Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych

Ustawa określa zasady i tryb ustanawiania specjalnych stref ekonomicznych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzania takimi strefami oraz szczególne zasady i warunki

prowadzenia na ich terenie działalności gospodarczej.

Specjalną strefą ekonomiczną, zwaną dalej „strefą”, jest wyodrębniona zgodnie z przepisami

ustawy, niezamieszkała część terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na której terenie

może być prowadzona działalność gospodarcza na zasadach określonych ustawą.

Strefa może być ustanowiona w celu przyspieszenia rozwoju gospodarczego części terytorium

kraju, w szczególności przez

1)

rozwój określonych dziedzin działalności gospodarczej;

2)

rozwój nowych rozwiązań technicznych i technologicznych oraz ich wykorzystanie w gospodarce

narodowej;

3)

rozwój eksportu;

4)

zwiększenie konkurencyjności wytwarzanych wyrobów i świadczonych usług;

5)

zagospodarowanie istniejącego majątku przemysłowego i infrastruktury gospodarczej;

6)

tworzenie nowych miejsc pracy;

7)

zagospodarowanie niewykorzystanych zasobów naturalnych z zachowaniem zasad równowagi

ekologicznej.

1.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, ustanawia strefę

w drodze rozporządzenia. W rozporządzeniu tym określa się

1)

nazwę, teren i granice strefy,

2)

zarządzającego strefą, zwanego dalej „zarządzającym”,

3)

okres, na jaki ustanawia się strefę

- biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia realizacji celów, o których mowa w art. 3,

na terenie obejmowanym strefą.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki przedstawia wniosek, o którym mowa w ust. 1,

po uzyskaniu opinii zarządu województwa oraz zgody rady gminy właściwej ze względu

na położenie strefy.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 1,

analizę przewidywanych skutków społecznych i ekonomicznych ustanowienia strefy.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

przedmioty działalności gospodarczej, na które nie będzie wydawane zezwolenie, o którym

mowa w art. 16 ust. 1,

2)

maksymalną wielkość pomocy publicznej, którą można udzielić przedsiębiorcy prowadzącemu

działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w

art. 16 ust. 1,

3)

warunki udzielania pomocy publicznej przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą

na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1,

4)

warunki uznawania wydatków za wydatki poniesione na inwestycję na terenie strefy,

a także ich minimalną wysokość,

5)

koszty inwestycji uwzględniane przy obliczaniu wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorców,

którzy uzyskali zezwolenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1, po dniu 31 grudnia 2000 r.,

6)

sposób dyskontowania kosztów inwestycji i wielkości pomocy publicznej na dzień uzyskania

zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1

- biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia zgodności udzielonej pomocy z prawem Unii

Europejskiej.

1.

Strefa może być ustanowiona, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wyłącznie na gruntach stanowiących

własność zarządzającego, Skarbu Państwa, jednoosobowej spółki Skarbu Państwa, jednostki

samorządu terytorialnego albo związku komunalnego lub będących w użytkowaniu wieczystym

zarządzającego albo jednoosobowej spółki Skarbu Państwa.

2.

Strefa może być ustanowiona także, jeżeli nabycie przez zarządzającego lub jednostkę

samorządu terytorialnego prawa do gruntów, o którym mowa w ust. 1, wynika z umowy

zobowiązującej, która przewiduje ustanowienie strefy jako jedyny warunek nabycia.

3.

Część strefy może obejmować grunty stanowiące własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów

innych niż wymienione w ust. 1, za ich zgodą, w przypadku gdy

1)

w ramach inwestycji prowadzonej na terenie strefy zostanie utworzona określona liczba

nowych miejsc pracy lub zostaną poniesione nakłady inwestycyjne o określonej wartości

lub

2)

w wyniku inwestycji będzie prowadzona działalność polegająca na uruchomieniu wytwarzania

nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług, lub

2a)

w wyniku inwestycji będzie prowadzona działalność w zakresie budownictwa okrętowego

lub przemysłów komplementarnych, lub

3)

inwestycja będzie dotyczyła usług

a)

badawczo-rozwojowych,

b)

informatycznych,

c)

rachunkowości i kontroli ksiąg,

d)

w zakresie księgowości, z wyłączeniem deklaracji podatkowych,

e)

centrów telefonicznych lub

4

pełna realizacja rozpoczętej inwestycji będzie wymagała zwiększenia terenu strefy

o nie więcej niż 2 ha.

4

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe kryteria dotyczące warunków

wymienionych w ust. 3 pkt 1-3, uwzględniając konieczność zróżnicowania kryteriów określonych

w ust. 3 pkt 1 w zależności od stopy bezrobocia w powiecie właściwym ze względu na

położenie strefy, a także biorąc pod uwagę Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług.

1

Rada Ministrów, mając na względzie realizację celów, o których mowa w art. 3, może,

na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, znieść

strefę przed upływem okresu, na jaki została ona ustanowiona, zmienić jej obszar lub

połączyć strefy, z tym że łączny obszar wszystkich stref nie może przekroczyć 25 tys.

ha.

1

Rada Ministrów, mając na względzie realizację celów, o których mowa w art. 3, może,

na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, znieść

strefę przed upływem okresu, na jaki została ona ustanowiona, połączyć strefy, z tym

że łączny obszar wszystkich stref nie może przekroczyć 25 tys. ha.

1a

W przypadku gdy zmiana obszaru strefy dotyczy budownictwa okrętowego lub przemysłów

komplementarnych, z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, występuje minister właściwy

do spraw gospodarki na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej.

1a.

(uchylony)

2.

Zniesienie strefy nie może nastąpić w okresie, w którym pozostaje w mocy choćby jedno

zezwolenie wydane na podstawie art. 16 ust. 1.

3.

Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się, gdy obszar, na którym przedsiębiorca

prowadzi działalność gospodarczą na podstawie zezwolenia, zostanie włączony do obszaru

innej strefy z zachowaniem prawa przedsiębiorcy do zwolnień podatkowych na dotychczasowych

warunkach.

4.

Zmniejszenie obszaru strefy nie może dotyczyć nieruchomości, na których prowadzona

jest działalność na podstawie zezwolenia wydanego zgodnie z art. 16 ust. 1, chyba

że przedsiębiorca prowadzący tam działalność na podstawie zezwolenia wyrazi na to

zgodę.

5.

(uchylony)

1.

Zarządzającym może być wyłącznie spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością,

w której Skarb Państwa albo samorząd województwa posiada większość głosów, które mogą

być oddane na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

1

Pełnienia funkcji członka zarządu spółki będącej zarządzającym nie można łączyć z

zatrudnieniem u przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą na terenie danej

strefy lub przedsiębiorcy korzystającego ze wsparcia nowej inwestycji na podstawie

decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji

(Dz. U. poz. 1162), bez względu na podstawę prawną zatrudnienia.

2.

Zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, nie można podjąć w okresie roku od dnia zaprzestania

pełnienia funkcji członka zarządu spółki będącej zarządzającym.

1.

Do składu rady nadzorczej spółki będącej zarządzającym, w stosunku do której Skarb

Państwa posiada większość głosów, które mogą być oddane na walnym zgromadzeniu lub

zgromadzeniu wspólników, powołuje się nie więcej niż 5 osób, w tym

1)

po jednym przedstawicielu: ministra właściwego do spraw gospodarki, ministra właściwego

do spraw finansów publicznych oraz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

- jako przedstawicieli Skarbu Państwa;

2)

nie więcej niż dwóch przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego, których udział

w kapitale zakładowym tej spółki jest największy.

1a.

Do składu rady nadzorczej spółki będącej zarządzającym, w stosunku do której samorząd

województwa posiada większość głosów, które mogą być oddane na walnym zgromadzeniu

lub zgromadzeniu wspólników, powołuje się nie więcej niż 5 osób, w tym

1)

dwóch przedstawicieli samorządu województwa;

2)

przedstawiciela ministra właściwego do spraw gospodarki;

3)

nie więcej niż dwóch przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego, z wyłączeniem

samorządu województwa, których udział w kapitale zakładowym tej spółki jest największy.

