Ustawa z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w sektorze naftowym

1.

Ustawa określa zasady przygotowania i realizacji strategicznych inwestycji w sektorze

naftowym.

2.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

infrastruktura niezbędna do obsługi - obiekty, urządzenia, sieci i instalacje służące

do budowy, przebudowy, remontu, utrzymania, użytkowania, zmiany sposobu użytkowania,

eksploatacji lub rozbiórki rurociągów, w szczególności: pompownie, stacje zaworów

(zasuw), stacje ochrony katodowej, obiekty sieci gazowej, sieci i przyłącza elektroenergetyczne,

wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, telekomunikacyjne i teleinformatyczne, infrastruktura

drogowa lub kolejowa, place składowe, obiekty magazynowe, budynki produkcyjne, montownie

oraz wytwórnie;

2)

inwestor - PERN Spółka Akcyjna z siedzibą w Płocku;

3)

kataster nieruchomości - kataster w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1669);

4)

strategiczna inwestycja w sektorze naftowym - inwestycja zawarta w wykazie określonym

w załączniku do ustawy;

5)

uzbrojenie terenu - urządzenia infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 i 2348 oraz z 2019 r. poz. 270 i 492), oraz ropociągi.

Strategiczne inwestycje w sektorze naftowym są celami publicznymi w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

1.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, na wniosek

inwestora, wydaje właściwy miejscowo wojewoda. Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym może odnosić się do całości

lub części tej inwestycji.

2.

Wojewoda wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do tej części strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym, która jest zlokalizowana na obszarze danego województwa.

3.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania

i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

4.

Wojewoda niezwłocznie zawiadamia organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku o wydanie

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym oraz

o wydaniu takiej decyzji.

1.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym zawiera

1)

określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej

lub w przypadku jej braku, na kopii mapy ewidencyjnej, przyjętych do państwowego zasobu

geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru,

na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:5000 lub większej;

2)

określenie lokalizacji sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń oraz kabli i rurociągów

na obszarach morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego, za pomocą współrzędnych

geocentrycznych geodezyjnych naniesionych na mapę morską, i ich charakterystyczne

parametry techniczne;

3)

określenie zmian w dotychczasowym sposobie zagospodarowania i uzbrojeniu terenu;

4)

analizę powiązania inwestycji z uzbrojeniem terenu;

5)

charakterystykę inwestycji, obejmującą określenie

a)

zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków,

a także innych potrzeb w zakresie uzbrojenia terenu, a w razie potrzeby również sposobu

zagospodarowywania odpadów,

b)

planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania

terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione

w formie opisowej i graficznej,

c)

charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz danych charakteryzujących

jej wpływ na środowisko;

6)

decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2081 oraz z 2019 r. poz. 630), z uwzględnieniem art. 21 - jeżeli jest ona wymagana;

7)

mapy z projektami podziału nieruchomości, w przypadku konieczności dokonania podziału

nieruchomości, sporządzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne;

8)

wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 26 ust. 3 i

6;

9)

wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 26 ust. 7;

10)

wskazanie ujawnionych ograniczonych praw rzeczowych obciążających nieruchomości wskazane zgodnie z pkt 8 i 9;

11)

wskazanie nieruchomości, w tym gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych

wodami, gruntów stanowiących pas drogowy bądź gruntów objętych obszarem kolejowym,

jeżeli strategiczna inwestycja w sektorze naftowym wymaga przejścia przez te grunty,

a w przypadku gruntów stanowiących pas drogowy również, jeżeli strategiczna inwestycja

w sektorze naftowym wymaga budowy lub przebudowy zjazdów, w stosunku do których decyzja

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym ma wywołać skutek,

o którym mowa w art. 30 ust. 1; jeżeli strategiczna inwestycja w sektorze naftowym

wymaga przejścia przez grunty stanowiące własność Skarbu Państwa pokryte wodami, grunty

stanowiące pas drogowy bądź grunty objęte obszarem kolejowym, inwestor określa sposób,

miejsce i warunki umieszczenia na tych gruntach obiektów lub urządzeń; w przypadku

gdy strategiczna inwestycja w sektorze naftowym wymaga budowy lub przebudowy zjazdów,

inwestor określa także parametry techniczne zjazdów, a jeżeli wniosek dotyczy budowy

zjazdów również ich lokalizację;

12)

wskazanie podmiotów innych niż inwestor, na rzecz których ograniczenie sposobu korzystania

z nieruchomości ma nastąpić zgodnie z art. 30 ust. 2, oraz zgodę tych podmiotów na

takie ograniczenie na ich rzecz sposobu korzystania z nieruchomości;

13)

wskazanie okresu, w jakim decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym ma wywoływać skutek, o którym mowa w art. 30 ust. 1, w przypadku

gdy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w art. 30 ust.

1, ma nastąpić na czas określony;

14)

opinie, o których mowa w ust. 3;

15)

uzgodnienia, o których mowa w ust. 5 i 6, albo informację o nieprzedstawieniu przez

właściwego zarządcę drogi krajowej albo przez właściwego zarządcę infrastruktury kolejowej

lub inny podmiot zarządzający obszarem kolejowym stanowiska w terminie, o którym mowa

w ust. 7;

16)

wypisy z rejestru gruntów wraz z wyrysami z mapy ewidencyjnej dla terenu objętego

wnioskiem.

2.

Nie można uzależniać ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym

od zobowiązania inwestora do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń

lub warunków.

3.

Przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym inwestor występuje o opinie

1)

ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych

na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1056);

2)

ministrów właściwych do spraw gospodarki morskiej, energii, gospodarki, kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego, rybołówstwa, środowiska, spraw wewnętrznych, Ministra

Obrony Narodowej oraz właściwego dyrektora urzędu morskiego - w odniesieniu do wznoszenia

lub wykorzystywania sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń na obszarach morskich

wód wewnętrznych i morza terytorialnego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2214 oraz z 2019 r. poz. 125);

3)

właściwego dyrektora urzędu morskiego, ministrów właściwych do spraw energii, gospodarki,

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, rybołówstwa, środowiska, gospodarki wodnej,

spraw wewnętrznych, Ministra Obrony Narodowej oraz, w zakresie stwierdzenia zgodności

z ustaleniami koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, ministra właściwego

do spraw rozwoju regionalnego - w odniesieniu do układania i utrzymywania kabli lub

rurociągów na obszarach morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego, zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej; w przypadku gdy kable lub rurociągi będą przebiegały również na odcinku lądowym,

inwestor występuje także o opinię właściwego wójta, burmistrza albo prezydenta miasta;

4)

właściwego dyrektora urzędu morskiego - w odniesieniu do obszarów pasa technicznego,

pasa ochronnego, morskich portów i przystani, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej;

5)

organu właściwego w sprawach terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych - w odniesieniu

do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych;

6)

organów właściwych w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych

- w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1161) oraz zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 oraz z 2019 r. poz. 125 i 534);

7)

właściwego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej - w odniesieniu do

wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, w szczególności zapewnienia wody do

celów przeciwpożarowych i dojazdu dla pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej

oraz wymagań dotyczących lokalizacji inwestycji w bezpiecznej odległości od zakładów

stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej;

8)

dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

- w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa;

9)

właściwego organu nadzoru nad gospodarką leśną - w odniesieniu do gruntów leśnych

innych niż określone w pkt 8;

10)

właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w odniesieniu do zabytków chronionych

na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2067 i 2245);

11)

właściwego zarządcy drogi - w odniesieniu do obszarów pasa drogowego, w tym w zakresie

parametrów technicznych zjazdów oraz sposobu, miejsca i warunków umieszczenia w pasie

drogowym obiektów lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub

potrzebami ruchu drogowego, a jeżeli wniosek dotyczy budowy zjazdów również w zakresie

ich lokalizacji, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2068), z zastrzeżeniem ust. 5;

12)

właściwego miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza,

prezydenta miasta);

13)

Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego - w odniesieniu do obiektów budowanych na terenach

pozostających w zasięgu ograniczeń wysokości zabudowy na lotnisku i w jego otoczeniu,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1183, 1629 i 1637 oraz z 2019 r. poz. 235);

14)

ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej - w odniesieniu do nieruchomości,

o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1933);

15)

dyrektora parku narodowego - w odniesieniu do obszarów położonych w granicach parku

i jego otuliny, zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1614, 2244 i 2340);

16)

Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do inwestycji mogących oddziaływać na tereny

zamknięte niezbędne dla obronności państwa, ustalone na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz na ich strefy ochronne, o których mowa w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 oraz z 2019 r. poz. 60 i 235);

17)

właściwego podmiotu wykonującego prawa właścicielskie zgodnie z art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami - w odniesieniu

do sposobu, miejsca i warunków umieszczenia inwestycji na tych gruntach.

4.

Właściwy organ wydaje opinię, o której mowa w ust. 3, w terminie nie dłuższym niż

14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Niewydanie opinii w tym terminie

traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym. Kopię opinii właściwy organ przekazuje

wojewodzie.

5.

W odniesieniu do gruntów stanowiących pas drogowy drogi krajowej, przed złożeniem

wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym, inwestor występuje do właściwego zarządcy drogi krajowej o uzgodnienie parametrów

technicznych zjazdów oraz sposobu, miejsca i warunków umieszczenia w pasie drogowym

obiektów lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami

ruchu drogowego, a jeżeli wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym dotyczy budowy zjazdów również ich lokalizacji, zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.

6.

W odniesieniu do gruntów objętych obszarem kolejowym, przed złożeniem wniosku o wydanie

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, inwestor

występuje do właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej lub innego podmiotu zarządzającego

obszarem kolejowym o uzgodnienie sposobu, miejsca i warunków umieszczenia inwestycji

w obszarze kolejowym.

7.

Właściwy zarządca drogi krajowej lub właściwy zarządca infrastruktury kolejowej lub

inny podmiot zarządzający obszarem kolejowym dokonuje uzgodnienia w terminie nie dłuższym

niż 21 dni od dnia otrzymania wystąpienia inwestora o uzgodnienie. Niezajęcie stanowiska

w tym terminie traktuje się jako dokonanie uzgodnienia. Kopię uzgodnienia właściwy

zarządca drogi krajowej lub właściwy zarządca infrastruktury kolejowej lub inny podmiot

zarządzający obszarem kolejowym przekazuje wojewodzie.

8.

Opinie, o których mowa w ust. 3, i uzgodnienia, o których mowa w ust. 5 i 6, zastępują

uzgodnienia, pozwolenia, opinie, zgody bądź stanowiska właściwych organów, wymagane

odrębnymi przepisami dla lokalizacji inwestycji.

1.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wydaje

się w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1. W

przypadku niewydania decyzji w terminie wskazanym w zdaniu pierwszym minister właściwy

do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa

wymierza wojewodzie, w drodze postanowienia, co do którego przysługuje wniosek o ponowne

rozpatrzenie sprawy, karę w wysokości 1000 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar

stanowią dochód budżetu państwa.

2.

Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa

w ust. 1. W przypadku nieuiszczenia kary, o której mowa w ust. 1, podlega ona ściągnięciu

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

1.

Wojewoda zawiadamia o wszczęciu postępowania o ustalenie lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym

1)

wnioskodawcę, wysyłając zawiadomienie na adres wskazany we wniosku;

2)

właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem, przy czym

zawiadomienia wysyła się na adres określony w katastrze nieruchomości ze skutkiem

doręczenia;

3)

pozostałe strony, w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych

ze względu na lokalizację strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, w Biuletynie

Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu wojewódzkiego, a także w prasie

o zasięgu ogólnopolskim; w obwieszczeniu zamieszcza się oznaczenia nieruchomości objętych

wnioskiem według katastru nieruchomości oraz numery ksiąg wieczystych, które zgodnie

z danymi zawartymi w ich dziale pierwszym są prowadzone dla tych nieruchomości, a

także informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy;

4)

właściwe miejscowo organy w sprawach, o których mowa w ust. 3 pkt 2-4, przy czym wójt

(burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie ogłasza o wszczęciu postępowania w Biuletynie

Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu gminy.

2.

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym lub braku

w katastrze nieruchomości danych pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności

adresu zamieszkania, właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, do zawiadomienia

właściciela lub użytkownika wieczystego o wszczęciu postępowania o ustalenie lokalizacji

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

3.

Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1

1)

nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego,

objęte wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym, nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów o gospodarce

nieruchomościami;

2)

w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, do czasu wydania takiej decyzji, nie

wydaje się decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku

publicznego; toczące się postępowania ulegają zawieszeniu z mocy prawa do czasu wydania

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym;

3)

w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, do czasu wydania takiej decyzji, zawiesza

się postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu

w rozumieniu ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

4)

w odniesieniu do obszarów morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego objętych

wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym, do czasu wydania takiej decyzji, zawiesza się postępowania o wydanie pozwolenia

na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich

obszarach morskich lub wydanie pozwolenia ustalającego lokalizację i warunki utrzymywania

kabli lub rurociągów na obszarach morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, na wniosek strony postępowania, po uzyskaniu

zgody inwestora, organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu

na budowę, decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej lub decyzji o zezwoleniu

na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego w odniesieniu do nieruchomości

objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym podejmie zawieszone postępowanie.

5.

W przypadku gdy po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, nastąpi

1)

zbycie własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości objętej wnioskiem

o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym,

2)

przeniesienie własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości objętej wnioskiem,

o którym mowa w pkt 1, wskutek innego zdarzenia prawnego

- nabywca, a w przypadku, o którym mowa w pkt 1, nabywca i zbywca, są obowiązani do

zgłoszenia właściwemu wojewodzie danych nowego właściciela lub użytkownika wieczystego.

6.

Niedokonanie zgłoszenia zgodnie z ust. 5 i prowadzenie postępowania bez udziału nowego

właściciela lub użytkownika wieczystego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania.

7.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem ust. 3 pkt 1 jest nieważna.

W postępowaniu o ustalenie lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym

1)

przepisu art. 31 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, nie stosuje się;

2)

w przypadkach określonych w art. 97 § 1 pkt 1-3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie zawiesza się postępowania;

3)

przepisów art. 30 § 5 i art. 34 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się; w przypadkach określonych w tych przepisach organ prowadzący postępowanie

wyznacza z urzędu przedstawiciela uprawnionego do działania w postępowaniu, jeżeli

jest to konieczne dla przeprowadzenia postępowania.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym określa

i zawiera

1)

określenie terenu objętego inwestycją, w tym linii rozgraniczających teren inwestycji;

2)

warunki techniczne realizacji inwestycji;

3)

warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków, w tym dotyczące

przeciwdziałania poważnym awariom przemysłowym;

4)

warunki ochrony przeciwpożarowej dla inwestycji;

5)

wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;

6)

zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 26 ust. 1;

7)

oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 26 ust. 3 i

6;

8)

oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 26 ust. 7;

9)

oznaczenie nieruchomości, w tym gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych

wodami, gruntów stanowiących pas drogowy bądź gruntów objętych obszarem kolejowym,

jeżeli strategiczna inwestycja w sektorze naftowym wymaga przejścia przez te grunty,

a w przypadku gruntów stanowiących pas drogowy również, jeżeli strategiczna inwestycja

w sektorze naftowym wymaga budowy lub przebudowy zjazdów, w stosunku do których decyzja

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym ma wywołać skutek,

o którym mowa w art. 30 ust. 1; jeżeli strategiczna inwestycja w sektorze naftowym

wymaga przejścia przez grunty stanowiące własność Skarbu Państwa pokryte wodami, grunty

stanowiące pas drogowy bądź grunty objęte obszarem kolejowym, decyzja o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym określa sposób, miejsce i

warunki umieszczenia na tych gruntach obiektów lub urządzeń; w przypadku gdy strategiczna

inwestycja w sektorze naftowym wymaga budowy lub przebudowy zjazdów, decyzja o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym określa także parametry techniczne

zjazdów, a jeżeli dotyczy budowy zjazdów również ich lokalizację;

10)

wskazanie podmiotów innych niż inwestor, na rzecz których ograniczenie sposobu korzystania

z nieruchomości ma nastąpić zgodnie z art. 30 ust. 2;

11)

wskazanie okresu, w jakim decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym ma wywoływać skutek, o którym mowa w art. 30 ust. 1, w przypadku

gdy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w art. 30 ust.

1, ma nastąpić na czas określony;

12)

termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń;

13)

lokalizację sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń oraz kabli i rurociągów na obszarach

morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego, określoną za pomocą współrzędnych

geocentrycznych geodezyjnych, ich charakterystyczne parametry techniczne, szczegółowe

warunki i wymagania wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie,

o którym mowa w art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej

Polskiej i administracji morskiej.

2.

Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym powierza się osobie, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej

uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej

albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez

ograniczeń w specjalności architektonicznej.

1.

Nieuregulowany stan prawny nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym lub brak danych w katastrze

nieruchomości pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności adresu

zamieszkania, właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, nie stanowi przeszkody

do wszczęcia i prowadzenia postępowania o ustalenie lokalizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym oraz wydania i doręczenia decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym oraz zawiadomienia o jej wydaniu.

2.

Przez nieuregulowany stan prawny należy rozumieć także sytuację, kiedy dotychczasowy

właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie żyje, a spadkobiercy nie wykazali

prawa do spadku.

1.

Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym wnioskodawcy oraz zawiadamia pozostałe strony o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia,

w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym, w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronach podmiotowych

urzędów tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim,

ze skutkiem doręczenia na dzień obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim. Właścicielom

i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym zawiadomienie o wydaniu decyzji wysyła się na adres

określony w katastrze nieruchomości ze skutkiem doręczenia.

2.

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym lub braku w katastrze nieruchomości

danych pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności adresu zamieszkania,

właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, do zawiadomienia właściciela

lub użytkownika wieczystego o decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym przepis ust. 1 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

3.

Zawiadomienie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w

sektorze naftowym zawiera informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się

z treścią decyzji.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do doręczenia decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wydanej przez organ wyższego stopnia

i zawiadomienia stron o jej wydaniu.

5.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do

1)

zawiadamiania stron o wniesieniu odwołania od decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym lub o wniesieniu zażalenia na postanowienie wydane

w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym;

2)

zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym;

3)

zawiadamiania stron o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym;

4)

zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym;

5)

zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym;

6)

doręczeń decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w pkt 1-5, oraz do zawiadamiania

o ich wydaniu;

7)

doręczeń postanowień wydanych w toku postępowań w sprawach, o których mowa w pkt 1-5,

od których przysługuje zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz do zawiadamiania

o ich wydaniu.

1.

Przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie mają zastosowania w sprawach

określonych w niniejszym rozdziale, z wyjątkiem art. 57 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym, które stosuje się do decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w

sektorze naftowym.

2.

W sprawach określonych w niniejszym rozdziale nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1398).

3.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wiąże

właściwe organy przy sporządzaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda przekazuje

niezwłocznie wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miasta).

4.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym jest

wiążąca dla właściwych organów w zakresie wydawania decyzji o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu, decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej oraz decyzji

o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

1.

Ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym

stanowi podstawę do dokonywania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości.

2.

Wpisy, o których mowa w ust. 1, dokonywane są na wniosek złożony przez właściwego

wojewodę.

3.

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w art. 30 ust. 1,

w przypadku ustanowienia go na czas określony, wygasa z upływem okresu określonego

w decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym zgodnie

z art. 8 ust. 1 pkt 11. Po wygaśnięciu tego ograniczenia wojewoda występuje z wnioskiem

o jego wykreślenie z księgi wieczystej.

Z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym inwestor jest uprawniony do wystąpienia w szczególności o wydanie decyzji

o wygaśnięciu trwałego zarządu, o której mowa w art. 28 ust. 1, zawarcie porozumienia,

o którym mowa w art. 31 ust. 1, oraz zawarcie porozumienia, o którym mowa w art. 32

ust. 1.

Do strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, wobec której została wydana decyzja

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, nie stosuje

się przepisów odrębnych ustaw w zakresie, w jakim uzależniają one przygotowanie lub

realizację tej inwestycji lub jej części od uzyskania innej decyzji administracyjnej

lub innego rozstrzygnięcia, z wyłączeniem

1)

zgody wodnoprawnej, o której mowa w art. 20 ust. 1;

2)

decyzji, o których mowa w art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

3)

zezwoleń, o których mowa w art. 56 ust. 1, 2, 2b i 2c ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;

4)

decyzji o warunkach prowadzenia działań, o której mowa w art. 118 ust. 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

Do inwestycji w zakresie terminalu, wobec której została wydana decyzja o ustaleniu

lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, nie stosuje się przepisów odrębnych ustaw

w zakresie, w jakim uzależniają one przygotowanie lub realizację tej inwestycji lub

jej części od uzyskania decyzji administracyjnej lub innego rozstrzygnięcia, z wyłączeniem

1)

zgody wodnoprawnej, o której mowa w art. 18 ust. 1;

2)

decyzji, o których mowa w art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

3)

zezwoleń, o których mowa w art. 56 ust. 1, 2, 2b i 2c ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;

4)

decyzji o warunkach prowadzenia działań, o której mowa w art. 118 ust. 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

W przypadku gdy inwestor, przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, uzyskał inną decyzję administracyjną

lub inne rozstrzygnięcie, o których mowa w art. 14, do postępowania w sprawie wydania

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym w zakresie

objętym uzyskaną decyzją administracyjną lub innym rozstrzygnięciem nie stosuje się

przepisów art. 4 ust. 1 pkt 14 i 15, ust. 3, 5 i 6 oraz art. 8 ust. 1.

Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym nie stosuje się

ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych,

z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków.

Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów rolnych

i leśnych.

1.

Pozwolenie na budowę strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wydaje wojewoda

na zasadach i w trybie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, z późn. zm., zwanej dalej „Prawem budowlanym”, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wiąże

wojewodę wydającego pozwolenie na budowę.

3.

Pozwolenie na budowę strategicznej inwestycji w sektorze naftowym może, w zależności

od żądania wniosku, obejmować całe zamierzenie budowlane położone na obszarze danego

województwa lub jego część.

4.

Do postępowania w sprawie pozwolenia na budowę strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym przepisy art. 5, art. 6 ust. 1 i 2, art. 7 oraz art. 10 stosuje się odpowiednio,

z tym że karę, o której mowa w art. 5 ust. 1, wymierza Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

5.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach pozwolenia na budowę strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

6.

Ilekroć w przepisach Prawa budowlanego jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez

to także decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym.

7.

Do strategicznej inwestycji w sektorze naftowym nie stosuje się przepisu art. 32 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

8.

Zmiana oznaczenia w katastrze nieruchomości, dotycząca nieruchomości objętej decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, dokonana po

wydaniu tej decyzji, wynikająca w szczególności z podziału nieruchomości, scalenia

i podziału nieruchomości, scalenia i wymiany gruntów lub aktualizacji operatu ewidencyjnego,

nie stanowi przeszkody do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

9.

Odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym, w zakresie objętym projektem zagospodarowania działki lub terenu w liniach

rozgraniczających teren tej inwestycji, nie stanowi istotnego odstąpienia, o którym

mowa w art. 36a Prawa budowlanego, jeżeli

1)

nie prowadzi do zwiększenia obszaru oddziaływania inwestycji na nieruchomościach sąsiednich;

2)

nie narusza innych rozstrzygnięć dotyczących inwestycji;

3)

nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami

szczególnymi.

1.

Pozwolenie na użytkowanie strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wydaje właściwy

wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego na zasadach i w trybie uregulowanym w Prawie budowlanym, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

Do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym przepisy art. 5 stosuje się odpowiednio, z tym że karę, o której mowa w art.

5 ust. 1, wymierza Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

3.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego

w sprawach dotyczących pozwolenia na użytkowanie strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

4.

Właściwy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego obowiązany jest przeprowadzić obowiązkową

kontrolę przed upływem 14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym. O terminie obowiązkowej kontroli właściwy

wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego zawiadamia inwestora w terminie 7 dni od

dnia otrzymania wniosku.

1.

Jeżeli realizacja strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wymaga zgody wodnoprawnej,

zgodę tę wydaje właściwy organ Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w terminie

nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie. W sprawach dotyczących

wydania zgody wodnoprawnej nie stosuje się przepisów art. 407 ust. 2 pkt 3 i art. 422 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne.

2.

Zgoda wodnoprawna w odniesieniu do strategicznych inwestycji w sektorze naftowym może

być udzielona przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym.

3.

Stan prawny nieruchomości, o których mowa w art. 409 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, ustala się na podstawie ksiąg wieczystych, a siedziby i adresy właścicieli i użytkowników

wieczystych określa się według katastru nieruchomości. Przepisy art. 6 ust. 1 i 2,

art. 9 i art. 10 stosuje się odpowiednio.

4.

Przepis art. 401 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne ma zastosowanie również w tych postępowaniach, w których liczba stron nie przekracza

10.

5.

W sprawach określonych w ust. 1, w stosunku do

1)

wnioskodawcy, stosuje się odpowiednio przepis art. 6 ust. 1 pkt 1;

2)

właściciela wody, stosuje się odpowiednio przepisy art. 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz

art. 10.

1.

Z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

realizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym następuje zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

2.

Organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie zawiadamia

organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

oraz o wydaniu takiej decyzji.

3.

Termin wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wynosi 45 dni od dnia złożenia wniosku.

4.

Termin rozpatrzenia przez organ wyższego stopnia odwołania od decyzji, o której mowa

w ust. 1, wynosi 45 dni od dnia otrzymania odwołania.

5.

Do terminów, o których mowa w ust. 3 i 4, nie wlicza się terminów przewidzianych w

przepisach prawa do dokonania określonych czynności, w szczególności w ramach postępowania

w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, okresów zawieszenia postępowania

oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od

organu.

6.

Organ właściwy do

1)

wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie po jej wydaniu przekazuje jej

kopię ministrowi właściwemu do spraw transportu;

2)

rozpatrzenia odwołania od decyzji, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie przekazuje

kopię decyzji wydanej w wyniku rozpatrzenia tego odwołania ministrowi właściwemu do

spraw transportu.

7.

O każdym przypadku niewydania w terminie decyzji, o której mowa w ust. 1, organ właściwy

do rozpatrzenia sprawy zawiadamia strony postępowania, ministra właściwego do spraw

środowiska, Pełnomocnika Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej

oraz Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, podając przyczyny zwłoki i wskazując

nowy termin załatwienia sprawy.

8.

O każdym przypadku nierozpatrzenia w terminie odwołania od decyzji, o której mowa

w ust. 1, organ właściwy do rozpatrzenia sprawy zawiadamia strony postępowania, ministra

właściwego do spraw środowiska oraz Pełnomocnika Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury

Energetycznej, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

1.

Jeżeli do przeprowadzenia pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia

karty informacyjnej przedsięwzięcia lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na

środowisko dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, o których mowa w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, lub do przeprowadzenia prac niezbędnych do sporządzenia wniosku o wydanie decyzji,

o których mowa w art. 3 ust. 1, art. 18 ust. 1 lub art. 21 ust. 1, polegających w

szczególności na wykonaniu badań archeologicznych, geologicznych, hydrogeologicznych

lub określeniu geotechnicznych warunków posadowienia obiektu, konieczne jest wejście

na teren cudzej nieruchomości, inwestor może wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo

wojewody o wydanie decyzji o zezwoleniu na wejście na teren tej nieruchomości.

2.

Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust.

1, inwestor jest obowiązany wystąpić do właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości

o zgodę na wejście na teren tej nieruchomości oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób,

zakres i terminy korzystania z nieruchomości.

3.

W przypadku gruntów stanowiących pas drogowy lub objętych obszarem kolejowym, przed

wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, inwestor

jest obowiązany wystąpić odpowiednio do właściwego zarządcy drogi, zarządcy infrastruktury

kolejowej lub innego podmiotu zarządzającego obszarem kolejowym o zgodę na wejście

na teren tej nieruchomości oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy

korzystania z nieruchomości.

4.

W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 2 albo 3, w terminie 30 dni od

dnia otrzymania przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości albo właściwego

zarządcę drogi, zarządcę infrastruktury kolejowej lub inny podmiot zarządzający obszarem

kolejowym wystąpienia inwestora o taką zgodę, wojewoda wydaje decyzję o zezwoleniu,

o której mowa w ust. 1.

5.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

ogólną charakterystykę planowanej strategicznej inwestycji w sektorze naftowym;

2)

określenie granic terenu objętego wnioskiem;

3)

oznaczenie nieruchomości lub ich części, na które wejście jest konieczne w celu sporządzenia

karty informacyjnej przedsięwzięcia lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na

środowisko, lub wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w art. 3 ust. 1, art. 18

ust. 1 lub art. 21 ust. 1;

4)

wskazanie prac, które mają być przeprowadzone przez inwestora;

5)

oświadczenie inwestora o braku zgody, o której mowa w ust. 2 albo 3.

6.

Decyzja o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, określa sposób, zakres i terminy korzystania

z nieruchomości.

7.

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości, o której mowa w ust. 1,

lub braku w katastrze nieruchomości danych pozwalających na ustalenie danych osobowych,

w szczególności adresu zamieszkania, właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości,

o której mowa w ust. 1, przepisów ust. 2 i ust. 5 pkt 5 nie stosuje się, a wojewoda

wydaje decyzję o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia złożenia

wniosku przez inwestora.

8.

Sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości uzgodnione na podstawie ust.

2 albo 3 albo określone w decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, nie mogą powodować

1)

zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub kolejowego;

2)

wstrzymania ruchu kolejowego;

3)

zamknięcia dróg krajowych lub dróg o znaczeniu obronnym, chyba że istnieje możliwość

zorganizowania objazdów.

1.

Do postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art. 22 ust.

1, przepisy art. 3 ust. 3 i 4, art. 5, art. 6 ust. 1 i 2, art. 9 oraz art. 10 stosuje

się odpowiednio.

2.

Decyzję o zezwoleniu, o której mowa w art. 22 ust. 1, wydaje się na czas określony,

nie dłuższy niż 3 lata.

3.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art.

22 ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Inwestor po zakończeniu pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia

karty informacyjnej przedsięwzięcia lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na

środowisko dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, o których mowa w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, lub po przeprowadzeniu prac niezbędnych do sporządzenia wniosku o wydanie decyzji,

o których mowa w art. 3 ust. 1, art. 18 ust. 1 lub art. 21 ust. 1, jest obowiązany

przywrócić nieruchomość do stanu poprzedniego. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do

stanu poprzedniego nie jest możliwe, właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości

przysługuje odszkodowanie.

2.

Decyzję w zakresie odszkodowania wydaje wojewoda. Obowiązek zapłaty odszkodowania

obciąża inwestora. Inwestor, na podstawie odrębnego porozumienia zawartego z wojewodą,

pokrywa koszty ustalenia wysokości odszkodowań.

3.

Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek poniesionych

szkód zmniejszy się wartość nieruchomości, w odszkodowaniu uwzględnia się kwotę odpowiadającą

temu zmniejszeniu.

4.

Do określenia wysokości odszkodowania przepisy art. 130, art. 134 i art. 135 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.

Do wydania warunków przyłączenia do sieci, o których mowa w art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2018 r. poz. 755, z późn. zm., nie jest wymagane posiadanie przez inwestora tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości,

do których paliwa gazowe lub energia mają być dostarczane. Przepisu art. 7 ust. 8d pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne nie stosuje się.

1.

Decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym zatwierdza

się podział nieruchomości. Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną

część decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym.

2.

Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym stanowią linie podziału nieruchomości w zakresie, w

jakim inwestor wystąpił o zatwierdzenie podziału nieruchomości, przedstawiając mapy,

o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7.

3.

Nieruchomości znajdujące się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie

oznaczonym w decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym

zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 7 stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa z dniem,

w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym

stała się ostateczna, za odszkodowaniem.

4.

Jeżeli nieruchomości, o których mowa w ust. 3 lub 7, lub prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości są obciążone ograniczonymi

prawami rzeczowymi, z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym stała się ostateczna, prawa te wygasają za odszkodowaniem.

5.

W przypadku gdy nieruchomość podlegająca podziałowi zgodnie z ust. 1 jest obciążona

hipoteką, hipoteka wygasa wyłącznie w stosunku do części nieruchomości objętych decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym.

6.

Inwestor nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym stała się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego

nieruchomości gruntowych, określonych w ust. 3, oraz prawo własności budynków, innych

urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach.

7.

Inwestor nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym stała się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego

nieruchomości gruntowych należących w chwili złożenia wniosku o wydanie decyzji o

ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym do Skarbu Państwa,

znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie oznaczonym

w tej decyzji zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 8, oraz prawo własności budynków, innych

urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach.

8.

Nabycie prawa użytkowania wieczystego, prawa własności budynków, innych urządzeń trwale

z gruntem związanych i lokali stwierdza wojewoda w drodze decyzji.

9.

Opłaty z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego są naliczane i nakładane zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

10.

W decyzji, o której mowa w ust. 8, ustala się odpowiednio warunki użytkowania wieczystego,

z zachowaniem zasad określonych w art. 62 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i w art. 236 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629, 2073 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 80), oraz kwotę należną za nabycie własności.

11.

W stosunku do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym nie stosuje się przepisów art. 4 i art. 4a ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich oraz art. 109 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

12.

Jeżeli przeznaczona na strategiczną inwestycję w sektorze naftowym nieruchomość gruntowa

stanowiąca własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została

oddana w użytkowanie wieczyste, w zakresie wskazanym w decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, użytkowanie to wygasa za odszkodowaniem,

z dniem, w którym decyzja o ustaleniu strategicznej inwestycji w sektorze naftowym

stała się ostateczna.

13.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach, o których mowa w

ust. 3, 4 i 12, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z

zastrzeżeniem art. 29 i art. 30.

14.

Z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym inwestor uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościami, o których mowa

w ust. 3 i 7 oraz w art. 30 ust. 1, na cele budowlane niezbędne do realizacji i eksploatacji

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w

administracji.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym stanowi

podstawę do wydania przez wojewodę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu ustanowionego

na nieruchomościach wskazanych w treści decyzji zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 7 i 8,

przeznaczonych na strategiczną inwestycję w sektorze naftowym, lub zarządu w odniesieniu

do gruntów w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, z wyłączeniem

nieruchomości położonych na terenie parków narodowych.

2.

Jeżeli przeznaczona na strategiczną inwestycję w sektorze naftowym nieruchomość oznaczona

w treści decyzji zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 7 i 8 została uprzednio wydzierżawiona,

wynajęta lub użyczona, decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w

sektorze naftowym stanowi podstawę do wypowiedzenia przez inwestora umowy dzierżawy,

najmu lub użyczenia ze skutkiem natychmiastowym. Za straty poniesione na skutek rozwiązania

umowy przysługuje odszkodowanie od inwestora.

1.

Za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 26 ust. 3, 4 i 12, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między wojewodą

a dotychczasowym właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługuje

ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości. Uzgodnienia dokonuje się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

2.

Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym stała się ostateczna, nie dojdzie do uzgodnienia, o

którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowania ustala wojewoda w drodze decyzji, w terminie

30 dni od dnia wszczęcia postępowania.

3.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1 i 2, ustala się na podstawie operatu

szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, według stanu nieruchomości

w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości w dniu uzgodnienia,

o którym mowa w ust. 1, albo w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania.

Odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według zasad obowiązujących w

przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.

4.

W przypadku, o którym mowa w art. 26 ust. 4, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi

lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości odszkodowania ustalonego

z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych.

5.

Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi

wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 8 i 9, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może

przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego. Roszczenia

osób uprawnionych z tytułu ograniczonych praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw, ustalonego zgodnie z odrębnymi przepisami.

6.

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 26 ust. 3 lub 7, lub na prawie użytkowania

wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość odszkodowania z

tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności

zabezpieczonej hipoteką, w zakresie, w jakim wierzytelność ta nie wygasła, wraz z

odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką obliczonymi na dzień spłaty wierzyciela hipotecznego.

Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności

zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.

7.

Odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 3 wypłaca się osobom, którym te prawa przysługiwały.

8.

Jeżeli dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wyda tę nieruchomość

lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie

później niż w terminie 28 dni od dnia otrzymania od inwestora wezwania do wydania

nieruchomości, to wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości

lub wartości prawa użytkowania wieczystego, określonej w operacie, o którym mowa w

ust. 3.

9.

W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w

którym został wyodrębniony lokal mieszkalny, wysokość odszkodowania przysługującego

dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu tej nieruchomości, zamieszkałemu

w tym budynku albo lokalu, powiększa się o kwotę 10 000 zł w odniesieniu do tej nieruchomości.

10.

Odszkodowania za nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym podlegają przekazaniu

do depozytu sądowego na okres 10 lat.

11.

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 26 ust. 3, są zlokalizowane obiekty

infrastruktury służące wykonywaniu przez jednostki samorządu terytorialnego zadań

własnych, zrealizowane lub realizowane przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu

Unii Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych, odszkodowanie powiększa się o kwotę

podlegających zwrotowi środków pochodzących z dofinansowania wraz z odsetkami należnymi

zgodnie z przepisami regulującymi zasady zwrotu dofinansowania. Odszkodowanie w części

przenoszącej odszkodowanie należne na zasadach wynikających z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przyznaje się pod warunkiem rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego,

w trybie i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu dofinansowania wraz

z należnymi odsetkami.

12.

Organem właściwym do wypłaty odszkodowań jest wojewoda. Inwestor, na podstawie odrębnego

porozumienia zawartego z wojewodą, pokrywa koszty ustalenia wysokości odszkodowań.

Przepisu art. 132 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.

1.

W odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym, oznaczonych zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 9, w celu

zapewnienia prawa do wejścia na teren nieruchomości dla prowadzenia na nich budowy

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, a także prac związanych z rozbiórką,

przebudową, zmianą sposobu użytkowania, utrzymaniem, eksploatacją, użytkowaniem, remontami

oraz usuwaniem awarii, wojewoda w decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym ograniczy, za odszkodowaniem, sposób korzystania z nieruchomości

przez udzielenie zezwolenia w szczególności na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości

ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów

i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także

innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do

założenia, przeprowadzenia oraz korzystania z tych przewodów i urządzeń. Przepisy

art. 124 ust. 4-7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

Na wniosek inwestora ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa

w ust. 1, może nastąpić na rzecz innego niż inwestor podmiotu, w szczególności przedsiębiorstwa

energetycznego, przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego lub przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.

3.

Na wniosek inwestora ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa

w ust. 1, może nastąpić na czas określony.

4.

Decyzje w zakresie odszkodowań wydaje wojewoda. Obowiązek zapłaty odszkodowania obciąża

inwestora. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, obowiązek zapłaty odszkodowania obciąża

podmiot, na rzecz którego następuje ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości.

Inwestor albo podmiot, na rzecz którego następuje ograniczenie sposobu korzystania

z nieruchomości, na podstawie odrębnego porozumienia zawartego z wojewodą, pokrywają

koszty ustalenia wysokości odszkodowań.

5.

Przepis ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem warunków wejścia na teren określonych

w wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym, o ile jest ona wymagana.

1.

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w art. 30 ust. 1,

w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami, gruntów

stanowiących pas drogowy bądź gruntów objętych obszarem kolejowym, w decyzji o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, uprawnia inwestora do wystąpienia,

odpowiednio do właściwego podmiotu wykonującego prawa właścicielskie zgodnie z art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, właściwego zarządcy drogi, właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej lub innego

podmiotu zarządzającego obszarem kolejowym, o zawarcie porozumienia określającego

warunki wykonywania przysługującego inwestorowi prawa do wejścia na te grunty.

2.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, nie może przewidywać opłat za wykonywanie przysługującego

inwestorowi prawa do wejścia na grunty.

3.

W przypadku niezawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od

dnia otrzymania przez odpowiednio właściwy podmiot, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, właściwego zarządcę drogi, właściwego zarządcę infrastruktury kolejowej lub inny

podmiot zarządzający obszarem kolejowym wystąpienia, o którym mowa w ust. 1, inwestor

jest uprawniony do złożenia wniosku do wojewody o wydanie decyzji określającej warunki

wykonywania przysługującego inwestorowi prawa do wejścia na grunty.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, nie może przewidywać opłat za wykonywanie przysługującego

inwestorowi prawa do wejścia na grunty.

5.

Warunki zawarte w porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, albo określone w decyzji,

o której mowa w ust. 3, nie mogą powodować

1)

zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub kolejowego;

2)

wstrzymania ruchu kolejowego;

3)

zamknięcia dróg krajowych lub dróg o znaczeniu obronnym, chyba że istnieje możliwość

zorganizowania objazdów.

6.

Stronami postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, są wyłącznie inwestor

oraz odpowiednio właściwy podmiot, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, właściwy zarządca drogi, właściwy zarządca infrastruktury kolejowej lub inny podmiot

zarządzający obszarem kolejowym.

7.

Do postępowania w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 3, przepisy art. 3 ust. 4

i art. 5 stosuje się odpowiednio.

8.

W przypadku zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1, albo uzyskania decyzji,

o której mowa w ust. 3, w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa

pokrytych wodami, przepisu art. 261 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne nie stosuje się.

1.

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe zarządzające, na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2129 i 2161 oraz z 2019 r. poz. 83 i 125), nieruchomościami objętymi decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym jest obowiązane do dokonania wycinki drzew i krzewów oraz ich

uprzątnięcia w terminie oraz na warunkach ustalonych w odrębnym porozumieniu między

Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe a inwestorem.

2.

Jeżeli w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy

Państwowe wystąpienia o zawarcie porozumienia, o którym mowa w ust. 1, nie dojdzie

do jego zawarcia, termin oraz warunki wycinki drzew lub krzewów oraz ich uprzątnięcia

ustala wojewoda w drodze decyzji. Organem wyższego stopnia w sprawie, o której mowa

w zdaniu pierwszym, jest minister właściwy do spraw środowiska.

3.

Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1, staje się, nieodpłatnie,

własnością Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

4.

Koszty wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia ponosi inwestor.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, innych niż zarządzane przez

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.

Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w niniejszym rozdziale jest minister

właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa,

z wyjątkiem art. 32 ust. 2.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, przy czym ilekroć w przepisach tej ustawy mowa jest o decyzji o ustaleniu lokalizacji

inwestycji celu publicznego, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym.

1.

Decyzje administracyjne, o których mowa w niniejszej ustawie, podlegają natychmiastowemu

wykonaniu.

2.

Odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w niniejszej ustawie, wnosi

się w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji stronie albo w terminie 14 dni od

dnia obwieszczenia lub doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji.

3.

Odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w niniejszej ustawie, powinno

zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego

przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

4.

Odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w niniejszej ustawie, rozpatruje

się w terminie 14 dni, z wyjątkiem decyzji, o których mowa w art. 3 ust. 1 i art. 18 ust. 1, od których odwołanie rozpatruje się w terminie 60

dni. Przepisu art. 135 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

5.

Do terminów, o których mowa w ust. 4, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

6.

W postępowaniu przed organem wyższego stopnia oraz przed sądem administracyjnym nie

można uchylić decyzji, o których mowa w niniejszej ustawie, w całości ani stwierdzić

ich nieważności, gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca części strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym, nieruchomości lub działki.

7.

W postępowaniu administracyjnym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych,

o których mowa w niniejszej ustawie, nie stosuje się przepisów art. 159 Kodeksu postępowania administracyjnego.

8.

O każdym przypadku niewydania w terminie decyzji, o których mowa w art. 3 ust. 1,

art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1, a także nierozpatrzenia w terminie odwołania od decyzji,

o których mowa w art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1, organ właściwy do rozpatrzenia sprawy

zawiadamia strony postępowania, Pełnomocnika Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury

Energetycznej i ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin

załatwienia sprawy. O każdym przypadku niewydania w terminie decyzji, o których mowa

w art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1, organ właściwy do rozpatrzenia sprawy zawiadamia

również Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, podając przyczyny zwłoki i wskazując

nowy termin załatwienia sprawy.

9.

O każdym przypadku nierozpatrzenia w terminie odwołania od decyzji, o której mowa

w art. 3 ust. 1, minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa zawiadamia strony postępowania oraz Pełnomocnika

Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej, podając przyczyny zwłoki

i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

1.

Do skarg na decyzje administracyjne, o których mowa w niniejszej ustawie, stosuje

się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, 1467, 1544 i 1629 oraz z 2019 r. poz. 11 i 60), z wyłączeniem art. 61 § 3 tej ustawy oraz z uwzględnieniem przepisów niniejszej

ustawy, z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania

skargi;

2)

skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

2.

Termin rozpatrzenia skargi kasacyjnej wynikającej z realizacji strategicznej inwestycji

w sektorze naftowym wynosi 2 miesiące od jej wniesienia.

1.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji

został złożony po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a

inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym sąd administracyjny po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia

budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych

w art. 145 lub art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.

3.

W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym albo stwierdzenia, że decyzja ta została wydana z naruszeniem

prawa, naprawienie szkody powstałej w wykonaniu tej decyzji może nastąpić wyłącznie

przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na rzecz poszkodowanego.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na budowę strategicznej

inwestycji w sektorze naftowym.

Do zmiany decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie

tej decyzji.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do decyzji, o której mowa w art. 21

ust. 1, decyzji, o której mowa w art. 29 ust. 2, oraz decyzji, o której mowa w art.

30 ust. 4.

Wojewoda jest organem egzekucyjnym prowadzącym egzekucję obowiązków o charakterze

niepieniężnym wynikających z decyzji, o których mowa w art. 3 ust. 1, art. 18 ust.

1, art. 22 ust. 1, art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 2.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 51) w art. 32

1)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wyrażeniu zgody przez ministra właściwego do spraw energii - w przypadku budowy lub

rozbiórki gazociągu przesyłowego, linii przesyłowej elektroenergetycznej albo rurociągu

dalekosiężnego ropy naftowej lub produktów naftowych, a także gazociągu, linii elektroenergetycznej

albo rurociągu ropy naftowej lub produktów naftowych dochodzących do granicy Rzeczypospolitej

Polskiej.

”

;

2)

w ust. 1a zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Minister właściwy do spraw energii wyraża zgodę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli

budowa lub rozbiórka gazociągu przesyłowego, linii przesyłowej elektroenergetycznej

albo rurociągu dalekosiężnego ropy naftowej lub produktów naftowych, a także gazociągu,

linii elektroenergetycznej albo rurociągu ropy naftowej lub produktów naftowych dochodzących

do granicy Rzeczypospolitej Polskiej, nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa energetycznego

Rzeczypospolitej Polskiej, po uzyskaniu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

oraz Szefa Agencji Wywiadu.

”

;

3)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b-1d w brzmieniu

„

1b.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szef Agencji Wywiadu, w zakresie swoich

właściwości, wydają pozytywne opinie, jeżeli budowa lub rozbiórka gazociągu przesyłowego,

linii przesyłowej elektroenergetycznej albo rurociągu dalekosiężnego ropy naftowej

lub produktów naftowych, a także gazociągu, linii elektroenergetycznej albo rurociągu

ropy naftowej lub produktów naftowych dochodzących do granicy Rzeczypospolitej Polskiej,

nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa energetycznego Rzeczypospolitej Polskiej.

1c.

Organy, o których mowa w ust. 1b, przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw energii,

w drodze postanowienia, opinie, o których mowa w ust. 1a, w terminie 30 dni od dnia

otrzymania wystąpienia o ich opinie.

1d.

Organy, o których mowa w ust. 1b, mogą odstąpić od uzasadnienia opinii ze względu

na interes bezpieczeństwa państwa lub porządek publiczny.

”

.

W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2081) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 64

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o

których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-25, oraz uchwały, o której mowa

w art. 72 ust. 1b;

”

,

b)

w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten

został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to opinii w sprawie obowiązku

przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla drogi publicznej,

dla linii kolejowej, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji

na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji realizowanej na podstawie

ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego

skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2302, z 2018 r. poz. 1590 oraz z 2019 r. poz. 630) w zakresie zadań inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 2 oraz art. 38 tej

ustawy, zwanej dalej „inwestycją w zakresie terminalu”, dla inwestycji związanych

z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla inwestycji realizowanych na podstawie

ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji

inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 433 i 1722), dla inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących

wydawanej na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie

obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w zakresie sieci przesyłowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 404 oraz z 2019 r. poz. 630), dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej

Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską

(Dz. U. poz. 820 oraz z 2018 r. poz. 1402), dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej

na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym

(Dz. U. poz. 1089 oraz z 2019 r. poz. 630) oraz dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym realizowanej na podstawie ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w sektorze naftowym

(Dz. U. poz. 630), zwanej dalej „strategiczną inwestycją w sektorze naftowym”.

”

;

2)

w art. 70 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o

których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-25, oraz uchwały, o której mowa

w art. 72 ust. 1b;

”

;

3)

w art. 72

a)

w ust. 1 w pkt 24 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 25 w brzmieniu

„

25)

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wydawanej

na podstawie ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w sektorze naftowym.

”

,

b)

w ust. 2 po pkt 1b dodaje się pkt 1c w brzmieniu

„

1c)

decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 25, oraz decyzji, o której mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych

inwestycji w sektorze naftowym, o ile zmiana ta nie powoduje zmian uwarunkowań określonych w wydanej decyzji o środowiskowych

uwarunkowaniach;

”

;

4)

w art. 74

a)

w ust. 1 pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4)

w przypadku przedsięwzięć wymagających koncesji lub decyzji, o których mowa w art.

72 ust. 1 pkt 4-5, prowadzonych w granicach przestrzeni niestanowiącej części składowej

nieruchomości gruntowej, przedsięwzięć dotyczących urządzeń piętrzących I, II i III

klasy budowli, inwestycji w zakresie terminalu oraz strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym zamiast kopii mapy, o której mowa w pkt 3 - mapę sytuacyjno-wysokościową

sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu,

którego dotyczy wniosek, oraz obejmującą obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;

5)

dla przedsięwzięć, dla których organem prowadzącym postępowanie jest regionalny dyrektor

ochrony środowiska - wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to wniosku

o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla drogi publicznej, dla linii

kolejowej, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na

poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla

inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla inwestycji realizowanych

na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji

inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji towarzyszącej, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie

obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w zakresie sieci przesyłowych, dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej

Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej

na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym oraz dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym;

”

,

b)

ust. 1c otrzymuje brzmienie

„

1c.

Jeżeli liczba stron w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

przekracza 20, dla przedsięwzięć wymagających koncesji lub decyzji, o których mowa

w art. 72 ust. 1 pkt 4-5, przedsięwzięć dotyczących urządzeń piętrzących I, II i III

klasy budowli, inwestycji w zakresie terminalu oraz strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym, nie wymaga się dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 6.

”

;

5)

w art. 75 w ust. 1 w pkt 1 w lit. r średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się

lit. s w brzmieniu

„

s)

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym;

”

;

6)

w art. 77

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających

decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-25, oraz uchwały, o której

mowa w art. 72 ust. 1b;

”

,

b)

w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten

został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to uzgodnień i opinii

dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć

wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji

w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi,

dla inwestycji realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji

inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych oraz stacji radarów meteorologicznych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów

energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w

zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w zakresie sieci przesyłowych, dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej

Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej

na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym oraz dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym.

”

;

7)

w art. 78 w ust. 1 w pkt 1 w lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się

lit. d w brzmieniu

„

d)

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym;

”

;

8)

w art. 80 w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej,

dla linii kolejowej, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji

na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu,

dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla inwestycji

realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji

inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących,

dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w zakresie sieci przesyłowych, dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej

Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej

na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, dla inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących realizowanych na podstawie

ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących, a także dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym.

”

;

9)

w art. 82 w ust. 1 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; w przypadku inwestycji w zakresie terminalu

oraz strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, miejsce realizacji przedsięwzięcia

określa się za pomocą mapy w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych,

z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie,

stanowiącej załącznik do decyzji,

”

;

10)

w art. 96 w ust. 3 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten

został uchwalony, albo informacji o jego braku; nie dotyczy to drogi publicznej, linii

kolejowej, przedsięwzięć Euro 2012, przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie

i rozpoznawanie złóż kopalin oraz bezzbiornikowego magazynowania substancji w górotworze,

inwestycji w zakresie terminalu, inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi,

inwestycji realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji

inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszącej

wydawanej na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie

obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w zakresie sieci przesyłowych, dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej

Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej

na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym oraz dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym.

”

.

W ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego

skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2302 oraz z 2018 r. poz. 1590) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6

a)

w ust. 1

-

w pkt 1 wyrazy „kopii mapy katastralnej” zastępuje się wyrazami „kopii mapy ewidencyjnej”,

-

w pkt 2 skreśla się wyraz „podmorskich”,

b)

w ust. 3

-

w pkt 3 wyrazy „dyrektora właściwego urzędu morskiego” zastępuje się wyrazami „właściwego dyrektora urzędu morskiego”,

-

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

właściwego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej - w odniesieniu do

wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, w szczególności zapewnienia wody do

celów przeciwpożarowych i dojazdu dla pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej

oraz wymagań dotyczących lokalizacji inwestycji w bezpiecznej odległości od zakładów

stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej;

”

,

-

pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego - w odniesieniu do obiektów budowanych na terenach

pozostających w zasięgu ograniczeń wysokości zabudowy na lotnisku i w jego otoczeniu,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1183, 1629 i 1637 oraz z 2019 r. poz. 235);

”

,

-

w pkt 15 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 16 w brzmieniu

„

16)

właściwego podmiotu wykonującego prawa właścicielskie zgodnie z art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami - w odniesieniu

do sposobu, miejsca i warunków umieszczenia inwestycji na tych gruntach.

”

;

2)

w art. 8

a)

w ust. 1

-

w pkt 3 wyrazy „na stronach internetowych” zastępuje się wyrazami „w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej”,

-

w pkt 4 wyrazy „na stronach internetowych” zastępuje się wyrazami „w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu”,

b)

w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

inwestycji w zakresie terminalu, do czasu wydania takiej decyzji, zawiesza się postępowania

o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu w rozumieniu ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym lub decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym

w rozumieniu ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w sektorze naftowym

(Dz. U. poz. 630);

”

;

3)

w art. 10 w ust. 1 w pkt 10 skreśla się wyraz „podmorskich”;

4)

w art. 12 w ust. 1 wyrazy „na stronach internetowych” zastępuje się wyrazami „w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronach podmiotowych urzędów”;

5)

w art. 13 w ust. 3 wyrazy „decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego” zastępuje się wyrazami „decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu”;

6)

art. 14b otrzymuje brzmienie

„

Art. 14b.

Do inwestycji w zakresie terminalu, wobec której została wydana decyzja o ustaleniu

lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, nie stosuje się przepisów odrębnych ustaw

w zakresie, w jakim uzależniają one przygotowanie lub realizację tej inwestycji lub

jej części od uzyskania decyzji administracyjnej lub innego rozstrzygnięcia, z wyłączeniem

1)

zgody wodnoprawnej, o której mowa w art. 18 ust. 1;

2)

decyzji, o których mowa w art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

3)

zezwoleń, o których mowa w art. 56 ust. 1, 2, 2b i 2c ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;

4)

decyzji o warunkach prowadzenia działań, o której mowa w art. 118 ust. 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

”

;

7)

w art. 18

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli realizacja inwestycji w zakresie terminalu wymaga zgody wodnoprawnej, zgodę

tę wydaje właściwy organ Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w terminie

nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie. W sprawach dotyczących

wydania zgody wodnoprawnej nie stosuje się przepisów art. 407 ust. 2 pkt 3 i art. 422 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Zgoda wodnoprawna w odniesieniu do inwestycji w zakresie terminalu może być udzielona

przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie

terminalu.

”

;

8)

w art. 19a

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku gruntów stanowiących pas drogowy lub objętych obszarem kolejowym, przed

wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, inwestor

jest obowiązany wystąpić odpowiednio do właściwego zarządcy drogi, zarządcy infrastruktury

kolejowej lub innego podmiotu zarządzającego obszarem kolejowym o zgodę na wejście

na teren tej nieruchomości oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy

korzystania z nieruchomości.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 2 albo 2a, w terminie 30 dni

od dnia otrzymania przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości albo

właściwego zarządcę drogi, zarządcę infrastruktury kolejowej lub inny podmiot zarządzający

obszarem kolejowym wystąpienia inwestora o taką zgodę, wojewoda wydaje decyzję o zezwoleniu,

o której mowa w ust. 1.

”

,

c)

w ust. 4 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

oświadczenie inwestora o braku zgody, o której mowa w ust. 2 albo 2a.

”

,

d)

w ust. 7 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości uzgodnione na podstawie ust.

2 albo 2a albo określone w decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, nie mogą

powodować

”

;

9)

w art. 43

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W przypadku gdy lokalizacja inwestycji w zakresie terminalu przewidziana jest w obowiązującym

miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, inwestor w każdym czasie może wystąpić o wydanie

”

,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu w trybie niniejszej

ustawy, z zastrzeżeniem że w takim przypadku do wniosku, o którym mowa w art. 6 ust.

1, nie stosuje się przepisów art. 6 ust. 3 pkt 1, 3, 4, 6, 8 i 11;

”

,

-

w pkt 3 lit. a i b otrzymują brzmienie

„

a)

wniosek, o którym mowa w art. 6 ust. 1, zawiera dane określone w art. 6 ust. 1 pkt

8-11b,

b)

do wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 6 ust. 3

pkt 1-8 oraz 11-15

”

,

b)

ust. 1a i 1b otrzymują brzmienie

„

1a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, jeżeli wobec gruntów stanowiących

pas drogowy, objętych wnioskiem, o którym mowa w art. 6 ust. 1, została inwestorowi

wydana decyzja o lokalizacji lub przebudowie zjazdu lub decyzja o lokalizacji w pasie

drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania

drogami lub potrzebami ruchu drogowego, przepisu art. 6 ust. 3 pkt 9 nie stosuje się

w zakresie objętym tą decyzją. Decyzję tę dołącza się do wniosku, o którym mowa w

art. 6 ust. 1.

1b.

Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu,

wydana na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1, w przypadku, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, stała się ostateczna, wydane inwestorowi decyzje o lokalizacji

lub przebudowie zjazdu, decyzje o lokalizacji w pasie drogowym obiektów budowlanych

lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,

o których mowa w ust. 1a, wygasają w zakresie, w jakim decyzja o ustaleniu lokalizacji

inwestycji w zakresie terminalu wydana na podstawie tego wniosku obejmuje skutek,

o którym mowa w art. 24 ust. 1, wobec gruntów stanowiących pas drogowy.

”

.

W ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w zakresie sieci przesyłowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 404) w art. 13 dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Do strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych nie stosuje się przepisu

art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

”

.

W ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym

(Dz. U. poz. 1089) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 33 w ust. 1 w pkt 10 w lit. h kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się

lit. i w brzmieniu

„

i)

ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w sektorze naftowym

(Dz. U. poz. 630).

”

;

2)

w art. 44 w ust. 3 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w sektorze naftowym.

”

;

3)

w art. 99 w ust. 4 w pkt 4 w lit. e po tiret dziesiątym dodaje się tiret jedenaste

w brzmieniu

„

-

ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w sektorze naftowym,

”

.

W ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących

(Dz. U. poz. 1496) w art. 4

1)

w pkt 12 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 13 w brzmieniu

„

13)

ustawie z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w sektorze naftowym

(Dz. U. poz. 630)

”

;

2)

część wspólna otrzymuje brzmienie

„

-

inwestycje, o których mowa w pkt 1-13, mają pierwszeństwo przed inwestycjami mieszkaniowymi

lub inwestycjami towarzyszącymi.

”

.

1.

W przypadku gdy lokalizacja strategicznej inwestycji w sektorze naftowym przewidziana

jest w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, inwestor w każdym czasie może wystąpić

o wydanie

1)

pozwolenia na budowę strategicznej inwestycji w sektorze naftowym w trybie niniejszej

ustawy;

2)

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym w trybie

niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem że w takim przypadku do wniosku, o którym mowa

w art. 4 ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 4 ust. 3 pkt 1, 4, 5, 7, 10 i 12;

3)

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym w trybie

niniejszej ustawy, w zakresie skutków, o których mowa w art. 26 lub art. 30 ust. 1,

z zastrzeżeniem że w takim przypadku

a)

wniosek, o którym mowa w art. 4 ust. 1, zawiera dane określone w art. 4 ust. 1 pkt

7-13 i 15,

b)

do wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 4 ust. 3

pkt 1-10 oraz 12-16

- z uwzględnieniem ust. 2.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, jeżeli wobec gruntów stanowiących

pas drogowy objętych wnioskiem, o którym mowa w art. 4 ust. 1, została inwestorowi

wydana decyzja o lokalizacji lub przebudowie zjazdu lub decyzja o lokalizacji w pasie

drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania

drogami lub potrzebami ruchu drogowego, przepisów art. 4 ust. 3 pkt 11 i ust. 5 nie

stosuje się w zakresie objętym tą decyzją. Decyzję tę dołącza się do wniosku, o którym

mowa w art. 4 ust. 1. Do wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1, nie dołącza się uzgodnienia,

o którym mowa w art. 4 ust. 5.

3.

Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze

naftowym wydana na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w przypadku,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, stała się ostateczna, wydane inwestorowi decyzje

o lokalizacji lub przebudowie zjazdu, decyzje o lokalizacji w pasie drogowym obiektów

budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami

ruchu drogowego, o których mowa w ust. 2, wygasają w zakresie, w jakim decyzja o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wydana na podstawie tego

wniosku obejmuje skutek, o którym mowa w art. 30 ust. 1, wobec gruntów stanowiących

pas drogowy.

Do postępowań w sprawach dotyczących strategicznej inwestycji w sektorze naftowym

oraz inwestycji w zakresie terminalu i inwestycji towarzyszących, o których mowa odpowiednio

w art. 2 ust. 2 i art. 38 ustawy zmienianej w art. 43, wszczętych i niezakończonych

do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Do postępowań w sprawie wyrażenia zgody przez ministra właściwego do spraw energii

na wydanie pozwolenia na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego - w przypadku budowy

gazociągu przesyłowego, gazociągu o zasięgu krajowym lub jeżeli budowa ta wynika z

umów międzynarodowych, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 41, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Do postępowań w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanych

dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, wszczętych i niezakończonych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej

ustawy i ustawy zmienianej w art. 42, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z tym

że termin na wydanie takiej decyzji wynosi 45 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Do postępowań w sprawie odwołania od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej

dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, wszczętych i niezakończonych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej

ustawy i ustawy zmienianej w art. 42, z tym że termin na rozpatrzenie przez organ

wyższego stopnia odwołania wynosi 45 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Umarza się wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

decyzją ostateczną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, jeżeli zmiana decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w sektorze naftowym lub decyzji, o której mowa w art. 18

ust. 1, nie powoduje zmian, o których mowa w art. 72 ust. 2 pkt 1c ustawy zmienianej

w art. 42.

1.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wypłatę odszkodowań

wynikających z wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi

1)

w 2019 r. - 400 000 zł;

2)

w 2020 r. - 100 000 zł;

3)

w 2021 r. - 300 000 zł;

4)

w 2022 r. - 100 000 zł;

5)

w 2023 r. - 100 000 zł;

6)

w 2024 r. - 200 000 zł;

7)

w 2025 r. - 100 000 zł;

8)

w 2026 r. - 0 zł;

9)

w 2027 r. - 0 zł;

10)

w 2028 r. - 0 zł.

2.

Pełnomocnik Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej monitoruje wykorzystanie

limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których

mowa w ust. 3.

3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie

więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża

wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę

między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

4.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach zgodna jest z planem

finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.