Obwieszczenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie warunków wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w państwowych jednostkach sfery budżetowej działających w zakresie rolnictwa

1

Przepisy rozporządzenia stosuje się do pracowników zatrudnionych w

1)

Krajowej Stacji Chemiczno-Rolniczej w Warszawie i okręgowych stacjach chemiczno-rolniczych;

2)

Krajowym Centrum Hodowli Zwierząt.

2.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do dyrektora, zastępcy dyrektora i głównego

księgowego jednostek, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem § 12 i 13 oraz kwalifikacji

zawodowych, które są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

Przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do wynagrodzeń należnych od dnia 1 stycznia

2009 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Miesięczne stawki wynagrodzenia zasadniczego określone w załączniku do niniejszego

rozporządzenia mają zastosowanie do wynagrodzeń należnych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Miesięczne stawki wynagrodzenia zasadniczego określone w załączniku nr 1 do niniejszego

rozporządzenia mają zastosowanie do wynagrodzeń należnych od dnia 1 stycznia 2020 r.

Ustala się

1)

tabelę miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, która jest określona w załączniku

nr 1 do rozporządzenia;

2)

tabelę stawek dodatku funkcyjnego, która jest określona w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3)

tabele stanowisk, zaszeregowań i kwalifikacji zawodowych pracowników, które są określone

w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem

§ 1 pkt 1, który wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu

ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem §

1 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2020 r.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o najniższym wynagrodzeniu zasadniczym, rozumie

się przez to najniższe wynagrodzenie zasadnicze w pierwszej kategorii zaszeregowania,

określone w tabeli miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, o której mowa w

§ 2 pkt 1.

Pracownikowi zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy przysługuje wynagrodzenie

zasadnicze i inne składniki wynagrodzenia w wysokości proporcjonalnej do wymiaru czasu

pracy określonego w umowie o pracę.

Godzinową stawkę

1)

wynagrodzenia zasadniczego wynikającego z osobistego zaszeregowania pracownika, określonego

stawką miesięczną, oraz

2)

wynikającą z najniższego wynagrodzenia zasadniczego

- ustala się, dzieląc miesięczną stawkę wynagrodzenia przez liczbę godzin pracy przypadających

do przepracowania w danym miesiącu.

1.

Pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku związanym z kierowaniem zespołem oraz radcy

prawnemu przysługuje dodatek funkcyjny.

2.

Dodatek funkcyjny przysługuje również pracownikowi innemu niż wymieniony w ust. 1,

koordynującemu wykonywanie określonych zadań, zatrudnionemu na stanowisku, dla którego

w tabelach, o których mowa w § 2 pkt 3, przewiduje się dodatek funkcyjny, z tym że

maksymalną stawkę tego dodatku obniża się o dwie stawki.

1.

Z tytułu okresowego zwiększenia zakresu obowiązków służbowych lub powierzenia dodatkowych

zadań albo ze względu na charakter pracy lub warunki wykonywania pracy pracodawca

może przyznać pracownikowi dodatek specjalny.

2.

Dodatek specjalny przyznaje się na czas określony, a w uzasadnionych przypadkach na

czas nieokreślony.

3.

Dodatek specjalny jest wypłacany w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia, w

kwocie nieprzekraczającej 40% łącznie wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego

pracownika.

1.

Pracownikowi zatrudnionemu stale w systemie pracy zmianowej przysługuje dodatek w

wysokości 10% godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę pracy

na II zmianie.

2.

Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek do wynagrodzenia

za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20% stawki godzinowej wynagrodzenia

zasadniczego, nie niższy jednak od dodatku ustalonego na podstawie art. 151ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

1.

Pracownikowi przysługuje dodatek za wysługę lat w wysokości 5% miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego po 5 latach pracy. Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy następny rok pracy

do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po 20 i więcej latach pracy.

2.

Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wysługę lat wlicza się wszystkie poprzednie

zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów

podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

2a

W razie równoczesnego pozostawania w więcej niż jednym stosunku pracy do okresu pracy

uprawniającego do dodatku za wysługę lat wlicza się jeden z tych okresów.

3.

(uchylony).

4.

Dodatek za wysługę lat przysługuje pracownikowi za dni, za które otrzymuje wynagrodzenie,

oraz za dni nieobecności w pracy z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby albo

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny,

za które pracownik otrzymuje z tego tytułu zasiłek z ubezpieczenia społecznego.

5.

Dodatek za wysługę lat jest wypłacany w terminie wypłaty wynagrodzenia

1)

począwszy od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w

którym pracownik nabył prawo do dodatku lub wyższej stawki dodatku, jeżeli nabycie

prawa nastąpiło w ciągu miesiąca;

2)

za dany miesiąc, jeżeli nabycie prawa do dodatku lub do wyższej stawki dodatku nastąpiło

pierwszego dnia miesiąca.

1.

W ramach posiadanych środków na wynagrodzenia może być tworzony fundusz premiowy.

2.

Wysokość funduszu premiowego oraz warunki przyznawania i wypłacania premii określa

zakładowy regulamin premiowania.

W ramach posiadanych środków na wynagrodzenia może być tworzony fundusz nagród z przeznaczeniem

na nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej, pozostający w dyspozycji pracodawcy.

1.

Pracownikowi przysługuje nagroda jubileuszowa w wysokości

1)

75% miesięcznego wynagrodzenia - po 20 latach pracy;

2)

100% miesięcznego wynagrodzenia - po 25 latach pracy;

3)

150% miesięcznego wynagrodzenia - po 30 latach pracy;

4)

200% miesięcznego wynagrodzenia - po 35 latach pracy;

5)

300% miesięcznego wynagrodzenia - po 40 latach pracy.

2.

Do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się wszystkie poprzednie

zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów

podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3.

W razie równoczesnego pozostawania więcej niż w jednym stosunku pracy do okresu pracy

uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się jeden z tych okresów.

4.

Pracownik nabywa prawo do nagrody jubileuszowej w dniu upływu okresu uprawniającego

do tej nagrody.

5.

Wypłata nagrody jubileuszowej następuje niezwłocznie po nabyciu przez pracownika prawa

do tej nagrody.

6.

Podstawę obliczenia nagrody jubileuszowej stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi

w dniu nabycia prawa do nagrody, a jeżeli dla pracownika jest to korzystniejsze -

wynagrodzenie przysługujące mu w dniu jej wypłaty. Jeżeli pracownik nabył prawo do

nagrody jubileuszowej, będąc zatrudnionym w innym wymiarze czasu pracy niż w dniu

jej wypłaty, podstawę obliczenia nagrody stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi

w dniu nabycia prawa do nagrody jubileuszowej. Nagrodę jubileuszową oblicza się zgodnie

z przepisami obowiązującymi przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

7.

W razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności

do pracy lub emeryturę pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej

brakuje mniej niż 12 miesięcy, licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę

tę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy.

8.

Jeżeli w dniu wejścia w życie przepisów wprowadzających zaliczalność do okresów uprawniających

do świadczeń pracowniczych okresów niepodlegających dotychczas wliczeniu upływa okres

uprawniający pracownika do dwóch lub więcej nagród jubileuszowych, wypłaca mu się

tylko jedną nagrodę - najwyższą.

9.

Pracownikowi, który w dniu wejścia w życie przepisów, o których mowa w ust. 8, ma

okres dłuższy niż wymagany do nagrody jubileuszowej danego stopnia, a w ciągu 12 miesięcy

od tego dnia upłynie okres uprawniający go do nabycia nagrody jubileuszowej wyższego

stopnia, nagrodę niższą wypłaca się w pełnej wysokości, a w dniu nabycia prawa do

nagrody wyższej - różnicę między kwotą nagrody wyższej a kwotą nagrody niższej.

10.

Przepisy ust. 8 i 9 mają odpowiednio zastosowanie, jeżeli w dniu, w którym pracownik

udokumentował swoje prawo do nagrody jubileuszowej, był uprawniony do nagrody wyższego

stopnia oraz gdy pracownik prawo to nabędzie w ciągu 12 miesięcy od tego dnia.

11.

Przy ustalaniu prawa do nagrody jubileuszowej przysługującej pracownikowi, który był

zatrudniony w jednostce, o której mowa w § 1 ust. 1, w dniu 1 lipca 1996 r., a przed

tym dniem nabył prawo do nagrody jubileuszowej z uwzględnieniem okresów podlegających

wliczeniu do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej na podstawie przepisów

obowiązujących przed tym dniem, okresy te podlegają wliczeniu na dotychczasowych warunkach.

12.

Pracownik, który podjął zatrudnienie w jednostce, o której mowa w § 1 ust. 1, po dniu

1 lipca 1996 r., nabywa prawo do nagrody jubileuszowej na zasadach określonych w ust.

2-10, niezależnie od wcześniejszego nabycia prawa do nagrody jubileuszowej za dany

okres pracy.

1.

Pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do

pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę

lub emeryturę, przysługuje jednorazowa odprawa pieniężna w wysokości

1)

jednomiesięcznego wynagrodzenia - jeżeli był zatrudniony krócej niż 15 lat;

2)

dwumiesięcznego wynagrodzenia - po przepracowaniu co najmniej 15 lat;

3)

trzymiesięcznego wynagrodzenia - po przepracowaniu co najmniej 20 lat.

2.

Przy ustalaniu okresów uprawniających do jednorazowej odprawy pieniężnej stosuje się

przepisy obowiązujące przy ustalaniu okresów uprawniających do dodatku za wysługę

lat.

3.

Jednorazową odprawę pieniężną oblicza się zgodnie z przepisami obowiązującymi przy

ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

4.

Pracownik, który otrzymał jednorazową odprawę pieniężną, nie może ponownie nabyć do

niej prawa.

1.

Pracodawca może, w uzasadnionych przypadkach, skrócić pracownikowi okres pracy zawodowej

wymagany na danym stanowisku, z wyłączeniem stanowisk, dla których wymagany okres

pracy zawodowej określają odrębne przepisy.

2.

Pracownik zatrudniony w jednostce, o której mowa w § 1 ust. 1, który nie spełnia wymagań

kwalifikacyjnych przewidzianych dla stanowiska zajmowanego przez niego w dniu wejścia

w życie rozporządzenia, może być nadal zatrudniany na tym stanowisku.

Wynagrodzenie pracownika zatrudnionego w jednostce, o której mowa w § 1 ust. 1, w

dniu 1 czerwca 2008 r., ustalone na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia,

nie może być niższe od wynagrodzenia przysługującego przed tym dniem.

Miesięczne stawki wynagrodzenia zasadniczego określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia

mają zastosowanie do wynagrodzeń należnych od dnia 1 stycznia 2008 r.

Traci moc rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 lipca 1996 r. w sprawie

zasad wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla

pracowników zatrudnionych w państwowych jednostkach sfery budżetowej działających

w zakresie rolnictwa i gospodarki żywnościowej

(Dz. U. poz. 457, z późn. zm., z wyjątkiem § 4 ust. 2a, § 8, 14 i 15, które tracą moc z dniem 31 maja 2008 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia