiadamia organ egzekucyjny o

1)

zmianie wysokości należności pieniężnej objętej tytułem wykonawczym wynikającej z

jej wygaśnięcia w całości albo w części, w szczególności gdy wygaśnięcie jest wynikiem

a)

wyegzekwowania należności pieniężnej przez inny organ egzekucyjny,

b)

korekty dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, powodującej zmniejszenie wysokości

należności pieniężnej,

c)

przedawnienia należności pieniężnej,

d)

zapłaty wierzycielowi należności pieniężnej;

2)

zdarzeniu powodującym zawieszenie lub umorzenie postępowania egzekucyjnego;

3)

zdarzeniu powodującym ustanie przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego;

4)

okresie, za który nie nalicza się odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności

pieniężnej, w wyniku zdarzenia zaistniałego po dniu wystawienia tytułu wykonawczego;

5)

uzyskanej informacji o składniku majątkowym lub źródle dochodu zobowiązanego;

6)

zobowiązanym w zakresie niezbędnym do prowadzenia egzekucji administracyjnej, a w

przypadku, o którym mowa w art. 28d § 1, również imieniu, nazwisku i adresie do korespondencji

zarządcy przedsiębiorstwa w spadku.

§ 1.

W przypadkach określonych w art. 32a § 1, jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego

wystąpiono z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych do państwa członkowskiego

lub państwa trzeciego, organ egzekucyjny informuje to państwo o okolicznościach, o

których mowa w art. 32a § 1, wskazując, w jakim zakresie należność pieniężna objęta

wnioskiem nie została zaskarżona.

§ 2.

Organ egzekucyjny może wystąpić, z urzędu lub na wniosek wierzyciela, z wnioskiem

o podjęcie środków zabezpieczających zaskarżoną część należności pieniężnych na zasadach

określonych w ustawie o wzajemnej pomocy lub z uzasadnionym wnioskiem o dalsze odzyskiwanie

tych należności.

§ 1.

Jeżeli wszczęto procedurę wzajemnego porozumiewania, a wynik tej procedury może mieć

wpływ na egzekwowany obowiązek będący przedmiotem wniosku państwa członkowskiego lub

państwa trzeciego o odzyskanie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1

pkt 8 lit. a-f i pkt 9, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu do czasu zakończenia

procedury wzajemnego porozumiewania, chyba że zachodzi potrzeba natychmiastowego wyegzekwowania

tych należności w związku z oszustwem lub niewypłacalnością.

§ 2.

W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przypadku, o którym mowa w § 1,

organ egzekucyjny może z urzędu lub na wniosek wierzyciela dokonać zabezpieczenia

należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9.

§ 1.

Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu

egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

§ 2.

Podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest

1)

nieistnienie obowiązku;

2)

określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z

a)

orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,

b)

dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,

c)

przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;

3)

błąd co do zobowiązanego;

4)

brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;

5)

wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;

6)

brak wymagalności obowiązku w przypadku

a)

odroczenia terminu wykonania obowiązku,

b)

rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,

c)

wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.

§ 3.

W egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt

8 i 9, przepisów § 1 i 2 nie stosuje się. Przepis art. 17a stosuje się.

§ 4.

Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej określa istotę i zakres żądania oraz dowody

uzasadniające to żądanie.

§ 5.

Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się nie później niż

1)

w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i

kosztów egzekucyjnych;

2)

do dnia wykonania w całości obowiązku o charakterze niepieniężnym lub zapłaty w całości

należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia

i kosztów egzekucyjnych;

3)

w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania

egzekucyjnego w całości albo w części.

§ 1.

Organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji

administracyjnej.

§ 2.

Wierzyciel wydaje postanowienie, w którym

1)

oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej;

2)

uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej

a)

w całości,

b)

w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut;

3)

stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli

a)

zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym,

administracyjnym lub sądowym,

b)

zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej

z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje

środek zaskarżenia.

§ 3.

Na postanowienie w sprawie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej przysługuje

zażalenie.

§ 4.

Organ egzekucyjny po otrzymaniu zawiadomienia o wydaniu ostatecznego postanowienia

o

1)

oddaleniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej albo stwierdzeniu jego niedopuszczalności

- kontynuuje postępowanie egzekucyjne albo podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne;

2)

uznaniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, o którym mowa w art. 33 § 2

pkt 6, jeżeli przyczyna braku wymagalności obowiązku, niemająca charakteru trwałego,

wystąpiła po wszczęciu egzekucji administracyjnej - zawiesza postępowanie egzekucyjne

w całości albo w części;

3)

uznaniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, o którym mowa w

a)

art. 33 § 2 pkt 1-5,

b)

art. 33 § 2 pkt 6, jeżeli przyczyna braku wymagalności obowiązku ma charakter trwały

lub wystąpiła przed wszczęciem egzekucji administracyjnej

- umarza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części.

Wierzyciel z urzędu występuje do organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania egzekucyjnego

w całości albo w części w przypadku wystąpienia przyczyny określonej w

1)

art. 33 § 2 pkt 1-5;

2)

art. 33 § 2 pkt 6, jeżeli przyczyna braku wymagalności obowiązku ma charakter trwały

lub wystąpiła przed wszczęciem egzekucji administracyjnej.

Nie umarza się postępowania egzekucyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 33 § 2

pkt 5, zaistniałej po wszczęciu tego postępowania, jeżeli koszty egzekucyjne powstałe

przed dniem zaistnienia tej przyczyny oraz koszty upomnienia nie zostały wyegzekwowane,

zapłacone lub umorzone.

§ 1

Wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później

niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, zawiesza postępowanie

egzekucyjne w całości albo w części z dniem doręczenia tego zarzutu organowi egzekucyjnemu

do czasu zawiadomienia tego organu o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie

tego zarzutu. Przepisy art. 56 § 3, art. 57 § 1 i art. 58 stosuje się odpowiednio.

§ 1a

Wierzyciel po otrzymaniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej może w uzasadnionych

przypadkach wystąpić z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego

w całości albo w części.

§ 2

W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny prowadzący to postępowanie

może z urzędu lub na wniosek wierzyciela dokonać, na podstawie tytułu wykonawczego,

zabezpieczenia poprzez zastosowanie sposobu zabezpieczenia odpowiadającego środkowi

egzekucyjnemu, do którego stosowania ten organ jest uprawniony. W pozostałym zakresie,

z wyłączeniem hipoteki przymusowej, zabezpieczenia dokonuje naczelnik urzędu skarbowego,

na wniosek organu egzekucyjnego prowadzącego postępowanie egzekucyjne, na podstawie

dalszego tytułu wykonawczego.

§ 2a.

W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, przepisu

§ 2 nie stosuje się.

§ 3.

Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego wystąpiono o pomoc do państwa członkowskiego

lub państwa trzeciego z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych, o których mowa

w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9, organ egzekucyjny informuje to państwo o okolicznościach,

o których mowa w § 1.

§ 4.

W przypadku określonym w § 3 organ egzekucyjny może, z urzędu lub na wniosek wierzyciela,

wystąpić z wnioskiem o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne na

zasadach określonych w ustawie o wzajemnej pomocy lub z uzasadnionym wnioskiem o dalsze

odzyskiwanie tych należności.

Jeżeli ze względu na rodzaj egzekwowanej należności dopuszczalne jest kwestionowanie

istnienia lub wysokości tej należności w drodze powództwa, a zobowiązany wniesie takie

powództwo do sądu, wierzyciel po otrzymaniu powództwa zawiadamia o tym organ egzekucyjny,

żądając wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia

sprawy przez sąd.

§ 1.

W zakresie niezbędnym do wszczęcia lub prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz

udzielania pomocy na podstawie ustawy o wzajemnej pomocy organ egzekucyjny lub wierzyciel,

o którym mowa w art. 5, może żądać od uczestników postępowania informacji i wyjaśnień,

jak również zwracać się o udzielenie informacji do organów administracji publicznej

oraz jednostek organizacyjnych im podległych lub podporządkowanych, a także innych

podmiotów.

§ 1a.

Informacje i wyjaśnienia, o których mowa w § 1, udzielane są nieodpłatnie przez uczestników

postępowania egzekucyjnego oraz organy administracji publicznej i jednostki im podległe

lub przez nie nadzorowane.

§ 1b.

Udostępnianie informacji przez organy i jednostki, o których mowa w § 1a, oraz dłużników

zajętej wierzytelności nie narusza obowiązku zachowania przez nich tajemnicy określonej

w odrębnych przepisach.

§ 1c.

Na żądanie organu egzekucyjnego lub centralnego biura łącznikowego banki są obowiązane

do przekazywania informacji dotyczących zobowiązanego lub podmiotu, o którym mowa

w art. 3 pkt 8 ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie

1)

posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania rachunkami

bankowymi, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków,

z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców

i odbiorców;

2)

posiadanych rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych lub posiadanych

pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby tych rachunków, a także obrotów

i stanów tych rachunków;

3)

zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości zobowiązań wynikających

z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia

ich spłaty, a także umów depozytowych i umów udostępniania skrytek sejfowych;

4)

nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa,

a także obrotu tymi papierami wartościowymi;

5)

obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.

§ 1d.

Przepis § 1c stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych

oraz podmiotów prowadzących rachunki papierów wartościowych lub inne rachunki, na

których zapisane są instrumenty finansowe, a także rachunki pieniężne.

§ 2.

Od wykonania żądania określonego w § 1 można uchylić się w takim zakresie, w jakim według przepisów Kodeksu postępowania

administracyjnego można odmówić zeznań w charakterze świadka albo odpowiedzi na zadane pytanie.

§ 3

W przypadku niewykonania w całości obowiązku podlegającego egzekucji administracyjnej

zobowiązany ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić o zmianie adresu miejsca zamieszkania

lub siedziby

1)

wierzyciela - po doręczeniu upomnienia;

2)

organ egzekucyjny - po doręczeniu odpisu tytułu wykonawczego.

§ 4

W razie niewykonania obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w § 3, doręczenie pisma

wierzyciela lub organu egzekucyjnego pod dotychczasowym adresem jest skuteczne. O

obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w § 3, oraz o skutkach jego niewykonania poucza

się zobowiązanego, doręczając mu odpowiednio upomnienie lub odpis tytułu wykonawczego.

(uchylony)

(uchylony)

§ 1.

W zakresie niezbędnym do wszczęcia lub prowadzenia egzekucji administracyjnej organ

egzekucyjny lub wierzyciel wzywa zobowiązanego do złożenia oświadczenia o posiadanym

majątku i źródłach dochodu oraz o prawdziwości i zupełności tego oświadczenia.

§ 2.

Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia, w wyznaczonym terminie, pisemnie lub ustnie do protokołu.

§ 3.

Wezwanie, o którym mowa w § 1, zawiera pouczenie zobowiązanego o odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia oraz informacje umożliwiające złożenie

prawdziwego i zupełnego oświadczenia o posiadanym majątku i źródłach dochodu.

§ 4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

elementy zawarte w wezwaniu do złożenia oświadczenia, o którym mowa w § 1 i art. 6

§ 1d, oraz w tych oświadczeniach, mając na względzie zapewnienie prawidłowości pouczenia

zobowiązanego o skutkach złożenia fałszywego oświadczenia oraz prawdziwości i zupełności

tych oświadczeń.

§ 1.

Rozporządzenie rzeczą lub prawem majątkowym po ich zajęciu nie ma wpływu na dalszą

egzekucję z tej rzeczy lub prawa majątkowego. Nabywca rzeczy lub prawa majątkowego

może uczestniczyć w egzekucji z tej rzeczy lub prawa majątkowego na prawach zobowiązanego.

Czynności egzekucyjne podjęte w ramach tej egzekucji są skuteczne wobec zobowiązanego

i nabywcy rzeczy lub prawa majątkowego.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się również do rozporządzenia rzeczą lub prawem majątkowym, którego

skutek nastąpił po zajęciu tej rzeczy lub prawa majątkowego. Przepis ten nie uchybia

przepisom o ochronie nabywców w dobrej wierze.

§ 3.

Obciążenie rzeczy lub prawa majątkowego przez zobowiązanego po ich zajęciu jest nieważne,

a zabezpieczona wierzytelność nie korzysta z pierwszeństwa zaspokojenia przewidzianego

dla należności pieniężnych zabezpieczonych zastawem lub hipoteką.

§ 4.

Przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio do udziału we współwłasności rzeczy lub prawa

majątkowego.

§ 1.

Kto, nie będąc zobowiązanym, rości sobie prawa do rzeczy lub prawa majątkowego, z

którego prowadzi się egzekucję administracyjną, może wystąpić do organu egzekucyjnego

- w terminie czternastu dni od dnia uzyskania wiadomości o czynności egzekucyjnej

skierowanej do tej rzeczy lub tego prawa - z żądaniem ich wyłączenia spod egzekucji,

przedstawiając lub powołując dowody na poparcie swego żądania.

§ 1a

Do żądania wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego, złożonego po upływie

terminu, o którym mowa w § 1, przepisu art. 17 § 1c nie stosuje się.

§ 2.

Organ egzekucyjny rozpozna żądanie i wyda postanowienie w sprawie wyłączenia w terminie

czternastu dni od dnia złożenia żądania. Termin ten może być przedłużony o dalsze

czternaście dni, gdy zbadanie dowodów w tym terminie nie było możliwe.

§ 3.

Do czasu wydania postanowienia w sprawie wyłączenia organ egzekucyjny zaniecha dalszych

czynności egzekucyjnych w stosunku do rzeczy lub prawa majątkowego, których wyłączenia

żądano; jednakże dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.

§ 4.

Przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku zgłoszenia roszczeń do rzeczy lub

praw majątkowych zajętych w celu zabezpieczenia.

Jeżeli w egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym rzecz lub prawo majątkowe,

których wyłączenia spod egzekucji żądano, zostały również objęte środkiem egzekucyjnym

wskazanym przez wierzyciela, organ egzekucyjny doręcza mu postanowienie o wyłączeniu.

Na to postanowienie przysługuje wierzycielowi zażalenie. Do czasu rozstrzygnięcia

zażalenia dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.

§ 1.

Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie odmowy wyłączenia spod egzekucji rzeczy

lub prawa majątkowego przysługuje zażalenie osobie, o której mowa w art. 38 § 1.

§ 2.

Na ostateczne postanowienie w sprawie odmowy wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego

nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Osobie, której żądanie wyłączenia

rzeczy lub prawa nie zostało uwzględnione, przysługuje natomiast prawo żądania zwolnienia

ich od zabezpieczenia lub egzekucji administracyjnej w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Osoba ta odpis pozwu o zwolnienie kieruje równocześnie do organu egzekucyjnego.

§ 1.

Do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia żądania w sprawie wyłączenia spod egzekucji

rzeczy lub prawa majątkowego i w okresie 14 dni po tym rozstrzygnięciu oraz w okresie

od dnia skierowania do organu egzekucyjnego pozwu, o którym mowa w art. 40 § 2, do

dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu w sprawie wyłączenia spod egzekucji objęte

żądaniem wyłączenia rzeczy nie mogą być sprzedane, a prawa majątkowe wykonywane.

§ 2.

Jeżeli rzecz objęta żądaniem wyłączenia ulega szybkiemu zepsuciu, może ona być sprzedana

w trybie przewidzianym dla sprzedaży ruchomości w przepisach o egzekucji należności

pieniężnych przed rozstrzygnięciem żądania wyłączenia, a osiągniętą ze sprzedaży kwotę

składa się do depozytu organu egzekucyjnego. W przypadku nieuwzględnienia żądania

wyłączenia egzekucję prowadzi się do kwoty złożonej do depozytu.

§ 3

Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do ruchomości oznaczonych co do gatunku, których

przechowywanie powoduje wydatki niewspółmierne do ich wartości albo powodowałoby znaczne

obniżenie ich wartości.

W postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej osoba, która żąda wyłączenia

rzeczy lub prawa majątkowego, może wpłacić do depozytu organu egzekucyjnego kwotę,

na jaką zostały one oszacowane, albo kwotę równą należności pieniężnej łącznie z kosztami

egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny uchyli wówczas czynności egzekucyjne odnośnie do

rzeczy lub prawa, których żądanie wyłączenia dotyczy, co nie wpływa na dalszy tok

postępowania o wyłączenie. W razie uwzględnienia żądania wyłączenia, kwota złożona

do depozytu podlega zwrotowi. Jeżeli żądanie wyłączenia nie zostanie uwzględnione,

egzekucję prowadzi się do kwoty złożonej do depozytu.

Jeżeli w postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej zostało zgłoszone,

zgodnie z art. 38 § 1, żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego

z tej przyczyny, że znajduje się we władaniu innej osoby na podstawie umowy zastawu

lub prawa użytkowania ustanowionego w wyniku umowy o dożywocie, a żądanie to nie zostało

uwzględnione, wierzytelność zabezpieczona zastawem oraz wartość prawa użytkowania

podlega zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji, z uwzględnieniem prawa pierwszeństwa

zaspokojenia przysługującego z mocy ustawy należności pieniężnych.

Żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego nie może być zgłoszone,

jeżeli z rzeczy lub prawa przeprowadzona została egzekucja przez sprzedaż rzeczy lub

wykonanie prawa majątkowego.

§ 1.

Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od czynności egzekucyjnych, jeśli

zobowiązany okazał dowody stwierdzające wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie

obowiązku, odroczenie terminu wykonania obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności

pieniężnych, albo gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Organ egzekucyjny zawiadamia

wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych.

§ 2.

Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od egzekucji ze składnika majątkowego

zobowiązanego, jeżeli okazał on dowody stwierdzające częściowe wykonanie obowiązku

lub umorzenie należności pieniężnej, a wartość zajętego składnika majątkowego znacznie

przekracza kwotę ostatecznie dochodzonej należności i zobowiązany posiada inne składniki

majątkowe, z których egzekucja może być prowadzona.

§ 3.

Organ egzekucyjny zawiadamia wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych

i na jego żądanie wydaje postanowienie w sprawie odstąpienia od czynności egzekucyjnych.

Na postanowienie to przysługuje zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem

egzekucyjnym.

§ 1.

Organ egzekucyjny i egzekutor może w razie potrzeby wezwać, w pilnych przypadkach

także ustnie, pomocy organu Policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

lub Agencji Wywiadu, jeżeli natrafił na opór, który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie

egzekucji, albo jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że na taki opór natrafi.

Jeżeli opór stawia żołnierz w czynnej służbie wojskowej, należy wezwać pomocy właściwego

organu wojskowego, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem egzekucji, a na miejscu nie

ma organu wojskowego.

§ 2.

Organy wymienione w § 1 nie mogą odmówić udzielenia egzekutorowi pomocy.

§ 3.

Sposób udzielania pomocy organowi egzekucyjnemu i egzekutorowi przy wykonywaniu czynności

egzekucyjnych, przypadki, w których wymagana jest pomoc organów, sposób postępowania,

tryb występowania o udzielenie pomocy, sposób jej realizacji, a także sposób dokumentowania

wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów określi, w drodze rozporządzenia

1)

Minister Obrony Narodowej - w przypadku udzielania pomocy przez Żandarmerię Wojskową

lub wojskowe organy porządkowe;

2)

minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku udzielania pomocy przez Policję

lub Straż Graniczną;

3)

Prezes Rady Ministrów - w przypadku udzielania pomocy przez Agencję Bezpieczeństwa

Wewnętrznego lub Agencję Wywiadu.

§ 1.

Jeżeli cel egzekucji prowadzonej w sprawie należności pieniężnej lub wydania rzeczy

tego wymaga, organ egzekucyjny zarządzi otwarcie środków transportu zobowiązanego,

lokali i innych pomieszczeń zajmowanych przez zobowiązanego oraz schowków w tych środkach,

lokalach i pomieszczeniach.

§ 2.

Przeszukania rzeczy, środków transportu, lokali i innych pomieszczeń oraz schowków

dokonuje komisja powołana przez organ egzekucyjny. Z dokonanych czynności spisuje

się protokół. Zakończeniem czynności jest zabezpieczenie przeszukiwanego środka transportu,

pomieszczenia lub lokalu. Protokół z dokonanych czynności przekazuje się niezwłocznie

zobowiązanemu.

§ 3.

Zarządzenie, o którym mowa w § 1, doręcza się zobowiązanemu.

§ 1.

Egzekutor może przeszukać odzież na osobie zobowiązanego oraz teczki, walizy i tym

podobne przedmioty, które zobowiązany ma przy sobie, jeżeli egzekucja dotyczy należności

pieniężnej lub wydania rzeczy.

§ 2.

Przeszukanie odzieży na osobie zobowiązanego oraz jego teczek, waliz i tym podobnych

przedmiotów poza mieszkaniem, przedsiębiorstwem, zakładem lub gospodarstwem zobowiązanego

może nastąpić tylko na podstawie pisemnego polecenia organu egzekucyjnego. Egzekutor

obowiązany jest okazać polecenie organu egzekucyjnego zobowiązanemu przed przystąpieniem

do czynności egzekucyjnych.

§ 3.

Jeżeli w czasie dokonywania czynności egzekucyjnych, o których mowa w § 1 i 2, egzekutor

zauważy, że zobowiązany oddał poszukiwane przedmioty swemu domownikowi lub innej osobie

do ukrycia, egzekutor może przeszukać odzież tej osoby oraz jej teczki, walizy i tym

podobne przedmioty, jakie ona ma przy sobie.

§ 4.

Przeszukanie odzieży powinno być dokonane tylko przez osobę tej samej płci co osoba

przeszukiwana.

§ 5.

Przeszukania odzieży na żołnierzu w czynnej służbie wojskowej albo funkcjonariuszu

Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,

Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego

lub Straży Granicznej przeprowadza w obecności egzekutora odpowiednio żołnierz Żandarmerii

Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego albo osoba wyznaczona przez przełożonego

funkcjonariusza.

§ 1.

Podczas przeszukania ma prawo być obecny zobowiązany.

§ 2.

Jeżeli zobowiązany lub inna obecna przy przeszukaniu osoba zachowuje się niewłaściwie

lub przeszkadza w dokonywaniu czynności egzekucyjnych, egzekutor może upomnieć, a

po bezskutecznym upomnieniu wydalić z miejsca dokonywania czynności egzekucyjnych

tę osobę.

Przeszukanie rzeczy dokonywane jest zgodnie z celem tej czynności, z zachowaniem umiaru

i poszanowania godności osób, których ta czynność dotyczy, oraz bez wyrządzania niepotrzebnych

szkód i dolegliwości.

§ 1.

Jeżeli podczas przeszukania egzekutor natrafi na dokument opatrzony klauzulą tajności,

egzekutor odstępuje od jego egzekucji.

§ 2.

Rzeczy, których posiadanie jest zabronione, przekazuje się właściwemu urzędowi lub

instytucji.

§ 1.

W lokalach i innych pomieszczeniach organów państwowych oraz na terenach kolejowych

i lotnisk można dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu

tych organów państwowych lub zarządców (komendantów) tych obiektów. Przepis ten nie

dotyczy przypadków, gdy z mocy szczególnych przepisów organy egzekucyjne właściwe

są do działania na terenach kolejowych oraz lotnisk.

§ 2.

W obrębie budynków wojskowych i zajmowanych przez Policję, Służbę Ochrony Państwa,

Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego,

Służbę Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne lub Straż Graniczną oraz

na okrętach wojennych można dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu

odpowiednio właściwego komendanta lub kierownika jednostki i w asyście wyznaczonego

organu wojskowego lub organu Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,

Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej.

§ 3.

Sposób asystowania przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych, uwzględniając w szczególności

przypadki i miejsca, w których wymagana jest asysta organów, sposób postępowania przy

wykonywaniu asysty, tryb powiadamiania właściwych organów, wymagane dokumenty, sposób

dokumentowania wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów, określi, w drodze

rozporządzenia

1)

Minister Obrony Narodowej - w przypadku wykonywania asysty przez Służbę Kontrwywiadu

Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Żandarmerię Wojskową lub wojskowe organy porządkowe;

2)

minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku wykonywania asysty przez Policję,

Służbę Ochrony Państwa lub Straż Graniczną;

3)

Prezes Rady Ministrów - w przypadku wykonywania asysty przez Agencję Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencję Wywiadu lub Centralne Biuro Antykorupcyjne.

§ 4.

Przeszukania rzeczy osoby obowiązanej do zachowania tajemnicy zawodowej dokonuje się

w obecności przedstawiciela organizacji zawodowej, do której osoba ta przynależy.

§ 1.

Na wniosek zobowiązanego, a także gdy egzekutor uzna to za konieczne, może być przywołany

świadek do obecności przy czynnościach egzekucyjnych.

§ 2.

Egzekutor przywołuje co najmniej dwóch świadków, jeżeli zobowiązany nie może być obecny

przy czynnościach egzekucyjnych na skutek wydalenia z miejsca dokonywania czynności

egzekucyjnych lub z innych przyczyn, chyba że zachodzi obawa, iż wskutek upływu czasu

potrzebnego na przywołanie świadków egzekucja będzie udaremniona.

§ 3.

Świadkami mogą być także pełnoletni członkowie rodziny i domownicy zobowiązanego.

§ 4.

Świadkowie nie otrzymują wynagrodzenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Jeśli cel egzekucji tego wymaga, organ egzekucyjny zezwoli pisemnie egzekutorowi na

dokonanie czynności egzekucyjnej w dni wolne od pracy lub w porze nocnej pomiędzy

godziną 21 a godziną 7. Egzekutor jest obowiązany okazać zezwolenie organu egzekucyjnego

zobowiązanemu przed przystąpieniem do czynności egzekucyjnych.

§ 2.

Czynności egzekucyjne mogą być dokonywane w porze nocnej tylko w obecności świadka.

§ 1.

Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, egzekutor sporządza protokół z czynności

egzekucyjnych, który zawiera

1)

oznaczenie miejsca, czasu i rodzaju czynności;

2)

imiona i nazwiska osób uczestniczących w czynności;

3)

sprawozdanie z przebiegu czynności;

4)

zgłoszone przez obecnych wnioski i oświadczenia;

5)

podpisy obecnych lub wzmiankę o przyczynie braku podpisów;

6)

podpis egzekutora.

§ 2.

Odpis protokołu, o którym mowa w § 1, doręcza się niezwłocznie zobowiązanemu.

§ 1.

Zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą

skargi jest

1)

dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy;

2)

zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności

egzekucyjnej.

§ 2.

Skarga na czynność egzekucyjną określa zaskarżoną czynność egzekucyjną, zakres żądania

i jego uzasadnienie.

§ 3.

Skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej

czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu

dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej.

§ 4.

Organ egzekucyjny wydaje postanowienie, w którym

1)

oddala skargę na czynność egzekucyjną;

2)

uwzględnia skargę na czynność egzekucyjną

a)

w całości,

b)

w części i w pozostałym zakresie oddala skargę.

§ 5.

Na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie.

§ 6.

W przypadku uwzględnienia skargi na czynność egzekucyjną organ egzekucyjny

1)

uchyla zaskarżoną czynność egzekucyjną w całości albo w części;

2)

usuwa stwierdzoną wadę czynności egzekucyjnej.

§ 7.

Wniesienie skargi na czynność egzekucyjną nie wstrzymuje dalszej realizacji środka

egzekucyjnego, w ramach którego dokonano zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W uzasadnionych

przypadkach organ egzekucyjny może wstrzymać dalszą realizację tego środka egzekucyjnego

do dnia, w którym postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną stanie się

ostateczne.

§ 1.

Zobowiązanemu, wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, podmiotowi,

którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku,

oraz organowi zainteresowanemu w wykonaniu obowiązku przysługuje skarga na przewlekłość

postępowania egzekucyjnego.

§ 2.

Do skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego przepisy art. 54 § 4 i 5 stosuje

się odpowiednio.

§ 1.

Organ egzekucyjny uchyla z urzędu w całości albo w części czynność egzekucyjną, jeżeli

została dokonana z naruszeniem ustawy.

§ 2.

Organ egzekucyjny może uchylić z urzędu w całości albo w części czynność egzekucyjną,

jeżeli

1)

dalsza realizacja zastosowanego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano tej

czynności egzekucyjnej

a)

jest niecelowa,

b)

nie doprowadzi bezpośrednio do wyegzekwowania środków pieniężnych przewyższających

koszty egzekucyjne,

c)

powoduje niewspółmierne trudności lub wydatki egzekucyjne w stosunku do środków pieniężnych,

które mogą być wyegzekwowane;

2)

wyegzekwowanie należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie,

kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych jest możliwe poprzez zastosowanie lub realizację

innego środka egzekucyjnego, mniej uciążliwego dla zobowiązanego, lub umożliwiającego

wyegzekwowanie tych należności w krótszym czasie.

§ 3.

W przypadku, o którym mowa w § 2, pozostają w mocy skutki związane z zastosowaniem

środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano uchylonej czynności egzekucyjnej.

§ 4.

Organ egzekucyjny niezwłocznie zawiadamia zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności

o uchyleniu czynności egzekucyjnej w całości albo w części.

(uchylony)

1.

Jeżeli egzekucja prowadzona wobec podmiotu wpisanego w Krajowym Rejestrze Sądowym

dotyczy należności podatkowych i celnych, do poboru których jest zobowiązany naczelnik

urzędu skarbowego albo innych należności pieniężnych, do poboru których właściwy jest

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie zostały one uregulowane w terminie 60 dni od

daty wszczęcia egzekucji, organ egzekucyjny składa wniosek o wpisanie do Krajowego

Rejestru Sądowego daty wszczęcia egzekucji tych należności, wysokości pozostałych

do wyegzekwowania kwot oraz daty i sposobu zakończenia egzekucji.

2.

Zgłaszanie okoliczności podlegających wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego może

odbywać się z użyciem środków komunikacji elektronicznej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zabezpieczenia społecznego, Ministrem Sprawiedliwości i ministrem właściwym

do spraw cyfryzacji może określić, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania odpisów

dokumentów oraz sposób zgłaszania okoliczności, o których mowa w ust. 2, mając na

względzie potrzebę zapewnienia bezpiecznego, sprawnego i skutecznego przekazywania

tych informacji.

W wypadku postępowania egzekucyjnego dotyczącego nawiązki na rzecz Skarbu Państwa

lub przepadku, jeżeli jego przedmiotem jest kwota pieniężna, naczelnik urzędu skarbowego

jest obowiązany w przypadku częściowego lub całkowitego wykonania zobowiązania lub

jego wygaśnięcia niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia powzięcia

tych informacji, przekazać je wierzycielowi. Wierzyciel występuje do biur informacji

gospodarczej, działających na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie

danych gospodarczych, z żądaniem aktualizacji informacji gospodarczych, przekazując do biura aktualne

dane.

§ 1.

Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części

1)

w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia

na raty spłat należności pieniężnej;

2

w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany ze zobowiązanym,

a jest prowadzona egzekucja z rzeczy lub prawa majątkowego, które nie wygasło wskutek

śmierci zobowiązanego;

3)

w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela

ustawowego;

4)

na żądanie wierzyciela;

5)

w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

§ 1a.

Przepisu § 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli z chwilą śmierci zobowiązanego będącego

przedsiębiorcą został ustanowiony zarząd sukcesyjny.

§ 1b

Postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko przedsiębiorstwu w spadku ulega zawieszeniu

w całości

1)

z upływem terminu, o którym mowa w art. 12 ust. 10 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem

osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, w przypadku śmierci zobowiązanego będącego przedsiębiorcą, jeżeli nie powołano zarządcy

sukcesyjnego;

2)

w razie uchylenia postanowienia o nadaniu tytułowi wykonawczemu klauzuli o skierowaniu

egzekucji przeciwko przedsiębiorstwu w spadku;

3)

w razie wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego.

§ 1c

Organ egzekucyjny może wystąpić do wierzyciela o zajęcie stanowiska, czy obowiązek

jest ściśle związany ze zobowiązanym.

§ 2.

Zawieszenie postępowania egzekucyjnego, dotyczącego obowiązku o charakterze niepieniężnym,

z przyczyny określonej w § 1 pkt 2 i 3 może nastąpić tylko w przypadkach, gdy nie

zagraża to interesowi społecznemu.

§ 3.

Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

§ 4.

Na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia

tego postępowania służy zażalenie.

§ 5

W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w § 1 pkt

2 i 3 oraz § 1b nie rozpatruje się skargi, wniosku lub innego podania.

§ 1.

Organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne po ustaniu przyczyny

zawieszenia, zawiadamiając o tym zobowiązanego. Jednocześnie organ egzekucyjny przystępuje

do czynności egzekucyjnych.

§ 1a.

W przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego w związku z rozłożeniem na raty

spłat należności pieniężnej, organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie w

zakresie wskazanym przez wierzyciela.

§ 2.

W razie zawieszenia postępowania z przyczyny określonej w art. 56 § 1 pkt 2 i § 1b - organ egzekucyjny podejmie zawieszone postępowanie, gdy

organ ten zostanie zawiadomiony przez wierzyciela o ustaleniu według przepisów prawa

cywilnego spadkobierców zmarłego zobowiązanego, na których przeszedł egzekwowany obowiązek,

lub osób, na których rzecz zostały uczynione zapisy windykacyjne. Wierzyciel może

również, nie czekając na sądowe stwierdzenie nabycia spadku lub przedmiotu zapisu

windykacyjnego albo sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia, wskazać osobę,

którą uważa za spadkobiercę zmarłego zobowiązanego, lub osobę, na której rzecz został

uczyniony zapis windykacyjny, odpowiedzialną za egzekwowany obowiązek. Jednakże organ

egzekucyjny obowiązany jest zastosować się do postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia

spadku, postanowienia częściowego stwierdzającego nabycie przedmiotu zapisu windykacyjnego

lub zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia, jeżeli postanowienie to lub

wypis zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia zostaną mu złożone przed zakończeniem

postępowania egzekucyjnego.

§ 2a.

W razie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 56 §

1 pkt 2 albo § 1b pkt 2 organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie z dniem

wydania postanowienia o nadaniu tytułowi wykonawczemu klauzuli o skierowaniu egzekucji

przeciwko przedsiębiorstwu w spadku.

§ 3.

Jeżeli szczególne przepisy przewidują wydanie przez wierzyciela decyzji o odpowiedzialności

za zmarłego zobowiązanego innej osoby, jako spadkobiercy lub zapisobiercy, organ egzekucyjny

może podjąć postępowanie egzekucyjne, zawieszone z przyczyny określonej w art. 56

§ 1 pkt 2 i § 1b, po wydaniu takiej decyzji.

§ 1.

W przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego pozostają w mocy dokonane czynności

egzekucyjne, z tym że w okresie zawieszenia z przyczyn określonych w art. 56 § 1 pkt

1 i 4 mogą być dokonywane, za zgodą organu egzekucyjnego, wypłaty z rachunków bankowych

zobowiązanego po przedstawieniu przez niego dokumentów świadczących o konieczności

poniesienia danych wydatków.

§ 2.

Organ egzekucyjny może jednak uchylić dokonane czynności egzekucyjne, jeżeli to jest

uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego, interes wierzyciela nie stoi temu na przeszkodzie,

a osoby trzecie na skutek tych czynności nie nabyły praw. Uchylenie dokonanych czynności

nie powoduje umorzenia należnych za nie kosztów egzekucyjnych.

§ 3.

Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie uchylenia czynności egzekucyjnych

przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem

egzekucyjnym.

§ 1

Postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części w przypadku

1)

niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, w tym ze względu na zobowiązanego;

2)

niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym;

3)

niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27;

4)

śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek

a)

jest ściśle związany ze zobowiązanym,

b)

nie jest ściśle związany ze zobowiązanym, a egzekucja jest prowadzona wyłącznie z

prawa majątkowego, które wygasło wskutek śmierci zobowiązanego;

5)

gdy postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte

przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;

6)

gdy z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego wystąpi wierzyciel;

7)

gdy odrębne ustawy tak stanowią.

§ 2

Postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu

egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej

wydatki egzekucyjne.

§ 2

Postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku, gdy dalsza egzekucja administracyjna

będzie bezskuteczna z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których

jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne.

§ 2a

W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt

9, postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części w przypadku

1)

określonym w § 1 pkt 1, 4, 6 i 7 oraz § 2;

2)

niespełnienia w zagranicznym tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 102 ustawy

o wzajemnej pomocy;

3)

gdy zachodzi błąd co do zobowiązanego.

§ 3.

(uchylony)

§ 4

Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego

na żądanie zobowiązanego, wierzyciela albo z urzędu. Postanowienie o umorzeniu postępowania

egzekucyjnego zawiera informację o uchyleniu czynności egzekucyjnych zgodnie z art.

60 § 1 zdanie pierwsze.

§ 5.

Na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego przysługuje zażalenie

zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

§ 5a

W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego przed wszczęciem egzekucji administracyjnej

organ egzekucyjny będący jednocześnie wierzycielem nie wydaje postanowienia o umorzeniu

postępowania egzekucyjnego. W sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego sporządza

się adnotację w rozumieniu art. 72 Kodeksu postępowania administracyjnego.

§ 6

W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w § 1 pkt

4 lit. b i pkt 5-7 oraz § 2 pozostają w mocy skutki związane z zastosowaniem środka

egzekucyjnego.

§ 1

Umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie czynności egzekucyjnych. Pozostają

jednak w mocy prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności.

§ 2.

(uchylony)

§ 3.

(uchylony)

W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 2

wszczęcie ponownej egzekucji może nastąpić wówczas, gdy zostanie ujawniony majątek

lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych.

§ 1.

W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59

§ 2 postępowanie egzekucyjne wszczyna się ponownie

1)

na wniosek wierzyciela o ponowne wszczęcie egzekucji administracyjnej - jeżeli organ

egzekucyjny nie jest jednocześnie wierzycielem,

2)

z urzędu, poprzez wydanie zawiadomienia o ponownym wszczęciu egzekucji administracyjnej,

o którym mowa w § 4 - jeżeli organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem

- po ujawnieniu przez wierzyciela majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których

jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne.

§ 2.

Wniosek, o którym mowa w § 1 pkt 1, zawiera informacje o majątku lub źródłach dochodu

zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających

koszty egzekucyjne, oraz inne informacje niezbędne do ponownego wszczęcia i prowadzenia

egzekucji administracyjnej. W przypadku zmiany właściwości organu egzekucyjnego, który

umorzył postępowanie egzekucyjne z przyczyny określonej w art. 59 § 2, wierzyciel

przekazuje właściwemu organowi egzekucyjnemu również dalszy tytuł wykonawczy.

§ 3.

Ponowne wszczęcie postępowania egzekucyjnego następuje z chwilą

1)

doręczenia właściwemu organowi egzekucyjnemu wniosku o ponowne wszczęcie egzekucji

administracyjnej - w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1;

2)

wydania przez organ egzekucyjny zawiadomienia o ponownym wszczęciu egzekucji administracyjnej,

o którym mowa w § 4 - w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2.

§ 4.

Podstawą ponownego wszczęcia egzekucji administracyjnej jest dotychczasowy tytuł wykonawczy

albo dalszy tytuł wykonawczy. Do ponownego wszczęcia egzekucji administracyjnej stosuje

się odpowiednio przepisy o wszczęciu egzekucji administracyjnej, z tym że zamiast

odpisu tytułu wykonawczego zobowiązanemu doręcza się zawiadomienie organu egzekucyjnego

o ponownym wszczęciu egzekucji administracyjnej.

§ 5.

Zawiadomienie o ponownym wszczęciu egzekucji administracyjnej, o którym mowa w § 4,

zawiera co najmniej

1)

numer i datę wystawienia dotychczasowego tytułu wykonawczego albo dalszego tytułu

wykonawczego;

2)

informację o wysokości

a)

należności pieniężnej,

b)

odsetek z tytułu niezapłacenia należności pieniężnej w terminie,

c)

kosztów upomnienia,

d)

kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny

określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2

- na dzień wydania tego zawiadomienia;

3)

pouczenie o prawie zgłoszenia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

§ 6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres informacji zawartych we wniosku o ponowne wszczęcie egzekucji administracyjnej,

o którym mowa w § 1 pkt 1, mając na względzie zapewnienie prawidłowego wszczęcia i

prowadzenia ponownie wszczętej egzekucji administracyjnej.

§ 1.

W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy albo prawa

majątkowego egzekucje do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi łącznie sądowy

organ egzekucyjny albo organ egzekucyjny, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w

razie niemożności ustalenia tego pierwszeństwa - organ, który dokonał zajęcia na poczet

należności w wyższej kwocie.

§ 2.

W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie jednolitego

tytułu wykonawczego państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo zagranicznego tytułu

wykonawczego określonych w ustawie o wzajemnej pomocy i egzekucji sądowej do tej samej

rzeczy albo prawa majątkowego - egzekucje do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi

łącznie administracyjny organ egzekucyjny.

§ 3

W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy albo prawa

majątkowego, gdy egzekucja sądowa dotyczy

1)

świadczenia alimentacyjnego, rentowego lub innego świadczenia powtarzającego się,

2)

świadczenia pieniężnego w walucie obcej

- egzekucję do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi łącznie sądowy organ egzekucyjny.

§ 4

W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej, o której mowa w § 2, i egzekucji sądowej,

o której mowa w § 3, do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucję prowadzi

łącznie sądowy organ egzekucyjny. Prawa i obowiązki wierzyciela należności pieniężnej

dochodzonej na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu

wykonawczego wykonuje administracyjny organ egzekucyjny.

§ 5

W przypadku przejęcia przez sądowy organ egzekucyjny prowadzenia łącznie egzekucji

do tej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucję należności pieniężnej, dochodzonej

na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego i

należności pieniężnej, o której mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, koszty komornicze, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia

28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2363 oraz z 2020 r. poz. 288), obciążające wierzyciela pokrywa, na żądanie sądowego organu egzekucyjnego, administracyjny

organ egzekucyjny z budżetu państwa.

Zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej nie wstrzymuje czynności egzekucyjnych.

§ 1.

Jeżeli zgodnie z art. 62 prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego,

organ egzekucyjny

1

niezwłocznie sporządza adnotację w sprawie przekazania egzekucji do rzeczy albo prawa

majątkowego, zwaną dalej „adnotacją w sprawie zbiegu”, zawierającą informacje niezbędne

do prowadzenia łącznie egzekucji, i przekazuje ją sądowemu organowi egzekucyjnemu

w sposób określony przepisami wydanymi na podstawie art. 63a § 2;

2)

zwraca wierzycielowi niewykorzystaną zaliczkę;

3

przekazuje sądowemu organowi egzekucyjnemu środki pieniężne uzyskane wskutek zajęcia

rzeczy albo prawa majątkowego, do których nastąpił zbieg egzekucji administracyjnej

i sądowej, w przypadku gdy środki te nie zostały wypłacone wierzycielowi przed przekazaniem

sądowemu organowi egzekucyjnemu adnotacji w sprawie zbiegu;

4

zawiadamia zobowiązanego lub dłużnika zajętej wierzytelności o przekazaniu egzekucji

sądowemu organowi egzekucyjnemu i umorzeniu opłaty za czynność egzekucyjną, dokonaną

w egzekucji, w której wystąpił zbieg.

4)

(uchylony)

§ 1a

Adnotacja w sprawie zbiegu zawiera

1)

wskazanie rodzaju i wysokości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia

jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych należnych na dzień sporządzenia

tej adnotacji;

2)

inne dane niezbędne do prowadzenia łącznie egzekucji do rzeczy albo prawa majątkowego;

3)

kwalifikowany podpis elektroniczny.

§ 1b

Adnotacja w sprawie zbiegu jest przekazywana w postaci elektronicznej odpowiadającej

strukturze logicznej dostępnej w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 2.

(uchylony)

Organ egzekucyjny, zawiadamia wierzyciela, zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności

o przekazaniu egzekucji sądowemu organowi egzekucyjnemu.

§ 1.

Organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji do rzeczy albo prawa

majątkowego, do których nastąpił zbieg, prowadzi je w trybie egzekucji administracyjnej.

§ 2

Organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji do rzeczy albo prawa

majątkowego zawiadamia zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o wysokości

opłaty obliczonej zgodnie z art. 64 § 1a.

§ 2.

(uchylony)

§ 2a

W przypadku nieprzekazania przez sądowy organ egzekucyjny adnotacji w sprawie zbiegu

lub przekazania jej w innej postaci niż wymagana organ egzekucyjny, który przejął

prowadzenie łącznie egzekucji z rzeczy albo prawa majątkowego, przed podziałem kwoty

uzyskanej z egzekucji wzywa sądowy organ egzekucyjny do przekazania tej adnotacji

w wymaganej postaci w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego wezwania.

§ 2b

Jeżeli sądowy organ egzekucyjny nie przekazał adnotacji w sprawie zbiegu w wymaganej

postaci w terminie, o którym mowa w § 2a, organ egzekucyjny zawiadamia sądowy organ

egzekucyjny o nieprzystąpieniu do prowadzenia łącznie egzekucji z rzeczy albo prawa

majątkowego. Organ egzekucyjny zawiadamia sądowy organ egzekucyjny, na jego żądanie,

o sposobie rozliczania środków pieniężnych, o którym mowa w § 2c.

§ 2c

W przypadku, o którym mowa w § 2b, organ egzekucyjny zaspokaja w całości dochodzoną

należność pieniężną, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, koszty upomnienia

i koszty egzekucyjne, a pozostałe środki pieniężne zalicza na poczet innej, objętej

tytułem wykonawczym należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie,

kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych zgodnie z art. 115 § 7 i 8, a w przypadku

braku podstawy zaliczenia - zwraca je zobowiązanemu.

§ 2d

W przypadku zaspokojenia w całości dochodzonej należności pieniężnej, odsetek z tytułu

niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych, organ egzekucyjny

niezwłocznie uchyla czynność egzekucyjną, która doprowadziła do zbiegu egzekucji administracyjnej

i sądowej, oraz zawiadamia dłużnika zajętej wierzytelności o sposobie rozliczenia

środków pieniężnych, o którym mowa w § 2c.

§ 3.

Na żądanie sądowego organu egzekucyjnego organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie

łącznie egzekucji, informuje o jej przebiegu.

§ 1.

W przypadku kolejnego zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy

albo prawa majątkowego egzekucję przejmuje organ egzekucyjny, który prowadzi łącznie

egzekucje w wyniku pierwszego zbiegu egzekucji. Jeżeli kolejny zbieg egzekucji dotyczy

egzekucji, o której mowa w art. 62 § 2-4, prowadzenie łącznie egzekucji przejmuje

organ egzekucyjny określony zgodnie z tymi przepisami. Przepisy art. 62a-62d, art.

62f i art. 62g stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Jeżeli w wyniku kolejnego zbiegu egzekucji nastąpiła zmiana organu egzekucyjnego prowadzącego

łącznie egzekucję do rzeczy albo prawa majątkowego, organ egzekucyjny, który przejął

prowadzenie łącznie egzekucji w wyniku pierwszego zbiegu

1)

przekazuje adnotację w sprawie zbiegu organowi, który przejął prowadzenie łącznie

egzekucji w wyniku kolejnego zbiegu egzekucji, oraz

2)

zawiadamia o przekazaniu prowadzenia łącznie egzekucji organ egzekucyjny, który przekazał

mu uprzednio adnotację w sprawie zbiegu.

§ 1.

Organ egzekucyjny prowadzący łącznie egzekucje kończy, w formie postanowienia, egzekucję

sądową z rzeczy albo prawa majątkowego, przejętą od sądowego organu egzekucyjnego,

jeżeli jej dalsze prowadzenie jest niemożliwe, niecelowe lub jeżeli jest oczywiste,

że nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów tej egzekucji. W postanowieniu organ egzekucyjny

uchyla również czynności egzekucyjne podjęte w ramach tej egzekucji. Postanowienie

doręcza się wierzycielowi, zobowiązanemu, dłużnikowi zajętej wierzytelności oraz sądowemu

organowi egzekucyjnemu, od którego przejęto egzekucję.

§ 2.

Na postanowienie, o którym mowa w § 1, zażalenie przysługuje wierzycielowi niebędącemu

organem egzekucyjnym oraz zobowiązanemu.

Nie obciąża się kosztami egzekucyjnymi wierzyciela, na wniosek którego została wszczęta

egzekucja sądowa, przejęta przez organ egzekucyjny w wyniku zbiegu egzekucji, jeżeli

w egzekucji sądowej jest zwolniony z mocy ustawy z kosztów egzekucyjnych.

§ 1.

W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego

przepisy art. 62 § 1 i 2, art. 62a-62c, art. 62d § 2a-3, art. 62e § 1 zdanie pierwsze

i § 2 oraz art. 62f stosuje się odpowiednio, z tym że zamiast zawiadomienia, o którym

mowa w art. 62d § 2b, organ egzekucyjny wydaje postanowienie, na które przysługuje

zażalenie organowi egzekucyjnemu, który nie przekazał adnotacji w sprawie zbiegu.

§ 2.

Spór o właściwość między organami egzekucyjnymi rozstrzyga, na wniosek organu egzekucyjnego

pozostającego w sporze, dyrektor izby administracji skarbowej właściwy ze względu

na siedzibę organu egzekucyjnego, który dokonał zajęcia na poczet należności pieniężnych

w wyższej kwocie. Do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu przepisów art. 62d §

2a-2d nie stosuje się.

§ 1.

Doręczenia pomiędzy organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy organem egzekucyjnym a komornikiem

sądowym dokonuje się z użyciem środków komunikacji elektronicznej. Jeżeli doręczenie

za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest niemożliwe z przyczyn technicznych,

w czasie niezbędnym do przywrócenia ich funkcjonowania doręczenia dokonuje się w postaci

papierowej.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres danych zawartych w adnotacji w sprawie zbiegu,

2)

sposób sporządzania adnotacji w sprawie zbiegu,

3)

sposób dokonywania doręczeń z użyciem środków komunikacji elektronicznej pomiędzy

organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy organem egzekucyjnym a komornikiem sądowym

- mając na względzie sprawność i skuteczność prowadzenia łącznie egzekucji, niezbędność

danych do jej prowadzenia oraz bezpieczeństwo posługiwania się dokumentami w postaci

elektronicznej.

§ 1.

Organ egzekucyjny, z zastrzeżeniem § 2, w egzekucji należności pieniężnych pobiera

za dokonane czynności egzekucyjne opłaty w następującej wysokości, z zastrzeżeniem

art. 64d

1)

za pobranie pieniędzy na miejscu u zobowiązanego - 5% kwoty pobranej należności, nie

mniej jednak niż 2 zł 50 gr;

2)

za zajęcie świadczeń z ubezpieczenia społecznego - 4% kwoty egzekwowanej należności,

nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr;

3)

za zajęcie wynagrodzenia za pracę - 4% egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż

2 zł 50 gr;

4

za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3 wierzytelności pieniężnych lub innych

praw majątkowych - 5% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 4 zł 20

gr;

5)

za zajęcie ruchomości - 6% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 6 zł

80 gr;

6)

za zajęcie nieruchomości - 8% kwoty egzekwowanej należności, nie więcej jednak niż

34 200 zł;

7)

za odebranie zajętych ruchomości od zobowiązanego - 5% kwoty wartości szacunkowej

tych ruchomości, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr;

8)

za odebranie pomieszczeń w zajętej nieruchomości - w wysokości i na zasadach określonych

w art. 64a § 1 pkt 6;

9)

za ogłoszenie sprzedaży zajętych ruchomości w drodze licytacji lub przetargu ofert

lub za czynności przygotowawcze do sprzedaży egzekucyjnej w inny sposób - 6 zł 80

gr;

10)

za ogłoszenie sprzedaży zajętej nieruchomości - 10 zł;

11)

za przeprowadzenie licytacji lub dokonanie sprzedaży egzekucyjnej w inny sposób -

5% kwoty uzyskanej ze sprzedaży, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr;

12)

za spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji

z zajętych ruchomości lub praw majątkowych przez ich usunięcie, zbycie lub uszkodzenie

- 10% wartości szacunkowej tych ruchomości, nie mniej jednak niż 13 zł 50 gr;

13)

za wezwanie pomocy Policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Żandarmerii

Wojskowej lub wojskowych organów porządkowych - 13 zł 50 gr;

14)

za spisanie na miejscu u zobowiązanego protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego

- 10% kwoty egzekwowanej należności, nie więcej jednak niż 3 zł.

§ 1a.

W przypadku przejęcia prowadzenia egzekucji sądowej, w wyniku zbiegu egzekucji do

tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, organ egzekucyjny pobiera opłatę za prowadzenie

egzekucji w wysokości, o której mowa w § 1 pkt 2-6. W podstawie obliczenia opłaty

uwzględnia się należności pieniężne wskazane przez sądowy organ egzekucyjny w odpisie

tytułu wykonawczego, w tym odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie.

§ 2.

Organ egzekucyjny pobiera opłaty za czynności egzekucyjne, jeżeli nie później niż

po upływie 14 dni od dnia dokonania pierwszego zajęcia nieruchomości, rzeczy lub prawa

majątkowego nadał w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe za pokwitowaniem lub doręczył zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego lub zawiadomienie

o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego.

§ 3.

Opłaty za czynności egzekucyjne, o których mowa w § 1 pkt 1-6, oblicza się oddzielnie

od każdego tytułu wykonawczego, który był podstawą dokonania czynności egzekucyjnych.

§ 4.

Opłaty za zajęcia, o których mowa w § 1 pkt 2-6, pobiera się tylko raz w toku postępowania

egzekucyjnego, chociażby takie same czynności były następnie ponawiane.

§ 5.

Jeżeli w celu wyegzekwowania tej samej należności pieniężnej dokonano czynności egzekucyjnych,

o których mowa w § 1 pkt 2-6, za dokonanie kolejnej czynności egzekucyjnej pobiera

się opłatę egzekucyjną pomniejszoną o opłatę za wcześniej dokonaną czynność egzekucyjną,

nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr.

§ 6

Organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie

czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych. Opłata wynosi

1% kwoty egzekwowanych należności pieniężnych objętych każdym tytułem wykonawczym,

nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr. W podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również

odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie przypadające w dniu wszczęcia

postępowania egzekucyjnego.

§ 7.

Jeżeli wysokość opłaty egzekucyjnej jest określona stosunkowo do egzekwowanej lub

pobranej należności pieniężnej, w podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również

odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie przypadające w dniu podjęcia

czynności egzekucyjnej lub sporządzenia dokumentu stanowiącego podstawę dokonania

czynności egzekucyjnej.

§ 8

Zapłata egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych nie zwalnia od

obowiązku uiszczenia opłaty manipulacyjnej oraz opłat za czynności egzekucyjne i wydatków

egzekucyjnych.

§ 9.

Obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w § 1 i 6, powstaje

1)

za pobranie pieniędzy - z chwilą pobrania;

2)

za zajęcie wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych u dłużnika zajętej

wierzytelności - z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia

o zajęciu;

3)

za zajęcie wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych w inny sposób niż

określony w pkt 2 - z chwilą zawiadomienia zobowiązanego o zajęciu;

4)

za zajęcie ruchomości - z chwilą podpisania protokołu zajęcia przez poborcę skarbowego;

5)

za zajęcie nieruchomości - z chwilą doręczenia zobowiązanemu wezwania, o którym mowa

w art. 110c § 2;

6)

za odebranie zajętych ruchomości od zobowiązanego lub odebranie pomieszczeń w zajętej

nieruchomości - z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego protokołu ich odebrania;

7)

za ogłoszenie o licytacji ruchomości lub za czynności przygotowawcze do sprzedaży

egzekucyjnej zajętych ruchomości w inny sposób lub ogłoszenie sprzedaży zajętej nieruchomości

- z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu obwieszczenia o licytacji lub zawiadomienia

o dokonaniu czynności przygotowawczych do sprzedaży w inny sposób;

8)

za przeprowadzenie licytacji lub dokonanie sprzedaży egzekucyjnej w inny sposób -

z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego protokołu sprzedaży;

9)

za spisanie protokołu o udaremnieniu egzekucji - z chwilą podpisania przez poborcę

skarbowego tego protokołu;

10)

za wezwanie pomocy organów, o których mowa w § 1 pkt 13 - z chwilą przybycia funkcjonariusza

na miejsce wykonywania czynności egzekucyjnej;

11)

za spisanie protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego - z chwilą podpisania protokołu

przez poborcę skarbowego lub innego upoważnionego pracownika oraz przez zobowiązanego

lub świadka przywołanego do tej czynności.

§ 10.

Obowiązek uiszczenia opłaty manipulacyjnej powstaje z chwilą doręczenia zobowiązanemu

odpisu tytułu wykonawczego. Jeżeli pierwszą czynnością egzekucyjną jest zajęcie wierzytelności

pieniężnej lub innego prawa majątkowego u dłużnika zajętej wierzytelności, obowiązek

uiszczenia opłaty manipulacyjnej powstaje równocześnie z obowiązkiem uiszczenia opłaty

za zajęcie.

§ 1.

Organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną za wszczęcie postępowania egzekucyjnego

dotyczącego należności pieniężnej. Opłata manipulacyjna wynosi 40 zł, a w przypadku

wszczęcia egzekucji administracyjnej opłata ulega podwyższeniu i wynosi 100 zł.

§ 2.

Obowiązek zapłaty opłaty manipulacyjnej powstaje z chwilą wszczęcia postępowania egzekucyjnego,

oddzielnie od każdego tytułu wykonawczego.

§ 3.

Obowiązek zapłaty opłaty manipulacyjnej nie powstaje

1)

gdy należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie i koszty upomnienia

zostaną zapłacone lub umorzone w całości przed wszczęciem egzekucji administracyjnej;

2)

w przypadku przekształcenia się zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne, jeżeli

zabezpieczone w wyniku zajęcia zabezpieczającego środki pieniężne wystarczają na pokrycie

w całości dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym należności pieniężnej i odsetek

z tytułu niezapłacenia jej w terminie;

3)

w przypadku ponownego wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

§ 4.

Organ egzekucyjny pobiera w egzekucji należności pieniężnej opłatę egzekucyjną w wysokości

10% wyegzekwowanych środków pieniężnych pomniejszonych o koszty egzekucyjne, o których

mowa w art. 115 § 1 pkt 1-1c. Maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 10% wyegzekwowanych

należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie naliczonych na

dzień wystawienia tytułu wykonawczego i kosztów upomnienia, nie więcej jednak niż

40 000 zł.

§ 5.

W przypadku zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie

lub kosztów upomnienia organowi egzekucyjnemu lub wierzycielowi przez zobowiązanego

lub przez podmiot wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 3 i 5, po wszczęciu egzekucji administracyjnej,

organ egzekucyjny pobiera opłatę egzekucyjną w wysokości 5% uzyskanych w ten sposób

środków pieniężnych, pomniejszonych o koszty egzekucyjne, o których mowa w art. 115

§ 1 pkt 1-1c. Maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 5% uzyskanej w ten sposób

należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie naliczonych na

dzień wystawienia tytułu wykonawczego i kosztów upomnienia, nie więcej jednak niż

20 000 zł.

§ 6.

Maksymalną wysokość opłat egzekucyjnych, o których mowa w § 4 i 5, stosuje się odrębnie

dla każdego tytułu wykonawczego. W przypadku wyegzekwowania lub uzyskania środków

pieniężnych na zaspokojenie należności pieniężnych, odsetek z tytułu niezapłacenia

ich w terminie i kosztów upomnienia dochodzonych na podstawie więcej niż jednego tytułu

wykonawczego, opłatę egzekucyjną dzieli się proporcjonalnie do wysokości należności

pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia wyegzekwowanych

lub uzyskanych na podstawie jednego tytułu wykonawczego.

§ 7.

Obowiązek zapłaty opłaty egzekucyjnej powstaje z chwilą

1)

wyegzekwowania należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie

lub kosztów upomnienia;

2)

zapłaty po wszczęciu egzekucji administracyjnej organowi egzekucyjnemu lub wierzycielowi

należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie lub kosztów upomnienia;

3)

wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego w przypadku,

gdy w okresie tego zawieszenia należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia

jej w terminie lub koszty upomnienia zostały przekazane organowi egzekucyjnemu przez

dłużnika zajętej wierzytelności lub zapłacone przez zobowiązanego lub przez podmiot

wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 3 i 5.

§ 8.

Przepis § 7 pkt 3 stosuje się odpowiednio do należności pieniężnej, odsetek z tytułu

niezapłacenia jej w terminie lub kosztów upomnienia przekazanych organowi egzekucyjnemu

przez dłużnika zajętej wierzytelności lub zapłaconych przez zobowiązanego lub przez

podmiot wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 3 i 5 w okresie wstrzymania postępowania egzekucyjnego

i wstrzymania czynności egzekucyjnych.

§ 9.

Obowiązek zapłaty opłaty egzekucyjnej nie powstaje, jeżeli

1)

należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, opłata prolongacyjna,

o której mowa w art. 57 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i koszty upomnienia zostały zapłacone wierzycielowi w okresie zawieszenia postępowania

egzekucyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 56 § 1 pkt 1;

2)

należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie i koszty upomnienia

zostały zapłacone przez podmiot wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 1, 2 i 4.

§ 10.

Organ egzekucyjny w egzekucji należności pieniężnych pobiera opłatę w wysokości 20

zł za każdą dokonaną czynność egzekucyjną

1)

spisanie na miejscu u zobowiązanego protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego;

2)

spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji.

§ 11.

