Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw (DU_2020_1423) | PL

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2206) wprowadza się następujące zmiany

1)

w odnośniku nr 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dyrektywę 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącą

delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. Urz. WE L 18 z 21.01.1997,

str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 173 z 09.07.2018, str. 16 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 431);

”

;

2)

w art. 3 pkt 3-5 otrzymują brzmienie

„

3)

państwo członkowskie - państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz państwo, które

przyjęło, w drodze umowy z Unią Europejską, zobowiązanie do implementacji do krajowego

porządku prawnego dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia

1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. Urz. WE

L 18 z 21.01.1997, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 173 z 09.07.2018, str. 16 - Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 431) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE

z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania

pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniającej rozporządzenie (UE) nr 1024/2012

w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji

na rynku wewnętrznym („rozporządzenie w sprawie IMI”)

(Dz. Urz. UE L 159 z 28.05.2014, str. 11);

4)

pracodawca delegujący pracownika na terytorium RP - pracodawcę mającego siedzibę oraz

prowadzącego znaczną działalność gospodarczą w innym państwie członkowskim

a)

z którego terytorium kieruje tymczasowo pracownika do pracy na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

-

w związku z realizacją umowy zawartej przez tego pracodawcę z podmiotem prowadzącym

działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

-

w oddziale lub przedsiębiorstwie należącym do grupy przedsiębiorstw, do której należy

ten pracodawca, prowadzącym działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

-

jako podmiot będący agencją pracy tymczasowej albo agencją wynajmującą personel, który

skierował do pracodawcy użytkownika osobę pozostającą pracownikiem tego podmiotu przez

cały okres skierowania,

b)

będącego podmiotem, który jako agencja pracy tymczasowej albo agencja wynajmująca

personel skierował do pracodawcy użytkownika osobę pozostającą pracownikiem tego podmiotu

przez cały okres skierowania, w przypadku gdy pracodawca użytkownik na terytorium

tego samego lub innego państwa członkowskiego następnie kieruje tymczasowo tego pracownika

do pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

pracodawca delegujący pracownika z terytorium RP - pracodawcę mającego siedzibę, a

w przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą - stałe miejsce wykonywania

takiej działalności, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

a)

kierującego tymczasowo pracownika w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego, do

którego jest delegowany, do pracy na terytorium tego państwa

-

w związku z realizacją umowy zawartej przez tego pracodawcę z podmiotem prowadzącym

działalność na terytorium innego państwa członkowskiego,

-

w oddziale lub przedsiębiorstwie należącym do grupy przedsiębiorstw, do której należy

ten pracodawca, prowadzącym działalność na terytorium tego państwa członkowskiego,

-

jako agencja pracy tymczasowej,

b)

będącego agencją pracy tymczasowej, w przypadku gdy taka agencja kieruje pracownika

do pracodawcy użytkownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa

członkowskiego, który następnie kieruje tymczasowo tego pracownika do pracy na terytorium

innego państwa członkowskiego;

”

;

3)

w art. 4

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pracodawca delegujący pracownika na terytorium RP zapewnia takiemu pracownikowi, do

upływu okresu 12 miesięcy delegowania, warunki zatrudnienia nie mniej korzystne niż

wynikające z przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1320), zwanej dalej „Kodeksem pracy”, oraz innych przepisów regulujących prawa i obowiązki

pracowników.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wynagrodzenia za pracę;

”

,

-

uchyla się pkt 4,

-

w pkt 8 wyrazy „ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy” zastępuje się wyrazami „Kodeksu pracy”,

-

uchyla się pkt 9,

-

dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową z miejsca pracy na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, do którego pracownik został delegowany, do innego miejsca

pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

”

,

c)

dodaje się ust. 3-6 w brzmieniu

„

3.

Ustalając wynagrodzenie za pracę, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, bierze się pod uwagę

wszystkie obowiązkowe składniki wynagrodzenia wynikające z przepisów, o których mowa

w ust. 1, w tym dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych.

4.

Przy porównywaniu wynagrodzenia wypłacanego pracownikowi delegowanemu i wynagrodzenia

za pracę, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, porównuje się całkowite kwoty wynagrodzenia

brutto, a nie poszczególne składniki wynagrodzeń.

5.

Do wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, wlicza się dodatek z tytułu

delegowania w części, która nie stanowi zwrotu wydatków faktycznie poniesionych w

związku z delegowaniem, takich jak koszty podróży, wyżywienia i zakwaterowania. W

przypadku gdy prawo właściwe dla stosunku pracy pracownika delegowanego na terytorium

RP nie określa części dodatku z tytułu delegowania, która stanowi zwrot wydatków faktycznie

poniesionych w związku z delegowaniem, cały dodatek uznaje się za zwrot tych wydatków.

6.

Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się do pracodawcy, o którym mowa w art. 3 pkt 4 lit.

a tiret trzecie i lit. b.

”

;

4)

po art. 4 dodaje się art. 4a-4d w brzmieniu

„

Art. 4a.

1.

Pracodawca delegujący pracownika na terytorium RP zapewnia takiemu pracownikowi warunki

zatrudnienia określone w art. 4 ust. 1 i 2 przez okres dłuższy niż 12 miesięcy, nieprzekraczający

jednak 18 miesięcy od dnia rozpoczęcia świadczenia usługi, pod warunkiem złożenia

Państwowej Inspekcji Pracy umotywowanego powiadomienia, nie później niż do upływu

okresu 12 miesięcy tego delegowania.

2.

Umotywowane powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej

1)

dane identyfikacyjne pracodawcy, o których mowa w art. 24 ust. 3 pkt 1;

2)

datę, w której upływa okres 12 miesięcy delegowania;

3)

dane pracownika delegowanego na terytorium RP, wobec którego mają być stosowane warunki

zatrudnienia określone w art. 4 ust. 1 i 2, obejmujące jego imię i nazwisko, datę

urodzenia oraz obywatelstwo;

4)

adres miejsca pracy pracownika delegowanego na terytorium RP, o którym mowa w pkt

3;

5)

umotywowanie potrzeby świadczenia usługi po upływie okresu 12 miesięcy delegowania.

3.

Umotywowane powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, składa się w języku polskim lub

w języku angielskim w formie pisemnej, w postaci papierowej albo elektronicznej, w

tym za pośrednictwem Punktu Informacji dla Przedsiębiorcy, o którym mowa w dziale III ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności

Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1291, 1495 i 1649).

Art. 4b.

1.

W przypadku gdy okres delegowania pracownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przekracza 12 miesięcy, a w przypadku złożenia Państwowej Inspekcji Pracy umotywowanego

powiadomienia, o którym mowa w art. 4a ust. 1, przekracza 18 miesięcy, pracodawca

delegujący pracownika na terytorium RP zapewnia takiemu pracownikowi, oprócz warunków

zatrudnienia określonych w art. 4 ust. 1 i 2, także inne warunki zatrudnienia nie

mniej korzystne niż wynikające z przepisów Kodeksu pracy oraz innych przepisów regulujących prawa i obowiązki pracowników.

2.

Warunki zatrudnienia, o których mowa w ust. 1, nie obejmują

1)

zasad i trybu

a)

zawierania i rozwiązywania umów o pracę,

b)

stosowania klauzul o zakazie konkurencji;

2)

pracowniczych programów emerytalnych oraz pracowniczych planów kapitałowych.

Art. 4c.

1.

Przy obliczaniu okresów delegowania, o których mowa w art. 4 ust. 1, art. 4a ust.

1 i art. 4b ust. 1, sumuje się okres delegowania wszystkich pracowników delegowanych

na terytorium RP kolejno przez danego pracodawcę delegującego pracownika na terytorium

RP do wykonywania tego samego zadania w tym samym miejscu.

2.

Dokonując oceny, czy dochodzi do wykonywania tego samego zadania w tym samym miejscu,

bierze się pod uwagę w szczególności tożsamość świadczonej usługi, wykonywaną pracę

oraz adres albo adresy miejsca jej wykonywania.

