Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 listopada 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych

(uchylony)

Ustawa określa

1)

zasady sprawowania szczególnych form nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych

nad Policją, Strażą Graniczną, Służbą Ochrony Państwa oraz Państwową Strażą Pożarną,

zwanego dalej „nadzorem”;

2)

zadania Inspektora Nadzoru Wewnętrznego;

3)

organizację i tryb działania Biura Nadzoru Wewnętrznego, zwanego dalej „Biurem”.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad Policją, Strażą Graniczną,

Służbą Ochrony Państwa oraz Państwową Strażą Pożarną w zakresie

1)

prawidłowości realizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych,

2)

prowadzonych czynności wyjaśniających i postępowań dyscyplinarnych,

3)

rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania popełnianych przez funkcjonariuszy Policji,

Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej,

a także pracowników zatrudnionych w tych służbach umyślnych, ściganych z oskarżenia

publicznego przestępstw oraz przestępstw skarbowych, a także realizacji zadań w tym

zakresie przez Biuro Spraw Wewnętrznych Policji i Biuro Spraw Wewnętrznych Straży

Granicznej,

4)

weryfikowania kandydatów na określone stanowiska oraz osób zajmujących te stanowiska,

5)

prawidłowości realizacji postępowań sprawdzających oraz kontrolnych postępowań sprawdzających

przeprowadzanych przez Policję, Straż Graniczną i Służbę Ochrony Państwa oraz Państwową

Straż Pożarną wobec własnych funkcjonariuszy, strażaków i pracowników w rozumieniu

ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 742) w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

6)

realizacji obowiązku składania oświadczeń o stanie majątkowym przez funkcjonariuszy

Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży

Pożarnej oraz pracowników zatrudnionych w tych służbach, a także ich analizy przez

właściwych przełożonych w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Centralnego

Biura Antykorupcyjnego,

7)

działania zgodnego z przepisami prawa oraz zasadami etyki funkcjonariuszy Policji,

Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej,

w związku z koniecznością zapewnienia przestrzegania praw i wolności człowieka i obywatela,

8)

przestrzegania zasad etyki zawodowej przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej

i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej,

9)

gromadzenia i przetwarzania danych osobowych przez Policję, Straż Graniczną, Służbę

Ochrony Państwa i Państwową Straż Pożarną,

10)

zezwalania przez Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej

i Komendanta Służby Ochrony Państwa na udzielenie wiadomości stanowiącej informację

niejawną uprawnionym podmiotom

- przy pomocy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, z zastrzeżeniem art. 1d.

W celu sprawowania nadzoru, o którym mowa w art. 1b, minister właściwy do spraw wewnętrznych

jest uprawniony do

1)

weryfikacji funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz

strażaków Państwowej Straży Pożarnej, a także pracowników zatrudnionych w tych służbach

w zakresie określonym w art. 11a ust. 3 pkt 2;

2)

zapoznawania się z wynikami i materiałami czynności operacyjno-rozpoznawczych prowadzonych

w Policji, Straży Granicznej i Służbie Ochrony Państwa;

3)

uzyskiwania informacji o wynikach i zapoznawania się z materiałami czynności wykonywanych

przez Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.

Przepisy niniejszej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw regulujących kwestie

sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych nad Policją, Strażą

Graniczną, Państwową Strażą Pożarną i Służbą Ochrony Państwa.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

(uchylony)

2.

W urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw wewnętrznych zatrudnia się pracowników

na zasadach określonych w przepisach o pracownikach urzędów państwowych lub o służbie

cywilnej, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

3.

Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, stanowiska w urzędzie

obsługującym ministra właściwego do spraw wewnętrznych, na których mogą być zatrudniani

oddelegowani funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa lub

strażacy Państwowej Straży Pożarnej, mając na względzie potrzebę zapewnienia właściwej

organizacji pracy w tym urzędzie.

1.

Komórki organizacyjne urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych

i jednostki organizacyjne Obrony Cywilnej, Policji, Straży Granicznej, Państwowej

Straży Pożarnej i Służby Ochrony Państwa oraz związki zawodowe, funkcjonariusze, strażacy

i pracownicy tych jednostek nie mogą uczestniczyć w żadnej działalności, w tym gospodarczej,

jeżeli działalność ta mogłaby prowadzić do wykorzystania autorytetu urzędowego, informacji

służbowych lub środków publicznych do celów pozasłużbowych albo w sposób sprzeczny

z ich przeznaczeniem.

2.

Na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, uzgodniony z właściwym ministrem,

państwowe jednostki organizacyjne są obowiązane uwzględniać potrzeby Policji, Straży

Granicznej, Służby Ochrony Państwa oraz Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie produkcji,

usług i dostaw środków technicznych niezbędnych do wykonywania ich zadań.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

1 pkt 8 w zakresie art. 71a ust. 9 i 10, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy

od dnia ogłoszenia.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może zezwalać

1)

byłym i obecnym pracownikom urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych

oraz organów i jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych, z wyłączeniem pracowników Policji, Straży Granicznej

oraz Służby Ochrony Państwa,

2)

Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Komendantowi

Służby Ochrony Państwa, Komendantowi Biura Spraw Wewnętrznych Policji, Komendantowi

Biura Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej, Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego oraz

ich zastępcom,

3)

byłym i obecnym strażakom oraz pracownikom Państwowej Straży Pożarnej,

4)

funkcjonariuszom Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oddelegowanym

do urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz organów i jednostek

organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

z wyłączeniem odpowiednio Policji, Straży Granicznej oraz Służby Ochrony Państwa,

w zakresie zadań realizowanych w okresie oddelegowania,

5)

funkcjonariuszom Biura Spraw Wewnętrznych Policji oraz Biura Spraw Wewnętrznych Straży

Granicznej, w zakresie wynikającym z art. 11j ust. 1 pkt 1-3,

6)

osobom udzielającym inspektorom Biura pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

- na udzielenie wiadomości stanowiącej informację niejawną uprawnionemu podmiotowi.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy sytuacji, o których mowa w art. 11n,

art. 11o, art. 11v ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 oraz art. 11w, z wyjątkiem dokumentów

i materiałów, które sąd okręgowy lub prokurator Biura Lustracyjnego lub oddziałowego

biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu uzna za niezbędne w związku z wykonywaniem ich zadań określonych

w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. z 2019 r. poz. 430, 399, 447, 534 i 1571) oraz ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1882).

3.

W razie odmowy zezwolenia na udzielenie wiadomości stanowiącej informację niejawną

o klauzuli „tajne” lub „ściśle tajne” pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego

w związku z postępowaniem karnym o zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości i o przestępstwa

wojenne lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu i zdrowiu,

gdy jego następstwem była śmierć człowieka - minister właściwy do spraw wewnętrznych,

na wniosek prokuratury lub sądu, przedstawia żądane dokumenty i materiały oraz wyjaśnienia

Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego. Jeżeli Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi,

że uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest konieczne do prawidłowości postępowania

karnego, minister właściwy do spraw wewnętrznych jest obowiązany zezwolić na udostępnienie

wnioskowanych informacji.

4.

Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie odmowy zezwolenia na udzielenie wiadomości

stanowiącej informację niejawną przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w

przypadkach określonych w art. 20ba ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2019 r. poz. 161, z późn. zm., art. 9da ust. 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 147, z późn. zm. oraz art. 64 ust. 3-7 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 828, 1091, 1635 i 1726).

(uchylony)

(uchylony)

1.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest organem, przy pomocy którego minister właściwy

do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad służbami jemu podległymi lub przez niego

nadzorowanymi, nad funkcjonariuszami Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa

oraz strażakami Państwowej Straży Pożarnej, a także nad pracownikami zatrudnionymi

w tych służbach, zwanymi dalej „podmiotami nadzorowanymi”.

