Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 lipca 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o portowych urządzeniach do odbioru odpadów oraz pozostałości ładunkowych ze statków
Table of Provisions (33)
Statutory Text (33 Articles)
Ustawa określa zasady postępowania z odpadami oraz pozostałościami ładunkowymi ze
statków w portach i przystaniach morskich, a w szczególności ustala
1)
obowiązki podmiotów zarządzających portami i przystaniami morskimi w zakresie zapewnienia
dostępu do portowych urządzeń do odbioru odpadów oraz pozostałości ładunkowych ze
statków;
2)
zasady sporządzania i zatwierdzania planów gospodarowania odpadami oraz pozostałościami
ładunkowymi ze statków;
3)
zasady sprawowania nadzoru przez organy administracji morskiej nad przestrzeganiem
przepisów ustawy;
4)
zasady ustalania opłat z tytułu kosztów utrzymania i eksploatacji portowych urządzeń
do odbioru odpadów oraz pozostałości ładunkowych ze statków.
1.
Sprawy wszczęte, na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończone decyzją ostateczną, przejmują
marszałkowie województw.
2.
Odwołania od decyzji wydanych przez wojewodów w sprawach, o których mowa w ust. 1,
rozpatrują samorządowe kolegia odwoławcze.
1.
Przepisów ustawy nie stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2, do jednostek pływających
Marynarki Wojennej, Straży Granicznej i Policji oraz do statków pełniących specjalną
służbę państwową.
2.
Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, kierując się względami ochrony środowiska
morskiego, poddać wszystkim lub niektórym przepisom ustawy jednostki pływające i statki
wymienione w ust. 1.
3.
W zakresie nieuregulowanym ustawą do portowych urządzeń do odbioru odpadów oraz pozostałości
ładunkowych ze statków stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach
(Dz. U. z 2001 r. poz. 628 oraz z 2002 r. poz. 365 i 984)ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1219).
1.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stroną zawartych wcześniej przez wojewodę
porozumień i umów w zakresie zadań i kompetencji podlegających przekazaniu na podstawie
ustawy staje się właściwy marszałek województwa.
2.
Decyzje wydane przez wojewodę na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 ustawy zmienianej w
art. 1 zachowują ważność do upływu określonych w nich terminów ważności, chyba że
na podstawie odrębnych przepisów wcześniej zostaną zmienione lub utracą ważność.
Ilekroć w ustawie jest mowa o
1)
IMO - oznacza to Międzynarodową Organizację Morską;
2)
Konwencji Helsińskiej 1992 r. - oznacza to Konwencję o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego, sporządzoną w
Helsinkach dnia 9 kwietnia 1992 r.
(Dz. U. z 2000 r. poz. 346);
3
Konwencji MARPOL - oznacza to Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczaniu
morza przez statki, 1973 r., sporządzoną w Londynie dnia 2 listopada 1973 r., zmienioną
Protokołem uzupełniającym sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r.
(Dz. U. z 1987 r. poz. 101 i 102, z 2016 r. poz. 1979, z 2017 r. poz. 1449 oraz z 2018 r. poz. 1714 i 1970) oraz Protokołem uzupełniającym sporządzonym w Londynie dnia 26 września 1997 r.