Art. 4d.

1.

Pracodawca, o którym mowa w art. 3 pkt 4 lit. a tiret trzecie i lit. b, zapewnia pracownikowi

delegowanemu na terytorium RP - w okresie wykonywania przez niego pracy na rzecz pracodawcy

użytkownika, do którego został skierowany - warunki pracy i inne warunki zatrudnienia

nie mniej korzystne niż przysługujące pracownikom tymczasowym zgodnie z przepisami

o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

2.

Warunki pracy i inne warunki zatrudnienia, o których mowa w ust. 1, mogą wynikać z

przepisów, o których mowa w art. 4 ust. 1, a także z postanowień układów zbiorowych

pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających

prawa i obowiązki stron stosunku pracy, o których mowa w art. 9 Kodeksu pracy.

3.

Pracodawca, o którym mowa w art. 3 pkt 4 lit. a tiret trzecie i lit. b, zapewnia pracownikowi

delegowanemu na terytorium RP także warunki zakwaterowania, jeżeli są one zapewniane

pracownikom znajdującym się z dala od ich normalnego miejsca pracy na podstawie postanowień

układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów

i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy, o których mowa w

art. 9 Kodeksu pracy.

”

;

5)

w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do pracownika delegowanego na terytorium RP nie stosuje się warunków zatrudnienia

dotyczących wymiaru urlopu wypoczynkowego oraz wynagrodzenia za pracę, jeżeli zgodnie

z posiadanymi kwalifikacjami wykonuje on na danym stanowisku - przez okres nie dłuższy

niż 8 dni w ciągu roku, poczynając od dnia rozpoczęcia pracy na danym stanowisku -

wstępne prace montażowe lub instalacyjne przewidziane w umowie zawartej przez pracodawcę

delegującego pracownika na terytorium RP z podmiotem prowadzącym działalność na tym

terytorium, których wykonanie jest niezbędne do korzystania z dostarczonych wyrobów.

”

;

6)

w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wykonawca powierzający wykonanie prac określonych w art. 5 ust. 2 pracodawcy delegującemu

pracownika na terytorium RP ponosi wobec pracownika delegowanego na terytorium RP

odpowiedzialność solidarną z tym pracodawcą za jego zobowiązania powstałe w trakcie

wykonywania tych prac z tytułu zaległego wynagrodzenia za każdy miesiąc do wysokości

minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w przepisach o minimalnym wynagrodzeniu

za pracę, oraz wynagrodzenia i dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych.

”

;

7)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

W przypadku dochowania należytej staranności przez wykonawcę, o którym mowa w art.

7 ust. 1, polegającej na przekazaniu pracodawcy delegującemu pracownika na terytorium

RP pisemnej informacji o warunkach zatrudnienia, o których mowa w art. 4 ust. 2 lub

art. 4b albo art. 4d, oraz odebraniu od niego potwierdzenia złożenia oświadczenia,

o którym mowa w art. 24 ust. 3, wykonawca ten nie ponosi odpowiedzialności solidarnej.

2.

Przekazanie pisemnej informacji, o której mowa w ust. 1, może nastąpić przez pisemne

wskazanie strony internetowej, o której mowa w art. 13 ust. 1 − w zakresie informacji

o warunkach zatrudnienia zamieszczonych na tej stronie, zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt

1 albo 1a. W przypadku wskazania strony internetowej w zakresie informacji, o której

mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1a, wykonawca przekazuje pracodawcy, o którym mowa w art.

3 pkt 4 lit. a tiret trzecie, dodatkowo pisemną informację o warunkach zatrudnienia,

o których mowa w art. 4d ust. 2 i 3, wynikających z postanowień układów zbiorowych

pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających

prawa i obowiązki stron stosunku pracy, o których mowa w art. 9 Kodeksu pracy.

