Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 maja 2019 r. w sprawie norm wyżywienia przysługujących funkcjonariuszom Służby Ochrony Państwa

Rozporządzenie określa

1)

normy wyżywienia;

2)

przypadki, w których normy wyżywienia mogą zostać podwyższone;

3)

wartości pieniężne norm wyżywienia oraz sposób ich corocznej waloryzacji.

1.

Ustala się następujące normy wyżywienia

1)

zasadniczą normę wyżywienia - „SZ”;

2)

dodatkową normę wyżywienia - „DU”;

3)

normę napojów - „N”.

2.

Ilość produktów żywnościowych dla norm wyżywienia jest określona w załączniku do rozporządzenia.

Zasadnicza norma wyżywienia „SZ” przysługuje w naturze funkcjonariuszowi Służby Ochrony

Państwa, zwanemu dalej „funkcjonariuszem”

1)

w pełnej wysokości w przypadkach, o których mowa w art. 149 ust. 2 pkt 1-4, 6 i 7 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa, zwanej dalej „ustawą”;

2)

w wysokości podwyższonej w przypadku, o którym mowa w art. 149 ust. 2 pkt 5 ustawy.

Zasadnicza norma wyżywienia „SZ” składa się z trzech posiłków odpowiadających procentowej

wartości pieniężnej w następujących proporcjach

1)

śniadanie - 25%;

2)

obiad - 50%;

3)

kolacja - 25%.

W przypadku, o którym mowa w art. 149 ust. 2 pkt 8 ustawy, funkcjonariuszowi przysługuje

w naturze dodatkowa norma wyżywienia „DU” określona w § 9 pkt 3.

W przypadkach, o których mowa w art. 149 ust. 2 pkt 4, 6 i 7 ustawy, funkcjonariuszowi

przysługuje dodatkowa norma wyżywienia „DU” w naturze określona w § 9 pkt 4.

Osobom powołanym do odbycia ćwiczeń w jednostce przewidzianej do militaryzacji przysługuje

1)

zasadnicza norma wyżywienia „SZ”, jeżeli czas ćwiczeń wynosi ponad 12 godzin;

2)

75% zasadniczej normy wyżywienia „SZ”, jeżeli czas ćwiczeń wynosi od 8 do 12 godzin;

3)

35% zasadniczej normy wyżywienia „SZ”, jeżeli czas ćwiczeń wynosi od 4 do 8 godzin.

1.

W przypadku braku możliwości zapewnienia funkcjonariuszom wyżywienia w naturze w jednostkach

organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych dopuszcza się

wyżywienie funkcjonariuszy w placówkach gastronomicznych.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, normę wyżywienia podwyższa się.

Wartości pieniężne norm wyżywienia wynoszą

1)

zasadnicza norma wyżywienia „SZ” - 14,83 zł;

2)

dodatkowa norma wyżywienia „DU” - 6,64 zł;

3)

dodatkowa norma wyżywienia „DU” w wysokości 150% - 9,96 zł;

4)

dodatkowa norma wyżywienia „DU” w wysokości 50% - 3,32 zł;

5)

norma napojów „N” - 2,50 zł.

Wartości pieniężne norm wyżywienia podlegają corocznej waloryzacji o średnioroczny

wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem ogłoszony przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 39, 730 i 752). Podstawę waloryzacji stanowią wartości pieniężne norm wyżywienia w roku poprzedzającym

rok, w którym nastąpiła waloryzacja.

Przepisy rozporządzenia w zakresie norm wyżywienia, przypadków, w których normy wyżywienia

mogą zostać podwyższone oraz wartości pieniężnych norm wyżywienia, mają zastosowanie

od dnia 2 lutego 2019 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.