2.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego podlega ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

3.

Do zadań Inspektora Nadzoru Wewnętrznego należy

1)

wspieranie ministra właściwego do spraw wewnętrznych w czynnościach związanych z egzekwowaniem

działania zgodnego z przepisami prawa oraz zasadami etyki w Policji, Straży Granicznej,

Służby Ochrony Państwa oraz Państwowej Straży Pożarnej, w związku z koniecznością

zapewnienia przestrzegania praw i wolności człowieka i obywatela oraz ujawnianie nieprawidłowości

w tym zakresie;

2)

weryfikowanie, na podstawie informacji, w tym również oznaczonych klauzulą tajności,

będących w posiadaniu służb i podmiotów podległych lub nadzorowanych przez Prezesa

Rady Ministrów, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do

spraw finansów publicznych, Ministra Obrony Narodowej i Ministra Sprawiedliwości oraz

danych zawartych w prowadzonych przez nie zbiorach, rejestrach, ewidencjach i bazach

danych, w tym również oznaczonych klauzulą tajności

a

kandydatów na stanowiska komendantów, dowódców jednostek organizacyjnych i ich zastępców,

dyrektorów i zastępców dyrektorów komórek organizacyjnych w podmiotach nadzorowanych

oraz naczelników, a także osób zajmujących te stanowiska,

b)

funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków

Państwowej Straży Pożarnej w związku z planowanym oddelegowaniem lub przedłużeniem

oddelegowania do pełnienia służby lub wykonywaniem zadań poza granicami kraju na okres

przekraczający 14 dni, z wyłączeniem przypadków oddelegowania lub przedłużenia oddelegowania

do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie policyjnym, o którym mowa

w art. 145a ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, oddelegowania lub przedłużenia oddelegowania do pełnienia służby poza granicami

państwa w kontyngencie Straży Granicznej, o którym mowa w art. 147c pkt 3a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, oddelegowania lub przedłużenia oddelegowania do pełnienia służby poza granicami

państwa w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa, oraz oddelegowania lub przedłużenia oddelegowania do pełnienia służby poza granicami

państwa w grupie ratowniczej, o której mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1499, 1635, 1726 i 2020),

c)

kandydatów do mianowania na stopnie generalnego inspektora Policji, nadinspektora

Policji, generała brygady Straży Granicznej (kontradmirała Straży Granicznej), generała

dywizji Straży Granicznej (wiceadmirała Straży Granicznej), generała brygady i generała

dywizji w Służbie Ochrony Państwa oraz kandydatów do nadania stopni nadbrygadiera

i generała brygadiera w Państwowej Straży Pożarnej,

d)

kandydatów w przypadku przedterminowego mianowania w korpusie oficerów młodszych Policji

i korpusie oficerów starszych Policji, korpusie oficerów Straży Granicznej i korpusie

oficerów Służby Ochrony Państwa oraz przedterminowego nadania stopnia w korpusie oficerów

Państwowej Straży Pożarnej,

e)

kandydatów do wyróżnienia, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, orderami

i odznaczeniami, o których mowa w ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach

(Dz. U. z 2019 r. poz. 25, 730 i 992),

f)

kandydatów do oddelegowania do wykonywania zadań w Biurze Nadzoru Wewnętrznego, a

także funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków

Państwowej Straży Pożarnej w trakcie tego oddelegowania

- w zakresie przebiegu służby lub dawania rękojmi należytego wykonywania zadań;

3)

ujawnianie i monitorowanie zachowań naruszających zasady etyki zawodowej funkcjonariuszy

Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży

Pożarnej;

4)

ujawnianie i analizowanie nieprawidłowości zaistniałych w związku z prowadzonymi czynnościami

wyjaśniającymi i postępowaniami dyscyplinarnymi w Policji, Straży Granicznej, Służbie

Ochrony Państwa oraz Państwowej Straży Pożarnej;

5)

analizowanie informacji dotyczących naruszeń prawa przez podmioty nadzorowane;

6)

analizowanie i ocenianie czynności operacyjno-rozpoznawczych prowadzonych w Policji,

Straży Granicznej i Służbie Ochrony Państwa oraz ujawnianie nieprawidłowości w tym

obszarze w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji prokuratury i sądu;

7)

rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie popełnianych przez funkcjonariuszy Policji,

Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej,

a także pracowników zatrudnionych w tych służbach umyślnych, ściganych z oskarżenia

publicznego przestępstw oraz przestępstw skarbowych;

8)

ocenianie realizacji zadań przez Biuro Spraw Wewnętrznych Policji i Biuro Spraw Wewnętrznych

Straży Granicznej;

9)

ocenianie prawidłowości realizacji postępowań sprawdzających oraz kontrolnych postępowań

sprawdzających przeprowadzanych przez Policję, Straż Graniczną, Służbę Ochrony Państwa

oraz Państwową Straż Pożarną wobec własnych funkcjonariuszy, strażaków i pracowników

w rozumieniu ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

10)

ocenianie realizacji obowiązku składania oświadczeń o stanie majątkowym przez funkcjonariuszy

Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa, strażaków Państwowej Straży Pożarnej

oraz pracowników zatrudnionych w tych służbach, a także ich analizy przez właściwych

przełożonych w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Centralnego Biura Antykorupcyjnego;

11)

analizowanie i ocenianie gromadzenia i przetwarzania danych osobowych przez Policję,

Straż Graniczną, Służbę Ochrony Państwa i Państwową Straż Pożarną oraz ujawnianie

nieprawidłowości w tym zakresie;

12)

ocenianie realizacji uprawnienia w zakresie zezwalania przez Komendanta Głównego Policji,

Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz Komendanta Służby Ochrony Państwa na udzielenie

wiadomości stanowiącej informację niejawną uprawnionym podmiotom.

1.

Inspektora Nadzoru Wewnętrznego powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.

2.

Zastępcę Inspektora Nadzoru Wewnętrznego powołuje i odwołuje minister właściwy do

spraw wewnętrznych na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.

3.

Powoływanym Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego i zastępcy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego

minister właściwy do spraw wewnętrznych ustala wynagrodzenie, a w przypadku oddelegowania

na te stanowiska funkcjonariusza zalicza, do celów obliczenia uposażenia i innych

należności pieniężnych przysługujących w trakcie oddelegowania, stanowisko służbowe

do odpowiedniej grupy zaszeregowania oraz ustala stopień etatowy, stosownie do zaszeregowania

stanowiska służbowego, i ustala wysokość należnych dodatków do uposażenia.

4.

Regulamin organizacyjny Biura ustala, w drodze zarządzenia, minister właściwy do spraw

wewnętrznych.

Inspektorem Nadzoru Wewnętrznego lub zastępcą Inspektora Nadzoru Wewnętrznego może

być osoba, która

1)

posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

jest nieskazitelnego charakteru;

4)

ze względu na posiadane kwalifikacje i praktykę zawodową daje rękojmię należytego

wykonywania zadań;

5)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

6)

spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych w zakresie

dostępu do informacji niejawnych o klauzuli „ściśle tajne”;

7)

posiada wyższe wykształcenie;

8)

nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem organów bezpieczeństwa

państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, ani też nie była sędzią, który orzekając uchybił godności urzędu, sprzeniewierzając

się niezawisłości sędziowskiej.

1.

Odwołanie Inspektora Nadzoru Wewnętrznego albo zastępcy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego

z zajmowanego stanowiska następuje w przypadku

1)

rezygnacji z zajmowanego stanowiska;

2)

zrzeczenia się obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;

3)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo popełnione umyślnie ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe;

4)

utraty predyspozycji niezbędnych do zajmowania stanowiska;

5)

wykonywania czynności lub zajęć pozostających w kolizji z pełnionymi obowiązkami lub

podważających zaufanie do jego niezależności bądź bezstronności.

2.

Odwołanie Inspektora Nadzoru Wewnętrznego albo zastępcy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego

może nastąpić w przypadku niewykonywania obowiązków z powodu choroby trwającej nieprzerwanie

ponad 3 miesiące.

1.

W przypadku odwołania Inspektora Nadzoru Wewnętrznego lub czasowej niemożności sprawowania

przez niego funkcji minister właściwy do spraw wewnętrznych może powierzyć pełnienie

obowiązków Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, na czas nie dłuższy niż 3 miesiące, zastępcy

Inspektora Nadzoru Wewnętrznego lub innej osobie.

2.

Wobec innej osoby, o której mowa w ust. 1, przepis art. 11c stosuje się odpowiednio.

1.

Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego przysługują kompetencje dyrektora generalnego urzędu

określone w art. 25 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1559 oraz z 2019 r. poz. 730 i 2020) wyłącznie w zakresie prawa pracy wobec osób zatrudnionych w Biurze i gospodarowania

składnikami rzeczowymi majątku ruchomego użytkowanymi przez Biuro.

2.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego gospodaruje

1)

funduszem operacyjnym, o którym mowa w art. 11z ust. 5;

2)

składnikami majątkowymi uzyskanymi w trybie art. 11s ust. 2 i art. 11z ust. 5.

1.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego wykonuje swoje zadania przy pomocy Biura, które jest

komórką organizacyjną wyodrębnioną w tym celu w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw wewnętrznych. Działalnością Biura kieruje Inspektor Nadzoru Wewnętrznego.

2.

W skład Biura wchodzą funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony

Państwa oddelegowani do wykonywania zadań w Biurze, zwani dalej „inspektorami Biura”.

3.

Do Biura mogą zostać oddelegowani, w celu wspomagania inspektorów Biura przy wykonywaniu

ich zadań, strażacy Państwowej Straży Pożarnej, zwani dalej „ekspertami Biura”.

4.

Decyzje o oddelegowaniu, o którym mowa w ust. 2 i 3, i odwołaniu z niego wydaje minister

właściwy do spraw wewnętrznych.

5.

Oddelegowanie następuje na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, po wyrażeniu zgody

na oddelegowanie przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Służby Ochrony

Państwa i strażaków Państwowej Straży Pożarnej oraz po zaopiniowaniu wniosku odpowiednio

przez Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta

Służby Ochrony Państwa albo Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, który

zwalnia oddelegowywanego z zajmowanego stanowiska służbowego, przenosi do dyspozycji,

jeżeli jest to wymagane, i pozostawia na zaopatrzeniu wskazanego organu macierzystej

formacji.

6.

Odwołanie z oddelegowania może nastąpić w każdym czasie, na wniosek Inspektora Nadzoru

Wewnętrznego, po poinformowaniu o tym wniosku odpowiednio Komendanta Głównego Policji,

Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej

albo Komendanta Służby Ochrony Państwa, lub na wniosek odpowiednio Komendanta Głównego

Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej albo Komendanta Służby Ochrony Państwa, po zaopiniowaniu wniosku przez Inspektora

Nadzoru Wewnętrznego.

7.

W decyzji o oddelegowaniu określa się termin oddelegowania, zalicza się, do celów

obliczenia uposażenia i innych należności pieniężnych przysługujących w trakcie oddelegowania,

stanowisko służbowe do odpowiedniej grupy zaszeregowania oraz ustala się stopień etatowy,

stosownie do zaszeregowania stanowiska służbowego, i ustala wysokość należnych dodatków

do uposażenia.

8.

Inspektorom Biura w okresie oddelegowania do Biura przysługują uprawnienia wynikające

z przepisów niniejszej ustawy.

9.

Inspektorom Biura oraz ekspertom Biura może zostać przyznany przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, dodatek specjalny

na okres oddelegowania do Biura w wysokości do

1)

75% kwoty bazowej - dla inspektorów Biura;

2)

50% kwoty bazowej - dla ekspertów Biura.

10.

Przy obliczaniu wysokości dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 9, stosuje się

kwotę bazową dla funkcjonariuszy, określoną w ustawie budżetowej.

11.

Inspektor Biura oraz ekspert Biura zachowują prawo do dodatku specjalnego przez okres

3 miesięcy po zakończeniu tego oddelegowania, pod warunkiem że w czasie oddelegowania

do Biura realizował zadania łącznie przez okres co najmniej 12 miesięcy.

12.

Funkcjonariuszom Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażakom

Państwowej Straży Pożarnej oddelegowanym do Biura wypłacane są w urzędzie obsługującym

ministra właściwego do spraw wewnętrznych uposażenie, nagroda roczna za okres oddelegowania

i nagrody uznaniowe. Pozostałe należności i świadczenia wypłacane są przez macierzystą

formację.

13.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może przyznać nagrody uznaniowe inspektorom

Biura oraz ekspertom Biura.

W Biurze mogą zostać zatrudnieni pracownicy, których wiedza i doświadczenie mogą przyczynić

się do realizacji zadań Biura.

W okresie oddelegowania do Biura inspektorzy Biura oraz eksperci Biura podlegają Inspektorowi

Nadzoru Wewnętrznego.

1.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest uprawniony do

1)

bezpośredniego zlecania wykonania określonych czynności, w tym również w trybie czynności

operacyjno-rozpoznawczych, Komendantowi Biura Spraw Wewnętrznych Policji, zwanemu

dalej „Komendantem BSWP”, i Komendantowi Biura Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej,

zwanemu dalej „Komendantem BSWSG”, oraz żądania od nich informacji na temat wyników

tych czynności, w uzasadnionych przypadkach z wyłączeniem informowania przełożonych

służbowych kierowników tych jednostek organizacyjnych, a także Komendantowi Służby

Ochrony Państwa;

2)

bezpośredniego żądania od Komendanta BSWP, Komendanta BSWSG i Komendanta Służby Ochrony

Państwa informacji dotyczących wyników czynności operacyjno-rozpoznawczych prowadzonych

wobec podmiotów nadzorowanych oraz wobec zachodzących w tych podmiotach zjawisk i

zdarzeń;

3)

bezpośredniego zlecania Komendantowi BSWP, Komendantowi BSWSG i Komendantowi Służby

Ochrony Państwa dokonywania sprawdzeń kandydatów, o których mowa w art. 11a ust. 3

pkt 2;

4)

powoływania zespołów zadaniowych złożonych z funkcjonariuszy podmiotów nadzorowanych

oraz pracowników zatrudnionych w tych podmiotach, za zgodą ich przełożonych, określając

ich skład, zadania, organizację i tryb pracy;

5)

zlecania wykonania ekspertyz związanych z realizacją zadań Biura;

6)

przetwarzania informacji, w tym danych osobowych, w ramach realizowanych kompetencji

nadzorczych w konkretnych sprawach;

7)

uzyskania dostępu do materiałów uzyskanych w wyniku prowadzonych czynności operacyjno-rozpoznawczych

Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa, w celu analizy i oceny prowadzonych

form czynności operacyjno-rozpoznawczych, z zachowaniem ograniczeń wynikających z

przepisów odpowiednio art. 20b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, art. 9d ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej lub art. 67 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa;

8)

uzyskania dostępu do materiałów postępowań sprawdzających i kontrolnych postępowań

sprawdzających przeprowadzanych przez Policję, Straż Graniczną, Służbę Ochrony Państwa

oraz Państwową Straż Pożarną wobec własnych funkcjonariuszy, strażaków i pracowników

w rozumieniu ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

9)

uzyskania dostępu do materiałów z prowadzonych przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego

kontroli, o których mowa w art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych, postępowań sprawdzających oraz kontrolnych postępowań sprawdzających, przeprowadzanych

przez Policję, Straż Graniczną, Służbę Ochrony Państwa oraz Państwową Straż Pożarną

wobec własnych funkcjonariuszy, strażaków i pracowników;

10)

uzyskania dostępu do oświadczeń o stanie majątkowym składanych przez funkcjonariuszy

Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa, strażaków Państwowej Straży Pożarnej

oraz pracowników zatrudnionych w tych służbach, a także materiałów sporządzonych w

wyniku ich analizy przez właściwych przełożonych w zakresie, w jakim nie narusza to

kompetencji Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

2.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest obowiązany niezwłocznie przedstawiać ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych informacje i materiały mogące mieć istotne znaczenie

dla sprawowania nadzoru, o którym mowa w art. 1b.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może w każdym czasie żądać informacji i materiałów

z realizacji zadań przez Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.

4.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego przedstawia corocznie do dnia 31 marca ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych informację o działalności Biura.

5.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego określa metody i formy wykonywania zadań przez inspektorów

Biura i ekspertów Biura w zakresie nieobjętym innymi przepisami wydanymi na podstawie

ustawy.

6.

Do czynności operacyjno-rozpoznawczych w zakresie nieobjętym przepisami wydanymi na

podstawie niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

1.

Inspektorzy Biura otrzymują na czas pełnienia służby w Biurze wkładkę do legitymacji

służbowej.

2.

Do wkładki do legitymacji służbowej wpisuje się imię i nazwisko inspektora Biura oraz

numer legitymacji służbowej. Wkładka zawiera także datę, podpis i pieczęć Inspektora

Nadzoru Wewnętrznego oraz pouczenie o treści „Okazicielowi niniejszego dokumentu polecam

udzielić wszelkiej pomocy przy wykonywaniu czynności służbowych prowadzonych przez

inspektora Biura Nadzoru Wewnętrznego”.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wkładki

do legitymacji służbowej inspektora Biura, mając na względzie zapewnienie właściwej

identyfikacji inspektorów Biura.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 11a ust. 3, inspektorzy Biura mają

prawo

1)

legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;

2)

obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach

publicznych i dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom;

3)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej

i samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie

użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i przedsiębiorcy są obowiązani,

w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy w zakresie obowiązujących przepisów

prawa;

4)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych przedsiębiorców i organizacji społecznych,

jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej

pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa;

5)

swobodnego wstępu i poruszania się po terenie podmiotu nadzorowanego bez obowiązku

uzyskiwania przepustki;

6)

dostępu do danych oraz wglądu do dokumentów dotyczących działalności podmiotu nadzorowanego,

pobierania za pokwitowaniem oraz zabezpieczania dokumentów, z zachowaniem przepisów

o tajemnicy prawnie chronionej i przepisów o ochronie informacji niejawnych;

7)

sporządzania, a w razie potrzeby żądania sporządzenia niezbędnych kopii, odpisów lub

wyciągów z dokumentów oraz zestawień lub obliczeń;

8)

przetwarzania danych osobowych w zakresie niezbędnym do realizacji zadań;

9)

żądania złożenia ustnych lub pisemnych wyjaśnień.

2.

Czynności wymienione w ust. 1 powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający

dobra osobiste osoby, wobec której zostają podjęte.

3.

Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przysługuje zażalenie

do miejscowo właściwego prokuratora.

4.

Zgromadzone zapisy obrazu i dźwięku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, niezawierające

dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego, postępowania w sprawach o

wykroczenia albo postępowania dyscyplinarnego lub mogących być wykorzystanymi w postępowaniu

w ramach czynności wyjaśniających albo dowodów mających znaczenie dla toczących się

takich postępowań, Biuro przechowuje przez okres co najmniej 30 dni, nie dłużej jednak

niż 60 dni od dnia zarejestrowania, a następnie komisyjnie je niszczy.

5.

Przy wykonywaniu uprawnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, przepisy określające

sposób ich realizacji, wydane na podstawie art. 15 ust. 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, stosuje się odpowiednio.

Zadania, o których mowa w art. 11a ust. 3 pkt 7, mogą być realizowane w formie czynności

operacyjno-rozpoznawczych.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez Biuro w

stosunku do funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz

strażaków Państwowej Straży Pożarnej, a także pracowników zatrudnionych w tych służbach,

w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców, a także uzyskania i utrwalenia

dowodów, ściganych z oskarżenia publicznego, umyślnych przestępstw określonych w art. 228 § 1 i 3-5, art. 229 § 1 i 3-5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231 § 2,

art. 245, art. 246, art. 258, art. 269 oraz art. 299 § 1, 2, 5 i 6 ustawy z dnia 6

czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128), zwanej dalej „Kodeksem karnym”, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo będą

nieprzydatne, Sąd Okręgowy w Warszawie może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę

operacyjną, na pisemny wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, złożony po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami uzasadniającymi

potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.

3.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji

lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego

może zarządzić, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną,

zwracając się jednocześnie do Sądu Okręgowego w Warszawie z wnioskiem o wydanie postanowienia

w tej sprawie. W razie nieudzielenia przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia

kontroli operacyjnej, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego wstrzymuje kontrolę operacyjną

oraz dokonuje protokolarnego, komisyjnego zniszczenia materiałów zgromadzonych podczas

jej stosowania.

4.

W przypadku potrzeby zarządzenia kontroli operacyjnej wobec osoby podejrzanej lub

oskarżonego, we wniosku Inspektora Nadzoru Wewnętrznego o zarządzenie kontroli operacyjnej

zamieszcza się informację o toczącym się wobec tej osoby postępowaniu.

5.

Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na

1)

uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków technicznych,

w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;

2)

uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków transportu

lub miejsc innych niż miejsca publiczne;

3)

uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji prowadzonej za

pomocą środków komunikacji elektronicznej;

4)

uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach danych, telekomunikacyjnych

urządzeniach końcowych, systemach informatycznych i teleinformatycznych;

5)

uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.

6.

Wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego o zarządzenie przez Sąd Okręgowy w Warszawie

kontroli operacyjnej powinien zawierać w szczególności

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2)

opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej

bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;

4)

dane osoby lub inne dane, pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,

wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu

jej stosowania;

5)

cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej, o której mowa w ust. 5.

7.

Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd Okręgowy

w Warszawie może, na pisemny wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, złożony po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące,

wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały

przyczyny tej kontroli.

8.

W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się

nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia

sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, Sąd Okręgowy w Warszawie, na pisemny wniosek

Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,

może, również po upływie okresów, o których mowa w ust. 7, wydawać kolejne postanowienia

o przedłużeniu kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy, których łączna

długość nie może przekraczać 12 miesięcy.

9.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego może upoważnić swojego zastępcę do składania wniosków,

o których mowa w ust. 1, 3, 7 i 8, lub do zarządzania kontroli operacyjnej w trybie

ust. 3.

10.

Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 7 i 8, stosuje się odpowiednio ust. 2 i 6. Sąd

Okręgowy w Warszawie przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 7 i

8, zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi

podczas stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.

11.

Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3, 4, 7 i 8, sąd rozpoznaje jednoosobowo, przy czym

czynności sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków powinny być realizowane w warunkach

przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych

oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 150, 679, 1255 i 1694), zwanej dalej „Kodeksem postępowania karnego”. W posiedzeniu sądu może wziąć udział

wyłącznie prokurator i przedstawiciel Inspektora Nadzoru Wewnętrznego wnioskującego

o zarządzenie kontroli operacyjnej.

12.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi

drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych

i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez Biuro kontroli operacyjnej.

13.

Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikroprzedsiębiorcą lub małym

przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495) zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez Biuro

kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.

14.

Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,

najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.

15.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego informuje Prokuratora Generalnego o wynikach kontroli

operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej kontroli.

16.

W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub

mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Inspektor Nadzoru Wewnętrznego

przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania

kontroli operacyjnej. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów,

stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

17.

W przypadku gdy materiały, o których mowa w ust. 16

1)

zawierają informacje, o których mowa w art. 178 Kodeksu postępowania karnego, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego zarządza ich niezwłoczne, komisyjne i protokolarne

zniszczenie;

2)

mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, albo informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji,

o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego przekazuje Prokuratorowi Generalnemu te materiały.

18.

W przypadku, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, Prokurator Generalny niezwłocznie po otrzymaniu

materiałów kieruje je do Sądu Okręgowego w Warszawie wraz z wnioskiem o

1)

stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których mowa

w ust. 17 pkt 2;

2)

dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów zawierających informacje

stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w

art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, nieobjęte zakazami, określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.

19.

Sąd Okręgowy w Warszawie, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Prokuratora Generalnego,

wydaje postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów,

o których mowa w ust. 18 pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości,

a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne

zniszczenie materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.

20.

Na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania

w postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w ust. 18 pkt 2, Prokuratorowi Generalnemu

przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

21.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest obowiązany do wykonania zarządzenia Sądu Okręgowego

w Warszawie o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 19, oraz niezwłocznego,

komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu

karnym jest niedopuszczalne. Inspektor Nadzoru Wewnętrznego niezwłocznie informuje

Prokuratora Generalnego o zniszczeniu tych materiałów.

22.

Osobie, wobec której kontrola operacyjna była stosowana, nie udostępnia się materiałów

zgromadzonych podczas trwania tej kontroli. Przepis nie narusza uprawnień wynikających

z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.

23.

Sąd Okręgowy w Warszawie, Prokurator Generalny i Inspektor Nadzoru Wewnętrznego prowadzą

rejestry postanowień, pisemnych zgód, wniosków i zarządzeń dotyczących kontroli operacyjnej.

24.

Rejestry, o których mowa w ust. 23, prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji niejawnych.

25.

Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały niezawierające dowodów

pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub dowodów mających znaczenie dla

toczącego się postępowania karnego podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu i komisyjnemu

zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Inspektor Nadzoru Wewnętrznego.

26.

O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa

w ust. 25, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania

Prokuratora Generalnego.

27.

Na postanowienia sądu, o których mowa w

1)

ust. 1, 3, 7 i 8 - przysługuje zażalenie Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego;

2)

ust. 3 - przysługuje zażalenie Prokuratorowi Generalnemu.

Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

28.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,

ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania kontroli operacyjnej oraz

przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania

oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli,

a także wzory stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego

charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.

29.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację

o działalności określonej w ust. 1-28, łącznie z informacjami o działalności określonej

w art. 19 ust. 1-21 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w tym informacje i dane, o których mowa w art. 11p ust. 1 niniejszej ustawy oraz

art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Informacja powinna być przedstawiona Sejmowi i Senatowi do dnia 30 czerwca roku

następnego po roku nią objętym.

1.

W sprawach o przestępstwa określone w art. 11n ust. 1 czynności operacyjno-rozpoznawcze

zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej wiarygodnych informacji o przestępstwie

oraz ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa mogą polegać na dokonaniu

w sposób niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa,

ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi

obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.

2.

Czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w ust. 1, mogą polegać także na

złożeniu propozycji nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa,

ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi

obrót są zabronione, a także przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej.

3.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego lub upoważniony przez niego zastępca może zarządzić,

na czas określony, czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, po uzyskaniu pisemnej zgody

Prokuratora Okręgowego w Warszawie, którego na bieżąco informuje o wynikach przeprowadzonych

czynności. Prokurator może zarządzić zaniechanie czynności w każdym czasie.

4.

Przed wydaniem pisemnej zgody prokurator, o którym mowa w ust. 3, zapoznaje się z

materiałami uzasadniającymi przeprowadzenie czynności, o których mowa w ust. 1 i 2.

5.

Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, zarządza się na czas nie dłuższy niż 3 miesiące.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego może, po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora, o którym

mowa w ust. 3, jednorazowo przedłużyć stosowanie czynności na czas nie dłuższy niż

kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny ich zarządzenia. Przepis ust. 4 stosuje

się odpowiednio.

6.

W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania czynności, o których mowa w ust.

1 i 2, pojawią się nowe okoliczności istotne dla sprawdzenia uzyskanych wcześniej

wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz ustalenia sprawców i uzyskania dowodów

przestępstwa, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego może, po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora,

o którym mowa w ust. 3, zarządzić kontynuowanie czynności przez czas oznaczony również

po upływie okresów, o których mowa w ust. 5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

7.

Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być niejawnie rejestrowane za pomocą

urządzeń służących do rejestracji obrazu lub dźwięku.

8.

W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub

mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Inspektor Nadzoru Wewnętrznego

przekazuje prokuratorowi, o którym mowa w ust. 3, wszystkie materiały zgromadzone

podczas stosowania czynności, o których mowa w ust. 1 i 2. W postępowaniu przed sądem,

w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

9.

Zgromadzone podczas stosowania czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, materiały niezawierające

dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub dowodów mających znaczenie

dla toczącego się postępowania karnego podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu i komisyjnemu

zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Inspektor Nadzoru Wewnętrznego.

10.

O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa

w ust. 9, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania

prokuratora, o którym mowa w ust. 3.

11.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,

o których mowa w ust. 1 i 2, a także przekazywania, przetwarzania i niszczenia materiałów

uzyskanych podczas stosowania tych czynności oraz wzory stosowanych druków i rejestrów,

uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i

uzyskanych materiałów.

1.

Jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia przestępstwom określonym w art.

11n ust. 1 lub ich wykrycia, ustalenia ich sprawców, uzyskania i utrwalenia dowodów,

a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących

z tych przestępstw albo ich równowartości, Biuro może korzystać z informacji

1)

stanowiących tajemnicę skarbową, przetwarzanych przez organy administracji rządowej

i samorządu terytorialnego;

2)

stanowiących tajemnicę zawodową, o której mowa w art. 9e ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2386, z późn. zm.;

3)

stanowiących tajemnicę bankową, o której mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2187, z późn. zm.;

4)

stanowiących dane indywidualne, o których mowa w art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 300, z późn. zm.;

5)

stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 312);

6)

stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1355, z późn. zm.;

7)

stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, z późn. zm.;

8)

stanowiących tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 381 i 730);

9)

stanowiących tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1906 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 1074, 1474 i 1495);

10)

stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1871).

2.

Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, oraz informacje związane z przekazywaniem

tych informacji i danych podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie

informacji niejawnych i mogą być udostępniane jedynie inspektorom Biura prowadzącym

czynności w danej sprawie i ich przełożonym, uprawnionym do sprawowania nadzoru nad

prowadzonymi przez nich w tej sprawie czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi. Akta

zawierające te informacje i dane udostępnia się ponadto wyłącznie sądom i prokuratorom,

jeżeli następuje to w celu ścigania karnego.

3.

Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się nieodpłatnie na podstawie

postanowienia wydanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie na pisemny wniosek Inspektora

Nadzoru Wewnętrznego lub upoważnionego przez niego zastępcy.

4.

Informacje i dane, o których mowa w ust. 1

1)

dotyczące dokumentacji związanej z nadaniem NIP oraz aktualizowaniem danych zawartych

w zgłoszeniach identyfikacyjnych, określonej w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji

podatników i płatników

(Dz. U. z 2019 r. poz. 63, 730, 1018 i 1495),

2)

zawarte w aktach niezawierających informacji, o których mowa w art. 182 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.,

3)

dotyczące zawarcia z osobą fizyczną, prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej umowy o wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, lub czynności, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, umożliwiające weryfikację zawarcia takich umów i czasu ich obowiązywania,

4)

dotyczące objęcia osoby fizycznej ubezpieczeniem społecznym i zwaloryzowanej wysokości

składek na ubezpieczenie emerytalne osoby fizycznej, a także dane płatnika składek,

o których mowa w art. 40, art. 45 i art. 50 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych,

5)

niezbędne do ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający

osobowości prawnej dokonywała transakcji dotyczących towarów giełdowych, o których

mowa w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,

6)

niezbędne do ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający

osobowości prawnej, jest uczestnikiem funduszu inwestycyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi,

7)

dotyczące ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający

osobowości prawnej jest stroną umowy dotyczącej obrotu instrumentami finansowymi,

o której mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,

8)

dotyczące ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający

osobowości prawnej jest ubezpieczającym, ubezpieczonym lub uprawnionym z umowy ubezpieczenia

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

- udostępnia się nieodpłatnie, w formie pisemnej lub za pomocą środków komunikacji

elektronicznej, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego lub upoważnionego przez

niego zastępcy.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, powinien zawierać

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został ustalony;

2)

opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę udostępnienia informacji i danych;

4)

wskazanie podmiotu, którego informacje i dane dotyczą;

5)

podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji i danych;

6)

rodzaj i zakres informacji i danych.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, powinien zawierać informacje określone w ust. 5 pkt

1, 2 i 4-6.

7.

Po rozpatrzeniu wniosku, o którym mowa w ust. 3, Sąd Okręgowy w Warszawie, w drodze

postanowienia, wyraża zgodę na udostępnienie informacji i danych wskazanego podmiotu,

określając ich rodzaj i zakres, podmiot zobowiązany do ich udostępnienia oraz Inspektora

Nadzoru Wewnętrznego uprawnionego do zwrócenia się o przekazanie informacji i danych

albo odmawia udzielenia zgody na udostępnienie informacji i danych. Przepis art. 11n

ust. 11 stosuje się odpowiednio.

8.

Na postanowienie sądu, o którym mowa w ust. 7, przysługuje zażalenie Inspektorowi

Nadzoru Wewnętrznego.

9.

Uprawniony przez sąd Inspektor Nadzoru Wewnętrznego pisemnie informuje podmiot zobowiązany

do udostępnienia informacji i danych o rodzaju i zakresie informacji i danych, które

mają być udostępnione, podmiocie, którego informacje i dane dotyczą, oraz o osobie

inspektora Biura upoważnionego do ich odbioru.

10.

W terminie do 90 dni od dnia przekazania informacji i danych, o których mowa w ust.

1, Biuro informuje podmiot, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, o postanowieniu sądu wyrażającym

zgodę na udostępnienie informacji i danych.

11.

Sąd Okręgowy w Warszawie, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, złożony po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może zawiesić, w drodze postanowienia, na

czas oznaczony, z możliwością dalszego przedłużania, obowiązek, o którym mowa w ust.

10, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że poinformowanie podmiotu, o którym mowa w

ust. 5 pkt 4, może zaszkodzić wynikom podjętych czynności operacyjno-rozpoznawczych.

Przepis art. 11n ust. 11 stosuje się odpowiednio.

12.

Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 10 lub 11, zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze,

podmiot wskazany w ust. 5 pkt 4 jest powiadamiany o postanowieniu sądu o udostępnieniu

informacji i danych przez prokuratora lub, na jego polecenie, przez Biuro przed zamknięciem

postępowania przygotowawczego albo niezwłocznie po jego umorzeniu.

13.

Jeżeli informacje i dane, o których mowa w ust. 1, nie dostarczyły podstaw do wszczęcia

postępowania przygotowawczego, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego zawiadamia o tym podmiot,

który informacje i dane przekazał.

14.

Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone naruszeniem przepisów ust.

2 na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 i 1495).

Jeżeli informacje i materiały uzyskane przez Biuro dostatecznie uzasadniają podejrzenie

popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, wykroczenia lub wykroczenia

skarbowego albo potwierdzają jego popełnienie, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego zawiadamia

organ właściwy dla ścigania sprawcy.

1.

Inspektor Biura, realizując zadania, o których mowa w art. 11a ust. 3 pkt 7, może

1)

użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 2, 13, 18 i 19 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu

bezpośredniego i broni palnej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1834 oraz z 2019 r. poz. 15), w przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3, 10 i 12-14 tej ustawy, lub wykorzystać

te środki;

2)

użyć broni palnej w przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a-c, pkt 2, 3 i pkt 4 lit. a i b ustawy z dnia 24 maja 2013 r.

o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, lub ją wykorzystać w przypadkach, o których mowa w art. 47 pkt 1-6 tej ustawy.

2.

Użycie i wykorzystanie przez inspektora Biura środków przymusu bezpośredniego i broni

palnej oraz dokumentowanie tego użycia i wykorzystania następuje na zasadach określonych

w ustawie, o której mowa w ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposoby

ewidencjonowania, wymogi przechowywania w Biurze broni, amunicji i środków przymusu

bezpośredniego oraz tryb ich pobierania, mając na względzie potrzebę właściwego zabezpieczenia

tej broni, amunicji i środków oraz uniemożliwienie dostępu do nich osobom nieuprawnionym.

1.

Uzbrojenie i wyposażenie, w tym osobiste i ochronne, wskazane przez Inspektora Nadzoru

Wewnętrznego w zakresie i na czas niezbędny do wykonywania czynności służbowych przez

inspektora Biura zapewnia służba, z której został on oddelegowany do Biura.

2.

Organy i jednostki organizacyjne podległe lub nadzorowane przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych są obowiązane, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, udostępnić

lub przekazać nieodpłatnie składniki rzeczowe majątku ruchomego, w tym urządzenia

i środki techniczne niezbędne do wykonywania zadań, o których mowa w art. 11a ust.

3.

3.

Udostępnienie lub przekazanie składników, o których mowa w ust. 2, następuje w terminie

7 dni od dnia przekazania wniosku Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób i

tryb przekazywania składników rzeczowych majątku ruchomego, o których mowa w ust.

2, mając na względzie zapewnienie sprawnego przekazywania tych składników.

1.

W celu realizacji zadań określonych w art. 11a ust. 3 Inspektor Nadzoru Wewnętrznego

może

1)

uzyskiwać informacje, w tym dane osobowe, gromadzić je, sprawdzać oraz przetwarzać,

w tym również informacje niejawne oraz informacje uzyskane lub przetwarzane przez

organy innych państw, przez Międzynarodową Organizację Policji Kryminalnych - Interpol

i Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol),

2)

korzystać z danych o osobie, w tym również w formie zapisu elektronicznego, uzyskanych

przez inne organy, służby i instytucje państwowe w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz przetwarzać je,

3)

uzyskiwać, gromadzić i przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, ze zbiorów i rejestrów

prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez organy władzy publicznej, w tym

również ze zbiorów i rejestrów, w których przetwarza się informacje, obejmujące dane

osobowe, uzyskane w wyniku wykonywania przez te organy czynności operacyjno-rozpoznawczych

- bez wiedzy i zgody osób, których dotyczą.

2.

