Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 sierpnia 2020 r. w sprawie zezwoleń związanych z przewozem lotniczym

Rozporządzenie określa szczegółowe warunki udzielania zezwoleń, o których mowa w art. 193 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

Prezesie Urzędu - rozumie się przez to Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego;

2)

rozporządzeniu (WE) nr 785/2004 - rozumie się przez to rozporządzenie (WE) nr 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia

2004 r. w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych

i operatorów statków powietrznych

(Dz. Urz. UE L 138 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.;

3)

ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze;

4)

zezwoleniu - rozumie się przez to zezwolenia, o których mowa w art. 193 ust. 1 i 2

ustawy.

Zezwolenie może obejmować wykonywanie

1)

regularnych przewozów lotniczych, zwane dalej „zezwoleniem eksploatacyjnym”;

2)

przewozów lotniczych stanowiących serię nieregularnych lotów handlowych, obejmującą

co najmniej 10 lotów, przy czym lot tam i z powrotem uznaje się za jeden lot, wykonywanych

w jednym sezonie rozkładowym, zwane dalej „zezwoleniem ogólnym”;

3)

przewozów lotniczych obejmujących nie więcej niż 9 nieregularnych lotów handlowych

z lądowaniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym lot tam i z powrotem

uznaje się za jeden lot, zwane dalej „zezwoleniem pojedynczym”.

Przewoźnik lotniczy, podając informacje dotyczące oferowanej zdolności przewozowej

i częstotliwości lotów, o których mowa w art. 194 ust. 3 pkt 3 ustawy, wskazuje

1)

maksymalną liczbę miejsc pasażerskich - w przypadku przewozu pasażerów;

2)

maksymalną masę startową (MTOM) statku powietrznego - w przypadku przewozu towarów

lub poczty;

3)

trasy, dni i czasy operacji w portach lotniczych;

4)

numery lotów.

W przypadku gdy certyfikat przewoźnika lotniczego nie zawiera informacji o statku

powietrznym wskazanym do wykonania przewozu albo przewozów lotniczych, Prezes Urzędu

może żądać od przewoźnika, z uwzględnieniem postanowień umów międzynarodowych i przepisów

międzynarodowych, przedłożenia kopii umowy dotyczącej obsługi trasy przy użyciu wynajętego

statku powietrznego wraz z załogą oraz certyfikatu przewoźnika lotniczego wraz ze

związanymi specyfikacjami operacyjnymi przewoźnika lotniczego użyczającego wskazany

statek powietrzny. Przepis stosuje się w przypadku zatwierdzenia rozkładu przewoźnika

lotniczego w następstwie wydanego zezwolenia eksploatacyjnego.

Prezes Urzędu może żądać przedstawienia dowodów potwierdzających zgodność przedłożonego

dokumentu ubezpieczenia, o którym mowa w art. 194 ust. 5 pkt 4, art. 196b ust. 2 pkt

3 i art. 201a ust. 5 ustawy, z wymogami ustanowionymi w przepisach rozporządzenia

(WE) nr 785/2004, w szczególności w przypadku gdy wskazana w dokumencie ubezpieczenia

ochrona ubezpieczeniowa została określona w jednostce rozliczeniowej innej niż wynikająca

z przepisów rozporządzenia (WE) nr 785/2004.

W celu wykazania spełniania wymogu określonego w art. 194 ust. 5 pkt 5 ustawy przewoźnik

lotniczy przedkłada dokument potwierdzający istnienie między przewoźnikiem lotniczym

a zleceniodawcą stosunku prawnego, na podstawie którego przewoźnik lotniczy zobowiązał

się do wykonania nieregularnego przewozu lotniczego.

Prezes Urzędu, na potrzeby ustalenia spełniania przez przewoźnika lotniczego warunków

określonych w art. 195 ust. 1 pkt 3 ustawy, może żądać

1)

wskazania nazwy podmiotu, który ma zapewnić obsługę naziemną w polskim porcie lotniczym;

2)

potwierdzenia czasu operacji przez koordynatora rozkładów lotów - w przypadku przewozu

planowanego do lub z portu lotniczego znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej objętego koordynacją rozkładów lotów.

W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 194 ust. 2 ustawy, przewoźnik

lotniczy przedkłada Prezesowi Urzędu dokumenty uzasadniające interes publiczny lub

społeczny związany z wykonywanym przewozem.

W przypadku zmiany zezwolenia, o której mowa w art. 195 ust. 8 ustawy, Prezes Urzędu

może żądać od przewoźnika lotniczego przedstawienia odpowiednich dokumentów określonych

w art. 194 ust. 5 ustawy potwierdzających tę zmianę.

W przypadku gdy wydane zezwolenie pojedyncze lub ogólne nie mogło być wykorzystane

w terminie w nim określonym, przewoźnik lotniczy może wykonać nieregularny handlowy

przewóz lotniczy w ciągu dwóch następnych dni kalendarzowych, liczonych od dnia planowanego

przewozu, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki

1)

zgłosił nowy plan lotu instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego;

2)

posiada ważne dokumenty, o których mowa w art. 194 ust. 5 pkt 3, 4 i 6-8 ustawy, na

czas faktycznego wykonania przewozu lotniczego;

3)

uzyskał zapewnienie obsługi naziemnej w polskim porcie lotniczym;

4)

uzyskał potwierdzenie czasu operacji przez koordynatora rozkładów lotów - w przypadku

przewozu planowanego do portu lotniczego znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej objętego koordynacją rozkładów lotów.

Zezwolenia pojedyncze, ogólne i eksploatacyjne, wydane przed dniem wejścia w życie

rozporządzenia, zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane.

Do spraw dotyczących udzielania zezwoleń pojedynczych, ogólnych i eksploatacyjnych,

wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.