Obowiązek zapłaty opłaty za czynności egzekucyjne, o których mowa w § 10, powstaje

z chwilą podpisania przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny odpowiednio protokołu

o stanie majątkowym zobowiązanego i protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia

egzekucji.

§ 12.

Opłatę za czynności egzekucyjne, o których mowa w § 10, pobiera się jednorazowo i

dzieli się proporcjonalnie do liczby wierzycieli, którzy wystawili tytuły wykonawcze,

na podstawie których organ egzekucyjny spisał protokół o stanie majątkowym zobowiązanego

i protokół o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji.

§ 1.

Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym pobiera opłaty

za dokonane czynności egzekucyjne w następującej wysokości, z zastrzeżeniem art. 64d

Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym pobiera opłaty

za dokonane czynności egzekucyjne w następującej wysokości

1)

za wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia - 10% kwoty nałożonej

grzywny, nie więcej jednak niż 68 zł; w przypadku wielokrotnego nakładania grzywien

opłatę pobiera się osobno od każdego postanowienia;

2)

za wydanie postanowienia o

a)

zastosowaniu wykonania zastępczego,

b)

wezwaniu zobowiązanego do wydania rzeczy ruchomej albo dokumentu,

c)

wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku wydania nieruchomości albo opróżnienia

lokalu,

d)

wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem

zastosowania przymusu bezpośredniego

- 6 zł 80 gr;

3)

za odebranie rzeczy ruchomej - 6 zł 80 gr;

4)

za odebranie dokumentu - 4 zł 20 gr;

5)

za odebranie nieruchomości - 68 zł;

6)

za opróżnienie lokalu i innych pomieszczeń - 6 zł 80 gr od każdej izby; za opróżnienie

pomieszczeń mieszkalnych nie pobiera się odrębnej opłaty od pomieszczeń pomocniczych,

jak przedpokoje, korytarze, werandy, łazienki, spiżarnie, a za opróżnienie pomieszczeń

gospodarczych, w szczególności garaży i stajni, pobiera się opłatę za każde pomieszczenie

jak za izbę;

7

za czynności dotyczące sprzedaży licytacyjnej, za spisanie protokołu o udaremnieniu

przeprowadzenia egzekucji oraz za wezwanie pomocy organów, o których mowa w art. 64

§ 1 pkt 13, pobiera się odpowiednio opłaty określone w art. 64 § 1 pkt 7, 9 i 11-13.

7

za czynności dotyczące sprzedaży licytacyjnej - 20 zł;

8

za spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji

- 20 zł.

§ 2

Obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w § 1, powstaje

1)

za wydanie postanowień wymienionych w pkt 1 i 2 - z chwilą doręczenia zobowiązanemu

postanowienia;

2)

za czynności wymienione w pkt 3-6 - z chwilą podpisania przez egzekutora protokołu

czynności egzekucyjnych;

3)

za czynności wymienione w pkt 7 - z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu obwieszczenia

o licytacji, z chwilą podpisania protokołu przeprowadzenia licytacji, z chwilą przybycia

funkcjonariusza organów, o których mowa w art. 64 § 1 pkt 13, na miejsce wykonywania

czynności egzekucyjnych lub z chwilą podpisania protokołu o udaremnieniu przeprowadzenia

egzekucji.

§ 2

Obowiązek zapłaty opłat, o których mowa w § 1, powstaje

1)

za wydanie postanowień wymienionych w § 1 pkt 1 i 2 - z chwilą doręczenia zobowiązanemu

postanowienia;

2)

za czynności wymienione w § 1 pkt 3-6 - z chwilą podpisania przez egzekutora protokołu

czynności egzekucyjnych;

3)

za czynności dotyczące sprzedaży licytacyjnej - z chwilą doręczenia zobowiązanemu

odpisu obwieszczenia o licytacji lub z chwilą podpisania protokołu przeprowadzenia

licytacji;

4)

za spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji

- z chwilą podpisania przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny tego protokołu.

§ 1.

Wydatkami egzekucyjnymi są koszty faktycznie poniesione przez organ egzekucyjny w

związku z prowadzeniem egzekucji, a w szczególności na opłacenie

Wydatkami egzekucyjnymi są koszty faktycznie poniesione przez organ egzekucyjny w

związku z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego, a w szczególności na opłacenie

1)

przejazdu i delegacji poborcy lub egzekutora;

2)

przewozu, załadowania, rozładowania, przechowania, utrzymania i dozoru zwierząt oraz

ruchomości odebranych albo usuniętych z opróżnionych budynków, lokali i pomieszczeń;

3)

przymusowego otwarcia środków transportu, pomieszczeń i schowków;

4)

należności świadków, biegłych i rzeczoznawców;

5)

ogłoszenia w prasie;

6)

sporządzenia dokumentów;

7)

prowadzenia zarządu zajętej nieruchomości;

8)

prowizji i opłat pobieranych w związku z realizacją zajęcia przez dłużnika zajętej

wierzytelności lub przekazywaniem dochodzonych kwot do organu egzekucyjnego;

9)

kosztu uzyskania informacji o majątku dłużnika;

10)

wykonania zastępczego;

11)

zastosowania przymusu bezpośredniego;

12

kosztów pokrycia opłaty sądowej od wniosku o wpis w księdze wieczystej;

13

kosztów pokrycia opłaty sądowej od wniosku o wpis w Krajowym Rejestrze Sądowym, o

którym mowa w art. 55a ust. 1;

14

kosztów uzyskania dokumentów lub informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania

egzekucyjnego;

15

kosztów przesłania pism organu egzekucyjnego sporządzonych w ramach podejmowanych

czynności egzekucyjnych w wysokości odpowiadającej najniższej wysokości opłaty pobieranej

przez operatora pocztowego na podstawie umowy o świadczenie usługi pocztowej odpowiednio

za polecenie przesyłki rejestrowanej lub poleconej;

16

kosztów przesłania zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i innych

pism w ramach egzekucji z rachunku bankowego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego

obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego;

17

kosztów przesłania właściwemu organowi prowadzącemu rejestrację zawiadomienia o dokonanym

zajęciu środka transportu podlegającego rejestracji;

18

kosztów udzielania pomocy lub asystowania przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych

przez Policję, Służbę Ochrony Państwa, Straż Graniczną, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencję Wywiadu, Żandarmerię Wojskową, wojskowy organ porządkowy, Służbę Kontrwywiadu

Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego i Centralne Biuro Antykorupcyjne.

§ 2.

Przez wydatki egzekucyjne rozumie się również koszty przekazania wyegzekwowanych kwot

w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego

albo zagranicznego tytułu wykonawczego.

§ 3

Do wydatków egzekucyjnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 64 § 3 pkt 1 i § 12.

Wygaśnięcie obowiązku, którego dotyczy tytuł wykonawczy, po wszczęciu postępowania

egzekucyjnego nie zwalnia z obowiązku zapłaty kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.

§ 1.

Opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, wraz z wydatkami poniesionymi

przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne. Koszty egzekucyjne, z zastrzeżeniem

§ 2-4, obciążają zobowiązanego.

§ 2.

Jeżeli tytuł wykonawczy zawiera wady uniemożliwiające przeprowadzenie postępowania

egzekucyjnego, które nie mogły być znane organowi egzekucyjnemu w chwili skierowania

tego tytułu do egzekucji, wierzyciel niebędący jednocześnie organem egzekucyjnym obowiązany

jest uiścić, tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez organ egzekucyjny, kwotę wynoszącą

3 zł 40 gr.

§ 2a.

Przepisu § 2 nie stosuje się do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.

§ 2b.

Przepisu § 2 nie stosuje się do Państwowej Inspekcji Pracy.

§ 3.

Jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże

się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te,

wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca

zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował

wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela.

§ 3a.

(uchylony)

§ 3b.

(uchylony)

§ 4.

Wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego.

§ 4a.

(uchylony)

§ 4b.

Nieściągnięte od zobowiązanego wydatki egzekucyjne, poniesione w postępowaniu egzekucyjnym

prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego

albo tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art.

2 § 1 pkt 8 lit. g, organ egzekucyjny lub rekwizycyjny pokrywa bezpośrednio z budżetu

państwa.

§ 4c.

(uchylony)

§ 4d.

Nie obciąża się kosztami egzekucyjnymi oraz kwotą, o której mowa w § 2, wierzyciela

będącego naczelnikiem urzędu skarbowego, ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,

ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych albo ministrem właściwym do spraw

budżetu, jeżeli organem egzekucyjnym prowadzącym postępowanie był naczelnik urzędu

skarbowego. Wydatki egzekucyjne poniesione przez organ egzekucyjny są pokrywane z

budżetu państwa.

§ 4e.

Koszty egzekucyjne zabezpieczone zastawem skarbowym lub hipoteką przymusową mogą być

pokryte również przez aktualnego właściciela przedmiotu zastawu skarbowego lub hipoteki

przymusowej niebędącego zobowiązanym.

§ 5.

Egzekucja kosztów egzekucyjnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji. Przy egzekucji kosztów egzekucyjnych nie pobiera się opłat za czynności

egzekucyjne.

§ 6.

Koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji należności pieniężnej są dochodzone na podstawie

tytułu wykonawczego wystawionego na tę należność, chyba że przepisy niniejszej ustawy

stanowią inaczej.

§ 6a.

Organ egzekucyjny zawiadamia

1)

zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek złożony w terminie 6 miesięcy

od dnia

a)

wyegzekwowania wykonania obowiązku, a w przypadku wyegzekwowania obowiązku w egzekucji

z nieruchomości - od dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości

stało się ostateczne,

b)

w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne;

2)

wierzyciela o wysokości kosztów egzekucyjnych w terminie miesiąca od dnia doręczenia

wierzycielowi ostatecznego postanowienia umarzającego postępowanie egzekucyjne, jeżeli

koszty egzekucyjne obciążają wierzyciela.

§ 7.

Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na wniosek

wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia

o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w § 6a. Na postanowienie to przysługuje

zażalenie.

§ 7a.

W przypadkach określonych w art. 80 i art. 81 ustawy o wzajemnej pomocy organ egzekucyjny

może wystąpić do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o przekazanie na rachunek

tego organu wydatków egzekucyjnych poniesionych w związku z realizacją wniosku o odzyskanie

należności pieniężnych wraz z wypłaconymi odsetkami od zwróconych należności pieniężnych,

przedstawiając ich zestawienie, jeżeli wszczęcie lub prowadzenie egzekucji administracyjnej

należności pieniężnych będących przedmiotem zwrotu spowodowało państwo członkowskie

lub państwo trzecie.

§ 7b.

W przypadku, o którym mowa w § 7a, nie wydaje się postanowienia o wysokości wydatków

egzekucyjnych obciążających wierzyciela.

§ 8.

(uchylony)

§ 9.

Środki pieniężne pochodzące z wyegzekwowanych kosztów egzekucyjnych, w tym powstałych

w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego

albo zagranicznego tytułu wykonawczego, przypadają na rzecz tego organu, który je

uzyskał.

§ 10.

Jeżeli koszty egzekucyjne zostały pokryte przez wierzyciela, środki pieniężne uzyskane

z tego tytułu przypadają na rzecz organu, który dokonał czynności egzekucyjnych powodujących

powstanie tych kosztów, z zastrzeżeniem § 11.

§ 11.

Jeżeli czynności egzekucyjne powodujące powstanie kosztów, o których mowa w art. 64

§ 1 pkt 2-6 i § 6, zostały dokonane przez więcej niż jeden organ egzekucyjny lub rekwizycyjny,

uzyskane z tego tytułu środki pieniężne rozdziela się między te organy w proporcji

odpowiadającej stosunkowi wyegzekwowanych przez nie kwot do kwot wyegzekwowanych w

całym postępowaniu egzekucyjnym. Przepis art. 64 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 11a.

W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego

koszty egzekucyjne przypadają na rzecz tych organów egzekucyjnych, które dokonały

poszczególnych czynności powodujących powstanie tych kosztów.

§ 12.

Rozliczenia, o którym mowa w § 11, dokonuje organ egzekucyjny kończący postępowanie

egzekucyjne, nie później niż w terminie 30 dni od dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego.

Rozliczenie może być dokonane za zgodą wierzyciela przez potrącenie wzajemnych należności.

Na postanowienie w sprawie rozliczenia kosztów przysługuje zażalenie organom, których

dotyczy to rozliczenie.

§ 1.

Opłata manipulacyjna, opłata egzekucyjna, opłata za czynności egzekucyjne i wydatki

egzekucyjne stanowią koszty egzekucyjne.

§ 2.

Koszty egzekucyjne obciążają zobowiązanego. Pokrycie przez wierzyciela kosztów egzekucyjnych

powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59

§ 2 nie stanowi przeszkody w dochodzeniu tych kosztów od zobowiązanego, na wniosek

tego wierzyciela, w ponownie wszczętej egzekucji administracyjnej.

§ 3.

Wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli

1)

nie mogą być wyegzekwowane od zobowiązanego;

2)

spowodował niezgodne z prawem wszczęcie lub prowadzenie egzekucji administracyjnej;

3)

organ egzekucyjny nie przystąpił do egzekucji administracyjnej na podstawie art. 29

§ 2 pkt 1 i 3.

§ 4.

W przypadku, o którym mowa w § 9 pkt 2 lit. d, wierzyciel w egzekucji przejętej przez

organ egzekucyjny ponosi powstałe w prowadzonej łącznie egzekucji: opłatę egzekucyjną,

o której mowa w art. 64 § 5, opłatę za czynność egzekucyjną, o której mowa w art.

64 § 10 pkt 2, oraz wydatki egzekucyjne.

§ 5.

Nie obciąża się wierzyciela kosztami egzekucyjnymi powstałymi w postępowaniu egzekucyjnym,

jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym prowadzącym to postępowanie,

chyba że koszty egzekucyjne powstały w egzekucji prowadzonej przez inny organ egzekucyjny.

§ 6.

Organ egzekucyjny działający w ramach państwowej jednostki budżetowej lub będący państwową

jednostką budżetową nie obciąża kosztami egzekucyjnymi wierzyciela działającego w

ramach państwowej jednostki budżetowej lub będącego państwową jednostką budżetową.

Wydatki egzekucyjne poniesione przez organ egzekucyjny, działający w ramach państwowej

jednostki budżetowej lub będący państwową jednostką budżetową, są pokrywane z budżetu

państwa.

§ 7.

Niewyegzekwowane od zobowiązanego wydatki egzekucyjne, poniesione w postępowaniu egzekucyjnym

prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego

albo tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art.

2 § 1 pkt 8 lit. g, organ egzekucyjny pokrywa z budżetu państwa.

§ 8.

W przypadkach, o których mowa w art. 80 i art. 81 ustawy o wzajemnej pomocy, organ

egzekucyjny może wystąpić do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o przekazanie

na rachunek tego organu wydatków egzekucyjnych poniesionych w związku z realizacją

wniosku o odzyskanie należności pieniężnych wraz z wypłaconymi odsetkami od zwróconych

należności pieniężnych, przedstawiając ich zestawienie, jeżeli wszczęcie lub prowadzenie

egzekucji administracyjnej należności pieniężnych będących przedmiotem zwrotu spowodowało

państwo członkowskie lub państwo trzecie. Postanowienia o wysokości wydatków egzekucyjnych

obciążających wierzyciela nie wydaje się.

§ 9.

Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie wysokości kosztów egzekucyjnych

1)

na wniosek zobowiązanego złożony w terminie 30 dni od dnia

a)

wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych, a

w przypadku wyegzekwowania w całości obowiązku w egzekucji z nieruchomości - od dnia,

w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne,

b)

zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie,

kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych,

c)

w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne;

2)

z urzędu, jeżeli koszty egzekucyjne obciążają wierzyciela niebędącego jednocześnie

organem egzekucyjnym, niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wydania

a)

zawiadomienia o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji, jeżeli nie wydano postanowienia

o nieprzystąpieniu do egzekucji,

b)

postanowienia o nieprzystąpieniu do egzekucji,

c)

postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego,

d)

postanowienia o zakończeniu egzekucji, o którym mowa w art. 62f § 1.

§ 10.

Na postanowienie w sprawie wysokości kosztów egzekucyjnych przysługuje zażalenie.

§ 11.

Wierzyciel dokonuje zapłaty kosztów egzekucyjnych organowi egzekucyjnemu nie później

niż w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie w sprawie wysokości kosztów

egzekucyjnych stało się ostateczne.

§ 1.

Koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu

wykonawczego wystawionego na należność pieniężną są dochodzone na podstawie tego tytułu,

chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 2.

W ponownie wszczętej egzekucji administracyjnej mogą być dochodzone koszty egzekucyjne

powstałe w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 §

2

1)

na wniosek wierzyciela - jeżeli zostały pokryte przez tego wierzyciela,

2)

z urzędu - jeżeli nie zostały uprzednio umorzone

- niezależnie od kosztów egzekucyjnych powstałych w ponownie wszczętym postępowaniu

egzekucyjnym.

§ 1.

Koszty egzekucyjne z tytułu

1)

opłaty manipulacyjnej w wysokości 40 zł - przypadają na rzecz organu egzekucyjnego,

który wszczął postępowanie egzekucyjne, jeżeli nie wszczęto egzekucji administracyjnej;

2)

opłaty manipulacyjnej w wysokości 100 zł - przypadają na rzecz organu egzekucyjnego,

który wszczął egzekucję administracyjną;

3)

opłaty egzekucyjnej i opłaty za czynności egzekucyjne - przypadają na rzecz organu

egzekucyjnego, który te opłaty wyegzekwował lub uzyskał;

4)

wydatku egzekucyjnego - przypadają na rzecz organu egzekucyjnego, który go poniósł.

§ 2.

Organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne wydaje postanowienie w sprawie

rozliczenia kosztów egzekucyjnych, na wniosek organu egzekucyjnego, na rzecz którego

te koszty przypadają zgodnie z § 1, lub z urzędu. Na postanowienie organu egzekucyjnego

w sprawie rozliczenia kosztów egzekucyjnych przysługuje zażalenie.

§ 3.

Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do rozliczenia kosztów egzekucyjnych, jeżeli organ

egzekucyjny dokonujący tego rozliczenia, a także organ egzekucyjny, na rzecz którego

przypadają koszty egzekucyjne zgodnie z § 1, działają w ramach państwowej jednostki

budżetowej lub są państwowymi jednostkami budżetowymi.

§ 4.

Niewyegzekwowane od zobowiązanego koszty egzekucyjne są należne organowi egzekucyjnemu,

który wydał w pierwszej instancji postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.

Koszty egzekucyjne wyegzekwowane lub uzyskane w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym

na podstawie porozumienia, o którym mowa w art. 30 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej lub art. 6qa ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, przypadają na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, związku takich jednostek

lub zarządu związku międzygminnego, któremu naczelnik urzędu skarbowego powierzył

prowadzenie postępowania egzekucyjnego. Przepisy art. 64cb § 1, 2 i 4 stosuje się.

§ 1.

Jeżeli po wyegzekwowaniu lub uzyskaniu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie

lub prowadzenie postępowania egzekucyjnego było niezgodne z prawem, w szczególności

jeżeli w chwili wyegzekwowania lub uzyskania kosztów egzekucyjnych postępowanie egzekucyjne

podlegało umorzeniu, organ egzekucyjny, który zakończył postępowanie egzekucyjne,

zwraca zobowiązanemu lub wierzycielowi wyegzekwowane lub uzyskane koszty egzekucyjne

wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi od dnia ich wyegzekwowania lub uzyskania do

dnia obciążenia rachunku bankowego organu egzekucyjnego przekazywanymi środkami pieniężnymi.

§ 2.

Nie zwraca się kosztów egzekucyjnych wierzycielowi, jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie

lub prowadzenie egzekucji administracyjnej spowodował ten wierzyciel.

§ 3.

Zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami dokonuje się na wniosek lub

z urzędu niezwłocznie po dniu

1)

w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne;

2)

wyegzekwowania lub wykonania obowiązku, w tym zapłaty należności pieniężnej, odsetek

z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych,

a w przypadku wyegzekwowania tego obowiązku w egzekucji z nieruchomości - po dniu,

w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne;

3)

uzyskania przez organ egzekucyjny informacji o uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności

orzeczenia stanowiącego podstawę wystawienia tytułu wykonawczego lub postanowienia

o nadaniu temu orzeczeniu rygoru natychmiastowej wykonalności.

§ 4.

Jednocześnie ze zwrotem kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami zawiadamia

się o tym zwrocie odpowiednio zobowiązanego lub wierzyciela.

§ 5.

Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz

z ustawowymi odsetkami

1)

na wniosek złożony nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 4, jeżeli zobowiązany lub wierzyciel kwestionuje

wysokość zwróconych kosztów egzekucyjnych lub ustawowych odsetek wynikającą z zawiadomienia;

2)

jeżeli wniosek zobowiązanego lub wierzyciela o zwrot kosztów egzekucyjnych wraz z

ustawowymi odsetkami nie zasługuje na uwzględnienie.

§ 6.

Na postanowienie w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami

przysługuje zażalenie.

§ 7.

Organ egzekucyjny obciąża, w formie postanowienia, wierzyciela zwróconymi zobowiązanemu

kosztami egzekucyjnymi wraz z ustawowymi odsetkami, chyba że niezgodne z prawem wszczęcie

lub prowadzenie egzekucji administracyjnej spowodował organ egzekucyjny. Na postanowienie

w sprawie obciążenia wierzyciela zwróconymi zobowiązanemu kosztami egzekucyjnymi wraz

z ustawowymi odsetkami wierzycielowi przysługuje zażalenie. Przepisy art. 64c § 5,

6 i 11 stosuje się odpowiednio.

§ 8.

Należności pieniężne pokryte przez wierzyciela z tytułu zwrotu zobowiązanemu kosztów

egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami przypadają na rzecz organu egzekucyjnego,

który dokonał tego zwrotu.

§ 9.

Przepisy § 1-8 stosuje się odpowiednio do kosztów egzekucyjnych

1)

wyegzekwowanych lub uzyskanych w niezgodnej z prawem egzekucji do rzeczy lub prawa

majątkowego;

2)

zapłaconych przez podmiot, o którym mowa w art. 71ca § 1 pkt 1, 2 i 4.

W przypadku wyegzekwowania od zobowiązanego w ponownie wszczętej egzekucji administracyjnej

kosztów egzekucyjnych pokrytych przez wierzyciela po umorzeniu postępowania egzekucyjnego

z przyczyny określonej w art. 59 § 2, koszty te podlegają niezwłocznie zwrotowi temu

wierzycielowi. Przepisu art. 64cd nie stosuje się.

§ 1.

Kwoty opłat za czynności egzekucyjne ulegają podwyższaniu w stopniu odpowiadającym

wzrostowi cen towarów i usług konsumpcyjnych wynikającemu ze wskaźnika cen towarów

i usług konsumpcyjnych ogółem ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

z uwzględnieniem zaokrąglenia, o którym mowa w art. 27a.

§ 2.

Podwyższanie kwot opłat za czynności egzekucyjne następuje z ostatnim dniem kwartału

następującego po kwartale, w którym wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony

od dnia 1 stycznia 2002 r. przekroczył 20% lub wielokrotność tej wielkości.

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, podwyższone

kwoty opłat za czynności egzekucyjne w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”.

§ 4.

Przepisy § 1-3 stosuje się również do innych należności lub wartości określonych w

ustawie kwotowo.

(uchylony)

§ 1.

Organ egzekucyjny może umorzyć w całości lub w części przypadające na jego rzecz koszty

egzekucyjne.

§ 2.

Koszty egzekucyjne mogą być umorzone, jeżeli

1)

stwierdzono nieściągalność od zobowiązanego dochodzonego obowiązku lub gdy zobowiązany

wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów egzekucyjnych bez znacznego uszczerbku

dla swojej sytuacji finansowej;

2)

za umorzeniem przemawia ważny interes publiczny;

3)

ściągnięcie tylko kosztów egzekucyjnych spowodowałoby niewspółmierne wydatki egzekucyjne.

§ 3.

Koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji należności pieniężnych mogą być umorzone w

przypadkach określonych w § 2 pkt 1, jeżeli obciążenie wierzyciela obowiązkiem uiszczenia

tych kosztów byłoby gospodarczo nieuzasadnione.

§ 4.

W przypadku częściowego umorzenia kosztów egzekucyjnych umarza się przede wszystkim

opłaty za czynności egzekucyjne.

§ 4a.

Organ egzekucyjny z urzędu umarza koszty z tytułu opłat, o których mowa w art. 64

§ 1 i 6, jeżeli opłaty te nie mogą być ściągnięte od zobowiązanego i powstały w postępowaniu

egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego

tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o

których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g. Nie wydaje się postanowienia w sprawie umorzenia

kosztów egzekucyjnych.

§ 4b.

Przepis § 4a stosuje się odpowiednio do wydatków egzekucyjnych poniesionych w postępowaniu

egzekucyjnym prowadzonym na podstawie

1)

jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego, chyba że organ

egzekucyjny uzyskał zwrot tych wydatków od państwa członkowskiego lub państwa trzeciego

w przypadkach określonych w art. 29a lub w przypadkach określonych w art. 80 i art.

81 ustawy o wzajemnej pomocy;

2)

tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1

pkt 8 lit. g.

§ 4c.

Organ egzekucyjny z urzędu umarza niewyegzekwowane koszty z tytułu opłaty, o której

mowa w art. 64 § 1 pkt 2-6, naliczonej w egzekucji, w której doszło do zbiegu egzekucji

administracyjnej i sądowej, w przypadku przejęcia prowadzenia łącznie egzekucji przez

sądowy organ egzekucyjny. Nie wydaje się postanowienia w sprawie umorzenia kosztów

egzekucyjnych.

§ 4d.

Organ egzekucyjny z urzędu umarza niewyegzekwowane koszty z tytułu opłaty, o której

mowa w art. 64 § 1a, jeżeli opłata nie może być ściągnięta od zobowiązanego. Nie wydaje

się postanowienia w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych.

§ 5.

Na postanowienie w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych służy zażalenie zobowiązanemu

i wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

§ 1.

Organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne może umorzyć w całości lub w

części koszty egzekucyjne.

§ 2.

Koszty egzekucyjne mogą być umorzone

1)

na wniosek

a)

zobowiązanego, jeżeli za umorzeniem przemawia ważny interes zobowiązanego lub interes

publiczny,

b)

wierzyciela, na którego wniosek została wszczęta egzekucja

-

sądowa przejęta przez organ egzekucyjny w wyniku zbiegu - jeżeli za umorzeniem przemawia

ważny interes wierzyciela,

-

administracyjna - jeżeli za umorzeniem przemawia interes publiczny;

2)

z urzędu, jeżeli wysokość kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym

nie przekracza czterokrotności kosztów upomnienia.

§ 3.

W przypadku częściowego umorzenia kosztów egzekucyjnych w pierwszej kolejności umarza

się opłatę egzekucyjną.

§ 4.

Organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego lub wierzyciela prowadzących działalność

gospodarczą, może umorzyć w całości lub w części koszty egzekucyjne, jeżeli umorzenie

1)

nie stanowi pomocy publicznej;

2)

stanowi pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie - w zakresie

i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa Unii Europejskiej

dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis;

3)

stanowi pomoc publiczną

a)

mającą na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami

nadzwyczajnymi,

b)

mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce,

c)

zgodną z zasadami rynku wewnętrznego Unii Europejskiej, której dopuszczalność została

określona przez właściwe organy Unii Europejskiej, udzielaną na przeznaczenia inne

niż wymienione w lit. a i b.

§ 5.

W przypadku pomocy publicznej, o której mowa w § 4 pkt 3 lit. a i b, można umorzyć

koszty egzekucyjne w całości lub w części, jeżeli w przepisach odrębnych zostały określone

szczegółowe warunki udzielania tej pomocy zapewniające jej zgodność z zasadami rynku

wewnętrznego Unii Europejskiej.

§ 6.

Pomoc publiczna, o której mowa w § 4 pkt 3 lit. c, może być udzielana na przeznaczenia

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 64 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i zgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach.

§ 7.

Na postanowienie w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych przysługuje zażalenie.

§ 8.

Jeżeli koszty egzekucyjne przypadają na rzecz innego organu egzekucyjnego, postanowienie,

o którym mowa w § 7, wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.

§ 9.

Organ egzekucyjny umarza z urzędu opłatę manipulacyjną, opłatę egzekucyjną i opłatę

za czynności egzekucyjne, jeżeli nie mogą być ściągnięte od zobowiązanego i powstały

w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego,

zagranicznego tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego obejmującego należności

pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 10.

Przepis § 9 stosuje się odpowiednio do wydatków egzekucyjnych poniesionych w postępowaniu

egzekucyjnym prowadzonym na podstawie

1)

jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego, chyba że organ

egzekucyjny uzyskał zwrot tych wydatków od państwa członkowskiego lub państwa trzeciego

w przypadkach, o których mowa w art. 29a, lub w przypadkach, o których mowa w art.

80 i art. 81 ustawy o wzajemnej pomocy;

2)

tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1

pkt 8 lit. g.

§ 11.

W przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 2, § 9 i 10, sporządza się adnotację w rozumieniu

art. 72 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Organ egzekucyjny, ze względu na ważny interes zobowiązanego, może rozłożyć na raty

zapłatę przypadających na jego rzecz kosztów egzekucyjnych. Na postanowienie w sprawie

rozłożenia na raty spłaty kosztów egzekucyjnych przysługuje zażalenie.

§ 1.

Na wniosek zobowiązanego organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne może

rozłożyć na raty zapłatę kosztów egzekucyjnych, w przypadku uzasadnionym względami

społecznymi lub gospodarczymi. Przepisy art. 64e § 4-8 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

W razie niedotrzymania terminu płatności którejkolwiek z rat, na jakie zostały rozłożone

koszty egzekucyjne, postanowienie o rozłożeniu na raty zapłaty kosztów egzekucyjnych

wygasa w części dotyczącej raty niezapłaconej w terminie płatności.

§ 3.

W razie niedotrzymania terminu płatności trzech kolejnych rat, na jakie zostały rozłożone

koszty egzekucyjne, postanowienie o rozłożeniu na raty wygasa w zakresie wszystkich

niezapłaconych rat.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób ustalania i dokumentowania wydatków egzekucyjnych, w szczególności sposób ustalania

i rozliczania wydatków wspólnych, poniesionych w związku z egzekucją u dwu lub więcej

zobowiązanych oraz przypadki, w których wydatki ustala się w formie zryczałtowanej.

Określając sposób ustalania i dokumentowania wydatków egzekucyjnych minister uwzględnia

rodzaj wydatków oraz ich udział w prowadzonych egzekucjach.

§ 1.

Obowiązek zapłaty kosztów egzekucyjnych przedawnia się z upływem 3 lat, licząc od

końca roku kalendarzowego, w którym wygasł egzekwowany obowiązek.

§ 2.

Obowiązek zapłaty kosztów egzekucyjnych obciążających wierzyciela przedawnia się z

upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym postanowienie w sprawie wysokości tych kosztów

stało się ostateczne.

§ 3.

Obowiązek zwrotu zobowiązanemu lub wierzycielowi kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi

odsetkami przedawnia się z upływem 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym

zaistniały zdarzenia określone w art. 64cd § 3. Złożenie wniosku, o którym mowa w

art. 64cd § 5, przerywa bieg terminu przedawnienia. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia

biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym złożono ten wniosek.

§ 4.

Obowiązek zapłaty przez wierzyciela kosztów egzekucyjnych zwróconych zobowiązanemu

wraz z ustawowymi odsetkami przedawnia się z upływem 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym doręczono wierzycielowi ostateczne postanowienie w sprawie obciążenia wierzyciela

zwróconymi zobowiązanemu kosztami egzekucyjnymi wraz z ustawowymi odsetkami.

§ 5.

Bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w § 1, 2 i 4, nie ulega przerwaniu i zawieszeniu.

§ 1

Wierzyciel ponosi wydatki związane z

1)

przekazaniem mu

a)

wyegzekwowanych lub uzyskanych środków pieniężnych,

b)

wyegzekwowanego przedmiotu;

2)

wyegzekwowaniem lub uzyskaniem przez organ egzekucyjny na rzecz tego wierzyciela środków

pieniężnych przy użyciu terminala płatniczego.

§ 2.

Wydatki, o których mowa w § 1, organ egzekucyjny pokrywa z wyegzekwowanych kwot.

§ 3

Wierzyciel, na rzecz którego organ egzekucyjny dokonał czynności egzekucyjnych, jest

obowiązany, z zastrzeżeniem § 4, do uiszczenia opłaty komorniczej.

§ 3.

(uchylony)

§ 4

Nie pobiera się opłaty komorniczej od

1)

kwot wpłaconych po wystąpieniu wierzyciela z żądaniem zawieszenia albo umorzenia postępowania

egzekucyjnego;

2)

należności ściągniętych przez organ egzekucyjny będący jednocześnie ich wierzycielem;

3)

należności dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez naczelnika

urzędu skarbowego, ministra właściwego do spraw finansów publicznych, ministra właściwego

do spraw instytucji finansowych albo ministra właściwego do spraw budżetu;

4)

należności dochodzonych na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego

tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o

których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 4.

(uchylony)

§ 5

Opłata komornicza przypada na rzecz tego organu, który dokonał ściągnięcia należności

pieniężnej lub zastosował środki egzekucyjne, w wyniku których należność została zapłacona.

§ 5.

(uchylony)

§ 6

Do opłaty komorniczej stosuje się odpowiednio przepisy § 2 oraz art. 64c § 11 i 12.

§ 6.

(uchylony)

§ 7

Jeżeli wierzyciel uchyla się od uiszczenia opłaty komorniczej, opłata ta, w części,

w jakiej nie została potrącona przez organ egzekucyjny, podlega przymusowemu ściągnięciu

w trybie egzekucji administracyjnej, po uprzednim doręczeniu upomnienia z zagrożeniem

egzekucją, a następnie wystawieniu tytułu wykonawczego.

§ 7.

(uchylony)

§ 8

Państwowe jednostki budżetowe, których należności dochodzone w trybie egzekucyjnym

stanowią dochód budżetu państwa, z zastrzeżeniem § 4, są upoważnione do przeznaczania

odpowiedniej części uzyskanych z egzekucji wpływów na pokrycie opłaty komorniczej

i wydatków, o których mowa w § 1.

§ 8

Państwowe jednostki budżetowe, których należności dochodzone w egzekucji administracyjnej

stanowią dochód budżetu państwa, są upoważnione do przeznaczenia odpowiedniej części

uzyskanych z egzekucji wpływów na pokrycie wydatków, o których mowa w § 1.

§ 1

Podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit.

a, stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej

wierzytelności albo protokół zajęcia prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru

ruchomości, albo protokół odbioru dokumentu.

§ 1

Podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit.

a, stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej

wierzytelności albo podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy, albo protokół zajęcia

prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru ruchomości, albo protokół odbioru

dokumentu.

§ 1a.

Zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą

być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków

komunikacji elektronicznej. W takim przypadku nie stosuje się wzoru, o którym mowa

w § 1.

§ 2.

Zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności

zawiera

1)

oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego;

2)

oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności;

3)

określenie stosowanego środka egzekucyjnego;

4

numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, a w przypadku jednolitego

tytułu wykonawczego lub zagranicznego tytułu wykonawczego - również wskazanie jego

rodzaju;

5)

kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin

płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie

oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia;

6

kwotę należnych kosztów egzekucyjnych;

6

kwotę kosztów egzekucyjnych

a)

opłaty manipulacyjnej,

b)

opłaty za czynności egzekucyjne,

c)

wydatków egzekucyjnych,

d)

opłaty egzekucyjnej,

e)

powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59

§ 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;

7)

wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu

egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia;

8)

pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia;

9)

datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego

podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego.

§ 2a.

Jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności

przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji

elektronicznej

1)

w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i

stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego;

2

zawiadomienie o zajęciu zawiera PESEL, NIP lub REGON zobowiązanego albo jego numer

w Krajowym Rejestrze Sądowym, albo numer w innym rejestrze lub ewidencji, o ile są

znane organowi egzekucyjnemu;

3)

(uchylony)

§ 2b.

(uchylony)

§ 2c.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i dokonywania

doręczeń dokumentów przesyłanych w ramach stosowanego środka egzekucyjnego przy wykorzystaniu

systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej, mając

na względzie bezpieczeństwo posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej

oraz sprawność i skuteczność egzekucji.

§ 2d

Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego zawiera również rodzaj

należności pieniężnej, jeżeli należność

1)

jest zobowiązaniem podatkowym;

2)

może być dochodzona z rachunku VAT, o którym mowa w art. 62a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

§ 3.

Do protokołu zajęcia prawa majątkowego stosuje się odpowiednio § 4.

§ 4.

Protokół zajęcia i odbioru ruchomości zawiera treść określoną w § 2 pkt 1, 4-6 i 9

oraz w art. 53 § 1 pkt 5, a ponadto

1)

wyszczególnienie zajętych ruchomości z podaniem ich ilości, rodzaju jednostki miary

i wartości szacunkowej ruchomości, jeżeli jej oszacowanie nie zostało zastrzeżone

dla biegłego skarbowego;

2)

adnotację, które z zajętych ruchomości mogą być sprzedane bezpośrednio po zajęciu,

a także które ruchomości poborca pozostawia pod dozorem zobowiązanego lub osoby zastępującej

zobowiązanego, a które odbiera;

3

pouczenie zobowiązanego o skutkach zajęcia ruchomości;

4)

pouczenie dozorcy o skutkach przyjęcia ruchomości pod dozór.

§ 5.

Protokół odebrania dokumentu zawiera treść określoną w § 2 pkt 1, 4-6 i 9 i § 4 pkt

3 oraz w art. 53 § 1 pkt 1, 2 i 4-6, a ponadto

1)

oznaczenie lub opis odebranego dokumentu;

2)

wartość szacunkową prawa majątkowego związanego z tym dokumentem.

§ 6

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory zawiadomień i protokołów, o których mowa w § 1, uwzględniając uwarunkowania

wynikające z elektronicznego przetwarzania danych zawartych w tych zawiadomieniach

i protokołach.

§ 1.

Organ egzekucyjny może z mocy samego zajęcia wierzytelności lub innego prawa majątkowego

albo ruchomości wykonywać wszelkie prawa zobowiązanego w zakresie niezbędnym do prowadzenia

egzekucji.

§ 2.

Zobowiązany udziela organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień, potrzebnych do dochodzenia

należności pieniężnej.

O ile dalsze przepisy nie stanowią inaczej, organ egzekucyjny zwraca się do biegłego

skarbowego o oszacowanie wartości zajętej ruchomości lub prawa majątkowego.

§ 1.

Uprawnienia do oszacowania wartości ruchomości lub prawa majątkowego zobowiązanego

mogą być nadane osobie, która

1)

korzysta w pełni z praw publicznych;

2)

posiada

a)

dyplom ukończenia wyższej, średniej lub zasadniczej szkoły o profilu technicznym lub

artystycznym lub dyplom mistrza, w zawodzie lub kierunku odpowiadającym rodzajowi

majątku, którego wartość podlega oszacowaniu,

b)

opinię właściwego stowarzyszenia, organizacji zawodowej, szkoły wyższej lub innej

instytucji stwierdzającej posiadanie przez tę osobę teoretycznych i praktycznych wiadomości

w danej gałęzi techniki, sztuki, rzemiosła, a także innych umiejętności niezbędnych

do oszacowania wartości majątku.

§ 2.

Z wnioskiem o nadanie uprawnień do szacowania wartości majątku zobowiązanego kandydat

na biegłego skarbowego występuje do dyrektora izby administracji skarbowej.

§ 3.

Do wniosku, o którym mowa w § 2, dołącza się

1)

kopię dokumentu oraz opinię, o których mowa w § 1 pkt 2;

2)

informację określającą zakres uprawnień, o które kandydat się ubiega;

3)

dokumenty stwierdzające tożsamość kandydata oraz jego niekaralność;

4)

opinię zakładu pracy, jeżeli kandydat jest pracownikiem.

§ 4.

Na postanowienie dyrektora izby administracji skarbowej, odmawiające dokonania wpisu

na listę biegłych skarbowych, przysługuje zażalenie.

§ 5.

Podstawę do podjęcia czynności biegłego skarbowego stanowi wpis kandydata na listę

prowadzoną przez izbę administracji skarbowej.

§ 6.

W prowadzonej przez izbę administracji skarbowej liście biegłych skarbowych uwzględnia

się

1)

imię i nazwisko biegłego skarbowego i jego adres zamieszkania;

2)

zakres przyznanych uprawnień;

3)

termin wpisania na listę;

4)

wzór uwierzytelnionego podpisu biegłego skarbowego.

§ 7.

Lista biegłych skarbowych jest prowadzona według wzoru określonego przez ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, dostosowanego do techniki informatycznej.

§ 8.

Lista biegłych skarbowych jest dostępna dla zainteresowanych w siedzibie odpowiedniej

izby administracji skarbowej.

§ 9.

W styczniu każdego roku izba administracji skarbowej przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych listę biegłych skarbowych, a także zawiadamia niezwłocznie

o każdym przypadku wpisania lub wykreślenia z listy biegłego skarbowego.

§ 10.

Skreślenie z listy biegłych skarbowych następuje

1)

na własną prośbę;

2)

w przypadku

a)

pozbawienia praw publicznych lub utraty innych warunków do pełnienia tej funkcji albo

stwierdzenia, że z chwilą dokonania wpisu na listę biegły skarbowy warunkom tym nie

odpowiadał i nadal nie odpowiada,

b)

śmierci biegłego skarbowego,

c)

stwierdzenia nienależytego wykonywania funkcji biegłego skarbowego.

§ 11.

Na postanowienie dyrektora izby administracji skarbowej w sprawie skreślenia biegłego

skarbowego z listy biegłych skarbowych przysługuje zażalenie.

§ 12.

Biegły skarbowy może odmówić dokonania szacunku wartości majątku zobowiązanego znajdującego

się na terenie działania izby administracji skarbowej, na listę której został wpisany,

tylko z ważnych przyczyn.

§ 13.

Biegły skarbowy, wydając opinię, używa tytułu biegłego skarbowego z oznaczeniem izby

administracji skarbowej, na listę której został wpisany.

§ 14.

Biegły skarbowy jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić izbę administracji skarbowej

o

1)

każdej zmianie swojego adresu;

2)

zamierzonej przerwie w wykonywaniu czynności biegłego skarbowego przez okres dłuższy

niż 3 miesiące.

§ 15.

Biegłemu skarbowemu za oszacowanie wartości ruchomości lub prawa majątkowego zobowiązanego

przysługuje wynagrodzenie zgodne z zakresem wykonanej pracy w wysokości określonej

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w drodze rozporządzenia. Określając

wysokość wynagrodzenia, minister uwzględnia rodzaj i czas pracy oraz wysokość poniesionych

przez biegłego skarbowego wydatków związanych z oszacowaniem wartości ruchomości lub

prawa majątkowego.

§ 1.

Organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wyznaczonym terminie oszacowania wartości

ruchomości lub prawa majątkowego przez biegłego skarbowego i przesyła zobowiązanemu

odpis protokołu oszacowania.

§ 2

Jeżeli zobowiązany nie zgadza się z oszacowaniem przez biegłego skarbowego wartości

ruchomości lub prawa majątkowego, może w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu odpisu

protokołu oszacowania wystąpić do organu egzekucyjnego z wnioskiem o dokonanie tego

oszacowania przez biegłego sądowego.

§ 3.

Jeżeli wartość zajętej ruchomości lub prawa majątkowego oszacowana przez biegłego

sądowego nie różni się co najmniej o 25% od wartości oszacowanej przez biegłego skarbowego,

koszty oszacowania przez biegłego sądowego ponosi zobowiązany.

§ 4.

Wniesienie przez zobowiązanego wniosku, o którym mowa w § 2, wstrzymuje sprzedaż zajętych

rzeczy.

§ 1.

Zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów

upomnienia i kosztów egzekucyjnych organowi egzekucyjnemu można dokonać gotówką lub

bezgotówkowo. Zapłaty bezgotówkowo można dokonać w siedzibie organu egzekucyjnego,

jeżeli po stronie tego organu istnieją warunki techniczne.

§ 2.

Zapłata organowi egzekucyjnemu, o której mowa w § 1, nie stanowi egzekucji z pieniędzy.

§ 1.

Do zapłaty

1)

gotówką - stosuje się odpowiednio przepisy art. 71e § 1, 2 i 5;

2)

bezgotówkowo przy użyciu terminala płatniczego - stosuje się odpowiednio przepisy

art. 71e § 1, § 2 pkt 1-3, 5, 6 i 8 oraz § 5.

§ 2.

W przypadku zapłaty przez podmiot inny niż zobowiązany pokwitowanie pobrania zawiera

również odpowiednio imię i nazwisko albo nazwę podmiotu dokonującego zapłaty. Nie

wymaga się podpisu zobowiązanego.

Za dzień zapłaty egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia

jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych uważa się przy zapłacie

1)

gotówką - dzień

a)

pobrania gotówki,

b)

wpłaty tych należności na rachunek organu egzekucyjnego w banku, w spółdzielczej kasie

oszczędnościowo-kredytowej, w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, w biurze usług płatniczych, w instytucji płatniczej, w małej instytucji płatniczej

lub w instytucji pieniądza elektronicznego, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 794);

2)

bezgotówkowo - dzień

a)

obciążenia rachunku zobowiązanego przez dostawcę, o którym mowa w art. 4a ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych - w przypadku zapłaty przy użyciu polecenia przelewu,

b)

uzyskania potwierdzenia autoryzacji transakcji płatniczej, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych - w przypadku zapłaty przy użyciu innego niż polecenie przelewu instrumentu płatniczego.

Przepisy art. 67e § 1, art. 67f i art. 67g stosuje się odpowiednio do zapłaty

1)

organowi egzekucyjnemu - wadium i ceny nabycia rzeczy lub prawa majątkowego;

2)

wierzycielowi - należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie

i kosztów upomnienia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 61,

który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

(uchylony)

Wpłata dokonana przez dłużnika zajętej wierzytelności do organu egzekucyjnego wywiera

ten sam skutek, co wpłata dokonana przez zobowiązanego do rąk wierzyciela.

Wpłata dokonana przez dłużnika zajętej wierzytelności do organu egzekucyjnego wywiera

ten sam skutek, co wpłata dokonana przez zobowiązanego do rąk wierzyciela, chyba że

wpłata ta nie podlega przekazaniu przez organ egzekucyjny do wierzyciela.

§ 1.

Stwierdzenie nabycia w postępowaniu egzekucyjnym praw własności lub innych praw albo

ruchomości następuje w drodze postanowienia.

§ 2.

Postanowienie, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny wydaje na żądanie nabywcy, a

jeżeli do wykonywania praw lub dysponowania ruchomościami niezbędne jest posiadanie

dowodu nabycia - z urzędu.

(uchylony)

Prawa majątkowe i ruchomości nabyte w postępowaniu egzekucyjnym są wolne od obciążeń.

§ 1.

Gdy zobowiązanym do uiszczenia należności pieniężnej jest państwowa jednostka budżetowa,

wierzyciel w celu otrzymania tej należności składa tytuł wykonawczy bezpośrednio tej

państwowej jednostce, z której działalnością wiąże się egzekwowana należność. Jednostka

ta jest obowiązana bezzwłocznie należność uiścić. Jeżeli należność nie zostanie uiszczona

w terminie 7 dni od dnia złożenia tytułu wykonawczego, jednostka nadrzędna zobowiązanego,

na wniosek wierzyciela, zarządza pokrycie należności ze środków zobowiązanego.

§ 2.

W zakresie zarządzenia, o którym mowa w § 1, jednostce nadrzędnej przysługują uprawnienia

jednostki budżetowej do dysponowania środkami zgromadzonymi na jej rachunku.

§ 3.

Przepis § 1 nie ma zastosowania do należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne,

zobowiązań podatkowych oraz należności, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 4.

§ 1.

W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo egzekucji administracyjnych

do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty w dniu realizacji zajęcia

nie wystarczają na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych, dłużnik zajętej

wierzytelności

1

przekazuje środki pieniężne

a)

organowi egzekucyjnemu, który pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia

tego pierwszeństwa - organowi, który dokonał zajęcia na poczet należności pieniężnych

w wyższej kwocie, albo

b)

administracyjnemu organowi egzekucyjnemu - w przypadku zbiegu egzekucji, o którym

mowa w art. 62 § 2, albo

c)

sądowemu organowi egzekucyjnemu - w przypadku zbiegu egzekucji, o którym mowa w art.

62 § 3 i 4;

2)

pod rygorem odpowiedzialności za szkodę, niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji

właściwe organy egzekucyjne, wskazując datę doręczenia zawiadomień o zajęciach dokonanych

przez te organy i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane.

§ 2

W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo egzekucji administracyjnych

do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty nie wystarczają na pokrycie

egzekwowanych należności pieniężnych, zobowiązany w przypadku zbiegu egzekucji do

ruchomości albo prawa majątkowego, którego warunkiem wykonywania jest posiadanie dokumentu,

pod rygorem odpowiedzialności za szkodę, niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji

właściwe organy egzekucyjne, wskazując datę doręczenia zawiadomień o zajęciach dokonanych

przez te organy i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane.

§ 2

W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo egzekucji administracyjnych

do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty nie wystarczają na pokrycie

egzekwowanych należności pieniężnych, zobowiązany, pod rygorem odpowiedzialności za

szkodę, w przypadku zbiegu egzekucji do

1)

ruchomości albo

2)

prawa majątkowego, którego warunkiem wykonywania jest posiadanie dokumentu, albo

3)

prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze akcjonariuszy

- niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji właściwe organy egzekucyjne, wskazując

datę podpisania przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny protokołu zajęcia

i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane.

§ 3

Przepis § 2 pkt 3 stosuje się odpowiednio do podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy,

w którym jest zarejestrowane zajęte prawo majątkowe.

§ 1.

Dłużnik zajętej wierzytelności jest obowiązany do naliczenia odsetek z tytułu niezapłacenia

należności w terminie, należnych od następnego dnia po dniu wystawienia przez organ

egzekucyjny zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub prawa majątkowego do dnia przekazania

organowi egzekucyjnemu środków pieniężnych uzyskanych z zajęcia, z zastrzeżeniem §

2.

§ 2.

Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności przekazuje organowi egzekucyjnemu środki pieniężne

za pośrednictwem rachunku bankowego, nalicza odsetki, o których mowa w § 1, do dnia

obciążenia rachunku bankowego zobowiązanego przekazywaną kwotą.

§ 2a

Przekazując środki pieniężne organowi egzekucyjnemu, dłużnik zajętej wierzytelności

podaje informacje niezbędne do prawidłowego rozliczenia tych środków.

§ 2b

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres informacji niezbędnych do prawidłowego rozliczenia środków pieniężnych

przekazanych organowi egzekucyjnemu przez dłużnika zajętej wierzytelności oraz sposób

przekazywania tych informacji, mając na względzie zapewnienie identyfikacji realizowanego

zajęcia, zobowiązanego, zbiegu egzekucji oraz rachunku VAT, o którym mowa w art. 62a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

§ 3.

Organ egzekucyjny w okresie realizacji zajęcia jest obowiązany powiadamiać dłużnika

zajętej wierzytelności o każdorazowej zmianie stawki odsetek z tytułu niezapłacenia

należności w terminie.

§ 4.

Dłużnik zajętej wierzytelności nie odpowiada za nieprawidłowe obliczenie odsetek,

jeżeli organ egzekucyjny nie powiadomił go w porę o zmianie, o której mowa w § 3.

§ 5.

Przepisy § 1-4 stosuje się do dłużników zajętej wierzytelności obowiązanych do prowadzenia

ksiąg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

(uchylony)

(uchylony)

Zajęcie wierzytelności nie narusza uprawnień wynikających z zamieszczonej w umowie

klauzuli kompensacyjnej, o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 103).

§ 1.

Jeżeli egzekucja administracyjna należności pieniężnych staje się bezskuteczna, organ

egzekucyjny lub wierzyciel może zwrócić się do sądu o nakazanie zobowiązanemu wyjawienia

majątku, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego.

§ 2.

O nakazanie wyjawienia przez zobowiązanego majątku można zwrócić się także przed wszczęciem

egzekucji administracyjnej lub w toku tej egzekucji, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie,

że egzekwowana należność pieniężna nie będzie mogła być zaspokojona ze znanego majątku

zobowiązanego ani też z jego wynagrodzenia za pracę lub z przypadających mu okresowo

świadczeń za okres 6 miesięcy.

§ 3.

Podstawą żądania wyjawienia przez zobowiązanego majątku są dokumenty stanowiące podstawę

wszczęcia egzekucji administracyjnej lub dokonania zabezpieczenia w trybie przepisów

działu IV. W tym przypadku nie nadaje się sądowej klauzuli wykonalności.

§ 1.

Organy egzekucyjne uprawnione są do przeprowadzania u dłużników zajętej wierzytelności,

z wyłączeniem banków, kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego,

z zastrzeżeniem § 2.

§ 2

Jeżeli środek egzekucyjny zastosowany został przez organ egzekucyjny, o którym mowa

w art. 19 § 4, 7 i 8, kontrolę prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego

przeprowadza, z urzędu lub na wniosek tego organu, naczelnik urzędu skarbowego.

§ 3.

Udostępnienie organowi egzekucyjnemu dokumentów i informacji niezbędnych do przeprowadzenia

kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego nie narusza obowiązku

zachowania przez dłużników zajętej wierzytelności tajemnicy określonej w odrębnych

przepisach.

§ 4.

Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności dłużnika zajętej wierzytelności lub

osoby odpowiedzialnej za realizację zajęcia.

§ 5.

Osoba dokonująca czynności kontrolnych obowiązana jest okazać pisemne upoważnienie

organu egzekucyjnego do dokonywania tych czynności.

§ 6.

Kopię protokołu z czynności kontrolnych doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności

lub osobie odpowiedzialnej za realizację zajęcia.

§ 7.

Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w protokole,

może zgłosić niezwłocznie do protokołu odpowiednie wyjaśnienia lub zastrzeżenia albo

w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia przedłożyć je w formie pisemnej.

§ 8.

Przepisy § 1-7 stosuje się odpowiednio do zobowiązanego.

§ 9.

Jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie

uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi

egzekucyjnemu, organ ten wydaje postanowienie, w którym określa wysokość nieprzekazanej

kwoty. Na postanowienie w sprawie wysokości nieprzekazanej kwoty przysługuje zażalenie.

Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej

wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, zajęta wierzytelność

albo część wierzytelności może być ściągnięta od dłużnika zajętej wierzytelności w

trybie egzekucji administracyjnej. Podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest postanowienie,

o którym mowa w art. 71a § 9. Tytuł wykonawczy wystawia organ egzekucyjny, który dokonał

u dłużnika zajętej wierzytelności zajęcia wierzytelności.

§ 1.

Organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego może, w drodze decyzji, odroczyć termin

zapłaty należności pieniężnych albo rozłożyć na raty zapłatę należności pieniężnych

dochodzonych na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu

wykonawczego wraz z odsetkami naliczonymi zgodnie z przepisami działu III ustawy -

Ordynacja podatkowa.

§ 2.

Do udzielania ulg, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy działów

III i IV ustawy - Ordynacja podatkowa.

§ 3.

O udzieleniu ulg, o których mowa w § 1, organ egzekucyjny informuje państwo członkowskie

lub państwo trzecie.

§ 1.

Należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, koszty upomnienia

oraz koszty egzekucyjne mogą być zapłacone organowi egzekucyjnemu przez

1)

aktualnego właściciela lub użytkownika wieczystego przedmiotu hipoteki przymusowej

niebędących zobowiązanymi - jeżeli te należności są zabezpieczone tą hipoteką;

2)

aktualnego właściciela przedmiotu zastawu skarbowego niebędącego zobowiązanym - jeżeli

te należności są zabezpieczone tym zastawem;

3)

małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę zobowiązanego;

4)

osobę trzecią, o której mowa w art. 533 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 875);

5)

inny podmiot - jeżeli łączna wysokość tych należności nie przekracza 5000 zł.

§ 2.

W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 3 i 5, jeżeli dowód zapłaty nie budzi wątpliwości

co do przeznaczenia zapłaty na należność pieniężną, odsetki z tytułu niezapłacenia

jej w terminie, koszty upomnienia i koszty egzekucyjne, uznaje się, że zapłata pochodzi

ze środków zobowiązanego.

§ 3.

Przepisy § 1 i 2 stosuje się do zapłaty wierzycielowi należności pieniężnej, odsetek

z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia.

§ 1.

Organ egzekucyjny stosuje egzekucję z pieniędzy poza siedzibą tego organu poprzez

ustne wezwanie zobowiązanego do zapłaty egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek

z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych

oraz pobranie od zobowiązanego tych należności.

§ 2.

Organ egzekucyjny pobiera należność pieniężną, odsetki z tytułu niezapłacenia jej

w terminie, koszty upomnienia i koszty egzekucyjne gotówką lub bezgotówkowo przy użyciu

terminala płatniczego.

§ 1.

Na pobraną należność pieniężną, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, koszty

upomnienia i koszty egzekucyjne niezwłocznie wystawia się pokwitowanie pobrania.

§ 2.

Pokwitowanie pobrania zawiera

1)

podstawę prawną pobrania;

2)

oznaczenie organu egzekucyjnego;

3)

numer tytułu wykonawczego;

4)

serię i numer pokwitowania pobrania;

5)

imię i nazwisko lub nazwę zobowiązanego;

6)

kwotę pobrania;

7)

imię, nazwisko i stanowisko służbowe pracownika obsługującego organ egzekucyjny, wystawiającego

pokwitowanie pobrania;

8)

datę wystawienia pokwitowania pobrania;

9)

podpis zobowiązanego.

§ 3.

W przypadku egzekucji z pieniędzy przeprowadzonej bezgotówkowo przy użyciu terminala

płatniczego przepisów § 2 pkt 4, 7 i 9 nie stosuje się. Wystawienie pokwitowania pobrania

należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia

i kosztów egzekucyjnych bezgotówkowo przy użyciu terminala płatniczego uznaje się

za zawiadomienie zobowiązanego o zastosowanym środku egzekucyjnym.

§ 4.

Egzekucja z pieniędzy jest zastosowana z chwilą wystawienia pokwitowania pobrania.

§ 5.

Pokwitowanie pobrania należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w

terminie i kosztów upomnienia wywiera ten sam skutek prawny co pokwitowanie wierzyciela.

Za pokwitowaną należność pieniężną, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie

i koszty upomnienia organ egzekucyjny ponosi odpowiedzialność wobec wierzyciela.

§ 6.

W egzekucji z pieniędzy nie stosuje się przepisu art. 53.

W przypadku odebrania pieniędzy w wyniku przeszukania pomieszczeń i schowków, urządzeń,

maszyn, środków transportu oraz odzieży, teczek, waliz i podobnych przedmiotów przepisy

art. 53 oraz art. 71e § 1, § 2 pkt 1-8, § 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę przez przesłanie do pracodawcy

zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu tej części jego wynagrodzenia, która nie jest

zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z

odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Organ

egzekucyjny jednocześnie wzywa pracodawcę, aby nie wypłacał zajętej części wynagrodzenia

zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych

należności pieniężnych.

§ 2.

Zajęcie wynagrodzenia za pracę jest dokonane z chwilą doręczenia pracodawcy zawiadomienia

o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie to zachowuje moc również w przypadku zmiany

stosunku pracy lub zlecenia, nawiązania nowego stosunku pracy lub zlecenia z tym samym

pracodawcą, a także w przypadku przejęcia pracodawcy przez innego pracodawcę.

§ 3.

W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej nieważne są rozporządzenia wynagrodzeniem

przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po jego zajęciu, a także przed tym

zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.

§ 4.

Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny

1)

zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wynagrodzenia za pracę, doręczając mu odpis

tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis wezwania przesłanego

do pracodawcy, pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać wynagrodzenia

poza częścią wolną od zajęcia ani rozporządzać nim w żaden inny sposób;

2)

wzywa pracodawcę, aby

a)

w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył za okres 3 miesięcy poprzedzających

zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie, zestawienie otrzymanego w tym czasie wynagrodzenia

zobowiązanego z wyszczególnieniem wszystkich jego składników,

b)

składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia za pracę, oświadczenie

o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa

do zajętego wynagrodzenia, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o to wynagrodzenie

oraz czy i o jakie roszczenia została skierowana do tego wynagrodzenia egzekucja przez

innych wierzycieli;

3)

poucza pracodawcę o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach niestosowania

się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.

(uchylony)

(uchylony)

§ 1.

Jeżeli w czasie prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę zobowiązany przestał

pracować u pracodawcy, u którego dokonano zajęcia wynagrodzenia, pracodawca ten niezwłocznie

zawiadamia o tym organ egzekucyjny oraz we wzmiance o zajęciu wynagrodzenia w wydanym

zobowiązanemu świadectwie pracy wskazuje organ egzekucyjny, numer sprawy egzekucyjnej

i wysokość potrąconych już kwot.

§ 2.

Jeżeli nowe miejsce pracy zobowiązanego jest znane dotychczasowemu pracodawcy, pracodawca

ten przesyła niezwłocznie dokumenty dotyczące zajęcia wynagrodzenia zobowiązanego

nowemu pracodawcy i zawiadamia o tym organ egzekucyjny. Doręczenie tych dokumentów

nowemu pracodawcy ma skutki prawne zajęcia wynagrodzenia zobowiązanego u tego pracodawcy.

§ 3.

Nowy pracodawca, któremu zobowiązany przedstawił świadectwo pracy ze wzmianką o zajęciu

wynagrodzenia, zawiadamia niezwłocznie o zatrudnieniu dawnego pracodawcę oraz organ

egzekucyjny.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

§ 1.

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia

społecznego zobowiązanego, a także z renty socjalnej, zwanych dalej „świadczeniami”,

przez przesłanie do organu rentowego właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń

zawiadomienia o zajęciu tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która

nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych

wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi.

Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa organ rentowy, aby nie wypłacał zajętej części

świadczenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego

pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych.

§ 2.

Zajęcie świadczeń jest dokonane z chwilą doręczenia organowi rentowemu zawiadomienia

o zajęciu. Zajęcie to zachowuje moc również w przypadku zmiany organu rentowego właściwego

do wypłaty świadczeń.

§ 3.

W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej nieważne są rozporządzenia świadczeniami

przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po ich zajęciu, a także przed tym

zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.

§ 4.

Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny

1)

zawiadamia zobowiązanego o zajęciu przysługujących mu świadczeń, doręczając mu odpis

tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia przesłanego

do organu rentowego, pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać świadczeń

poza częścią wolną od zajęcia, ani rozporządzać nimi w żaden inny sposób;

2)

wzywa organ rentowy, aby

a)

w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia podał wysokość przysługujących zobowiązanemu

miesięcznych świadczeń i zawiadamiał o każdej zmianie ich wysokości,

b)

składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia świadczeń, oświadczenie o

rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa

do zajętych świadczeń, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o te świadczenia oraz

czy i o jakie roszczenia została skierowana do tych świadczeń egzekucja przez innych

wierzycieli;

3)

poucza organ rentowy o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach niestosowania

się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.

§ 5.

Przy egzekucji ze świadczeń stosuje się odpowiednio przepis art. 75.

§ 1

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie

do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku

bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu

niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ

egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał

wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie

po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia przekazał zajętą kwotę organowi

egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny

o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego

zobowiązanego.

§ 1

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie

do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku

bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu

niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ

egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał

wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie

1)

po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu przekazał zajętą kwotę

organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu

niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;

2)

nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił

organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu

rachunku bankowego zobowiązanego;

3)

po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji,

a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych,

zawiadomił o zbiegu egzekucji.

§ 2

Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia

bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również kwoty, które

nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek

po dokonaniu zajęcia.

§ 2

Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi

zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne

1)

których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten

rachunek po dokonaniu zajęcia;

2)

które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia.

§ 2a

Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego nie obejmuje kwot pochodzących ze

1)

świadczeń alimentacyjnych, świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności

egzekucji alimentów, świadczeń rodzinnych, dodatków rodzinnych, pielęgnacyjnych, porodowych,

dla sierot zupełnych, zasiłków dla opiekunów, świadczeń z pomocy społecznej, świadczeń

integracyjnych, świadczeń wychowawczych, jednorazowych świadczeń, o których mowa w

art. 10 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”, oraz świadczeń dobry start;

2)

świadczeń, dodatków i innych kwot, o których mowa w art. 31 ust. 1, art. 80 ust. 1 i 1a, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i

3 i art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie

pieczy zastępczej, oraz środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym

lub domu jednorodzinnego, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 tej ustawy,

w części przysługującej na umieszczone w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka

dzieci i osoby, które osiągnęły pełnoletność, przebywając w pieczy zastępczej.

§ 3.

Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia

zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis

tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego

do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

§ 1.

Zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do rachunków bankowych zobowiązanego

prowadzonych przez bank, niezależnie od tego, czy organ egzekucyjny wskazał w zawiadomieniu,

o którym mowa w art. 80 § 1, numery tych rachunków.

§ 1a.

Zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do rachunku bankowego prowadzonego

dla kilku osób fizycznych, którego współposiadaczem jest zobowiązany. Przepis art.

80 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Jeżeli zobowiązanym jest jednostka budżetowa, zajęciu podlega wyłącznie rachunek wydatków.

§ 3.

Jeżeli wierzytelności z innych rodzajów rachunków bankowych zobowiązanego niż lokata

terminowa, nie pokrywają dochodzonej należności, bank realizuje zajęcie wierzytelności

z rachunku tej lokaty w ostatniej kolejności.

§ 3a

Jeżeli zajęto wierzytelność z rachunku bankowego prowadzonego w walucie obcej, bank

przekazuje organowi egzekucyjnemu środki pieniężne w złotych przeliczone według kursu

kupna tej waluty, ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu przekazania tych środków

organowi egzekucyjnemu.

§ 4.

Wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zakaz wypłat z tego rachunku

bez zgody organu egzekucyjnego nie dotyczy wypłat na bieżące wynagrodzenia za pracę

oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze alimentacyjnym zasądzone tytułem

odszkodowania. Wypłata na wynagrodzenia za pracę może nastąpić po złożeniu bankowi

odpisu listy płac lub innego wiarygodnego dowodu, a wypłata alimentów lub renty o

charakterze alimentacyjnym - tytułu stwierdzającego obowiązek zobowiązanego do płacenia

alimentów lub renty. Bank dokonuje wypłat alimentów lub renty do rąk osoby uprawnionej

do tych świadczeń.

§ 5.

Przepis § 4 stosuje się również do podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek

na ubezpieczenie społeczne, należnych od dokonywanych wypłat na bieżące wynagrodzenia.

§ 6.

(uchylony)

§ 7.

(uchylony)

§ 8

Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego nie podlega realizacji w okresie blokady

rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem przejętej, w wyniku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej, egzekucji

zasądzonych alimentów, renty o charakterze alimentacyjnym tytułem odszkodowania oraz

wynagrodzenia ze stosunku pracy wraz z zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych

oraz składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od dokonywanych wypłat. Bank realizuje

to zajęcie do wysokości nieprzekraczającej kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę,

o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2177 oraz z 2019 r. poz. 1564).

§ 8

Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego nie podlega realizacji w okresie blokady

rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

§ 9.

W przypadku, o którym mowa w § 8, bank informuje organ egzekucyjny o przeszkodzie

w realizacji zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w przypadku blokady rachunku,

o której mowa w art. 119zw § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

§ 10.

(uchylony)

§ 11.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

§ 1.

Jeżeli przed zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego w trybie art.

80 zostanie ujawniony dokument potwierdzający posiadanie rachunku bankowego, zwany

dalej „dokumentem”, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego

związanego z tym dokumentem przez wpisanie jej do protokołu zajęcia.

§ 2.

W protokole, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny podaje wysokość egzekwowanej należności

pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami

egzekucyjnymi.

§ 3.

Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego związanego z dokumentem jest skuteczne

wobec zobowiązanego z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego protokołu zajęcia,

o którym mowa w § 1.

§ 4.

Organ egzekucyjny zawiadamia niezwłocznie zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności

w części, w jakiej nie została zwolniona spod egzekucji, doręczając mu odpis tytułu

wykonawczego oraz odpis protokołu zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego związanego

z dokumentem. Jednocześnie organ egzekucyjny poucza zobowiązanego, że nie może realizować

zajętej wierzytelności poza częścią wolną od egzekucji ani rozporządzać nią w żaden

inny sposób.

§ 5.

Niezależnie od zawiadomienia, o którym mowa w § 4, organ egzekucyjny przesyła do banku

zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego. Przepisy art.

80 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Jeżeli dokument jest tego rodzaju, że bez jego okazania zobowiązany nie może realizować

wierzytelności z rachunku bankowego, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności

z rachunku bankowego związanego z tym dokumentem przez jego odbiór.

§ 2.

Organ egzekucyjny potwierdza odbiór dokumentu protokołem odbioru dokumentu. Przepisy

art. 84 § 2-4 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Niezależnie od zajęcia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny przesyła do banku zawiadomienie

o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego. Przepisy art. 80 stosuje

się odpowiednio.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r., z wyjątkiem

1)

art. 67, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 27 lipca 2019 r.;

2)

art. 19 pkt 2 i 3 oraz art. 57, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu

ogłoszenia;

3)

art. 2 pkt 2 i 18-21, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;

4)

art. 62 pkt 1, 4 i 5, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

5)

art. 1 pkt 1-3, art. 55 oraz art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.

6)

art. 33 pkt 2 i 4, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2020 r.;

7)

art. 62 pkt 6 lit. a tiret trzecie, lit. b i e i pkt 7 oraz art. 73 ust. 1-8, które

wchodzą w życie z dniem 1 października 2020 r.;

8)

art. 14

a)

pkt 1

-

lit. a i lit. b w zakresie uchylonego art. 4ba ust. 6,

-

lit. c w zakresie dodanego art. 4ba ust. 9,

b)

pkt 4

-

lit. a i lit. b w zakresie uchylonego art. 43d ust. 2,

-

lit. c w zakresie dodanego art. 43d ust. 6,

c)

pkt 5,

d)

pkt 6 w zakresie dodanego art. 43f ust. 1-3 i 5

- które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2023 r.;

9)

art. 63 pkt 1 lit. b i pkt 2 oraz art. 68, które wchodzą w życie z dniem wystąpienia

Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o której mowa w art.

50 ust. 2 zdanie drugie Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. poz. 864).

§ 1.

Organ egzekucyjny poucza wierzyciela, żeby w terminie 14 dni od dnia zajęcia, o którym

mowa w art. 85 § 1, wystąpił do sądu o umorzenie dokumentu i zawiadomił o tym właściwy

oddział banku przez doręczenie mu w tym samym terminie odpisu złożonego do sądu wniosku

w sprawie wszczęcia postępowania o umorzenie dokumentu.

§ 2.

W przypadku nieotrzymania zawiadomienia o wszczęciu postępowania o umorzenie dokumentu

właściwy oddział banku, po upływie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu

wierzytelności z rachunku bankowego, odwołuje wstrzymanie wypłat z tego rachunku,

o czym zawiadamia posiadacza rachunku.

§ 3.

Sąd rozpatruje wniosek o umorzenie dokumentu na zasadach i w trybie przewidzianych

w przepisach o umarzaniu utraconych dokumentów. W postępowaniu w sprawie umorzenia

dokumentu nie mogą być zgłaszane zarzuty dotyczące zasadności roszczenia wierzyciela.

Koszty postępowania obciążają właściciela dokumentu. Sąd przesyła właściwemu oddziałowi

banku wypis prawomocnego postanowienia w sprawie umorzenia dokumentu.

§ 4.

W przypadku umorzenia dokumentu, właściwy oddział banku wystawia w jego miejsce nowy,

aktualny dokument, który wydaje właścicielowi. W przypadku nieuwzględnienia wniosku

o umorzenie dokumentu, właściwy oddział banku niezwłocznie odwołuje wstrzymanie wypłat

z rachunku bankowego i zawiadamia o tym właściciela.

§ 1.

Wskutek zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, bank wstrzymuje wszelkie wypłaty

z zajętego rachunku i niezwłocznie zawiadamia o zajęciu wierzytelności z rachunku

bankowego inne oddziały banku, inne banki, placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat zobowiązanemu z zajętego rachunku.

Zajęcie nie dotyczy kwot wolnych od egzekucji.

§ 2.

Inne banki, placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat, o których mowa w § 1, po zawiadomieniu

ich o zajęciu, ponoszą względem wierzyciela odpowiedzialność za dokonane wypłaty.

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw łączności i Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb

zawiadamiania oddziałów banków, placówek pocztowych w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe i innych podmiotów uprawnionych do dokonywania wypłat z zajętego rachunku w postępowaniu

egzekucyjnym w administracji, zapewniający prawidłowe orzekanie o ich odpowiedzialności

za dokonane wypłaty.

Zawiadomienia i wezwania, o których mowa w przepisach niniejszego rozdziału, przesyła

się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Jeżeli wykorzystanie tego

systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do przywrócenia

jego funkcjonowania zawiadomienia i wezwania doręcza się na piśmie.

Zawiadomienie, o którym mowa w art. 80 § 1, i inne pisma w egzekucji z wierzytelności

z rachunku bankowego przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu

systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego.

Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie

niezbędnym do przywrócenia jego funkcjonowania zawiadomienie i inne pisma w egzekucji

z wierzytelności z rachunku bankowego doręcza się na piśmie.

Przepisy dotyczące egzekucji z rachunków bankowych i wierzytelności z rachunku bankowego

związanego z dokumentem stosuje się odpowiednio w egzekucji z rachunków prowadzonych

przez spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, z wyłączeniem przepisu art. 86b.

Przepisy dotyczące egzekucji z rachunków bankowych i wierzytelności z rachunku bankowego

związanego z dokumentem stosuje się odpowiednio w egzekucji z rachunków prowadzonych

przez spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe.

(uchylony)

§ 1.

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona

w art. 72-85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności

pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby

należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu

niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego

nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na

pokrycie należności.

§ 2.

Zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności

zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw,

robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia,

a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług.

§ 3.

Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny

1)

wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia

złożył oświadczenie dotyczące tego, czy

a)

uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego,

b)

przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności

lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania,

c)

- i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się sprawa o zajętą

wierzytelność;

2)

zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też rozporządzać

nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem;

3)

doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony,

a także odpis wniosku, o którym mowa w art. 90 § 1.

§ 1

Zajęcie wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa obejmuje także wierzytelności przyszłe, wynikające z nadpłaty lub zwrotu podatku

powstałych w ciągu roku od dnia dokonania zajęcia. Do zajęcia wierzytelności z tytułu

nadpłaty lub zwrotu podatku przepisu art. 89 § 3 pkt 1 nie stosuje się.

§ 2

Dłużnik zajętej wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku zawiadamia organ

egzekucyjny o braku swojej właściwości, jeżeli nie jest dłużnikiem wierzytelności.

§ 2a

W przypadku zbiegu egzekucji do wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku

dłużnik zajętej wierzytelności zawiadamia właściwe organy egzekucyjne o zbiegu egzekucji

jednocześnie z przekazaniem środków pieniężnych na pokrycie egzekwowanej należności

pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów

egzekucyjnych.

§ 2b

W przypadku zajęcia wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku w wysokości

nie wyższej niż 100 zł przez więcej niż jeden organ egzekucyjny nie stosuje się przepisów

art. 62-63a i art. 69 § 1. W takim przypadku dłużnik zajętej wierzytelności przekazuje

środki pieniężne na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu

niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych organowi

egzekucyjnemu, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia

tego pierwszeństwa - organowi egzekucyjnemu, który dokonał zajęcia na poczet należności

w wyższej kwocie.

§ 2c

Pozostałe po przekazaniu, o którym mowa w § 2b, środki pieniężne dłużnik zajętej wierzytelności

przekazuje organowi egzekucyjnemu, który jako kolejny dokonał zajęcia nadpłaty lub

zwrotu podatku, a w razie niemożności ustalenia kolejności - organowi, który dokonał

zajęcia na poczet należności w wyższej kwocie, aż do całkowitego rozliczenia wierzytelności

z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku.

§ 3.

Zawiadomienie o zajęciu i inne pisma w ramach egzekucji z nadpłaty lub zwrotu podatku

sporządza się i doręcza z użyciem środków komunikacji elektronicznej w sposób określony

w przepisach wydanych na podstawie art. 67 § 2c.

§ 1

Jeżeli organowi egzekucyjnemu jest wiadomo, że zajęta wierzytelność jest zabezpieczona

przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów,

składa on do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o zajęciu

wierzytelności lub o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów. Do wniosku organu

egzekucyjnego dołącza się odpowiednio dalszy tytuł wykonawczy albo kolejny tytuł wykonawczy.

§ 2.

Jeżeli zajęta wierzytelność należy się zobowiązanemu od organów będących jednocześnie

jednostkami budżetowymi lub samorządowymi zakładami budżetowymi albo od funduszy,

których są dysponentami, za dłużnika zajętej wierzytelności uważa się organ właściwy

do wydania polecenia wypłaty.

Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności uchyla się od przekazania zajętej kwoty organowi

egzekucyjnemu, mimo że wierzytelność została przez niego uznana i jest wymagalna,

stosuje się odpowiednio przepisy art. 71b.

W egzekucji z kwot będących przedmiotem krajowych przekazów pocztowych stosuje się

odpowiednio przepisy dotyczące egzekucji z innych wierzytelności pieniężnych. Za wierzyciela

zajętej wierzytelności uważa się w tym przypadku adresata przekazu, a za dłużnika

zajętej wierzytelności - placówkę pocztową w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, która obowiązana jest wypłacić kwotę przekazu adresatowi.

§ 1.

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów

o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów wartościowych

lub innym rachunku, oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego zobowiązanego przez

przesłanie do podmiotu prowadzącego te rachunki, zwanego dalej „prowadzącym rachunki”,

zawiadomienia o zajęciu praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku

pieniężnego zobowiązanego do wysokości dochodzonych należności, o których mowa w §

2.

§ 2.

Organ egzekucyjny wzywa prowadzącego rachunki, aby przekazał organowi egzekucyjnemu

z rachunku pieniężnego zobowiązanego środki do wysokości egzekwowanej należności wraz

z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi,

a jeżeli środki na rachunku pieniężnym nie są wystarczające do pokrycia

egzekwowanych kwot, aby dokonał na żądanie organu egzekucyjnego sprzedaży zajętych

instrumentów finansowych i uzyskaną ze sprzedaży kwotę wpłacił organowi egzekucyjnemu

albo zawiadomił ten organ w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przeszkodzie

w dokonaniu realizacji zajęcia, w tym również o nieprowadzeniu rachunku pieniężnego,

rachunku papierów wartościowych lub innego rachunku zobowiązanego.

§ 3.

Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego

jest dokonane z chwilą doręczenia prowadzącemu rachunki zawiadomienia o zajęciu tych

praw i obejmuje również prawa i wierzytelności, które nie zostały zapisane lub nie

znajdowały się na rachunkach zobowiązanego w chwili zajęcia.

§ 4.

Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego

jest skuteczne także wtedy, gdy zawiadomienie, o którym mowa w § 1, zawiera tylko

imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.

§ 5.

Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny

1)

zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego praw z instrumentów finansowych i wierzytelności

z rachunku pieniężnego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został

wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do prowadzącego rachunki o

zajęciu praw z instrumentów finansowych i wierzytelności z rachunku pieniężnego, jak

również zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętymi prawami rozporządzać;

2)

wzywa zobowiązanego, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym

mowa w pkt 1, poinformował organ egzekucyjny, w jakiej kolejności i po jakiej cenie

instrumenty finansowe mają być zbywane.

§ 6.

W przypadku, o którym mowa w § 5 pkt 2, organ egzekucyjny, stosownie do dyspozycji

zobowiązanego, wystawia zlecenie sprzedaży instrumentów finansowych będących przedmiotem

obrotu zorganizowanego w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi.

§ 7.

Jeżeli zobowiązany w wyznaczonym terminie nie wskazał ceny lub kolejności zbycia instrumentów

finansowych lub jeżeli w terminie 5 kolejnych dni transakcyjnych sprzedaż instrumentów

finansowych zgodnie z dyspozycją zobowiązanego nie dojdzie do skutku, organ egzekucyjny

wystawia zlecenie sprzedaży instrumentów finansowych po cenie umożliwiającej realizację

zlecenia w obrocie zorganizowanym.

§ 8.

Organ egzekucyjny ustala zakres i kolejność sprzedaży instrumentów finansowych na

podstawie notowań z dnia poprzedzającego dzień zlecenia ich sprzedaży w obrocie zorganizowanym.

§ 9.

W pierwszej kolejności sprzedaży podlegają instrumenty finansowe, których ceny w dniu

poprzedzającym dzień zlecenia sprzedaży zapewniały najwyższy dochód lub najniższą

stratę liczoną w stosunku do wartości nominalnej tych instrumentów.

§ 10.

Jeżeli w pierwszym dniu transakcyjnym po upływie okresu, o którym mowa w § 7, sprzedaż

instrumentów finansowych nie dojdzie do skutku lub uzyskana ze sprzedaży kwota nie

wystarcza na pokrycie dochodzonych należności, organ egzekucyjny zleca dokonanie sprzedaży

uzupełniających, stosując zasady określone w § 8 i 9.

§ 1.

Do zajęcia instrumentów finansowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych

lub innym rachunku, lecz niebędących przedmiotem obrotu zorganizowanego, stosuje się

odpowiednio przepisy art. 93 § 1, 3, 4 i § 5 pkt 1.

§ 2.

Po otrzymaniu zawiadomienia o zajęciu instrumentów finansowych, o których mowa w §

1, prowadzący rachunki niezwłocznie przesyła organowi egzekucyjnemu wyciąg z rachunków

zobowiązanego.