Zakres przekazywanych informacji i danych obejmuje

1)

dane o osobie, w tym dane osobowe, oraz inne dane pozwalające na identyfikację osoby,

w szczególności zdjęcia i opisy wizerunku, cechy i znaki szczególne, pseudonimy, a

także dane określające stosunki rodzinne i majątkowe, wykształcenie, zawód i źródła

dochodu;

2)

dane o karalności;

3)

dane gromadzone w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym;

4)

datę, miejsce i rodzaj zdarzenia, w związku z którym nastąpiła rejestracja danych

o osobie.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępnia się nieodpłatnie inspektorowi Biura

wskazanemu w imiennym upoważnieniu Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, po okazaniu tego

upoważnienia oraz legitymacji służbowej. Fakt udostępnienia tych danych podlega ochronie

na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

4.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 3, powinno zawierać: imię i nazwisko inspektora

Biura, numer legitymacji służbowej, wskazanie podmiotu zobowiązanego do przekazania

informacji oraz termin ważności.

5.

Organy władzy publicznej prowadzące zbiory i rejestry, o których mowa w ust. 1 pkt

3, mogą, w drodze decyzji, wyrazić zgodę na udostępnianie za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych

informacji zgromadzonych w zbiorach i rejestrach inspektorom Biura, bez konieczności

składania pisemnych wniosków, jeżeli

1)

Biuro posiada urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim

celu oraz jakie dane uzyskał;

2)

Biuro posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie

danych niezgodnie z celem ich uzyskania;

3)

jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywania zadań.

6.

Organ uprawniony nie przekazuje informacji lub ogranicza zakres przekazywanych informacji,

jeżeli mogłoby to spowodować ujawnienie danych osoby niebędącej jego funkcjonariuszem,

udzielającej pomocy temu organowi, lub uniemożliwić realizację zadań ustawowych organu

uprawnionego.

7.

Administratorem danych osobowych przetwarzanych przez Biuro jest Inspektor Nadzoru

Wewnętrznego.

8.

Dane osobowe przetwarzane są przez okres niezbędny do realizacji ustawowych zadań

Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.

9.

(uchylony)

10.

Dane osobowe uznane za zbędne można przekształcić w sposób uniemożliwiający przyporządkowanie

poszczególnych informacji osobistych lub rzeczowych do określonej lub możliwej do

zidentyfikowania osoby fizycznej albo w taki sposób, iż przyporządkowanie takie wymagałoby

niewspółmiernych kosztów, czasu lub działań.

11.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb przekazywania

Biuru informacji uzyskanych przez podmioty, o których mowa w ust. 1, wzór imiennego

upoważnienia, o którym mowa w ust. 3, z uwzględnieniem danych niezbędnych do zidentyfikowania

upoważnionego inspektora Biura oraz terminu ważności tego upoważnienia, mając na względzie

zapewnienie bezpieczeństwa przekazywanych danych.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych inspektorzy Biura mogą posługiwać

się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących ich oraz środków,

którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.

1a.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych inspektorzy Biura mogą posługiwać

się środkami identyfikacji elektronicznej zawierającymi dane inne niż dane identyfikujące

inspektora Biura.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach przepisy ust. 1 i 1a mogą mieć zastosowanie

do osób, o których mowa w art. 11z ust. 1.

3.

Nie popełnia przestępstwa

1)

kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem dokumentów lub wydawaniem środków

identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 1, 1a i 2;

2)

kto sporządza dokumenty lub wydaje środki identyfikacji elektronicznej, o których

mowa w ust. 1, 1a i 2;

3)

kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów lub wydawaniu środków identyfikacji elektronicznej,

o których mowa w ust. 1, 1a i 2;

4)

inspektor Biura lub osoba wymieniona w ust. 2, jeżeli dokumentami lub środkami identyfikacji

elektronicznej, o których mowa w ust. 1, 1a i 2, posługują się przy wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych;

5)

kto wydaje środki identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 1a, inspektorowi

Biura albo osobom, o których mowa w ust. 2, lub dopuszcza do uwierzytelnienia z wykorzystaniem

takiego środka identyfikacji elektronicznej w swoim systemie identyfikacji elektronicznej.

4.

Organy administracji rządowej i organy samorządu terytorialnego są obowiązane do udzielania

Biuru, w granicach swojej właściwości, niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania

dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 2.

1.

Udzielenie informacji o prowadzonych czynnościach operacyjno-rozpoznawczych oraz o

stosowanych środkach i metodach ich realizacji może nastąpić

1)

w przypadku gdy istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa ściganego

z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem tych czynności;

2)

w związku z prowadzoną współpracą z innymi organami, służbami lub instytucjami państwowymi

uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym także w związku

z prowadzoną współpracą z organami i służbami innych państw w trybie i zakresie określonym

w umowach i porozumieniach międzynarodowych.

2.

Udzielenie informacji o osobie uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

może nastąpić

1)

na żądanie sądu lub prokuratora, a wykorzystanie tych informacji może nastąpić tylko

w celu ścigania karnego;

2)

w przypadku gdy ustawa nakłada obowiązek lub umożliwia udzielenie takich informacji

określonemu organowi albo obowiązek taki wynika z umów lub porozumień międzynarodowych,

a także w przypadkach, gdy zatajenie takiej informacji prowadziłoby do zagrożenia

życia lub zdrowia innych osób.

3.

Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych

może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

4.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 udzielenie informacji

następuje w trybie określonym w art. 9.

1.

W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw Biuro może uzyskiwać dane niestanowiące

treści odpowiednio, przekazu telekomunikacyjnego, przesyłki pocztowej albo przekazu

w ramach usługi świadczonej drogą elektroniczną, określone w

1)

art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1954, z późn. zm., zwane dalej „danymi telekomunikacyjnymi”,

2)

art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 oraz z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005), zwane dalej „danymi pocztowymi”,

3)

art. 18 ust. 1-5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2019 r. poz. 123 i 730), zwane dalej „danymi internetowymi”

- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca świadczący usługi

drogą elektroniczną przekazuje nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 1, Inspektorowi

Nadzoru Wewnętrznego albo upoważnionemu inspektorowi Biura, w tym za pośrednictwem

sieci telekomunikacyjnej.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, udostępnianie danych, o których mowa w ust. 1,

za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego, operatora pocztowego lub usługodawcy świadczącego usługi drogą

elektroniczną lub przy niezbędnym ich udziale, jeżeli możliwość taka jest przewidziana

w porozumieniu zawartym między ministrem właściwym do spraw wewnętrznych a tym podmiotem.

4.

Udostępnienie Biuru danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pośrednictwem

sieci telekomunikacyjnej, jeżeli

1)

wykorzystywane sieci telekomunikacyjne zapewniają: a) możliwość ustalenia osoby uzyskującej

dane, ich rodzaju oraz czasu, w którym zostały uzyskane, b) zabezpieczenie techniczne

i organizacyjne uniemożliwiające osobie nieuprawnionej dostęp do danych;

2)

jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem zadań wykonywanych przez Biuro albo prowadzonych

przez nie czynności.

5.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego prowadzi rejestry wystąpień o uzyskanie danych telekomunikacyjnych,

pocztowych i internetowych zawierające informacje identyfikujące inspektorów Biura

uzyskujących te dane, ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w którym zostały uzyskane.

Rejestry prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie

informacji niejawnych.

6.

Dane, o których mowa w ust. 1, które mają znaczenie dla postępowania karnego, Inspektor

Nadzoru Wewnętrznego przekazuje prokuratorowi właściwemu miejscowo lub rzeczowo. Prokurator

podejmuje decyzję o zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych danych.

7.

Dane, o których mowa w ust. 1, które nie mają znaczenia dla postępowania karnego,

podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.

1.

Kontrolę nad uzyskiwaniem przez Biuro danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych

sprawuje Sąd Okręgowy w Warszawie.

2.

