Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 marca 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji

1.

Ustawa określa

1)

cel działalności, zadania oraz organizację Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, zwanego

dalej „Funduszem”;

2)

zasady funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów;

3)

zasady umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych;

4)

zasady przygotowywania i przeprowadzania przymusowej restrukturyzacji;

5)

zasady gromadzenia i wykorzystywania informacji w celu realizacji zadań Funduszu.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do Banku Gospodarstwa Krajowego.

3

Przepisów działu II, działu V rozdziału 2 oddziału 1, art. 318, art. 319, art. 330

ust. 3 pkt 1, art. 331 oraz działu IX rozdziału 1 nie stosuje się do banków hipotecznych.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

bank - bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo bankowe;

2)

bank w restrukturyzacji - bank, wobec którego właściwy organ przymusowej restrukturyzacji

wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;

2a

bank zrzeszający - bank, o którym mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków

spółdzielczych;

3)

deponent - osobę lub podmiot uprawnione do świadczenia pieniężnego, o których mowa

w art. 20 i art. 21;

4)

dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego

- dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia nr 575/2013;

5)

dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego - dominującą finansową

spółkę holdingową z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia

nr 575/2013;

6)

dominująca instytucja z państwa członkowskiego - dominującą instytucję z państwa członkowskiego,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia nr 575/2013;

7)

działalność bankowa - wykonywanie przez bank czynności, o których mowa w art. 5 lub

art. 6 ustawy - Prawo bankowe;

8)

działalność maklerska - działalność, o której mowa w art. 69 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz działalność, o której mowa w art. 69 ust. 4 tej ustawy, o ile jest wykonywana

łącznie z działalnością, o której mowa w art. 69 ust. 2 tej ustawy;

9)

dzień roboczy - dzień od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni ustawowo wolnych

od pracy;

10)

dzień spełnienia warunku gwarancji

a)

w przypadku banku - dzień zawieszenia działalności banku wskazany w decyzji Komisji

Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 158 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo bankowe, i ustanowienia zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,

oraz wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub dzień wystąpienia

przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa

w art. 230 ust. 2 pkt 1,

b)

w przypadku oddziału banku zagranicznego - dzień wydania przez sąd postanowienia o

uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym

mowa w art. 379 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe, dotyczącego banku zagranicznego,

który prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału,

albo dzień wszczęcia postępowania upadłościowego obejmującego majątek banku zagranicznego

położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

c)

w przypadku kasy - dzień zawieszenia działalności kasy wskazany w decyzji Komisji

Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, i ustanowienia zarządcy komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,

oraz wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub dzień wystąpienia

przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa

w art. 230 ust. 2 pkt 2;

11)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego - Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, o którym

mowa w rozporządzeniu nr 1093/2010;

12)

finansowa spółka holdingowa - finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4

ust. 1 pkt 20 rozporządzenia nr 575/2013;

13)

finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej - finansową spółkę holdingową

o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013;

14)

firma inwestycyjna - dom maklerski w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, który posiada zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie, o którym mowa w

art. 69 ust. 2 pkt 3 lub 7 tej ustawy;

15)

firma inwestycyjna w restrukturyzacji - firmę inwestycyjną, wobec której właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;

16)

fundusze własne - fundusze własne, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia

nr 575/2013;

17)

funkcje krytyczne - usługi, operacje lub inną działalność podmiotu lub grupy, których

zaprzestanie mogłoby prowadzić, w jednym lub kilku państwach członkowskich będących

członkiem Unii Europejskiej, do zakłóceń w funkcjonowaniu gospodarki lub zagrozić

stabilności finansowej ze względu na wielkość podmiotu lub grupy, ich udział w rynku,

złożoność, działalność transgraniczną, powiązania gospodarcze lub finansowe, w szczególności

uwzględniając możliwość wykonywania tych usług, operacji lub innej działalności przez

inne podmioty;

18)

główna linia biznesowa - wyodrębnioną na potrzeby zarządcze część działalności, która

stanowi dla podmiotu lub grupy, w skład której wchodzi podmiot, istotne źródło przychodów,

zysku lub wartości przedsiębiorstwa;

19)

grupa - podmiot dominujący, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 lit. a rozporządzenia

nr 575/2013, oraz podmioty zależne, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 16 tego rozporządzenia;

20)

grupowy plan przymusowej restrukturyzacji - plan sporządzony przez właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji dla grupy określający sposób, w jaki ten organ zamierza

prowadzić restrukturyzację grupy;

21)

holding mieszany - holding mieszany, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia

nr 575/2013;

22)

instrument pochodny - instrument pochodny, o którym mowa w art. 2 pkt 5 rozporządzenia

nr 648/2012;

23)

instrumenty finansowe - instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

24)

instytucja finansowa - instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26

rozporządzenia nr 575/2013;

25)

instytucja kredytowa - instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

nr 575/2013, mającą siedzibę na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita

Polska;

26)

instytucja pomostowa - podmiot, którego jedynym akcjonariuszem lub podmiotem dominującym

jest Fundusz, utworzony w celu przeniesienia na ten podmiot praw udziałowych podmiotu

w restrukturyzacji, jego przedsiębiorstwa albo praw majątkowych lub zobowiązań podmiotu

w restrukturyzacji w celu kontynuowania w całości lub części działalności prowadzonej

przez podmiot w restrukturyzacji;

27)

istotny oddział

a)

w przypadku oddziału instytucji kredytowej - oddział uznany za istotny zgodnie z art.

141f ust. 13 ustawy - Prawo bankowe,

b)

w przypadku oddziału zagranicznej firmy inwestycyjnej, o której mowa w art. 3 pkt 32 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi - oddział uznany za istotny zgodnie z art. 110f ust. 2 tej ustawy,

c)

w przypadku oddziału podmiotu krajowego prowadzącego działalność poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej - oddział uznany za istotny przez organy państwa przyjmującego;

28)

kasa - spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową;

29)

Kasa Krajowa - Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową;

30)

kasa w restrukturyzacji - kasę, wobec której właściwy organ przymusowej restrukturyzacji

wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;

31)

kolegium przymusowej restrukturyzacji - kolegium utworzone zgodnie z art. 127 ust.

1;

32)

kontrahent centralny - kontrahenta centralnego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia

nr 648/2012;

33)

krajowy podmiot dominujący

a)

bank lub firmę inwestycyjną będącą unijną instytucją dominującą,

b)

unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą finansową spółkę

holdingową o działalności mieszanej, jeżeli są objęte nadzorem skonsolidowanym sprawowanym

przez Komisję Nadzoru Finansowego;

34)

obowiązkowy system gwarantowania depozytów - system gwarantowania środków pieniężnych

funkcjonujący na podstawie ustawy;

35)

oddział banku zagranicznego - oddział banku zagranicznego w rozumieniu art. 4 ust.

1 pkt 20 ustawy - Prawo bankowe;

36)

oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów - system gwarantowania środków pieniężnych,

utworzony i urzędowo uznany w państwie członkowskim;

37)

państwo członkowskie - państwo będące członkiem Unii Europejskiej lub Europejskiego

Obszaru Gospodarczego;

38)

państwo trzecie - państwo inne niż państwo członkowskie;

39)

plan przymusowej restrukturyzacji - plan sporządzony przez właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji, określający sposób, w tym zastosowanie instrumentów przymusowej

restrukturyzacji, w jaki ten organ zamierza prowadzić restrukturyzację podmiotu;

40)

podmiot krajowy - bank, firmę inwestycyjną lub kasę;

41)

podmiot objęty systemem gwarantowania - objęty obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów

a

bank, z wyjątkiem banku hipotecznego,

b)

oddział banku zagranicznego, o ile nie jest uczestnikiem systemu gwarantowania środków

pieniężnych albo system gwarantowania środków pieniężnych, w którym uczestniczy, nie

zapewnia gwarantowania środków pieniężnych co najmniej w zakresie i w wysokości określonych

w ustawie,

c)

kasę;

42)

podmiot rezydualny - podmiot w restrukturyzacji, wobec którego Fundusz podjął decyzję

o likwidacji lub wystąpił z wnioskiem o ogłoszenie jego upadłości;

43)

podmiot uprawniony do reprezentacji - w przypadku

a)

banku - zarząd, zarząd komisaryczny, likwidatora, administratora albo pełnomocnika

ustanowionego przez Fundusz, a jeżeli ogłoszono upadłość banku - syndyka,

b)

oddziału banku zagranicznego - dyrektora oddziału albo zarządcę zagranicznego, o którym

mowa w art. 379 pkt 4 ustawy - Prawo upadłościowe,

c)

kasy - zarząd, zarządcę komisarycznego, likwidatora, administratora albo pełnomocnika

ustanowionego przez Fundusz, a jeżeli ogłoszono upadłość kasy - syndyka;

44)

podmiot w restrukturyzacji - podmiot, wobec którego właściwy organ przymusowej restrukturyzacji

wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4;

45)

podmiot zależny - podmiot zależny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia

nr 575/2013;

46)

podmiot zarządzający aktywami - podmiot, którego jedynym akcjonariuszem lub podmiotem

dominującym jest Fundusz, utworzony w celu przeniesienia praw majątkowych i powiązanych

z nimi zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w celu zarządzania

tymi prawami, w tym ich zbycia lub likwidacji;

47)

podmiot znaczący - podmiot, który indywidualnie spełnia jedną z przesłanek

a

łączna wartość jego aktywów ustalona na podstawie ostatniego zatwierdzonego sprawozdania

finansowego przekracza równowartość w złotych kwoty 30 000 000 000 euro według średniego

kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania,

b

stosunek całkowitej wartości jego aktywów do produktu krajowego brutto państwa członkowskiego,

w którym ma siedzibę, przekracza 20%, chyba że wartość jego aktywów ustalona na podstawie

ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego jest niższa niż równowartość w

złotych kwoty 5 000 000 000 euro według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy

Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania;

48)

prawa udziałowe - akcje, udziały, prawa poboru, prawa do akcji, warranty subskrypcyjne

i inne zbywalne papiery wartościowe inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom

wynikającym z akcji oraz inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji,

inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych

wcześniej;

49)

przejęcie przedsiębiorstwa - instrument przymusowej restrukturyzacji polegający na

przejęciu

a)

przedsiębiorstwa prowadzonego przez podmiot w restrukturyzacji lub

b)

wybranych albo wszystkich praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji lub wybranych

albo wszystkich zobowiązań tego podmiotu, lub

c)

praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji;

50)

rachunek w podmiocie objętym systemem gwarantowania - rachunek bankowy w banku lub

oddziale banku zagranicznego lub rachunek w kasie;

51)

rejestr instrumentów finansowych - prowadzoną przez podmiot w postaci elektronicznej

ewidencję otwartych pozycji z tytułu transakcji instrumentami finansowymi zapewniającą

możliwość bezzwłocznego uzyskania wszystkich danych pozwalających w szczególności

na identyfikację typu instrumentu finansowego, należności lub zobowiązań z tytułu

transakcji, waluty transakcji, strony transakcji, terminu transakcji, sposobu rozliczenia,

zabezpieczenia transakcji i prawa właściwego dla transakcji;

52)

rozporządzenie nr 1093/2010 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada

2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu

Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE

(Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 12, z późn. zm.);

53)

rozporządzenie nr 648/2012 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r.

w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym,

kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

(Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.);

54)

rozporządzenie nr 575/2013 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca

2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012

(Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm.);

55)

rozporządzenie nr 2015/63 - rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

(Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 44);

56)

rynek regulowany - rynek regulowany, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

57)

spełnienie warunku gwarancji

a)

w przypadku banku, z wyjątkiem banku hipotecznego

-

wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności banku,

o której mowa w art. 158 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo bankowe, i ustanowienie zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,

oraz wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości albo

-

wystąpienie przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o

którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 1,

b)

w przypadku oddziału banku zagranicznego - wydanie przez sąd postanowienia o uznaniu

orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym mowa w

art. 379 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe, dotyczącego banku zagranicznego, który

prowadzi działalność w Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału, albo wszczęcie

postępowania upadłościowego obejmującego majątek banku zagranicznego położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

c)

w przypadku kasy

-

wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności kasy,

o której mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, i ustanowienie zarządcy komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,

oraz wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości albo

-

wystąpienie przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o

którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 2;

58)

system goszczący - oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów w państwie członkowskim

innym niż Rzeczpospolita Polska, na którego terytorium podmiot objęty systemem gwarantowania

wykonuje działalność przez oddział;

59)

system macierzysty - oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów, do którego

należy instytucja kredytowa, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy - Prawo bankowe, w państwie członkowskim, w którym ta instytucja kredytowa uzyskała zezwolenie na

wykonywanie działalności i na którego terytorium ma siedzibę;

60)

system ochrony instytucjonalnej - instytucjonalny system ochrony, o którym mowa w

art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013;

61)

system płatności - system płatności, o którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy o ostateczności

rozrachunku;

62)

system rekompensat - system rekompensat, o którym mowa w art. 133 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

63)

system rozrachunku - system rozrachunku papierów wartościowych, o którym mowa w art.

1 pkt 2 ustawy o ostateczności rozrachunku;

64)

system wyliczania - system informatyczny podmiotu objętego systemem gwarantowania

przeznaczony do zapewnienia możliwości niezwłocznego uzyskania danych pozwalających

na identyfikację deponentów oraz określenie wysokości środków gwarantowanych należnych

poszczególnym deponentom;

65)

środki gwarantowane - środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną do wysokości, o

której mowa w art. 24 ust. 1, 3 i 4;

66)

środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych -

środki zgromadzone na funduszu przymusowej restrukturyzacji banków do wykorzystania,

a także kwotę zobowiązań do zapłaty, o których mowa w art. 303 ust. 1, banków, firm

inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych;

67)

środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas - środki zgromadzone na funduszu

przymusowej restrukturyzacji kas do wykorzystania, a także kwotę zobowiązań do zapłaty,

o których mowa w art. 303 ust. 1, kas objętych obowiązkowym systemem gwarantowania;

68)

środki objęte ochroną gwarancyjną - środki deponenta objęte ochroną zgodnie z art.

17-19;

69)

środki systemu gwarantowania depozytów w bankach - środki zgromadzone na funduszu

gwarancyjnym banków do wykorzystania oraz funduszu statutowym po pomniejszeniu o wartość

rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także kwotę

zobowiązań do zapłaty, o których mowa w art. 303 ust. 1, banków lub oddziałów banków

zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania;

70)

środki systemu gwarantowania depozytów w kasach - środki zgromadzone na funduszu gwarancyjnym

kas do wykorzystania, a także kwotę zobowiązań do zapłaty, o których mowa w art. 303

ust. 1, kas objętych obowiązkowym systemem gwarantowania;

71)

umorzenie lub konwersja zobowiązań - instrument przymusowej restrukturyzacji polegający

na umorzeniu zobowiązań w celu pokrycia strat lub zamianie zobowiązań na instrumenty

kapitałowe;

72)

unijna dominująca finansowa spółka holdingowa - unijną dominującą finansową spółkę

holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr 575/2013;

73)

unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej - unijną dominującą

finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust.

1 pkt 33 rozporządzenia nr 575/2013;

74)

unijna instytucja dominująca - unijną instytucję dominującą, o której mowa w art.

4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia nr 575/2013;

74a

ustawa o funkcjonowaniu banków spółdzielczych - ustawę z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu

się i bankach zrzeszających

(Dz. U. z 2018 r. poz. 613);

75)

ustawa o obrocie instrumentami finansowymi - ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, 2243 i 2244);

76)

ustawa o ostateczności rozrachunku - ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności

i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami

(Dz. U. z 2019 r. poz. 212);

77)

ustawa o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych - ustawę z dnia 5 listopada

2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2018 r. poz.

2386 i 2243 oraz z 2019 r. poz. 326);

78)

ustawa - Prawo bankowe - ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2187, 2243 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 326);

79)

ustawa - Prawo upadłościowe - ustawę z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2344, z późn. zm.;

80)

wiążąca mediacja - procedurę określoną w art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010;

81)

właściciel - akcjonariusza, wspólnika spółki albo członka spółdzielni;

82)

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji - organ państwa członkowskiego wykonujący

zadania z zakresu przymusowej restrukturyzacji albo Jednolitą Radę do spraw Restrukturyzacji

i Uporządkowanej Likwidacji utworzoną na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r.

ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej

likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego

mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu

restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE)

nr 1093/2010

(Dz. Urz. UE L 225 z 30.07.2014, str. 1);

83)

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy - organ przymusowej restrukturyzacji

właściwy w państwie członkowskim, którego organ nadzoru sprawuje nadzór skonsolidowany,

albo Jednolitą Radę do spraw Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji utworzoną

na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r.

ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej

likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego

mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu

restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE)

nr 1093/2010;

84)

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału - właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji w państwie członkowskim, na którego terytorium podmiot

utworzył istotny oddział;

85)

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego - właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji w państwie członkowskim, na którego terytorium ma siedzibę

podmiot zależny;

86)

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego - organ przymusowej

restrukturyzacji państwa trzeciego wykonujący zadania z zakresu przymusowej restrukturyzacji;

87)

wspólna decyzja - porozumienie podjęte w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji

przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji;

88)

wydzielenie praw majątkowych - instrument przymusowej restrukturyzacji polegający

na przeniesieniu wybranych praw majątkowych i powiązanych z nimi zobowiązań z podmiotu

w restrukturyzacji albo instytucji pomostowej do podmiotu zarządzającego aktywami;

89)

zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji - przymusową restrukturyzację

wszczętą w państwie trzecim;

90)

zagraniczny podmiot w restrukturyzacji - podmiot z siedzibą w państwie trzecim, wobec

którego wydano decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji;

91

zobowiązanie zabezpieczone - zobowiązanie, w przypadku którego prawo wierzyciela do

płatności lub innej formy wykonania jest zabezpieczone przez obciążenie, w szczególności

przez zastaw, hipotekę lub inną formę zabezpieczenia ustanowionego na prawach majątkowych

dłużnika, w tym zobowiązanie wynikające z transakcji z udzielonym przyrzeczeniem odkupu

i innych uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych polegających na przeniesieniu

tytułu do tego prawa majątkowego.

1.

Fundusz jest osobą prawną wykonującą zadania określone w ustawie.

2.

Siedzibą Funduszu jest Warszawa.

3.

Fundusz nie jest państwową osobą prawną i nie jest jednostką sektora finansów publicznych.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia, nadaje

Funduszowi statut, w którym określa szczegółowo jego zadania, organizację oraz zasady

tworzenia i wykorzystywania funduszy własnych, mając na uwadze sprawne działanie Funduszu

oraz cele jego działalności.

Celem działalności Funduszu jest podejmowanie działań na rzecz stabilności krajowego

systemu finansowego, w szczególności przez zapewnienie funkcjonowania obowiązkowego

systemu gwarantowania depozytów oraz prowadzenie przymusowej restrukturyzacji.

1.

Do zadań Funduszu należy

1)

wykonywanie obowiązków wynikających z gwarantowania depozytów, w szczególności dokonywanie

wypłaty środków gwarantowanych deponentom;

2)

kontrola danych zawartych w systemach wyliczania podmiotów objętych systemem gwarantowania;

3)

restrukturyzacja podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2, przez umorzenie lub konwersję

instrumentów kapitałowych;

4)

prowadzenie przymusowej restrukturyzacji;

5)

przygotowywanie, aktualizacja i ocena wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji

i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;

6

gromadzenie i analizowanie informacji o podmiotach objętych systemem gwarantowania

oraz o bankach hipotecznych, w szczególności w celu opracowywania analiz i prognoz

dotyczących sektora bankowego i sektora kas oraz poszczególnych banków i kas;

7)

prowadzenie innych działań na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego.

2.

Do zadań Funduszu w zakresie restrukturyzacji kas, w których powstało niebezpieczeństwo

niewypłacalności, należy

1)

udzielanie zwrotnej pomocy finansowej;

2)

nabywanie wierzytelności kas;

3

udzielanie wsparcia finansowego na rzecz działalności kasy w przypadku jej przejęcia,

przejęcia jej wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań lub w przypadku

nabycia przedsiębiorstwa tej kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych

praw majątkowych podmiotowi przejmującemu lub nabywcy;

4

kontrola prawidłowości wykorzystania pomocy i wsparcia, o których mowa w pkt 1 i 3,

oraz monitorowanie sytuacji ekonomiczno-finansowej i systemu zarządzania

a)

kasy korzystającej z pomocy,

b)

podmiotu przejmującego kasę, wybrane prawa majątkowe lub wybrane zobowiązania kasy,

c)

nabywcy przedsiębiorstwa kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych

praw majątkowych.

2a

Do zadań Funduszu w zakresie restrukturyzacji banków, w których powstało niebezpieczeństwo

niewypłacalności, z wyłączeniem banków hipotecznych, należy

1)

udzielanie wsparcia na rzecz działalności restrukturyzowanego banku bankom przejmującym;

2)

kontrola prawidłowości wykorzystania wsparcia, o którym mowa w pkt 1, oraz monitorowanie

sytuacji ekonomiczno-finansowej i systemu zarządzania banku uczestniczącego w restrukturyzacji

banku, na którego działalność Fundusz udzielił wsparcia.

3.

Fundusz współpracuje z innymi podmiotami działającymi na rzecz stabilności krajowego

systemu finansowego, podmiotami prowadzącymi systemy gwarantowania depozytów, a także

właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego

oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla grupy, właściwymi organami

przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału, właściwymi organami przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotu zależnego oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji

państwa trzeciego.

4.

W zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 3, Fundusz może prowadzić działalność wydawniczą,

informacyjną, promocyjną i edukacyjną.

5.

Fundusz może świadczyć usługi na rzecz instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego

aktywami.

6.

Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek Funduszu, ustanawia Fundusz kuratorem, o którym

mowa w art. 144 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe albo art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.

Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 144 ust. 8 ustawy -

Prawo bankowe albo art. 72c ust. 11 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.

7.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji

Nadzoru Finansowego, dodatkowe działania Funduszu na rzecz stabilności krajowego systemu

finansowego oraz tryb i sposób ich wykonania, kierując się koniecznością zapewnienia

stabilności krajowego systemu finansowego.

8.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki, zakres i tryb obrotu przez Fundusz wierzytelnościami, o których

mowa w ust. 2 pkt 2, uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności prowadzonej

restrukturyzacji kas.

1.

Organami Funduszu są Rada Funduszu oraz Zarząd Funduszu.

2.

Osoby pełniące funkcje w organach Funduszu i pracownicy Funduszu nie mogą pełnić funkcji

w organach lub być pracownikami podmiotu krajowego lub Kasy Krajowej, z wyjątkiem

instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami.

1.

Rada Funduszu składa się z sześciu członków.

2.

Członkiem Rady Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące warunki

1)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

posiada wyższe wykształcenie;

3)

nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

posiada wiedzę i doświadczenie zawodowe w zakresie funkcjonowania rynku finansowego.

3.

Przewodniczącym Rady Funduszu jest przedstawiciel ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych.

4.

Członkami Rady Funduszu są

1)

trzej przedstawiciele ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w tym przewodniczący

Rady Funduszu;

2)

dwaj przedstawiciele Narodowego Banku Polskiego delegowani przez Prezesa Narodowego

Banku Polskiego;

3)

jeden przedstawiciel Komisji Nadzoru Finansowego delegowany przez Przewodniczącego

Komisji Nadzoru Finansowego.

5.

Kadencja Rady Funduszu trwa 3 lata, przy czym z upływem kadencji wygasają mandaty

wszystkich jej członków.

6.

Mandat członka Rady Funduszu wygasa z upływem kadencji Rady Funduszu, wskutek śmierci,

złożenia rezygnacji albo odwołania z Rady Funduszu.

7.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady Funduszu w trakcie trwania kadencji Rady

Funduszu delegowanie nowego członka następuje na okres do końca kadencji Rady Funduszu.

8.

Po upływie kadencji Rady Funduszu członkowie Rady Funduszu pełnią obowiązki do dnia

powołania nowej Rady Funduszu.

9.

Członkom Rady Funduszu przysługuje miesięczne wynagrodzenie. Wynagrodzenie składa

się z części stałej oraz części zmiennej, której wysokość jest uzależniona od udziału

członka Rady Funduszu w posiedzeniach Rady Funduszu oraz częstotliwości zwoływania

posiedzeń Rady Funduszu w danym miesiącu.

10.

Wysokość miesięcznego wynagrodzenia członka Rady Funduszu ustala się jako wielokrotność

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród

z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego.

11.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji

Nadzoru Finansowego, maksymalną wysokość miesięcznego wynagrodzenia członków Rady

Funduszu obejmującą

1)

wysokość części stałej wynagrodzenia,

2)

sposób ustalenia części zmiennej wynagrodzenia

- uwzględniając pełnioną funkcję oraz udział w posiedzeniach Rady Funduszu.

Do zadań Rady Funduszu należy

1)

wykonywanie nadzoru nad działalnością Zarządu Funduszu;

2)

uchwalanie planu działalności i planu finansowego Funduszu;

3)

zatwierdzanie opracowanego przez Zarząd Funduszu rocznego sprawozdania finansowego

Funduszu i rocznego sprawozdania z działalności Funduszu oraz przedkładanie ich Radzie

Ministrów;

4)

przyjmowanie opracowanych przez Zarząd Funduszu kwartalnych sprawozdań z działalności

Funduszu oraz przedkładanie ich ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych,

nie później niż w terminie 40 dni od ostatniego dnia kwartału, za który zostały sporządzone;

5)

akceptacja, na wniosek Zarządu Funduszu, zaciągnięcia przez Fundusz pożyczki, kredytu

lub emisji dłużnych papierów wartościowych;

6)

akceptacja, na wniosek Zarządu Funduszu, udzielenia przez Fundusz pożyczki oficjalnie

uznanemu systemowi gwarantowania z państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita

Polska lub podmiotowi zarządzającemu funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach

członkowskich;

7)

podejmowanie, na wniosek Zarządu Funduszu, decyzji o przekazaniu środków między funduszami

własnymi Funduszu;

8)

podejmowanie, na wniosek Zarządu Funduszu, decyzji o przeznaczeniu na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji kwoty wyższej niż 50% docelowego poziomu środków systemu

gwarantowania depozytów w bankach albo docelowego poziomu środków systemu gwarantowania

depozytów w kasach;

9)

określanie, na wniosek Zarządu Funduszu

a)

wysokości obowiązkowych składek na fundusz gwarancyjny banków i fundusz gwarancyjny

kas, o których mowa w art. 286 ust. 1, fundusz przymusowej restrukturyzacji banków

i fundusz przymusowej restrukturyzacji kas, o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3,

terminu ich wniesienia oraz udziału składek wnoszonych w formie zobowiązania do zapłaty,

b)

wysokości składek nadzwyczajnych na fundusz gwarancyjny banków, fundusz gwarancyjny

kas, fundusz przymusowej restrukturyzacji banków i fundusz przymusowej restrukturyzacji

kas, o których mowa odpowiednio w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1, art. 299 ust.

1 i art. 300 ust. 1, oraz terminu ich wniesienia,

c)

zasad odraczania terminów płatności składek nadzwyczajnych na fundusz przymusowej

restrukturyzacji banków i fundusz przymusowej restrukturyzacji kas,

d)

zasad sporządzania, akceptacji i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji

i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji,

e)

szczegółowych wewnętrznych zasad prowadzenia przez Fundusz przymusowej restrukturyzacji,

f)

zasad i form udzielania wsparcia oraz zabezpieczania i dochodzenia zwrotu środków

z tytułu udzielenia wsparcia w przymusowej restrukturyzacji,

g)

zasad przeprowadzania oszacowań na potrzeby przymusowej restrukturyzacji,

h)

zasad udzielania przez Fundusz pożyczek, o których mowa w pkt 6, z funduszu gwarancyjnego

banków, funduszu gwarancyjnego kas, funduszu przymusowej restrukturyzacji banków i

funduszu przymusowej restrukturyzacji kas,

i)

zmniejszenia częstotliwości przeglądów planów przymusowej restrukturyzacji dla niektórych

podmiotów i oceny wykonalności tych planów,

j)

zasad i form udzielania pomocy i wsparcia oraz dochodzenia zwrotu środków z tytułu

udzielenia pomocy lub wsparcia w związku z restrukturyzacją kas,

k

zasad i form udzielania wsparcia oraz dochodzenia zwrotu środków z tytułu udzielenia

wsparcia w związku z restrukturyzacją banków;

10)

zwolnienie, na wniosek Zarządu Funduszu, podmiotu z prowadzenia rejestru instrumentów

finansowych;

11)

ustalanie wysokości wynagrodzeń członków Zarządu Funduszu;

12)

reprezentowanie Funduszu w jego stosunkach prawnych z członkami Zarządu, w szczególności

powoływanie, zawieszanie w czynnościach i odwoływanie członków Zarządu;

13)

uchwalanie, na wniosek Zarządu Funduszu, regulaminu określającego organizację pracy

oraz zasady i tryb działania Zarządu Funduszu.

1.

Rada Funduszu podejmuje uchwały większością głosów, w obecności co najmniej trzech

jej członków. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego Rady

Funduszu.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych ustali, w drodze rozporządzenia,

regulamin określający organizację pracy oraz zasady i tryb działania Rady Funduszu,

uwzględniając cele działania Funduszu, jego zadania oraz specyfikę jego działalności.

Przepisy art. 259 ust. 1 pkt 4 i art. 263 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, stosuje się po osiągnięciu po raz pierwszy minimalnego poziomu

środków, o którym mowa w art. 288 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

1.

W skład Zarządu Funduszu wchodzi od trzech do pięciu członków, w tym Prezes Zarządu

i jego Zastępca.

2.

Członków Zarządu Funduszu powołuje i odwołuje Rada Funduszu.

3.

Członkiem Zarządu Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące warunki

1)

posiada obywatelstwo polskie;

2)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3)

posiada wyższe wykształcenie;

4)

nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

5)

posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe na stanowisku kierowniczym

w zakresie funkcjonowania rynku finansowego.

4.

Rada Funduszu spośród członków Zarządu Funduszu wybiera

1)

Prezesa Zarządu Funduszu;

2)

Zastępcę Prezesa Zarządu Funduszu na wniosek Prezesa Zarządu Funduszu.

5.

Kadencja Zarządu Funduszu trwa 3 lata od dnia powołania.

6.

Członek Zarządu Funduszu, w tym Prezes lub jego Zastępca, mogą być w każdej chwili

odwołani z pełnionej funkcji przez Radę Funduszu.

7.

Mandat członka Zarządu Funduszu wygasa z dniem

1)

upływu kadencji Zarządu Funduszu;

2)

śmierci członka Zarządu Funduszu;

3)

odwołania z pełnionej funkcji.

8.

Prezes Zarządu Funduszu pełni obowiązki do dnia powołania jego następcy.

9.

Po upływie kadencji Zarządu Funduszu, członkowie Zarządu Funduszu pełnią obowiązki

do dnia powołania nowego Zarządu.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Zarząd Funduszu kieruje działalnością Funduszu i reprezentuje go na zewnątrz.

2.

Do zadań Zarządu Funduszu należy także

1)

opracowywanie projektów planu działalności i planu finansowego Funduszu;

2)

gospodarowanie środkami Funduszu, z zastrzeżeniem uprawnień Rady Funduszu;

3)

składanie Radzie Funduszu kwartalnych i rocznych sprawozdań z działalności;

4)

składanie wniosków do Rady Funduszu w sprawach, o których mowa w art. 8 pkt 5-10 i

13;

5)

wykonywanie innych zadań Funduszu niezastrzeżonych dla Rady Funduszu.

3.

Zarząd Funduszu podejmuje uchwały większością głosów w obecności co najmniej połowy

osób wchodzących w jego skład. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos Prezesa

Zarządu Funduszu.

4.

Decyzje w sprawach

1)

wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102

ust. 1 i 4,

2)

umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych,

3)

środków niezbędnych do usunięcia przeszkód uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 72 ust. 5 i art. 95 ust. 1,

4)

zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji,

5)

powołania i odwołania administratora, o którym mowa w art. 153 ust. 1,

6)

powołania i odwołania pełnomocnika, o którym mowa w art. 214 ust. 1,

7)

pozbawienia praw poboru akcji lub praw do objęcia innych instrumentów udziałowych,

8)

zawieszenia działalności podmiotu w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 155 ust.

1,

9)

zawieszenia wykonania wymagalnych zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji, o którym

mowa w art. 144 ust. 1,

10)

zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń, o którym mowa w art. 142 ust. 1,

11)

zmiany warunków umów, o których mowa w art. 150 ust. 1,

12)

zmiany warunków spłaty instrumentów dłużnych i innych zobowiązań, o których mowa w

art. 206 ust. 1, w tym wydłużenia terminu wykupu lub zapłaty lub zawieszenia spłaty

tych zobowiązań,

13)

zawieszenia prawa jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem w restrukturyzacji,

o którym mowa w art. 143 ust. 1, i z podmiotem zależnym podmiotu w restrukturyzacji,

o którym mowa w art. 143 ust. 2,

14)

zobowiązania do świadczenia usług w zakresie niezbędnym do prowadzenia działalności

związanej z przeniesionymi: przedsiębiorstwem podmiotu w restrukturyzacji, prawami

udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji, wybranymi albo wszystkimi prawami majątkowymi

lub wybranymi albo wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji przez podmiot,

na który są przenoszone,

15)

uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji w Rzeczypospolitej

Polskiej,

16)

nałożenia przez Fundusz kary pieniężnej, o której mowa w art. 79 ust. 1 lub art. 95

ust. 6,

17)

likwidacji podmiotu rezydualnego w przypadkach, o których mowa w art. 230,

18)

zmiany poziomu umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań, o

której mowa w art. 138 ust. 3 pkt 1,

19)

zwrotnego przeniesienia przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych, wybranych zobowiązań

lub praw udziałowych, o którym mowa w art. 174 ust. 4,

20)

zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji, przeniesienia

przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych lub zobowiązań, o którym mowa w art.

188 ust. 2,

21)

nakazania podmiotowi zbycia praw udziałowych w wyznaczonym terminie na podstawie art.

175 ust. 4,

22)

określenia terminu, w którym podmiot przejmujący nie może zostać wykluczony z uczestnictwa

w rynku regulowanym lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi,

w systemie płatności, w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, na podstawie

art. 176 ust. 2,

23)

określenia terminu, w którym instytucja pomostowa nie może zostać wykluczona z uczestnictwa

w rynku regulowanym lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi,

w systemie płatności, w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, na podstawie

art. 191 ust. 5,

24)

przedłużenia terminu zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej, jej akcji albo

udziałów na podstawie art. 181 ust. 3,

25)

wykonywania uprawnień, dokonania przeniesienia oraz zawieszenia wykonania prawa do

wypowiedzenia, rozwiązania lub przyspieszenia terminu wymagalności umów, o których

mowa w art. 256 ust. 1,

26)

wykonywania uprawnień, o których mowa w art. 257

- Zarząd Funduszu wydaje w formie uchwały.

5.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do decyzji, o których mowa w ust. 4, stosuje

się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, z wyłączeniem art. 10, art.

31, art. 39

6.

Do postępowania w sprawie skarg na decyzje, o których mowa w ust. 4, w zakresie nieuregulowanym

w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, 1467, 1544 i 1629 oraz z 2019 r. poz. 11 i 60), z wyłączeniem art. 61 § 2 i 3 tej ustawy.

7.

Do postępowania w zakresie nakładania kar pieniężnych przez Fundusz stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

8.

Decyzje, o których mowa w ust. 4, są ostateczne i podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

9.

Decyzje, o których mowa w ust. 4, podpisuje w imieniu Zarządu Funduszu Prezes Zarządu

Funduszu albo jego Zastępca.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 330 ust. 7 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 330 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez

12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Do składania oświadczeń w imieniu Funduszu są uprawnieni

1)

dwaj członkowie Zarządu Funduszu działający łącznie;

2)

Prezes Zarządu Funduszu działający samodzielnie;

3)

pełnomocnik działający łącznie z członkiem Zarządu Funduszu;

4)

pełnomocnik działający samodzielnie lub łącznie z innym pełnomocnikiem.

2.

Prezes Zarządu Funduszu dokonuje czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników

Funduszu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Regulamin organizacyjny Biura Funduszu określa Zarząd Funduszu w uzgodnieniu z Radą

Funduszu.

1.

Nadzór nad działalnością Funduszu sprawuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych

na podstawie kryterium legalności i zgodności ze statutem.

2.

Wydanie przez Fundusz decyzji, która może wywołać bezpośrednie skutki fiskalne lub

skutki o charakterze systemowym, wymaga zgody ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych.

3.

Organy Funduszu przekazują ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych odpisy

decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 4, w terminie 7 dni od dnia ich podjęcia.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w ramach nadzoru, o którym mowa

w ust. 1, w przypadku stwierdzenia, że zadania Funduszu są wykonywane z naruszeniem

prawa, może

1)

zażądać usunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie;

2)

wnioskować do Rady Funduszu o odwołanie z pełnionej funkcji członka Zarządu Funduszu

odpowiedzialnego za powstałe nieprawidłowości.

1.

Przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 3-14 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

stosuje się do oceny stanów faktycznych, zaistniałych po jej wejściu w życie.

2.

Przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się

także do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Fundusz nie ponosi odpowiedzialności

1)

za wypłatę środków gwarantowanych na podstawie listy deponentów, o której mowa w art.

41 ust. 1

a)

osobie nieuprawnionej,

b)

w niewłaściwej wysokości;

2)

za niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych na podstawie listy deponentów osobie

uprawnionej nieujawnionej na tej liście.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 61 ust. 1, Fundusz nie ponosi odpowiedzialności

1)

za wypłatę środków gwarantowanych na podstawie danych, o których mowa w art. 61 ust.

2, przekazanych Funduszowi przez system macierzysty

a)

osobie nieuprawnionej,

b)

w niewłaściwej wysokości;

2)

za niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych na podstawie danych, o których mowa

w art. 61 ust. 2, osobie uprawnionej nieujawnionej w tych danych.

3.

Fundusz nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie zadań określonych w ustawie,

w tym niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych w terminach określonych ustawą,

jeżeli było to spowodowane siłą wyższą.

4.

Członkowie organów Funduszu działający z należytą starannością nie ponoszą odpowiedzialności

za szkodę wynikłą z niewłaściwej realizacji wypłat środków gwarantowanych.

5.

Fundusz oraz osoby działające w jego imieniu lub na jego rzecz nie ponoszą odpowiedzialności

za szkodę wynikłą ze zgodnych z przepisami prawa działań lub zaniechań, które pozostają

w związku z uprawnieniami i zadaniami Funduszu jako organu przymusowej restrukturyzacji,

a w szczególności za szkodę spowodowaną wyborem instrumentów przymusowej restrukturyzacji,

o których mowa w art. 110 ust. 1.

