Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 kwietnia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o działaniach antyterrorystycznych

Ustawa określa zasady prowadzenia działań antyterrorystycznych oraz współpracy między

organami właściwymi w zakresie prowadzenia tych działań.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

działaniach antyterrorystycznych - należy przez to rozumieć działania organów administracji

publicznej polegające na zapobieganiu zdarzeniom o charakterze terrorystycznym, przygotowaniu

do przejmowania nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych przedsięwzięć, reagowaniu

w przypadku wystąpienia takich zdarzeń oraz usuwaniu ich skutków, w tym odtwarzaniu

zasobów przeznaczonych do reagowania na nie;

2)

działaniach kontrterrorystycznych - należy przez to rozumieć działania wobec sprawców,

osób przygotowujących lub pomagających w dokonaniu przestępstwa o charakterze terrorystycznym,

o którym mowa w art. 115 § 20 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1600 i 2077), prowadzone w celu wyeliminowania bezpośredniego zagrożenia życia, zdrowia lub wolności

osób lub mienia przy wykorzystaniu specjalistycznych sił i środków oraz specjalistycznej

taktyki działania;

3)

infrastrukturze administracji publicznej - należy przez to rozumieć systemy oraz obiekty

niezbędne dla zapewnienia bezpiecznego i ciągłego funkcjonowania organów administracji

publicznej;

4)

infrastrukturze krytycznej - należy przez to rozumieć infrastrukturę krytyczną, o

której mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1401 i 1560);

5)

Ministrze Koordynatorze Służb Specjalnych - należy przez to rozumieć Ministra - Członka

Rady Ministrów, którego zakres działania, wyznaczony na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów

(Dz. U. z 2012 r. poz. 392, z 2015 r. poz. 1064, z 2018 r. poz. 1669 oraz z 2019 r. poz. 271), obejmuje zadania związane z działalnością służb specjalnych w rozumieniu ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2387, 2245 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 53 i 125);

6)

miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym - należy przez to rozumieć przestrzeń

otwartą lub zamkniętą, w której nastąpiło zdarzenie o charakterze terrorystycznym

lub w której wystąpił lub miał wystąpić jego skutek, oraz przestrzeń, w której występują

zagrożenia związane ze zdarzeniem o charakterze terrorystycznym;

7)

zdarzeniu o charakterze terrorystycznym - należy przez to rozumieć sytuację, co do

której istnieje podejrzenie, że powstała na skutek przestępstwa o charakterze terrorystycznym,

o którym mowa w art. 115 § 20 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, lub zagrożenie zaistnienia takiego przestępstwa.

1.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwany dalej „Szefem ABW”, odpowiada za zapobieganie

zdarzeniom o charakterze terrorystycznym.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych odpowiada za przygotowanie do przejmowania

kontroli nad zdarzeniami o charakterze terrorystycznym w drodze zaplanowanych przedsięwzięć,

reagowanie w przypadku wystąpienia takich zdarzeń oraz odtwarzanie zasobów przeznaczonych

do reagowania na te zdarzenia.

1.

Organy administracji publicznej, właściciele i posiadacze obiektów, instalacji, urządzeń

infrastruktury administracji publicznej lub infrastruktury krytycznej współpracują

z organami, służbami i instytucjami właściwymi w sprawach bezpieczeństwa i zarządzania

kryzysowego przy realizacji działań antyterrorystycznych.

2.

Organy i podmioty, o których mowa w ust. 1, przekazują niezwłocznie Szefowi ABW będące

w ich posiadaniu informacje dotyczące zagrożeń o charakterze terrorystycznym dla infrastruktury

administracji publicznej lub infrastruktury krytycznej, w tym zagrożeń dla funkcjonowania

systemów i sieci energetycznych, wodno-kanalizacyjnych, ciepłowniczych oraz teleinformatycznych

istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa.

3.

W przypadku powzięcia informacji o możliwości wystąpienia zdarzenia o charakterze

terrorystycznym zagrażającego infrastrukturze administracji publicznej lub infrastrukturze

krytycznej, życiu lub zdrowiu ludzi, mieniu w znacznych rozmiarach, dziedzictwu narodowemu

lub środowisku, Szef ABW może wydawać polecenia organom i podmiotom, o których mowa

w ust. 1, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 7, zagrożonym tymi zdarzeniami,

mające na celu przeciwdziałanie zagrożeniom, ich usunięcie albo minimalizację, oraz

przekazywać im informacje niezbędne do tego celu. Organy i podmioty, o których mowa

w zdaniu pierwszym, informują Szefa ABW o podjętych działaniach w tym zakresie.

4.

Szef ABW o podjętych działaniach, o których mowa w ust. 3, informuje niezwłocznie

Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, jeżeli został powołany.

1

W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW koordynuje czynności

analityczno-informacyjne podejmowane przez służby specjalne, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu, oraz wymianę informacji przekazywanych przez Policję, Straż Graniczną, Straż Marszałkowską,

Służbę Ochrony Państwa, Państwową Straż Pożarną, Krajową Administrację Skarbową, Żandarmerię

Wojskową i Rządowe Centrum Bezpieczeństwa, dotyczących zdarzeń o charakterze terrorystycznym

oraz danych o osobach, o których mowa w art. 6 ust. 1, przez ich gromadzenie, przetwarzanie

i analizowanie.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych i Ministrem Obrony Narodowej oraz po zasięgnięciu opinii Szefa

ABW, określi, w drodze rozporządzenia, katalog incydentów o charakterze terrorystycznym,

uwzględniając potrzebę klasyfikacji informacji, o których mowa w ust. 1.

3.

Podmioty i służby specjalne, o których mowa w ust. 1, przekazują Szefowi ABW, niezwłocznie

po uzyskaniu, informacje służące realizacji działań antyterrorystycznych, klasyfikowane

zgodnie z katalogiem incydentów o charakterze terrorystycznym.

1.

