Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 13 lipca 2020 r. w sprawie programu pilotażowego w zakresie rehabilitacji leczniczej dla świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19

Rozporządzenie określa warunki realizacji programu pilotażowego w zakresie rehabilitacji

leczniczej dla świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19, zwanego dalej „programem

pilotażowym”.

Celem programu pilotażowego jest przetestowanie programu rehabilitacji leczniczej

dla świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19, ukierunkowanego na remisję

tej choroby, poprawę wydolności wysiłkowej i krążeniowej, sprawności oddechowej, siły

mięśniowej i ogólnej sprawności fizycznej oraz wsparcie zdrowia psychicznego, a także

ocena jego efektywności organizacyjnej i klinicznej.

Okres realizacji programu pilotażowego obejmuje

1)

etap organizacji zakończony podpisaniem umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

w zakresie programu pilotażowego;

2)

etap realizacji programu pilotażowego, który trwa 24 miesiące od dnia podpisania umowy,

o której mowa w pkt 1;

3)

etap ewaluacji programu pilotażowego, który trwa 3 miesiące od dnia zakończenia etapu

realizacji.

Program pilotażowy jest realizowany przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej

Szpital Specjalistyczny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Głuchołazach

im. św. Jana Pawła II, zwany dalej „ośrodkiem”.

Programem pilotażowym obejmuje się świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19

na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

1.

Program pilotażowy obejmuje świadczenia opieki zdrowotnej z zakresu określonego w

art. 15 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, zwanej dalej „ustawą”, realizowane według modeli fizjoterapii oddechowej po przeprowadzeniu

kwalifikacji do nich.

2.

Kwalifikacji świadczeniobiorcy do jednego z modeli fizjoterapii oddechowej ośrodek

dokonuje po przeprowadzeniu

1)

testu wysiłkowego na ergometrze rowerowym lub

2)

testu wysiłkowego na bieżni ruchomej, lub

3)

testu 6-minutowego marszu

- wykonywanych do osiągnięcia limitu tętna (tętna submaksymalnego).

3.

Procedura kwalifikacyjna uwzględnia również duszność ocenianą według zmodyfikowanej

skali Borga.

4.

Badania są wykonywane przed przystąpieniem i po zakończeniu procesu rehabilitacji

leczniczej w celu oceny efektów postępowania usprawniającego.

5.

Na podstawie wyników testów, o których mowa w ust. 2, uzyskanych przez świadczeniobiorcę

i kryteriów kwalifikacji ośrodek kieruje świadczeniobiorcę do jednego z modeli fizjoterapii

oddechowej, przy czym rodzaj i natężenie treningu są ustalane dla każdego świadczeniobiorcy

indywidualnie.

6.

Modele fizjoterapii oddechowej oraz kryteria kwalifikacji do nich określa załącznik

nr 1 do rozporządzenia.

1.

Czas trwania rehabilitacji leczniczej wynosi maksymalnie 21 dni.

2.

W przypadku uzasadnionym względami medycznymi i koniecznością osiągnięcia celu leczniczego

czas trwania rehabilitacji leczniczej, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony

na wniosek lekarza prowadzącego rehabilitację, za pisemną zgodą dyrektora właściwego

oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.

Warunki realizacji świadczeń opieki zdrowotnej, w tym dotyczące personelu medycznego

i wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, odpowiadają wymaganiom określonym w załączniku

nr 2 do rozporządzenia.

Ośrodek realizuje umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju rehabilitacja

lecznicza realizowanych w warunkach stacjonarnych.

Dla celów rozliczenia świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w ramach programu pilotażowego

stosuje się cenę za osobodzień w wysokości 200 zł.

Wskaźniki realizacji programu pilotażowego

1)

liczba świadczeniobiorców zakwalifikowanych do programu pilotażowego w stosunku do

liczby świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19;

2)

mediana czasu, który upłynął od dnia zakończenia hospitalizacji po przebytej chorobie

COVID-19 do dnia objęcia programem pilotażowym;

3)

liczba świadczeniobiorców objętych programem pilotażowym, u których ponownie rozpoczęto

hospitalizację z powodu powikłań po przebytej chorobie COVID-19;

4)

różnica w poziomie tolerancji wysiłkowej, duszności, czynności wentylacyjnej podczas

przeprowadzania kwalifikacji do programu pilotażowego oraz w dniu zakończenia programu

pilotażowego;

5)

odsetek świadczeniobiorców z indywidualnym programem leczenia;

6)

liczba świadczeniobiorców objętych programem pilotażowym w okresie pierwszego i drugiego

roku realizacji programu pilotażowego, ustalona na podstawie numerów PESEL;

7)

liczba sprawozdawanych osobodni w okresie pierwszego i drugiego roku realizacji programu

pilotażowego;

8)

średnia liczba zrealizowanych osobodni przypadająca na jednego świadczeniobiorcę w

okresie pierwszego i drugiego roku realizacji programu pilotażowego;

9)

liczba skierowań wydanych na zakończenie programu pilotażowego w celu dalszej rehabilitacji

leczniczej świadczeniobiorcy;

10)

jakość opieki specjalistycznej w oparciu o badanie ankietowe satysfakcji świadczeniobiorcy.

Sposób pomiaru przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zwany dalej „Funduszem”, wskaźników

realizacji programu pilotażowego, o których mowa w § 11, uwzględnia przekazywane przez

świadczeniodawców informacje, których zakres określają przepisy wydane na podstawie

art. 190 ust. 1 ustawy.

1.

Fundusz sporządza sprawozdanie z realizacji programu pilotażowego, obejmujące ocenę

wskaźników, o których mowa w § 11, wraz z opracowaniem statystycznym danych.

2.

Fundusz przekazuje sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu do

spraw zdrowia w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia programu pilotażowego.

Podmiotem zobowiązanym do wdrożenia, finansowania, monitorowania i ewaluacji programu

pilotażowego jest Fundusz.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.