(Dz. U. z 2005 r. poz. 1679);
4
odpadach ze statków - oznacza to wszelkie zanieczyszczenia powstałe w czasie eksploatacji
statku, wymienione w Załącznikach I, IV, V i VI Konwencji MARPOL, oraz odpady związane
z ładunkiem, niebędące pozostałościami ładunkowymi, wymienione w wytycznych do wdrażania
Załącznika V Konwencji MARPOL - do momentu przekazania ich do portowych urządzeń odbiorczych;
5)
pozostałościach ładunkowych - oznacza to pozostałości jakiegokolwiek ładunku na pokładzie,
w ładowniach lub zbiornikach statku, które pozostają po zakończeniu operacji przeładunkowych
i czyszczenia, jak również nadwyżki ładunku i rozlewy substancji ciekłych powstałe
podczas operacji przeładunkowych;
6)
podmiocie zarządzającym portem lub przystanią morską - oznacza to podmioty utworzone
na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich
(Dz. U. z 2020 r. poz. 998 i 1086);
7)
innych podmiotach zarządzających terenami znajdującymi się w granicach portów lub
przystani morskich - oznacza to podmioty inne niż wymienione w pkt 6, posiadające
nabrzeża, z których korzystają statki, i prowadzące przeładunki, w tym: stocznie,
bazy promowe i bazy przeładunkowe;
8)
planie gospodarowania odpadami ze statków oraz pozostałościami ładunkowymi - oznacza
to plan opracowany w tym zakresie przez podmiot zarządzający portem lub przystanią
morską i zatwierdzony zgodnie z przepisami ustawy;
9)
portowych urządzeniach odbiorczych - oznacza to wszelkie urządzenia stałe, ruchome
i pływające, przeznaczone do odbioru i gospodarowania odpadami ze statków oraz pozostałościami
ładunkowymi;
10)
statkach - oznacza to statki w rozumieniu art. 2 § 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2175);
11)
odpowiedniej przepustowości portowych urządzeń odbiorczych - oznacza, że urządzenia
te zapewniają odbiór wszystkich rodzajów i ilości odpadów ze statków korzystających
z portu lub przystani morskiej;
12
portach lub przystaniach morskich - oznacza to porty lub przystanie morskie w rozumieniu
art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich.
W toczących się postępowaniach sądowych i administracyjnych w zakresie zadań i kompetencji
podlegających przekazaniu na podstawie ustawy, w których stroną jest wojewoda, stroną
staje się właściwy marszałek województwa.
1.
Przepisy ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, stosuje się do
1)
statków korzystających z portów lub przystani morskich;
2)
podmiotów zarządzających portami lub przystaniami morskimi;
3)
innych podmiotów zarządzających terenami znajdującymi się w granicach portów lub przystani
morskich.
2.
Obowiązki statków w zakresie zdawania przez nie odpadów ze statków i pozostałości
ładunkowych do portowych urządzeń odbiorczych oraz zasady udzielania im zwolnień z
tych obowiązków określa art. 10 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez
statki
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2000, z 2019 r. poz. 2303 oraz z 2020 r. poz. 284).
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może wyłączyć, w drodze rozporządzenia,
stosowanie przepisów ustawy w stosunku do
1)
innych podmiotów zarządzających terenami znajdującymi się w granicach portów lub przystani
morskich posiadających nabrzeża, z których korzystają statki o ustalonym harmonogramie
podróży z częstymi i regularnymi zawinięciami do tych nabrzeży;
2)
podmiotów zarządzających stoczniami i bazami przeładunkowymi.
4.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej
określi zakres i tryb stosowanego wyłączenia, mając na względzie rodzaj prowadzonej
działalności.
1.
Niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wojewodowie przekażą marszałkom
województw akta spraw w toczących się postępowaniach sądowych i administracyjnych
dotyczących decyzji wydanych przez wojewodów na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 ustawy
zmienianej w art. 1.
2.
Niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy minister właściwy do spraw
gospodarki morskiej przekaże samorządowym kolegiom odwoławczym akta spraw w toczących
się postępowaniach administracyjnych dotyczących odwołań od decyzji wydanych przez
wojewodów na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1.
3.
Przekazanie akt spraw, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje na podstawie protokołu
zdawczo-odbiorczego.
4.
Protokół, o którym mowa w ust. 3, zawiera
1)
wykaz spraw przekazywanych, wszczętych i niezakończonych;
2)
wykaz przekazywanych dokumentów.
1
Podmiot zarządzający portem lub przystanią morską jest obowiązany do zapewnienia statkom
korzystającym z portu lub przystani morskiej dostępu na jego terenie do portowych
urządzeń do odbioru odpadów ze statków oraz pozostałości ładunkowych w sposób i w
zakresie określonym przepisami ustawy.
2.
Portowe urządzenia odbiorcze powinny posiadać odpowiednią przepustowość, a ich eksploatacja
powinna być prowadzona w taki sposób, aby nie powodowało to nieuzasadnionych opóźnień
w ruchu statków.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1.
Podmiot zarządzający portem lub przystanią morską zapewnia, przez portowe urządzenia
odbiorcze, odbiór niżej wymienionych odpadów ze statków
1
odpadów olejowych i ich mieszanin - wymienionych w Załączniku I Konwencji MARPOL;
2
ścieków - wymienionych w Załączniku IV Konwencji MARPOL;
3
odpadów powstających na statku - wymienionych w Załączniku V Konwencji MARPOL z uwzględnieniem
Wytycznych do wdrożenia tego Załącznika, obejmujących odpady związane z ładunkiem,
inne niż pozostałości ładunkowe;
4
pozostałości z oczyszczania spalin, zgodnie z Załącznikiem VI Konwencji MARPOL.
2.
Odbiorca ładunku jest obowiązany do zapewnienia odbioru pozostałości ładunkowych.
3
Podmiot dokonujący naprawy, wymiany, montażu lub demontażu znajdujących się na statku
urządzeń i instalacji zawierających substancje kontrolowane określone w Załączniku
I do rozporządzenia WE nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca
2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (Dz. Urz. WE L 244 z 29.09.2000;
str. 1)
1.
Podmiot zarządzający portem lub przystanią morską ma obowiązek sporządzania okresowych
raportów obejmujących dane dotyczące funkcjonowania i stopnia wykorzystania portowych
urządzeń odbiorczych.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, mając na względzie potrzebę monitorowania
eksploatacji portowych urządzeń odbiorczych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres
i tryb sporządzania raportów, o których mowa w ust. 1, oraz tryb ich opiniowania przez
dyrektora właściwego urzędu morskiego.
1
Podmiot zarządzający portem lub przystanią morską jest obowiązany do przekazywania
armatorom, kapitanom statków lub agentom reprezentującym armatora informacji o trybie
i sposobie odbioru odpadów ze statków oraz znaczeniu dla ochrony środowiska morskiego
właściwego odbioru odpadów i pozostałości ładunkowych ze statków, zwanych dalej „informacjami”.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, powinny być aktualne i dostępne w każdym czasie,
w tym dostępne i aktualizowane na stronie internetowej podmiotu zarządzającego portem
lub przystanią morską.
3
Zakres i sposób podawania informacji o trybie i sposobie odbioru odpadów ze statków
powinien obejmować w szczególności
1)
lokalizację portowych urządzeń odbiorczych na planie lub mapie, o ile to możliwe;
2)
rodzaje odpadów ze statków przyjmowanych do portowych urządzeń odbiorczych;
3)
wykaz odbiorców odpadów, oferowanych przez nich usług oraz dane umożliwiające kontakt
z tymi odbiorcami;
4)
procedury odbioru;
5)
system opłat;
6)
procedury informowania o niewystarczającej przepustowości portowych urządzeń odbiorczych.
4.
Podmiot zarządzający portem lub przystanią morską może do zakresu informacji, o którym
mowa w ust. 3, dołączyć informacje dotyczące odbiorców odpadów świadczących usługi
związane z odbiorem pozostałości ładunkowych.
5.
W sytuacji kiedy podmiot zarządzający portem lub przystanią morską nie jest w stanie
przyjąć do portowych urządzeń odbiorczych określonych rodzajów i ilości odpadów ze
statków, ma on obowiązek poinformowania o tym fakcie kapitana statku lub agenta reprezentującego
armatora niezwłocznie po otrzymaniu powiadomienia ze statku o zamiarze przekazania
odpadów ze statków.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, podmiot zarządzający portem lub przystanią morską
jest obowiązany do wydania statkowi odpowiedniego potwierdzenia tego faktu i wskazania
najbliższego portu lub przystani morskiej gotowej do odbioru odpadów oraz pozostałości
ładunkowych.
