Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 21 marca 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej

Rozporządzenie określa

1)

wykaz oraz warunki realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki

zdrowotnej, zwanych dalej „świadczeniami gwarantowanymi”;

2)

poziom finansowania przejazdu środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych

w art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, zwanej dalej „ustawą”.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2017 r.

Świadczenia gwarantowane obejmują

1)

świadczenia lekarza podstawowej opieki zdrowotnej;

2)

świadczenia pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej;

3)

świadczenia położnej podstawowej opieki zdrowotnej;

4)

świadczenia pielęgniarki lub higienistki szkolnej udzielane w środowisku nauczania

i wychowania;

5)

świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej;

6)

transport sanitarny.

1.

Wykaz świadczeń gwarantowanych, o których mowa w

1)

§ 2 pkt 1, oraz warunki ich realizacji są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2)

§ 2 pkt 2, oraz warunki ich realizacji są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3)

§ 2 pkt 3, oraz warunki ich realizacji są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia;

4)

§ 2 pkt 4, oraz warunki ich realizacji są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia;

5)

§ 2 pkt 5, oraz warunki ich realizacji są określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

2.

Świadczenia gwarantowane są udzielane zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej,

z wykorzystaniem metod diagnostyczno ‑terapeutycznych innych niż stosowane w medycynie

niekonwencjonalnej, ludowej lub orientalnej.

1.

W zakresie koniecznym do wykonania świadczeń gwarantowanych świadczeniodawca zapewnia

świadczeniobiorcy nieodpłatnie

1)

badania diagnostyczne, określone w części IV załącznika nr 1 do rozporządzenia;

2)

leki i wyroby medyczne oraz środki pomocnicze.

2.

Przejazd środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych w art. 41 ust.

1 i 2 ustawy jest finansowany w 40% ze środków publicznych w przypadku

1)

chorób krwi i narządów krwiotwórczych,

2)

chorób nowotworowych,

3)

chorób oczu,

4)

chorób przemiany materii,

5)

chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,

6)

chorób skóry i tkanki podskórnej,

7)

chorób układu krążenia,

8)

chorób układu moczowo ‑płciowego,

9)

chorób układu nerwowego,

10)

chorób układu oddechowego,

11)

chorób układu ruchu,

12)

chorób układu trawiennego,

13)

chorób układu wydzielania wewnętrznego,

14)

chorób zakaźnych i pasożytniczych,

15)

urazów i zatruć,

16)

wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych

- gdy ze zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego

wynika, że świadczeniobiorca jest zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej

pomocy innej osoby, ale wymaga przy korzystaniu ze środków transportu publicznego

pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób

niepełnosprawnych.

1.

Przepisy rozporządzenia stosuje się do świadczeń gwarantowanych udzielanych od dnia

1 stycznia 2014 r.

2.

Do świadczeń gwarantowanych, udzielanych przed dniem 1 stycznia 2014 r., stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia