Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 czerwca 2020 r. w sprawie legalnych jednostek miar

Rozporządzenie określa

1)

nazwy, definicje i oznaczenia legalnych jednostek miar, zwanych dalej „jednostkami”;

2)

jednostki nienależące do Międzynarodowego Układu Jednostek Miar (SI), zwanego dalej

„SI”, które mogą być stosowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej

„jednostkami dopuszczonymi”;

3)

przedrostki i ich oznaczenia przeznaczone do tworzenia dziesiętnych podwielokrotności

i wielokrotności jednostek;

4)

zasady pisowni oznaczeń jednostek.

Jednostkami podstawowymi SI są

1)

sekunda, oznaczenie s, jest to jednostka SI czasu. Jest ona zdefiniowana poprzez przyjęcie

ustalonej wartości liczbowej częstotliwości cezowej ∆νCs, to jest częstotliwości nadsubtelnego przejścia w atomie cezu 133 w niezaburzonym

stanie podstawowym, wynoszącej 9 192 631 770, wyrażonej w jednostce Hz, która jest

równa s

2)

metr, oznaczenie m, jest to jednostka SI długości. Jest ona zdefiniowana poprzez przyjęcie

ustalonej wartości liczbowej prędkości światła w próżni c, wynoszącej 299 792 458, wyrażonej w jednostce mνCs;

3)

kilogram, oznaczenie kg, jest to jednostka SI masy. Jest ona zdefiniowana poprzez

przyjęcie ustalonej wartości liczbowej stałej Plancka h, wynoszącej 6,626 070 15 × 10c i ∆νCs;

4)

amper, oznaczenie A, jest to jednostka SI prądu elektrycznego. Jest ona zdefiniowana

poprzez przyjęcie ustalonej wartości liczbowej ładunku elementarnego e, wynoszącej 1,602 176 634 × 10νCs;

5)

kelwin, oznaczenie K, jest to jednostka SI temperatury termodynamicznej. Jest ona

zdefiniowana poprzez przyjęcie ustalonej wartości liczbowej stałej Boltzmanna k, wynoszącej 1,380 649 × 10h, c i ∆νCs;

6)

mol, oznaczenie mol, jest to jednostka SI ilości substancji. Jeden mol zawiera dokładnie

6,022 140 76 × 10NA, wyrażonej w jednostce mol

Ilość substancji, symbol n, układu jest miarą liczby obiektów elementarnych danego rodzaju. Obiektem elementarnym

może być atom, cząsteczka, jon, elektron, każda inna cząstka lub danego rodzaju grupa

cząstek;

7)

kandela, oznaczenie cd, jest to jednostka SI światłości w określonym kierunku. Jest

ona zdefiniowana poprzez przyjęcie ustalonej wartości liczbowej skuteczności świetlnej

monochromatycznego promieniowania o częstotliwości 540 × 10Kcd, wynoszącej 683, wyrażonej w jednostce lm Wh, c i ∆νCs.

Jednostki pochodne spójne z jednostkami podstawowymi SI są wyrażone za pomocą wzorów

algebraicznych w postaci iloczynu potęg jednostek podstawowych SI ze współczynnikiem

liczbowym równym liczbie 1.

1.

Nazwy, definicje i oznaczenia jednostek pochodnych o nazwach specjalnych, należących

do SI określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

2.

Nazwy albo oznaczenia jednostek podstawowych oraz jednostek pochodnych o nazwach specjalnych

są odpowiednio nazwami prostymi albo oznaczeniami prostymi.

3.

Dla jednostek pochodnych SI, niebędących jednostkami pochodnymi o nazwach specjalnych,

o których mowa w ust. 1, tworzy się złożone nazwy albo złożone oznaczenia w postaci

wyrażeń składających się odpowiednio z nazw albo oznaczeń jednostek podstawowych SI

lub jednostek pochodnych SI.

Nazwy, definicje i oznaczenia jednostek dopuszczonych określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Nazwy i oznaczenia przedrostków wyrażających czynniki służące do tworzenia dziesiętnych

podwielokrotności i wielokrotności jednostek określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

2.

Przedrostków nie stosuje się w przypadku następujących jednostek

1)

jeden (1) - jednostka wielkości o wymiarze jeden;

2)

obrót, stopień (°), minuta (′), sekunda (″) - jednostki kąta płaskiego;

3)

minuta (min), godzina (h), doba (d) - jednostki czasu;

4)

karat metryczny (ct) - jednostka masy kamieni szlachetnych;

5)

ar (a), hektar (ha) - jednostki pola powierzchni gruntów rolnych lub terenów budowlanych;

6)

milimetr słupa rtęci (mmHg) - jednostka ciśnienia krwi oraz ciśnienia innych płynów

ustrojowych.

1.

Tworzenie dziesiętnych podwielokrotności i wielokrotności jednostek zarówno przy użyciu

nazw, jak i oznaczeń, odbywa się w następujący sposób

1)

nazwę albo oznaczenie przedrostka umieszcza się odpowiednio przed nazwą albo oznaczeniem

jednostki, bez przerwy oddzielającej lub jakiegokolwiek innego znaku;

2)

do nazwy albo oznaczenia jednostki dołącza się odpowiednio tylko jedną nazwę albo

oznaczenie przedrostka;

3)

dziesiętne podwielokrotności i wielokrotności jednostki masy wyraża się przez dołączenie

odpowiednio

a)

nazwy przedrostka do nazwy „gram”,

b)

oznaczenia przedrostka do oznaczenia „g”;

4)

czynnik wyrażony nazwą albo oznaczeniem przedrostka odnosi się do jednostki w pierwszej

potędze;

5)

wykładnik potęgowy odnoszący się do jednostki dotyczy również czynnika wyrażanego

oznaczeniem przedrostka dołączonego do oznaczenia jednostki.