W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW, z zachowaniem

wymogów dotyczących ochrony informacji niejawnych, prowadzi wykaz zawierający informacje

o

1)

osobach podejmujących działalność na rzecz organizacji terrorystycznych lub organizacji

związanych z działalnością terrorystyczną lub członkach tych organizacji;

2)

poszukiwanych osobach prowadzących działalność terrorystyczną lub osobach podejrzewanych

o popełnienie przestępstw o charakterze terrorystycznym, wobec których w Rzeczypospolitej

Polskiej zostało wydane zarządzenie o zatrzymaniu, poszukiwaniu lub postanowienie

o poszukiwaniu listem gończym, a także poszukiwanych na podstawie europejskiego nakazu

aresztowania;

3)

osobach, wobec których istnieje uzasadnione podejrzenie, że mogą prowadzić działania

zmierzające do popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym, w tym o osobach

stanowiących zagrożenie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego;

4)

osobach uczestniczących w szkoleniach terrorystycznych lub podejmujących podróż w

celu popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym.

2.

Szef ABW, stosownie do potrzeb, przekazuje informacje, o których mowa w art. 5 ust.

3, oraz informacje zawarte w wykazie, o którym mowa w ust. 1, także w postaci bieżących

analiz stanu zagrożenia zdarzeniem o charakterze terrorystycznym

1)

podmiotom i służbom specjalnym, o których mowa w art. 5 ust. 1,

2)

innym organom administracji publicznej

- w zakresie ich właściwości.

3.

Szef ABW określi, w drodze zarządzenia, z uwzględnieniem wymogów dotyczących ochrony

informacji niejawnych

1)

zakres informacji gromadzonych w wykazie, o którym mowa w ust. 1;

2)

sposób prowadzenia wykazu, o którym mowa w ust. 1;

3)

tryb przekazywania podmiotom oraz służbom specjalnym, o których mowa w art. 5 ust.

1, informacji z wykazu, o którym mowa w ust. 1.

Szef ABW przekazuje niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesowi

Rady Ministrów, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Ministrowi Obrony Narodowej,

ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, Ministrowi Koordynatorowi Służb Specjalnych,

jeżeli został powołany, informacje mogące mieć istotne znaczenie dla zapobiegania

zdarzeniom o charakterze terrorystycznym. Przepis art. 18 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu stosuje się odpowiednio.

1.

W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW koordynuje czynności

operacyjno-rozpoznawcze podejmowane przez służby specjalne, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu, przez Policję, Straż Graniczną, Krajową Administrację Skarbową i Żandarmerię Wojskową

dotyczące zdarzeń o charakterze terrorystycznym.

2.

Szef ABW może wydawać podmiotom i służbom specjalnym, o których mowa w ust. 1, zalecenia

mające na celu usunięcie bądź minimalizację zaistniałego zagrożenia terrorystycznego.

1.

W celu rozpoznawania, zapobiegania lub zwalczania przestępstw o charakterze terrorystycznym

Szef ABW może zarządzić wobec osoby niebędącej obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej,

w stosunku do której istnieje obawa co do możliwości prowadzenia przez nią działalności

terrorystycznej, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, niejawne prowadzenie czynności

polegających na

1)

uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków technicznych,

w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;

2)

uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków transportu

lub miejsc innych niż miejsca publiczne;

3)

uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji prowadzonej za

pomocą środków komunikacji elektronicznej;

4)

uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych na informatycznych nośnikach danych, telekomunikacyjnych

urządzeniach końcowych, systemach informatycznych i teleinformatycznych;

5)

uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.

2.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi

drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia nieodpłatnie warunków technicznych

i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

zwaną dalej „ABW”, czynności, o których mowa w ust. 1.

3

Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikroprzedsiębiorcą lub małym

przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212), zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez ABW

czynności, o których mowa w ust. 1, stosownie do posiadanej infrastruktury.

4.

Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem Szef ABW niezwłocznie przekazuje

Ministrowi Koordynatorowi Służb Specjalnych, jeżeli został powołany, oraz Prokuratorowi

Generalnemu. Prokurator Generalny może nakazać zaprzestanie czynności, o których mowa

w ust. 1.

5.

Czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być przedłużane na zasadach określonych w

art. 27 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu.

6.

Szef ABW informuje Prokuratora Generalnego o wynikach czynności, o których mowa w

ust. 1, niezwłocznie po ich zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tych

czynności, przedstawiając zebrane w ich toku materiały.

7.

Szef ABW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie materiały zgromadzone podczas

stosowania czynności, o których mowa w ust. 1. Prokurator Generalny podejmuje decyzję

o zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych materiałów. Przepisy art. 238 § 3-5 oraz art. 239 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania

karnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 150) stosuje się odpowiednio.

8.

Prokurator Generalny zarządza zniszczenie materiałów uzyskanych w wyniku czynności,

o których mowa w ust. 1, które nie zawierają dowodów popełnienia przestępstwa albo

nie są istotne dla bezpieczeństwa państwa.

9.

Szef ABW dokonuje niezwłocznie komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów,

o których mowa w ust. 8. O zniszczeniu materiałów Szef ABW powiadamia Prokuratora

Generalnego.

10.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania czynności,

o których mowa w ust. 1, oraz przechowywania i przekazywania zarządzeń i informacji,

a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych

podczas stosowania tych czynności oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając

potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.

1.

Funkcjonariusze ABW, Policji i Straży Granicznej są uprawnieni do pobierania obrazu

linii papilarnych lub utrwalania wizerunku twarzy lub nieinwazyjnego pobierania materiału

biologicznego w celu oznaczenia profilu DNA osoby niebędącej obywatelem Rzeczypospolitej

Polskiej, w przypadku gdy

1)

istnieje wątpliwość co do tożsamości osoby lub

2)

istnieje podejrzenie nielegalnego przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej

albo wątpliwość co do deklarowanego celu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

lub

3)

istnieje podejrzenie co do zamiaru nielegalnego przebywania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, lub

4)

istnieje podejrzenie związku osoby ze zdarzeniem o charakterze terrorystycznym, lub

5)

osoba mogła uczestniczyć w szkoleniu terrorystycznym.

2.

Organ, który pobrał obraz linii papilarnych lub utrwalił wizerunek twarzy, przekazuje

Komendantowi Głównemu Policji

1)

obraz linii papilarnych lub wizerunku twarzy;

2)

dane osobowe osoby, której pobrano obraz linii papilarnych lub utrwalono wizerunek;

3)

informację o podstawie prawnej pobrania obrazu linii papilarnych lub utrwalenia wizerunku.

3.

Organ, który pobrał materiał biologiczny, przekazuje go do właściwego laboratorium

kryminalistycznego w celu oznaczenia profilu DNA.

4.

Właściwe laboratorium kryminalistyczne przekazuje Komendantowi Głównemu Policji

1)

oznaczony profil DNA;

2)

dane osobowe osoby, od której pobrano materiał biologiczny;

3)

informację o podstawie prawnej pobrania materiału biologicznego.

5.

Komendant Główny Policji

1)

włącza przekazane obrazy, oznaczone profile DNA, dane osobowe, o których mowa w ust.

2 pkt 2 i ust. 4 pkt 2 oraz informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 4 pkt

3, do baz danych Policji;

2)

zapewnia dostęp do przekazanych obrazów, wizerunków, informacji i danych organom wymienionym

w ust. 1 oraz umożliwia ich przetwarzanie i aktualizację przez te organy na potrzeby

prowadzonych przez nie postępowań.

6.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

1)

pobierania obrazów linii papilarnych, materiału biologicznego oraz utrwalania wizerunku

twarzy osoby niebędącej obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

przekazywania Komendantowi Głównemu Policji pobranych obrazów linii papilarnych i

wizerunków twarzy oraz oznaczonych profili DNA, a także danych i informacji określonych

w ust. 2 i 4

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego pobierania obrazów linii papilarnych,

materiału biologicznego oraz utrwalania wizerunku twarzy, wiernego zobrazowania linii

papilarnych, profilu DNA i wizerunków twarzy oraz niezwłocznego ich przekazania.

W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW może nieodpłatnie

uzyskać dostęp do

1)

danych i informacji zgromadzonych w rejestrach publicznych i ewidencjach prowadzonych

przez

a)

podmioty oraz służby specjalne, o których mowa w art. 5 ust. 1,

b)

ministrów kierujących działami administracji rządowej,

c)

Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców,

d)

Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej,

e)

Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego,

f)

Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki,

g)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych,

h)

Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

i)

Komisję Nadzoru Finansowego,

j)

Głównego Geodetę Kraju,

k)

jednostki samorządu terytorialnego,

l)

Prokuratora Generalnego

- oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane,

2)

obrazu zdarzeń rejestrowanego przez urządzenia rejestrujące obraz umieszczone w obiektach

użyteczności publicznej, przy drogach publicznych i innych miejscach publicznych oraz

otrzymywać nieodpłatnie kopię zarejestrowanego zapisu tego obrazu

- z uwzględnieniem zasad i trybu określonych w art. 34 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu.

1.

W przypadku wprowadzenia w trybie art. 16 ust. 1 drugiego stopnia alarmowego lub stopnia

wyższego dokonuje się sprawdzenia zabezpieczeń obiektów na obszarze objętym stopniem

alarmowym. Sprawdzenie zabezpieczeń przeprowadza

1)

Policja - w obiektach infrastruktury krytycznej;

2)

Żandarmeria Wojskowa - w obiektach należących do komórek i jednostek organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych albo administrowanych

przez te komórki i jednostki organizacyjne.

2.

Szef ABW, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, może wydać Policji

zalecenie szczególnego zabezpieczenia poszczególnych obiektów uwzględniające rodzaj

zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym.

1.

W celu realizacji obowiązku zapewnienia telekomunikacji, o którym mowa w art. 179 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1954, 2245 i 2354), przez zapewnienie łączności, w szczególności z numerami alarmowymi, w związku z

wydarzeniami, w szczególności imprezami masowymi lub zgromadzeniami, podczas których

może wystąpić zdarzenie o charakterze terrorystycznym albo zagrożenie bezpieczeństwa

i porządku publicznego, operator telekomunikacyjny jest uprawniony, a na żądanie ministra

właściwego do spraw informatyzacji lub organu odpowiedzialnego za bezpieczeństwo i

porządek publiczny obowiązany, do instalowania, na okres nie dłuższy niż 30 dni, także

na obiektach budowlanych niezwiązanych trwale z gruntem, tymczasowych instalacji radiokomunikacyjnych

wraz z antenowymi konstrukcjami wsporczymi, w szczególności stacji bazowych ruchomej

sieci telekomunikacyjnej.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji lub organ odpowiedzialny za bezpieczeństwo

i porządek publiczny, nakładając obowiązek, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę

informacje operatorów telekomunikacyjnych dotyczące możliwości zabezpieczenia łączności

w szczególności z numerami alarmowymi, w związku z wydarzeniami, w szczególności imprezami

masowymi lub zgromadzeniami, podczas których może wystąpić zdarzenie o charakterze

terrorystycznym albo zagrożenie bezpieczeństwa i porządku publicznego, oraz przewidywane

koszty instalowania tymczasowych instalacji radiokomunikacyjnych wraz z antenowymi

konstrukcjami wsporczymi, w szczególności stacji bazowych ruchomej sieci telekomunikacyjnej.

3.

Instalowanie tymczasowych instalacji, o których mowa w ust. 1, nie wymaga pozwolenia

na budowę, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 51), lub zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 tej ustawy.

4.

Przystąpienie do eksploatacji instalacji, o których mowa w ust. 1, jest możliwe po

doręczeniu właściwemu organowi ochrony środowiska zgłoszenia, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z późn. zm., wraz z wynikami pomiarów, o których mowa w art. 122a ust. 1 tej ustawy, potwierdzającymi

utrzymywanie poziomów pól elektromagnetycznych poniżej poziomów dopuszczalnych.

5.

Na rzecz operatora telekomunikacyjnego, który instaluje tymczasową instalację, nieruchomość

można obciążyć służebnością polegającą na tym, że może on zainstalować tymczasową

instalację i korzystać w okresie, o którym mowa w ust. 1, z nieruchomości obciążonej,

zgodnie z przeznaczeniem urządzeń, o których mowa w ust. 1.

6.

Jeżeli właściciel nieruchomości odmawia zawarcia umowy o ustanowienie służebności,

o której mowa w ust. 5, operator telekomunikacyjny składa wniosek do właściwego miejscowo

starosty o ustanowienie służebności.

7.

Starosta, w drodze decyzji administracyjnej, zobowiązuje do ustanowienia służebności

na okres, o którym mowa w ust. 1. Starosta wydaje decyzję nie później niż w terminie

7 dni, licząc od dnia złożenia wniosku.

8.

Decyzji, o której mowa w ust. 7, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

9.

Służebność wygasa najpóźniej z upływem okresu, o którym mowa w ust. 1.

10.

Po wygaśnięciu służebności na operatorze telekomunikacyjnym ciąży obowiązek usunięcia

tymczasowej instalacji.

11.

Z tytułu służebności oraz za szkody powstałe w wyniku zajęcia nieruchomości przysługuje

odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym

lub osobą, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości, a operatorem telekomunikacyjnym, któremu udostępniono nieruchomość.

Jeżeli do uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął

termin udostępnienia nieruchomości, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji

rządowej wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania.

12.

Organem wyższego stopnia w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 7, jest wojewoda.

1.

Podmioty i służby specjalne, o których mowa w art. 5 ust. 1, w porozumieniu z Szefem

ABW, mogą oddelegować pracowników lub funkcjonariuszy jednostek i organów im podległych

lub przez nich nadzorowanych, a także żołnierzy wyznaczonych na stanowiska służbowe

w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego albo Służbie Wywiadu Wojskowego do pracy lub służby

w ABW w celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na zasadach określonych

w porozumieniu zawartym między kierownikiem podmiotu oddelegowującego a Szefem ABW.

2.

Do oddelegowania pracowników do pracy w ABW nie stosuje się art. 42 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm..

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki i tryb oddelegowania pracownika, funkcjonariusza lub żołnierza, a także miejsce

oraz charakter i zakres zadań służbowych wykonywanych przez oddelegowanego pracownika,

funkcjonariusza lub żołnierza,

2)

sposób wypłacania uposażenia albo wynagrodzenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących

oddelegowanemu pracownikowi, funkcjonariuszowi albo żołnierzowi, z uwzględnieniem

podziału na uposażenie albo wynagrodzenie i należności wypłacane przez ABW oraz jednostkę

organizacyjną, z której pracownik, funkcjonariusz albo żołnierz został oddelegowany

- uwzględniając potrzebę efektywnego organizowania wykonywania obowiązków służbowych

przez oddelegowanych pracowników, funkcjonariuszy i żołnierzy.

1.

W przypadku zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym albo w

przypadku wystąpienia takiego zdarzenia można wprowadzić jeden z czterech stopni alarmowych

1)

pierwszy stopień alarmowy (stopień ALFA);

2)

drugi stopień alarmowy (stopień BRAVO);

3)

trzeci stopień alarmowy (stopień CHARLIE);

4)

czwarty stopień alarmowy (stopień DELTA).

2.

W przypadku zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym dotyczącego

systemów teleinformatycznych organów administracji publicznej lub systemów teleinformatycznych

wchodzących w skład infrastruktury krytycznej albo w przypadku wystąpienia takiego

zdarzenia można wprowadzić jeden z czterech stopni alarmowych CRP

1)

pierwszy stopień alarmowy CRP (stopień ALFA-CRP);

2)

drugi stopień alarmowy CRP (stopień BRAVO-CRP);

3)

trzeci stopień alarmowy CRP (stopień CHARLIE-CRP);

4)

czwarty stopień alarmowy CRP (stopień DELTA-CRP).

3.

Pierwszy stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1, można wprowadzić

w przypadku uzyskania informacji o możliwości wystąpienia zdarzenia o charakterze

terrorystycznym, którego rodzaj i zakres jest trudny do przewidzenia.

4.

Drugi stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 oraz w ust. 2 pkt 2, można wprowadzić

w przypadku zaistnienia zwiększonego i przewidywalnego zagrożenia wystąpieniem zdarzenia

o charakterze terrorystycznym, jednak konkretny cel ataku nie został zidentyfikowany.

5.

Trzeci stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 2 pkt 3, można wprowadzić

w przypadku

1)

wystąpienia zdarzenia potwierdzającego prawdopodobny cel ataku o charakterze terrorystycznym,

godzącego w

a)

bezpieczeństwo lub porządek publiczny albo

b)

bezpieczeństwo Rzeczypospolitej Polskiej, albo

c)

bezpieczeństwo innego państwa lub organizacji międzynarodowej oraz stwarzającego potencjalne

zagrożenie dla Rzeczypospolitej Polskiej lub

2)

uzyskania wiarygodnych i potwierdzonych informacji o planowanym zdarzeniu o charakterze

terrorystycznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

3)

uzyskania wiarygodnych i potwierdzonych informacji o planowanym zdarzeniu o charakterze

terrorystycznym, którego skutki mogą dotyczyć obywateli polskich przebywających za

granicą lub instytucji polskich albo polskiej infrastruktury mieszczących się poza

granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

Czwarty stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 oraz w ust. 2 pkt 4, można wprowadzić

w przypadku

1)

wystąpienia zdarzenia o charakterze terrorystycznym powodującego zagrożenie

a)

bezpieczeństwa lub porządku publicznego albo

b)

bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, albo

c)

bezpieczeństwa innego państwa lub organizacji międzynarodowej oraz stwarzającego zagrożenie

dla Rzeczypospolitej Polskiej, lub

2)

gdy uzyskane informacje wskazują na zaawansowaną fazę przygotowań do zdarzenia o charakterze

terrorystycznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

3)

gdy uzyskane informacje wskazują na zaawansowaną fazę przygotowań do zdarzenia o charakterze

terrorystycznym, które ma być wymierzone w obywateli polskich przebywających za granicą

lub w instytucje polskie albo polską infrastrukturę mieszczące się poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej, a zebrane informacje wskazują jednocześnie na nieuchronność

takiego zdarzenia.

7.

Wyższy albo niższy stopień alarmowy i stopień alarmowy CRP mogą być wprowadzone z

pominięciem stopni pośrednich.

8.

Stopnie wymienione w ust. 1 i 2 mogą być wprowadzane rozdzielnie lub łącznie.

9.

W przypadku wprowadzenia różnych stopni alarmowych i różnych stopni alarmowych CRP

należy wykonać zadania przewidziane dla stopnia wyższego.

10.

Stopnie alarmowe i stopnie alarmowe CRP odwołuje się niezwłocznie po minimalizacji

zagrożenia lub skutków zdarzenia będącego przesłanką do ich wprowadzenia.

1.

Stopnie alarmowe lub stopnie alarmowe CRP wprowadza, zmienia i odwołuje, w drodze

zarządzenia, w zależności od rodzaju zagrożenia zdarzeniem o charakterze terrorystycznym,

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych

i Szefa ABW, a w przypadkach niecierpiących zwłoki - minister właściwy do spraw wewnętrznych,

po zasięgnięciu opinii Szefa ABW, informując o tym niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów

1)

na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

na obszarze jednej lub kilku jednostek podziału terytorialnego kraju;

3)

na obszarze określonym w sposób inny niż przez odniesienie do jednostek podziału terytorialnego

kraju;

4)

dla określonych obiektów jednostek organizacyjnych administracji publicznej, prokuratury,

sądów lub innych obiektów infrastruktury administracji publicznej lub infrastruktury

krytycznej;

5)

w przypadku gdy skutki zdarzenia o charakterze terrorystycznym mogą dotyczyć obywateli

polskich przebywających za granicą Rzeczypospolitej Polskiej lub instytucji polskich

albo polskiej infrastruktury mieszczących się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej

innych niż placówki zagraniczne Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2040 oraz z 2019 r. poz. 9).

2.

Stopnie alarmowe lub stopnie alarmowe CRP wprowadza, zmienia i odwołuje, w drodze

zarządzenia, w zależności od rodzaju zagrożenia zdarzeniem o charakterze terrorystycznym,

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych

i Szefa Agencji Wywiadu, a w przypadkach niecierpiących zwłoki - minister właściwy

do spraw zagranicznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Wywiadu, informując o

tym niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów

1)

dla określonych placówek zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej;

2)

w odniesieniu do systemów teleinformatycznych ministra właściwego do spraw zagranicznych.

3.

Prezes Rady Ministrów niezwłocznie informuje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

oraz Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Marszałka Senatu Rzeczypospolitej

Polskiej o wprowadzeniu, zmianie lub odwołaniu stopnia alarmowego lub stopnia alarmowego

CRP.

4.

Wprowadzenie stopnia alarmowego lub stopnia alarmowego CRP stanowi podstawę do realizacji

przez organy administracji publicznej oraz kierowników służb i instytucji właściwych

w sprawach bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego

1)

przedsięwzięć określonych przepisami wydanymi na podstawie ust. 5 albo 6, wynikających

z ich kompetencji ustawowych;

2)

przedsięwzięć i procedur zarządzania kryzysowego, jeżeli zostały przewidziane dla

danego stopnia alarmowego lub stopnia alarmowego CRP w związku z wystąpieniem zdarzenia

o charakterze terrorystycznym i nie zostały określone w przepisach wydanych na podstawie

ust. 5 albo 6.

5.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres przedsięwzięć

wykonywanych w ramach kompetencji ustawowych przez organy administracji publicznej

oraz kierowników służb i instytucji właściwych w sprawach bezpieczeństwa i zarządzania

kryzysowego w poszczególnych stopniach alarmowych wprowadzanych w trybie ust. 1 i

stopniach alarmowych CRP, mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawności przepływu

informacji oraz minimalizacji skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym.

6.

Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

zakres przedsięwzięć wykonywanych przez kierowników placówek zagranicznych Rzeczypospolitej

Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej w poszczególnych stopniach alarmowych lub stopniach alarmowych CRP wprowadzanych

w trybie ust. 2, mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawności przepływu informacji

oraz minimalizacji skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym.

1.

W przypadku wprowadzenia stopnia alarmowego lub stopnia alarmowego CRP w trybie art.

16 ust. 1 Szef ABW powołuje sztab koordynacyjny, w skład którego wchodzą przedstawiciele

wyznaczeni przez służby specjalne oraz podmioty, o których mowa w art. 5 ust. 1.

2.

Szef ABW może powołać do udziału w pracach sztabu koordynacyjnego, w zależności od

rodzaju zdarzenia o charakterze terrorystycznym, przedstawicieli innych organów, o

których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2, oraz przedstawiciela Prokuratora Generalnego,

wyznaczonych przez te organy.

3.

Do zadań sztabu koordynacyjnego należy rekomendowanie zmiany lub odwołania stopnia

alarmowego oraz form i zakresu współdziałania służb i organów wchodzących w skład

sztabu koordynacyjnego i biorących udział w jego pracach.

Kierującym działaniami antyterrorystycznymi podejmowanymi przez właściwe służby lub

organy w ramach ich ustawowych zadań na miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym,

zwanym dalej „kierującym działaniami”, jest

1)

wyznaczony przez Komendanta Głównego Policji, a w przypadkach niecierpiących zwłoki

- przez właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Policji funkcjonariusz Policji,

w szczególności w przypadku obecności na miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym

innych służb i organów;

2)

wyznaczony przez Ministra Obrony Narodowej, a w przypadkach niecierpiących zwłoki

- przez Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej żołnierz Żandarmerii Wojskowej,

w przypadku zdarzenia o charakterze terrorystycznym na obszarach lub w obiektach należących

do komórek i jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub

przez niego nadzorowanych albo administrowanych przez te komórki i jednostki organizacyjne.

1.

Minister właściwy do spraw zagranicznych, we współpracy z Ministrem Koordynatorem

Służb Specjalnych, jeżeli został powołany, koordynuje działania właściwych służb i

organów w przypadku zdarzenia o charakterze terrorystycznym poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej, wymierzonego przeciwko obywatelom lub mieniu Rzeczypospolitej Polskiej,

z wyłączeniem zdarzeń, o których mowa w ust. 2.

