Obwieszczenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 16 lipca 2020 r. o sprostowaniu błędów

Na podstawie art. 18b ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 127) obwieszcza się, że w tekście polskim Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Kazachstanu w

sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania

w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Ałmaty dnia 21 września 1994 r.

(Dz. U. z 1995 r. poz. 586) prostuje się następujące błędy

1)

w art. 1 zamiast wyrazów

„

Niniejsza konwencja dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym

lub w obu Umawiających się Państwach.

”

powinny być wyrazy

„

Niniejsza konwencja dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym

lub w obu Umawiających się Państwach, jeśli zostało to przewidziane Konwencją.

”

;

2)

w art. 3 w ust. 1

a)

w lit. h w pkt (ii) zamiast wyrazów

„

wszelkie osoby prawne, spółki, spółki osobowe i stowarzyszenia, których status prawny

wynika z obowiązującego w Umawiającym się Państwie ustawodawstwa;

”

powinny być wyrazy

„

wszelkie osoby prawne, firmy, spółki lub wszelkie inne stowarzyszenia, których status

prawny wynika z obowiązującego w Umawiającym się Państwie ustawodawstwa;

”

;

b)

w lit. i zamiast wyrazów

„

określenie „majątek” oznacza w rozumieniu artykułu 22 majątek ruchomy i nieruchomy

oraz obejmuje (ale nie wyłącznie) środki pieniężne w gotówce, akcje i papiery potwierdzające

prawa majątkowe, weksle, obligacje lub inne prawa do roszczeń pieniężnych, jak również

patenty, znaki towarowe, prawa autorskie lub inne podobne prawa lub mienie.

”

powinny być wyrazy

„

określenie „majątek” oznacza w rozumieniu artykułu 22 (Majątek) majątek ruchomy i

nieruchomy oraz obejmuje (ale nie wyłącznie) środki pieniężne w gotówce, akcje lub

inne dokumenty potwierdzające prawa majątkowe, weksle, obligacje lub inne zobowiązania

dłużne, jak również patenty, znaki towarowe, prawa autorskie lub inne podobne prawa

lub mienie.

”

;

3)

w art. 10 w ust. 5 zamiast wyrazów

„

Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski

albo dochody z drugiego Umawiającego się Państwa, to drugie Państwo nie może ani obciążać

podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku, gdy takie dywidendy

są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Państwie,

lub przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, rzeczywiście wiąże

się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonej w drugim Państwie, ani też

obciążać nie wydzielonych zysków spółki podatkiem od nie wydzielonych zysków, nawet

gdy wypłacone dywidendy lub nie wydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą

z zysków albo dochodów osiągniętych w tym drugim Państwie.

”

powinny być wyrazy

„

Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski

albo dochody z drugiego Umawiającego się Państwa, to drugie Państwo nie może obciążać

podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku, gdy takie dywidendy

są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Państwie,

lub w przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, rzeczywiście

wiąże się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonej w tym drugim Państwie.

”

;

4)

w art. 11

a)

w ust. 1 zamiast wyrazów

„

Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i wypłacane są osobie mającej miejsce

zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie, jeżeli osoba ta jest uprawniona do ich otrzymania.

”

powinny być wyrazy

„

Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i wypłacane są osobie mającej miejsce

zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

”

;

b)

w ust. 3 zamiast wyrazów

„

Użyte w tym artykule określenie „odsetki” oznacza dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń

wynikających z długów zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych prawem zastawu

hipotecznego lub prawem uczestnictwa w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody

z pożyczek publicznych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z

premiami i nagrodami mającymi związek z takimi skryptami dłużnymi, obligacjami lub

pożyczkami. Opłaty karne z tytułu opóźnionej zapłaty nie są uważane w rozumieniu niniejszego

artykułu za odsetki.

”

powinny być wyrazy

„

Użyte w tym artykule określenie „odsetki” oznacza dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń

wynikających z długów zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką,

dających lub niedających prawa do udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody

z rządowych papierów wartościowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych,

włącznie z premiami i nagrodami mającymi związek z takimi papierami wartościowymi,

obligacjami lub skryptami dłużnymi. Opłaty karne z tytułu opóźnionej zapłaty nie są

uważane w rozumieniu niniejszego artykułu za odsetki.

”

;

5)

w art. 12 zamiast wyrazów

„

1.

Należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie mającej

miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

2.

Jednakże należności licencyjne mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,

w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz gdy odbiorca będący właścicielem

należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,

to podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 10 procent kwoty brutto należności

licencyjnych.

3.

Określenie „należności licencyjne”, użyte w tym artykule, oznacza wszelkiego rodzaju

należności uzyskiwane z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania każdego prawa

autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z programami

komputerowymi, filmami dla kin, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu,

tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za informacje związane z doświadczeniem

w dziedzinie przemysłowej, handlowej i naukowej, jak również za użytkowanie lub prawo

do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego.

4.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli odbiorca należności licencyjnych

mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie wykonuje w drugim

Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne, działalność zarobkową

przez zakład w nim położony bądź wolny zawód za pomocą położonej tam stałej placówki,

a prawa lub majątek, z tytułu których wypłacane są należności licencyjne, rzeczywiście

wiążą się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku stosuje

się odpowiednio, w zależności od konkretnej sytuacji, postanowienia artykułu 7 (zyski

przedsiębiorstw) lub artykułu 14 (wolne zawody).

5.

Jeżeli między płatnikiem a odbiorcą należności licencyjnych lub między nimi obydwoma

a osobą trzecią istnieją szczególne powiązania i dlatego zapłacone należności licencyjne

mające związek z użytkowaniem, prawem lub informacją, za które są płacone, przekraczają

kwotę, którą płatnik i właściciel należności licencyjnych uzgodniliby bez tych powiązań,

to postanowienia niniejszego artykułu stosuje się tylko do tej ostatniej wymienionej

kwoty. W tym przypadku nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie z prawem

każdego Umawiającego się Państwa i z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej

konwencji.

6.

Postanowienia tego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli głównym celem lub jednym

z głównych celów jakiejkolwiek osoby mającej związek ze stworzeniem lub przeniesieniem

praw, z tytułu których wypłaca się należności licencyjne, było uzyskanie przywilejów

(korzyści) z tego tytułu w drodze stworzenia lub przeniesienia takich praw.

”

powinny być wyrazy

„

1.

Należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie mającej

miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

2.

Jednakże należności licencyjne mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,

w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz gdy odbiorca będący właścicielem

należności licencyjnych ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, to podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 10 procent kwoty

brutto należności licencyjnych.

3.

Określenie „należności licencyjne”, użyte w tym artykule, oznacza wszelkiego rodzaju

należności uzyskiwane z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania każdego prawa

autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z programami

komputerowymi, filmami dla kin, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu,

tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za informacje (know-how) związane

z doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej i naukowej, jak również za użytkowanie

lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego.

4.

Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania, jeżeli odbiorca należności licencyjnych

mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie prowadzi w tym

drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne, działalność

gospodarczą przez zakład w nim położony bądź wolny zawód za pomocą położonej tam stałej

placówki, a prawa lub majątek, z tytułu których wypłacane są należności licencyjne,

rzeczywiście wiążą się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim

przypadku stosuje się odpowiednio, w zależności od konkretnej sytuacji, postanowienia

artykułu 7 (Zyski przedsiębiorstw) lub artykułu 14 (Wolne zawody).

5.

Uważa się, że należności licencyjne powstały w Umawiającym się Państwie, jeśli zostały

one wypłacone za użytkowanie lub za prawo do użytkowania praw lub mienia w tym Państwie.

6.

Jeżeli między płatnikiem a odbiorcą należności licencyjnych lub między nimi obydwoma

a jakąkolwiek osobą trzecią istnieją szczególne powiązania i dlatego zapłacone należności

licencyjne mające związek z użytkowaniem, prawem lub informacją, za które są płacone,

przekraczają kwotę, którą płatnik i właściciel należności licencyjnych uzgodniliby

bez tych powiązań, to postanowienia niniejszego artykułu stosuje się tylko do tej

ostatniej wymienionej kwoty. W tym przypadku nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu

zgodnie z prawem każdego Umawiającego się Państwa i z uwzględnieniem innych postanowień

niniejszej konwencji.

7.

Postanowienia tego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli głównym celem lub jednym

z głównych celów jakiejkolwiek osoby mającej związek ze stworzeniem lub przeniesieniem

praw, z tytułu których wypłaca się należności licencyjne, było uzyskanie korzyści

z tego tytułu w drodze stworzenia lub przeniesienia takich praw.

”

;

6)

w art. 19 w ust. 1 zamiast wyrazów

„

b)

Jednakże wynagrodzenie takie może podlegać opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym

się Państwie, jeżeli funkcje te są wykonywane w tym Państwie, a osoba otrzymująca

takie wynagrodzenie ma miejsce zamieszkania w tym Państwie oraz osoba ta

1)

jest obywatelem tego Państwa lub

2)

nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie wyłącznie w celu świadczenia

tych usług.

”

powinny być wyrazy

„

b)

Jednakże wynagrodzenie takie opodatkowane jest tylko w drugim Umawiającym się Państwie,

jeżeli usługi te są świadczone w tym Państwie, a osoba otrzymująca takie wynagrodzenie

ma miejsce zamieszkania w tym Państwie oraz osoba ta

1)

jest obywatelem tego Państwa lub

2)

nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie wyłącznie w celu świadczenia

tych usług.

”

;

7)

w art. 25 zamiast wyrazów

„

1.

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie jest

zdania, że czynności jednego lub obu Umawiających się Państw wprowadziły lub wprowadzą

dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji,

to może ona, niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w prawie wewnętrznym

tych Państw, przedstawić swoją sprawę właściwej władzy tego Państwa, w którym ma ona

miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub gdy w danej sprawie mają zastosowanie postanowienia

artykułu 24 ustęp 1 - właściwej władzy Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem.

Sprawa powinna być przedstawiona w ciągu trzech lat, licząc od pierwszego urzędowego

zawiadomienia o czynności pociągającej za sobą opodatkowanie, które jest niezgodne

z postanowieniami niniejszej konwencji.

2.

Właściwa władza, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony, ale nie może sama spowodować zadowalającego

rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia

z właściwą władzą drugiego Umawiającego się Państwa, tak aby zapobiec opodatkowaniu

niezgodnemu z niniejszą konwencją. Osiągnięte porozumienie podlega wykonaniu bez względu

na terminy zawite, przewidziane w ustawodawstwach wewnętrznych Umawiających się Państw.

3.

Właściwe władze Umawiających się Państw będą czynić starania, aby w drodze wzajemnego

porozumienia usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać przy interpretacji

lub stosowaniu konwencji.

4.

Właściwe władze Umawiających się Państw mogą porozumiewać się ze sobą bezpośrednio

w celu osiągnięcia porozumienia w sprawach objętych postanowieniami poprzednich ustępów.

Jeżeli w celu osiągnięcia porozumienia istnieje potrzeba ustnej wymiany poglądów,

to może to nastąpić w ramach komisji złożonej z przedstawicieli właściwych władz Umawiających

się Państw.

”

powinny być wyrazy

„

1.

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie jest

zdania, że czynności jednego lub obu Umawiających się Państw wprowadziły lub wprowadzą

dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji,

to może ona, niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w prawie wewnętrznym

tych Państw, przedstawić swoją sprawę właściwej władzy tego Państwa, w którym ma ona

miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub gdy w danej sprawie mają zastosowanie postanowienia

artykułu 24 ustęp 1 - właściwej władzy Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem.

Sprawa powinna być przedstawiona w ciągu trzech lat, licząc od pierwszego urzędowego

zawiadomienia o czynności pociągającej za sobą opodatkowanie, które jest niezgodne

z postanowieniami niniejszej konwencji.

2.

Właściwa władza, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony, ale nie może sama spowodować zadowalającego

rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia

z właściwą władzą drugiego Umawiającego się Państwa, tak aby zapobiec opodatkowaniu

niezgodnemu z niniejszą konwencją. Osiągnięte porozumienie podlega wykonaniu bez względu

na terminy zawite, przewidziane w ustawodawstwach wewnętrznych Umawiających się Państw.

3.

Właściwe władze Umawiających się Państw mogą porozumiewać się ze sobą bezpośrednio

w celu osiągnięcia porozumienia w sprawach objętych postanowieniami poprzednich ustępów.

Jeżeli w celu osiągnięcia porozumienia istnieje potrzeba ustnej wymiany poglądów,

to może to nastąpić w ramach komisji złożonej z przedstawicieli właściwych władz Umawiających

się Państw

”

;

8)

w art. 29 zamiast wyrazów

„

Niniejsza konwencja pozostaje w mocy do czasu wypowiedzenia jej przez jedno z Umawiających

się Państw. Każde z Umawiających się Państw może wypowiedzieć konwencję, przekazując

w drodze dyplomatycznej notyfikację o wypowiedzeniu co najmniej sześć miesięcy przed

końcem każdego roku kalendarzowego. W takim wypadku konwencja przestanie obowiązywać

”

powinny być wyrazy

„

Niniejsza konwencja pozostaje w mocy do czasu jej wypowiedzenia przez jedno z Umawiających

się Państw. Każde z Umawiających się Państw może wypowiedzieć konwencję po roku po

upływie 5 lat od dnia wejścia w życie konwencji, pisemnie informując w drodze dyplomatycznej

o wypowiedzeniu na co najmniej sześć miesięcy przed końcem każdego roku kalendarzowego.

W takim wypadku konwencja przestanie obowiązywać

”

.

1)

Minister Spraw Zagranicznych kieruje działem administracji rządowej - sprawy zagraniczne,

na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada

2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Zagranicznych (Dz.

U. poz. 2260 oraz z 2020 r. poz. 362).

Pokaż całość