2.

Nazwy i oznaczenia dziesiętnych podwielokrotności i wielokrotności jednostek utworzone

w sposób określony w ust. 1, mogą być użyte do tworzenia złożonych nazw i oznaczeń

jednostek.

1.

Do zapisywania jednostki stosuje się jej nazwę lub oznaczenie.

2.

Do zapisywania jednostki wielkości o wymiarze „jeden” stosuje się nazwę „jeden” i

oznaczenie „1”.

3.

Przy stosowaniu jednostki jeden (1) nie dopisuje się wyrazu „jeden” ani oznaczenia

„1” po wartości liczbowej wielkości.

4.

Do zapisywania podwielokrotności jednostki „jeden” takich wielkości stosuje się symbol

matematyczny %, a pomiędzy nim a wartością liczbową wielkości pozostawia się spację.

Złożone nazwy i oznaczenia jednostek dopuszczonych podaje się w postaci wyrażeń utworzonych

odpowiednio z nazw i oznaczeń jednostek podstawowych lub jednostek pochodnych SI lub

jednostek dopuszczonych.

Do nazw i oznaczeń jednostek nie należy dołączać żadnych dodatkowych wyrazów, wskaźników

ani liter, poza określonymi w rozporządzeniu.

1.

Oznaczenie jednostki pisze się bez kropki na końcu, a w druku - czcionką prostą.

2.

W oznaczeniu jednostki nie uwzględnia się liczby mnogiej.

Złożone oznaczenia jednostek pochodnych, tworzonych jako ilorazy oznaczeń jednostek,

można wyrażać

1)

w postaci ułamka z kreską pochyłą (ukośnikiem) - wówczas mianownik zawierający więcej

niż jedno oznaczenie jednostki ujmuje się w nawias;

2)

w postaci ułamka z kreską ułamkową poziomą;

3)

w postaci iloczynu potęg oznaczeń jednostek przy zastosowaniu wykładnika ujemnego.

Złożone oznaczenia jednostek pochodnych, tworzonych jako iloczyny potęg oznaczeń jednostek,

można zapisać

1)

stosując znak mnożenia, w postaci kropki umieszczanej w połowie wysokości wiersza,

pomiędzy oznaczeniami jednostek;

2)

oddzielając oznaczenia jednostek spacją.

Oznaczenia jednostek, których budowa lub pisownia nie odpowiada zasadom, o których

mowa w § 10-13, są następujące

1)

°C - stopień Celsjusza;

2)

eV - elektronowolt;

3)

° - stopień;

4)

′ - minuta kątowa;

5)

″ - sekunda kątowa;

6)

mmHg - milimetr słupa rtęci;

7)

Wh - watogodzina;

8)

varh - warogodzina;

9)

Ah - amperogodzina;

10)

VA - woltoamper.

1.

Przy zapisywaniu wartości wielkości należy zostawić spację między wartością liczbową

a oznaczeniem jednostki.

2.

Zasady, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się do następujących oznaczeń jednostek

kąta płaskiego: stopnia, minuty i sekundy.

1.

Nazwę jednostki pisze się małą literą, jeżeli ogólne reguły pisowni polskiej nie stanowią

inaczej, a w druku -czcionką prostą.

2.

Nazwy jednostek odmienia się według zasad deklinacji polskiej.

1.

Nazwy proste jednostek występujące w złożonej nazwie jednostki łączy się za pomocą

łączników wyrażających odpowiednio mnożenie lub dzielenie.

2.

W nazwie wyrażającej iloczyn jednostek lub w części nazwy stanowiącej licznik ułamka,

mnożenie wyraża się przez dodanie litery „o” jako łącznika międzywyrazowego lub łącznika

„razy”. Łącznik „razy” stosuje się wtedy, gdy zastosowanie łącznika „o” prowadzi do

niejednoznaczności lub nie jest pożądane ze względów fonetycznych, oraz wtedy, gdy

część nazwy stanowiącej licznik ułamka nie występuje jako nazwa samodzielna.

3.

Dzielenie w nazwie wyrażającej iloraz jednostek przedstawia się za pomocą przyimka

„na”.

4.

Mnożenie występujące po dzieleniu, w mianowniku ułamka, wyraża się przez

1)

„i”, gdy poprzedza ostatnią nazwę prostą występującą w złożonej nazwie jednostki,

w tym, gdy w mianowniku występują tylko dwie nazwy proste jednostek;

2)

„, ” (przecinek) rozdzielający kolejne nazwy proste występujące w mianowniku, z wyjątkiem

przypadku, o którym mowa w pkt 1;

3)

„o”, gdy przez zastosowanie tego łącznika uzyskuje się złożoną nazwę jednostki utworzoną

zgodnie z zasadą, o której mowa w ust. 2.

Dopuszcza się do stosowania jednostkę dawki ekspozycyjnej promieniowania X i γ o nazwie

„rentgen” i oznaczeniu R odpowiadającą 2,58 × 10-

Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2006 r. w sprawie legalnych jednostek

miar

(Dz. U. poz. 1638 oraz z 2010 r. poz. 61).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 czerwca 2020 r.