2.

Minister Obrony Narodowej, we współpracy z ministrem właściwym do spraw zagranicznych,

koordynuje działania właściwych służb i organów w przypadku zdarzenia o charakterze

terrorystycznym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wymierzonego przeciwko personelowi

lub mieniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Wykonując zadanie, o którym mowa w ust. 1 albo 2, minister właściwy do spraw zagranicznych

albo Minister Obrony Narodowej może w szczególności żądać od właściwych służb i organów

przedstawienia informacji, sprawozdań i wariantów proponowanych rozwiązań, a także

konsultowania z nim podejmowanych działań.

1.

Jeżeli jest to uzasadnione sytuacją na miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym,

kierujący działaniami, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa osób i mienia, może,

w zakresie oraz na czas niezbędny do skutecznego prowadzenia działań antyterrorystycznych

1)

zarządzić ewakuację osób lub mienia z miejsca zdarzenia o charakterze terrorystycznym

i z jego otoczenia do wskazanego miejsca, obiektu lub obszaru;

2)

wstrzymać albo ograniczyć ruch pieszych, a także wprowadzić zakaz przebywania osób

postronnych w miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym i w jego pobliżu;

3)

wstrzymać albo ograniczyć ruch pojazdów w miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym

lub w jego otoczeniu, a także kursowanie środków publicznego transportu zbiorowego

w porozumieniu z organem kierującym ruchem tych środków transportu albo skierować

pojazd w określone miejsce;

4)

zażądać od organu kierującego ruchem kolejowym wstrzymania albo ograniczenia ruchu

kolejowego w miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym lub w jego otoczeniu

albo zatrzymania pojazdu kolejowego lub skierowania go w określone miejsce;

5)

zażądać od organu kierującego ruchem jednostek pływających wstrzymania albo ograniczenia

ruchu jednostek pływających w porcie lub akwenie będącym miejscem zdarzenia o charakterze

terrorystycznym lub akwenie sąsiadującym z nimi albo zatrzymania jednostki pływającej

lub skierowania jej w określone miejsce;

6)

zażądać od organu kierującego ruchem lotniczym wstrzymania albo ograniczenia ruchu

lotniczego na lotnisku będącym miejscem zdarzenia o charakterze terrorystycznym;

7)

żądać nieodpłatnego korzystania z nieruchomości lub nieodpłatnego przejęcia do używania

ruchomości, w tym środków transportu, a także przedmiotów i urządzeń, koniecznych

do przeprowadzenia działań kontrterrorystycznych;

8)

żądać udzielenia pomocy od instytucji, organizacji, przedsiębiorców i osób fizycznych

lub wydawać im polecenia inne niż określone w pkt 1-7, zmierzające do minimalizacji

lub usunięcia skutków zdarzenia o charakterze terrorystycznym, zapobieżenia powstaniu

kolejnych zdarzeń o charakterze terrorystycznym lub wykrycia i ujęcia osób odpowiedzialnych

za spowodowanie tych zdarzeń.

2.

Instytucje, organizacje, przedsiębiorcy i osoby fizyczne są obowiązani wykonać skierowane

do nich polecenia i żądania kierującego działaniami wymienione w ust. 1.

3.

Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność cywilną za szkody wyrządzone wykorzystaniem

uprawnień określonych w ust. 1 pkt 7 i 8 na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629, 2073 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 80).

1.

Po wprowadzeniu trzeciego lub czwartego stopnia alarmowego minister właściwy do spraw

wewnętrznych, z inicjatywy własnej albo na wniosek Szefa ABW lub Komendanta Głównego

Policji, może zarządzić zakaz odbywania zgromadzeń lub imprez masowych na obszarze

lub w obiekcie objętym stopniem alarmowym, na czas obowiązywania tego stopnia, jeżeli

jest to konieczne dla ochrony życia i zdrowia ludzi lub bezpieczeństwa publicznego,

o czym niezwłocznie informuje Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Marszałka

Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, którzy przekazują tę informację odpowiednio posłom

i senatorom.

2.

Niezwłocznie po ogłoszeniu zarządzenia, o którym mowa w ust. 1

1)

organ gminy wydaje decyzję o zakazie zgromadzenia albo o rozwiązaniu zgromadzenia,

w trybie określonym odpowiednio w art. 15 albo art. 20 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. - Prawo o zgromadzeniach

(Dz. U. z 2018 r. poz. 408 i 1000),

2)

wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, wprowadza zakaz przeprowadzenia imprezy

masowej lub przerywa imprezę masową, w trybie określonym odpowiednio w art. 34 albo

art. 34a ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1870 oraz z 2019 r. poz. 61 i 125)

- w odniesieniu do wszystkich zgromadzeń oraz imprez masowych w czasie obowiązywania

stopnia alarmowego i na obszarze jego obowiązywania w części objętej właściwością

miejscową organu administracji publicznej.

3.

Od decyzji wydanych przez właściwe organy administracji publicznej na podstawie ust.

2 przysługują odpowiednie środki odwoławcze określone w przepisach ustaw wymienionych

w ust. 2.

1.

W przypadku wprowadzenia trzeciego lub czwartego stopnia alarmowego w trybie art.

16 ust. 1, jeżeli użycie oddziałów i pododdziałów Policji okaże się niewystarczające

lub może okazać się niewystarczające, do pomocy oddziałom i pododdziałom Policji mogą

być użyte oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, stosownie

do ich przygotowania specjalistycznego, posiadanego sprzętu i uzbrojenia oraz zaistniałych

potrzeb.

2.

Przygotowanie do użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności rozpoczęcie

planowania, pozyskiwania informacji i współpracy z organami administracji publicznej,

może nastąpić po wprowadzeniu trzeciego lub czwartego stopnia alarmowego i przed wydaniem

decyzji, o której mowa w ust. 3.

3.

Decyzję o użyciu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej niepodlegającą ogłoszeniu,

w przypadkach, o których mowa w ust. 1, wydaje Minister Obrony Narodowej, na wniosek

ministra właściwego do spraw wewnętrznych określający zakres i formę pomocy. Minister

Obrony Narodowej informuje niezwłocznie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa

Rady Ministrów o wydaniu decyzji.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, określa

1)

skład oddziałów i pododdziałów, które mają być użyte do pomocy, oraz ich zadania i

liczebność;

2)

obszar, na jakim oddziały i pododdziały, które mają być użyte do pomocy, będą wykonywały

zadania oraz czas ich wykonywania;

3)

ewentualne ograniczenia dotyczące użycia posiadanych środków własnych będących w wyposażeniu

oddziałów i pododdziałów, które mają być użyte do pomocy.

5.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może wydać postanowienie o zmianie lub uchyleniu

decyzji, o której mowa w ust. 3.

6.

Oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej użyte do pomocy oddziałom

lub pododdziałom Policji mogą użyć i wykorzystać środki przymusu bezpośredniego i

broń palną na zasadach przewidzianych dla żołnierzy Żandarmerii Wojskowej.

7.

Oddziały i pododdziały Wojsk Specjalnych użyte do pomocy oddziałom lub pododdziałom

Policji mogą użyć i wykorzystać w działaniach kontrterrorystycznych środki przymusu

bezpośredniego i broń palną w sposób przewidziany w art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 21

listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1459, 1669, 2182 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 55), z zastrzeżeniem dopuszczalności użycia broni palnej w przypadkach określonych w

art. 23 ust. 1.

8.

Oddziały lub pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej użyte do pomocy oddziałom

lub pododdziałom Policji pozostają w systemie dowodzenia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

9.

Organem koordynującym działania podejmowane przez oddziały i pododdziały Policji oraz

oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w przypadku, o którym

mowa w ust. 1, jest

1)

właściwy miejscowo komendant wojewódzki Policji - w przypadku działań podejmowanych

przez oddziały i pododdziały Policji oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej na obszarze jednego województwa;

2)

Komendant Główny Policji - w przypadku działań podejmowanych przez oddziały i pododdziały

Policji oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze

większym niż jedno województwo.

10.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób organizacji

współdziałania oddziałów i pododdziałów Policji z oddziałami i pododdziałami Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej, mając na uwadze ochronę wymienianych informacji oraz zakres

logistycznego wsparcia.

1.

W ramach działań kontrterrorystycznych, jeżeli jest to niezbędne do przeciwdziałania

bezpośredniemu, bezprawnemu, gwałtownemu zamachowi na życie lub zdrowie człowieka

lub do uwolnienia zakładnika, a użycie broni palnej w sposób wyrządzający możliwie

najmniejszą szkodę jest niewystarczające i przeciwdziałanie takiemu zamachowi lub

uwolnienie zakładnika w inny sposób nie jest możliwe, dopuszcza się, z uwzględnieniem

wszelkich okoliczności zdarzenia o charakterze terrorystycznym oraz możliwości działań

kontrterrorystycznych, użycie broni palnej przeciwko osobie dokonującej zamachu albo

biorącej lub przetrzymującej zakładnika, którego skutkiem może być śmierć lub bezpośrednie

zagrożenie życia lub zdrowia tej osoby, zwane dalej „specjalnym użyciem broni”.

2.

Specjalne użycie broni odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1834 oraz z 2019 r. poz. 15), z zastrzeżeniem odrębności przewidzianych w niniejszym artykule oraz w art. 22 ust.

7.

3.

Do specjalnego użycia broni nie stosuje się przepisów art. 7 ust. 1 i art. 48 ustawy,

o której mowa w ust. 2.

4.

Specjalne użycie broni może być dokonane przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, żołnierzy Żandarmerii Wojskowej lub żołnierzy

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, wchodzących w skład grupy wykonującej działania

kontrterrorystyczne, zwanej dalej „grupą kontrterrorystyczną”.

5.

Decyzję o dopuszczalności specjalnego użycia broni może podjąć oraz cofnąć kierujący

działaniami. Kierujący działaniami niezwłocznie przekazuje decyzję dowódcy grupy kontrterrorystycznej

oraz informuje o podjętej decyzji organ wyznaczający kierującego działaniami.

6.

Po otrzymaniu decyzji o dopuszczalności specjalnego użycia broni dowódca grupy kontrterrorystycznej

może wydać rozkaz specjalnego użycia broni przez funkcjonariuszy lub żołnierzy grupy

kontrterrorystycznej, określając cel i sposób specjalnego użycia broni.

7.

Specjalne użycie broni dokumentuje dowódca grupy kontrterrorystycznej, który niezwłocznie

po zakończeniu działań kontrterrorystycznych sporządza, stosując odpowiednio art.

54 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w ust. 2, protokół specjalnego użycia broni i

przekazuje go kierującemu działaniami.

1.

Działania antyterrorystyczne na zasadach określonych w ustawie, mogą być prowadzone

również poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, na akwenach w polskiej strefie odpowiedzialności

SAR, zgodnie z Międzynarodową konwencją o poszukiwaniu i ratownictwie morskim, sporządzoną w Hamburgu

dnia 27 kwietnia 1979 r.

(Dz. U. z 1988 r. poz. 184 i 185).

2.

Służby ratownicze prowadzą w zakresie swoich kompetencji działania w polskiej strefie

odpowiedzialności SAR zmierzające do usunięcia skutków zdarzenia o charakterze terrorystycznym

i w tym zakresie współdziałają ze sobą oraz ze służbami prowadzącymi działania antyterrorystyczne.

1.

W przypadku podejrzenia lub usiłowania popełnienia albo przygotowania przestępstwa

o charakterze terrorystycznym, w celu wykrycia lub zatrzymania albo przymusowego doprowadzenia

osoby podejrzewanej, a także w celu znalezienia rzeczy mogących stanowić dowód w sprawie

lub podlegających zajęciu w postępowaniu karnym, prokurator może postanowić o

1)

przeprowadzeniu przeszukania pomieszczeń i innych miejsc znajdujących się na wskazanym

w postanowieniu obszarze,

2)

zatrzymaniu osoby podejrzewanej

- jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że osoba podejrzewana lub

wymienione rzeczy na tym obszarze się znajdują.