”

;

8)

w art. 9

a)

w ust. 2

− pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

udzielanie, na wniosek zainteresowanego, informacji o warunkach zatrudnienia, o których

mowa w art. 4 ust. 2 lub art. 4b, oraz o zakresie ich stosowania do pracownika delegowanego

na terytorium RP;

”

,

− po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

udzielanie, na wniosek zainteresowanego, informacji o warunkach zatrudnienia, o których

mowa w art. 4d, oraz o zakresie ich stosowania do pracownika delegowanego na terytorium

RP, z wyjątkiem warunków zatrudnienia oraz warunków zakwaterowania określonych w postanowieniach

układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów

i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy, o których mowa w

art. 9 Kodeksu pracy;

”

,

− po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

przyjmowanie umotywowanego powiadomienia, o którym mowa w art. 4a;

”

,

− w pkt 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

współpraca z właściwymi organami innych państw członkowskich dotycząca delegowania

pracowników oraz zwalczania nadużyć lub reagowania na przypadki nielegalnej działalności

związanych z delegowaniem pracowników, polegająca w szczególności na

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Państwowa Inspekcja Pracy informuje Komisję Europejską o każdym przypadku powtarzających

się opóźnień w udzielaniu informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c, dotyczących

delegowania pracowników na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności za

pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym, o którym mowa w ust.

3.

”

;

9)

w art. 12

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Państwowa Inspekcja Pracy ma prawo występować do podmiotów, o których mowa w ust.

1 i 2, z żądaniem albo z wnioskiem o udzielenie niezbędnych informacji dotyczących

delegowania pracownika z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, także w przypadku podejrzenia

naruszenia przepisów państwa członkowskiego, do którego skierowany został pracownik

delegowany z terytorium RP.

”

,

b)

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wnioski, o których mowa w ust. 2 i 2a, kierowane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

zawierają

”

;

10)

w art. 13

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

warunków zatrudnienia, o których mowa w art. 4 ust. 2 i art. 4b, ze wskazaniem, w

zakresie wynagrodzenia za pracę, wszystkich obowiązkowych składników takiego wynagrodzenia,

oraz zakresu ich stosowania do pracownika delegowanego na terytorium RP;

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

warunków zatrudnienia, o których mowa w art. 4d, z wyjątkiem warunków zatrudnienia

oraz warunków zakwaterowania określonych w postanowieniach układów zbiorowych pracy

i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających

prawa i obowiązki stron stosunku pracy, o których mowa w art. 9 Kodeksu pracy;

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Strona internetowa, o której mowa w ust. 1, jest prowadzona w sposób zapewniający

przejrzystość i dokładność zawartych na niej informacji oraz aktualizowana bez zbędnej

zwłoki.

”

;

11)

w art. 14 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

W przypadku gdy w wyniku całościowej oceny przeprowadzonej na podstawie ust. 1-5 zostanie

ustalone, że w sposób niedozwolony stworzono pozory delegowania, stosuje się prawo

właściwe, jednak nie może to prowadzić do objęcia pracownika warunkami zatrudnienia

mniej korzystnymi niż te, które mają zastosowanie do pracowników delegowanych na terytorium

RP.

”

;

12)

w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Państwowa Inspekcja Pracy kontroluje warunki zatrudnienia pracowników delegowanych

na terytorium RP, o których mowa w art. 4 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 5, art. 4b

oraz art. 4d, spełnienie przez pracodawcę delegującego pracownika na terytorium RP

obowiązków, o których mowa w art. 24 ust. 3-5 oraz art. 25, a także spełnienie przez

pracodawcę użytkownika obowiązków, o których mowa w rozdziale 5a.

”

;

13)

w art. 24 w ust. 5 wyrazy „o których mowa w ust. 3 pkt 1, 6 i 7 oraz ust. 4” zastępuje się wyrazami „o których mowa w ust. 3 i 4”;

14)

w art. 25 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

dokumentów określających wysokość wynagrodzenia pracownika delegowanego na terytorium

RP, na podstawie których składniki wynagrodzenia są łatwo identyfikowalne zgodnie

z właściwym prawem, wraz z wysokością dokonanych odliczeń zgodnie z właściwym prawem

oraz dowodów wypłaty pracownikowi wynagrodzenia lub ich kopii.