Jeżeli podmiot zarządzający portem lub przystanią morską posiada informacje o braku
dostępnych odpowiednich urządzeń do odbioru odpadów ze statków w następnym porcie
zawinięcia statku, jest obowiązany do przekazania tych informacji kapitanowi statku.
W przypadku stwierdzenia przez kapitana statku zawijającego do portu lub przystani
morskiej niewłaściwego funkcjonowania portowych urządzeń odbiorczych lub niepoinformowania
przez podmiot zarządzający portem lub przystanią morską o tym fakcie kapitana statku
kapitan ma prawo zgłosić nieprawidłowości do dyrektora właściwego urzędu morskiego.
1.
Podmiot zarządzający portem lub przystanią morską, z zastrzeżeniem ust. 2, jest obowiązany
do opracowania planu gospodarowania odpadami oraz pozostałościami ładunkowymi ze statków.
2.
Inne podmioty zarządzające terenami znajdującymi się w granicach portów lub przystani
morskich są obowiązane do przestrzegania planu, o którym mowa w ust. 1.
2a
Plan gospodarowania odpadami oraz pozostałościami ładunkowymi ze statków podlega,
przed jego zatwierdzeniem, konsultacjom z użytkownikami portu.
3.
Plany gospodarowania odpadami oraz pozostałościami ładunkowymi ze statków podlegają
zatwierdzeniu, w trybie decyzji administracyjnej wydanej przez
1
marszałka województwa - dla portów o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej,
po jej uprzednim uzgodnieniu, w trybie decyzji administracyjnej, z dyrektorem właściwego
urzędu morskiego;
2)
starostę - dla innych portów i przystani morskich, po jej uprzednim uzgodnieniu, w
trybie decyzji administracyjnej, z dyrektorem właściwego urzędu morskiego.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, kierując się potrzebą ujednolicenia
procedur związanych z zatwierdzaniem portowych planów gospodarowania odpadami, określi,
w drodze rozporządzenia
1)
szczegółowy zakres portowych planów gospodarowania odpadami oraz pozostałościami ładunkowymi
ze statków;
2)
zakres i wzór wniosku w sprawie zatwierdzania tych planów oraz tryb ich składania
i zatwierdzania;
3)
warunki, jakie powinny spełniać plany, programy i inne opracowania dotyczące gospodarowania
odpadami ze statków oraz pozostałościami ładunkowymi, sporządzone przed dniem wejścia
w życie ustawy, aby mogły być uznane jako spełniające wymagania jej przepisów.
Zabrania się
1)
spalania odpadów innych niż odpady powstające w wyniku normalnej eksploatacji statku
a)
na każdym statku znajdującym się w polskich obszarach morskich;
b)
na statkach o polskiej przynależności, znajdujących się w obszarze Morza Bałtyckiego,
2)
spalania odpadów powstałych w wyniku normalnej eksploatacji statku na statkach znajdujących
się w obszarze polskiego morza terytorialnego i morskich wód wewnętrznych.
1.
Kapitan statku, z wyjątkiem statku rybackiego oraz statku sportowego uprawnionego
do przewozu mniej niż 12 osób, przed zawinięciem do portu znajdującego się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do poinformowania portu o odpadach znajdujących
się na statku.
2.
Kapitan statku o polskiej przynależności, z wyjątkiem statku rybackiego oraz statku
sportowego uprawnionego do przewozu mniej niż 12 osób, przed zawinięciem do portów
państw stron Konwencji Helsińskiej 1992 i portów państw członkowskich Unii Europejskiej
jest zobowiązany do poinformowania portu o odpadach znajdujących się na statku.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, tryb
przekazywania informacji portom oraz zainteresowanym podmiotom o odpadach znajdujących
się na statku, zakres wymaganych informacji, wzory obowiązujących formularzy, biorąc
pod uwagę przepisy art. 5, 7 i 12 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o portowych urządzeniach do odbioru
odpadów oraz pozostałości ładunkowych ze statków
(Dz. U. z 2002 r. Nr 166, poz. 1361).