2.

W celu znalezienia rzeczy wymienionych w ust. 1 można też dokonać przeszukania znajdujących

się na wskazanym w postanowieniu obszarze osób, ich odzieży i podręcznych przedmiotów.

3.

Przeszukania i zatrzymania, o których mowa w ust. 1 i 2, można dokonać o każdej porze

doby.

4.

Postanowienie prokuratora należy okazać osobie, u której przeszukanie ma być przeprowadzone.

5.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do przeszukania i zatrzymania stosuje

się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

1.

W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym, jeżeli

wymaga tego dobro postępowania przygotowawczego, postanowienie o przedstawieniu zarzutów

można sporządzić na podstawie informacji uzyskanych w wyniku czynności operacyjno-rozpoznawczych,

w tym czynności, o których mowa w art. 9.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sąd, na wniosek prokuratora, może zastosować

tymczasowe aresztowanie na okres nieprzekraczający 14 dni. Samoistną przesłanką zastosowania

tymczasowego aresztowania jest uprawdopodobnienie popełnienia, usiłowania lub przygotowania

do popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym.

3.

Tymczasowe aresztowanie można przedłużyć na zasadach określonych w art. 263 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

4.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do tymczasowego aresztowania stosuje

się przepisy rozdziału 28 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

(pominięte)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 20 maja 2018 r., z wyjątkiem

1)

art. 3 pkt 4 i 5, art. 4 pkt 3, 4 i 6, art. 6 pkt 2-5, pkt 6 w zakresie art. 88 ust.

4 pkt 2 oraz pkt 7, art. 8, art. 9, art. 21 pkt 3, 5 i 6, art. 22, art. 23 pkt 2,

art. 25-27, art. 29, art. 35 pkt 10 lit. b tiret drugie w zakresie pkt 4, pkt 12 w

zakresie ust. 2, pkt 16 lit. b i pkt 17 w zakresie art. 35, które wchodzą w życie

po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia;

2)

art. 38 i art. 39, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2a, art. 32a, art. 32d,

art. 32e i art. 43 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 38, Szef ABW

1)

dokona zamówień na usługi i dostawy sprzętu technicznego, informatycznego oraz oprogramowania,

2)

podejmie działania inwestycyjne,

3)

zapewni obsadę etatową,

4)

przeprowadzi szkolenia dla funkcjonariuszy ABW

- w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Szef ABW w terminie, o którym mowa w ust. 1, realizuje zadania wynikające z art. 5

ust. 1 pkt 2a, art. 32a-32e i art. 43 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 38, z

uwzględnieniem posiadanych aktualnie zasobów osobowych i rzeczowych.

3.

Roczny plan przeprowadzania ocen bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 32a ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 38, Szef ABW opracuje po raz pierwszy na rok 2017.

1.

Do dnia 1 lutego 2017 r. abonenci usług przedpłaconych, którzy zawarli umowę przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są obowiązani do podania dostawcy usług przedpłaconych

danych, o których mowa w art. 60b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 43 i potwierdzenia

ich w sposób, o którym mowa w art. 60b ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 43.

2.

Dostawca usług przedpłaconych w publicznej sieci telekomunikacyjnej zaprzestaje świadczenia

tych usług abonentom, którzy

1)

nie podali danych określonych w art. 60b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 43 lub

2)

których dane nie zostały potwierdzone zgodnie z art. 60b ust. 3 i 4 ustawy zmienianej

w art. 43.

Do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 16 ust.

5 i 6 pozostają w mocy, w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, zadania wykonywane

w ramach poszczególnych stopni alarmowych określone w wykazie, o którym mowa w art.

7 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 50.

1.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych,

włączy dane przetwarzane w centralnym rejestrze wizowym prowadzonym na podstawie art.

449a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 57 do krajowego zbioru rejestrów, ewidencji i

wykazu w sprawach cudzoziemców, o którym mowa w art. 449 ust. 2 tej ustawy, w terminie

12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Do czasu włączenia centralnego rejestru wizowego obejmującego dane z prowadzonych

przez ministra właściwego do spraw zagranicznych i konsulów rejestrów, o których mowa

w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy zmienianej w art. 57, do krajowego zbioru rejestrów,

ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców, o którym mowa w art. 449a ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 57, dane przetwarzane w centralnym rejestrze wizowym udostępnia

się konsulom, Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców oraz Szefowi ABW w zakresie niezbędnym

do realizacji ich ustawowych zadań.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 18 ust. 8 ustawy zmienianej

w art. 27 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 18 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 27, jednak nie dłużej niż 12

miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20 ust. 19 ustawy zmienianej

w art. 27 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 20 ust. 19 ustawy zmienianej w art. 27, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 30 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 30, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

W latach 2017-2026 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

niniejszej ustawy wynosi 351,9 mln zł, z tym że w poszczególnych latach limit wynosi

1)

2017 r. - 91,9 mln zł;

2)

2018 r. - 94,2 mln zł;

3)

2019 r. - 23,6 mln zł;

4)

2020 r. - 19,6 mln zł;

5)

2021 r. - 19,6 mln zł;

6)

2022 r. - 22,6 mln zł;

7)

2023 r. - 20,6 mln zł;

8)

2024 r. - 20,6 mln zł;

9)

2025 r. - 19,6 mln zł;

10)

2026 r. - 19,6 mln zł.

2.

Szef ABW nadzoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, i dokonuje

oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec każdego kwartału, a w przypadku

IV kwartału - według stanu na dzień 20 listopada danego roku.

3.

W przypadku zagrożenia lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego

limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz w przypadku gdy w okresie od początku roku

kalendarzowego do dnia ostatniej oceny, o której mowa w ust. 2, część limitu rocznego

przypadającego proporcjonalnie na ten okres zostanie przekroczona co najmniej o 10%,

stosuje się mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa

będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy.

4.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest

Szef ABW.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;

2)

art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;

3)

art. 188, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.