§ 3.

Sprzedaż instrumentów finansowych, o których mowa w § 1, następuje na rzecz osób fizycznych

w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału 2.

Prowadzący rachunki dokonuje zapisu instrumentów finansowych nabywcy na jego rachunku

na podstawie postanowienia, o którym mowa w art. 68b.

W przypadku dokonania przez prowadzącego rachunki wypłaty zobowiązanemu zajętych kwot

lub kwot uzyskanych ze sprzedaży zajętych praw z instrumentów finansowych albo wykonania

rozporządzeń zobowiązanego powodujących nieskuteczność prowadzonej egzekucji, stosuje

się odpowiednio przepis art. 71b.

(uchylony)

Przepisów niniejszego oddziału nie stosuje się do rachunku zbiorczego w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2020 r. poz. 89, 284, 288 i 568).

Zawiadomienia i inne dokumenty sporządzone w egzekucji z praw z instrumentów finansowych

zapisanych na rachunkach papierów wartościowych lub innych rachunkach oraz wierzytelności

z rachunków pieniężnych można przesyłać do prowadzącego rachunki przy wykorzystaniu

systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego,

jeżeli prowadzący rachunek korzysta z tego systemu.

§ 1.

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia papierów wartościowych niezapisanych na rachunku

papierów wartościowych przez odbiór dokumentu, którego posiadanie jest koniecznym

warunkiem wykonywania prawa z tych papierów. Przepisy art. 84 § 2-4 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Zajęte papiery wartościowe niezapisane na rachunku papierów wartościowych organ egzekucyjny

przekazuje do sprzedaży podmiotowi posiadającemu zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego

na podejmowanie czynności związanych z obrotem takimi papierami, a w przypadku jego

braku lub gdy sprzedaż w tym trybie wiązałaby się z poniesieniem zbyt dużych kosztów,

sprzedaje je w trybie określonym przepisami działu II rozdziału 6 oddziału 2.

§ 3.

Zlecając sprzedaż papierów wartościowych podmiotowi, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny

stosuje zasady określone w art. 93 § 8-9.

§ 4.

Jeżeli sprzedaż papierów wartościowych zobowiązanego następuje w trybie przepisów

działu II rozdziału 6 oddziału 2, a oszacowanie wartości zajętych papierów wartościowych

przez biegłego skarbowego wiązałoby się ze zbyt dużymi kosztami, organ egzekucyjny,

za zgodą zobowiązanego, przyjmuje cenę wywołania w wysokości ceny nominalnej papierów

wartościowych.

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze

akcjonariuszy i wierzytelności z tego prawa przez

1)

wpisanie ich do protokołu zajęcia albo

2)

przesłanie zawiadomienia o ich zajęciu do

a)

spółki prawa handlowego albo

b)

podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy.

Zawiadomienie, o którym mowa w art. 95a pkt 2 lit. a, zawiera wezwanie spółki prawa

handlowego, aby

1)

żadnych wierzytelności przypadających zobowiązanemu z tytułu zajętego prawa majątkowego

do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności

w terminie, kosztami upomnienia i kosztami egzekucyjnymi, nie uiszczała zobowiązanemu,

lecz należne kwoty przekazała organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności;

2)

zawiadomiła organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o

zajęciu

a)

który podmiot prowadzi dla spółki rejestr akcjonariuszy,

b)

o przeszkodzie w realizacji zajęcia prawa majątkowego i wierzytelności z tego prawa

w rejestrze akcjonariuszy.

Zawiadomienie, o którym mowa w art. 95a pkt 2 lit. b, zawiera wezwanie podmiotu prowadzącego

rejestr akcjonariuszy, aby

1)

dokonał wpisu w rejestrze akcjonariuszy zajęcia prawa majątkowego i wierzytelności

z tego prawa;

2)

zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o

a)

dacie wpisania zajęcia prawa majątkowego i wierzytelności z tego prawa w rejestrze

akcjonariuszy albo przeszkodzie do jego dokonania,

b)

liczbie lub wartości oraz rodzaju, serii i numerze albo odrębnym oznaczeniu, o którym

mowa w art. 55 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, prawa majątkowego i wierzytelnościach z tego prawa, jeżeli rejestr akcjonariuszy

zawiera takie dane.

Zajęcie prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze akcjonariuszy i wierzytelności

z tego prawa jest skuteczne z chwilą

1)

podpisania przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny protokołu, o którym mowa

w art. 95a pkt 1, albo

2)

doręczenia spółce prawa handlowego zawiadomienia, o którym mowa w art. 95a pkt 2 lit.

a, albo

3)

doręczenia podmiotowi prowadzącemu rejestr akcjonariuszy zawiadomienia, o którym mowa

w art. 95a pkt 2 lit. b.

Zajęcie jest skuteczne także wtedy, gdy zawiadomienie, o którym mowa w art. 95a pkt

2, zawiera tylko imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.

§ 1.

Organ egzekucyjny niezwłocznie po dokonaniu zajęcia prawa majątkowego zarejestrowanego

w rejestrze akcjonariuszy i wierzytelności z tego prawa

1)

doręcza zobowiązanemu odpis protokołu, o którym mowa w art. 95a pkt 1, albo zawiadomienia

o zajęciu, o którym mowa w art. 95a pkt 2;

2)

doręcza odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został uprzednio doręczony;

3)

zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętymi prawami.

§ 2.

Jeżeli zajęcia prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze akcjonariuszy i wierzytelności

z tego prawa dokonano na podstawie art. 95a pkt 1 i pkt 2 lit. a organ egzekucyjny

przesyła do podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy wniosek o dokonanie wpisu

w tym rejestrze zajęcia prawa majątkowego i wierzytelności z tego prawa oraz wzywa

ten podmiot, aby zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia

wezwania, o wartości, serii, numerze, rodzaju prawa majątkowego i wierzytelnościach

z tego prawa, jeżeli rejestr akcjonariuszy zawiera takie dane.

§ 1.

Jeżeli egzekucja z wierzytelności przysługujących zobowiązanemu z tytułu zajętego

prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze akcjonariuszy nie prowadzi do pełnego

pokrycia dochodzonej należności, sprzedaż zajętego prawa majątkowego zarejestrowanego

w rejestrze akcjonariuszy następuje w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału

2. Jeżeli oszacowanie wartości zajętego prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze

przez biegłego skarbowego wiązałoby się ze zbyt dużymi kosztami, organ egzekucyjny,

za zgodą zobowiązanego, przyjmuje cenę wywołania w wysokości ceny nominalnej tego

prawa majątkowego.

§ 2.

Zajęte prawo majątkowe zarejestrowane w rejestrze akcjonariuszy organ egzekucyjny

może przekazać do sprzedaży podmiotowi, który na podstawie odrębnych przepisów jest

uprawniony do dokonania sprzedaży tego prawa majątkowego.

§ 3.

Przekazanie do sprzedaży, o którym mowa w § 2, następuje po cenie oszacowania albo

cenie nominalnej tego prawa majątkowego.

Jednocześnie z zajęciem weksla organ egzekucyjny

1)

wzywa trasata, aby należnej od niego sumy wekslowej nie uiszczał prawnemu posiadaczowi

weksla, lecz należną sumę wpłacił w terminie wykupu weksla organowi egzekucyjnemu;

2)

zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętym wekslem ani też odebrać

od trasata sumy wekslowej.

§ 1.

Organ egzekucyjny może wykonywać wszelkie prawa zobowiązanego w zakresie realizacji

zajętego weksla.

§ 2.

Zobowiązany udziela organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień potrzebnych do dochodzenia

praw przeciwko trasatowi.

Organ egzekucyjny przedstawia weksel do zapłaty w trybie określonym w przepisach ustawy

- Prawo wekslowe lub sprzedaje w trybie określonym przepisami działu II rozdziału 6 oddziału 2.

§ 1.

Jeżeli egzekucja z weksla jest dokonywana w formie sprzedaży, organ egzekucyjny, z

zastrzeżeniem § 2, indosuje weksel na nabywcę. Dokonany przez organ egzekucyjny indos

wywiera skutki indosu wpisanego przez zobowiązanego.

§ 2.

Jeżeli na wekslu zostały umieszczone wyrazy „nie na zlecenie” lub inne zastrzeżenie

równoznaczne, organ egzekucyjny może przenieść weksel na nabywcę tylko w formie i

ze skutkami zwykłego przelewu.

(uchylony)

§ 1.

Jeżeli egzekucja z weksla w trybie określonym w art. 96c okaże się nieskuteczna, zajęcie

weksla staje się zajęciem wierzytelności zabezpieczonej wekslem.

§ 2.

Do wierzytelności, o której mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu II

rozdziału 5 oddziału 1.

§ 1.

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia

1)

autorskiego prawa majątkowego i praw pokrewnych,

2)

patentu,

3)

prawa ochronnego na wzór użytkowy,

4)

prawa z rejestracji wzoru zdobniczego,

5)

prawa z rejestracji znaku towarowego,

6)

prawa do używania znaku towarowego powszechnie znanego niezarejestrowanego,

7)

prawa z rejestracji topografii układu scalonego,

8)

prawa do projektu racjonalizatorskiego

oraz korzyści z tych praw, przez wpisanie ich do protokołu zajęcia i podpisanie protokołu

przez poborcę skarbowego, a także zobowiązanego lub świadków.

§ 2.

Zajęcie praw, o których mowa w § 1 pkt 2-5, 7 i 8, może również nastąpić przez przesłanie

do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej zawiadomienia o zajęciu prawa.

§ 3.

Zajęciu nie podlega

1)

autorskie prawo majątkowe służące twórcy za jego życia, z wyjątkiem wymagalnych wierzytelności;

2)

prawo do utworu nieopublikowanego, jeżeli spadkobiercy sprzeciwiają się egzekucji

z tego prawa i sprzeciw ten jest zgodny z ujawnioną wolą twórcy nierozpowszechniania

utworu;

3)

patent i prawo ochronne na wzór użytkowy o charakterze tajnym.

§ 4.

Zajęcie jest skuteczne z chwilą podpisania protokołu zajęcia przez osoby, o których

mowa w § 1, albo doręczenia Urzędowi Patentowemu Rzeczypospolitej Polskiej zawiadomienia

o zajęciu, jeżeli było wcześniejsze.

§ 5.

Organ egzekucyjny niezwłocznie po dokonaniu zajęcia

1)

doręcza zobowiązanemu protokół zajęcia;

2)

doręcza odpis tytułu wykonawczego, jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony;

3)

zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętymi prawami;

4)

przesyła do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o dokonanie we właściwym

rejestrze wpisu o zajęciu prawa, jeżeli przedmiotem zajęcia są prawa objęte tymi rejestrami.

§ 1.

Poborca skarbowy zamieszcza w protokole zajęcia opis zajętych praw i jeżeli jest to

możliwe - wartość szacunkową zajętych praw.

§ 2.

Jeżeli oszacowanie przez poborcę skarbowego wartości zajętych praw nie jest możliwe

lub zajęcie jest dokonane przez doręczenie Urzędowi Patentowemu Rzeczypospolitej Polskiej

zawiadomienia o zajęciu, organ egzekucyjny zwraca się do biegłego skarbowego o oszacowanie

wartości tych praw.

§ 3.

Na oszacowanie dokonane przez poborcę skarbowego zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia

do organu egzekucyjnego zarzutu - w terminie 7 dni od dnia zajęcia. W przypadku nieuwzględnienia

zarzutu zobowiązanego, organ egzekucyjny zwraca się do biegłego skarbowego o oznaczenie

wartości zajętych praw.

§ 4.

Sprzedaż zajętych praw następuje w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału

2.

§ 5.

(uchylony)

W egzekucji z wierzytelności z praw, o których mowa w art. 96g § 1, stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące egzekucji z innych wierzytelności pieniężnych.

§ 1.

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,

zwanej dalej „spółką”, oraz wierzytelności z tego prawa przez przesłanie do spółki

zawiadomienia o zajęciu udziału i wezwanie jej, aby żadnych należności przypadających

zobowiązanemu z tytułu zajętego udziału do wysokości egzekwowanej należności wraz

z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi

nie uiszczała zobowiązanemu, lecz należne kwoty przekazała organowi egzekucyjnemu

na pokrycie należności.

§ 2.

Zajęcie udziału oraz wierzytelności z tego prawa jest dokonane z chwilą doręczenia

spółce zawiadomienia, o którym mowa w § 1.

§ 3.

Organ egzekucyjny jednocześnie z przesłaniem spółce zawiadomienia o zajęciu

1)

kieruje do sądu rejestrowego wniosek o dokonanie w Krajowym Rejestrze Sądowym wpisu

o zajęciu udziału;

2)

zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu odebrać należności, o których mowa w § 1,

ani rozporządzać zajętym udziałem;

3)

doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony,

a także odpis wniosku, o którym mowa w pkt 1.

§ 1.

Jeżeli egzekucja z należności przysługujących zobowiązanemu z tytułu zajętego udziału

nie prowadzi do pełnego pokrycia dochodzonej należności, organ egzekucyjny występuje

do właściwego sądu rejestrowego o zarządzenie sprzedaży zajętego udziału.

§ 2.

Jeżeli sąd nie zarządzi sprzedaży zajętego udziału, pozostają w mocy dokonane czynności

egzekucyjne.

§ 3.

Jeżeli sąd zarządzi sprzedaż udziału, a umowa spółki

1)

nie zawiera ograniczeń zbycia udziału albo

2)

zawiera ograniczenia zbycia udziału, lecz spółka, w terminach i na zasadach określonych

w Kodeksie spółek handlowych, nie wystąpi o dokonanie oszacowania wartości zajętego udziału albo wystąpi o takie

oszacowanie, ale nie wskaże osoby, która nabędzie udział, albo osoba wskazana przez

spółkę nie wpłaci organowi egzekucyjnemu ustalonej ceny

- organ egzekucyjny sprzedaje zajęty udział, stosując odpowiednio przepisy rozdziału

6 oddziału 2, z zastrzeżeniem § 4.

§ 4.

Jeżeli sąd rejestrowy dokonał oszacowania wartości zajętego udziału, organ egzekucyjny

przyjmuje kwotę oszacowania jako cenę wywołania.

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia innych praw majątkowych niż określone w art. 89-96k,

przez

1)

odbiór dokumentu, jeżeli warunkiem wykonywania prawa majątkowego jest posiadanie dokumentu,

albo

2)

zawiadomienie dłużnika zobowiązanego, jeżeli zajęte prawo majątkowe jest tego rodzaju,

że jest oznaczony podmiot obciążony względem zobowiązanego.

W egzekucji z pozostałych praw majątkowych stosuje się odpowiednio przepisy działu

II rozdziału 5 oddziału 1, z tym że w przypadku sprzedaży stosuje się przepisy dotyczące

sprzedaży ruchomości.

§ 1

Do egzekucji z ruchomości zobowiązanego organ egzekucyjny przystępuje przez ich zajęcie.

§ 2.

Zajęciu podlegają ruchomości zobowiązanego, znajdujące się zarówno w jego władaniu,

jak i we władaniu innej osoby, jeżeli nie zostały wyłączone spod egzekucji lub od

niej zwolnione.

§ 3.

Ruchomości przysłane jako krajowe przesyłki pocztowe pod adresem zobowiązanego podlegają

zajęciu w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe obowiązanej do doręczenia tych przesyłek. Zajęcie tych ruchomości jest równoznaczne

z ich doręczeniem adresatowi. Poborca skarbowy dokonuje otwarcia zajętej przesyłki

pocztowej w obecności przedstawiciela placówki pocztowej.

§ 4

Egzekucję z ułamkowej części ruchomości stanowiącej współwłasność zobowiązanego prowadzi

się w sposób przewidziany dla egzekucji z ruchomości, lecz sprzedaży podlega wyłącznie

udział zobowiązanego we współwłasności.

§ 4a

Organ egzekucyjny może sprzedać ruchomość, której współwłaścicielem jest zobowiązany,

jeżeli pozostali współwłaściciele wyrażą zgodę na jej sprzedaż. Organ egzekucyjny

przekazuje pozostałym współwłaścicielom środki pieniężne odpowiadające ich udziałom

we współwłasności sprzedanej ruchomości.

§ 4b.

Innym współwłaścicielom lub każdemu z nich przysługuje prawo nabycia zajętego udziału

zobowiązanego po cenie oszacowania tego udziału. Jeżeli zamiar nabycia zajętego udziału

zgłosi więcej niż jeden współwłaściciel, organ egzekucyjny sprzedaje udział temu współwłaścicielowi,

który zaoferował najwyższą cenę.

§ 5.

Nie podlegają zajęciu ruchomości o wartości ponad kwotę potrzebną do zaspokojenia

egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie

i kosztami egzekucyjnymi, jeżeli zobowiązany posiada inną podlegającą egzekucji ruchomość

o wartości wystarczającej na zaspokojenie tych należności, a sprzedaż egzekucyjna

tej ruchomości nie nastręcza trudności.

§ 1

Zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu zajęcia i podpisanie

protokołu przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny. Protokół podpisuje także

zobowiązany, jeżeli jest obecny przy zajęciu, lub świadkowie.

§ 1a

Jeżeli z ewidencji prowadzonej przez zobowiązanego, urzędowego rejestru ruchomości

lub rejestru zastawów wynika, że zobowiązany jest właścicielem ruchomości, organ egzekucyjny

może zająć taką ruchomość. Do zajęcia takiej ruchomości przepisów § 1 zdanie drugie,

§ 3 oraz art. 99 § 1 zdanie drugie nie stosuje się.

§ 1b

Organ egzekucyjny może wezwać zobowiązanego do okazania ruchomości zajętej w sposób,

o którym mowa w § 1a, lub wskazania miejsca jej przechowywania w terminie wyznaczonym

przez ten organ, nie krótszym niż 3 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem nałożenia

kary pieniężnej, o której mowa w art. 168d § 1.

§ 2.

Zobowiązanemu doręcza się odpis protokołu zajęcia, a także odpis tytułu wykonawczego,

jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony.

§ 3

Pracownik obsługujący organ egzekucyjny umieszcza na zajętej ruchomości, jeżeli jest

to możliwe lub nie powoduje nieproporcjonalnych trudności, znak ujawniający na zewnątrz

jej zajęcie. Usunięcie, zniszczenie lub brak znaku ujawniającego na zewnątrz zajęcie

ruchomości nie narusza zajęcia ruchomości.

§ 4.

W przypadku zajęcia środka transportu podlegającego rejestracji na podstawie odrębnych

przepisów, organ egzekucyjny niezwłocznie zawiadamia właściwy organ prowadzący rejestrację

o dokonanym zajęciu.

Do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z ruchomości, jeżeli nie

jest to sprzeczne z przepisami o ochronie zwierząt.

§ 1

Pracownik obsługujący organ egzekucyjny zamieszcza w protokole zajęcia opis zajętej

ruchomości według cech jej właściwych, a ponadto, jeżeli jest to możliwe, oznacza

jej wartość szacunkową. Przy sporządzaniu protokołu zajęcia zobowiązanemu przysługuje

prawo przedstawienia rachunków i innych dowodów dla oznaczenia wartości szacunkowej

zajętej ruchomości.

§ 1a

Organ egzekucyjny może sporządzić w terminie 30 dni od dnia zajęcia ruchomości protokół

uzupełniający w zakresie

1)

opisu ruchomości według cech jej właściwych - w przypadku niezgodności w protokole

zajęcia ruchomości opisu zajętej ruchomości z jej rzeczywistym stanem;

2)

oznaczenia wartości szacunkowej ruchomości - w przypadku jej nieoznaczenia w protokole

zajęcia.

§ 1b

Do protokołu uzupełniającego przepisy art. 53 § 1 pkt 5, art. 67 § 2 pkt 1 i 9, art.

98 § 2 oraz art. 99 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2

Zobowiązanemu przysługuje w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpowiednio odpisu protokołu

zajęcia ruchomości lub odpisu protokołu uzupełniającego prawo wniesienia do organu

egzekucyjnego skargi na oszacowanie dokonane przez pracownika obsługującego organ

egzekucyjny. W takim przypadku organ egzekucyjny wzywa biegłego skarbowego do oszacowania

wartości zajętej ruchomości.

§ 3

Oszacowania wartości zajętych

1)

kosztowności,

2)

ruchomości o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej

- dokonuje biegły skarbowy.

§ 3a

Kosztowność nie może być oszacowana poniżej wartości kruszcu lub materiału, z którego

została wytworzona.

§ 4.

Organ egzekucyjny może wezwać biegłego skarbowego dla oszacowania wartości innych

zajętych ruchomości, jeżeli uzna to za potrzebne. Organ egzekucyjny może również w