4.
Statek podczas postoju w porcie, przystani morskiej lub stoczni na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 5 i 8, zdać do portowych urządzeń odbiorczych
wszystkie odpady i pozostałości ładunkowe, których zrzut do morza nie jest dozwolony
na Morzu Bałtyckim.
5.
Statek może zatrzymać znikome ilości odpadów, których oddanie do portowych urządzeń
odbiorczych jest nieuzasadnione.
6.
Organy portowej inspekcji sanitarnej mogą uzależnić przyjęcie odpadów ze statków oraz
usunięcie wód balastowych od wyniku przeprowadzonej inspekcji.
7.
Organizację i system opłat za odbiór odpadów ze statków oraz pozostałości ładunkowych
określają przepisy ustawy z dnia 12 września 2002 r. o portowych urządzeniach do odbioru odpadów oraz
pozostałości ładunkowych ze statków.
8.
Dyrektor właściwego urzędu morskiego może udzielić zwolnienia od obowiązku każdorazowego
zdawania odpadów i pozostałości ładunkowych przed opuszczeniem portu statkom odbywającym
podróże morskie na stałych liniach żeglugowych.
9.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, mając na uwadze względy ochrony środowiska
morskiego, określi, w drodze rozporządzenia, zasady i tryb udzielania zwolnień z obowiązku
każdorazowego zdawania odpadów w porcie.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1
Statki wnoszą opłatę za odbiór odpadów ze statków, zwaną dalej „opłatą”. Opłata może
być pobierana wraz z opłatami portowymi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich, pod warunkiem zapewnienia możliwości odróżnienia jej od tych opłat.
2.
Opłata jest pokrywana przez statek bez względu na to, czy korzysta on, czy nie korzysta
z portowych urządzeń odbiorczych.
3.
Opłata obejmuje następujące kategorie odpadów ze statków
1
odpady olejów i ich mieszanin z wodą z przestrzeni maszynowej, takie jak wody zęzowe,
szlamy i zużyte oleje przepracowane - wymienione w Załączniku I Konwencji MARPOL;
2
odpady powstające na statku - wymienione w Załączniku V Konwencji MARPOL, włączając
w to odpady związane z ładunkiem, inne niż pozostałości ładunkowe, zgodnie z Wytycznymi
do wdrożenia przepisów Załącznika V;
3
ścieki - wymienione w Załączniku IV Konwencji MARPOL.
4
Odbiór dodatkowych ilości odpadów ze statków nieobjętych opłatą, o której mowa w ust.
1, następuje za opłatą dodatkową.
5.
Odbiór odpadów ze statków w czasie i w warunkach innych niż ustalone przez zarządzającego
portem lub przystanią morską w przepisach portowych następuje za opłatą specjalną.
6.
Wysokość opłat, o których mowa w ust. 4 i 5, ustala zarządzający portem lub przystanią
morską.
7.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, 4 i 5, są wnoszone przez statek na rzecz podmiotu
zarządzającego portem lub przystanią morską.
1.
Armator statku przewożącego ładunki niebezpieczne lub zanieczyszczające, zdążającego
do portu morskiego lub na kotwicowiska położone w polskich obszarach morskich, a także
statek wychodzący z portu morskiego, jest obowiązany odpowiednio przed przybyciem
lub wyjściem statku poinformować dyrektora właściwego urzędu morskiego o rodzaju przewożonego
ładunku, zamierzonej trasie i czasie podróży oraz stanie bezpieczeństwa statku.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, mając na uwadze potrzebę stworzenia
jednolitych procedur informowania dyrektorów urzędów morskich, określi, w drodze rozporządzenia,
zasady i tryb przekazywania oraz zakres informacji, o których mowa w ust. 1.
1.
Koszty odbioru i gospodarowania pozostałościami ładunkowymi pokrywa odbiorca ładunku.
2.
Tryb i wysokość opłat za odbiór pozostałości ładunkowych ze statków jest ustalany
w umowie zawartej między odbiorcą ładunku a odbiorcą odpadów świadczącym tę usługę.
1.
Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy sprawuje minister właściwy do spraw gospodarki
morskiej za pośrednictwem dyrektorów właściwych urzędów morskich.
2.
Inne organy administracji publicznej sprawują nadzór nad przestrzeganiem przepisów
ustawy w zakresie i trybie określonym odrębnymi przepisami.
1.
Kto, zarządzając portem lub przystanią morską
1)
nie zapewnia statkom korzystającym z portu lub przystani morskiej dostępu do znajdujących
się na jego terenie portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków oraz pozostałości
ładunkowych w sposób i w zakresie określonym przepisami ustawy,
2)
nie zapewnia odbioru przez portowe urządzenia odbiorcze odpadów ze statków, wymienionych
w art. 6 ust. 1,
3)
nie sporządza okresowych raportów obejmujących dane dotyczące funkcjonowania i stopnia
wykorzystania portowych urządzeń odbiorczych,
4)
nie przekazuje armatorom, kapitanom statków lub agentom reprezentującym armatora informacji
o trybie i sposobie odbioru odpadów ze statków,
5)
nie informuje kapitana statku lub agenta reprezentującego armatora o braku możliwości
przyjęcia do portowych urządzeń odbiorczych określonych rodzajów i ilości odpadów
ze statków,
6)
nie wydaje statkowi potwierdzenia faktu braku możliwości przyjęcia do portowych urządzeń
odbiorczych określonych rodzajów i ilości odpadów ze statków i nie wskazuje najbliższego
portu lub przystani morskiej gotowej do odbioru odpadów oraz pozostałości ładunkowych,
7)
nie opracowuje planu gospodarowania odpadami oraz pozostałościami ładunkowymi ze statków
- podlega karze grzywny.
2.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
W ustawie z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki
(Dz. U. z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 2000 r. Nr 109, poz. 1156 oraz z 2001 r. Nr 111, poz. 1197 i Nr 125, poz. 1368) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 1 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie
„
b)
Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego, sporządzonej
w Helsinkach dnia 9 kwietnia 1992 r.
(Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 346), zwanej dalej „Konwencją Helsińską 1992”,
”
;
2)
w art. 5, w art. 15, w art. 16 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 21 w ust. 1 w pkt
3, w art. 22 w ust. 1 i 2 oraz w art. 23 w ust. 1 i 2 użyte w różnych przypadkach
wyrazy „Konwencja helsińska” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami
„Konwencja Helsińska 1992”;
3)
po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu
„
Art. 9a.
Zabrania się
1)
spalania odpadów innych niż odpady powstające w wyniku normalnej eksploatacji statku
a)
na każdym statku znajdującym się w polskich obszarach morskich;
b)
na statkach o polskiej przynależności, znajdujących się w obszarze Morza Bałtyckiego,
2)
spalania odpadów powstałych w wyniku normalnej eksploatacji statku na statkach znajdujących
się w obszarze polskiego morza terytorialnego i morskich wód wewnętrznych.
”
;
4)
art. 10 otrzymuje brzmienie
„
Art. 10.
1.
Kapitan statku, z wyjątkiem statku rybackiego oraz statku sportowego uprawnionego
do przewozu mniej niż 12 osób, przed zawinięciem do portu znajdującego się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do poinformowania portu o odpadach znajdujących
się na statku.
2.
Kapitan statku o polskiej przynależności, z wyjątkiem statku rybackiego oraz statku
sportowego uprawnionego do przewozu mniej niż 12 osób, przed zawinięciem do portów
państw stron Konwencji Helsińskiej 1992 i portów państw członkowskich Unii Europejskiej
jest zobowiązany do poinformowania portu o odpadach znajdujących się na statku.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, tryb
przekazywania informacji portom oraz zainteresowanym podmiotom o odpadach znajdujących
się na statku, zakres wymaganych informacji, wzory obowiązujących formularzy, biorąc
pod uwagę przepisy art. 5, 7 i 12 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o portowych urządzeniach do odbioru
odpadów oraz pozostałości ładunkowych ze statków
(Dz. U. z 2002 r. Nr 166, poz. 1361).
4.
Statek podczas postoju w porcie, przystani morskiej lub stoczni na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 5 i 8, zdać do portowych urządzeń odbiorczych
wszystkie odpady i pozostałości ładunkowe, których zrzut do morza nie jest dozwolony
na Morzu Bałtyckim.
5.
Statek może zatrzymać znikome ilości odpadów, których oddanie do portowych urządzeń
odbiorczych jest nieuzasadnione.
6.
Organy portowej inspekcji sanitarnej mogą uzależnić przyjęcie odpadów ze statków oraz
usunięcie wód balastowych od wyniku przeprowadzonej inspekcji.
7.
Organizację i system opłat za odbiór odpadów ze statków oraz pozostałości ładunkowych
określają przepisy ustawy z dnia 12 września 2002 r. o portowych urządzeniach do odbioru odpadów oraz
pozostałości ładunkowych ze statków.
8.
Dyrektor właściwego urzędu morskiego może udzielić zwolnienia od obowiązku każdorazowego
zdawania odpadów i pozostałości ładunkowych przed opuszczeniem portu statkom odbywającym
podróże morskie na stałych liniach żeglugowych.
9.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, mając na uwadze względy ochrony środowiska
morskiego, określi, w drodze rozporządzenia, zasady i tryb udzielania zwolnień z obowiązku
każdorazowego zdawania odpadów w porcie.
”
;
5)
po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu
„
Art. 10a.
1.
Armator statku przewożącego ładunki niebezpieczne lub zanieczyszczające, zdążającego
do portu morskiego lub na kotwicowiska położone w polskich obszarach morskich, a także
statek wychodzący z portu morskiego, jest obowiązany odpowiednio przed przybyciem
lub wyjściem statku poinformować dyrektora właściwego urzędu morskiego o rodzaju przewożonego
ładunku, zamierzonej trasie i czasie podróży oraz stanie bezpieczeństwa statku.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, mając na uwadze potrzebę stworzenia
jednolitych procedur informowania dyrektorów urzędów morskich, określi, w drodze rozporządzenia,
zasady i tryb przekazywania oraz zakres informacji, o których mowa w ust. 1.
”
;
6)
w art. 16 w ust. 3 wyrazy „załącznika V Konwencji helsińskiej” zastępuje się wyrazami
„Konwencji Helsińskiej 1992”;
7)
w art. 19 w pkt 1 wyrazy „w art. 9 ust. 4 Konwencji helsińskiej” zastępuje się wyrazami
„w Konwencji Helsińskiej 1992”;
8)
w art. 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi
1)
sposób organizacji zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na morzu,
2)
jednostki organizacyjne współdziałające w zakresie zwalczania zagrożeń na morzu z
Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa,
3)
podmiot właściwy do opracowania krajowego planu zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń
środowiska morskiego i jego elementy składowe,
4)
zadania organów administracji morskiej w zakresie funkcjonowania systemu zwalczania
zanieczyszczeń na morzu,
5)
zadania i uprawnienia Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa w organizowaniu i
koordynowaniu akcji zwalczania zagrożeń lub zanieczyszczeń na morzu,
6)
zasady i sposób udostępniania w ramach współpracy międzynarodowej informacji o gotowości
do zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń środowiska morskiego,
mając na względzie celowość i sprawność działań na rzecz ochrony środowiska morskiego,
a także zgodność z postanowieniami konwencji i umów międzynarodowych oraz zaleceń
organizacji międzynarodowych w tym zakresie.
”
;
9)
w art. 26 w pkt 1
a)
w zdaniu wstępnym po wyrazach „Konwencji MARPOL 1973/78” dodaje się wyrazy „i Konwencji
Helsińskiej 1992”,
b)
lit. a otrzymuje brzmienie
„
a)
przeprowadzić, na statku w porcie lub bazie przeładunkowej na morzu, inspekcje w zakresie
i trybie przewidzianym w art. 28 oraz kontrole książek zapisów olejowych, ładunkowych
i odpadów powstających na statku w celu ustalenia, czy ze statku nie dokonano zrzutu
szkodliwych substancji z naruszeniem postanowień Konwencji; wyniki inspekcji ujmuje
się w sprawozdaniu, które przekazuje się kapitanowi statku,
”
;
10)
w art. 28 w ust. 3 po wyrazach „wpłynąć na” dodaje się wyraz „nieuzasadnione”;
11)
po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu
„
Art. 36a.
Armator statku przewożącego ładunki niebezpieczne lub zanieczyszczające, który nie
przekazuje informacji, o których mowa w art. 10a, podlega karze pieniężnej do wysokości
50 000 SDR.
”
;
12)
w art. 37
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
nie prowadzi w sposób zgodny z wymogami Konwencji MARPOL 1973/78 książki zapisów olejowych,
ładunkowych i odpadów powstających na statku,
”
,
b)
pkt 4 otrzymuje brzmienie
„
4)
powoduje zanieczyszczenie środowiska morskiego,
”
,
c)
pkt 8 otrzymuje brzmienie
„
8)
narusza przepisy dotyczące zdawania odpadów do portowych urządzeń odbiorczych i nie
informuje portu o odpadach ze statków znajdujących się na statku lub pozostałościach
ładunkowych,
”
,
d)
dodaje się pkt 10 w brzmieniu
„
10)
narusza przepisy dotyczące spalania odpadów na statku,
”
;
13)
użyte w ustawie każdorazowo w różnych przypadkach wyrazy
a)
„Minister Transportu i Gospodarki Morskiej” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach
wyrazami „minister właściwy do spraw gospodarki morskiej”,
b)
„Minister Spraw Wewnętrznych” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami
„minister właściwy do spraw wewnętrznych”,
c)
„Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa” zastępuje się użytymi
w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw środowiska”.
(pominięte)
W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich
(Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 967) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 7 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie
„
6)
zapewnienie dostępu do portowych urządzeń odbiorczych odpadów ze statków w celu przekazania
ich do odzysku lub unieszkodliwiania.
”
;
2)
w art. 8 w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie
„
1)
opłatę tonażową pobieraną za wejście statku do portu i wyjście statku z portu, przejście
statku tranzytem przez obszar portu, zapewnienie odbioru odpadów ze statków w celu
przekazania ich do odzysku lub unieszkodliwiania, która nie może być wyższa niż 1,10
euro za jednostkę pojemności brutto (GT) statku,
2)
opłatę przystaniową pobieraną za korzystanie przez statek z nabrzeża lub przystani,
która nie może być wyższa niż 0,17 euro za jednostkę pojemności brutto (GT) statku,
”
.
W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji
morskiej
(Dz. U. z 1991 r. Nr 32, poz. 131, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 7, poz. 31 i Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 34, poz. 145, z 1997 r. Nr 111, poz. 726, z 1999 r. Nr 70, poz. 778, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1321 oraz z 2001 r. Nr 129, poz. 1441 i Nr 138, poz. 1546) w art. 42 w ust. 2 w pkt 14 na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje
się pkt 15 w brzmieniu
„
15)
wydawania oraz uzgadniania decyzji wynikających z przepisów ustawy o portowych urządzeniach
do odbioru odpadów i pozostałości ładunkowych ze statków.”.
”
;
Przepis art. 6 ust. 1 pkt 2 stosuje się po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie
Załącznika IV Konwencji MARPOL.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
12 w zakresie art. 25 ust. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.
Armator statku przewożącego ładunki niebezpieczne lub zanieczyszczające, który nie
przekazuje informacji, o których mowa w art. 10a, podlega karze pieniężnej do wysokości
50 000 SDR.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem
1)
art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art.
97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem
30 kwietnia 2004 r.;
2)
art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem
2 maja 2004 r.