6.

Odpowiedzialność za działania lub zaniechania, o których mowa w ust. 5, jest ograniczona

do wysokości rzeczywistej szkody.

7.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za działanie lub zaniechanie Funduszu ponosi

wyłącznie Fundusz.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Do odpowiedzialności majątkowej pracowników Funduszu nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych

za rażące naruszenie prawa

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1169).

1.

W przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego objętych obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów środkami objętymi ochroną gwarancyjną są

1)

środki pieniężne zgromadzone przez deponenta na rachunkach bankowych, w przypadku

których deponent jest stroną umowy rachunku bankowego, niezależnie od wadliwości prawnej

tej umowy, a także jej nieważności, oraz w przypadkach, o których mowa w art. 26 ust.

2 i 3;

2)

inne należności deponenta wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art.

5 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 ustawy - Prawo bankowe;

3)

kwoty, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, z zastrzeżeniem art. 52, o ile stały się wymagalne przed dniem spełnienia warunku

gwarancji;

4)

należności deponenta wynikające z bankowych papierów wartościowych, potwierdzone dokumentami

imiennymi wystawionymi przez emitenta lub imiennymi świadectwami depozytowymi, o których

mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, o ile zostały wyemitowane przed dniem 2 lipca 2014 r.

2.

Ochrona gwarancyjna, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje

1

środków wpłaconych do banku spółdzielczego tytułem udziałów, wpisowego i wkładów członkowskich;

2)

środków deponenta, jeżeli środki te znajdują się na rachunkach bankowych, na których

w okresie 2 lat przed dniem spełnienia warunku gwarancji nie dokonano obrotów poza

dopisywaniem odsetek lub pobieraniem prowizji lub opłat, a ich suma jest niższa niż

równowartość w złotych 2,5 euro - jeżeli byłyby to jedyne środki deponenta objęte

ochroną gwarancyjną;

3)

pieniądza elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2003, z późn. zm. oraz środków pieniężnych otrzymanych w zamian za pieniądz elektroniczny, o których

mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy.

3.

Do obliczenia wartości euro w złotych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przyjmuje się

kurs średni z dnia spełnienia warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.

1.

W przypadku kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów środkami objętymi

ochroną gwarancyjną są

1)

środki pieniężne zgromadzone w kasie przez deponenta na rachunkach, w przypadku których

deponent jest stroną umowy rachunku, niezależnie od wadliwości prawnej tej umowy,

a także jej nieważności;

2)

inne należności deponenta wynikające z prowadzenia przez kasę rachunków deponenta,

o których mowa w pkt 1;

3)

należności deponenta wynikające z przeprowadzania przez kasę rozliczeń finansowych;

4)

kwoty, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, z zastrzeżeniem art. 52, o ile stały się wymagalne przed dniem spełnienia warunku

gwarancji.

2.

Ochrona gwarancyjna, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje

1

środków wpłaconych do kasy tytułem udziałów, wpisowego i wkładów członkowskich;

2)

środków deponenta, jeżeli środki te znajdują się na rachunkach, na których w okresie

2 lat przed dniem spełnienia warunku gwarancji nie dokonano obrotów poza dopisywaniem

odsetek lub pobieraniem prowizji lub opłat, a ich suma jest niższa niż równowartość

w złotych 2,5 euro - jeżeli byłyby to jedyne środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną;

3)

pieniądza elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych oraz środków pieniężnych otrzymanych w zamian za pieniądz elektroniczny, o których

mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy.

3.

Do obliczenia wartości euro w złotych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przyjmuje się

kurs średni z dnia spełnienia warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.

1.

Środkami objętymi ochroną gwarancyjną, o których mowa w art. 17 i art. 18, są środki

w złotych lub w walucie obcej.

2

Wartość środków objętych ochroną gwarancyjną, powiększonych o odsetki naliczone na

początek dnia spełnienia warunku gwarancji, zgodnie z oprocentowaniem wskazanym w

umowie, niezależnie od terminu ich wymagalności, ustala się według stanu na początek

dnia spełnienia warunku gwarancji.

3.

Ustalenia wartości w złotych środków w walucie obcej dokonuje się według kursu stosowanego

do ustalenia stanu ksiąg rachunkowych na dzień spełnienia warunku gwarancji.

W przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego objętych obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów uprawnione do świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art.

35 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 22, są

1)

osoby fizyczne;

2)

osoby prawne;

3)

jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym odrębna ustawa przyznaje

zdolność prawną;

4)

szkolne kasy oszczędnościowe;

5)

pracownicze kasy zapomogowo-pożyczkowe;

6

rady rodziców.

W przypadku kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów uprawnione

do świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 35 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 22,

są

1)

osoby fizyczne;

2)

organizacje pozarządowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie

(Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650, 723 i 1365 oraz z 2019 r. poz. 37);

3)

jednostki organizacyjne kościoła lub związku wyznaniowego, będące osobami prawnymi;

4)

spółdzielnie;

5)

związki zawodowe;

6)

wspólnoty mieszkaniowe.

1.

Ochroną gwarancyjną nie są objęte środki pieniężne i należności

1)

Skarbu Państwa;

2)

Narodowego Banku Polskiego;

3)

banków, banków zagranicznych oraz instytucji kredytowych, o których mowa w ustawie

- Prawo bankowe;

4)

kas i Kasy Krajowej;

5)

Funduszu;

6)

instytucji finansowych;

7)

firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013,

i uznanych firm inwestycyjnych z państwa trzeciego, o których mowa w art. 4 ust. 1

pkt 25 tego rozporządzenia;

8)

osób i podmiotów, które nie zostały zidentyfikowane przez podmiot objęty systemem

gwarantowania depozytów;

9)

krajowych i zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz krajowych i zagranicznych zakładów

reasekuracji, o których mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 381);

10)

funduszy inwestycyjnych, towarzystw funduszy inwestycyjnych, funduszy zagranicznych,

spółek zarządzających i oddziałów towarzystw inwestycyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1355, 2215, 2243 i 2244);

11)

otwartych funduszy emerytalnych, pracowniczych funduszy emerytalnych, powszechnych

towarzystw emerytalnych i pracowniczych towarzystw emerytalnych, o których mowa w

ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1906 i 2215);

12)

jednostek samorządu terytorialnego;

13)

organów władz publicznych państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska

oraz państwa trzeciego, w szczególności rządów centralnych, regionalnych oraz jednostek

samorządu terytorialnego tych państw.

2.

Identyfikacja, o której mowa w ust. 1 pkt 8, obejmuje ustalenie następujących danych

1)

w przypadku osób fizycznych - imienia, nazwiska oraz numeru Powszechnego Elektronicznego

Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) albo imienia, nazwiska oraz daty urodzenia i cech

dokumentu stwierdzającego tożsamość w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL,

albo imienia, nazwiska oraz numeru dokumentu stwierdzającego tożsamość cudzoziemca,

a gdy identyfikacja była dokonywana przed dniem 23 czerwca 2001 r. - imienia, nazwiska

oraz numeru PESEL albo imienia, nazwiska oraz daty urodzenia i cech dokumentu stwierdzającego

tożsamość;

2)

w przypadku osób prawnych - nazwy (firmy), formy organizacyjnej, siedziby, adresu

i numeru z właściwego rejestru;

3)

w przypadku jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym odrębna

ustawa przyznaje zdolność prawną, szkolnych kas oszczędnościowych i pracowniczych

kas zapomogowo-pożyczkowych - nazwy, formy organizacyjnej, siedziby, adresu i numeru

z właściwego rejestru, o ile dotyczy.

Przepisu art. 22 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się w przypadku, gdy środki pieniężne lub

należności zostały ujęte na liście wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym,

a także w przypadku gdy wierzytelności z tytułu środków pieniężnych lub należności

zostały stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Przepis art. 51 stosuje się odpowiednio.

1.

Środki, o których mowa w art. 17 i art. 18, są objęte ochroną gwarancyjną w danym

podmiocie objętym systemem gwarantowania od dnia ich wniesienia na rachunek w tym

podmiocie, nie później jednak niż w dniu poprzedzającym dzień spełnienia warunku gwarancji,

a w przypadku należności wynikających z czynności bankowych lub z przeprowadzania

przez kasę rozliczeń finansowych, o ile czynność ta lub rozliczenie zostały dokonane

przed dniem spełnienia warunku gwarancji, do wysokości równowartości w złotych 100 000

euro - w całości.

2.

Do obliczenia wartości euro w złotych przyjmuje się kurs średni z dnia spełnienia

warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.

3.

W przypadku gdy środki lub należności deponenta będącego osobą fizyczną, o których

mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w art. 18 ust. 1 pkt 1-3, pochodzą z

1)

odpłatnego zbycia

a)

nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 51), jej części lub udziału w takiej nieruchomości,

b)

prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane lub udziału w takim prawie,

c)

samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(Dz. U. z 2018 r. poz. 716, 1496 i 1506) stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału

w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych

z tym lokalem,

d)

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu o przeznaczeniu mieszkalnym lub udziału

w takim prawie

- jeżeli zbycie to nie nastąpiło w ramach wykonywanej działalności gospodarczej,

2)

wykonania na jego rzecz umownego lub sądowego podziału majątku po ustaniu małżeńskiej

wspólności majątkowej,

3)

nabycia przez niego spadku, wykonania na jego rzecz zapisu lub otrzymania zachowku,

4)

wypłaty sumy ubezpieczenia z tytułu umowy ubezpieczenia na życie w związku ze śmiercią

osoby ubezpieczonej lub dożyciem przez nią oznaczonego wieku,

5)

wypłaty sumy ubezpieczenia z tytułu umowy ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych

wypadków w związku z uszkodzeniem ciała, rozstrojem zdrowia lub śmiercią osoby ubezpieczonej

wskutek nieszczęśliwego wypadku,

6)

wypłaty odprawy pieniężnej na warunkach i w wysokości określonych w przepisach odrębnych,

7)

wypłaty odprawy emerytalnej lub rentowej, o której mowa w art. 92

(Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem pracy”, lub odrębnych przepisach na warunkach i w wysokości

określonych w tych przepisach

- są one objęte ochroną gwarancyjną, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu środków

na rachunek lub powstania należności, do wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy dwukrotnością

limitu określonego w ust. 1 a sumą pozostałych środków i należności deponenta, o których

mowa w art. 17 ust. 1 lub w art. 18 ust. 1, nie wyższą jednak niż limit określony

w ust. 1, przy czym przepisu ust. 7 nie stosuje się. Po tym terminie środki i należności

są objęte obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów na zasadach określonych w

ust. 1.

4.

W przypadku gdy środki lub należności deponenta będącego osobą fizyczną, o których

mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2, pochodzą z wypłaty

odszkodowania za szkodę wyrządzoną przestępstwem lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,

odszkodowania lub zadośćuczynienia, o którym mowa w art. 552 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 150), są one objęte ochroną gwarancyjną, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu środków

na rachunek lub powstania należności - w całości, przy czym przepisu ust. 7 nie stosuje

się. Po tym terminie te środki i należności są objęte obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów na zasadach określonych w ust. 1.

5.

Roszczenie o wypłatę środków gwarantowanych należnych deponentowi ponad limit wskazany

w ust. 1 w przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, powstaje po przedłożeniu Funduszowi

przez deponenta oświadczenia o zaistnieniu takiego przypadku wraz z dokumentami to

potwierdzającymi oraz po potwierdzeniu przez podmiot uprawniony do reprezentacji,

że środki lub należności deponenta, co do których deponent złożył to oświadczenie,

były należne deponentowi w dniu spełnienia warunku gwarancji.

6.

W celu weryfikacji roszczeń, o których mowa w ust. 5, Fundusz jest uprawniony do dostępu

do danych dotyczących deponentów, nieruchomości, budynków mieszkalnych oraz lokali

mieszkalnych, zawartych w zbiorach prowadzonych przez podmioty lub osoby trzecie,

w szczególności danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Fundusz jest także

uprawniony do wglądu w akta księgi wieczystej dotyczącej nieruchomości lub prawa,

w związku ze zbyciem których powstało roszczenie deponenta.

7.

Kwota, o której mowa w ust. 1, określa maksymalną wysokość roszczeń deponenta w stosunku

do Funduszu, niezależnie od tego, w jakiej wysokości i na ilu rachunkach w jednym

podmiocie objętym systemem gwarantowania posiadał on środki pieniężne lub z tytułu

ilu wierzytelności przysługują mu należności od tego podmiotu objętego systemem gwarantowania.

8.

Roszczenia z tytułu gwarancji przedawniają się po upływie 5 lat od dnia spełnienia

warunku gwarancji.

9.

Jeżeli środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną zostały przeniesione do innego

podmiotu w wyniku zastosowania instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa lub do instytucji

pomostowej, deponentowi nie przysługują roszczenia z tytułu gwarancji w odniesieniu

do pozostałych środków zgromadzonych na rachunkach w podmiocie w restrukturyzacji,

o ile wartość środków przeniesionych odpowiada kwocie, o której mowa w ust. 1, 3 i

4, albo jest od niej wyższa.

Oddział banku zagranicznego jest objęty obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów

w zakresie, w jakim system gwarantowania depozytów w państwie jego siedziby nie zapewnia

wypłaty środków gwarantowanych w granicach określonych w ustawie.

1.

W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania jednego rachunku

dla kilku osób (rachunek wspólny), deponentem jest każda z tych osób - w granicach

określonych w umowie rachunku, a w przypadku braku postanowień umownych lub przepisów

w tym zakresie - w częściach równych.

2.

W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania rachunku powierniczego,

deponentem jest każdy z powierzających w granicach wynikających z ich udziału w kwocie

zgromadzonej na rachunku, a w granicach pozostałej kwoty deponentem jest powiernik.

3.

W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania rachunku firmy

inwestycyjnej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013, lub

uznanej firmy inwestycyjnej z państwa trzeciego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt

25 tego rozporządzenia, na którym zgodnie z art. 73 ust. 5a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi zdeponowane są środki pieniężne powierzone przez jej klientów w związku ze świadczeniem

przez tę firmę usług maklerskich, deponentem jest każdy z klientów w granicach wynikających

z ich udziału w kwocie zgromadzonej na rachunku.

4.

Należności klientów niezaspokojone na zasadach, o których mowa w ust. 3, pozostają

ich wierzytelnością do firmy inwestycyjnej.

Deponent jest uprawniony do dochodzenia od podmiotu objętego systemem gwarantowania

roszczeń ponad kwotę określoną w art. 24 ust. 1 lub 3.

1.

Podmiot objęty systemem gwarantowania jest obowiązany do utrzymywania systemu wyliczania.

2.

System wyliczania oraz uzyskiwane i przetwarzane w nim dane nie mogą znajdować się

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

W systemie wyliczania zawarte są dane deponentów posiadających wierzytelności wobec

podmiotu objętego systemem gwarantowania.

2.

System wyliczania zapewnia gotowość do sporządzania listy deponentów na podstawie

zawartych w nim danych pozwalającej na identyfikację deponentów oraz na określenie

wysokości należnych poszczególnym deponentom środków gwarantowanych zgodnie z art.

24 ust. 1, według stanu na koniec dnia.

3.

Podmiot objęty systemem gwarantowania do celów, o których mowa w art. 32 ust. 1, art.

33 ust. 1 i art. 42 ust. 1, zapewnia Funduszowi oraz Komisji Nadzoru Finansowego możliwość

dostępu do danych zawartych w systemie wyliczania.

4.

Podmiot objęty systemem gwarantowania stosuje odpowiednie zabezpieczenia, które zapewniają

prawidłowe funkcjonowanie systemu wyliczania.

5.

Podmiot objęty systemem gwarantowania co najmniej raz na 12 miesięcy przeprowadza

test systemu wyliczania, w szczególności w zakresie ustalenia, czy spełnione zostały

warunki wykonania obowiązków na wypadek spełnienia warunku gwarancji oraz czy jest

zapewniona możliwość sporządzania przez podmiot objęty systemem gwarantowania prawidłowej

listy deponentów. Wyniki testów są przechowywane przez podmiot objęty systemem gwarantowania

w formie raportów przez 2 lata od dnia ich sporządzenia i udostępniane na żądanie

Funduszowi lub Komisji Nadzoru Finansowego.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji

Nadzoru Finansowego oraz Zarządu Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia

1)

minimalne wymogi, jakie powinien spełniać system wyliczania,

2)

szczegółowy zakres i strukturę danych zawartych w systemie wyliczania, a także standard

techniczny ich przygotowania i zapisu,

3)

format i tryb przekazywania danych do Funduszu, uwzględniając ich zabezpieczenie przed

nieuprawnionym dostępem,

4)

sposób oznaczenia środków gwarantowanych, których dotyczy postępowanie w sprawach

określonych w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1600 i 2077),

5)

tryb i sposób kontroli prawidłowości danych zawartych w systemie wyliczania

- mając na względzie potrzebę zapewnienia otrzymywania przez Fundusz należycie przygotowanych

i zweryfikowanych danych na potrzeby realizacji ustawowych zadań Funduszu oraz warunki

wykonywania czynności faktycznych związanych z działalnością bankową lub działalnością

kasy.

Za wdrożenie i utrzymywanie prawidłowo funkcjonującego systemu wyliczania oraz przekazywanie

Funduszowi danych, o których mowa w art. 29 ust. 2, jest odpowiedzialny podmiot uprawniony

do reprezentacji.

1.

Fundusz jest uprawniony do kontroli prawidłowości danych zawartych w systemach wyliczania

1)

otrzymanych zgodnie z ust. 2, w wyniku kontroli realizowanej w siedzibie Funduszu;

2)

w ramach kontroli realizowanej w podmiotach objętych systemem gwarantowania.

2.

Podmiot objęty systemem gwarantowania przekazuje niezwłocznie Funduszowi, na jego

żądanie, dane znajdujące się w systemie wyliczania.

3.

W celu realizacji kontroli, o której mowa w ust. 1, Fundusz, w oparciu o dane gromadzone

w rejestrze PESEL, weryfikuje dane osobowe deponentów ujęte w systemach wyliczania.

Dokonywana przez Fundusz weryfikacja obejmuje potwierdzenie zgodności przekazanych

danych z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL, a w przypadku braku zgodności lub

niekompletności skutkujących brakiem możliwości identyfikacji deponentów - udostępnienie

Funduszowi weryfikowanych danych z rejestru PESEL.

1.

Nadzór nad prawidłowością funkcjonowania systemów wyliczania sprawuje Komisja Nadzoru

Finansowego.

2.

W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania przez podmiot objęty systemem

gwarantowania obowiązków, o których mowa w art. 31, Komisja Nadzoru Finansowego może

1)

zastosować środki nadzorcze określone

a)

w art. 138 ust. 3 pkt 1-3 i 4 ustawy - Prawo bankowe - w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego,

b)

w art. 71 ust. 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych - w przypadku kasy;

2)

nałożyć na taki podmiot karę pieniężną w wysokości do 0,2% podstawy naliczania rezerwy

obowiązkowej za miesiąc, w którym stwierdzono niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie

tych obowiązków, a w przypadku gdy podmiot nie podlega obowiązkowi utrzymywania rezerwy

obowiązkowej - w wysokości do równowartości w złotych kwoty 1 000 000 euro, przeliczonej

według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wydania decyzji

o nałożeniu kary.

3.

W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków, o których mowa

w art. 31, przez osobę, o której mowa w ust. 5, Komisja Nadzoru Finansowego może

1)

w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego - stosować kary pieniężne, o których

mowa w art. 141 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe;

2)

w przypadku kasy - nałożyć na tę osobę karę pieniężną do wysokości sześciokrotności

jej miesięcznego wynagrodzenia brutto, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie

6 miesięcy przed dniem nałożenia kary, a w przypadku gdy osoba ta nie pobiera wynagrodzenia,

do wysokości sześciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce

narodowej ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego odprowadza kwoty wyegzekwowane z tytułu kar pieniężnych,

o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 3, na rzecz Funduszu. Kwoty te zasilają odpowiednio

fundusz gwarancyjny banków lub fundusz gwarancyjny kas.

5.

Podmiot objęty systemem gwarantowania informuje Komisję Nadzoru Finansowego o członku

zarządu banku lub kasy albo o dyrektorze oddziału banku zagranicznego, do których

zakresu obowiązków należy zapewnienie wdrożenia i funkcjonowania systemu wyliczania.

6.

Fundusz może wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego o podjęcie czynności kontrolnych

lub środków w ramach nadzoru, w zakresie prawidłowości funkcjonowania systemów wyliczania.

1.

Fundusz przeprowadza testy efektywności swoich systemów w zakresie możliwości wypłaty

środków gwarantowanych co najmniej raz na 3 lata lub na żądanie ministra właściwego

do spraw instytucji finansowych.

2.

Wyniki testów, o których mowa w ust. 1, są przekazywane ministrowi właściwemu do spraw

instytucji finansowych w terminie 14 dni od dnia ich zakończenia.

3.

Przeprowadzając testy, o których mowa w ust. 1, Fundusz wykorzystuje informacje niezbędne

do ich przeprowadzenia wyłącznie w tym celu i przechowuje te informacje nie dłużej,

niż jest to do tego celu konieczne.

1.

W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania, pomimo zastosowania wobec niego

przez Komisję Nadzoru Finansowego środków nadzoru, o których mowa w art. 33 ust. 2

lub 3, art. 138 ust. 3 ustawy - Prawo bankowe lub art. 71 ust. 2 lub art. 72 ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w dalszym ciągu nie realizuje określonych w ustawie obowiązków wynikających z uczestnictwa

w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów, Fundusz może, za zgodą Komisji Nadzoru

Finansowego, powiadomić podmiot objęty systemem gwarantowania o zamiarze wykluczenia

tego podmiotu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów.

2.

W powiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, Fundusz wskazuje, które obowiązki nie zostały

dopełnione i określa termin na ich dopełnienie. Termin na dopełnienie obowiązków wskazanych

w powiadomieniu nie może być krótszy niż miesiąc.

3.

W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania nie dopełni obowiązków wskazanych

w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 2, w terminie w nim określonym, Fundusz podejmuje

decyzję o wykluczeniu podmiotu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania

depozytów.

4.

Z dniem doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 3, podmiot zostaje wykluczony z obowiązkowego

systemu gwarantowania depozytów.

1.

W przypadku wydania przez Fundusz decyzji, o której mowa w art. 34a ust. 3

1)

należności deponenta, o których mowa w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1, powstałe przed

dniem doręczenia decyzji o wykluczeniu, pozostają środkami objętymi ochroną gwarancyjną;

2)

osoby lub podmioty, o których mowa w art. 20 i art. 21, są uprawnione do świadczenia

pieniężnego, o którym mowa w art. 35 ust. 2, w zakresie określonym w pkt 1;

3)

należności inne niż wskazane w pkt 1 nie są objęte ochroną gwarancyjną.

2.

Od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w art. 34a ust. 3, podmiot wykluczony z

uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów nie może przyjmować środków

objętych ochroną gwarancyjną, o których mowa w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1.

1.

Podmiotami stosunku ochrony gwarancyjnej są

1)

Fundusz;

2)

deponent.

2.

Przedmiotem ochrony gwarancyjnej jest wierzytelność deponenta w wysokości odpowiadającej

środkom gwarantowanym, w związku z którą z dniem spełnienia warunku gwarancji nabywa

on w stosunku do Funduszu uprawnienie do świadczenia pieniężnego.

3.

Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, jest płatne w złotych, w terminie 7

dni roboczych od dnia spełnienia warunku gwarancji.

4.

W przypadku gdy spełnienie warunku gwarancji nastąpiło po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji

wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania, świadczenie pieniężne, o którym mowa

w ust. 2, uznaje się za spełnione w części, w jakiej zapewniono deponentowi możliwość

podjęcia środków gwarantowanych w terminie, o którym mowa w ust. 3, przy użyciu instrumentów

przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 8

a)

pkt 2 - w zakresie art. 18 ust. 4 i 6,

b)

pkt 3

- które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

2)

art. 8 pkt 4 lit. c oraz lit. d tiret czwarte, które wchodzą w życie z dniem 3 lipca

2019 r.;

3)

art. 1 pkt 76 i 93, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

1.

Terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 3, nie stosuje się, w odniesieniu do całości

lub części świadczenia, w przypadku gdy

1)

istnieją uzasadnione wątpliwości co do poszczególnych danych na liście deponentów

lub uzasadnione wątpliwości, czy deponent jest uprawniony do otrzymania środków gwarantowanych

lub gdy środki gwarantowane są przedmiotem sporu sądowego;

2)

uprawnienia z tytułu środków gwarantowanych wynikają z umowy rachunku bankowego prowadzonego

w formie indywidualnych kont emerytalnych lub indywidualnych kont zabezpieczenia emerytalnego,

o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych

kontach zabezpieczenia emerytalnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1776 oraz z 2018 r. poz. 2215), zwanej dalej „ustawą o IKE oraz IKZE”;

3)

wypłata środków gwarantowanych, o których mowa w art. 24 ust. 3 i 4, jest dokonywana

ponad limit określony w art. 24 ust. 1;

4)

wypłata środków gwarantowanych jest dokonywana w przypadku, o którym mowa w art. 59

ust. 1.

2.

Świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 35 ust. 2, jest płatne

1)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 - niezwłocznie po otrzymaniu informacji

przez Fundusz o ustaniu przesłanek, o których mowa w tym przepisie;

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 - niezwłocznie po otrzymaniu przez Fundusz

potwierdzenia zawarcia przez deponenta umowy o prowadzenie indywidualnego konta emerytalnego

albo indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego z inną instytucją finansową

lub otrzymania potwierdzenia przystąpienia przez deponenta do programu emerytalnego

w trybie przewidzianym w ustawie o IKE oraz IKZE, z tym że w przypadku niedopełnienia

przez deponenta któregokolwiek z obowiązków, o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy

o IKE oraz IKZE, jeżeli nie spełnia on warunków do wypłaty, o których mowa w art.

34 ust. 1 pkt 1 lub w art. 46 albo w art. 34a ust. 1 pkt 1 tej ustawy, świadczenie

pieniężne jest płatne niezwłocznie po poinformowaniu Funduszu o tym przez podmiot

uprawniony do reprezentacji oraz po przekazaniu przez niego Funduszowi innych informacji

niezbędnych do zachowania warunku tej wypłaty, o którym mowa w art. 14 ust. 4 ustawy

o IKE oraz IKZE;

3)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 - niezwłocznie po przedłożeniu Funduszowi

przez deponenta oświadczenia wraz z dokumentami, o których mowa w art. 24 ust. 5,

oraz po otrzymaniu przez Fundusz potwierdzenia podmiotu uprawnionego do reprezentacji,

o którym mowa w tym przepisie;

4)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 - w terminie ustalonym w porozumieniu, o

którym mowa w art. 60.

Fundusz zawiadamia niezwłocznie podmiot uprawniony do reprezentacji o dokonaniu wypłaty

środków gwarantowanych, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3, oraz jej wysokości.

Przepisy dotyczące przekazania środków, o których mowa

1)

w art. 56 ust. 1 - w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego,

2)

w art. 57 ust. 1 - w przypadku kasy

- stosuje się odpowiednio w przypadku dokonywania przez Fundusz wypłat środków gwarantowanych,

o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3, art. 44 i art. 51.

1.

Z dniem spełnienia warunku gwarancji Funduszowi przysługuje roszczenie do podmiotu,

w stosunku do którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, w wysokości sumy środków

gwarantowanych. Roszczenie przysługuje Funduszowi także po ogłoszeniu upadłości podmiotu,

co do którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.

2.

Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje Funduszowi bez względu na wartość

faktycznie dokonanych wypłat środków gwarantowanych.

3.

Z dniem spełnienia warunku gwarancji deponentowi przysługuje roszczenie do podmiotu

objętego systemem gwarantowania wyłącznie o zapłatę kwot ponad wartość określoną w

art. 24 ust. 1 lub 3.

4.

W związku z powstaniem zobowiązania Funduszu wobec deponenta z tytułu środków gwarantowanych

poszczególne wierzytelności deponenta będące podstawą wyliczenia środków gwarantowanych

należnych deponentowi pomniejsza się proporcjonalnie.

Środki gwarantowane są płatne na podstawie danych znajdujących się w systemie wyliczania

podmiotu objętego systemem gwarantowania, po przekazaniu listy deponentów, o której

mowa w art. 43.

1.

W przypadku spełnienia warunku gwarancji podmiot uprawniony do reprezentacji, po ustaleniu

stanu ksiąg rachunkowych podmiotu objętego systemem gwarantowania na dzień spełnienia

warunku gwarancji, sporządza listę deponentów na podstawie danych zawartych w systemie

wyliczania podmiotu objętego systemem gwarantowania, według stanu na dzień spełnienia

warunku gwarancji.

2.

Podmiot uprawniony do reprezentacji jest odpowiedzialny za sporządzenie listy deponentów,

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 30.

3.

Odpowiedzialność za zgodność danych zawartych w systemie wyliczania z zapisami w księgach

rachunkowych podmiotu objętego systemem gwarantowania oraz ze stanem prawnym ponosi,

za okres pełnienia funkcji, podmiot uprawniony do reprezentacji, w przypadku gdy pełnił

funkcję w dniu spełnienia warunku gwarancji lub w okresie bieżącego roku obrotowego

(obrachunkowego) lub roku obrotowego (obrachunkowego) poprzedzającego dzień spełnienia

warunku gwarancji.

1.

Zarząd Funduszu sprawuje bieżącą kontrolę sporządzania przez podmiot uprawniony do

reprezentacji listy deponentów według stanu na dzień spełnienia warunku gwarancji,

z wyłączeniem przypadku, gdy spełnienie warunku gwarancji nastąpiło w wyniku decyzji,

o której mowa w art. 155 ust. 1.

2.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności dane deponentów.

3.

W celu realizacji kontroli, o której mowa w ust. 1, Fundusz, w oparciu o dane gromadzone

w rejestrze PESEL, weryfikuje dane osobowe deponentów, ujęte w systemach wyliczania.

Dokonywana przez Fundusz weryfikacja obejmuje potwierdzenie zgodności przekazanych

danych z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL, a w przypadku braku zgodności lub

niekompletności, skutkujących brakiem możliwości identyfikacji deponentów - udostępnienie

Funduszowi weryfikowanych danych z rejestru PESEL.

4.

Fundusz oraz podmiot, za pośrednictwem którego realizowane będą wypłaty środków gwarantowanych,

przetwarzają dane osobowe deponentów w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych

w ustawie.

5.

Fundusz niezwłocznie zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o nieprawidłowościach

ujawnionych w toku kontroli, o której mowa w ust. 1, oraz wzywa podmiot uprawniony

do reprezentacji do ich usunięcia.

Podmiot uprawniony do reprezentacji niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni

roboczych od dnia spełnienia warunku gwarancji, przekazuje Funduszowi oraz Generalnemu

Inspektorowi Informacji Finansowej listę deponentów sporządzoną na podstawie danych

z systemu wyliczania.

W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do poprawności poszczególnych danych, o których

mowa w art. 43, Fundusz dokonuje odpowiednich wypłat niezwłocznie po potwierdzeniu

poprawności danych przez podmiot uprawniony do reprezentacji.

1.

Wypłat środków gwarantowanych może dokonywać w imieniu i na rachunek Funduszu podmiot

uprawniony do reprezentacji lub inny podmiot, z którym Fundusz zawarł umowę o dokonanie

wypłat środków gwarantowanych. Decyzję w tym zakresie podejmuje Zarząd Funduszu. Przy

wyborze sposobu wypłaty środków gwarantowanych Zarząd Funduszu uwzględnia konieczność

zapewnienia ochrony interesów deponentów, w tym terminowości wypłat, a także poziom

kosztów przewidzianych do poniesienia w celu wypłaty środków gwarantowanych.

2.

Podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, Fundusz przekazuje listę wypłat zawierającą dane

niezbędne do dokonywania wypłat.

3.

W celu realizacji wypłaty środków gwarantowanych wybrane dane statystyczne pozyskane

przez Fundusz w trakcie kontroli, o której mowa w art. 32 oraz art. 42 ust. 1, Fundusz

może przekazać podmiotowi, z którym zamierza zawrzeć umowę o dokonanie wypłat środków

gwarantowanych.

4.

Fundusz sprawuje bieżącą kontrolę dokonywania wypłat środków gwarantowanych. Do wypłat

dokonywanych przez podmiot uprawniony do reprezentacji przepis art. 42 ust. 5 stosuje

się odpowiednio.

Na potrzeby dokonywania wypłat środków gwarantowanych tożsamość deponenta jest weryfikowana

w zakresie danych identyfikacyjnych wskazanych w art. 22 ust. 2. Weryfikacji danych

osoby fizycznej dokonuje się na podstawie danych zawartych w dokumencie tożsamości.

1.

Zarząd Funduszu określa, w drodze uchwały

1)

informacje o podmiocie, za którego pośrednictwem będą realizowane wypłaty środków

gwarantowanych;

2)

sposób dokonywania wypłat;

3)

liczbę deponentów uprawnionych do otrzymania wypłat;

4)

kwotę stanowiącą sumę środków gwarantowanych należnych deponentom uprawnionym do uzyskania

wypłat, przekazywaną podmiotowi, o którym mowa w pkt 1, na wypłaty środków gwarantowanych;

5)

kwotę środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty, o których mowa w art. 56 ust.

1 i art. 57 ust. 1, którą podmioty objęte systemem gwarantowania zobowiązane są przekazać

Funduszowi.

2.

Uchwałę, o której mowa w ust. 1, Fundusz podaje do publicznej wiadomości w drodze

ogłoszenia w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym oraz przekazuje podmiotom objętym

systemem gwarantowania zobowiązanym do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom

do zapłaty i podmiotowi, za którego pośrednictwem będą realizowane wypłaty środków

gwarantowanych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. c, art. 2 pkt 3-5, art. 18 oraz art. 19, które wchodzą w

życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 2 pkt 1, art. 8 pkt 3-6, art. 10 pkt 2, 4, 6 i 9-16, art. 11 pkt 1 i 2, art.

15, art. 36 oraz art. 43, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 4, art. 6, art. 9 pkt 1-4, pkt 6 lit. a i pkt 7, art. 14, art. 44 oraz art. 45,

które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2019 r.

Środki na wypłatę środków gwarantowanych przekazane podmiotowi, o którym mowa w art.

45 ust. 1, nie mogą być wykorzystane na cel inny niż wypłata środków gwarantowanych.

Środki te nie wchodzą do masy upadłości oraz nie podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej.

1.

W przypadku dokonywania wypłat przez podmiot uprawniony do reprezentacji koszty czynności

związanych z przygotowaniem i dokonaniem wypłat środków gwarantowanych obciążają podmiot

objęty systemem gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.

2.

W przypadku realizacji wypłat przez podmiot, z którym Fundusz zawarł umowę o dokonanie

wypłat środków gwarantowanych, koszty czynności związanych z przygotowaniem i dokonaniem

wypłat środków gwarantowanych obciążają Fundusz.

3.

Z tytułu kosztów, o których mowa w ust. 2, Funduszowi przysługuje roszczenie do podmiotu

objętego systemem gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.

4.

Po ogłoszeniu upadłości podmiotu objętego systemem gwarantowania przepis ust. 3 stosuje

się odpowiednio.

1.

Po zakończeniu wypłat podmiot, o którym mowa w art. 45 ust. 1, w terminie 5 dni roboczych

od ostatniego dnia wypłat dokonuje rozliczenia przeprowadzonych wypłat, przekazując

Funduszowi w szczególności

1)

listę wypłat wraz z oznaczeniem świadczeń wypłaconych i niewypłaconych;

2)

dokumentację potwierdzającą dokonanie wypłat;

3)

niewypłacone kwoty.

2.

Do dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się przepisy art. 7 ust. 2

ustawy - Prawo bankowe.

Roszczenia deponentów z tytułu gwarancji nieujawnione w ramach listy deponentów przekazanej

Funduszowi na podstawie art. 43, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 36 ust.

1, Fundusz zaspokaja w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania danych uzupełniających

listę deponentów, sporządzonych przez podmiot uprawniony do reprezentacji, w szczególności

po ustaleniu listy wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym podmiotu

objętego systemem gwarantowania lub po stwierdzeniu prawomocnym orzeczeniem sądu wierzytelności

wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania, w stosunku do którego nastąpiło spełnienie

warunku gwarancji.

1.

Jeżeli w dniu spełnienia warunku gwarancji uprawnienia z tytułu środków gwarantowanych

przysługiwały następcom prawnym deponenta oraz osobom, o których mowa w art. 55 ust.

1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, oraz niezależnie od przyczyny faktycznej lub prawnej zostały wykazane w systemie

wyliczania podmiotu objętego systemem gwarantowania jako uprawnienia poprzednika prawnego,

Fundusz jest obowiązany spełnić świadczenie pieniężne z tytułu środków gwarantowanych,

stanowiące kwotę obliczoną dla poprzednika prawnego, zgodnie z art. 24.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1

1)

wysokość świadczenia zostaje określona bez uwzględnienia środków gwarantowanych, jakie

mogą przysługiwać następcom prawnym oraz osobom, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt

1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, z tytułu czynności dokonanych odrębnie od czynności będących podstawą powstania

środków gwarantowanych poprzednika prawnego;

2)

uprawnienia do odbioru środków gwarantowanych ustala się zgodnie z przepisami określającymi

skutki danego rodzaju następstwa prawnego oraz zasady dysponowania majątkiem, jaki

należał do poprzednika prawnego.

Jeżeli w dniu spełnienia warunku gwarancji środki gwarantowane przysługiwały deponentowi,

a następnie weszły do majątku, do którego uprawnienia przysługują następcom prawnym

deponenta, uprawnienia do odbioru środków gwarantowanych ustala się zgodnie z przepisami

określającymi skutki danego rodzaju następstwa prawnego oraz zasadami dysponowania

majątkiem, jaki należał do poprzednika prawnego.

1

W przypadku gdy środki zdeponowane na rachunku zostały zablokowane na podstawie przepisów

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu lub została dokonana

blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm., wypłatę środków gwarantowanych zawiesza się na czas trwania blokady.

2.

Jeżeli środki zdeponowane na rachunku zostaną uznane w całości albo w części prawomocnym

wyrokiem sądu za przedmiot pochodzący bezpośrednio albo pośrednio z przestępstwa przewidzianego

w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny albo za korzyść z takiego przestępstwa lub za ich równowartość, przy obliczaniu świadczenia

z tytułu środków gwarantowanych nie uwzględnia się środków zdeponowanych na rachunku

lub odpowiedniej ich części. Środki te nie są objęte ochroną gwarancyjną w części,

co do której orzeczono przepadek.

3.

Sąd jest obowiązany zawiadomić Fundusz o wyroku, o którym mowa w ust. 2, dotyczącym

podmiotu objętego systemem gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku

gwarancji, jeżeli stał się prawomocny po dniu spełnienia warunku gwarancji.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb zawieszania wypłaty środków gwarantowanych deponentom w

przypadku określonym w ust. 1,

2)

dane, jakie powinno zawierać zawiadomienie Funduszu o prowadzonym postępowaniu karnym

oraz zawiadomienie o jego zakończeniu,

3)

termin i sposób wysłania zawiadomienia,

4)

dane, jakie powinna zawierać informacja o zawieszeniu wypłaty środków gwarantowanych

wysłana deponentowi,

5)

termin i sposób wysłania informacji, o której mowa w pkt 4,

6)

dane, jakie powinien zawierać rejestr zawieszonych wypłat środków gwarantowanych prowadzony

przez Fundusz

- mając na uwadze konieczność zapewnienia dokonania wypłat wyłącznie uprawnionym deponentom.

1.

Korespondencja między Funduszem a deponentami na potrzeby wypłaty środków gwarantowanych

jest prowadzona w języku polskim.

2.

W przypadku deponentów oddziału banku objętego systemem gwarantowania utworzonego

na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska korespondencja

jest prowadzona w języku urzędowym instytucji Unii Europejskiej, używanym przez podmiot

do korespondencji z deponentem, albo w języku urzędowym państwa, na którego terytorium

utworzony został ten oddział, a w przypadku podmiotu objętego systemem gwarantowania

prowadzącego działalność transgraniczną na terytorium państwa członkowskiego innego

niż Rzeczpospolita Polska, korespondencja prowadzona między Funduszem a deponentami

korzystającymi z usług oferowanych transgranicznie jest prowadzona w języku używanym

przez deponenta przy korzystaniu z tych usług.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości prowadzenia korespondencji między Funduszem

a deponentem w języku innym niż wskazany w tych przepisach, jeżeli obie strony wyraziły

na to zgodę.

1.

W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec banku lub oddziału banku zagranicznego,

Fundusz wzywa banki i oddziały banków zagranicznych do przekazania środków odpowiadających

zobowiązaniom do zapłaty w trybie określonym w art. 305 ust. 2.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, przechodzą z dniem ich przekazania przez bank lub

oddział banku zagranicznego na własność Funduszu.

3.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa wierzytelności

wynikające z wezwania, o którym mowa w ust. 1, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty

kwotę zobowiązań z funduszu gwarancyjnego banków do wykorzystania.

4.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę

wielkości, o których mowa w ust. 1 i 3, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę

zobowiązań ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 291.

5.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę

wielkości, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty

kwotę zobowiązań z innych funduszy własnych, z wyłączeniem funduszy przymusowej restrukturyzacji,

na zasadach określonych przez Radę Funduszu.

6

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz może wezwać kasy, w sposób określony

w art. 47 ust. 2, do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty

na rzecz funduszu gwarancyjnego kas, w wysokości niezbędnej do zachowania proporcji,

o której mowa w art. 303 ust. 2.

1.

W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec kasy Fundusz wzywa kasy do przekazania

środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty w trybie określonym w art. 305 ust.

3.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, przechodzą z dniem ich przekazania przez kasę na

własność Funduszu.

3.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa wierzytelności

wynikające z wezwania, o którym mowa w ust. 1, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty

kwotę zobowiązań z funduszu gwarancyjnego kas do wykorzystania.

4.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę

wielkości, o których mowa w ust. 1 i 3, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę

zobowiązań ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 292.

5.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę

środków, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę

zobowiązań z innych funduszy własnych, z wyłączeniem funduszy przymusowej restrukturyzacji,

na zasadach określonych przez Radę Funduszu.

6

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz może wezwać banki i oddziały banków zagranicznych,

w sposób określony w art. 47 ust. 2, do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom

do zapłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego banków, w wysokości niezbędnej do zachowania

proporcji, o której mowa w art. 303 ust. 2.

W przypadku dokonywania wypłat środków gwarantowanych, o których mowa w art. 36 ust.

1 pkt 3, art. 44 i art. 51, decyzję o wykorzystaniu na ten cel środków

1)

o których mowa w art. 56 - w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego,

2)

o których mowa w art. 57 - w przypadku kasy

- podejmuje Zarząd Funduszu.

1.

Wypłat środków gwarantowanych deponentom oddziału banku objętego systemem gwarantowania,

utworzonego w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, dokonuje w imieniu

i na rachunek Funduszu system goszczący.

2.

Systemowi goszczącemu, który będzie dokonywał wypłat środków gwarantowanych, Fundusz

przekazuje listę wypłat oraz środki finansowe niezbędne do dokonywania wypłat.

3.

Wypłata środków gwarantowanych dokonywana jest w złotych, o ile porozumienie, o którym

mowa w art. 60, nie stanowi inaczej.

W celu umożliwienia realizacji obowiązków, o których mowa w art. 59 ust. 1, Fundusz

zawiera z systemem goszczącym porozumienie określające zasady współpracy w zakresie

wypłaty środków gwarantowanych.

1.

Fundusz może dokonywać wypłat środków gwarantowanych deponentom oddziału instytucji

kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy - Prawo bankowe, w imieniu i na rachunek systemu macierzystego tej instytucji.

2.

Wypłaty, o których mowa w ust. 1, są realizowane po otrzymaniu od systemu macierzystego

instytucji kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy - Prawo bankowe danych oraz środków finansowych niezbędnych do dokonania wypłat.

3.

Wypłata środków gwarantowanych dokonywana jest w walucie określonej w porozumieniu,

o którym mowa w art. 62.

4.

Przepisy rozdziału 3 dotyczące wypłaty środków gwarantowanych stosuje się odpowiednio.

W celu umożliwienia realizacji obowiązków, o których mowa w art. 61 ust. 1, Fundusz

zawiera z systemem macierzystym porozumienie określające zasady współpracy w zakresie

wypłaty środków gwarantowanych.

1.

Porozumienia, o których mowa w art. 60 i art. 62, powinny zawierać zobowiązania stron

do przetwarzania przekazywanych informacji z zachowaniem poufności, w szczególności

z zachowaniem właściwych przepisów o ochronie danych osobowych.

2.

Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o porozumieniach zawartych w

trybie art. 60 i art. 62.

Użyte w dziale określenia oznaczają

1)

instytucja - instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust.

1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013, objętą wymogiem dotyczącym kapitału założycielskiego

w wysokości 730 000 euro;

2)

podmiot - podmiot krajowy oraz, jeżeli jest objęta nadzorem skonsolidowanym sprawowanym

przez Komisję Nadzoru Finansowego

a)

instytucję inną niż podmiot krajowy,

b)

instytucję finansową, jeżeli jest podmiotem zależnym podmiotu krajowego lub podmiotu,

o którym mowa w lit. c i d,

c)

finansową spółkę holdingową, holding mieszany, finansową spółkę holdingową o działalności

mieszanej z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego,

d)

dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, unijną dominującą

finansową spółkę holdingową, dominującą finansową spółkę holdingową o działalności

mieszanej z państwa członkowskiego i unijną dominującą finansową spółkę holdingową

o działalności mieszanej;

3)

nadzwyczajne wsparcie ze środków publicznych - pomoc państwa w rozumieniu art. 107

ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE 2012 C/326, z 26.10.2012 r.,

str. 47) lub inne publiczne wsparcie finansowe na poziomie ponadnarodowym, które,

jeżeli jest udzielane na poziomie krajowym, stanowi pomoc państwa, udzielaną w celu

utrzymania lub przywrócenia rentowności, płynności bądź wypłacalności podmiotu lub

grupy, której częścią jest podmiot, w tym działania, o których mowa w ustawie z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych

instrumentach stabilizacji finansowej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 124).

Organem przymusowej restrukturyzacji jest Fundusz.

Celami przymusowej restrukturyzacji są

1)

utrzymanie stabilności finansowej, w szczególności przez ochronę zaufania do sektora

finansowego i zapewnienie dyscypliny rynkowej;

2)

ograniczenie zaangażowania funduszy publicznych lub prawdopodobieństwa ich zaangażowania

wobec sektora finansowego lub jego poszczególnych podmiotów dla realizacji celów,

o których mowa w pkt 1 oraz 3-5;

3)

zapewnienie kontynuacji realizowanych przez podmiot funkcji krytycznych;

4)

ochrona deponentów i inwestorów objętych systemem rekompensat;

5)

ochrona środków powierzonych podmiotowi przez jego klientów.

1.

Fundusz realizuje cele, o których mowa w art. 66, przez

1)

opracowanie planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji,

w tym określanie minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji;

2)

umorzenie lub konwersję instrumentów kapitałowych;

3)

prowadzenie przymusowej restrukturyzacji.

2.

Realizując cele przymusowej restrukturyzacji, Fundusz dąży do ograniczenia kosztów

przymusowej restrukturyzacji oraz, o ile jest to możliwe ze względu na cele przymusowej

restrukturyzacji, ograniczenia utraty wartości przedsiębiorstwa podmiotu, wobec którego

jest prowadzona przymusowa restrukturyzacja.

3.

Jeżeli podmiot krajowy jest częścią grupy, Fundusz realizuje cele, o których mowa

w art. 66, w sposób, który ogranicza wpływ działań podejmowanych przez Fundusz w ramach

przymusowej restrukturyzacji na inne podmioty grupy i całą grupę oraz stabilność państw

członkowskich, w szczególności państw, w których podmioty grupy prowadzą działalność.

1.

Wykonywanie uprawnień Funduszu

1)

nie ogranicza prawa podmiotu będącego podmiotem prowadzącym lub uczestnikiem systemu

płatności lub systemu rozrachunku, na którego rzecz zostało ustanowione zabezpieczenie

w związku z uczestnictwem w tym systemie;

2)

nie ogranicza prawa Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego państwa członkowskiego

w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejskiego Banku

Centralnego, z tytułu ustanowionego na ich rzecz zabezpieczenia operacji z tymi bankami;

3)

nie wpływa na skutki prawne zlecenia rozrachunku wynikające z jego wprowadzenia do

systemu płatności lub systemu rozrachunku oraz wyniki kompensowania w ramach tych

systemów.

2.

Przepisów niniejszego działu przewidujących nieważność czynności prawnych albo ich

bezskuteczność wobec podmiotu w restrukturyzacji nie stosuje się do stosunków prawnych,

o których mowa w ust. 1.

Przepisy niniejszego działu stosuje się do podmiotów i odpowiednio do oddziałów banku

zagranicznego, z uwzględnieniem art. 101 ust. 2, 9, 10 i 12.

1.

Fundusz może dokonać umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych

1)

bez podejmowania decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, jeżeli zostały

spełnione przesłanki określone w ust. 2;

2)

w ramach przymusowej restrukturyzacji, łącznie z jednym lub kilkoma instrumentami,

o których mowa w art. 110 ust. 1.

2.

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych w przypadku, o

którym mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli

1)

zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 101 ust. 7-9, art. 102 ust. 1 lub 4,

lub

2)

bez dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych podmiot nie spełnia

warunków kontynuowania działalności, lub

3)

kontynuacja działalności podmiotu wymaga nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, uznaje się, że podmiot nie spełnia warunków

kontynuowania działalności, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki

1)

podmiot jest zagrożony upadłością, zgodnie z art. 101 ust. 3;

2)

brak jest przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania podmiotu

pozwolą we właściwym czasie usunąć zagrożenie upadłością.

4.

Nie uznaje się za nadzwyczajne wsparcie ze środków publicznych, o którym mowa w ust.

2 pkt 3, udzielenia na podstawie odrębnych przepisów pomocy wypłacalnemu podmiotowi

w celu przeciwdziałania poważnym zakłóceniom w gospodarce i utrzymania stabilności

finansowej w formie, o której mowa w art. 101 ust. 13 pkt 3, o ile wsparcie to jest

proporcjonalne do skali zakłóceń, ma charakter zapobiegawczy i czasowy oraz nie służy

pokryciu strat, które podmiot poniósł lub poniesie w bliskiej przyszłości.

5.

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentu kapitałowego, jeżeli instrument

jest zaliczany do funduszy własnych krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym

i skonsolidowanym, a w opinii Funduszu bez dokonania umorzenia lub konwersji tego

instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością.

6.

Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych podmiotu zależnego

od krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych

na poziomie skonsolidowanym, Fundusz może uzgodnić z właściwym organem przymusowej

restrukturyzacji lub właściwym organem nadzoru dla podmiotu zależnego umorzenie lub

konwersję tego instrumentu przez ten organ, jeżeli w opinii Funduszu i tego organu

bez umorzenia lub konwersji tego instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością.

7.

Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych krajowego podmiotu

zależnego od unijnej instytucji dominującej na poziomie indywidualnym oraz do funduszy

własnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz może uzgodnić z właściwym organem przymusowej

restrukturyzacji dla grupy lub właściwym organem nadzoru dla grupy dokonanie umorzenia

lub konwersji tego instrumentu, jeżeli w opinii Funduszu i tego organu bez umorzenia

lub konwersji tego instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością.

8.

W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, uznaje się, że grupa będzie zagrożona

upadłością, jeżeli nie spełnia lub nie będzie w najbliższej przyszłości spełniać norm

ostrożnościowych na poziomie skonsolidowanym w stopniu wymagającym podjęcia działań

w zakresie środków wczesnej interwencji przez organ nadzoru, w szczególności w przypadku

poniesienia lub prawdopodobnego poniesienia strat istotnie naruszających fundusze

własne.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, Fundusz i odpowiednio właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji lub organy nadzoru uwzględniają wpływ umorzenia lub konwersji

instrumentu kapitałowego na stabilność finansową państw, w których podmioty grupy

prowadzą działalność.

10.

Podejmując decyzje, o których mowa w ust. 6 i 7, Fundusz i odpowiednio właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji lub organy nadzoru ustalają, czy możliwe jest podjęcie

działań innych niż umorzenie lub konwersja instrumentów kapitałowych, w szczególności

zastosowanie nadzorczych instrumentów wczesnej interwencji, środków, o których mowa

w art. 110ze ust. 1 i 3 i art. 110zf ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi

oraz w art. 138 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, lub wsparcie kapitałowe od podmiotu dominującego, a jeżeli takie działania są możliwe

- czy mogą zostać łatwo podjęte i czy jest prawdopodobne, że w rozsądnym czasie usuną

zagrożenie upadłością.

11.

Jeżeli podjęcie działań określonych w ust. 10 jest możliwe, Fundusz, w przypadkach,

o których mowa w ust. 6 i 7, występuje do Komisji Nadzoru Finansowego o ich podjęcie

w ramach sprawowanego nadzoru.

12.

Przed dokonaniem umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, o których mowa

w ust. 2, 5 i 6, Fundusz zapewnia przeprowadzenie oszacowania, o którym mowa w art.

137 ust. 2 i 3, w celu określenia kwoty strat do pokrycia oraz niezbędnej kwoty konwersji

w celu rekapitalizacji podmiotu lub grupy.

13.

W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, umorzenie lub konwersja instrumentu kapitałowego

podmiotu zależnego nie może być dokonana na warunkach gorszych niż umorzenie lub konwersja

podobnego instrumentu kapitałowego podmiotu dominującego.

1.

Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych zależnego podmiotu

krajowego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych na poziomie skonsolidowanym,

Fundusz, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 101 ust. 1, niezwłocznie powiadamia

właściwy organ nadzoru sprawujący nadzór skonsolidowany oraz właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy.

2.

Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych podmiotu zależnego

od krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych

na poziomie skonsolidowanym, Fundusz, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art.

101 ust. 1, niezwłocznie powiadamia właściwy organ przymusowej restrukturyzacji, organ

nadzoru właściwy dla takiego podmiotu oraz Komisję Nadzoru Finansowego.

1.

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych w następującej

kolejności

1)

instrumenty, które spełniają warunki określone w art. 28 ust. 1-4, art. 29 ust. 1-5

i art. 31 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013 - do wysokości strat podmiotu w restrukturyzacji;

2)

instrumenty i zobowiązania, które spełniają warunki określone w art. 52 ust. 1 rozporządzenia

nr 575/2013, oraz instrumenty, które spełniają warunki zaliczenia do instrumentów

kapitałowych zgodnie z przepisami części dziesiątej tytułu 1 rozdziału 2 rozporządzenia

nr 575/2013, niezależnie od tego, czy w całości lub w części zostały wyłączone z funduszy

własnych, w tym na podstawie art. 486 tego rozporządzenia - w kwocie niezbędnej do

spełnienia warunków prowadzenia działalności, a w przypadku o którym mowa w art. 70

ust. 1 pkt 2 - do osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w

art. 66;

3)

instrumenty i zobowiązania, które spełniają warunki określone w art. 63 rozporządzenia

nr 575/2013 - w kwocie niezbędnej do spełnienia warunków prowadzenia działalności,

a w przypadku, o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2 - do osiągnięcia celów przymusowej

restrukturyzacji, o których mowa w art. 66.

2.

Umorzenia lub konwersji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, dokonuje

się w kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności, o której mowa w

art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe.

3.

W przypadku umorzenia instrumentu kapitałowego

1)

korekta kwoty umorzenia może nastąpić tylko w przypadku, o którym mowa w art. 138

ust. 3 pkt 1;

2)

nie pozostaje ani nie powstaje zobowiązanie wobec dotychczasowego posiadacza instrumentu

kapitałowego poza zobowiązaniami, które istniały przed dniem umorzenia, z wyjątkiem

roszczenia o odszkodowanie, które może powstać w wyniku uchylenia decyzji o umorzeniu;

3)

nie przysługuje inne roszczenie o odszkodowanie.

4.

Fundusz dokonuje konwersji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, na instrumenty,

o których mowa w ust. 1 pkt 1.

5.

W celu dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, Fundusz może nałożyć

na podmiot obowiązek emisji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, na rzecz

posiadaczy instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5

1)

instrumenty powinny być wyemitowane

a)

przez podmiot lub przez podmiot dominujący wobec niego - za zgodą organu przymusowej

restrukturyzacji właściwego dla podmiotu dominującego,

b)

przed emisją na rzecz Skarbu Państwa lub podmiotów publicznych, w celu podniesienia

funduszy własnych;

2)

warunki emisji powinny zapewnić możliwość objęcia tych instrumentów niezwłocznie po

dokonaniu konwersji.

7.

Jeżeli Fundusz zamierza dokonać konwersji według zróżnicowanych stóp konwersji, ustala

się je w sposób określony w art. 210 ust. 3.

8.

Przepisy art. 208-212 i art. 217-222 stosuje się odpowiednio.

1.

W celu przygotowania przymusowej restrukturyzacji Fundusz, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego, opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu

krajowego, który nie jest częścią grupy podlegającej nadzorowi skonsolidowanemu w

państwie członkowskim przez organy nadzoru inne niż Komisja Nadzoru Finansowego.

2.

W przypadku podmiotu krajowego, który posiada istotny oddział w państwie członkowskim

innym niż Rzeczpospolita Polska, Fundusz opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji

także po konsultacji z właściwym organem przymusowej restrukturyzacji dla tego oddziału.

3

Komisja Nadzoru Finansowego wyraża opinię, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni

od dnia doręczenia projektu planu przymusowej restrukturyzacji przez Fundusz.

1.

Fundusz, we współpracy z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów

zależnych i po konsultacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla

istotnych oddziałów krajowego podmiotu dominującego w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji, opracowuje grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla grupy krajowego

podmiotu dominującego, w której przynajmniej jeden podmiot zależny będący instytucją

ma siedzibę w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska.

2.

Fundusz może, zachowując zasady ochrony informacji, współpracować przy opracowywaniu

grupowego planu przymusowej restrukturyzacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji

państw trzecich, na terytorium których grupa utworzyła podmioty zależne, spółki holdingu

finansowego lub istotne oddziały.

1.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 74 ust. 1, jest przyjmowany

przez Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji w formie wspólnej decyzji.

2.

Jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez Fundusz zgodnie z art. 86 ust.

2 informacji niezbędnych do opracowania grupowego planu przymusowej restrukturyzacji,

o którym mowa w art. 74 ust. 1, plan ten nie zostanie przyjęty w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji, Fundusz przyjmuje grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem

opinii zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium

przymusowej restrukturyzacji.

3.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji i przed upływem tego terminu właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotu zależnego od krajowego podmiotu dominującego zwrócił

się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie przyjmuje

grupowego planu przymusowej restrukturyzacji do czasu podjęcia decyzji przez Europejski

Urząd Nadzoru Bankowego.

4.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz przyjmuje grupowy plan przymusowej

restrukturyzacji zgodnie z ust. 2, a w przypadku gdy Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

podejmie taką decyzję, Fundusz postępuje zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru

Bankowego.

5.

W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego

od krajowego podmiotu dominującego poinformuje Fundusz, że nie wyraża zgody na przyjęcie

opracowanego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego planu przymusowej

restrukturyzacji z powodu wynikającego z tego planu zobowiązania do wydatkowania środków

publicznych jego państwa, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji będące

członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji dokonują ponownej oceny grupowego

planu w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji.

6.

Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego wchodzący w

skład kolegium przymusowej restrukturyzacji podjął decyzję o opracowaniu odrębnego

planu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego, Fundusz i pozostałe właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji

mogą przyjąć w formie wspólnej decyzji grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla

pozostałych podmiotów.

7.

Fundusz może skierować wniosek do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o prowadzenie

niewiążącej mediacji pomiędzy właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji wchodzącymi

w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji zgodnie z art. 31 lit. c rozporządzenia

nr 1093/2010 oraz o podjęcie wiążącej mediacji.

Opracowując grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, Fundusz uwzględnia potencjalny

wpływ możliwych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji grupy na stabilność

finansową państw, w których podmioty grupy prowadzą działalność, i przesłanki sposobu

podziału środków funduszy przymusowej restrukturyzacji na pokrycie kosztów postępowania,

o których mowa w art. 82 ust. 4.

1.

W celu opracowania grupowego planu przymusowej restrukturyzacji grup, w których podmiot

krajowy jest podmiotem zależnym albo oddział podmiotu grupy działający na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej jest oddziałem istotnym, oraz przeprowadzenia oceny wykonalności

takiego planu i w razie potrzeby jego aktualizacji Fundusz współpracuje z właściwymi

organami przymusowej restrukturyzacji. Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania

przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy informacji niezbędnych

do opracowania planu, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą

grupowego planu przymusowej restrukturyzacji z powodu braku zgody Funduszu w kolegium

przymusowej restrukturyzacji, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu planu przymusowej

restrukturyzacji dla zależnego podmiotu krajowego, z uwzględnieniem opinii zgłoszonych

przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji i właściwe organy nadzoru, wskazując

w uzasadnieniu przyczyny, dla których nie zgodził się na przyjęcie opracowanego w

ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego planu przymusowej restrukturyzacji,

oraz informuje o tej decyzji pozostałych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w

ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji nie przyjmą grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, a właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru

Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie podejmuje decyzji, o której mowa w ust.

2, do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

4.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu

planu przymusowej restrukturyzacji dla zależnego podmiotu krajowego, a w przypadku

gdy Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie taką decyzję, Fundusz postępuje zgodnie

z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

5.

Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego wchodzący w

skład kolegium przymusowej restrukturyzacji podjął decyzję o opracowaniu odrębnego

planu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego, Fundusz i pozostałe właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji

mogą przyjąć w formie wspólnej decyzji grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla

pozostałych podmiotów.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w

ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji oraz przed upływem tego terminu ani Fundusz ani

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie zwróciły się do Europejskiego Urzędu

Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu planu

przymusowej restrukturyzacji dla zależnego podmiotu krajowego, z uwzględnieniem opinii

zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji i właściwe organy nadzoru,

wskazując w uzasadnieniu przyczyny, dla których nie zgodził się na przyjęcie opracowanego

w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego planu przymusowej restrukturyzacji,

oraz informuje o swojej decyzji pozostałych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji.

7

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz może opracować odrębny plan przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotu krajowego będącego podmiotem znaczącym oraz odrębny

plan przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zidentyfikowanego jako inna instytucja

o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad

systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1934 oraz z 2018 r. poz. 650 i 2243), o ile nie spełnia on definicji podmiotu znaczącego.

1.

Fundusz opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji w szczególności na podstawie

informacji uzyskanych od Komisji Nadzoru Finansowego oraz od podmiotów krajowych.

2.

Fundusz może zobowiązać podmiot krajowy do współpracy w zakresie opracowania i aktualizacji

planu przymusowej restrukturyzacji, w tym do opracowania elementów planu przymusowej

restrukturyzacji, na podstawie wytycznych Funduszu zawierających zakres przekazywanych

informacji, termin ich przekazania oraz pouczenie o karach pieniężnych za nieudzielenie

informacji.

1.

W przypadku nieprzekazania, w określonym przez Fundusz terminie, przez podmiot krajowy

informacji, o których mowa w art. 85, lub niewykonania obowiązku, o którym mowa w

art. 78 ust. 2, Fundusz może, w drodze decyzji, nałożyć na taki podmiot karę pieniężną

w wysokości do 10% przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym,

a w przypadku braku takiego sprawozdania - karę pieniężną w wysokości do 10% prognozowanego

przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu, nie wyższą

jednak niż 100 000 000 zł.

1a

W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych przez podmiot krajowy

w wyniku nieprzekazania informacji lub niewykonania obowiązków, o których mowa w ust.

1, Fundusz może nałożyć na ten podmiot karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, do

wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych przez ten podmiot korzyści.

2.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

3.

Egzekucja należności wynikających z decyzji o nałożeniu kary pieniężnej następuje

w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Zarząd Funduszu, w formie uchwały, przyjmuje opracowane plany przymusowej restrukturyzacji

i grupowe plany przymusowej restrukturyzacji.

2.

Fundusz przekazuje przyjęte przez Fundusz plany przymusowej restrukturyzacji i grupowe

plany przymusowej restrukturyzacji Komisji Nadzoru Finansowego oraz ministrowi właściwemu

do spraw instytucji finansowych.

3.

W przypadku stwierdzenia w trakcie oceny wykonalności planów wystąpienia okoliczności

uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji,

realizacja obowiązku opracowania planu przymusowej restrukturyzacji i przyjęcia grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji oraz ich aktualizacji ulega zawieszeniu do czasu

określenia środków niezbędnych do usunięcia tych okoliczności, zgodnie z art. 91 ust.

5-7 albo art. 92 ust. 6-12.

1.

Plan przymusowej restrukturyzacji określa planowane działania wobec podmiotu w przypadku

wszczęcia przymusowej restrukturyzacji oraz ocenę wykonalności tych działań, w szczególności

1)

streszczenie istotnych elementów planu;

2)

szczegółowy opis możliwych wariantów restrukturyzacji, w tym możliwości zastosowania

poszczególnych instrumentów przymusowej restrukturyzacji;

3)

sposób wydzielenia funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych podmiotu;

4)

harmonogram realizacji istotnych założeń planu;

5)

szczegółowy opis oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji, o której mowa

w art. 89, wraz ze wskazaniem okoliczności, które uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji;

6)

opis środków, które powinny zostać zastosowane w celu usunięcia okoliczności, które

uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji;

7)

opis procedur ustalania wartości i oceny możliwości zbycia działalności w zakresie

funkcji krytycznych, głównych linii biznesowych i aktywów podmiotu;

8)

opis wewnętrznych procedur podmiotu zapewniających Funduszowi aktualne informacje,

o których mowa w art. 85;

9)

opis zasad finansowania możliwych wariantów przymusowej restrukturyzacji;

10)

analizę możliwości wykorzystania standardowych instrumentów Narodowego Banku Polskiego

w celu wsparcia płynności podmiotu oraz wskazanie aktywów, które mogą stanowić zabezpieczenie

dla udzielenia takiego wsparcia;

11)

opis istotnych współzależności pomiędzy odrębnymi prawnie jednostkami organizacyjnymi

wynikających z

a)

wspólnego korzystania z majątku, usług i zatrudniania tych samych pracowników,

b)

zapewniania wsparcia kapitałowego i płynności oraz finansowania,

c)

zapewnienia zabezpieczeń, klauzul dotyczących niewykonania zobowiązania i kompensowania,

d)

świadczenia usług,

e)

przenoszenia ryzyka, transakcji z przyrzeczeniem odkupu i transakcji zabezpieczających;

12)

opis wariantów utrzymania dostępu do usług płatniczych i rozliczeniowych oraz ocenę

możliwości przeniesienia pozycji rozliczeniowych klienta;

13)

analizę wpływu realizacji planu na prawa i obowiązki pracowników podmiotu, związanych

z tym kosztów oraz zakres przewidywanych konsultacji z pracownikami, w tym na podstawie

ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1969);

14)

minimalne wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu

lub konwersji, o których mowa w art. 97 ust. 2, oraz terminy ich spełnienia;

15)

opis istotnych zmian w podmiocie, które zaistniały po przedłożeniu ostatnich informacji

na potrzeby planu przymusowej restrukturyzacji;

16)

opis podstawowych operacji i systemów zapewniających ciągłość funkcjonowania procesów

operacyjnych podmiotu;

17)

zasady komunikacji zewnętrznej;

18)

opinię podmiotu o planie przymusowej restrukturyzacji, jeżeli taką opinię wyraził.

2.

Plan przymusowej restrukturyzacji uwzględnia możliwość wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

w zróżnicowanych warunkach zewnętrznych, w tym w sytuacji braku stabilności finansowej

lub zdarzeń mających wpływ na rynek finansowy.

3.

Plan przymusowej restrukturyzacji może zakładać przeprowadzenie postępowania upadłościowego

podmiotu.

4.

Plan przymusowej restrukturyzacji nie może zakładać

1)

uzyskania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych, z wyjątkiem wykorzystania

środków funduszy przymusowej restrukturyzacji;

2)

nadzwyczajnego wsparcia płynności z Narodowego Banku Polskiego;

3)

wsparcia płynności z Narodowego Banku Polskiego udzielanego na warunkach odbiegających

od ogólnie przyjętych, w szczególności w zakresie terminu, oprocentowania i form zabezpieczenia.

1.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa sposób przymusowej restrukturyzacji

grupy przez działania, w tym zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji,

podejmowane wobec podmiotu dominującego lub przez podział grupy i restrukturyzację

podmiotów zależnych.

2.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa działania podejmowane wobec

1)

unijnej instytucji dominującej;

2)

podmiotu zależnego z siedzibą w państwie członkowskim;

3)

finansowej spółki holdingowej, holdingu mieszanego i finansowej spółki holdingowej

o działalności mieszanej;

4)

dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego i dominującej finansowej

spółki holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego;

5)

podmiotu zależnego z siedzibą na terytorium państwa trzeciego.

3.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa w szczególności

1)

opis możliwych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem wskazanych

w art. 81 ust. 2 przesłanek w odniesieniu do podmiotów grupy, zarówno do podmiotu

dominującego, jak i podmiotu dominującego oraz podmiotów zależnych, a także skoordynowanych

działań wobec podmiotów zależnych;

2)

analizę możliwości jednoczesnego zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji

i skorzystania z innych uprawnień organów w przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotów

grupy z siedzibą na terytorium państw członkowskich, w tym wsparcia podmiotów trzecich

w nabyciu grupy, odrębnych linii biznesowych lub rodzajów działalności prowadzonych

przez kilka podmiotów grupy lub poszczególne podmioty;

3)

opis oceny wykonalności grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, o której mowa

w art. 89, ze wskazaniem okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji;

4)

opis środków, które powinny zostać zastosowane w celu usunięcia okoliczności uniemożliwiających

lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji grupy;

5)

opis sposobu współpracy i koordynacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji

państw trzecich i ocenę ich znaczenia dla przymusowej restrukturyzacji w państwach

członkowskich, jeżeli grupa obejmuje podmioty z siedzibą w państwach trzecich;

6)

opis sposobu wydzielenia funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych niezbędnego

do przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji grupy;

7)

opis działań właściwego organu przymusowej restrukturyzacji dla grupy wynikających

z odrębnych przepisów;

8)

opis zasad finansowania przymusowej restrukturyzacji grupy, a jeżeli jest niezbędne

użycie środków funduszy przymusowej restrukturyzacji, określenie sposobu podziału

obciążeń pomiędzy funduszami przymusowej restrukturyzacji z poszczególnych państw

członkowskich lub innymi źródłami finansowania przymusowej restrukturyzacji wynikającymi

z przepisów obowiązujących w tych państwach.

4.

Sposób podziału, o którym mowa w ust. 3 pkt 8, uwzględnia

1)

udział w grupie

a)

aktywów ważonych ryzykiem podmiotów grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim,

b)

aktywów podmiotów grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim,

c)

strat powstałych w podmiotach grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim, które

przyczyniły się do spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec

grupy;

2)

udział środków z funduszy przymusowej restrukturyzacji innych państw członkowskich,

które mogą być użyte na rzecz podmiotów grupy w danym państwie członkowskim.

5.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie może zakładać

1)

uzyskania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych z wyjątkiem wykorzystania

środków funduszy przymusowej restrukturyzacji;

2)

nadzwyczajnego wsparcia płynności z banków centralnych;

3)

wsparcia płynności z banków centralnych udzielanego na warunkach odbiegających od

ogólnie przyjętych, w szczególności w zakresie terminu, oprocentowania i form zabezpieczenia.

6.

Jeżeli w opinii Funduszu w celu sfinansowania przymusowej restrukturyzacji grupy będzie

niezbędne zaangażowanie krajowych funduszy publicznych, Fundusz uzgadnia taki grupowy

plan przymusowej restrukturyzacji wyłącznie w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw instytucji finansowych.

Rada Funduszu określi szczegółowy zakres informacji, jakie powinien zawierać plan

przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając przedmiot i zakres działalności podmiotu,

w szczególności wykonywanie działalności maklerskiej, strukturę właścicielską, formę

prawną prowadzonej działalności, profil ryzyka, skalę powiązań z innymi podmiotami

rynku finansowego oraz udział w systemie ochrony instytucjonalnej.

Fundusz przekazuje podmiotowi krajowemu streszczenie istotnych elementów planu przymusowej

restrukturyzacji, o którym mowa w art. 81 ust. 1 pkt 1, a dominujący podmiot krajowy

informuje o przyjęciu grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, na piśmie, w terminie

30 dni od dnia przyjęcia planu przymusowej restrukturyzacji lub grupowego planu przymusowej

restrukturyzacji przez Zarząd Funduszu.

1.

Podmiot krajowy jest obowiązany przekazywać Funduszowi informacje niezbędne do opracowania,

aktualizacji i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji, dotyczące w

szczególności rozwiązań organizacyjnych podmiotu, podmiotów powiązanych kapitałowo

lub organizacyjnie, struktury kapitałowej, struktury zatrudnienia, rodzaju i zakresu

prowadzonej działalności, z uwzględnieniem strategii rozwoju oraz aktywów i pasywów

podmiotu, w tym informacje z rejestru instrumentów finansowych, o którym mowa w art.

88 ust. 1.

2.

Podmiot krajowy niezwłocznie informuje Fundusz o istotnej zmianie organizacyjnej,

prawnej lub wystąpieniu innego zdarzenia mającego wpływ na przyjęte w planie przymusowej

restrukturyzacji założenia i realizację tego planu.

1

Krajowy podmiot dominujący przekazuje Funduszowi informacje, o których mowa w art.

85, w tym dotyczące podmiotów zależnych, w zakresie niezbędnym do sporządzenia grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji.

2.

Fundusz przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1

1)

Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego - w zakresie informacji związanych z jego

zadaniami w zakresie sporządzania grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;

2)

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych - w zakresie

informacji dotyczących tych podmiotów;

3)

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji podmiotów, o których mowa w art. 82

ust. 2 pkt 3 i 4 - w zakresie informacji dotyczących tych podmiotów;

4)

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów - w zakresie

informacji dotyczących tych oddziałów;

5)

Komisji Nadzoru Finansowego i innym organom nadzoru - w zakresie informacji dotyczących

podmiotów, nad którymi sprawują nadzór.

3.

Fundusz przekazuje informacje o podmiotach zależnych z siedzibą na terytorium państw

trzecich wyłącznie w przypadku uzyskania zgody na przekazanie tych informacji od właściwych

organów przymusowej restrukturyzacji państw trzecich lub organów nadzoru tych państw.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres, tryb i termin przekazywania Funduszowi przez podmioty informacji

niezbędnych do opracowania, aktualizacji i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji

i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji, mając na względzie potrzebę zapewnienia

adekwatności wymaganych informacji do rozmiaru i profilu ryzyka działalności prowadzonej

przez podmiot, jego formy prawnej oraz udziału w systemie ochrony instytucjonalnej.

1.

Podmioty są obowiązane prowadzić rejestr instrumentów finansowych i przekazywać informacje

gromadzone w rejestrze Funduszowi na potrzeby opracowania i aktualizacji planów przymusowej

restrukturyzacji, grupowych planów przymusowej restrukturyzacji oraz przygotowania

przymusowej restrukturyzacji.

2.

Rejestr instrumentów finansowych zawiera także

1)

transakcje sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu;

2)

transakcje kupna instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odsprzedaży;

3)

pożyczki międzybankowe, których termin wymagalności nie przekracza 3 miesięcy;

4)

umowy ramowe instrumentów finansowych oraz instrumentów, o których mowa w pkt 1-3.

3.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Funduszu

1)

minimalne wymogi, jakie powinien spełniać rejestr instrumentów finansowych,

2)

szczegółowy zakres i strukturę danych zawartych w rejestrze oraz standard techniczny

ich przygotowania i zapisu,

3)

format i tryb przekazywania danych do Funduszu,

4)

tryb i sposób weryfikacji prawidłowości danych zawartych w rejestrze

- mając na względzie potrzebę zapewnienia Funduszowi otrzymywania danych niezbędnych

do realizacji ustawowych zadań Funduszu oraz warunki wykonywania czynności faktycznych

związanych z działalnością bankową lub maklerską, a także uwzględniając zabezpieczenie

danych przed nieuprawnionym dostępem.

1.

Fundusz, co najmniej raz w roku, dokonuje przeglądu i oceny wykonalności planów przymusowej

restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji dla grup dominujących

podmiotów krajowych, z zastrzeżeniem art. 90 ust. 1 pkt 1. Pierwszej oceny wykonalności

planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji

Fundusz dokonuje na etapie ich opracowania.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

minimalny zakres analiz dokonywanych przez Fundusz w celu oceny wykonalności planów

przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji, mając

na względzie potrzebę zapewnienia skutecznej realizacji celów przymusowej restrukturyzacji

oraz identyfikacji okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających realizację tych

działań.