”

;

15)

po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu

„

Rozdział 5a

Obowiązki pracodawcy użytkownika, do którego skierowany został do pracy pracownik

z innego państwa członkowskiego lub który kieruje pracownika do pracy w innym państwie

członkowskim

Art. 25a.

Pracodawca użytkownik przekazuje pracodawcy, o którym mowa w art. 3 pkt 4 lit. a tiret

trzecie, pisemną informację o stronie internetowej, o której mowa w art. 13 ust. 1,

w zakresie informacji zamieszczonych na tej stronie, zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt

1a, oraz pisemną informację o warunkach zatrudnienia, o których mowa w art. 4d ust.

2 i 3, wynikających z postanowień układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie

porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron

stosunku pracy, o których mowa w art. 9 Kodeksu pracy.

Art. 25b.

1.

Pracodawca użytkownik w rozumieniu przepisów o zatrudnianiu pracowników tymczasowych,

do którego został skierowany pracownik przez pracodawcę, o którym mowa w art. 3 pkt

5 lit. b, informuje tego pracodawcę o zamiarze skierowania tego pracownika do pracy

w innym państwie członkowskim - co najmniej 15 dni roboczych przed planowanym skierowaniem.

2.

Pracodawca użytkownik informuje podmiot, który jako agencja pracy tymczasowej albo

agencja wynajmująca personel, skierował do tego pracodawcy osobę pozostającą pracownikiem

tego podmiotu przez cały okres skierowania i który ma siedzibę oraz prowadzi znaczną

działalność gospodarczą w innym państwie członkowskim, o zamiarze skierowania tego

pracownika do pracy w innym państwie członkowskim - co najmniej 15 dni roboczych przed

planowanym skierowaniem.

”

;

16)

po art. 28 dodaje się art. 28a i art. 28b w brzmieniu

„

Art. 28a.

Kto, będąc pracodawcą użytkownikiem nie przekazuje pracodawcy, o którym mowa w art.

3 pkt 4 lit. a tiret trzecie, informacji, o których mowa w art. 25a, podlega karze

grzywny od 1000 do 30 000 zł.

Art. 28b.

1.

Kto, będąc pracodawcą użytkownikiem w rozumieniu przepisów o zatrudnianiu pracowników

tymczasowych, do którego został skierowany pracownik przez pracodawcę, o którym mowa

w art. 3 pkt 5 lit. b, nie informuje w terminie tego pracodawcy o zamiarze skierowania

tego pracownika do pracy w innym państwie członkowskim, zgodnie z art. 25b ust. 1,

podlega karze grzywny od 1000 do 30 000 zł. 2. Tej samej karze podlega pracodawca

użytkownik, który nie informuje podmiotu, który jako agencja pracy tymczasowej albo

agencja wynajmująca personel, skierował do tego pracodawcy osobę pozostającą pracownikiem

tego podmiotu przez cały okres skierowania i który ma siedzibę oraz prowadzi znaczną

działalność gospodarczą w innym państwie członkowskim, o zamiarze skierowania pracownika

do pracy w innym państwie członkowskim, zgodnie z art. 25b ust. 2.

”

;

17)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 27-28b, następuje w trybie przepisów

ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2020 r. poz. 729 i 956).

”

.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1325) w art. 299 w § 3 po pkt 15 dodaje się pkt 15a w brzmieniu: „15a) organom Państwowej

Inspekcji Pracy - w zakresie niezbędnym do realizacji jej zadań ustawowych, o których

mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, 3, 4, 9a, 14, 14b, 15, 15b-15d ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r.

o Państwowej Inspekcji Pracy

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1251);”.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2020 r. poz. 729 i 956) w art. 17 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

W sprawach o wykroczenia przeciwko prawom pracownika określonych w Kodeksie pracy, w sprawach o wykroczenia określonych w art. 27-27b ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1563), w sprawach o wykroczenia określonych w art. 119-123 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1409), w sprawach o wykroczenia określonych w art. 27-28b ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia

usług

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2206 oraz z 2020 r. poz. 1423), w sprawach o wykroczenie określone w art. 8e ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2177 oraz z 2019 r. poz. 1564), w sprawach o wykroczenia określonych w art. 10 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta

oraz w niektóre inne dni

(Dz. U. z 2019 r. poz. 466), a także w sprawach o inne wykroczenia związane z wykonywaniem pracy zarobkowej,

jeżeli ustawa tak stanowi, oskarżycielem publicznym jest inspektor pracy.

”

.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych

nimi sytuacji kryzysowych

(Dz. U. poz. 374, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, oraz w okresie 3

miesięcy po ich odwołaniu, w celu przeciwdziałania COVID-19 pracodawca może polecić

pracownikowi wykonywanie, przez czas oznaczony, pracy określonej w umowie o pracę,

poza miejscem jej stałego wykonywania (praca zdalna).”;

2)

po art. 4e dodaje się art. 4f w brzmieniu

„

Art. 4f.

1.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii pracodawca

prowadzący jednostkę organizacyjną pomocy społecznej świadczącą usługi całodobowo,

o której mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w celu zapewnienia bezpieczeństwa osobom korzystającym z usług tych jednostek, ciągłości

opieki i funkcjonowania, może po uzyskaniu uprzedniej zgody pracowników, na czas określony

1) zmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników; 2) polecić pracownikom świadczenie

pracy w godzinach nadliczbowych w niezbędnym wymiarze;

3)

polecić pracownikom realizowanie prawa do odpoczynku w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę

bez możliwości jego opuszczania;

4)

zawiesić stosowanie przepisu art. 133 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, przy zachowaniu w każdej dobie nieprzerwanego odpoczynku dobowego, o którym mowa

w art. 132 § 1 tej ustawy.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3, pracodawca jest obowiązany zapewnić

pracownikowi zakwaterowanie i wyżywienie niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb

bytowych pracownika poza godzinami świadczenia pracy. Wartość świadczeń polegających

na zakwaterowaniu i wyżywieniu nie podlega wliczeniu do podstawy wymiaru składek na

ubezpieczenia społeczne oraz nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym od osób fizycznych.

3.

Przy ustalaniu warunków pracy na zasadach określonych w ust. 1 nie stosuje się art. 42 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

”

;

3)

w art. 15ga dodaje się ust. 15 w brzmieniu

„

15.

Dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy może udzielić dofinansowania, o którym mowa w

ust. 1, w stosunku do przedsiębiorców, zgodnie z zasadami udzielania pomocy de minimis,

określonymi we właściwych przepisach prawa Unii Europejskiej, dotyczących pomocy de

minimis.

”

;

4)

w art. 15gg dodaje się ust. 28 w brzmieniu

„

28.

Do zadań dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy należy w szczególności wydawanie decyzji

administracyjnych o

1)

odmowie przyznania świadczeń, o których mowa w ust. 1 lub środków, o których mowa

w ust. 2;

2)

obowiązku zwrotu świadczenia w przypadkach, o których mowa w ust. 23.

”

;

5)

po art. 15zze

„

Art. 15zze

1.

Powiatowy urząd pracy może pozyskiwać z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przy wykorzystaniu

systemów teleinformatycznych prowadzonych przez ministra właściwego do spraw pracy,

w postaci elektronicznej, dane zgromadzone na koncie płatnika składek lub koncie ubezpieczonego,

o których mowa w art. 50 ust. 14-16 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w celu ustalenia okoliczności, o których mowa w art. 15zzb ust. 8, ust. 10 pkt 3,

5 i 6 oraz ust. 12, art. 15zzc ust. 6, ust. 8 pkt 3 i ust. 10, art. 15zze ust. 7,

ust. 9 pkt 2-4 i ust. 11 oraz art. 15zee

2.

Wojewódzki urząd pracy może pozyskiwać z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przy wykorzystaniu

systemów teleinformatycznych prowadzonych przez ministra właściwego do spraw pracy,

w postaci elektronicznej, dane zgromadzone na koncie płatnika składek lub koncie ubezpieczonego,

o których mowa w art. 50 ust. 14-16 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w celu ustalenia lub weryfikacji okoliczności, o których mowa w art. 15g ust. 2-4,

7, 10 i 16-18, art. 15ga ust. 1-3, 5 i 6 i ust. 9 pkt 2 i 3 oraz art. 15gg.

3.

Publiczne służby zatrudnienia w celu realizacji zadań ustawowych mogą pozyskiwać w

postaci elektronicznej, w sposób automatyczny, przy wykorzystaniu systemów teleinformatycznych

prowadzonych przez ministra właściwego do spraw pracy, informacje przetwarzane w Krajowym

Rejestrze Sądowym, w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej

oraz w Powszechnym Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności.

”

;

6)

w art. 31a dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw pracy - dysponent Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

może przekazać wojewódzkim urzędom pracy środki na finansowanie kosztów obsługi realizacji

rozwiązań przewidzianych dla podmiotów, o których mowa w art. 15g ust. 1 i 2, art.

15ga ust. 1 i 5 oraz art. 15gg ust. 1 i 2, w wysokości maksymalnie do 0,5% kwoty przekazanej

przez dysponenta Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na realizację tych

zadań.

5.

Do przekazania środków na koszty obsługi, o których mowa w ust. 4, postanowienia art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w

razie niewypłacalności pracodawcy

(Dz. U. z 2020 r. poz. 7) w zakresie środków, o których mowa w art. 31 ust. 3 tej ustawy, stosuje się odpowiednio.

”

;

7)

w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przepisy art. 4-4d, art. 5, art. 6 ust. 1, art. 7b, art. 7d, art. 8, art. 10-11c,

art. 12 i art. 12b, art. 13 i art. 14-14b i art. 14h tracą moc po upływie 180 dni

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

”

.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 4a Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Pracodawca delegujący pracownika na terytorium RP zapewnia takiemu pracownikowi warunki

zatrudnienia określone w art. 4 ust. 1 i 2 przez okres dłuższy niż 12 miesięcy, nieprzekraczający

jednak 18 miesięcy od dnia rozpoczęcia świadczenia usługi, pod warunkiem złożenia

Państwowej Inspekcji Pracy umotywowanego powiadomienia, nie później niż do upływu

okresu 12 miesięcy tego delegowania.

2.

Umotywowane powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej

1)

dane identyfikacyjne pracodawcy, o których mowa w art. 24 ust. 3 pkt 1;

2)

datę, w której upływa okres 12 miesięcy delegowania;

3)

dane pracownika delegowanego na terytorium RP, wobec którego mają być stosowane warunki

zatrudnienia określone w art. 4 ust. 1 i 2, obejmujące jego imię i nazwisko, datę

urodzenia oraz obywatelstwo;

4)

adres miejsca pracy pracownika delegowanego na terytorium RP, o którym mowa w pkt

3;

5)

umotywowanie potrzeby świadczenia usługi po upływie okresu 12 miesięcy delegowania.

3.

Umotywowane powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, składa się w języku polskim lub

w języku angielskim w formie pisemnej, w postaci papierowej albo elektronicznej, w

tym za pośrednictwem Punktu Informacji dla Przedsiębiorcy, o którym mowa w dziale III ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności

Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1291, 1495 i 1649).

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 4b Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

W przypadku gdy okres delegowania pracownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przekracza 12 miesięcy, a w przypadku złożenia Państwowej Inspekcji Pracy umotywowanego

powiadomienia, o którym mowa w art. 4a ust. 1, przekracza 18 miesięcy, pracodawca

delegujący pracownika na terytorium RP zapewnia takiemu pracownikowi, oprócz warunków

zatrudnienia określonych w art. 4 ust. 1 i 2, także inne warunki zatrudnienia nie

mniej korzystne niż wynikające z przepisów Kodeksu pracy oraz innych przepisów regulujących prawa i obowiązki pracowników.

2.

Warunki zatrudnienia, o których mowa w ust. 1, nie obejmują

1)

zasad i trybu

a)

zawierania i rozwiązywania umów o pracę,

b)

stosowania klauzul o zakazie konkurencji;

2)

pracowniczych programów emerytalnych oraz pracowniczych planów kapitałowych.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 4c Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Przy obliczaniu okresów delegowania, o których mowa w art. 4 ust. 1, art. 4a ust.

1 i art. 4b ust. 1, sumuje się okres delegowania wszystkich pracowników delegowanych

na terytorium RP kolejno przez danego pracodawcę delegującego pracownika na terytorium

RP do wykonywania tego samego zadania w tym samym miejscu.

2.

Dokonując oceny, czy dochodzi do wykonywania tego samego zadania w tym samym miejscu,

bierze się pod uwagę w szczególności tożsamość świadczonej usługi, wykonywaną pracę

oraz adres albo adresy miejsca jej wykonywania.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 4d Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Pracodawca, o którym mowa w art. 3 pkt 4 lit. a tiret trzecie i lit. b, zapewnia pracownikowi

delegowanemu na terytorium RP - w okresie wykonywania przez niego pracy na rzecz pracodawcy

użytkownika, do którego został skierowany - warunki pracy i inne warunki zatrudnienia

nie mniej korzystne niż przysługujące pracownikom tymczasowym zgodnie z przepisami

o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

2.

Warunki pracy i inne warunki zatrudnienia, o których mowa w ust. 1, mogą wynikać z

przepisów, o których mowa w art. 4 ust. 1, a także z postanowień układów zbiorowych

pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających

prawa i obowiązki stron stosunku pracy, o których mowa w art. 9 Kodeksu pracy.

3.

Pracodawca, o którym mowa w art. 3 pkt 4 lit. a tiret trzecie i lit. b, zapewnia pracownikowi

delegowanemu na terytorium RP także warunki zakwaterowania, jeżeli są one zapewniane

pracownikom znajdującym się z dala od ich normalnego miejsca pracy na podstawie postanowień

układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów

i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy, o których mowa w

art. 9 Kodeksu pracy.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 4f Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii pracodawca

prowadzący jednostkę organizacyjną pomocy społecznej świadczącą usługi całodobowo,

o której mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w celu zapewnienia bezpieczeństwa osobom korzystającym z usług tych jednostek, ciągłości

opieki i funkcjonowania, może po uzyskaniu uprzedniej zgody pracowników, na czas określony

1) zmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników; 2) polecić pracownikom świadczenie

pracy w godzinach nadliczbowych w niezbędnym wymiarze;

3)

polecić pracownikom realizowanie prawa do odpoczynku w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę

bez możliwości jego opuszczania;

4)

zawiesić stosowanie przepisu art. 133 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, przy zachowaniu w każdej dobie nieprzerwanego odpoczynku dobowego, o którym mowa

w art. 132 § 1 tej ustawy.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3, pracodawca jest obowiązany zapewnić

pracownikowi zakwaterowanie i wyżywienie niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb

bytowych pracownika poza godzinami świadczenia pracy. Wartość świadczeń polegających

na zakwaterowaniu i wyżywieniu nie podlega wliczeniu do podstawy wymiaru składek na

ubezpieczenia społeczne oraz nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym od osób fizycznych.

3.

Przy ustalaniu warunków pracy na zasadach określonych w ust. 1 nie stosuje się art. 42 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 5 Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku

z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2

(Dz. U. poz. 695, 875, 979 i 1086) w art. 98 w ust. 2 w pkt 4 w lit. c kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się

lit. d w brzmieniu

„

d)

organ administracji publicznej.

”

.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 6 Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych

udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu

o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19

(Dz. U. poz. 1086) uchyla się art. 82.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 7 Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Do delegowania pracownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej trwającego w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadku delegowania pracownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej trwającego

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonawca, o którym mowa w art. 7 ust. 1

ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie ponosi odpowiedzialności

solidarnej, o której mowa w tym przepisie, również w przypadku, gdy przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy dochował należytej staranności, zgodnie z art. 8 ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Dz.U. 2020 poz. 1423 inForce

Art. 8 Ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw Open official source