Inspektor Nadzoru Wewnętrznego przekazuje, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji

niejawnych, sądowi, o którym mowa w ust. 1, w okresach półrocznych, sprawozdanie obejmujące

1)

liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych telekomunikacyjnych,

pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych danych;

2)

kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono o dane telekomunikacyjne,

pocztowe lub internetowe.

3.

W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, Sąd Okręgowy w Warszawie może zapoznać

się z materiałami uzasadniającymi udostępnienie Biuru danych telekomunikacyjnych,

pocztowych lub internetowych.

4.

Sąd Okręgowy w Warszawie informuje Inspektora Nadzoru Wewnętrznego o wyniku kontroli

w terminie 30 dni od jej zakończenia.

5.

Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na podstawie art.

11y ust. 1.

1.

W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw Inspektor Nadzoru Wewnętrznego może

uzyskiwać dane

1)

z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,

2)

o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,

3)

w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną - numer zakończenia sieci oraz

siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę lub nazwę i formę

organizacyjną tego użytkownika,

4)

w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej - także nazwę miejscowości

oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci, udostępnione użytkownikowi

- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2.

Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, art. 11w ust. 2-7

stosuje się.

1.

Biuro przy wykonywaniu swych zadań może korzystać z pomocy osób niebędących inspektorami

i ekspertami Biura. Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy

Biuru, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Udostępnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach

i trybie określonych w art. 9.

3.

Dane o osobie, o której mowa w ust. 1, mogą być udostępnione na żądanie prokuratora

lub sądu, także w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa

ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz w przypadku ujawnienia przez tę osobę faktu udzielania pomocy Biuru w zakresie

czynności operacyjno-rozpoznawczych; udostępnienie tych danych następuje w trybie

określonym w art. 9.

4.

Za udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, osobom niebędącym inspektorami i ekspertami

Biura może być przyznane wynagrodzenie.

5.

Koszty podejmowanych przez Biuro czynności operacyjno-rozpoznawczych, w zakresie których

ze względu na ochronę, o której mowa w niniejszej ustawie, nie mogą być stosowane

przepisy o finansach publicznych, rachunkowości i zamówień publicznych, a także wynagrodzenia

osób wymienionych w ust. 1, pokrywane są z tworzonego na ten cel funduszu operacyjnego.

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji

niejawnych, określi, w drodze zarządzenia, sposób tworzenia i gospodarowania funduszem

operacyjnym, mając na uwadze zapewnienie efektywnego i celowego wydatkowania środków

z tego funduszu.

7.

Jeżeli w czasie korzystania i w związku z korzystaniem przez Biuro z pomocy osób,

o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu albo szkodę w mieniu,

odszkodowanie przysługuje w sposób i w trybie określonych w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych wyznacza rzecznika dyscyplinarnego w stosunku

do Inspektora Nadzoru Wewnętrznego i zastępcy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego. Inspektor

Nadzoru Wewnętrznego wyznacza rzecznika dyscyplinarnego w stosunku do oddelegowanych

do Biura funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz

komisję dyscyplinarną w stosunku do oddelegowanych do Biura strażaków Państwowej Straży

Pożarnej spośród inspektorów Biura i ekspertów Biura.

1.

Uprawnienia i obowiązki inspektorów Biura i ekspertów Biura określone w art. 11za-11zg

stosuje się odpowiednio do Inspektora Nadzoru Wewnętrznego i zastępcy Inspektora Nadzoru

Wewnętrznego.

2.

W zakresie rozpatrywania spraw dotyczących uprawnień i obowiązków Inspektora Nadzoru

Wewnętrznego i zastępcy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, o których mowa w ust. 1,

decyzje podejmuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.

3.

Oświadczenie o stanie majątkowym, o którym mowa w art. 11zc, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego

i zastępca Inspektora Nadzoru Wewnętrznego składają ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych.

W sprawach wynikających ze stosunku służbowego Inspektora Nadzoru Wewnętrznego i zastępcy

Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, jeżeli są oddelegowanymi funkcjonariuszami, uprawnienia

przełożonego właściwego w sprawach osobowych wynikające z odrębnych przepisów przysługują

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej i ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa.

Inspektor Biura i ekspert Biura podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych

korzysta z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

Inspektor Biura i ekspert Biura nie mogą podejmować dodatkowego zajęcia zarobkowego.

Inspektor Biura i ekspert Biura składają oświadczenie o swoim stanie majątkowym Inspektorowi

Nadzoru Wewnętrznego na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1393 oraz z 2019 r. poz. 371 i 492).

Inspektor Biura i ekspert Biura są obowiązani poinformować Inspektora Nadzoru Wewnętrznego

o podjęciu przez małżonka lub osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym

zatrudnienia lub innych czynności zarobkowych w podmiotach świadczących usługi detektywistyczne

lub ochrony osób i mienia oraz o objęciu w nich akcji lub udziałów, a także o fakcie

bycia wykonawcą w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1843) na rzecz organów i jednostek organizacyjnych nadzorowanych i podległych ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych, w terminie 14 dni od dnia powzięcia informacji o

tym zdarzeniu.

Inspektor Biura i ekspert Biura są obowiązani poinformować Inspektora Nadzoru Wewnętrznego

o podjęciu przez małżonka lub osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym

zatrudnienia lub innych czynności zarobkowych w podmiotach świadczących usługi detektywistyczne

lub ochrony osób i mienia oraz o objęciu w nich akcji lub udziałów, a także o fakcie

bycia wykonawcą w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. poz. 2019) na rzecz organów i jednostek organizacyjnych nadzorowanych i podległych ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych, w terminie 14 dni od dnia powzięcia informacji o

tym zdarzeniu.

Przynależność inspektora Biura i eksperta Biura do organizacji lub stowarzyszeń krajowych,

zagranicznych albo międzynarodowych wymaga pisemnej zgody Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.

Inspektor Biura i ekspert Biura są obowiązani powiadomić Inspektora Nadzoru Wewnętrznego

o planowanym wyjeździe zagranicznym poza obszar Unii Europejskiej.

1.

Inspektor Biura i ekspert Biura podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej na zasadach

określonych dla funkcjonariusza służby, z której inspektor Biura lub ekspert Biura

został oddelegowany do Biura, z tym że przełożonym dyscyplinarnym jest Inspektor Nadzoru

Wewnętrznego. Przełożonym dyscyplinarnym Inspektora Nadzoru Wewnętrznego i zastępcy

Inspektora Nadzoru Wewnętrznego jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

2.

Od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji odwołanie przysługuje

do ministra właściwego do spraw wewnętrznych, a od orzeczeń wydanych w pierwszej instancji

przez tego ministra służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

3.

Od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne przysługuje

prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Ustawa wchodzi w życie w terminieustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.

Tracą moc art. 1, art. 2, art. 3 ust. 1, art. 4-7, art. 14-22, art. 23-28, art. 31 oraz rozdziały

4, 5 i 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych zachowane w mocy w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w celu rozpoznawania,

zapobiegania, wykrywania i zwalczania czynów zabronionych, prowadzenia postępowań

w sprawach dotyczących tych czynów oraz wykonywania orzeczeń w nich wydanych, kar

porządkowych i środków przymusu w zakresie określonym w przepisach stanowiących podstawę

działania służb i organów uprawnionych do realizacji zadań w tym zakresie, w terminie

do dnia wejścia w życie przepisów wdrażających dyrektywę Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych

w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania

przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów

zabronionych i wykonywania kar, w spra

wie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 89) na podstawie art. 175 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 58 pkt 12, który wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2019 r.;

2)

art. 82 pkt 5 w zakresie art. 25c-25h, które wchodzą w życie po upływie roku od dnia

ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., z wyjątkiem

1)

art. 85 pkt 5, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 88, który wchodzi w życie z dniem 1 marca 2020 r.