1.

Rada Funduszu może, w drodze uchwały, uwzględniając ograniczony negatywny wpływ, jaki

mogłaby mieć upadłość podmiotu krajowego lub upadłość podmiotów określonego rodzaju

na sytuację finansową innych podmiotów i stabilność rynku finansowego oraz gospodarkę

1)

określić mniejszą niż określona w art. 89 ust. 1 częstotliwość przeglądów i oceny

wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji;

2)

zwolnić podmiot z obowiązku prowadzenia rejestru, o którym mowa w art. 88, o ile taki

podmiot nie jest podmiotem znaczącym lub nie został zidentyfikowany lub uznany za

globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub inną instytucję o znaczeniu systemowym,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym

i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.

2.

Dokonując oceny wpływu, jaki mogłaby mieć upadłość podmiotu krajowego na sytuację

finansową innych podmiotów rynku finansowego, stabilność rynku finansowego i stan

gospodarki, Rada Funduszu uwzględnia okoliczności określone w art. 83.

3.

Dokonując oceny, o której mowa w ust. 2, Rada Funduszu może zasięgnąć opinii Komitetu

Stabilności Finansowej.

4.

W przypadku zmiany okoliczności, o których mowa w ust. 1, Rada Funduszu może uchylić

lub zmienić uchwałę, o której mowa w ust. 1. O uchyleniu lub zmianie uchwały Fundusz

niezwłocznie informuje podmiot, którego dotyczy ta uchwała.

5.

Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o uchwałach podjętych zgodnie

z ust. 1.

1

Po istotnej zmianie organizacyjnej lub prawnej podmiotu, w szczególności po nabyciu

lub zbyciu podmiotów zależnych, zmianie struktury organizacyjnej podmiotu, zmianie

podmiotu dominującego, zmianie siedziby podmiotu dominującego oraz zmianie działalności

lub sytuacji finansowej podmiotu lub po wystąpieniu innego zdarzenia, Fundusz dokonuje

oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji i w razie potrzeby, po zasięgnięciu

opinii Komisji Nadzoru Finansowego, aktualizuje ten plan. Przepisy art. 73 ust. 3,

art. 79-81 i art. 83-85 stosuje się odpowiednio.

2

W przypadku, o którym mowa w art. 73 ust. 2, Fundusz dokonuje oceny wykonalności planu

przymusowej restrukturyzacji i w razie potrzeby aktualizuje ten plan po konsultacji

z właściwymi organami nadzoru oraz właściwym organem przymusowej restrukturyzacji

dla istotnego oddziału podmiotu krajowego.

3.

Plan przymusowej restrukturyzacji jest wykonalny, jeżeli na jego podstawie możliwa

będzie likwidacja podmiotu w ramach postępowania upadłościowego albo restrukturyzacja

tego podmiotu przez zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji oraz wykorzystanie

uprawnień Funduszu w ramach przymusowej restrukturyzacji, które w możliwie największym

stopniu ograniczą negatywne skutki przymusowej restrukturyzacji dla stabilności finansowej,

w tym stabilności finansowej innych państw oraz Unii Europejskiej, oraz zapewnią realizację

funkcji krytycznych.

4

Jeżeli w wyniku oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji zostaną stwierdzone

okoliczności uniemożliwiające lub utrudniające przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji,

Fundusz informuje o nich, w formie pisemnej, podmiot krajowy i Komisję Nadzoru Finansowego,

a w przypadku, o którym mowa w art. 73 ust. 2, także właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

państw, w których podmiot krajowy prowadzi działalność w formie istotnych oddziałów.

5.

Podmiot opracowuje plan działań w celu usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 4

i przedstawia go Funduszowi w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o

której mowa w ust. 4.

6

Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, dokonuje oceny planu,

o którym mowa w ust. 5. Przepis art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

7

Jeżeli plan, o którym mowa w ust. 5, jest w opinii Funduszu niewystarczający, Fundusz,

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określi środki niezbędne do usunięcia

okoliczności wskazanych w ust. 4. Przepis art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1

Fundusz, wspólnie z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, po zasięgnięciu

opinii Komisji Nadzoru Finansowego i organów nadzoru podmiotów zależnych oraz właściwych

organów przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału, w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji, dokonuje oceny wykonalności grupowego planu przymusowej restrukturyzacji

i w razie potrzeby aktualizuje ten plan. Przepisy art. 73 ust. 3, art. 74, art. 79,

art. 80, art. 82, art. 84 i art. 86 stosuje się odpowiednio.

2.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji jest wykonalny, jeżeli na jego podstawie

możliwa będzie likwidacja podmiotów grupy w ramach postępowania upadłościowego albo

restrukturyzacja tych podmiotów przez zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji

oraz wykorzystanie uprawnień Funduszu w ramach przymusowej restrukturyzacji, które

w jak największym stopniu ograniczy negatywne skutki tych postępowań dla stabilności

finansowej państw, na terytorium których podmioty grupy mają siedzibę, oraz Unii Europejskiej,

a także zapewniając realizację funkcji krytycznych, w szczególności przez skuteczne

wydzielenie tych funkcji.

3.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonej oceny wykonalności grupowego planu przymusowej restrukturyzacji

zostaną stwierdzone okoliczności uniemożliwiające lub utrudniające przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji grupy i przedstawione przez podmioty grupy plany ich

usunięcia będą niewystarczające, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

powiadamiają Europejski Urząd Nadzoru Bankowego oraz, po konsultacji z kolegium organów

nadzoru, o którym mowa w art. art. 141f ust. 18 ustawy - Prawo bankowe lub w art. 110j ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, i właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw członkowskich, w których

podmioty grupy prowadzą działalność za pośrednictwem istotnych oddziałów, w formie

wspólnej decyzji, uzgadniają w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji działania

niezbędne w celu ich usunięcia.

4.

Fundusz, we współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego i Europejskim Urzędem Nadzoru

Bankowego, po konsultacji z organami nadzoru podmiotów zależnych, dokonuje analizy

okoliczności wskazanych w ust. 3 oraz opracowuje informację o nich i zalecenia dotyczące

działań niezbędnych do ich usunięcia, uwzględniając wpływ tych działań na działalność

grupy.

5.

Informację, o której mowa w ust. 4, Fundusz przekazuje krajowemu podmiotowi dominującemu,

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych i właściwym

organom przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów.

6.

Krajowy podmiot dominujący może, w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania informacji,

o której mowa w ust. 5, przedstawić Funduszowi propozycję innych działań zapewniających

usunięcie okoliczności wskazanych w ust. 3 wraz z uzasadnieniem.

7.

Fundusz informuje Komisję Nadzoru Finansowego, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, a w uzasadnionych

przypadkach - właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów

podmiotów grupy - o propozycji, o której mowa w ust. 6.

8.

Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, po

konsultacji z organami nadzoru podmiotów grupy i właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji

dla istotnych oddziałów podmiotów grupy, w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji

dokonują analizy i oceny okoliczności wskazanych w ust. 3, zaleceń, o których mowa

w ust. 4, oraz propozycji, o których mowa w ust. 6, uwzględniając potencjalne skutki

tych zaleceń i propozycji w państwach członkowskich, w których podmioty grupy prowadzą

działalność.

9.

Środki niezbędne do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3 są uzgadniane w formie

wspólnej decyzji przez Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach

kolegium przymusowej restrukturyzacji, w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez

krajowy podmiot dominujący Funduszowi propozycji, o których mowa w ust. 5, albo od

upływu terminu ich przekazania. Środki te mogą w szczególności obejmować działania,

o których mowa w ust. 8.

10.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 9, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie uzgodnią środków

niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3, środki te ustala Fundusz,

z uwzględnieniem opinii pozostałych właściwych organów przymusowej restrukturyzacji

wchodzących w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji.

11.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 9, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie uzgodnią środków

niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3, a właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotu zależnego zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru

Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie dokonuje ustalenia tych środków do czasu

podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

12.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych

do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3 w sposób określony w ust. 10.

13.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,

Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych

w ust. 3 zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

1.

W przypadku, o którym mowa w art. 77 ust. 1, gdy w wyniku przeprowadzonej oceny planu

przymusowej restrukturyzacji grupy zostaną stwierdzone okoliczności uniemożliwiające

lub utrudniające przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji grupy, Fundusz współpracuje

z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji w celu uzgodnienia środków niezbędnych

do usunięcia tych okoliczności. Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli przed upływem terminu 4 miesięcy od dnia przekazania właściwemu organowi przymusowej

restrukturyzacji dla grupy propozycji działań zapewniających usunięcie okoliczności,

o których mowa w ust. 1, albo w przypadku upływu terminu na ich przekazanie, nie zostaną

uzgodnione środki niezbędne do usunięcia tych okoliczności, Fundusz dokonuje ustalenia

tych środków w zakresie odnoszącym się do krajowego podmiotu zależnego z uwzględnieniem

opinii pozostałych właściwych organów przymusowej restrukturyzacji wchodzących w skład

kolegium przymusowej restrukturyzacji. O podjętej decyzji Fundusz informuje właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy i krajowy podmiot zależny, którego decyzja

dotyczy.

3.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, nie zostaną uzgodnione środki

niezbędne do usunięcia okoliczności, o których mowa w ust. 1, a właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy lub inny właściwy organ przymusowej restrukturyzacji będący

członkiem kolegium przymusowej restrukturyzacji zwrócił się do Europejskiego Urzędu

Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie dokonuje ustalenia tych środków

do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

4.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych

do usunięcia okoliczności, o których mowa w ust. 1, w sposób określony w ust. 2.

5.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,

Fundusz postępuje zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

1.

Jeżeli plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji

zakłada restrukturyzację podmiotu z wykorzystaniem instrumentu umorzenia lub konwersji

zobowiązań, a także w celu zapewnienia możliwości dokonania umorzenia lub konwersji

instrumentów kapitałowych zgodnie z art. 70 ust. 1, Fundusz, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego, może zobowiązać podmiot do warunkowego podniesienia kapitału

zakładowego oraz usunięcia postanowień statutu lub umowy spółki ograniczających możliwość

dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub wykorzystania instrumentu

umorzenia lub konwersji zobowiązań.

2.

Fundusz może ustalić maksymalną kwotę ekspozycji wobec podmiotu nienależącego do tej

samej grupy z tytułu zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1.

1.

W zakresie zastosowania środków ustalonych zgodnie z art. 91 ust. 7, art. 92 ust.

9, 10, 12 i 13, art. 93 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 94, Fundusz, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego, wydaje zalecenia.

2.

Wydając zalecenie, Fundusz wskazuje przesłanki, dla których uznał propozycje lub plan

podmiotu za niewystarczające do usunięcia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających

przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji, i wykazuje proporcjonalność zalecanego

środka. Fundusz niezwłocznie informuje o wydanym zaleceniu Komisję Nadzoru Finansowego.

3.

W zakresie wpływu zastosowania środków ustalonych zgodnie z art. 91 ust. 7, art. 92

ust. 9, 10, 12 i 13, art. 93 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 94, na poziom ryzyka systemowego,

Fundusz może zasięgnąć opinii Komitetu Stabilności Finansowej.

4.

Zalecenia mogą dotyczyć

1)

zapewnienia rozwiązań umożliwiających ciągłe i niezakłócone działanie podmiotu, w

tym w przypadku prowadzenia przymusowej restrukturyzacji;

2)

zawarcia lub zmiany treści umów dotyczących wsparcia finansowego w ramach grupy, o

których mowa w art. 141t ustawy - Prawo bankowe oraz art. 110zr ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

3)

ograniczenia ekspozycji na ryzyko, w szczególności w zakresie, o którym mowa w art.

94 ust. 2;

4)

nałożenia dodatkowych obowiązków informacyjnych;

5)

zbycia aktywów podmiotu;

6)

ograniczenia lub zaprzestania prowadzenia określonej działalności przez podmiot;

7)

ograniczenia wprowadzania lub rozwoju nowych produktów lub linii biznesowych;

8)

zmian w strukturze organizacyjnej i prawnej w celu uproszczenia struktury lub rozdzielenia

rodzajów działalności;

9)

utworzenia dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego z siedzibą

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub unijnej dominującej finansowej spółki

holdingowej;

10)

emisji instrumentów dłużnych zamiennych na kapitał lub innych instrumentów kapitałowych

lub dłużnych podlegających umorzeniu lub konwersji;

11)

podjęcia działań innych niż określone w pkt 10 w celu osiągnięcia minimalnego poziomu

zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, w szczególności renegocjacji warunków

zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1, w celu zapewnienia skuteczności umorzenia

lub konwersji na mocy prawa właściwego dla tego zobowiązania;

12)

utrzymywania określonej struktury zobowiązań.

5.

Podmiot opracowuje plan działań uwzględniający zalecenia, i przedstawia go Funduszowi

w terminie miesiąca od dnia otrzymania zaleceń.

6.

W przypadku niewykonania przez podmiot zaleceń, Fundusz może, w drodze decyzji, nałożyć

na ten podmiot karę pieniężną w wysokości do 10% przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym

sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania - karę pieniężną

w wysokości do 10% prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej

podmiotu, nie wyższą jednak niż 100 000 000 zł.

6a

W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych przez podmiot w wyniku

niewykonania przez podmiot zaleceń, Fundusz może nałożyć na ten podmiot karę pieniężną,

o której mowa w ust. 6, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych przez ten podmiot

korzyści.

7.

Fundusz, wydając decyzję, o której mowa w ust. 6, uwzględnia

1)

wagę i okres naruszenia;

2)

stopień odpowiedzialności podmiotów;

3)

stosunek wysokości kary finansowej do skali działalności podmiotów mierzonej wielkością

przychodów, zysku lub majątku;

4)

korzyści osiągnięte przez podmiot w wyniku naruszenia;

5)

szkody wyrządzone osobom trzecim w wyniku naruszenia;

6)

poprzednie naruszenia, ich zakres i częstotliwość;

7)

skutki naruszenia dla stabilności finansowej i rynku finansowego;

8)

współpracę podmiotu z Funduszem.

8.

Fundusz informuje niezwłocznie Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o podmiotach, w

odniesieniu do których stwierdził okoliczności wskazane w art. 91 ust. 4 i art. 92

ust. 3.

9.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 6, stanowi dochód budżetu państwa.

10.

Egzekucja należności wynikających z decyzji o nałożeniu kary pieniężnej następuje

w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Rada Funduszu może zwolnić z wymogów określonych przepisami niniejszego rozdziału

podmioty krajowe powiązane z organem centralnym i całkowicie lub częściowo zwolnione

z wymogów ostrożnościowych zgodnie z art. 10 i art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013,

z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

W przypadku zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, wymogi niniejszego rozdziału stosuje

się na poziomie skonsolidowanym do organu centralnego i powiązanych z nim podmiotów

w rozumieniu art. 10 rozporządzenia nr 575/2013.

3.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć podmiotu krajowego, który jest

podmiotem znaczącym.

4.

W przypadku otrzymania powiadomienia od zarządu banku o wdrożeniu planu naprawy, zgodnie

z art. 142 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo bankowe, albo powiadomienia od Komisji Nadzoru Finansowego, o którym mowa w art. 326 ust.

1 pkt 2 lub 3, Fundusz może

1)

wystąpić do podmiotu o informacje zgodnie z art. 330 ust. 1 i 2;

2)

dokonać oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu;

3)

poszukiwać, we współpracy z podmiotem lub samodzielnie, podmiotu przejmującego.

5.

Przepisy art. 137-140 i art. 178 stosuje się odpowiednio.

6.

O podjętych działaniach, o których mowa w ust. 4 pkt 3, Fundusz informuje Komisję

Nadzoru Finansowego.

1.

Podmioty krajowe są obowiązane utrzymywać określony przez Fundusz minimalny poziom

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji. Fundusz może

określić minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub

konwersji dla podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. b-d.

2.

Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określa wysokość minimalnego

poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmiotu

objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1, jako procent od sumy wartości zobowiązań

i funduszy własnych, uwzględniając

1)

konieczność zapewnienia możliwości zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji,

w tym instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań;

2)

zakres koniecznego umorzenia lub konwersji zobowiązań niezbędny do pokrycia strat

i odbudowy funduszy własnych co najmniej do poziomu umożliwiającego spełnienie warunków

kontynuowania działalności, w tym poziomu określonego w rozporządzeniu nr 575/2013

oraz odbudowy zaufania do podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1, w przypadku

zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań, w szczególności jeżeli

w planie przymusowej restrukturyzacji zakłada się wyłączenie z umorzenia lub konwersji

zobowiązań niektórych kategorii zobowiązań;

3)

skalę i rodzaj prowadzonej działalności, sposób jej finansowania oraz profil ryzyka

podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1;

4)

znaczenie podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1, dla stabilności finansowej,

w szczególności ze względu na powiązania z innymi podmiotami systemu finansowego;

5)

wielkość środków, która zgodnie z przepisami art. 272 ust. 3-6 i 9 może być przekazana

z funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas w celu finansowania przymusowej

restrukturyzacji.

2a

W zakresie wydawania przez Komisję Nadzoru Finansowego opinii, o której mowa w ust.

2, przepis art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3.

Do kwoty zobowiązań, o których mowa w ust. 2, zalicza się zobowiązania wynikające

z instrumentów pochodnych z uwzględnieniem praw kontrahentów wynikających z klauzul

dotyczących kompensowania.

4.

Fundusz zwalnia z obowiązku utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji banki hipoteczne, które finansują się listami

zastawnymi, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki

1)

nie mogą przyjmować depozytów, zgodnie z odrębnymi przepisami;

2)

mogą być likwidowane zgodnie z właściwymi dla tych banków przepisami postępowania

upadłościowego lub z wykorzystaniem procedur odpowiadających instrumentom przejęcia

przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych;

3)

właściwe dla tych banków przepisy postępowania upadłościowego przewidują ponoszenie

strat przez wierzycieli, w tym posiadaczy listów zastawnych w sposób zgodny z celami

przymusowej restrukturyzacji.

5.

Zobowiązanie może być zaliczane do utrzymywanego minimalnego poziomu funduszy własnych

i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, jeżeli spełnia łącznie następujące

warunki

1)

instrument, z tytułu którego powstało zobowiązanie, został wyemitowany i w pełni opłacony;

2)

instrument, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie jest w posiadaniu tego podmiotu;

3)

wykonanie zobowiązania nie jest zabezpieczone przez ten podmiot;

4)

nabycie instrumentu, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie zostało sfinansowane

bezpośrednio lub pośrednio przez ten podmiot;

5)

rezydualny termin wykonania zobowiązania jest nie krótszy niż rok;

6)

nie wynika z instrumentu pochodnego;

7)

nie wynika z depozytu, który korzysta z pierwszeństwa w zaspokajaniu roszczeń w postępowaniu

upadłościowym.

6.

Jeżeli wierzycielowi przysługuje prawo żądania wykonania zobowiązania wcześniejszego

niż termin umowny, termin określony w ust. 5 pkt 5 liczy się od dnia, od którego wierzycielowi

przysługuje takie prawo.

7.

Jeżeli zobowiązanie podlega prawu państwa trzeciego, Fundusz może żądać, aby podmiot

wykazał, że decyzja Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań będzie skuteczna

na mocy tego prawa, z uwzględnieniem w szczególności warunków umowy regulującej to

zobowiązanie i międzynarodowych umów o uznawaniu przymusowej restrukturyzacji.

8.

Jeżeli podmiot nie wykaże okoliczności określonych w ust. 7, zobowiązanie nie może

być zaliczane do minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji.

9.

Fundusz może zwolnić z obowiązku utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych

i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji podmiot krajowy, który jest podmiotem

zależnym w grupie, jeżeli

1)

podmiot zależny i jego podmiot dominujący są nadzorowane na poziomie indywidualnym

przez Komisję Nadzoru Finansowego;

2)

podmiot zależny jest objęty nadzorem skonsolidowanym;

3)

podmiot najwyższego szczebla na poziomie krajowym w grupie podmiotu krajowego, jeżeli

nie jest podmiotem dominującym, utrzymuje określony przez Fundusz minimalny poziom

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym

w ujęciu krajowym;

4)

w opinii Funduszu nie istnieją istotne prawne i faktyczne przeszkody udzielenia podmiotowi

zależnemu wsparcia kapitałowego i płynnościowego przez podmiot dominujący;

5)

w opinii Komisji Nadzoru Finansowego krajowy podmiot dominujący odpowiednio nadzoruje

działalność podmiotu zależnego, a podmiot dominujący przedłoży zgodę Komisji Nadzoru

Finansowego na udzielenie gwarancji pokrycia zobowiązań podmiotu zależnego przez podmiot

dominujący albo ryzyko działania podmiotu zależnego nie jest istotne;

6)

zarządzanie ryzykiem i kontrola krajowego podmiotu dominującego uwzględnia ryzyka

podmiotu zależnego;

7)

krajowy podmiot dominujący posiada większość głosów w organach podmiotu zależnego,

także na podstawie porozumień z innymi podmiotami, lub jest uprawniony do powoływania

lub odwoływania większości członków organów zarządzających lub nadzorujących podmiotu

zależnego;

8)

Komisja Nadzoru Finansowego zwolniła podmiot zależny z utrzymywania indywidualnego

wymogu kapitałowego zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 9 pkt 5, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje zgodę

krajowemu podmiotowi dominującemu, jeżeli udzielenie gwarancji pokrycia zobowiązań

podmiotu zależnego nie pogorszy sytuacji finansowej podmiotu dominującego.

11.

Fundusz może zwolnić krajowy podmiot dominujący z obowiązku utrzymywania minimalnego

poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie

indywidualnym, jeżeli podmiot ten spełnia obowiązek utrzymywania minimalnego poziomu

tych funduszy i zobowiązań na poziomie skonsolidowanym, a Komisja Nadzoru Finansowego

zwolniła ten podmiot z utrzymywania funduszy własnych na poziomie indywidualnym zgodnie

z art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013.

12.

Fundusz może wymagać od podmiotu objętego obowiązkiem utrzymywania minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, aby część obowiązku

była spełniona przez zobowiązania wynikające z umów, których warunki przewidują redukcję

kwoty zobowiązania lub konwersję zobowiązania na prawa udziałowe lub inne pozycje

funduszy własnych na wypadek wystąpienia negatywnych zmian sytuacji finansowej, wypłacalności,

pozycji kapitałowej lub poziomu funduszy własnych, oraz zapewniają, że w przypadku

gdy

1)

Fundusz podejmie decyzję o zastosowaniu instrumentu umorzenia lub konwersji, zobowiązania

z tytułu tego instrumentu zostaną umorzone albo zamienione na prawa udziałowe lub

inne pozycje funduszy własnych, w niezbędnym zakresie, przed umorzeniem lub konwersją

innych zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, o których mowa w art. 206;

2)

wszczęte zostanie postępowanie upadłościowe wobec podmiotu, zaspokojenie roszczeń

z tytułu tego instrumentu nastąpi po zaspokojeniu roszczeń wynikających z zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji, o których mowa w art. 206.

13

Fundusz dokonuje oceny minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji w ramach akceptacji i przeglądu planów przymusowej restrukturyzacji

i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji oraz, w razie potrzeby, po zasięgnięciu

opinii Komisji Nadzoru Finansowego, aktualizuje wysokość minimalnego poziomu funduszy

własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji. Przepis art. 73 ust.

3 stosuje się odpowiednio.

14.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określić wysokość

minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji

dla innego niż podmiot krajowy podmiotu podlegającego nadzorowi skonsolidowanemu sprawowanemu

przez Komisję Nadzoru Finansowego.

15.

Fundusz, w porozumieniu z Komisją Nadzoru Finansowego, informuje Europejski Urząd

Nadzoru Bankowego o określonym dla poszczególnych podmiotów krajowych minimalnym poziomie

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, w tym o zezwoleniu,

o którym mowa w ust. 12.

1.

Niezależnie od obowiązku wskazanego w art. 97 ust. 1, krajowe podmioty dominujące

są obowiązane utrzymywać minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym.

2.

Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, po

zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określają minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym,

w formie wspólnej decyzji, uwzględniając kryteria określone w art. 97 ust. 2 oraz

sposób, w jaki zgodnie z grupowym planem przymusowej restrukturyzacji będzie prowadzona

przymusowa restrukturyzacja wobec podmiotów zależnych z siedzibą w państwie trzecim.

Przepisy art. 97 ust. 12 stosuje się odpowiednio.

3.

Jeżeli w terminie 4 miesięcy Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

dla podmiotów zależnych nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym, Fundusz określa

minimalny poziom tych funduszy i zobowiązań, z uwzględnieniem oceny podmiotów zależnych

dokonanej przez właściwe organy.

4.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotów zależnych nie określą minimalnego poziomu funduszy

własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym,

a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego zwrócił się do

Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie określa minimalnego

poziomu tych funduszy i zobowiązań do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd

Nadzoru Bankowego.

5.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w ciągu miesiąca od

dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz określa minimalny poziom tych funduszy

i zobowiązań na poziomie skonsolidowanym w sposób określony w ust. 3.

6.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,

Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu

lub konwersji na poziomie skonsolidowanym zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru

Bankowego.

1.

Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji określają minimalny poziom

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmiotów

zależnych od unijnych instytucji dominujących, w tym podmiotu krajowego, na poziomie

indywidualnym, w formie wspólnej decyzji, uwzględniając kryteria określone w art.

97 ust. 2, w szczególności skalę działalności, model biznesowy, profil ryzyka i poziom

funduszy własnych podmiotów zależnych oraz minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji określony na poziomie skonsolidowanym.

2.

Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji informują unijną instytucję

dominującą i podmioty zależne o określonym dla podmiotów zależnych minimalnym poziomie

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji.

3.

Jeżeli w terminie 4 miesięcy Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu

lub konwersji dla podmiotów zależnych od unijnej instytucji dominującej na poziomie

indywidualnym, Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego,

uwzględniając opinię właściwego organu przymusowej restrukturyzacji dla grupy.

4.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji dla podmiotów zależnych od unijnej instytucji dominującej

na poziomie indywidualnym a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy

zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz

nie określa minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu

lub konwersji dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego na

poziomie indywidualnym do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

5.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Zarząd Funduszu określa, w drodze uchwały,

minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji

dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego.

6.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,

Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu

lub konwersji dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego na

poziomie indywidualnym zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

7.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji dla podmiotów zależnych od krajowego podmiotu dominującego

na poziomie indywidualnym, Fundusz może zwrócić się do Europejskiego Urzędu Nadzoru

Bankowego o wiążącą mediację.

Przymusową restrukturyzację prowadzi Fundusz.

1.

Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Fundusz o

1)

zagrożeniu podmiotu upadłością;

2)

braku przesłanek wskazujących, że możliwe do podjęcia działania nadzorcze lub działania

tego podmiotu pozwolą we właściwym czasie usunąć to zagrożenie.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Fundusz o

1)

zaprzestaniu spełniania przez oddział banku zagranicznego warunków prowadzenia działalności

albo zagrożeniu zaprzestania spełniania przez oddział banku zagranicznego warunków

prowadzenia działalności oraz o braku przesłanek wskazujących, że możliwe działania

nadzorcze lub działania tego podmiotu pozwolą we właściwym czasie usunąć to zagrożenie

lub spełnić te warunki;

2)

zaprzestaniu przez oddział banku zagranicznego regulowania zobowiązań lub takim zagrożeniu;

3)

wszczęciu przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego przymusowej

restrukturyzacji lub podobnego postępowania, lub zamiarze wszczęcia takiego postępowania

wobec banku zagranicznego.

3.

Podmiot uznaje się za zagrożony upadłością w przypadku wystąpienia co najmniej jednej

z następujących okoliczności

1)

występują przesłanki uznania, że nie będzie on spełniał warunków prowadzenia działalności

w stopniu uzasadniającym uchylenie albo cofnięcie zezwolenia na utworzenie banku albo

prowadzenie działalności maklerskiej przez firmę inwestycyjną;

2)

aktywa podmiotu nie wystarczają na zaspokojenie jego zobowiązań albo występują przesłanki

uznania, że aktywa podmiotu nie wystarczą na zaspokojenie jego zobowiązań;

3)

podmiot nie reguluje swoich wymagalnych zobowiązań albo występują przesłanki uznania,

że nie będzie ich regulował;

4)

kontynuacja działalności podmiotu wymaga zaangażowania nadzwyczajnych środków publicznych.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny spełnienia warunków określonych w ust.

1 na podstawie

1)

wyników badania i oceny nadzorczej;

2)

wyników realizacji planu naprawy, zastosowania środków nadzoru, w tym środków wczesnej

interwencji;

3)

wyników badania jakości aktywów;

4)

zawiadomień zarządu podmiotu;

5)

innych informacji uzyskanych w trybie nadzoru.

5.

Komisja Nadzoru Finansowego, dokonując oceny spełnienia warunków określonych w ust.

1, uwzględnia w szczególności

1)

naruszenie lub niebezpieczeństwo naruszenia przez podmiot wymogów w zakresie funduszy

własnych, płynności i dźwigni finansowej;

2)

ocenę podmiotu w wyniku badania i oceny nadzorczej wskazującą na niekorzystną sytuację

finansową podmiotu;

3)

stratę lub niebezpieczeństwo straty naruszającej w istotnym stopniu fundusze własne;

4)

naruszenie określonego przez Fundusz minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji;

5)

prowadzenie przez podmiot działalności z naruszeniem prawa lub statutu, które może

prowadzić do niewypłacalności lub utraty płynności przez podmiot;

6)

brak realizacji zaleceń Komisji Nadzoru Finansowego.

6.

Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje informację, o której mowa w ust. 1, także

1)

Narodowemu Bankowi Polskiemu;

2)

ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych;

3)

organom nadzoru właściwym dla oddziałów podmiotu zagrożonego upadłością oraz podmiotu

dominującego;

4)

organom nadzoru sprawującym nadzór skonsolidowany, w przypadku gdy podmiot zagrożony

upadłością lub jego podmiot dominujący podlega nadzorowi skonsolidowanemu;

5)

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla oddziałów podmiotu zagrożonego

upadłością oraz właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla grupy, w przypadku

gdy podmiot krajowy jest podmiotem zależnym;

6)

organowi zarządzającemu uznanym systemem gwarancji depozytów w państwie, na którego

terytorium ma siedzibę podmiot dominujący;

7)

podmiotom zarządzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwie, na którego

terytorium ma siedzibę podmiot dominujący, w przypadku gdy funduszem nie zarządza

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy;

8)

Przewodniczącemu Komitetu Stabilności Finansowej;

9)

Europejskiej Radzie Ryzyka Systemowego.

7.

W przypadku gdy łącznie są spełnione następujące warunki

1)

podmiot krajowy jest zagrożony upadłością,

2)

brak jest przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania podmiotu

krajowego pozwolą we właściwym czasie usunąć zagrożenie upadłością,

3)

działania wobec podmiotu krajowego konieczne są w interesie publicznym

- Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec podmiotu krajowego przymusowej restrukturyzacji

albo decyzję o umorzeniu lub konwersji instrumentów kapitałowych.

8.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub 3, jeżeli działania wobec oddziału podmiotu

mającego siedzibę na terytorium państwa trzeciego lub banku zagranicznego konieczne

są w interesie publicznym, Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec tego oddziału

przymusowej restrukturyzacji.

9.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jeżeli wobec podmiotu mającego siedzibę

na terytorium państwa trzeciego lub banku zagranicznego nie wszczęto przymusowej restrukturyzacji

lub postępowania upadłościowego, lub postępowania takie nie będą wszczęte, a działania

wobec oddziału tego podmiotu lub banku zagranicznego konieczne są w interesie publicznym,

Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec tego oddziału banku zagranicznego przymusowej

restrukturyzacji.

10.

Działania są podejmowane w interesie publicznym, jeżeli są konieczne dla zapewnienia

realizacji co najmniej jednego z celów przymusowej restrukturyzacji określonych w

art. 66, a osiągnięcie tych celów w takim samym stopniu nie jest możliwe w ramach

sprawowanego nadzoru lub postępowania upadłościowego.

11

Fundusz, przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 7, zasięga opinii Komisji Nadzoru

Finansowego w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2. Komisja

Nadzoru Finansowego przekazuje opinię w terminie 5 dni roboczych. W przypadku gdy

w ocenie Funduszu nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w ust. 7, 8 lub

9, Fundusz informuje o tym Komisję Nadzoru Finansowego.

12

Decyzje, o których mowa w ust. 7-9, zawierają oszacowanie, o którym mowa w art. 137

ust. 1. Fundusz może określić w decyzji zakres i warunki zastosowania instrumentów

przymusowej restrukturyzacji, powołać administratora lub wydać decyzję o likwidacji

podmiotu rezydualnego, o której mowa w art. 230 ust. 1.

13.

Nie uznaje się za zaangażowanie nadzwyczajnych środków publicznych, o którym mowa

w ust. 3 pkt 4, udzielenia na podstawie odrębnych przepisów pomocy wypłacalnemu podmiotowi

w celu przeciwdziałania poważnym zakłóceniom w gospodarce i utrzymania stabilności

finansowej w formie

1)

gwarancji Skarbu Państwa w celu zabezpieczenia wsparcia płynności, udostępnianego

przez Narodowy Bank Polski,

2)

gwarancji Skarbu Państwa spłaty zobowiązań z tytułu nowo emitowanych instrumentów

dłużnych,

3)

rekapitalizacji na warunkach nieodbiegających od przeciętnych warunków rynkowych w

przypadku, gdy jest ona konieczna do pokrycia niedoborów kapitału oszacowanych w wyniku

testów warunków skrajnych lub przeglądu jakości aktywów przeprowadzonych przez Komisję

Nadzoru Finansowego, Europejski Bank Centralny lub Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

- o ile jest proporcjonalne do skali zagrożeń, ma charakter zapobiegawczy i czasowy,

a także nie może służyć pokryciu strat, które podmiot poniósł lub poniesie w bliskiej

przyszłości.

1.

Fundusz może podjąć decyzję

1)

o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec instytucji finansowej, o której mowa

w art. 64 pkt 2 lit. b, w przypadku gdy przesłanki wskazane w art. 101 ust. 7 są spełnione

zarówno dla tej instytucji, jak i podmiotu dominującego;

2)

o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt

2 lit. c i d, w przypadku gdy przesłanki wskazane w art. 101 ust. 7 są spełnione zarówno

w odniesieniu do tych podmiotów, jak i wobec co najmniej jednego podmiotu zależnego

będącego instytucją lub bankiem, a jeżeli podmiot zależny ma siedzibę na terytorium

państwa trzeciego - w przypadku gdy właściwy organ państwa trzeciego uznał, że zostały

spełnione przesłanki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji określone we właściwych

przepisach tego państwa.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 101 ust. 12 stosuje się.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli podmiot krajowy jest podmiotem zależnym

finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej kontrolowanym pośrednio lub

bezpośrednio przez pośrednią finansową spółkę holdingową, Fundusz podejmuje decyzję

w odniesieniu do tej pośredniej finansowej spółki holdingowej.

4.

Jeżeli w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. c i d, nie są

spełnione przesłanki wskazane w art. 101 ust. 7, Fundusz może podjąć decyzję w odniesieniu

do tego podmiotu, jeżeli przesłanki te są spełnione wobec co najmniej jednego podmiotu

zależnego będącego instytucją lub bankiem, a ze względu na prawa majątkowe i zobowiązania

takiego podmiotu jego upadłość stanowiłaby zagrożenie dla innych instytucji, banków

lub dla całej grupy lub przymusowa restrukturyzacja podmiotu, o którym mowa w art.

64 pkt 2 lit. c i d, jest konieczna dla przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego

będącego instytucją lub całej grupy. Przepisy art. 101 ust. 12 stosuje się.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 4, Fundusz i właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji podmiotu zależnego będącego instytucją mogą uzgodnić, że na potrzeby

badania spełnienia przesłanek wskazanych w art. 101 ust. 7 nie uwzględnia się przeniesienia

kapitału i strat między podmiotami grupy, w tym umorzenia lub konwersji zobowiązań.

1.

Fundusz doręcza podmiotowi decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust.

1 i 4.

2.

Stroną postępowania w sprawie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji jest podmiot,

o którym mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4.

3.

Uzasadnienie decyzji, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, Fundusz

sporządza w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia podmiotowi w restrukturyzacji.

4.

Uzasadnienie decyzji doręcza się podmiotowi w restrukturyzacji także w formie elektronicznej.

5.

Od decyzji rada nadzorcza podmiotu w restrukturyzacji może wnieść skargę do sądu administracyjnego,

w terminie 7 dni od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji temu podmiotowi. Uprawnionym

do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również każdy, kogo interes prawny

został naruszony decyzją.

6.

Fundusz niezwłocznie zawiadamia o wydaniu decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 4

pkt 1, 2, 4-14, 17-20 i 22-26 podmioty wymienione w art. 101 ust. 6 oraz

1)

Komisję Europejską;

2)

Europejski Bank Centralny;

3)

odpowiednio Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Europejski Urząd

Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych lub Europejski Urząd Nadzoru

Bankowego;

4)

jeżeli zagrożony podmiot jest instytucją, o której mowa w art. 1 pkt 5 lit. c, d i

h-j ustawy o ostateczności rozrachunku - operatorów systemów płatności lub systemów

rozrachunku, których uczestnikiem jest ten podmiot, oraz Krajowy Depozyt Papierów

Wartościowych Spółkę Akcyjną;

5)

Komisję Nadzoru Finansowego.

7.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, załącza się odpis decyzji będącej przedmiotem

zawiadomienia. W zawiadomieniu wskazuje się dzień, z którym decyzja staje się wykonalna.

1.

W przypadku określonym w art. 103 ust. 5 skargę wnosi się za pośrednictwem Funduszu.

Fundusz przekazuje skargę do właściwego sądu administracyjnego wraz z kompletną i

uporządkowaną dokumentacją sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie 14 dni od

dnia jej otrzymania.

2.

Sąd administracyjny rozpoznaje skargę w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania wraz

z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

3.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną w terminie 2 miesięcy od

dnia jej otrzymania.

4.

Do terminów określonych w ust. 2 i 3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od sądu.

1.

Sąd wydaje orzeczenie, biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny istniejący w dniu

wydania decyzji.

2.

W przypadkach określonych w art. 145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

sąd, uwzględniając skargę na decyzję, stwierdza jej wydanie z naruszeniem prawa.

3.

Prawomocny wyrok sądu administracyjnego stwierdzający wydanie przez Fundusz decyzji

z naruszeniem prawa nie wpływa na ważność czynności prawnych dokonanych na jej podstawie

i nie stanowi przeszkody do prowadzenia przez Fundusz działań na jej podstawie, w

przypadku gdyby wstrzymanie tych działań stwarzało zagrożenie dla wartości przedsiębiorstwa

podmiotu, ciągłości wykonywania zobowiązań, których ochrona jest celem przymusowej

restrukturyzacji, stabilności finansowej lub nabytych w dobrej wierze praw osób trzecich,

w szczególności osób, które nabyły prawa majątkowe lub przejęły zobowiązania w wyniku

decyzji Funduszu o zastosowaniu instrumentów przymusowej restrukturyzacji.

4.

Odpowiedzialność odszkodowawcza za wydanie przez Fundusz decyzji z naruszeniem prawa

jest ograniczona do wysokości poniesionej straty.

5.

Odszkodowanie ogranicza się do świadczenia pieniężnego.

1.

W sprawach określonych w niniejszym rozdziale dokumentacja sprawy może być tworzona

i przetwarzana z wykorzystaniem technik informatycznych.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się także do doręczeń i zawiadomień oraz przekazywania dokumentów

i informacji. W takim wypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych.

Przepisy art. 103-106 stosuje się odpowiednio do decyzji w sprawach, o których mowa

w art. 11 ust. 4 pkt 4-15, 17-20 i 22-26.

Jeżeli w ocenie Narodowego Banku Polskiego lub ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych sytuacja ekonomiczna podmiotu krajowego może negatywnie wpłynąć na

1)

realizację funkcji krytycznych,

2)

stabilność finansową, w szczególności zaufanie do sektora finansowego i dyscyplinę

rynkową,

3)

ochronę interesów deponentów,

4)

ochronę funduszy lub aktywów klientów powierzonych podmiotowi

- podmioty te informują o tym Fundusz i Komisję Nadzoru Finansowego.

1.

Fundusz niezwłocznie ogłasza na swojej stronie internetowej

1)

decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz wydane w przymusowej restrukturyzacji

decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt 2, 4-8, 11, 12 i 17-26, lub informację

o przyczynach i skutkach wydania tych decyzji, w szczególności dla klientów indywidualnych;

2)

decyzje, o których mowa w art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1 i 2 oraz art. 144 ust.

1, wraz z informacją o warunkach zawieszenia regulowania zobowiązań, zawieszenia prawa

do realizacji zabezpieczeń i zawieszenia prawa do wypowiedzenia.

2.

Fundusz przekazuje niezwłocznie, w postaci papierowej lub elektronicznej, decyzje

i informacje, o których mowa w ust. 1, Komisji Nadzoru Finansowego, Europejskiemu

Urzędowi Nadzoru Bankowego i podmiotowi w restrukturyzacji, w celu ich publikacji

na stronach internetowych tych podmiotów.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, mogą być ogłoszone bez uzasadnienia.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego i podmiot w restrukturyzacji ogłaszają decyzje i informacje,

o których mowa w ust. 1, na swoich stronach internetowych, niezwłocznie po ich otrzymaniu

od Funduszu.

5.

Jeżeli prawa udziałowe lub instrumenty dłużne wyemitowane przez podmiot w restrukturyzacji

zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów

finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 512 i 685), zwanej dalej „ustawą o ofercie publicznej”, lub wprowadzone do alternatywnego systemu

obrotu, decyzje i informacje, o których mowa w ust. 1, są ogłaszane niezwłocznie także

w sposób określony w przepisach o ujawnianiu informacji dotyczących emitentów, których

papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym lub w przepisach

regulaminu alternatywnego systemu obrotu.

6.

Jeżeli prawa udziałowe lub instrumenty dłużne nie zostały dopuszczone do obrotu na

rynku regulowanym, Fundusz przekazuje odpisy decyzji, o których mowa w ust. 1, akcjonariuszom,

udziałowcom, członkom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji ujętym w rejestrach

podmiotu w restrukturyzacji, do których Fundusz ma dostęp.

1.

W przymusowej restrukturyzacji Fundusz może stosować instrumenty przymusowej restrukturyzacji,

którymi są

1)

przejęcie przedsiębiorstwa;

2)

instytucja pomostowa;

3)

umorzenie lub konwersja zobowiązań;

4)

wydzielenie praw majątkowych.

2.

Wydzielenie praw majątkowych może być zastosowane tylko łącznie z innym instrumentem

przymusowej restrukturyzacji.

3.

Fundusz dokonuje wyboru instrumentów przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając w

szczególności

1)

potrzebę osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji;

2)

okoliczności faktyczne sprawy;

3)

zasady pokrywania strat podmiotu w restrukturyzacji w pierwszej kolejności przez właścicieli

praw udziałowych;

4)

zasady ponoszenia skutków strat przez wierzycieli zgodnie z kolejnością zaspokajania

roszczeń określone w ustawie oraz w ustawie - Prawo upadłościowe;

5)

obowiązek ochrony środków gwarantowanych oraz środków objętych ochroną systemu rekompensat;

6)

zasady ochrony praw właścicieli i wierzycieli określone w rozdziale 19;

7)

oczekiwane skutki zastosowania instrumentów dla innych podmiotów grupy i stabilności

finansowej w ich państwach macierzystych, w przypadku gdy przymusowa restrukturyzacja

prowadzona jest wobec podmiotu w restrukturyzacji będącego członkiem grupy.

4

W przypadku zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji wobec

1)

kasy - przepisów art. 10 i art. 11 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych nie stosuje się;

2)

banków spółdzielczych - przepisów art. 16 i art. 17 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1285) nie stosuje się.

5

W przypadku gdy nabywcą lub podmiotem przejmującym w ramach przymusowej restrukturyzacji

jest bank spółdzielczy, przepisy art. 5 ust. 3 i 4 ustawy o funkcjonowaniu banków

spółdzielczych stosuje się odpowiednio.

6

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych przed lub równocześnie

z zastosowaniem instrumentów przymusowej restrukturyzacji, jeżeli w wyniku zastosowania

instrumentów przymusowej restrukturyzacji wierzyciele ponieśliby straty lub ich zobowiązania

podlegałyby konwersji.

Przymusowa restrukturyzacja zostaje wszczęta z dniem doręczenia podmiotowi decyzji

Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4.

1.

W ramach przymusowej restrukturyzacji Fundusz może ze środków funduszy przymusowej

restrukturyzacji

1)

udzielać pożyczek lub gwarancji podmiotowi w restrukturyzacji, jego podmiotom zależnym,

instytucji pomostowej, podmiotowi zarządzającemu aktywami oraz podmiotowi przejmującemu;

2)

nabywać prawa majątkowe podmiotu w restrukturyzacji.

2.

Fundusz może udzielać, na warunkach rynkowych, pożyczek lub gwarancji, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, jeżeli

1)

środki z nich uzyskane są niezbędne do utrzymania płynności lub wypłacalności podmiotu

w restrukturyzacji, jego podmiotów zależnych, instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego

aktywami lub

2)

są związane z zastosowaniem instrumentów przymusowej restrukturyzacji, w szczególności

służą wsparciu procesu przejęcia praw udziałowych, przedsiębiorstwa, wybranych praw

majątkowych lub zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji.

3

Fundusz może udzielić wsparcia z funduszy przymusowej restrukturyzacji w celu zastosowania

instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa lub przeniesienia, o którym mowa w art. 188

ust. 1, polegającego na

1)

udzieleniu gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat wynikających z ryzyka

związanego z wszystkimi lub wybranymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami podmiotu

w restrukturyzacji;

2)

udzieleniu dotacji w celu pokrycia różnicy między wartością zobowiązań i wartością

praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji, określonych na podstawie oszacowania,

o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, w części niepokrytej środkami, o których mowa

w art. 179 lub art. 188 ust. 5.

4.

Fundusz, udzielając gwarancji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, może zastrzec sobie prawo

udziału w przychodach z praw majątkowych i zobowiązań objętych gwarancją.

5.

Pokrycie strat w wyniku realizacji gwarancji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, stanowi

koszt przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 235 pkt 5.

6.

W celu zabezpieczenia wierzytelności wynikającej z udzielonych pożyczek i gwarancji,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, Fundusz wymaga ustanowienia zabezpieczenia.

1.

Z chwilą wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

1)

na Fundusz przechodzi prawo podejmowania uchwał i decyzji w sprawach zastrzeżonych

w ustawie i statucie albo umowie spółki do właściwości organów podmiotu w restrukturyzacji;

2)

kompetencje rady nadzorczej zostają zawieszone, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 5 i

art. 216 ust. 7;

3)

zarząd ulega rozwiązaniu, a mandaty jego członków wygasają;

4)

udzielone wcześniej prokury i pełnomocnictwa wygasają;

5)

zarząd komisaryczny ulega rozwiązaniu;

6)

wygasają decyzje o

a)

powołaniu likwidatora,

b)

ustanowieniu zarządcy komisarycznego kasy,

c)

ustanowieniu kuratora kasy na podstawie art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych,

d)

ustanowieniu kuratora na podstawie art. 144 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe,

e)

ustanowieniu kuratora domu maklerskiego zgodnie z art. 110zza ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

7)

kompetencje pozostałych organów podmiotu w restrukturyzacji zostają zawieszone, z

zastrzeżeniem art. 216 ust. 6;

8

wygasają prawa osób wchodzących w skład organów podmiotu w restrukturyzacji do odpraw

pieniężnych oraz do wynagrodzenia za okres od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

z tytułu umów o pracę oraz umów o charakterze cywilnoprawnym, a także wygasają prawa

tych osób do wypłaty zmiennych składników wynagrodzeń i innych świadczeń o podobnym

charakterze oraz do odszkodowań z tytułu umów o zakazie konkurencji po wygaśnięciu

mandatu lub ustaniu stosunku pracy;

9

wygasają prawa osób zajmujących stanowiska kierownicze w podmiocie w restrukturyzacji

do wypłaty zmiennych składników wynagrodzeń oraz do odszkodowań z tytułu umów o zakazie

konkurencji po ustaniu stosunku pracy;

10

w przypadku gdy zawarta została odrębna umowa o zakazie konkurencji, zgodnie z którą

a)

pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też

świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego

taką działalność lub

b)

pracownik mający dostęp do szczególnie ważnych informacji zobowiązał się do ich nieujawniania

po ustaniu stosunku pracy

- stosunek prawny ulega zakończeniu, umowa o zakazie konkurencji wygasa, a wypłacone

odszkodowania podlegają zwrotowi w odpowiedniej części w stosunku do pozostałego umownego

okresu konieczności powstrzymania się od działalności konkurencyjnej, świadczenia

pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego

taką działalność lub pozostałego umownego okresu zobowiązania się do nieujawniania

szczególnie ważnych informacji.

2.

Organizację i sposób działania podmiotu w restrukturyzacji określa decyzja Funduszu,

o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4.

3.

Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje wygaśnięcia pełnomocnictw udzielonych

przez podmiot w restrukturyzacji w związku z jego uczestnictwem w systemie płatności

lub w systemie rozrachunku, upoważniających do

1)

wprowadzania zleceń rozrachunku do systemu płatności lub do systemu rozrachunku lub

do podejmowania działań prowadzących do wykonania zobowiązań powstałych w związku

z wprowadzeniem zlecenia rozrachunku do takiego systemu;

2)

zamknięcia kontraktów instrumentów pochodnych i ustalenia wartości netto zobowiązań

z takich instrumentów, w przypadku, o którym mowa w art. 207 ust. 2 i 3, w tym podejmowania

działań określonych w procedurach, o których mowa w art. 48 ust. 1 rozporządzenia

nr 648/2012;

3)

podejmowania działań określonych w procedurach na wypadek niewykonania zobowiązania,

jeżeli następuje to z powodów innych niż wszczęcie przymusowej restrukturyzacji lub

podejmowanie decyzji przez Fundusz w ramach tego postępowania, w szczególności nie

są wypełniane istotne zobowiązania podmiotów w restrukturyzacji, w tym zobowiązania

do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia.

4.

Pełnomocnictwa wygasają wraz z zakończeniem działań, o których mowa w ust. 3.

5.

Do wprowadzania zleceń, o których mowa w ust. 3 pkt 1

1)

przepisy art. 80 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe stosuje się;

2)

przepisy art. 136 i art. 137 ustawy - Prawo upadłościowe oraz art. 6a ustawy o ostateczności

rozrachunku stosuje się odpowiednio.

1.

Fundusz może wykonywać uprawnienia, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1, przez

administratora, o którym mowa w art. 153 ust. 1, lub pełnomocników.

2.

Wynagrodzenie administratora i pełnomocników ustala Fundusz.

3.

Koszty działalności administratora obciążają podmiot w restrukturyzacji, z zastrzeżeniem

art. 153 ust. 10.

4.

Administrator otrzymuje w razie potrzeby urlop bezpłatny na czas pełnienia funkcji.

5.

Okres urlopu bezpłatnego zalicza się do okresów pracy, od których zależy nabycie uprawnień

pracowniczych.

6.

Powołanie administratora podlega zgłoszeniu do Krajowego Rejestru Sądowego.

1.

Czynności prawne dokonane z naruszeniem art. 113 są nieważne.

2.

Zwrot świadczenia spełnionego na podstawie czynności prawnej, o której mowa w ust.

1, na rzecz podmiotu w restrukturyzacji, przysługuje, jeżeli czynność prawna została

podjęta po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, a przed podaniem informacji o decyzji

Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, do publicznej wiadomości,

chyba że strona tej czynności wiedziała o wszczęciu tego postępowania.

Fundusz niezwłocznie powiadamia sąd rejestrowy o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.

Fundusz sporządza bilans otwarcia przymusowej restrukturyzacji na dzień podjęcia decyzji,

o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, na podstawie oszacowania,

o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3.

1.

Osoby, które pełniły funkcję członka zarządu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt

3, zarządcy komisarycznego kasy lub sprawowały zarząd komisaryczny, o którym mowa

w art. 113 ust. 1 pkt 5, są obowiązane niezwłocznie wskazać i wydać Funduszowi cały

majątek podmiotu w restrukturyzacji będący w ich dyspozycji, w terminie nieprzekraczającym

3 dni od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, a także wydać posiadane dokumenty

dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe,

inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Wykonanie tego obowiązku

osoby te potwierdzają w formie oświadczenia na piśmie, które składają Funduszowi.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do członków rady nadzorczej, o której mowa

w art. 113 ust. 1 pkt 2.

Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje ograniczenia prawa konsumenta

do odstąpienia od umowy zawartej na podstawie odrębnych przepisów.

Na wniosek Funduszu podmioty prowadzące repozytoria transakcji udostępniają posiadane

informacje niezbędne do przygotowania planów przymusowej restrukturyzacji, grupowych

planów przymusowej restrukturyzacji, umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych

lub prowadzenia przymusowej restrukturyzacji.

W przymusowej restrukturyzacji

1)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących spółkami prawa handlowego

nie stosuje się

a)

przepisów art. 401 § 1-4 i § 6, art. 402

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1577, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem spółek handlowych”,

b)

do zwołania zgromadzenia wspólników lub walnego zgromadzenia podmiotu w restrukturyzacji

- terminów, o których mowa w art. 238 § 1 i w art. 402 § 1 i 3 Kodeksu spółek handlowych,

c)

przepisów ustawy z dnia 25 kwietnia 2008 r. o uczestnictwie pracowników w spółce powstałej w

wyniku transgranicznego połączenia się spółek

(Dz. U. poz. 525 oraz z 2018 r. poz. 1608);

2)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami nie stosuje się przepisów

art. 124, art. 124a i art. 124c ustawy - Prawo bankowe;

3)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących spółdzielniami nie stosuje

się przepisów art. 32, art. 36 § 8, art. 39 § 2-5, art. 40, art. 41 § 1, art. 42 § 3-7 oraz przepisów

tytułu I działów VIII, IX i XI ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze;

4)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami spółdzielczymi nie

stosuje się przepisów art. 5a i art. 23 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych;

5)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących kasami nie stosuje się przepisów

art. 74a i art. 74b ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych;

6

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami zrzeszającymi nie

stosuje się

a)

wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

dotyczących tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania

kapitału założycielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej

w art. 32 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub dwukrotność tej kwoty w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie

do świadczenia usług na rzecz zrzeszonych banków,

b)

wymogu posiadania lub nabycia przez zrzeszone banki spółdzielcze co najmniej jednej

akcji banku zrzeszającego, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o funkcjonowaniu

banków spółdzielczych,

c)

przepisów art. 21 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.

1.

Przymusowa restrukturyzacja zostaje zakończona

1)

z dniem wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3 - z dniem, o którym mowa w art.

176 ust. 1;

3

z dniem zakończenia likwidacji podmiotu rezydualnego, o której mowa w art. 230 ust.

4 lub 5, albo

4)

z dniem udzielenia zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1 ustawy - Prawo bankowe.

2.

Zakończenie przymusowej restrukturyzacji nie może nastąpić wcześniej niż

1)

likwidacja instytucji pomostowej, a w przypadku, o którym mowa w

a)

art. 196 ust. 2 - z dniem ograniczenia działalności instytucji pomostowej,

b)

art. 200 - z dniem wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości instytucji

pomostowej;

2)

zbycie akcji lub udziałów instytucji pomostowej zgodnie z art. 181 ust. 3;

3)

zbycie lub zrealizowanie wydzielonych zgodnie z art. 225 z podmiotu w restrukturyzacji

praw majątkowych.

Jeżeli w wyniku zastosowania wobec podmiotu w restrukturyzacji instrumentu przejęcia

przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych następuje

przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, o którym mowa w art. 23, przejmujący, instytucja pomostowa lub podmiot zarządzający aktywami nie odpowiadają

za zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji wynikające ze stosunku pracy powstałe

przed przejściem tego zakładu pracy lub jego części. Za zobowiązania wynikające ze

stosunku pracy powstałe przed przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę

odpowiada dotychczasowy pracodawca. Przepisu art. 23 nie stosuje się.

1.

Dotychczasowy i nowy pracodawca przekazują informację, o której mowa w art. 23, niezwłocznie, jednak w terminie nie krótszym niż 2 dni przed przewidywanym terminem

przejścia zakładu pracy lub jego części, o którym mowa w art. 123, na innego pracodawcę,

w sposób umożliwiający zapoznanie się pracowników z tą informacją. Przekazanie informacji

uznaje się za skuteczne, w przypadku gdy informacja została umieszczona w ogólnodostępnym

miejscu świadczenia pracy pracowników, wysłana na służbową pocztę elektroniczną lub

przekazana przez inny kanał komunikacji ogólnodostępny dla pracowników lub w inny

sposób uzgodniony uprzednio z pracownikiem.

2.

Dotychczasowy i nowy pracodawca przekazują informację, o której mowa w art. 26

(Dz. U. z 2019 r. poz. 263), niezwłocznie, jednak w terminie nie krótszym niż 2 dni przed przewidywanym terminem

przejścia zakładu pracy lub jego części, o którym mowa w art. 123, na innego pracodawcę,

w sposób umożliwiający zapoznanie się zakładowej lub międzyzakładowej organizacji

związkowej z tą informacją. Przekazanie informacji uznaje się za skuteczne w przypadku,

gdy informacja ta została wysłana na adres poczty elektronicznej przewodniczącego

organizacji związkowej lub została przekazana przez inny dostępny dla organizacji

związkowej kanał komunikacji. Niezależnie od poinformowania organizacji związkowej

informacja przekazana zostanie pracownikom w sposób określony w ust. 1, przy czym

przekazanie informacji pracownikom pozostanie bez wpływu na bieg terminu, o którym

mowa w zdaniu pierwszym.

3.

W przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji przepis art. 41 stosuje się odpowiednio do podmiotu w restrukturyzacji.

Fundusz, stosując instrumenty przymusowej restrukturyzacji i wykonując uprawnienia,

o których mowa w art. 113 ust. 1

1)

uwzględnia wynikające z odrębnych przepisów uprawnienia pracowników do udziału w organach

zarządzających lub nadzorczych podmiotu w restrukturyzacji;

2)

w razie potrzeby informuje o podejmowanych działaniach pracowników podmiotu w restrukturyzacji

i konsultuje się z nimi.

Fundusz może zwrócić się do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych o

zastosowanie rządowych instrumentów stabilizacji finansowej, o których mowa w rozdziale 3a ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji

oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej.

1.

Fundusz ustanawia kolegium przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów, nad którymi

nadzór skonsolidowany sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego.

2.

Kolegium przymusowej restrukturyzacji jest ustanawiane w celu realizacji następujących

zadań

1)

wymiana informacji niezbędnych do opracowania grupowych planów przymusowej restrukturyzacji

oraz przygotowania i przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji grup;

2)

opracowanie i aktualizacja grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;

3)

przeprowadzanie oceny wykonalności grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;

4)

określenie okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej

restrukturyzacji oraz uzgodnienie środków niezbędnych do ich usunięcia;

5)

uzgodnienie potrzeby opracowania schematu przymusowej restrukturyzacji;

6)

uzgodnienie schematu przymusowej restrukturyzacji;

7)

uzgodnienie sposobu komunikacji;

8)

uzgodnienie sposobu wykorzystania funduszy przymusowej restrukturyzacji;

9)

uzgadnianie minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu

lub konwersji na poziomie skonsolidowanym i dla podmiotów zależnych na poziomie indywidualnym;

10)

współpraca i koordynacja z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw

trzecich.

3.

Członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji są

1)

Fundusz;

2)

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych;

3)

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów, o których mowa w art.

82 ust. 2 pkt 4;

4)

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów;

5)

organy nadzoru państw, których właściwe organy przymusowej restrukturyzacji są członkami

kolegium;

6)

ministrowie właściwi do spraw instytucji finansowych państw, których właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji są członkami kolegium, o ile nie są organami przymusowej

restrukturyzacji;

7)

organy zarządzające uznanymi systemami gwarancji depozytów państw, których właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji są członkami kolegium, o ile nie są właściwymi

organami przymusowej restrukturyzacji;

8)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

4.

Jeżeli organ nadzoru, o którym mowa w ust. 3 pkt 5, nie jest bankiem centralnym, przedstawiciel

banku centralnego może uczestniczyć w kolegium przymusowej restrukturyzacji, bez prawa

głosu, za zgodą tego organu nadzoru. Europejski Urząd Nadzoru Bankowego uczestniczy

w kolegium przymusowej restrukturyzacji bez prawa głosu.

5.

Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego oraz właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału z siedzibą na terytorium państwa

trzeciego mogą uczestniczyć w kolegium przymusowej restrukturyzacji na swój wniosek,

jeżeli w opinii Funduszu zapewniają one ochronę informacji zgodnie z zasadami określonymi

w ustawie.

6.

Jeżeli inne kolegia lub grupy realizują te same funkcje i zadania oraz zapewniają

taki sam udział organom i podmiotom, o których mowa w ust. 3, jak kolegium przymusowej

restrukturyzacji, Fundusz nie tworzy odrębnego kolegium przymusowej restrukturyzacji.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do takich kolegiów i grup w zakresie, w jakim

realizują funkcje i zadania określone ustawą.

1.

Fundusz przewodniczy kolegium przymusowej restrukturyzacji, koordynuje jego działalność

i zapewnia terminową wymianę informacji oraz określa, po zasięgnięciu opinii pozostałych

członków tego kolegium, szczegółowe zasady i tryb działania kolegium przymusowej restrukturyzacji.

2.

Fundusz zwołuje posiedzenia kolegium przymusowej restrukturyzacji, zawiadamiając jego

członków z odpowiednim wyprzedzeniem o terminach i miejscach posiedzeń oraz o zagadnieniach

będących ich przedmiotem.

3.

Fundusz może zaprosić do udziału w posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji,

w charakterze obserwatorów, właściwe organy przymusowej restrukturyzacji państw trzecich,

w których jurysdykcji znajduje się podmiot zależny lub znaczący oddział krajowego

podmiotu dominującego lub innego podmiotu grupy z siedzibą w państwie członkowskim,

na ich wniosek. Warunkiem zaproszenia tych organów jest spełnienie przez nie wymogów

określonych w art. 127 ust. 5.

4.

Fundusz decyduje, którzy członkowie i podmioty, o których mowa w art. 127 ust. 3 i

5, zostaną zaproszeni do udziału w posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji,

z uwzględnieniem okoliczności spraw będących przedmiotem posiedzenia kolegium przymusowej

restrukturyzacji, w tym znaczenia tych spraw dla poszczególnych organów i podmiotów

oraz ich potencjalnego wpływu na stabilność finansową w poszczególnych państwach członkowskich.

5.

W posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji uczestniczą organy, o których

mowa w art. 127 ust. 3 pkt 2 i 3, jeżeli przedmiotem posiedzenia są sprawy dotyczące

podmiotów z siedzibą w państwach członkowskich tych organów, w szczególności jeżeli

dotyczące ich uzgodnienia są dokonywane w formie wspólnych decyzji.

6.

Fundusz zawiadamia członków kolegium przymusowej restrukturyzacji o ustaleniach dokonanych

na posiedzeniu.

Fundusz uczestniczy w kolegiach przymusowej restrukturyzacji utworzonych przez właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji dla grupy, do których należy podmiot krajowy lub

istotny oddział działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji lub organ nadzoru państwa

członkowskiego występuje do Funduszu z wnioskiem o przekazanie informacji istotnej

dla realizacji ich zadań z zakresu przymusowej restrukturyzacji, którą Fundusz uzyskał

od właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego, Fundusz zwraca

się do właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego o wyrażenie

zgody na przekazanie takiej informacji.

2.

W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego nie

wyraża zgody na przekazanie informacji, o której mowa w ust. 1, Fundusz może odmówić

przekazania tej informacji.

3.

W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego wyraził

uprzednią zgodę na przekazanie informacji, przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się.

1.

W przypadku gdy podmiot dominujący z siedzibą w państwie trzecim utworzył podmioty

zależne lub istotne oddziały w więcej niż jednym państwie członkowskim, w tym na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

podmiotów zależnych oraz właściwe organy przymusowej restrukturyzacji z państw członkowskich,

w których podmiot z państwa trzeciego prowadzi działalność w formie istotnego oddziału,

tworzą europejskie kolegium przymusowej restrukturyzacji.

2.

Organy, o których mowa w ust. 1, uzgadniają, który z nich przewodniczy europejskie

kolegium przymusowej restrukturyzacji.

3.

W przypadku gdy podmioty zależne są kontrolowane przez finansową spółkę holdingową

z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, Fundusz uzgadnia z innymi właściwymi

organami przymusowej restrukturyzacji, który z nich ma przewodniczyć europejskie kolegium

przymusowej restrukturyzacji.

4.

Jeżeli inne kolegia lub grupy realizują te same funkcje i te same zadania oraz zapewniają

taki sam udział organom, o których mowa w ust. 1, jak europejskie kolegium przymusowej

restrukturyzacji, organy te mogą wspólnie podjąć decyzję o nieustanawianiu odrębnego

europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio

do takich kolegiów i grup w zakresie, w jakim realizują zadania określone ustawą.

1.

Fundusz powiadamia właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy oraz pozostałych

członków kolegium przymusowej restrukturyzacji o spełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji wobec podmiotu zależnego.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz informuje o działaniach, jakie w jego

ocenie powinny zostać podjęte wobec tego podmiotu zależnego.

3.

Jeżeli, po konsultacji z pozostałymi członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji,

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy uzna, że działania wskazane

przez Fundusz nie spowodują spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

wobec innych podmiotów grupy, Fundusz może podjąć decyzję, o której mowa w art. 101

ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, w odniesieniu do podmiotu zależnego.

4.

Decyzję, o której mowa w ust. 3, Fundusz może podjąć także w przypadku, gdy właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy nie przekazał oceny w ciągu 24 godzin

od otrzymania powiadomienia albo w terminie dłuższym, uzgodnionym przez Fundusz z

tym organem.

5.

Jeżeli po konsultacji z pozostałymi członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy uzna, że działania wskazane

przez Fundusz spowodują spełnienie przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

wobec innych podmiotów grupy, w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo w

terminie dłuższym, uzgodnionym z Funduszem, przedstawia propozycję schematu przymusowej

restrukturyzacji.

6.

W przypadku otrzymania od właściwego organu powiadomienia o spełnieniu przesłanek

wszczęcia przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego od krajowego podmiotu

dominującego, Fundusz, po zasięgnięciu opinii członków kolegium przymusowej restrukturyzacji,

ocenia, czy działania wskazane przez ten organ mogą spowodować spełnienie przesłanek

wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy.

7.

Jeżeli Fundusz uzna, że działania wskazane przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji,

o którym mowa w ust. 6, nie spowodują spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy, powiadamia o tym ten właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji.

8.

Jeżeli Fundusz uzna, że działania wskazane przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji,

o którym mowa w ust. 6, spowodują spełnienie przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

wobec innych podmiotów grupy, w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo w

terminie dłuższym, uzgodnionym z tym organem, przedstawia propozycję schematu przymusowej

restrukturyzacji.

1.

Schemat przymusowej restrukturyzacji

1)

zawiera działania określone w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba

że ze względu na bieżące warunki cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane

w większym stopniu przez działania nieokreślone w planie;

2)

określa działania, jakie zostaną podjęte wobec podmiotu dominującego i podmiotów zależnych;

3)

określa sposób koordynacji działań, o których mowa w pkt 2, oraz sposób ich finansowania,

z uwzględnieniem zasad podziału kosztów określonych w grupowym planie przymusowej

restrukturyzacji.

2.

Sposób finansowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określa

1)

wyniki oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, wykonanego dla podmiotów

grupy objętych schematem przymusowej restrukturyzacji;

2)

łączną wysokość wymagających pokrycia strat podmiotów grupy objętych schematem przymusowej

restrukturyzacji;

3)

wysokość strat podmiotów grupy objętych schematem przymusowej restrukturyzacji wymagających

pokrycia przez właścicieli i poszczególne klasy wierzycieli;

4)

wysokość środków funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przekazywanych

zgodnie z art. 272 ust. 4 i 5;

5)

łączną kwotę wymaganego finansowania, jego cel i formę;

6)

sposób podziału kwoty wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji

poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji;

7)

kwotę wymaganego finansowania z funduszy przymusowej restrukturyzacji poszczególnych

państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji;

8)

kwotę wymaganego finansowania, które fundusze przymusowej restrukturyzacji poszczególnych

państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji pozyskają

w formie pożyczek z innych rynkowych źródeł finansowania funduszy;

9)

terminy wykorzystania środków funduszy przymusowej restrukturyzacji poszczególnych

państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji.

3.

Fundusz określa podział kwoty wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji

poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji

na podstawie zasad określonych w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba

że Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji uzgodnią inaczej we wspólnej

decyzji, o której mowa w ust. 5.

4.

Jeżeli grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie określa zasad podziału kwoty

wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji poszczególnych państw

członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji, Fundusz,

dokonując określenia tego podziału, uwzględnia kryteria określone w art. 82 ust. 3.

5.

Schemat przymusowej restrukturyzacji jest uzgadniany przez Fundusz w formie wspólnej

decyzji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji podmiotów objętych schematem

przymusowej restrukturyzacji.

6.

W przypadku gdy schemat przymusowej restrukturyzacji może wywołać skutki finansowe

dla finansów publicznych Rzeczypospolitej Polskiej, Fundusz może uzgodnić taki schemat

tylko w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych.

7.

Jeżeli zdaniem Funduszu działania określone w schemacie przymusowej restrukturyzacji

przedstawionym przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy są nieadekwatne

lub w ocenie Funduszu, w celu ochrony stabilności finansowej, konieczne jest podjęcie

działań innych niż określone w tym schemacie, Fundusz powiadamia o tym właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji

wraz z uzasadnieniem.

8.

W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz uwzględnia wpływ jego stanowiska na stabilność

finansową państw członkowskich podmiotów objętych grupowym planem przymusowej restrukturyzacji

oraz na sytuację podmiotów grupy.

9.

W przypadku uzgodnienia schematu przymusowej restrukturyzacji w sposób określony w

ust. 5 Fundusz podejmuje działania, w tym wydaje decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji,

zgodnie z uzgodnionym schematem.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz współpracuje z członkami kolegium przymusowej

restrukturyzacji w celu koordynacji działań podejmowanych wobec podmiotów grupy zagrożonych

upadłością.

11.

W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz niezwłocznie informuje członków kolegium

przymusowej restrukturyzacji o działaniach podejmowanych w ramach przymusowej restrukturyzacji

wobec zależnego podmiotu krajowego.

1.

W przypadku gdy w ocenie Funduszu zostały spełnione przesłanki wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji wobec krajowego podmiotu dominującego, Fundusz powiadamia o tym Komisję

Nadzoru Finansowego oraz innych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji, a

także powiadamia o działaniach wobec tego podmiotu, których podjęcie uznaje za konieczne

i właściwe.

2.

Fundusz przedstawia propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji, jeżeli

1)

podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego może spowodować spełnienie

przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotów zależnych w państwach

członkowskich;

2)

podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego jest niewystarczające do usunięcia

zagrożenia upadłością lub nie zapewnia najpełniejszej realizacji celów przymusowej

restrukturyzacji;

3)

przesłanki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji są spełnione przynajmniej wobec

jednego podmiotu zależnego w państwie członkowskim;

4)

podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego przyniesie podmiotom zależnym

korzyści uzasadniające uzgodnienie schematu przymusowej restrukturyzacji.

3.

Jeżeli proponowane przez Fundusz działania nie zawierają propozycji uzgodnienia schematu

przymusowej restrukturyzacji, Fundusz podejmuje decyzje, w tym decyzję o wszczęciu

przymusowej restrukturyzacji, po konsultacji z członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2, Fundusz ujmuje w schemacie przymusowej restrukturyzacji

działania określone w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba że ze względu

na bieżące warunki cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane w większym

stopniu przez działania nieokreślone w tym planie, z uwzględnieniem oczekiwanego wpływu

tych działań na stabilność finansową państw członkowskich, w których podmioty zależne

prowadzą działalność.

5.

Jeżeli Fundusz przedstawił propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji, uzgodnienie

tego schematu z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych

objętych schematem następuje w formie wspólnej decyzji. W takim przypadku Fundusz

podejmuje działania zgodnie z tym schematem.

5a

Jeżeli schemat przymusowej restrukturyzacji nie został uzgodniony w sposób wskazany

w ust. 5 z powodu braku zgody właściwego organu przymusowej restrukturyzacji, Fundusz

i pozostałe właściwe organy przymusowej restrukturyzacji mogą przyjąć, w ramach kolegium

przymusowej restrukturyzacji, w formie wspólnej decyzji, schemat przymusowej restrukturyzacji

dla pozostałych podmiotów.

6

Jeżeli schemat przymusowej restrukturyzacji nie został uzgodniony w sposób wskazany

w ust. 5 i 5a, przepisy art. 133 ust. 10 i 11 stosuje się odpowiednio.

1.

Postępowanie egzekucyjne lub zabezpieczające skierowane do majątku podmiotu w restrukturyzacji

wszczęte przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji podlega umorzeniu.

2.

Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie przysądzeniu własności

nieruchomości, jeżeli przybicia udzielono przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji,

a nabywca egzekucyjny wpłaci w terminie cenę nabycia.

3.

Sumy uzyskane w umorzonym postępowaniu, a jeszcze niewydane, zwraca się do podmiotu

w restrukturyzacji, chyba że zostały uzyskane ze sprzedaży składników majątkowych

obciążonych rzeczowo. Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie

dokonaniu podziału sum uzyskanych ze sprzedaży składników majątkowych obciążonych

rzeczowo przez organ postępowania egzekucyjnego.

4.

W czasie trwania przymusowej restrukturyzacji w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji

niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego i postępowania zabezpieczającego.

5.

Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania za wywołanie

choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu zamiany uprawnień

objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę przepisów ust. 1-4 nie stosuje

się.

1.

Jeżeli do dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji postępowanie polubowne nie zostało

wszczęte, Fundusz może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, dokonany przez podmiot

w restrukturyzacji, jeżeli dochodzenie roszczenia przed sądem polubownym utrudnia

przymusową restrukturyzację.

2.

Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej Fundusz w terminie 30 dni oświadczy

na piśmie, czy odstępuje od zapisu na sąd polubowny. Niezłożenie w tym terminie oświadczenia

przez Fundusz uważa się za odstąpienie od zapisu na sąd polubowny.

3.

Druga strona może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, gdy Fundusz mimo tego, że nie

odstąpił od zapisu na sąd polubowny, odmówi udziału w kosztach postępowania przed

sądem polubownym.

4.

Na skutek odstąpienia zapis na sąd polubowny traci moc.

5.

Do postępowań przed sądami polubownymi stosuje się odpowiednio przepisy art. 176 § 2 oraz art. 181 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania

cywilnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem postępowania cywilnego”.

1.

Fundusz, przed podjęciem decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, zapewnia

przeprowadzenie oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu.

2.

Oszacowania dokonuje na zlecenie Funduszu podmiot niezależny od organów publicznych,

Funduszu, podmiotu, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu, oraz podmiotu dominującego

wobec tego podmiotu, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu, lub innych podmiotów

grupy, w skład której wchodzi podmiot, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu.

3.

Jeżeli dokonanie oszacowania w zakresie, o którym mowa w art. 138 ust. 7, lub przez

podmiot, o którym mowa w ust. 2, nie jest możliwe przed podjęciem decyzji o wszczęciu

przymusowej restrukturyzacji albo decyzji o umorzeniu lub konwersji instrumentów kapitałowych,

w szczególności gdy ze względu na cele przymusowej restrukturyzacji decyzja ta powinna

być podjęta w terminie krótszym niż przewidywany termin zakończenia oszacowania, Fundusz

dokonuje wstępnego oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu.

4.

Wstępne oszacowanie jest wystarczającą podstawą podjęcia decyzji o umorzeniu lub konwersji

instrumentów kapitałowych albo decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz

innych decyzji w ramach przymusowej restrukturyzacji do czasu sporządzenia oszacowania

w sposób określony w ust. 2, jeżeli takie decyzje są niezbędne do osiągnięcia celów

przymusowej restrukturyzacji lub usunięcia zagrożenia upadłością, a przeprowadzenie

tego oszacowania nie jest możliwe.

5.

W przypadku gdy oszacowanie przeprowadza się w celu zastosowania instrumentu umorzenia

lub konwersji zobowiązań i przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań są instrumenty

pochodne, oszacowanie to jest wstępnym oszacowaniem do czasu ustalenia wyniku z tytułu

rozliczenia instrumentów pochodnych.

6.

Fundusz zleca oszacowanie, o którym mowa w ust. 2, niezależnie od przeprowadzenia

wstępnego oszacowania.

7.

Oszacowanie, o którym mowa w ust. 2 i 3, może być zaskarżone tylko w skardze na decyzję

o zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji albo decyzję o umorzeniu lub

konwersji instrumentów kapitałowych.

1.

Oszacowanie, o którym mowa w art. 137 ust. 2, jest dokonywane w celu

1)

weryfikacji przesłanki zagrożenia upadłością, w szczególności wypełnienia warunków

prowadzenia działalności objętej zezwoleniem Komisji Nadzoru Finansowego;

2)

ustalenia strat podmiotu, utraty wartości praw majątkowych oraz zobowiązań podmiotu,

w szczególności z tytułów, o których mowa w ust. 5;

3)

wyboru instrumentu, który zapewni najpełniejsze osiągnięcie celów przymusowej restrukturyzacji;

4)

określenia kwot, o których mowa w art. 202 ust. 1, oraz kategorii funduszy własnych

lub zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji;

5)

określenia zakresu przejmowanych praw majątkowych lub zobowiązań w przypadku zastosowania

instrumentu instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych oraz wynagrodzenia

z tytułu przejęcia;

6)

określenia przejmowanych praw majątkowych lub zobowiązań w przypadku zastosowania

instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa oraz oceny warunków oferowanych przez podmioty

zainteresowane przejęciem.

2.

Jeżeli Fundusz przeprowadził wstępne oszacowanie zgodnie z art. 137 ust. 3, celem

oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2, jest ostateczne ustalenie wartości praw

majątkowych oraz sprawdzenie poprawności określenia kwot, o którym mowa w art. 202

ust. 1, zakresu umorzenia lub konwersji oraz wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1

pkt 5, ustalonych na podstawie wstępnego oszacowania w celu podjęcia decyzji w sprawie,

o której mowa w ust. 3.

3.

Jeżeli w oszacowaniu wartość aktywów netto jest wyższa niż wartość aktywów netto we

wstępnym oszacowaniu, Fundusz może

1)

zmienić poziom umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań;

2)

dokonać korekty wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw majątkowych lub zobowiązań

do instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzania aktywami.

4.

Fundusz uwzględnia we wstępnym oszacowaniu rezerwę na dodatkowe straty niezidentyfikowane

ze względu na wymagany okres przeprowadzenia oszacowania.

5.

Oszacowanie uwzględnia roszczenia, które Fundusz może zgłosić do podmiotu w restrukturyzacji

z tytułu kosztów zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, środków przekazanych

z funduszu wypłaty środków gwarantowanych, wsparcia udzielanego podmiotowi w restrukturyzacji

i podmiotowi przejmującemu oraz wykorzystania środków publicznych.

6.

Oszacowanie nie może uwzględniać udzielenia w przyszłości podmiotowi nadzwyczajnego

publicznego wsparcia finansowego ani nadzwyczajnego wsparcia płynności udzielanego

przez Narodowy Bank Polski lub inny bank centralny na niestandardowych warunkach odnoszących

się do zabezpieczenia, terminu lub stóp procentowych.

7.

Oszacowanie powinno zawierać

1)

ocenę wartości aktywów i pasywów podmiotu;

2)

bilans i rachunek wyników uwzględniający dokonaną ocenę oraz kwoty, o których mowa

w ust. 4 i 5;

3)

ocenę sytuacji finansowej podmiotu;

4)

wykaz zobowiązań bilansowych i pozabilansowych podmiotu z podziałem na kategorie zaspokajania

roszczeń zgodnie z przepisami ustawy - Prawo upadłościowe oraz oszacowanie przewidywanego

poziomu zaspokojenia roszczeń, w przypadku gdyby wobec podmiotu wydane zostało postanowienie

o ogłoszeniu upadłości.

8.

W przypadku gdy oszacowanie przeprowadza się w celu zastosowania instrumentu umorzenia

lub konwersji zobowiązań, oszacowanie powinno zawierać określenie wartości instrumentów

własnościowych wydawanych w wyniku konwersji w celu określenia stóp konwersji.

9.

Oszacowanie może zawierać ocenę wartości rynkowej aktywów i pasywów.

10.

Wstępne oszacowanie powinno wskazywać wartość aktywów i pasywów oraz kwoty, o których

mowa w ust. 4 i 5.

1.

Oszacowania w zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 1 i 2 dokonuje się na podstawie

obiektywnej i realistycznej oceny aktywów i zobowiązań, z uwzględnieniem przepisów

właściwych dla sporządzania sprawozdań finansowych oraz wymogów w zakresie funduszy

własnych, o których mowa w art. 92-98 rozporządzenia nr 575/2013, i zasad określania

kapitałów niezbędnych do pokrycia ryzyka występującego w działalności podmiotu.

2.

Przeprowadzający oszacowanie może, w uzasadnionych przypadkach, przyjąć inne założenia

i zastosować inne metody oszacowania niż te, które przyjmował i stosował podmiot,

sporządzając sprawozdania finansowe lub wykonując obowiązki w zakresie sprawozdawczości

nadzorczej, w szczególności może uwzględnić wytyczne organów nadzoru.

1.

Oszacowania w zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 3-6 dokonuje się na podstawie

obiektywnej, realistycznej i ostrożnej oceny oczekiwanych przepływów pieniężnych z

tytułu zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem planu

przymusowej restrukturyzacji albo grupowego planu przymusowej restrukturyzacji i schematu

przymusowej restrukturyzacji, jeżeli został on opracowany.

2.

Przeprowadzający oszacowanie może, po uprzedniej konsultacji z Funduszem, w przypadku

gdy, ze względu na bieżące warunki, cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane

w większym stopniu przez działania nieokreślone w planach, o których mowa w ust. 1,

dokonać oszacowania oczekiwanych przepływów pieniężnych z tytułu instrumentów przymusowej

restrukturyzacji innych niż określone w tych planach.

3.

W zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 2 przeprowadzający oszacowanie uwzględnia

wyniki oszacowania w oszacowaniu oczekiwanych przepływów pieniężnych.

4.

Oszacowanie oczekiwanych przepływów pieniężnych jest dokonywane z zastosowaniem stóp

dyskonta w celu określenia bieżącej wartości przyszłych przepływów pieniężnych.

1.

Fundusz może dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych podmiotu w restrukturyzacji na

wybrany dzień. Zamknięcie ksiąg rachunkowych może być dokonane również na dzień poprzedzający

dzień wszczęcia przymusowej restrukturyzacji.

2.

Dzień, na który dokonuje się zamknięcia ksiąg rachunkowych, jest dniem bilansowym

w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2019 r. poz. 351). Sprawozdanie finansowe sporządzone na ten dzień nie jest rocznym sprawozdaniem finansowym

w rozumieniu tej ustawy.

3.

Zyski lub straty, ustalone na podstawie sprawozdania finansowego, o którym mowa w

ust. 2, mogą podlegać odpowiednio podziałowi lub pokryciu.

1.

Fundusz może zawiesić prawo do realizacji zabezpieczeń z majątku podmiotu w restrukturyzacji,

jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji

ogłoszenia o decyzji Funduszu o zawieszeniu tego prawa.

2.

Fundusz nie może zawiesić prawa do realizacji zabezpieczenia przez

1)

podmiot będący podmiotem prowadzącym lub uczestnikiem systemu płatności lub systemu

rozrachunku, na rzecz którego zostało ustanowione zabezpieczenie w związku z uczestnictwem

w tym systemie;

2)

Narodowy Bank Polski, bank centralny innego państwa członkowskiego w rozumieniu przepisów

ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejski Bank Centralny, z tytułu ustanowionego

na ich rzecz zabezpieczenia operacji z tymi bankami.

3.

Fundusz, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej wpływ na funkcjonowanie

rynku finansowego.

4.

Fundusz dąży do zapewnienia jednakowych zasad zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń

podmiotów grupy, wobec których są podejmowane działania przymusowej restrukturyzacji.

1.

Fundusz może zawiesić prawo jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem

w restrukturyzacji, jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego

po dniu publikacji ogłoszenia o decyzji Funduszu o zawieszeniu tego prawa.

2.

Fundusz może zawiesić także prawo jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem

zależnym podmiotu w restrukturyzacji, jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia

roboczego następującego po dniu publikacji ogłoszenia o decyzji Funduszu o zawieszeniu

prawa wypowiedzenia albo odstąpienia, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące

warunki

1)

wykonanie zobowiązań z takiej umowy jest zabezpieczone przez podmiot w restrukturyzacji;

2)

umowne przesłanki wypowiedzenia albo odstąpienia odnoszą się wyłącznie do sytuacji

finansowej podmiotu w restrukturyzacji;

3)

w przypadku przeniesienia

a)

prawa majątkowe i zobowiązania podmiotu zależnego związane z umową zostaną przejęte

przez podmiot przejmujący albo

b)

Fundusz zapewni w inny sposób odpowiednie zabezpieczenie wykonania zobowiązań z umowy.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli strona umowy zostanie powiadomiona przez

Fundusz, że prawa lub obowiązki wynikające z umowy nie podlegają przeniesieniu do

instytucji pomostowej, podmiotu zarządzającego aktywami lub podmiotu trzeciego albo

nie będą podlegać umorzeniu lub konwersji.

4.

Strona umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji nie może wypowiedzieć umowy ani

odstąpić od niej z powodu wszczęcia przymusowej restrukturyzacji lub wykonywania przez

Fundusz wobec podmiotu w restrukturyzacji uprawnień wynikających z ustawy, jeżeli

są spełniane świadczenia główne wynikające z umowy oraz są wykonywane zobowiązania

umowne w zakresie ustanowienia zabezpieczenia.

5.

Jeżeli prawa i zobowiązania z tytułu umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji

zostały przeniesione do instytucji pomostowej lub podmiotu trzeciego, strona takiej

umowy może wypowiedzieć umowę albo odstąpić od niej wyłącznie w przypadku, gdy po

przeniesieniu są spełnione przesłanki wszczęcia postępowania sądowego mającego na

celu dochodzenie roszczenia z umowy.

6.

Strona umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji nie może wypowiedzieć umowy ani

odstąpić od niej, w przypadku gdy zobowiązania z tytułu umowy podlegają umorzeniu

lub konwersji zobowiązań.

7.

Fundusz nie może zawiesić prawa do wypowiedzenia w odniesieniu do umowy o uczestnictwo

w systemie płatności lub systemie rozrachunku, a także umów zawartych w związku z

uczestnictwem w takim systemie, przysługującego podmiotowi prowadzącemu ten system,

uczestnikowi tego systemu, kontrahentowi centralnemu, Narodowemu Bankowi Polskiemu

lub bankowi centralnemu państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska.

1.

Fundusz może zawiesić wykonanie wymagalnych zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji

na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji

decyzji Funduszu o zawieszeniu wykonania zobowiązań.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w stosunku do zobowiązań

1)

wobec deponentów - z tytułu środków gwarantowanych;

2)

wobec inwestorów - z tytułu środków objętych ochroną w ramach systemu rekompensat;

3)

z tytułu uczestnictwa w systemie płatności lub systemie rozrachunku papierów wartościowych

w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku, w tym wobec podmiotu prowadzącego

ten system;

4)

wobec kontrahenta centralnego;

5)

wobec Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego państwa członkowskiego

w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejskiego Banku

Centralnego.

3.

Fundusz, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej wpływ na funkcjonowanie

rynku finansowego.

4.

W przypadku gdy termin wykonania zobowiązania przypada w okresie zawieszenia, zobowiązanie

staje się wymagalne w dniu roboczym następującym po okresie zawieszenia.

5.

W przypadku gdy wykonanie zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji z umowy lub innego

stosunku prawnego zostało zawieszone na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 1,

wykonanie zobowiązania z tej umowy lub z tego stosunku prawnego przez pozostałe strony

ulega zawieszeniu na taki sam okres.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1 i 2 oraz art. 144 ust. 1, przepisów art. 4 i art.

8-10 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 891 oraz z 2019 r. poz. 326) nie stosuje się.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zabezpieczeń, o których mowa w art. 142 ust. 2.

1.

Fundusz może, w drodze decyzji, zobowiązać podmiot należący do grupy podmiotu w restrukturyzacji

do świadczenia usług w zakresie niezbędnym do prowadzenia działalności związanej z

przeniesionymi: przedsiębiorstwem podmiotu w restrukturyzacji, prawami udziałowymi

podmiotu w restrukturyzacji, wybranymi albo wszystkimi prawami majątkowymi lub wybranymi

albo wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji przez podmiot, na który

są przenoszone, w szczególności jeżeli świadczyły one takie usługi na rzecz podmiotu

w restrukturyzacji przed dniem wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Okres świadczenia

usług nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od dnia wydania decyzji Funduszu o zastosowaniu

instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia praw

majątkowych.

2.

Usługi, o których mowa w ust. 1, podmioty grupy są obowiązane świadczyć na dotychczasowych

warunkach umownych, a w przypadku gdy podmioty te nie zawierały umów z podmiotem w

restrukturyzacji w zakresie tych usług - na przeciętnych warunkach rynkowych, na podstawie

umowy zawartej z podmiotem, na rzecz którego są świadczone usługi.

3.

Usługi, o których mowa w ust. 1, nie mogą obejmować wsparcia finansowego.

Fundusz może, w drodze decyzji, pozbawić właścicieli podmiotu w restrukturyzacji praw

poboru akcji lub praw do objęcia innych instrumentów udziałowych.

Fundusz może wystąpić z wnioskiem do spółki prowadzącej rynek regulowany lub firmy

inwestycyjnej organizującej alternatywny system obrotu, o której mowa w art. 78 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi

1)

o wykluczenie instrumentów finansowych z obrotu zorganizowanego w rozumieniu przepisów

tej ustawy, w szczególności w przypadku zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji

zobowiązań;

2)

o zawieszenie obrotu instrumentami finansowymi, na okres nie dłuższy niż miesiąc.

1.

Fundusz może powierzyć innemu bankowi wykonywanie czynności banku w restrukturyzacji,

o których mowa w art. 5 i art. 6 ustawy - Prawo bankowe. Przepisów art. 6a ust. 2, ust. 3 pkt 2 i ust. 4-8 oraz art. 6c-6d ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.

2.

Fundusz może, w drodze umowy zawartej na piśmie, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy

zagranicznemu wykonywanie w imieniu i na rzecz banku w restrukturyzacji pośrednictwa

w zakresie czynności wymienionych w art. 5 i art. 6 ustawy - Prawo bankowe i czynności faktycznych związanych z działalnością bankową. Przepisów art. 6a ust.

2, ust. 3 pkt 2 i ust. 4-8 oraz art. 6c-6d ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.

3.

Fundusz może powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie

czynności związanych z działalnością prowadzoną przez firmę inwestycyjną w restrukturyzacji,

w tym z prowadzoną przez nią działalnością maklerską. Przepisów art. 81a ust. 2 pkt 1, art. 81b ust. 1 pkt 6-10 i ust. 2, art. 81d oraz art. 81g ust.

2-5 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.

4.

Fundusz niezwłocznie zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o zawarciu umów, o których

mowa w ust. 1-3.

1.

Fundusz może, w drodze decyzji, dokonać zmiany warunków umowy, której stroną jest

podmiot w restrukturyzacji, w tym dokonać rozliczenia umowy, przeniesienia praw z

umowy na osobę trzecią lub wstąpić w miejsce strony umowy.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do umowy o uczestnictwo w systemie płatności lub systemie

rozrachunku, a także do stosunków zobowiązaniowych zawieranych w związku z uczestnictwem

w systemie płatności lub systemie rozrachunku.

1.

W przypadku gdy Fundusz dokonuje zmiany warunków umowy, przeniesienia części praw

majątkowych podmiotu w restrukturyzacji do innego podmiotu lub ich przeniesienia z

podmiotu zarządzającego aktywami lub z instytucji pomostowej do innego podmiotu, prawa

majątkowe lub zobowiązania powiązane lub będące skutkiem tej samej czynności prawnej

powinny być przeniesione w całości lub zmienione albo podlegać wypowiedzeniu tak,

aby nie ograniczyć ich celu lub praw stron czynności prawnej oraz aby zachować

1)

stopień zabezpieczenia wykonania zobowiązań wynikających z ustanowionych zabezpieczeń,

w szczególności nie dokonywać

a)

przeniesienia praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie wykonania zobowiązania

lub pożytków z praw, które stanowią zabezpieczenie wykonania zobowiązania bez przeniesienia

tego zobowiązania,

b)

przeniesienia pożytków z zabezpieczenia bez przeniesienia zabezpieczonego zobowiązania,

c)

przeniesienia zobowiązania bez przeniesienia praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie

wykonania tego zobowiązania lub pożytków z praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie

wykonania tego zobowiązania,

d)

zmian warunków umów zabezpieczenia, które prowadzą do utraty lub ograniczenia praw

do realizacji zabezpieczenia;

2)

możliwość potrącenia lub kompensaty.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się do

1)

umów i porozumień

a)

o ustanowienie zabezpieczenia finansowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych,

b)

o ustanowienie zabezpieczenia, innych niż określone w lit. a,

c)

zawierających prawo stron do potrącenia lub umów zawierających klauzulę kompensacyjną,

w tym przewidujących, na wypadek naruszenia warunków umowy lub innego zdarzenia, natychmiastowe

potrącenie lub kompensację wierzytelności stron,

d)

zabezpieczenia wierzytelności,

e)

z przyrzeczeniem odkupu,

f)

finansowania strukturalnego, w szczególności sekurytyzacji;

2)

listów zastawnych lub innych zabezpieczonych instrumentów.

Fundusz może, jeżeli jest to niezbędne w celu zapewnienia dostępu deponentów do środków

gwarantowanych, w szczególności

1)

dokonać przeniesienia zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych bez przeniesienia

powiązanych z nimi praw majątkowych lub zobowiązań;

2)

przenieść prawa majątkowe lub zobowiązania, zmienić warunki lub dokonać rozliczenia

umowy bez odpowiednich czynności przeniesienia lub zmiany powiązanych zobowiązań z

tytułu środków gwarantowanych.

1.

Fundusz może, w drodze decyzji, ustanowić administratora podmiotu w restrukturyzacji.

1a

Administratorem może być osoba, która posiada odpowiednie kwalifikacje, umiejętności

i wiedzę do wykonywania powierzonych jej funkcji, w szczególności czynności, o których

mowa w art. 154 ust. 1.

2.

Fundusz zamieszcza informację o ustanowieniu administratora na swojej stronie internetowej.

3.

Fundusz przekazuje informację o ustanowieniu administratora w formie pisemnej lub

z wykorzystaniem technik informatycznych Komisji Nadzoru Finansowego i podmiotowi

w restrukturyzacji, w celu publikacji na ich stronach internetowych.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego i podmiot w restrukturyzacji ogłaszają informacje o ustanowieniu

administratora niezwłocznie po jej otrzymaniu od Funduszu.

5.

Administratorowi przysługują uprawnienia Funduszu, o których mowa w art. 113 ust.

1 pkt 1. Fundusz może w decyzji o ustanowieniu administratora ograniczyć zakres przysługujących

mu uprawnień.

6.

Administrator wykonuje uprawnienia, o których mowa w ust. 5, pod nadzorem Funduszu.

7.

W decyzji o ustanowieniu administratora Fundusz określa sposób wykonywania nadzoru,

czynności administratora, które wymagają uprzedniej zgody Funduszu, oraz zakres i

częstotliwość informowania Funduszu o sytuacji finansowej podmiotu w restrukturyzacji

oraz podejmowanych działaniach.

8.

Fundusz ustanawia administratora na okres do roku. W przypadkach uzasadnionych realizacją

celów przymusowej restrukturyzacji, Fundusz może przedłużyć ten okres do 2 lat.

9.

Fundusz może odwołać administratora w każdym czasie.

10.

W decyzji o ustanowieniu administratora Fundusz może określić, które koszty związane

z wykonywaniem funkcji administratora będą stanowić koszty przymusowej restrukturyzacji,

uwzględniając sytuację finansową podmiotu w restrukturyzacji.

11.

Fundusz może w każdym czasie zmienić decyzję o ustanowieniu administratora.

1.

Administrator podejmuje czynności niezbędne do realizacji celów przymusowej restrukturyzacji,

o których mowa w art. 66, zgodnie z decyzjami Funduszu. Czynności obejmują w szczególności

podwyższenie kapitału, zmianę struktury własnościowej podmiotu w restrukturyzacji

lub jego przejęcie przez inny stabilny finansowo i organizacyjnie podmiot, z wykorzystaniem

instrumentów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 1.

2.

Czynności wynikające z uprawnień, o których mowa w ust. 1, mają pierwszeństwo przed

czynnościami wynikającymi z wykonywania obowiązków należących do właściwości organów

podmiotu w restrukturyzacji wynikających ze statutu, umowy spółki, regulacji wewnętrznych

podmiotu w restrukturyzacji lub odrębnych przepisów.

3.

Administrator przedstawia Funduszowi informację, o której mowa w art. 153 ust. 7,

w terminach określonych w decyzji o jego ustanowieniu, w szczególności na dzień powołania

i odwołania z funkcji.

1.

Jeżeli jest to niezbędne do zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji,

Fundusz może wydać decyzję o zawieszeniu działalności banku w restrukturyzacji, kasy

w restrukturyzacji lub o zawieszeniu wykonywania w całości lub w części działalności

maklerskiej przez firmę inwestycyjną w restrukturyzacji.

2.

Przepisy art. 159 ust. 3 ustawy - Prawo bankowe, art. 74l ust. 3 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz art. 167 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi stosuje się odpowiednio.

1.

Wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, decyzji podejmowanych przez Fundusz w ramach

przymusowej restrukturyzacji, a także skutków takich decyzji w odniesieniu do umów

zawartych przez podmiot w restrukturyzacji nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia

w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy o ostateczności rozrachunku,

jeżeli nadal wypełniane są istotne zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji wynikające

z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia

zabezpieczenia, z zastrzeżeniem art. 142, art. 144, art. 161 i art. 213.

2.

Jeżeli istotne postanowienia umowy, w szczególności w zakresie dostawy, płatności

i zabezpieczenia, są wykonywane przez podmiot w restrukturyzacji lub podmioty grupy,

której częścią jest podmiot w restrukturyzacji, wszczęcie przymusowej restrukturyzacji,

decyzje podejmowane przez Fundusz w ramach przymusowej restrukturyzacji i ich skutki

nie stanowią dla drugiej strony takiej umowy podstawy do

1)

wypowiedzenia, odstąpienia, wstrzymania wykonania lub dokonania zmiany umowy oraz

dokonania potrącenia lub kompensaty w przypadku umów

a)

zawartych przez podmiot zależny od podmiotu w restrukturyzacji, w przypadku gdy podmiot

w restrukturyzacji zabezpiecza wykonanie zobowiązań z tytułu umowy,

b)

zawartych przez podmiot grupy, jeżeli te postanowienia odnoszą się do niewykonania

zobowiązań przez inny podmiot grupy;

2)

wykonywania praw wynikających z zabezpieczenia wykonania zobowiązań z tych umów, w

tym postanowień dotyczących niewykonania zobowiązań przez inny podmiot grupy;

3)

ograniczania lub żądania ograniczenia praw podmiotu w restrukturyzacji lub podmiotów

grupy wynikających z umów, w tym postanowień umowy dotyczących niewykonania zobowiązań,

przez inny podmiot grupy.

3.

Postanowienia umowne sprzeczne z ust. 2 są nieważne.

4.

Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają prawa do podjęcia działania, o którym mowa w ust.

2, jeżeli realizacja tego prawa następuje z powodów innych niż w związku z wszczęciem

przymusowej restrukturyzacji, podjęciem przez Fundusz decyzji w ramach przymusowej

restrukturyzacji lub ich skutkami.

5.

Przepisy ust. 1 i 2 uznaje się za przepisy wymuszające swoje zastosowanie w rozumieniu

art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca

2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I)

(Dz. Urz. UE L 177 z 04.07.2008, str. 6).

1.

Postanowienia umowy, której stroną jest podmiot w restrukturyzacji, uniemożliwiające

osiągnięcie celów przymusowej restrukturyzacji w całości lub w części, są bezskuteczne

w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji.

2.

Postanowienia umowy zastrzegające zmianę lub rozwiązanie stosunku prawnego w przypadku

prowadzenia przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu w restrukturyzacji są nieważne.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do postanowień umownych, które przyznają stronie

prawo do rozwiązania lub zmiany stosunku prawnego w związku z innym zdarzeniem niż

wszczęcie przymusowej restrukturyzacji, podjęcie przez Fundusz decyzji w ramach przymusowej

restrukturyzacji lub skutek takiej decyzji.

1.

Fundusz może rozwiązać, bez zachowania terminu wypowiedzenia i bez odszkodowania umowy

1)

zlecenia lub komisu, w których podmiot w restrukturyzacji był przyjmującym zlecenie

lub komisantem;

2)

agencyjne, w których podmiot w restrukturyzacji był agentem;

3)

użyczenia;

4)

pożyczki lub kredytu, jeżeli przedmiot pożyczki lub kredytu nie został oddany do dyspozycji

pożyczkobiorcy lub kredytobiorcy;

5)

o udostępnienie skrytek sejfowych lub umowy przechowania;

6)

rachunku bankowego, rachunku papierów wartościowych, o prowadzenie rachunku zbiorczego

lub umowy ubezpieczenia majątkowego;

7)

leasingu, w których podmiot w restrukturyzacji jest korzystającym z rzeczy;

8)

najmu lub dzierżawy nieruchomości, jeżeli przedmiot umowy nie został wydany.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do umów zawartych przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji.

3.

Wypowiedzenie może nastąpić także w przypadku, gdy wypowiedzenie umowy przez podmiot

w restrukturyzacji byłoby niedopuszczalne.

1.

W przypadku gdy wykonanie umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości utrudnia realizację

celów przymusowej restrukturyzacji albo czynsz najmu lub dzierżawy odbiega od przeciętnych

wysokości czynszu najmu lub dzierżawy nieruchomości tego samego rodzaju, Fundusz może,

niezależnie od terminów wypowiedzenia zastrzeżonych w umowie, rozwiązać umowę najmu

lub dzierżawy nieruchomości podmiotu w restrukturyzacji z zachowaniem 3-miesięcznego

terminu wypowiedzenia, jeżeli przedmiot najmu lub dzierżawy został wydany.

2.

Fundusz może wypowiedzieć umowę najmu lub dzierżawy nieruchomości wydanej podmiotowi

w restrukturyzacji z zachowaniem 6-miesięcznego terminu wypowiedzenia, jeżeli umowa

dotyczy nieruchomości, w której było prowadzone przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji,

a w pozostałych przypadkach - z zachowaniem terminu ustawowego, chyba że terminy wypowiedzenia

przewidziane w umowie są krótsze.

3.

Wypowiedzenie może nastąpić także w przypadku, gdy wypowiedzenie umowy przez podmiot

w restrukturyzacji byłoby niedopuszczalne.

4.

Rozwiązanie umowy nie może nastąpić przed upływem terminu, za który zapłacono czynsz

z góry. Fundusz może wypowiedzieć umowę najmu lub dzierżawy przed tym terminem, jeżeli

dalsze trwanie umowy utrudniałoby prowadzenie przymusowej restrukturyzacji, w szczególności

gdy prowadzi do zwiększenia kosztów przymusowej restrukturyzacji.

5.

Wierzytelność z tytułu poniesionej szkody za wypowiedzenie dokonane przed terminem

może być dochodzona przeciwko podmiotowi w restrukturyzacji, jednak za okres nie dłuższy

niż 2 lata, w postępowaniu likwidacyjnym lub upadłościowym podmiotu rezydualnego,

a w przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, art. 188 ust. 1 pkt 1 i art.

201 ust. 1 pkt 1 - zgodnie z art. 242 ust. 1.

1.

W przymusowej restrukturyzacji prowadzonej wobec banku zrzeszającego Fundusz może,

z zachowaniem 3-miesięcznego terminu wypowiedzenia, wypowiedzieć umowę zrzeszenia,

umowę systemu ochrony instytucjonalnej, umowę zrzeszenia zintegrowanego i umowę o

współdziałaniu, o których mowa w przepisach ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.

2.

Z dniem upływu okresu wypowiedzenia umowy zrzeszenia rada zrzeszenia rozwiązuje się.

3.

W przymusowej restrukturyzacji prowadzonej wobec zrzeszonego banku spółdzielczego

Fundusz może wypowiedzieć, bez zachowania terminu wypowiedzenia, umowę zrzeszenia,

umowę systemu ochrony instytucjonalnej, umowę zrzeszenia zintegrowanego i umowę o

współdziałaniu, o których mowa w przepisach ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, nie stosuje się przepisów art. 16 ust.

4, 4a i 4aa, art. 22b ust. 2, art. 22c, art. 22j, art. 22l, art. 22o ust. 3 oraz art.

22w ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.

Fundusz może, w drodze decyzji, dokonać zmiany warunków spłaty instrumentów dłużnych

i wykonania innych zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1, w tym przedłużyć

termin wykupu lub zapłaty lub zawiesić spłatę zgodnie z art. 144 i art. 213.

1.

Wydanie decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji nie ma wpływu na zawarte

z podmiotem w restrukturyzacji umowy rachunku bankowego oraz umowy, na podstawie których

prowadzone są dla tego podmiotu rachunki papierów wartościowych, rachunki zbiorcze

lub rachunki pieniężne, jeżeli podmiot w restrukturyzacji wykonuje istotne zobowiązania

wynikające z takich umów.

2.

W trakcie przymusowej restrukturyzacji wynajmujący lub wydzierżawiający nie może wypowiedzieć

umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości, w których jest prowadzone przedsiębiorstwo

podmiotu w restrukturyzacji, o ile podmiot w restrukturyzacji wywiązuje się z zobowiązań

określonych w umowie.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do umów leasingu, ubezpieczeń majątkowych,

umów poręczeń i gwarancji bankowych oraz akredytyw, a także umów obejmujących licencje

udzielone podmiotowi w restrukturyzacji.

1.

Jeżeli do dnia doręczenia decyzji Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art.

102 ust. 1 i 4, zobowiązanie z umowy wzajemnej nie zostało wykonane w całości lub

w części, Fundusz może wykonać to zobowiązanie i żądać od drugiej strony spełnienia

świadczenia wzajemnego albo od umowy odstąpić ze skutkiem na dzień wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji.

2.

Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej z datą pewną, Fundusz, w terminie

3 miesięcy od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, oświadcza na piśmie, czy

od umowy odstępuje czy też żąda jej wykonania. Niezłożenie w tym terminie oświadczenia

uważa się za odstąpienie od umowy.

3.

Druga strona, która ma obowiązek spełnić świadczenie jako pierwsza, może wstrzymać

się ze spełnieniem świadczenia do czasu spełnienia lub zabezpieczenia świadczenia

wzajemnego.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do umów, których przedmiotem są terminowe operacje

finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż instrumentów finansowych

ze zobowiązaniem do ich odkupu.

5.

Jeżeli w dniu wszczęcia przymusowej restrukturyzacji podmiot w restrukturyzacji był

stroną umowy innej niż umowa wzajemna, Fundusz może od umowy odstąpić, chyba że ustawa

przewiduje inny skutek.

Właściciele, wierzyciele lub inne osoby, których dotyczy przeniesienie praw udziałowych,

przedsiębiorstwa, praw majątkowych lub zobowiązań, nie mogą zaskarżyć decyzji w przedmiocie

tego przeniesienia w sposób inny niż określony w art. 11 ust. 6, w szczególności na

mocy przepisów prawa państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska, w którym

prawa udziałowe, przedsiębiorstwo, prawa majątkowe lub zobowiązania się znajdują lub

którego prawu podlegają.

Z zastrzeżeniem art. 151 oraz art. 156 ust. 2 i 3, nie mogą być umorzone przez potrącenie

wierzytelności, które odpowiadają zobowiązaniom będącym przedmiotem przeniesienia

do instytucji pomostowej, podmiotu zarządzającego aktywami lub podmiotu trzeciego.

1.

Bezskuteczne w stosunku do majątku podmiotu w restrukturyzacji są czynności prawne

dokonane przez podmiot w ciągu roku przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji,

którymi rozporządził on swoim majątkiem, jeżeli zostały dokonane nieodpłatnie albo

odpłatnie, a wartość świadczenia podmiotu przewyższa w rażącym stopniu wartość świadczenia

otrzymanego przez podmiot lub świadczenia zastrzeżonego dla podmiotu lub dla osoby

trzeciej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ugody sądowej, uznania powództwa i zrzeczenia

się roszczenia.

3.

Bezskuteczne są zabezpieczenia i zapłata długu niewymagalnego, dokonane przez podmiot

w terminie 6 miesięcy przed dniem wszczęcia wobec niego przymusowej restrukturyzacji.

Jednak ten, kto otrzymał zapłatę lub zabezpieczenie, może w drodze powództwa żądać

uznania tych czynności za skuteczne, jeżeli w czasie ich dokonania nie wiedział o

zagrożeniu upadłością podmiotu.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do zabezpieczeń ustanowionych przed dniem wszczęcia

przymusowej restrukturyzacji w związku z terminowymi operacjami finansowymi, pożyczkami

instrumentów finansowych lub sprzedażą instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do

ich odkupu zawieranymi w wykonaniu umowy ramowej na podstawie umów szczegółowych,

jeżeli umowa ramowa zastrzega, że poszczególne umowy szczegółowe, których przedmiotem

są terminowe operacje finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż instrumentów

finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, będą zawierane w wykonaniu umowy ramowej

oraz że rozwiązanie umowy ramowej powoduje rozwiązanie umów szczegółowych zawartych

w wykonaniu tej umowy.

1.

Bezskuteczne są czynności prawne odpłatne dokonane w terminie 6 miesięcy przed wszczęciem

przymusowej restrukturyzacji przez podmiot z jego właścicielami, reprezentantami lub

ich małżonkami, jak również z podmiotami powiązanymi, ich właścicielami, reprezentantami

lub małżonkami tych osób.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się także do czynności podmiotu, których dokonał z innym podmiotem,

jeżeli jeden z nich był podmiotem dominującym w dniu dokonania czynności.

3.

Bezskuteczny jest przelew wierzytelności przyszłej, jeżeli wierzytelność ta powstanie

po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.

4.

W przypadku gdy umowa przelewu wierzytelności została zawarta w formie pisemnej z

datą pewną, nie później niż 6 miesięcy przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji,

przepisu ust. 1 nie stosuje się.

1.

Bezskuteczne są obciążenia majątku hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym lub hipoteką

morską, jeżeli podmiot nie był dłużnikiem osobistym zabezpieczonego wierzyciela, a

obciążenie to zostało ustanowione w ciągu roku przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji

i w związku z jego ustanowieniem podmiot nie otrzymał żadnego świadczenia.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli zabezpieczenie rzeczowe ustanowione

zostało w zamian za świadczenie, które jest niewspółmiernie niskie do wartości udzielanego

zabezpieczenia.

3.

Bez względu na wysokość świadczenia otrzymanego przez podmiot, bezskuteczne są obciążenia,

o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli obciążenia te zabezpieczają zobowiązania osób

lub podmiotów, o których mowa w art. 167 ust. 1 i 2.

W przypadkach, o których mowa w art. 166-168, przepisów art. 4 i art. 8-10 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych

zabezpieczeniach finansowych nie stosuje się.

1.

Bezskuteczna jest umowa przeniesienia własności rzeczy, wierzytelności lub innego

prawa majątkowego podmiotu zawarta w celu zabezpieczenia wierzytelności, jeżeli nie

została zawarta w formie pisemnej z datą pewną.

2.

Umowa ustanawiająca zabezpieczenie finansowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych dla swojej skuteczności wobec podmiotu w restrukturyzacji nie wymaga zachowania formy

pisemnej z datą pewną.

1.

Jeżeli wynagrodzenie za pracę reprezentanta podmiotu, pracownika podmiotu wykonującego

zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub wynagrodzenie osoby świadczącej usługi

związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem podmiotu określone w umowie

o pracę, umowie o świadczenie usług lub uchwale organu podmiotu zawartej lub podjętej

przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji jest rażąco wyższe od przeciętnego wynagrodzenia

za tego rodzaju pracę lub usługi i nie jest uzasadnione nakładem pracy, wynagrodzenie

lub jego część przypadające za okres przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji,

nie dłużej jednak niż 6 miesięcy przed dniem doręczenia decyzji Funduszu, o której

mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, podlegają zwrotowi, a w przypadku

gdy nie zostały wypłacone, roszczenie o ich wypłatę jest bezskuteczne w stosunku do

podmiotu w restrukturyzacji.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do świadczeń przysługujących w związku z rozwiązaniem

stosunku pracy albo umowy o świadczenie usług związanych z zarządzaniem przedsiębiorstwem

podmiotu.

1

W sprawach nieuregulowanych w art. 166-171 do zaskarżenia czynności prawnych podmiotu

w restrukturyzacji dokonanych przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji z pokrzywdzeniem

wierzycieli stosuje się odpowiednio przepisy księgi trzeciej tytułu X ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629, 2073 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 80).

2.

Do wytoczenia powództwa uprawniony jest wyłącznie Fundusz. Fundusz może przystąpić

do sprawy w toku.

1.

Nie można żądać uznania czynności za bezskuteczną po upływie 2 lat od wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji, chyba że uprawnienie to wygasło wcześniej.

2.

Jeżeli czynność podmiotu jest bezskuteczna z mocy prawa lub została uznana za bezskuteczną

w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji, to co wskutek tej czynności ubyło z majątku

podmiotu w restrukturyzacji lub do niego nie weszło, podlega przekazaniu do podmiotu

w restrukturyzacji, a w przypadku gdy przekazanie w naturze jest niemożliwe, do podmiotu

w restrukturyzacji powinna być wpłacona równowartość w pieniądzu. Do chwili przekazania

przedmiotu świadczenia podmiotowi w restrukturyzacji świadczenie wzajemne nie podlega

zwrotowi.

1.

Fundusz może wydać decyzję o przejęciu przez podmiot przejmujący, bez konieczności

uzyskania zgody właścicieli, dłużników lub wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji

1)

przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji;

2)

wybranych albo wszystkich praw majątkowych lub wybranych albo wszystkich zobowiązań

podmiotu w restrukturyzacji;

3)

praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji.

2.

Podmiotem przejmującym może być więcej niż jeden podmiot. Fundusz może podjąć decyzję

o przejęciu w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 i 2, pod warunkiem posiadania lub

uzyskania przez podmiot przejmujący uprawnienia do prowadzenia działalności niezbędnej

do kontynuowania przejmowanej działalności.

3

Jeżeli do uzyskania uprawnienia, o którym mowa w ust. 2, konieczne jest uzyskanie

zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego, Komisja Nadzoru Finansowego rozpatruje wniosek

o udzielenie zezwolenia w terminie 3 dni od dnia jego otrzymania.

4.

Fundusz może, za zgodą podmiotu przejmującego, wydać decyzję o zwrotnym przeniesieniu

przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych, wybranych zobowiązań lub praw udziałowych

przejętych przez podmiot przejmujący do podmiotu w restrukturyzacji lub pierwotnych

uprawnionych z praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji.

5.

Podmiot przejmujący jest zobowiązany zapłacić wynagrodzenie za przejmowane przedsiębiorstwo,

prawa majątkowe lub prawa udziałowe. Zapłata może nastąpić w szczególności przez przejęcie

zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji odpowiadających wartości przejmowanych: przedsiębiorstwa,

praw majątkowych, praw udziałowych lub przez rozliczenie pieniężne.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, Fundusz zawiadamia o wydaniu decyzji Krajowy

Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną.

7.

Doręczenie decyzji albo zawiadomienie o wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt

3, stanowią dokonanie zawiadomienia, o którym mowa w art. 69 ust. 1 ustawy o ofercie

publicznej oraz w art. 106 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

1.

W przypadku wydania przez Fundusz decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3,

Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w przedmiocie sprzeciwu podmiotowi przejmującemu,

o którym mowa w art. 25h ust. 1 ustawy - Prawo bankowe albo w art. 106h ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania zawiadomienia wraz z wymaganymi informacjami

i dokumentami, a w przypadku zgłoszenia sprzeciwu powiadamia Fundusz na piśmie.

2.

W przypadku stwierdzenia braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu Komisja Nadzoru Finansowego

wydaje decyzję, o której mowa w art. 25h ust. 4 ustawy - Prawo bankowe albo art. 106h ust. 4 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego może, przed upływem 10. dnia roboczego terminu na wydanie

decyzji, na piśmie zobowiązać podmiot składający zawiadomienie do przekazania dodatkowych

informacji lub dokumentów w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania.

W tym przypadku termin, o którym mowa w ust. 1, podlega wydłużeniu o 14 dni roboczych.

4.

W przypadku zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego sprzeciwu Fundusz może, w

drodze decyzji, nakazać podmiotowi zbycie praw udziałowych w wyznaczonym terminie,

z uwzględnieniem sytuacji w sektorze finansowym i na rynku kapitałowym.

5.

Do dnia doręczenia decyzji Komisji Nadzoru Finansowego lub zbycia praw udziałowych

wykonywanie prawa głosu wynikającego z praw udziałowych przez podmiot przejmujący

zostaje zawieszone. W okresie zawieszenia Fundusz może wykonywać prawo głosu wynikające

z tych praw.

6.

Jeżeli prawa udziałowe nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 4, Komisja

Nadzoru Finansowego może, na wniosek Funduszu albo z urzędu, nałożyć na podmiot przejmujący

karę pieniężną do wysokości 10 000 000 zł.

7.

Przejęcie przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji albo jego zorganizowanej części

poprzedza się konsultacjami z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w

zakresie wpływu przejęcia na stan konkurencji. Przepisu art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2019 r. poz. 369) oraz przepisów art. 491 § 3 i art. 528 § 3 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się.

8.

W przypadku wydania decyzji o przejęciu przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji

termin na przekazanie informacji, o której mowa w art. 23, wynosi 2 dni.

9.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 6, stanowi dochód budżetu państwa.

10.

Egzekucja należności wynikających z kary pieniężnej, o której mowa w ust. 6, następuje

na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Z dniem określonym w decyzji Funduszu, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1 i 2,

podmiot przejmujący wstępuje w miejsce podmiotu w restrukturyzacji w zakresie przejętych

praw majątkowych i związanych z nim zobowiązań, również w postępowaniach sądowych

i administracyjnych.

2.

W przypadku gdy podmiot przejmujący nie spełnia warunków uczestnictwa w rynku regulowanym

lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi, w systemie płatności,

w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, którego uczestnikiem był podmiot

w restrukturyzacji, a uczestnictwo podmiotu przejmującego w takim systemie jest niezbędne

dla kontynuowania przejętej przez niego działalności podmiotu w restrukturyzacji,

Fundusz może określić w drodze decyzji termin, nie dłuższy niż 24 miesiące, w którym

podmiot przejmujący nie może zostać wykluczony z uczestnictwa w takim systemie z powodu

niespełniania tych warunków, o ile wykonuje on istotne zobowiązania wynikające z uczestnictwa,

w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zapewnia wymagane w danym systemie

zabezpieczenia. Termin ten może zostać przedłużony przez Fundusz na wniosek podmiotu

przejmującego.

3.

Podmiot przejmujący nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu w restrukturyzacji,

także powstałe po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.

4.

W zakresie określonym w decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1 i 2, na podmiot

przejmujący przechodzą z dniem wskazanym w tej decyzji zezwolenia, koncesje i ulgi,

które zostały przyznane podmiotowi w restrukturyzacji na podstawie przepisów obowiązujących

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z jego utworzeniem lub działalnością,

o ile odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie

stanowią inaczej.

5.

Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejęcia przez podmiot przejmujący

przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji, lub jego praw majątkowych, ujawnionych

w tych księgach lub rejestrach, następuje na jego wniosek, na podstawie decyzji Funduszu,

o której mowa w art. 174 ust. 1.

1

W przypadku gdy przedmiotem przejęcia są wyemitowane przez podmiot w restrukturyzacji

zdematerializowane prawa udziałowe, o których mowa w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, podmiot prowadzący rachunki papierów wartościowych lub rachunki zbiorcze, na których

są zapisane te prawa, po otrzymaniu od Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych Spółki

Akcyjnej informacji o decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, dokonuje ich

blokady na tych rachunkach od dnia otrzymania informacji do dnia realizacji dyspozycji

złożonej przez podmiot prowadzący działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, będący uczestnikiem Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych Spółki Akcyjnej,

za pośrednictwem którego dokonuje się przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych

(podmiot pośredniczący).

2

Podmiot pośredniczący składa w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej

dyspozycje przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych na konto depozytowe

podmiotu pośredniczącego, zgodne co do formy, zakresu oraz sposobu i terminu ich składania

z wymogami wynikającymi z umowy o uczestnictwo tego podmiotu w Krajowym Depozycie

Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej.

3

W dniu realizacji dyspozycji Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna

dokonuje przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych na konto depozytowe podmiotu

pośredniczącego, jeżeli w terminie umożliwiającym przeprowadzenie takiego rozrachunku

w dniu realizacji dyspozycji rozrachunek ma nastąpić w zamian za zapłatę wynagrodzenia,

o którym mowa w art. 174 ust. 5, co najmniej w części mającej postać

1)

pieniężną, a Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna otrzymał od Funduszu

informację o wysokości wynagrodzenia należnej za przejęcie każdego zdematerializowanego

prawa udziałowego, lub

2)

niepieniężną, a Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna otrzymał od

Funduszu potwierdzenie zapłaty tego wynagrodzenia.

4

Przeniesienie zdematerializowanych praw udziałowych następuje przez dokonanie, w dniu

realizacji dyspozycji, zapisu tych praw na rachunku papierów wartościowych podmiotu

przejmującego w zamian za zapłatę wynagrodzenia, o którym mowa w art. 174 ust. 5,

o ile ma ono postać pieniężną.

5.

W przypadku gdy przedmiotem przejęcia są akcje mające formę dokumentu, akcjonariusze,

w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt

3, są obowiązani złożyć w spółce dokumenty akcji lub dowody ich złożenia do rozporządzenia

spółki. Jeżeli akcjonariusz nie złożył dokumentu akcji w tym terminie, Fundusz unieważnia

ją w trybie art. 358 Kodeksu spółek handlowych, a podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe wydaje nowy dokument akcji pod tym samym

numerem emisyjnym.

6.

Fundusz dokonuje przeniesienia praw udziałowych na podmiot przejmujący prawa udziałowe.

1.

Fundusz dokonuje wyboru podmiotu przejmującego w sposób zapewniający

1)

otwartość;

2)

transparentność;

3)

równe traktowanie potencjalnych podmiotów przejmujących;

4)

brak konfliktu interesów;

5)

szybkość postępowania;

6)

wybór podmiotu oferującego najkorzystniejsze z punktu widzenia celów przymusowej restrukturyzacji

warunki przejęcia w danych warunkach rynkowych.

2.

Nie narusza wymogów określonych w ust. 1 skierowanie zapytania o ofertę do wybranych

podmiotów, które ze względu na zakres i skalę prowadzonej działalności oraz dokonywaną

przez Fundusz lub Komisję Nadzoru Finansowego ocenę bezpieczeństwa i stabilności prowadzonej

przez nie działalności, z dużym prawdopodobieństwem mogłyby dokonać przejęcia działalności

podmiotu w restrukturyzacji, realizując cele przymusowej restrukturyzacji.

3.

W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1, Fundusz uwzględnia w szczególności

deklarację podmiotu przejmującego w przedmiocie

1)

zakresu przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji;

2)

zapłaty poprzez przejęcie zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na przejmowanych

rachunkach deponentów podmiotu w restrukturyzacji;

3)

warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za przedsiębiorstwo podmiotu

w restrukturyzacji oraz wysokości oczekiwanego wsparcia;

4)

terminu przejęcia;

5)

możliwości przejęcia i kontynuacji przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji,

w szczególności zapewnienia bezpieczeństwa przejmowanych środków gwarantowanych i

środków gwarantowanych gromadzonych w podmiocie przejmującym.

4.

W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 2, Fundusz uwzględnia w szczególności

deklarację podmiotu przejmującego w przedmiocie

1)

zakresu przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji, w szczególności zobowiązań

z tytułu środków gwarantowanych na przejmowanych rachunkach deponentów podmiotu w

restrukturyzacji;

2)

warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za przejmowane prawa majątkowe

i zobowiązania oraz wysokości oczekiwanego wsparcia;

3)

terminu przejęcia;

4)

możliwości przejęcia i kontynuacji działalności podmiotu w restrukturyzacji, w szczególności

zapewnienia bezpieczeństwa przejmowanych środków gwarantowanych i środków gwarantowanych

gromadzonych w podmiocie przejmującym.

5.

W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, Fundusz uwzględnia w szczególności

deklarację podmiotu przejmującego w przedmiocie

1)

warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za prawa udziałowe podmiotu w

restrukturyzacji oraz wysokości oczekiwanego wsparcia;

2)

terminu przejęcia;

3)

możliwości wsparcia płynnościowego i kapitałowego podmiotu w restrukturyzacji, w szczególności

zapewnienia bezpieczeństwa środków gwarantowanych gromadzonych w podmiocie w restrukturyzacji.

6.

Fundusz może odstąpić od wymogów określonych w ust. 1, jeżeli ich spełnienie utrudniałoby

osiągnięcie co najmniej jednego z celów przymusowej restrukturyzacji, a także jeżeli

uzna to za konieczne w celu zapobieżenia zagrożeniu stabilności finansowej przez sytuację

podmiotu w restrukturyzacji i zmniejszeniu skuteczności instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa

dla uniknięcia znaczących negatywnych skutków dla stabilności finansowej.

7.

Podmiot w restrukturyzacji może opóźnić przekazanie informacji o poszukiwaniu podmiotu

przejmującego, o ile jest wymagana zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej,

zgodnie z art. 57 tej ustawy.

W przypadku gdy wartość przejmowanych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przekracza

wartość przejmowanych praw majątkowych albo gdy - przy przejęciu praw udziałowych

podmiotu w restrukturyzacji, o których mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3 - wartość zobowiązań

z tytułu środków gwarantowanych na dzień poprzedzający dzień przejęcia tych praw przekracza

wartość praw majątkowych na ten dzień, Fundusz może przekazać podmiotowi przejmującemu,

a w przypadku przejęcia praw udziałowych - podmiotowi w restrukturyzacji, środki z

funduszu gwarancyjnego banków lub funduszu gwarancyjnego kas do wysokości zobowiązań

z tytułu tych środków, pomniejszone o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu

wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym w przypadku, gdyby na

dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu

upadłości podmiotu w restrukturyzacji.

Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji, których prawa

majątkowe lub zobowiązania nie zostały przejęte w wyniku decyzji, o której mowa w

art. 174 ust. 1, nie przysługują roszczenia do podmiotu przejmującego, jego składników

majątkowych i członków jego organów.

1

Fundusz może utworzyć instytucję pomostową w formie spółki kapitałowej.

2.

W celu utworzenia instytucji pomostowej Fundusz może nabyć akcje lub udziały banku

prowadzącego działalność w formie spółki akcyjnej albo firmy inwestycyjnej, w liczbie

zapewniającej uzyskanie statusu podmiotu dominującego. Przepisów art. 25-25r ustawy

- Prawo bankowe, art. 106-108 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz art. 73 i art. 74 ustawy o ofercie publicznej nie stosuje się.

3.

Przedsiębiorstwo instytucji pomostowej, jej akcje albo udziały powinny być zbyte w

okresie 2 lat od dnia rozpoczęcia działalności, o której mowa w art. 188 ust. 1. Fundusz

może przedłużyć ten termin, na jej wniosek lub z urzędu, o rok, w przypadku gdy jest

to konieczne w celu

1)

zbycia akcji albo udziałów instytucji pomostowej;

2)

zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej lub jej wybranych praw majątkowych lub

wybranych zobowiązań;

3)

likwidacji instytucji pomostowej;

4)

zapewnienia kontynuacji świadczenia istotnych usług finansowych.

4.

Wydając decyzję, o której mowa w ust. 3, Fundusz uwzględnia ocenę warunków rynkowych

i prognozę ich zmiany. Termin może być ponownie przedłużony.

5.

Działalność instytucji pomostowej podlega nadzorowi sprawowanemu przez Komisję Nadzoru

Finansowego w zakresie i na zasadach określonych w ustawie - Prawo bankowe albo ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

6

Do utworzenia i działalności instytucji pomostowej przepisów art. 36 ust. 2 i 4, art.

38, art. 141m-142a, art. 144-147, art. 153-157f oraz art. 158 ust. 4, 5 i 7 ustawy

- Prawo bankowe oraz przepisów art. 84 ust. 1a, art. 89 ust. 1 pkt 1, art. 110zc-110zzd oraz art. 167 ust. 1 pkt

4 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się. Z wnioskiem o wydanie zezwolenia przez Komisję Nadzoru Finansowego

na rozpoczęcie działalności przez instytucję pomostową występuje Fundusz.

6a

Instytucja pomostowa będąca bankiem, do której na podstawie decyzji Funduszu przeniesiono

przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji będącego bankiem zrzeszającym, staje

się bankiem zrzeszającym dla banków spółdzielczych zrzeszonych w podmiocie w restrukturyzacji.

Wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

dotyczących tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania

kapitału założycielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej

w art. 32 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub dwukrotność tej kwoty w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie

do świadczenia usług na rzecz zrzeszonych banków, a także wymogu posiadania lub nabycia

przez zrzeszone banki spółdzielcze co najmniej jednej akcji banku zrzeszającego, o

którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, nie stosuje

się.

7

Ujawnienie informacji objętych odpowiednio tajemnicą bankową, o której mowa w art.

104 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, albo tajemnicą zawodową, o której mowa w art. 147 ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi, jest dopuszczalne, jeżeli jest to niezbędne do zawarcia i wykonania umów

w zakresie zbycia akcji instytucji pomostowej, przedsiębiorstwa instytucji pomostowej

albo jej praw majątkowych lub zobowiązań. W tych samych granicach jest dopuszczalne

ujawnienie informacji poufnej, o której mowa w art. 154 ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi, oraz informacji objętych tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

(Dz. U. z 2018 r. poz. 419 i 1637).

8.

Z chwilą zbycia wszystkich akcji albo udziałów instytucji pomostowej lub utraty statusu

podmiotu dominującego przez Fundusz, do jej działalności nie stosuje się przepisów

ustawy.

1.

Fundusz wnosi kapitał założycielski instytucji pomostowej z funduszy przymusowej restrukturyzacji.

2.

Fundusz pokrywa z funduszy przymusowej restrukturyzacji w niezbędnym zakresie koszty

działalności instytucji pomostowej, jeżeli nie osiąga ona wystarczających przychodów

z zarządzania lub nie zarządza żadnymi przeniesionymi prawami majątkowymi.

W przypadku instytucji pomostowej będącej bankiem wnoszony przez Fundusz kapitał założycielski

instytucji pomostowej nie może być niższy od równowartości w złotych 1 000 000 euro

przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego

w dniu wydania zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej.

1.

Instytucja pomostowa jest obowiązana utrzymywać sumę funduszy własnych na poziomie

nie niższym niż wyższa z następujących wartości

1)

wartość wynikająca ze spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa

w art. 92 rozporządzenia nr 575/2013;

2)

oszacowana przez instytucję pomostową kwota, niezbędna do pokrycia zidentyfikowanych,

istotnych rodzajów ryzyka występujących w jej działalności oraz zmian otoczenia gospodarczego,

uwzględniająca przewidywany poziom ryzyka.

2

Jeżeli instytucja pomostowa posiada jedynie akcje lub udziały w podmiocie w restrukturyzacji,

podmiot ten jest obowiązany do utrzymywania sumy funduszy własnych, o której mowa

w ust. 1. Komisja Nadzoru Finansowego może zezwolić podmiotowi w restrukturyzacji,

na jego wniosek, na niespełnianie tych wymogów. Przepisy art. 185 stosuje się odpowiednio.

Do postępowań w sprawie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

W przypadku gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji,

Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek Funduszu, może udzielić zezwolenia na utworzenie

instytucji pomostowej mimo niespełnienia wymogów określonych w przepisach rozporządzenia

nr 575/2013, ustawy - Prawo bankowe, ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym

i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.

1a

W przypadku udzielenia zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej pomimo niespełnienia

wymogów, o których mowa w ust. 1, do rozpoczęcia działalności przez instytucję pomostową

będącą bankiem przepisów art. 36 ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.

2.

W postępowaniu o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów

ustawy - Prawo bankowe dotyczących utworzenia banku w formie spółki akcyjnej oraz przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi dotyczących uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej.

3.

W zezwoleniu, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego określa, na wniosek

Funduszu, okres i zakres wyłączenia stosowania wobec instytucji pomostowej wymogów

określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013, ustawy - Prawo bankowe, ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym

i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.

4

Komisja Nadzoru Finansowego rozpatruje wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa

w ust. 1, w terminie nie dłuższym niż 3 dni od dnia jego otrzymania.

5.

Do zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 34 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe albo przepisy art. 84 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi stosuje się odpowiednio.

6.

Okres, o którym mowa w ust. 3, nie może być dłuższy niż 3 lata od dnia utworzenia

instytucji pomostowej.

Po upływie okresu, o którym mowa w art. 185 ust. 3, jednak nie dłużej niż po upływie

roku od dnia rozpoczęcia działalności, o której mowa w art. 188 ust. 1, przez instytucję

pomostową utworzoną na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 185 ust. 1, do instytucji

tej mają zastosowanie wymogi określone w przepisach rozporządzenia nr 575/2013, ustawy

- Prawo bankowe, ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym

i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.

1.

W przypadku gdy Fundusz nie jest jedynym akcjonariuszem albo wspólnikiem instytucji

pomostowej, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 3 i art. 34 ust. 2 ustawy - Prawo bankowe, przysługują mu wyłączne uprawnienia w zakresie

1)

zatwierdzania statutu albo umowy spółki;

2)

wyboru albo zatwierdzenia członków organów instytucji pomostowej;

3)

określenia zasad wynagradzania członków organów instytucji pomostowej;

4)

zatwierdzania strategii i profilu ryzyka instytucji pomostowej.

2.

Statut instytucji pomostowej określa szczegółowe zasady i tryb wykonywania uprawnień,

o których mowa w ust. 1 pkt 1-4.

3.

Zmiana statutu albo umowy spółki wymaga pisemnego zatwierdzenia przez Fundusz.

4.

W okresie prowadzenia działalności przez instytucję pomostową uprawnienia walnego

zgromadzenia akcjonariuszy albo zgromadzenia wspólników wykonuje Fundusz.

5.

Pozostałym akcjonariuszom albo wspólnikom instytucji pomostowej nie przysługują roszczenia

odszkodowawcze wobec instytucji pomostowej ani Funduszu z tytułu ograniczeń, o których

mowa ust. 1 i 3. Nie mogą oni również wytaczać powództwa o uchylenie uchwały, o którym

mowa w art. 249 i art. 422 Kodeksu spółek handlowych, powództwa o stwierdzenie nieważności, o którym mowa w art. 252 i art. 425 Kodeksu spółek handlowych, oraz powództwa o naprawienie szkody wyrządzonej spółce, o których mowa w art. 295 i art. 486 Kodeksu spółek handlowych. Przepisu art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się.

1.

Instytucja pomostowa rozpoczyna działalność z chwilą przeniesienia do niej, na podstawie

decyzji Funduszu

1)

praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji;

2

przedsiębiorstwa;

3)

wybranych praw majątkowych lub zobowiązań z podmiotu w restrukturyzacji.

2

Fundusz może dokonać zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji,

przeniesienia przedsiębiorstwa lub wybranych praw majątkowych lub zobowiązań, które

były przedmiotem przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, z instytucji pomostowej odpowiednio

do pierwotnych posiadaczy praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji albo podmiotu

w restrukturyzacji, jeżeli wystąpi jedna z następujących okoliczności

1)

taką możliwość przewiduje decyzja o przeniesieniu albo

2)

nie należą one do kategorii praw udziałowych, praw majątkowych lub zobowiązań określonych

w decyzji o przeniesieniu lub nie spełniają warunków przeniesienia określonych w tej

decyzji.

3.

Szczegółowe warunki i tryb przeniesienia oraz zwrotnego przeniesienia określa decyzja

Funduszu.

4.

Wartość przenoszonych zobowiązań nie może przekraczać wartości przenoszonych praw

majątkowych.

5

Jeżeli wartość przenoszonych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przekracza

wartość przenoszonych praw majątkowych albo przy przeniesieniu praw udziałowych podmiotu

w restrukturyzacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, wartość zobowiązań z tytułu środków

gwarantowanych na dzień poprzedzający dzień przeniesienia tych praw przekracza wartość

praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji na ten dzień, Fundusz może przekazać

instytucji pomostowej, a w przypadku przejęcia praw udziałowych - podmiotowi w restrukturyzacji,

środki z funduszu gwarancyjnego banków lub funduszu gwarancyjnego kas, do wysokości

zobowiązań z tytułu tych środków, pomniejszone o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń

z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku

gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie

o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji.

6.

W przypadku przeniesienia i zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w

restrukturyzacji przepisów art. 73 lub art. 74 ustawy o ofercie publicznej nie stosuje

się.

7

Instytucja pomostowa, w przypadku rozpoczęcia działalności, może powierzyć bankowi,

przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności, o których mowa

w art. 5 i art. 6 ustawy - Prawo bankowe. Przepisy art. 149 stosuje się odpowiednio.

8

W przypadku przejęcia akcji banku zrzeszającego przez instytucję pomostową przepisu

art. 17 ust. 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych nie stosuje się.

9

Instytucja pomostowa może obejmować prawa udziałowe podmiotu w restrukturyzacji.

Fundusz może przenieść do instytucji pomostowej prawa udziałowe w jednym lub w kilku

podmiotach w restrukturyzacji, lub przedsiębiorstwo albo wybrane prawa majątkowe lub

zobowiązania z więcej niż jednego podmiotu w restrukturyzacji. W takim przypadku instytucja

pomostowa jest obowiązana zarządzać majątkiem przeniesionym z każdego podmiotu w restrukturyzacji

oddzielnie albo prowadzić ewidencję działalności w sposób umożliwiający wydzielenie

ich majątku i zobowiązań oraz wyników zarządzania nimi.

Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych praw majątkowych

przekracza wartość przenoszonych zobowiązań, przeniesienie następuje za wynagrodzeniem,

w wysokości różnicy wartości przenoszonych praw majątkowych nad wartością przenoszonych

zobowiązań.

1.

Z dniem określonym w decyzji, o której mowa w art. 188 ust. 1 pkt 2 i 3, instytucja

pomostowa wstępuje w miejsce podmiotu w restrukturyzacji w zakresie przejętych praw

majątkowych i związanych z nimi zobowiązań, w tym do postępowań sądowych.

2.

Instytucja pomostowa nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu w restrukturyzacji,

także powstałe po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.

3.

Na instytucję pomostową, z dniem określonym w decyzji Funduszu, przechodzą zezwolenia,

koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane podmiotowi w restrukturyzacji na podstawie

przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z jego

utworzeniem lub działalnością, o ile odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia,

koncesji lub ulgi nie stanowią inaczej.

4.

Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na instytucję pomostową

praw ujawnionych w tych księgach lub innych rejestrach następuje na jej wniosek, na

podstawie decyzji Funduszu, o której mowa w art. 188 ust. 1.

5.

W przypadku gdy instytucja pomostowa nie spełnia warunków uczestnictwa w rynku regulowanym

lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi, w systemie płatności,

w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, którego uczestnikiem był podmiot

w restrukturyzacji, a uczestnictwo instytucji pomostowej w takim systemie jest niezbędne

dla kontynuowania przejętej przez nią działalności podmiotu w restrukturyzacji, Fundusz

może określić, w drodze decyzji, termin, nie dłuższy niż 24 miesiące, w którym instytucja

pomostowa nie może zostać wykluczona z uczestnictwa w takim systemie z powodu niespełniania

tych warunków, o ile wykonuje ona istotne zobowiązania wynikające z uczestnictwa,

w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zapewnia wymagane w danym systemie

zabezpieczenia. Termin ten może zostać przedłużony przez Fundusz na wniosek instytucji

pomostowej.

6.

W przypadku przeniesienia do instytucji pomostowej praw udziałowych, w tym wyemitowanych

przez podmiot w restrukturyzacji, przepisów art. 25-25s ustawy - Prawo bankowe i art. 106-106n ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.

7.

W postępowaniach dotyczących przeniesionego przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych

lub wybranych zobowiązań, wszczętych przez podmiot w restrukturyzacji i niezakończonych

przed dniem doręczenia decyzji, o której mowa w art. 188 ust. 1 pkt 2 i 3, ostateczną

decyzją administracyjną, postanowieniem albo orzeczeniem, w miejsce podmiotu w restrukturyzacji

wstępuje instytucja pomostowa, z dniem doręczenia jej tej decyzji.

1.

Przeniesienie nie wymaga uzyskania zgody właścicieli, dłużników ani wierzycieli podmiotu

w restrukturyzacji.

2.

Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji, których prawa

lub zobowiązania nie zostały przeniesione do instytucji pomostowej, nie przysługują

roszczenia do instytucji pomostowej, jej majątku ani członków jej organów.

1.

Fundusz zbywa prawa udziałowe w instytucji pomostowej na zasadach określonych w art.

178.

2.

Instytucja pomostowa zbywa swoje przedsiębiorstwo lub prawa majątkowe na zasadach

określonych w art. 178.

1.

W przypadku zbycia praw udziałowych w instytucji pomostowej, do której w przymusowej

restrukturyzacji przeniesiono przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji, przy pomocy

którego wykonuje się czynności banku zrzeszającego na rzecz banków spółdzielczych,

wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

dotyczących tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania

kapitału założycielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej

w art. 32 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub dwukrotność tej kwoty w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie

do świadczenia usług na rzecz zrzeszonych banków, nie stosuje się.

2.

Przez okres 5 lat od dnia zbycia praw udziałowych, o którym mowa w ust. 1, przepisów

art. 16 ust. 1 zdanie drugie i trzecie oraz art. 17 ust. 2 ustawy o funkcjonowaniu

banków spółdzielczych nie stosuje się.

3.

Przez okres 5 lat od dnia zbycia przez instytucję pomostową praw udziałowych w banku

zrzeszającym w restrukturyzacji przepisów art. 16 ust. 1 zdanie drugie i trzecie oraz

art. 17 ust. 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych nie stosuje się.

W przypadkach, o których mowa w art. 193a ust. 1 i 3, podmiot, który nabył prawa udziałowe,

zapewnia wykonywanie czynności banku zrzeszającego przez okres nie krótszy niż 5 lat

od dnia nabycia tych praw.

1.

Pracownicy Funduszu lub osoby przez niego wskazane mogą uczestniczyć w wykonywaniu

czynności kontrolnych w instytucji pomostowej podejmowanych przez pracowników Urzędu

Komisji Nadzoru Finansowego, o których mowa w art. 133 ust. 3 ustawy - Prawo bankowe lub art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1417 i 2243).

2.

Zakres czynności kontrolnych, do których są uprawnieni pracownicy Funduszu lub osoby

przez niego wskazane, określa Komisja Nadzoru Finansowego w uchwale, na wniosek Funduszu.

Zakończenie działalności instytucji pomostowej następuje z dniem

1)

otwarcia likwidacji;

2)

zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej lub wszystkich praw majątkowych związanych

z prowadzeniem działalności i przejęciem przez osobę trzecią wszystkich zobowiązań

innych niż zobowiązania wobec Funduszu.

1.

Fundusz wydaje decyzję o likwidacji instytucji pomostowej, jeżeli upłynął okres, o

którym mowa w art. 181 ust. 3, i nie zostały zbyte lub przeniesione wszystkie prawa

majątkowe związane z prowadzeniem działalności. Przepisu art. 156a ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 189, Fundusz wydaje decyzję o ograniczeniu działalności

instytucji pomostowej w zakresie, w jakim został spełniony warunek, o którym mowa

w ust. 1. Przepisy art. 197 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy - Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej Fundusz może wystąpić z wnioskiem do Komisji

Nadzoru Finansowego o uchylenie zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej. Przepisu

art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie obowiązku uzyskania zgody strony nie stosuje się.

4.

W przypadku instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy o obrocie

instrumentami finansowymi Fundusz może wystąpić z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego

o uchylenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej. Przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie obowiązku uzyskania zgody strony nie stosuje się.

5.

Fundusz może podjąć decyzję o likwidacji instytucji pomostowej, w przypadku gdy większość

praw majątkowych i zobowiązań związanych z wykonywaniem działalności została zbyta

lub przeniesiona.

6.

W przypadku zbycia lub przeniesienia wszystkich praw majątkowych instytucji pomostowej

Fundusz może dokonać obniżenia funduszy własnych instytucji pomostowej działającej

na podstawie przepisów ustawy - Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej do poziomu określonego w art. 183.

1.

Zarząd nad majątkiem likwidowanej instytucji pomostowej obejmuje powołany przez Fundusz

likwidator, na którego przechodzą uprawnienia zastrzeżone w ustawie i statucie albo

umowie spółki dla organów instytucji pomostowej.

2.

Likwidator reprezentuje instytucję pomostową.

3.

Z dniem przejęcia zarządu majątkiem likwidowanej instytucji pomostowej przez likwidatora

1)

zarząd instytucji pomostowej i rada nadzorcza ulegają rozwiązaniu, a mandaty ich członków

wygasają;

2)

ustanowione prokury i pełnomocnictwa wygasają.

4.

Do likwidacji instytucji pomostowej stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych, z tym że

1)

w okresie likwidacji nie wypłaca się dywidendy ani oprocentowania udziałów;

2)

bilans otwarcia likwidacji, program likwidacji oraz rachunek przeprowadzonej likwidacji

podlegają zatwierdzeniu przez Fundusz;

3)

przepisów art. 474 § 1 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się;

4)

likwidator, nie rzadziej niż raz na miesiąc, składa Funduszowi sprawozdania z przebiegu

likwidacji.

5.

Fundusz informuje Komisję Nadzoru Finansowego o przebiegu likwidacji w okresach kwartalnych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem rozdziału

6, art. 194 i art. 195, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Po zakończeniu likwidacji likwidator sporządza sprawozdanie likwidacyjne i składa

je Funduszowi, Komisji Nadzoru Finansowego oraz sądowi rejestrowemu wraz z wnioskiem

o wykreślenie instytucji pomostowej z rejestru.

2.

Sprawozdanie likwidacyjne zatwierdza Fundusz.

Fundusz może odwołać likwidatora w przypadku, gdy prowadzi on likwidację w sposób

zagrażający realizacji celów przymusowej restrukturyzacji.

1.

Jeżeli według bilansu sporządzonego na koniec okresu sprawozdawczego aktywa instytucji

pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy - Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej nie wystarczają na zaspokojenie jej zobowiązań

lub jeżeli z powodów związanych bezpośrednio z sytuacją finansową instytucji pomostowej

nie reguluje ona swoich zobowiązań wobec deponentów w zakresie wypłaty środków objętych

ochroną gwarancyjną, zarząd instytucji pomostowej lub likwidator powiadamiają niezwłocznie

Fundusz.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz występuje z wnioskiem do Komisji Nadzoru

Finansowego o zawieszenie działalności instytucji pomostowej i wystąpienie do właściwego

sądu z wnioskiem o ogłoszenie jej upadłości. Przepisy art. 158 ust. 1 i 2 ustawy -

Prawo bankowe stosuje się odpowiednio.

3.

Fundusz może wystąpić z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego o uchylenie zezwolenia

na utworzenie instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy - Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej także w przypadku, gdy wystąpiły okoliczności

grożące niewypłacalnością lub obniżeniem sumy funduszy własnych w stopniu powodującym

niespełnienie wymagań dotyczących utworzenia instytucji pomostowej. Przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie uzyskania zgody strony nie stosuje się.

1.

Fundusz może, bez zgody właścicieli oraz wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji,

dokonać

1)

umorzenia lub konwersji zobowiązań w celu dokapitalizowania podmiotu w restrukturyzacji;

2)

umorzenia lub konwersji zobowiązań przenoszonych do instytucji pomostowej w celu wyposażenia

jej w fundusze własne;

3)

umorzenia lub konwersji zobowiązań przenoszonych w ramach instrumentu wydzielenia

praw majątkowych;

4

umorzenia lub konwersji zobowiązań w ramach instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa.

2.

Umorzenie lub konwersja zobowiązań w celu dokapitalizowania podmiotu w restrukturyzacji

jest dopuszczalna, w przypadku gdy w jej wyniku podmiot w restrukturyzacji spełni

określone odrębnymi przepisami warunki prowadzenia działalności oraz istnieją uzasadnione

przesłanki, że w wyniku restrukturyzacji, o której mowa w art. 214, osiągnie długoterminową

stabilność finansową.

3

Dokonanie przez Fundusz umorzenia lub konwersji zobowiązań, o których mowa w ust.

1, może prowadzić do zmiany formy prawnej podmiotu w restrukturyzacji.

1.

Przed dokonaniem umorzenia lub konwersji zobowiązań Fundusz, na podstawie oszacowania,

o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, ustala wielkość strat do pokrycia i kwotę, o

jaką powinny wzrosnąć fundusze własne podmiotu w restrukturyzacji, aby spełnić warunki

określone w art. 201 ust. 2, lub kwotę niezbędną do zapewnienia funduszy własnych

instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami.

2.

Dokonując ustalenia wysokości niezbędnych funduszy własnych, Fundusz uwzględnia przewidywane

potrzeby kapitałowe podmiotu w restrukturyzacji, instytucji pomostowej lub podmiotu

zarządzającego aktywami w okresie co najmniej 12 miesięcy.

3.

Jeżeli ustalenia zostały dokonane na podstawie wstępnego oszacowania, a w wyniku oszacowania

końcowego wielkość strat do pokrycia jest inna niż określona we wstępnym oszacowaniu,

Fundusz dokonuje ich ponownego ustalenia.

Przed lub równocześnie z dokonaniem umorzenia lub konwersji zobowiązań Fundusz dokonuje

umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych zgodnie z art. 72.

1.

Wierzyciele, których wierzytelności podlegają konwersji, obejmują prawa udziałowe

w liczbie wynikającej z wartości konwertowanych wierzytelności oraz ceny emisyjnej

ustalonej w uchwale o podwyższeniu kapitału zakładowego.

2.

Z chwilą podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego w związku z umorzeniem

lub konwersją zobowiązań przyjmuje się, że wierzyciele, których wierzytelności podlegają

konwersji, obejmują wyemitowane prawa udziałowe poprzez ich pokrycie konwertowanymi

wierzytelnościami. Przepisów art. 259, art. 262 § 2 pkt 2 oraz art. 431 § 2 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się.

1.

W przypadku gdy podmiot w restrukturyzacji wyemitował instrumenty finansowe, które

przewidują redukcję kwoty zobowiązania lub konwersję zobowiązania na prawa udziałowe

lub inne pozycje funduszy własnych w przypadku zdarzenia powiązanego z sytuacją finansową,

wypłacalnością, pozycją kapitałową lub poziomem funduszy własnych, w przypadku umorzenia

lub konwersji zobowiązań zobowiązanie umarza się lub dokonuje się jego konwersji zgodnie

z warunkami emisji.

2.

Instrumenty, których warunki emisji przewidywały ich umorzenie lub konwersję na kapitał

w przypadku pogorszenia się sytuacji podmiotu, podlegają umorzeniu lub konwersji w

pierwszej kolejności.

3.

Wobec praw udziałowych powstałych w wyniku konwersji oraz instrumentów, które nie

podlegały umorzeniu lub konwersji w pełnej kwocie, Fundusz może zastosować umorzenie

lub konwersję zobowiązań.

1.

Przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań mogą być zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji,

z wyjątkiem zobowiązań

1)

z tytułu środków gwarantowanych;

2)

zabezpieczonych, w tym zobowiązań z tytułu listów zastawnych oraz zobowiązań w postaci

instrumentów finansowych, które stanowią integralną część puli zabezpieczonej zgodnie

z prawem właściwym w sposób podobny do listów zastawnych;

3)

wynikających z posiadania przez podmiot w restrukturyzacji praw majątkowych lub środków

pieniężnych należących do klientów, w tym zdeponowanych w ich imieniu przez fundusze

inwestycyjne lub alternatywne fundusze inwestycyjne, pod warunkiem że takie prawa

majątkowe lub środki podlegają ochronie zgodnie z ustawą - Prawo upadłościowe;

4)

wynikających ze stosunku powierniczego między podmiotem w restrukturyzacji a innym

podmiotem, pod warunkiem że takie zobowiązanie podlega ochronie na mocy ustawy - Prawo

upadłościowe lub ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;

5)

wobec banków krajowych, banków zagranicznych, innych instytucji kredytowych oraz firm

inwestycyjnych, o pierwotnym terminie wymagalności krótszym niż 7 dni, z wyjątkiem

zobowiązań pomiędzy podmiotami należącymi do tej samej grupy;

6)

wynikających z uczestnictwa w systemach płatności, systemach rozrachunku lub zobowiązań

wobec operatorów tych systemów lub ich uczestników powstałych w wyniku uczestnictwa

w takim systemie, które staną się wymagalne w terminie krótszym niż 7 dni;

7

wobec pracowników, w szczególności wynikających z należnego wynagrodzenia i świadczeń

emerytalnych, z wyjątkiem zobowiązań wynikających ze zmiennych składników wynagrodzenia

a)

nieregulowanych przez układ zbiorowy pracy lub

b)

pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka, o których

mowa w art. 9ca ust. 1 ustawy - Prawo bankowe i art. 110v ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

8)

wobec wierzycieli, wynikających z dostawy towarów i świadczenia usług, które mają

istotne znaczenie dla bieżącej działalności podmiotu w restrukturyzacji, w tym usług

informatycznych, usług użyteczności publicznej oraz usług najmu, obsługi oraz utrzymania

budynków i pomieszczeń;

9)

wobec organów podatkowych i zobowiązań z tytułu ubezpieczeń społecznych;

10)

z tytułu składek na rzecz Funduszu oraz innych oficjalnie uznanych systemów gwarantowania.

2.

Przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań mogą być zobowiązania, o których mowa

w ust. 1 pkt 2, w części przewyższającej wartość ustanowionych zabezpieczeń.

3.

Fundusz może wyłączyć z umorzenia lub konwersji zobowiązań w całości lub części zobowiązania,

których

1)

umorzenie lub konwersja nie są możliwe w terminie niezbędnym z punktu widzenia realizacji

celów przymusowej restrukturyzacji;

2)

wyłączenie jest niezbędne w celu uzyskania ciągłości funkcji krytycznych i głównych

linii biznesowych w sposób pozwalający zachować zdolność podmiotu w restrukturyzacji

do kontynuowania kluczowych operacji, usług i transakcji;

3

wyłączenie jest niezbędne i proporcjonalne w celu uniknięcia szerokiego rozprzestrzeniania

się ryzyka zarażania, zwłaszcza przez przenoszenie strat z jednej instytucji na drugą

ze względu na istniejące powiązania, w szczególności zagrażającego wypłacie środków

objętych ochroną gwarancyjną należących do osób fizycznych, mikroprzedsiębiorców,

małych i średnich przedsiębiorców, które mogłoby istotnie zagrozić funkcjonowaniu

rynku finansowego, w tym jego infrastruktury, w sposób, który może poważnie zakłócić

funkcjonowanie gospodarki;

4)

umorzenie lub konwersja prowadziłyby do strat pozostałych wierzycieli w stopniu większym,

niż gdyby zostały one wyłączone z umorzenia lub konwersji.

4.

Fundusz przed dokonaniem wyłączenia, o którym mowa w ust. 3, powiadamia Komisję Europejską.

5.

W przypadku gdy wyłączenie, o którym mowa w ust. 3, wymaga wykorzystania środków z

funduszy przymusowej restrukturyzacji, Fundusz dokonuje wyłączenia, jeżeli Komisja

Europejska w ciągu 24 godzin albo w terminie dłuższym, uzgodnionym z Funduszem, nie

zgłosi sprzeciwu wobec wyłączenia. Jeżeli Komisja Europejska określi warunki wyłączenia,

Fundusz może dokonać wyłączenia w przypadku spełnienia tych warunków.

1.

Dokonując oceny zasadności wyłączenia z umorzenia lub konwersji zobowiązań z tytułu

instrumentów pochodnych lub sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do

ich odkupu, Fundusz uwzględnia ocenę utraty wartości wynikającą z zamknięcia kontraktów

instrumentów pochodnych lub transakcji sprzedaży w odniesieniu do wielkości strat,

które mogą zostać pokryte w wyniku umorzenia zobowiązań z tytułu instrumentów pochodnych

lub transakcji sprzedaży.

2.

Jeżeli instrumenty pochodne lub sprzedaż instrumentów finansowych ze zobowiązaniem

do ich odkupu nie zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji, Fundusz dokonuje umorzenia

lub konwersji wynikających z nich zobowiązań. Fundusz dokonuje zamknięcia kontraktów

instrumentów pochodnych lub transakcji sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem

do ich odkupu przed dokonaniem umorzenia lub konwersji tych zobowiązań.

3.

W przypadku gdy instrument pochodny lub transakcja sprzedaży instrumentów finansowych

ze zobowiązaniem do ich odkupu zawiera klauzulę kompensacyjną, w ramach oszacowania,

o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, na potrzeby umorzenia lub konwersji tych zobowiązań

ustala się wartość netto zobowiązania z tego instrumentu lub transakcji.

1.

Umorzeniu lub konwersji podlegają zobowiązania z tytułu kapitału i należnych odsetek.

2

Jeżeli umorzeniu lub konwersji podlega zobowiązanie lub prawo udziałowe w części,

warunki umowne dla części nieobjętej umorzeniem lub konwersją nie ulegają zmianie,

z wyłączeniem podstawy naliczania odsetek.

1.

Kwotę umarzanych lub konwertowanych zobowiązań ustala się jako różnicę sumy kwot ustalonych

zgodnie z art. 202 ust. 1 i strat pokrytych zgodnie z art. 203.

2.

Zobowiązania w kwocie, o której mowa w ust. 1, podlegają umorzeniu do wysokości strat

niepokrytych zgodnie z art. 203, a w pozostałej kwocie - konwersji na prawa udziałowe.

3.

Umorzenia i konwersji dokonuje się w następującej kolejności

1)

instrumenty kapitałowe zgodnie z kolejnością określoną w art. 72 ust. 1;

2)

pozostałe zobowiązania podporządkowane, jeżeli kwota umorzenia lub konwersji wierzytelności,

o których mowa w pkt 1, jest mniejsza niż konieczna kwota umorzenia lub konwersji;

3)

pozostałe zobowiązania, jeżeli kwota umorzenia lub konwersji wierzytelności, o których

mowa w pkt 1 i 2, jest niższa niż konieczna kwota umorzenia lub konwersji.

4.

Umorzenia lub konwersji zobowiązań, o których mowa w ust. 3 pkt 3, dokonuje się w

kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności, o której mowa w art. 440

ustawy - Prawo upadłościowe.

5

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji zobowiązań zgodnie z kolejnością określoną

w ust. 3, z uwzględnieniem wyłączeń, o których mowa w art. 206 ust. 3.

1

Jeżeli do osiągnięcia koniecznej kwoty umorzenia lub konwersji nie jest konieczne

całkowite umorzenie lub konwersja zobowiązań danej kategorii, o której mowa w art.

209 ust. 3, zobowiązania w tej kategorii podlegają umorzeniu lub konwersji proporcjonalnie

do wartości zobowiązania, o ile Fundusz nie dokonał wyłączenia, o którym mowa w art.

206 ust. 3.

1a

Jeżeli Fundusz dokonał wyłączenia, o którym mowa w art. 206 ust. 3, może dokonać umorzenia

pozostałych zobowiązań w danej kategorii w stopniu wyższym niż proporcjonalnie do

wartości zobowiązania lub dokonać konwersji w stopniu wyższym niż proporcjonalnie

do wartości zobowiązania, w tym przez zastosowanie zróżnicowanych stóp konwersji,

o ile nie zostanie spełniony warunek, o którym mowa w art. 242 ust. 1.

2.

Jeżeli w celu pokrycia strat ustalonych zgodnie z art. 202 nie dokonano umorzenia

wszystkich praw udziałowych dotychczasowych właścicieli podmiotu w restrukturyzacji,

Fundusz może zastosować zróżnicowanie stóp konwersji zobowiązań na prawa udziałowe

w celu proporcjonalnego zmniejszenia udziału dotychczasowych właścicieli.

2a

Fundusz może zastosować zróżnicowanie stóp konwersji, jeżeli określona w oszacowaniu

wartość instrumentów własnościowych wydawanych w wyniku konwersji, o której mowa w

art. 138 ust. 8, różni się od kwoty, o jaką, zgodnie z art. 202, powinny wzrosnąć

fundusze własne podmiotu w restrukturyzacji.

2b

W przypadku stosowania zróżnicowania stóp konwersji, o których mowa w ust. 2 i 2a,

stopa konwersji może wynieść zero.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zróżnicowanie stóp konwersji powinno uwzględniać

kolejność zaspokajania należności, o której mowa w art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo

upadłościowe.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Funduszu, szczegółowe zasady ustalania zróżnicowanych stóp

konwersji, uwzględniając zasady przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art.

110 ust. 3 pkt 3 i 4.

1.

Właścicielom, którzy objęli prawa udziałowe w wyniku konwersji, prawa te wydaje się

niezwłocznie na ich żądanie, po zarejestrowaniu podwyższenia kapitału zakładowego.

2.

Prawo wykonywania głosu z praw udziałowych objętych w wyniku konwersji pozostaje zawieszone

do czasu zakończenia oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2, a w przypadku wydania

przez Fundusz decyzji o zmianie poziomu umorzenia lub konwersji zgodnie z art. 138

ust. 3 pkt 1 - do dnia, w którym decyzja stanie się wykonalna.

Do konwersji zobowiązań przepisów art. 7 ust. 1 i art. 69 ustawy o ofercie publicznej,

art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz art. 418 nie stosuje się.

W przypadku gdy podmiot w restrukturyzacji jest zobowiązany do spłaty zobowiązania

podporządkowanego, spełniającego warunki, o których mowa w art. 63 rozporządzenia

nr 575/2013, odsetek lub innych płatności z tego tytułu, Fundusz może zawiesić spłatę

tych zobowiązań w części niepodlegającej umorzeniu lub konwersji zobowiązań, do chwili

spełnienia przez ten podmiot wymogów prowadzenia działalności określonych w przepisach

odrębnych.

1.

Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz, w terminie nie dłuższym niż

miesiąc od dnia doręczenia decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań,

opracowuje program restrukturyzacji i nadzoruje jego wykonanie. Fundusz może przedłużyć

termin opracowania programu do 2 miesięcy od dnia doręczenia tej decyzji, w szczególności

w przypadku notyfikacji pomocy publicznej dla podmiotu w restrukturyzacji.

2.

Celem programu restrukturyzacji jest osiągnięcie przez podmiot w restrukturyzacji

długoterminowej stabilności finansowej.

3.

Program powinien zawierać co najmniej

1)

analizę przyczyn bieżącej sytuacji podmiotu w restrukturyzacji;

2

założenia przyjęte do przygotowania programu dotyczące warunków gospodarczych i warunków

na rynkach finansowych, w których podmiot będzie prowadzić działalność, i ich uzasadnienie;

3)

ocenę bieżącej sytuacji podmiotu w restrukturyzacji, w tym jego pozycji rynkowej (konkurencyjnej);

4)

opis działań, które zostaną podjęte w celu przywrócenia długoterminowej stabilności

finansowej podmiotu w restrukturyzacji;

5)

niezbędne zasoby rzeczowe i finansowe do realizacji programu oraz sposób ich zapewnienia;

6)

harmonogram działań i podział odpowiedzialności za ich realizację;

7

opis obecnego i przewidywanego stanu rynków finansowych w scenariuszu optymistycznym

i pesymistycznym, z uwzględnieniem skrajnych warunków pozwalających określić obszary

największej wrażliwości podmiotu w restrukturyzacji na zmianę warunków zewnętrznych.

4.

Działania, o których mowa w ust. 3 pkt 4, mogą obejmować

1)

zaprzestanie prowadzenia działalności przynoszącej straty lub związanej z podwyższonym

ryzykiem;

2)

sprzedaż aktywów, linii biznesowych lub części przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji;

3)

reorganizację podmiotu w restrukturyzacji;

4)

zmiany w rozwiązaniach operacyjnych;

5)

restrukturyzację działalności podmiotu w restrukturyzacji w celu przywrócenia konkurencyjności

lub rentowności;

6)

zmiany w sposobie finansowania działalności i wsparcia kapitałowego podmiotu w restrukturyzacji.

5

Założenia, o których mowa w ust. 3 pkt 2, porównuje się z założeniami przyjmowanymi

przez inne podmioty sektora lub przeciętnymi prognozami dla sektora.

1.

Jeżeli umorzenie lub konwersję zobowiązań zastosowano wobec więcej niż jednego podmiotu

grupy, program restrukturyzacji określający działania wobec podmiotów grupy opracowuje

podmiot dominujący.

2.

Krajowy podmiot dominujący przekazuje program restrukturyzacji Funduszowi. Fundusz

przekazuje plan właściwym organom przymusowej restrukturyzacji podmiotów zależnych

i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.

1.

Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, dokonuje oceny programu

restrukturyzacji, w terminie miesiąca od dnia otrzymania programu. Komisja przekazuje

opinię do programu w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku Funduszu

o wydanie takiej opinii.

2.

Fundusz, uwzględniając opinię Komisji Nadzoru Finansowego, akceptuje program restrukturyzacji,

jeżeli uzna za prawdopodobne osiągnięcie jego celu, określając jednocześnie terminy

przekazywania sprawozdań z realizacji programu, albo przekazuje uwagi i zastrzeżenia

w celu jego uzupełnienia lub zmiany.

3.

Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz, w terminie 14 dni od dnia otrzymania

uwag i zastrzeżeń do programu, przekazuje zmieniony plan Funduszowi. Fundusz, w terminie

7 dni od dnia otrzymania zmienionego programu, dokonuje jego ponownej oceny.

4.

Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz przekazuje Funduszowi sprawozdania

z realizacji programu restrukturyzacji w okresach nie dłuższych niż półroczne.

5.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zobowiązać administratora

lub pełnomocnika do zmiany lub ponownego opracowania programu restrukturyzacji w przypadku,

gdy jego realizacja nie jest należyta lub osiągnięcie celu programu nie będzie możliwe.

6.

Jeżeli cele programu restrukturyzacji zostały osiągnięte, Fundusz zwołuje walne zgromadzenie

akcjonariuszy, zgromadzenie wspólników albo walne zgromadzenie członków w celu odwołania

dotychczasowej rady nadzorczej i powołania nowej rady nadzorczej.

7.

Rada nadzorcza powołuje zarząd podmiotu w restrukturyzacji. W przypadku banku w restrukturyzacji

powołanie jest skuteczne z dniem udzielenia zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1

ustawy - Prawo bankowe.

1.

Umorzenie praw udziałowych oraz umorzenie lub konwersja zobowiązań są skuteczne wobec

podmiotu w restrukturyzacji oraz objętych nimi właścicieli i wierzycieli bez względu

na limity i ograniczenia w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestowania środków.

2.

W przypadku gdy w wyniku umorzenia lub konwersji zobowiązań podmiot, którego wierzytelności

zostały skonwertowane na prawa udziałowe, lub inny wierzyciel podmiotu w restrukturyzacji

przekracza limity i ograniczenia w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestowania

środków, Komisja Nadzoru Finansowego w porozumieniu z Funduszem określi termin osiągnięcia

ich właściwego poziomu.

3.

Jeżeli wierzyciel, o którym mowa w ust. 2, nie podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego,

powinien zapewnić przestrzeganie obowiązujących go limitów i ograniczeń w zakresie

obejmowania praw udziałowych i inwestowania środków, w terminie nie dłuższym niż 12

miesięcy od dnia opublikowania decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań.

Wierzyciel, o którym mowa w art. 217 ust. 2, który w wyniku konwersji zobowiązań przekroczy

progi procentowe określone w art. 25 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, jest obowiązany, w terminie określonym w art. 25 ust. 5 tej ustawy, złożyć zawiadomienie,

o którym mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy. Przepisy art. 25 ust. 7-9 i art. 25a-25o

ustawy - Prawo bankowe oraz art. 175 ust. 4-6 stosuje się odpowiednio.

Wierzyciel, o którym mowa w art. 217 ust. 2, który w wyniku konwersji zobowiązań przekroczy

progi określone w art. 106 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, jest obowiązany, w terminie określonym w art. 106 ust. 5 tej ustawy, złożyć zawiadomienie,

o którym mowa w art. 106 ust. 1 tej ustawy. Przepisy art. 106 ust. 7-9 i art. 106a-106n ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz art. 175 ust. 4-6 stosuje się odpowiednio.

Jeżeli przekroczenie progu 33% lub 66% ogólnej liczby głosów w spółce publicznej nastąpiło

w wyniku konwersji wierzytelności na akcje podmiotu w restrukturyzacji, obowiązek

ogłoszenia wezwania do zapisywania się na sprzedaż lub zamianę akcji w rozumieniu

art. 73 lub art. 74 ustawy o ofercie publicznej ma zastosowanie, w przypadku gdy po

takim nabyciu akcji udział w ogólnej liczbie głosów uległ dalszemu zwiększeniu. Termin

wykonania tego obowiązku liczy się od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące

zwiększenie udziału w ogólnej liczbie głosów.

Z chwilą wpisu do rejestru podwyższenia lub obniżenia kapitału zakładowego podmiotu

w restrukturyzacji ulegają umorzeniu postępowania zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone

przeciwko temu podmiotowi w celu zaspokojenia wierzytelności objętych umorzeniem lub

konwersją zobowiązań, a tytuły wykonawcze lub egzekucyjne, które stanowiły podstawę

do prowadzenia takich postępowań, tracą wykonalność.

1.

W przypadku emisji instrumentu finansowego lub zaciągnięcia zobowiązania, dla których

prawem właściwym jest prawo państwa trzeciego, podmiot emitujący instrument finansowy

lub zaciągający zobowiązanie, które nie zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji

na podstawie art. 206 ust. 1 i nie należą do kategorii drugiej należności podlegających

zaspokojeniu z funduszy masy upadłości banku albo z funduszy masy upadłości kasy,

jest zobowiązany

1)

zawrzeć w warunkach emisji lub umowie zastrzeżenie o możliwości zastosowania wobec

takiego instrumentu lub zobowiązania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań,

w sposób zapewniający zapoznanie się z tym zastrzeżeniem przez nabywcę instrumentu

finansowego lub stronę umowy, na podstawie której podmiot zaciąga zobowiązanie;

2)

uzyskać zgodę nabywcy instrumentu finansowego lub strony umowy, na podstawie której

podmiot zaciąga zobowiązanie, na uznanie skutków decyzji o zastosowaniu instrumentu

umorzenia lub konwersji zobowiązań.

2.

Fundusz może zwolnić podmiot z obowiązku określonego w ust. 1, w przypadku gdy prawo

właściwe dla instrumentu finansowego lub umowy zapewnia bezwarunkowe uznanie skutków

decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań. W takim przypadku Fundusz może

żądać przedstawienia przez ten podmiot opinii prawnej.

Wydzielenie praw majątkowych jest możliwe w przypadku, gdy

1)

likwidacja praw majątkowych mogłaby mieć istotny niekorzystny wpływ na sytuację na

rynku, w szczególności na ceny takich praw majątkowych;

2)

przeniesienie praw majątkowych do podmiotu zarządzającego aktywami jest konieczne

dla kontynuowania działalności podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej

lub

3)

przeniesienie praw majątkowych do podmiotu zarządzającego aktywami zwiększy przychody

z tych praw.

1.

Fundusz może utworzyć podmiot lub większą liczbę podmiotów zarządzających aktywami,

w formie spółki kapitałowej.

2.

Przedmiotem działalności podmiotu zarządzającego aktywami jest zarządzanie przeniesionymi

do niego prawami majątkowymi i zobowiązaniami z jednego albo kilku podmiotów w restrukturyzacji

lub instytucji pomostowej, w tym ich zbycie.

3.

Podmiot zarządzający aktywami może także świadczyć usługi zarządzania innymi prawami

majątkowymi na rzecz Funduszu, na podstawie umowy.

4.

Fundusz wnosi kapitał założycielski podmiotu zarządzającego aktywami z funduszy przymusowej

restrukturyzacji.

5.

Fundusz pokrywa, z funduszy przymusowej restrukturyzacji, w niezbędnym zakresie, koszty

działalności podmiotu zarządzającego aktywami, jeżeli nie osiąga on wystarczających

przychodów z zarządzania lub nie zarządza przeniesionymi prawami majątkowymi.

6.

Jeżeli Fundusz nie jest jedynym akcjonariuszem albo udziałowcem podmiotu zarządzającego

aktywami, przysługują mu uprawnienia w zakresie

1)

zatwierdzania statutu albo umowy spółki;

2)

wyboru albo zatwierdzenia powołania członków organów podmiotu zarządzającego aktywami;

3)

określania zasad wynagradzania członków organów podmiotu zarządzającego aktywami oraz

zakresu ich obowiązków;

4)

zatwierdzania strategii i profilu ryzyka podmiotu zarządzającego aktywami.

1.

Przeniesienie praw majątkowych i zobowiązań następuje na podstawie decyzji Funduszu.

2

Fundusz może dokonać zwrotnego przeniesienia wybranych praw majątkowych lub zobowiązań,

które były przedmiotem przeniesienia, o którym mowa w art. 223, odpowiednio do podmiotu

w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej, jeżeli wystąpi jedna z następujących

okoliczności

1)

taką możliwość przewiduje decyzja o przeniesieniu albo

2)

nie należą one do kategorii praw majątkowych lub zobowiązań określonych w decyzji

o przeniesieniu lub nie spełniają warunków przeniesienia określonych w tej decyzji.

3

Szczegółowe warunki i tryb przeniesienia oraz zwrotnego przeniesienia określa decyzja

Funduszu.

4.

Z chwilą przeniesienia podmiot zarządzający aktywami wstępuje w prawa i obowiązki

podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w zakresie nabytych praw majątkowych

i związanych z nimi zobowiązań.

5.

Na podmiot zarządzający aktywami przechodzą zezwolenia, z wyjątkiem zezwolenia na

utworzenie banku oraz zezwolenia na rozpoczęcie przez bank działalności, oraz koncesje

i ulgi, które zostały udzielone podmiotowi w restrukturyzacji na podstawie przepisów

obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z utworzeniem lub

działalnością, o ile

1)

są związane z przeniesionymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami;

2)

odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią

inaczej.

6.

Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na podmiot zarządzający

aktywami praw związanych z przeniesionymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami,

ujawnionych w tych księgach lub innych rejestrach, następuje na jego wniosek, na postawie

decyzji Funduszu, o której mowa w ust. 1.

7.

Podmiot zarządzający aktywami nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu w restrukturyzacji

lub instytucji pomostowej.

8.

W postępowaniach dotyczących przeniesionych praw majątkowych i zobowiązań, wszczętych

przez podmiot w restrukturyzacji lub instytucję pomostową i niezakończonych przed

dniem doręczenia decyzji Funduszu o przeniesieniu praw majątkowych ostateczną decyzją

administracyjną, postanowieniem albo orzeczeniem, w miejsce podmiotu w restrukturyzacji

lub instytucji pomostowej wstępuje podmiot zarządzający aktywami, z dniem doręczenia

mu decyzji Funduszu.

1.

Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych praw majątkowych

przekracza wartość przenoszonych zobowiązań, przeniesienie następuje za wynagrodzeniem

w wysokości nadwyżki wartości przenoszonych praw majątkowych nad wartością przenoszonych

zobowiązań.

2.

Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych zobowiązań przekracza

wartość przenoszonych praw majątkowych, nadwyżka wartości przenoszonych zobowiązań

nad wartością przenoszonych praw majątkowych stanowi zobowiązanie podmiotu w restrukturyzacji

lub instytucji pomostowej wobec podmiotu zarządzającego aktywami.

3.

Wynagrodzenie ustalone zgodnie z ust. 1 podmiot zarządzający aktywami powinien zapłacić

na rzecz podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w formie i w terminie

ustalonych w decyzji Funduszu o przeniesieniu praw majątkowych, nie później jednak

niż w terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia.

4.

Sposób i termin wykonania zobowiązania ustalonego zgodnie z ust. 2 określa Fundusz

w decyzji o przeniesieniu praw majątkowych.

Fundusz może przenieść do podmiotu zarządzającego aktywami prawa majątkowe i zobowiązania

z więcej niż jednego podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej. W takim

przypadku podmiot zarządzający aktywami jest obowiązany zarządzać majątkiem przeniesionym

z każdego podmiotu w restrukturyzacji i instytucji pomostowej oddzielnie lub tak prowadzić

ewidencję działalności, aby możliwe było wydzielenie ich majątku i zobowiązań oraz

wyniku zarządzania nimi.

1.

W przypadku przeniesienia do podmiotu zarządzającego aktywami praw udziałowych przepisów

art. 25-25s ustawy - Prawo bankowe, art. 106-106n ustawy obrocie instrumentami finansowymi, art. 54-54n ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu

alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz art. 82-98 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej nie stosuje się.

2.

Podmiot zarządzający aktywami jest zwolniony z obowiązku zawiadamiania o nabyciu pakietów

akcji spółek publicznych, uzyskania zgody odpowiednich organów na wykonywanie praw

z tych akcji oraz przeprowadzania wezwania do sprzedaży akcji, o których mowa w art.

73 i art. 74 ustawy o ofercie publicznej.

1.

Przeniesienie, o którym mowa w art. 225 ust. 1, nie wymaga uzyskania zgody właścicieli,

dłużników oraz wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji albo instytucji pomostowej.

2.

Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji nie przysługują

roszczenia do podmiotu zarządzającego aktywami, jego majątku i członków jego organów

w związku z dokonanym przeniesieniem praw majątkowych lub zarządzaniem aktywami.

3.

Fundusz ponosi odpowiedzialność za działania i zaniechania podmiotu zarządzającego

aktywami oraz członków jego organów, na zasadach określonych w art. 241 i art. 242.

1

W przypadku gdy w wyniku zastosowania instrumentów przejęcia przedsiębiorstwa lub

instytucji pomostowej nie doszło do zbycia podmiotu w restrukturyzacji albo zastosowanie

tych instrumentów nie było możliwe, podmiot ten podlega likwidacji w drodze postępowania

upadłościowego albo likwidacyjnego.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli

1)

wobec banku w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art.

158 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, Fundusz może wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości banku;

2)

wobec kasy w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, Fundusz może wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości kasy;

3)

wobec firmy inwestycyjnej w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki określone

w art. 10 i art. 11 ustawy - Prawo upadłościowe, Fundusz może wystąpić z wnioskiem

o ogłoszenie upadłości firmy inwestycyjnej.

3.

Wniosek o ogłoszenie upadłości firmy inwestycyjnej w restrukturyzacji może zgłosić

tylko Fundusz.

4.

W przypadkach innych niż określone w ust. 2 Fundusz wydaje decyzję o likwidacji podmiotu.

5.

Fundusz wydaje decyzję o likwidacji podmiotu także w przypadku prawomocnego oddalenia

jego wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo

upadłościowe, chyba że sąd, oddalając wniosek o ogłoszenie upadłości, ustalił, że

materiał zgromadzony w sprawie daje podstawę do rozwiązania podmiotu wpisanego do

Krajowego Rejestru Sądowego bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego. Przepisu

art. 13 ust. 2a ustawy - Prawo upadłościowe nie stosuje się.

6

Fundusz może, w drodze decyzji, zobowiązać podmioty, o których mowa w ust. 2, do świadczenia

usług w zakresie i w okresie niezbędnych do prowadzenia działalności związanej z przeniesionymi

przedsiębiorstwem podmiotu w restrukturyzacji lub prawami udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji,

wybranymi lub wszystkimi prawami majątkowymi lub wybranymi lub wszystkimi zobowiązaniami

podmiotu w restrukturyzacji, przez podmiot, na który są przenoszone, w szczególności

jeżeli świadczyły one takie usługi na rzecz podmiotu w restrukturyzacji przed dniem

wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Okres świadczenia usług nie może być dłuższy

niż 12 miesięcy od dnia wydania decyzji Funduszu o przejęciu przedsiębiorstwa lub

instytucji pomostowej.

7.

Usługi, o których mowa w ust. 6, podmiot rezydualny jest obowiązany świadczyć na warunkach

rynkowych, na podstawie umowy zawartej z podmiotem, na którego rzecz świadczone są

usługi. Umowy takie nie mogą zostać rozwiązane przed upływem terminu, o którym mowa

w ust. 6, bez zgody Funduszu.

1.

Likwidacja podmiotu rezydualnego działającego w formie banku lub kasy jest prowadzona

zgodnie z zasadami obowiązującymi przy likwidacji spółek handlowych lub spółdzielni,

z tym że

1)

w okresie likwidacji nie wypłaca się dywidendy ani oprocentowania udziałów;

2)

bilans otwarcia likwidacji, program likwidacji oraz rachunek z przeprowadzonej likwidacji

podlegają zatwierdzeniu przez Fundusz;

3)

likwidator, nie rzadziej niż raz w miesiącu, składa Funduszowi i wierzycielom sprawozdania

z przebiegu likwidacji;

4)

podział pomiędzy akcjonariuszy (członków) majątku pozostałego po zaspokojeniu i zabezpieczeniu

wierzycieli nie może nastąpić przed upływem roku od dnia ostatniego ogłoszenia o otwarciu

likwidacji.

2.

Szczegółowe warunki i tryb likwidacji podmiotu oraz powołanie likwidatora określa

decyzja, o której mowa w art. 230 ust. 4.

3

Likwidatorowi przysługuje prawo żądania zmiany treści zobowiązania, o którym mowa

w art. 146g ustawy - Prawo bankowe lub w art. 74 f ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. Powództwo rozpoznaje właściwy miejscowo sąd okręgowy sąd gospodarczy.

4.

Likwidator może potrącić z wierzytelności likwidowanego banku lub kasy dług wynikający

z rachunku bankowego lub rachunku prowadzonego przez kasę także wtedy, gdy terminy

jego spłaty jeszcze nie nastąpiły.

5.

W przypadku likwidacji podmiotu rezydualnego działającego w formie banku lub kasy

1)

nie stosuje się art. 463 § 1 Kodeksu spółek handlowych;

2)

nie stosuje się art. 118 ustawy - Prawo spółdzielcze, a przepisy art. 119-129 tej

ustawy stosuje się odpowiednio;

3)

zarząd nad majątkiem likwidowanego podmiotu rezydualnego obejmuje likwidator, na którego

przechodzą uprawnienia zastrzeżone w ustawie i statucie dla organów podmiotu rezydualnego;

likwidator reprezentuje podmiot rezydualny w likwidacji w sądzie i poza sądem;

4)

kompetencje rady nadzorczej pozostają zawieszone, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 5;

5)

przepisy art. 74h i art. 74m-74s ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych stosuje się.

6.

Po zakończeniu likwidacji likwidator sporządza sprawozdanie likwidacyjne i składa

je Funduszowi oraz sądowi rejestrowemu z wnioskiem o wykreślenie banku lub kasy z

rejestru.

7.

Likwidacja innego podmiotu rezydualnego jest prowadzona zgodnie z zasadami dotyczącymi

likwidacji spółek handlowych lub spółdzielni, z tym że

1)

nie stosuje się przepisu art. 463 § 1 Kodeksu spółek handlowych;

2)

nie stosuje się przepisów art. 118 ustawy - Prawo spółdzielcze.

8.

Likwidatorów podmiotu rezydualnego powołuje i odwołuje Fundusz.

W odniesieniu do podmiotu rezydualnego oraz podmiotów należących do grupy, do której

należy ten podmiot, przepis art. 146 stosuje się.

W postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec podmiotu rezydualnego przepisów części

I tytułu III działu III ustawy - Prawo upadłościowe nie stosuje się do czynności podjętych

w ramach przymusowej restrukturyzacji.

1.

Fundusz przekazuje na rzecz podmiotu w restrukturyzacji albo podmiotu rezydualnego

1)

wynagrodzenie, o którym mowa w art. 174 ust. 5, w części uiszczanej w formie świadczenia

pieniężnego,

2)

wynagrodzenie, o którym mowa w art. 190 i art. 226 ust. 1,

3)

inne przychody z przymusowej restrukturyzacji

- po potrąceniu kosztów przymusowej restrukturyzacji związanych z zastosowaniem instrumentów

przejęcia przedsiębiorstwa, przeniesienia praw majątkowych lub zobowiązań do instytucji

pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami.

2.

Fundusz przekazuje na rzecz właścicieli praw udziałowych środki uzyskane z tytułu

1)

przeniesienia praw udziałowych wyemitowanych przez podmiot w restrukturyzacji na podmiot

przejmujący, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3,

2

przeniesienia praw udziałowych wyemitowanych przez podmiot w restrukturyzacji na instytucję

pomostową

- po potrąceniu kosztów przymusowej restrukturyzacji związanych z zastosowaniem instrumentów

przejęcia przedsiębiorstwa lub przeniesienia praw udziałowych do instytucji pomostowej.

3.

Kwoty, o których mowa w ust. 1, Fundusz przekazuje w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia

przymusowej restrukturyzacji.

4.

W przypadku ogłoszenia upadłości podmiotu rezydualnego Fundusz przekazuje środki,

o których mowa w ust. 1, do masy upadłości.

Kosztami przymusowej restrukturyzacji są poniesione przez Fundusz

1)

opłaty sądowe oraz inne niż określone w art. 237 i art. 239 wydatki niezbędne do osiągnięcia

celu przymusowej restrukturyzacji;

2

koszty przeprowadzenia oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3 oraz art.

241;

3)

koszty zbycia przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji, wybranych praw majątkowych,

zbycia nieruchomości i rzeczy ruchomych, dochodzenia roszczeń od dłużników i wykonywania

innych praw majątkowych albo ich zbycia;

4)

wydatki z tytułu wsparcia udzielanego w ramach przymusowej restrukturyzacji;

5)

straty z tytułu udzielenia pożyczek i gwarancji w ramach przymusowej restrukturyzacji

podmiotowi w restrukturyzacji, jego podmiotom zależnym, podmiotowi przejmującemu prawa

udziałowe podmiotu w restrukturyzacji, jego przedsiębiorstwo lub wybrane prawa majątkowe

lub zobowiązania;

6)

wydatki z tytułu nabycia praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji, o których mowa

w art. 112 ust. 1 pkt 2, i koszty ich zbycia;

7)

koszty związane z wykonywaniem funkcji administratora, w przypadku, o którym mowa

w art. 153 ust. 10;

8)

wydatki z tytułu dotacji, o której mowa w art. 112 ust. 3 pkt 2;

9)

wydatki z tytułu finansowania przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art.

179, art. 188 ust. 5, art. 237 i art. 272 ust. 3 i 4;

10

wydatki związane z likwidacją podmiotu, o której mowa w art. 230 ust. 4 i 5.

Pożytki uzyskane z instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami, w tym

dywidendy i odsetki, a także przychody z tytułu zbycia lub likwidacji instytucji pomostowej

i podmiotu zarządzającego aktywami stanowią przychody z przymusowej restrukturyzacji,

z zastrzeżeniem art. 189 i art. 227.

Koszty związane z utworzeniem instytucji pomostowej, wydatki na objęcie jej praw udziałowych

oraz koszty jej działalności nieznajdujące pokrycia w jej przychodach stanowią koszty

przymusowej restrukturyzacji, z zastrzeżeniem art. 189 i art. 227.

W przypadku gdy sposób wymaganego finansowania przymusowej restrukturyzacji, określony

schematem przymusowej restrukturyzacji, określa podział wymaganego finansowania na

poszczególne państwa członkowskie, przychody i pożytki w kwocie przewyższającej koszty

przymusowej restrukturyzacji są dzielone na poszczególne państwa członkowskie w proporcji

wymaganego finansowania.

Koszty poniesione przez Fundusz z tytułu zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji

zobowiązań niepokryte z przychodów podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej

obciążają fundusze przymusowej restrukturyzacji.

Po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji Fundusz sporządza sprawozdanie z przymusowej

restrukturyzacji, w tym uwzględnia rozliczenia, o których mowa w art. 234-239.

1.

W celu ustalenia, czy wierzyciele oraz właściciele zostali zaspokojeni w wyniku przymusowej

restrukturyzacji w stopniu niższym niż zostaliby zaspokojeni w postępowaniu upadłościowym

prowadzonym w przypadku, gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji

sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości dłużnika, Fundusz zleca wykonanie dodatkowego

oszacowania. Przepis art. 137 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Ustalenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się przy założeniu, że pomoc państwa,

która została udzielona, podlegałaby zwrotowi przez spłatę lub byłaby zwrócona w innej

formie i nie zostanie udzielona jakakolwiek nowa pomoc państwa.

1.

Wierzycielom oraz właścicielom, którzy zostali zaspokojeni w wyniku przymusowej restrukturyzacji

w stopniu niższym niż zostaliby zaspokojeni w postępowaniu, o którym mowa w art. 241

ust. 1, w wyniku

1)

zastosowania umorzenia lub konwersji zobowiązań,

2)

niedokonania przeniesienia ich zobowiązań z podmiotu w restrukturyzacji w następstwie

użycia instrumentów przejęcia przedsiębiorstwa lub instytucji pomostowej

- przysługuje roszczenie uzupełniające do Funduszu.

2.

Odpowiedzialność majątkowa Funduszu wobec wierzycieli i właścicieli, o których mowa

w ust. 1, w tym deponentów, w zakresie przenoszącym wysokość środków gwarantowanych

ogranicza się do wysokości różnicy między poziomem zaspokojenia właścicieli i wierzycieli

oszacowanym zgodnie z art. 241 a faktycznym zaspokojeniem właścicieli i wierzycieli

w wyniku przymusowej restrukturyzacji.

3.

Rozliczenie z wierzycielami i właścicielami z tytułu odpowiedzialności, o której mowa

w ust. 1, następuje po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji.

4.

Uznane roszczenia uzupełniające Fundusz zaspokaja z funduszy przymusowej restrukturyzacji.

5.

Przepis ust. 2 stosuje się także do odpowiedzialności Funduszu za własne czyny niedozwolone,

jak i za czyny niedozwolone podmiotów, za które Fundusz ponosi odpowiedzialność.

6.

Roszczenia uzupełniające przedawniają się po upływie 5 lat od dnia zakończenia przymusowej

restrukturyzacji.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się w przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

wobec podmiotu lub wobec oddziału banku zagranicznego przez właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska.

Przymusowa restrukturyzacja wobec podmiotu, o którym mowa w art. 243, podlega uznaniu

z mocy prawa, chyba że nie została wszczęta przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji.

1.

W przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 244, właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji zamierzający wykonywać swoje czynności w Rzeczypospolitej

Polskiej jest obowiązany wykazać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem

orzeczenia lub decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, wraz z uwierzytelnionym

tłumaczeniem na język polski.

2.

Pełnomocnicy i inne osoby działające w imieniu właściwego organu przymusowej restrukturyzacji,

o którym mowa w ust. 1, są obowiązani wykazać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym

odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanowieniu wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem

na język polski.

3.

Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji i osoby, o których mowa w ust. 2, korzystają

w zakresie swych czynności urzędowych w Rzeczypospolitej Polskiej z takich samych

uprawnień, jakie przysługują im w państwie, w którym zostały utworzone lub powołane.

4.

Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji lub osoby, o których mowa w ust. 2, są

obowiązani wystąpić z wnioskiem o ujawnienie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

w księgach wieczystych, Krajowym Rejestrze Sądowym i innych rejestrach prowadzonych

w Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie decyzji lub orzeczenia, o których mowa w

ust. 1.