1b.

(uchylony)

2

Do składu rady nadzorczej, o której mowa w ust. 1 i 1a, nie może być powołana osoba,

która jest członkiem rady nadzorczej, zarządu lub pracownikiem przedsiębiorcy prowadzącego

działalność gospodarczą na terenie strefy lub przedsiębiorcy korzystającego ze zwolnienia

od podatku dochodowego na podstawie decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, lub pozostaje z takim przedsiębiorcą w powiązaniach w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm..

1.

Do zadań zarządzającego należy prowadzenie - zgodnie z planem rozwoju strefy określonym

w art. 9, regulaminem strefy, o którym mowa w art. 10, oraz przepisami prawa - działań

zmierzających do rozwoju działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy,

a w szczególności

1)

umożliwianie, na podstawie umowy, przedsiębiorcom prowadzącym działalność na terenie

strefy używania i korzystania ze składników mienia położonych na obszarze strefy,

których zarządzający jest właścicielem lub posiadaczem zależnym; 2) gospodarowanie

w sposób ułatwiający prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy urządzeniami

infrastruktury gospodarczej i technicznej oraz innymi składnikami mienia, których

zarządzający jest właścicielem lub posiadaczem zależnym; 3) świadczenie, na podstawie

umowy, przedsiębiorcom prowadzącym działalność na obszarze strefy usług oraz tworzenie

warunków do świadczenia usług przez osoby trzecie; 4) prowadzenie działań promujących

podejmowanie działalności gospodarczej w strefie; 5) podejmowanie działań zmierzających

do powstawania klastrów; 6) współpraca w zakresie uwzględniania w procesie kształcenia

potrzeb rynku pracy w strefie

a)

ze szkołami ponadpodstawowymi, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2018 r. poz. 996, 1000, 1290, 1669 i 2245),

b

z uczelniami lub federacjami podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki w rozumieniu

ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

(Dz. U. poz. 1668, 2024 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 276).

2.

Zarządzający może zbywać przysługujące mu prawo własności nieruchomości i użytkowania

wieczystego gruntów położonych na terenie strefy, jeżeli jest to zgodne z planem rozwoju

strefy, o którym mowa w art. 9. Zarządzającemu służy prawo pierwokupu w zakresie prawa

własności i użytkowania wieczystego położonych na obszarze strefy nieruchomości.

3.

Zarządzający realizując zadania określone planem rozwoju strefy, o którym mowa w art.

9, może zlecać osobom trzecim wykonanie niektórych zadań, o których mowa w ust. 1.

4.

Organ właściwy na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 i 2348 oraz z 2019 r. poz. 270) może zlecić zarządzającemu w drodze umowy przygotowanie nieruchomości do sprzedaży

oraz zorganizowanie i przeprowadzenie przetargu na zbycie tej nieruchomości.

1.

Zarządzający będący podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 53), udzielając zamówienia, o którym mowa w art. 4d ust. 1 pkt 9 tej ustawy, którego

wartość przekracza wyrażoną w złotych równowartość kwoty 30 000 euro, zamieszcza ogłoszenie

o udzielanym zamówieniu na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej.

2.

Zamówienie, o którym mowa w ust. 1, jest udzielane w sposób zapewniający zachowanie

przejrzystości i równego traktowania podmiotów zainteresowanych wykonaniem zamówienia

oraz z uwzględnieniem okoliczności mogących mieć wpływ na jego udzielenie.

3.

Zarządzający nie udostępnia informacji związanych z zamówieniem, o którym mowa w ust.

1, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

(Dz. U. z 2018 r. poz. 419 i 1637), jeżeli podmiot zainteresowany wykonaniem zamówienia, nie później niż przed zawarciem

umowy o wykonanie tego zamówienia, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane.

4.

Zarządzający zamieszcza niezwłocznie na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej informację o udzieleniu zamówienia, o którym mowa w ust. 1, podając nazwę

albo imię i nazwisko podmiotu, z którym zawarł umowę o wykonanie zamówienia, albo

informację o nieudzieleniu tego zamówienia.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki ustala, w drodze rozporządzenia, plan rozwoju

strefy, uwzględniając analizę, o której mowa w art. 4 ust. 3.

2.

Plan rozwoju strefy określa w szczególności cele ustanowienia strefy, działania służące

osiągnięciu tych celów oraz obowiązki zarządzającego dotyczące działań zmierzających

do osiągnięcia celów ustanowienia strefy i terminy wykonania tych obowiązków.

1.

Sposób wykonywania zarządu strefą przez zarządzającego określa regulamin strefy.

2.

Regulamin strefy wydaje zarządzający. Wydanie oraz zmiana regulaminu strefy wymaga

zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw gospodarki.

3.

Zarządzający doręcza regulamin strefy przedsiębiorcom prowadzącym działalność na terenie

strefy przy zawarciu umów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, a także podaje

regulamin do wiadomości publicznej.

1.

Przedsiębiorcy prowadzący działalność na terenie strefy mogą powołać radę strefy.

2.

Rada strefy może przedstawiać opinie i wnioski w sprawach dotyczących prowadzenia

działalności na terenie strefy i jej rozwoju.

3.

Organizację i tryb działania rady strefy określa opracowany i uchwalony przez radę

regulamin.

1.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach

zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne

prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio

na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach

o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy

czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej

w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

2.

W przypadku gdy przedsiębiorca posiada co najmniej dwa zezwolenia, o których mowa

w art. 16 ust. 1, przyjmuje się, że rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie

z kolejnością wydawania zezwoleń.

3.

Rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie zezwolenia, o

którym mowa w art. 16 ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie do zezwolenia, w ramach którego

realizowana jest inwestycja i w oparciu o tę inwestycję prowadzona jest działalność

gospodarcza.

1.

Przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, obowiązani

do prowadzenia ksiąg podatkowych - przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem

dokumenty, a przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z

ustawą, z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy - dodatkowo przechowują dokumenty związane

z poborem podatków oraz innych dochodów budżetu państwa, a także przychodów państwowych

funduszy celowych.

2.

Księgi oraz dokumenty określone w ust. 1 są przechowywane do czasu upływu okresu przedawnienia

roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej.

1.

W przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przedsiębiorca jest

obowiązany do zwrotu pomocy publicznej, udzielonej zgodnie z ustawą. Do dnia zwrotu

tej pomocy przedsiębiorcy nie może zostać udzielone nowe zezwolenie.

2.

W przypadku cofnięcia albo stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia, o którym mowa w art.

16 ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje naczelnikowi urzędu skarbowego

właściwemu dla przedsiębiorcy w sprawach podatku dochodowego kopię wydanej decyzji

w terminie 14 dni, licząc od dnia, w którym decyzja ta stała się prawomocna.

3

W przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, naczelnik urzędu

skarbowego, o którym mowa w ust. 2, określa w drodze decyzji kwotę pomocy publicznej

podlegającą zwrotowi pomniejszoną odpowiednio o kwotę podatku należnego, o którym

mowa w art. 21 ust. 5c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm. albo art. 17 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

4

W kwocie pomocy publicznej podlegającej zwrotowi, o której mowa w ust. 3, uwzględnia

się odsetki liczone jak dla zaległości podatkowych. W odniesieniu do pomocy publicznej

wynikającej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych i art. 17 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych, odsetki liczone są za okres od dnia udzielenia pomocy publicznej do dnia wydania

decyzji o uchyleniu, a zakresie pozostałej pomocy publicznej podlegającej zwrotowi

do dnia jej zwrotu. W odniesieniu do pomocy publicznej wynikającej ze zwolnienia,

o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych i art. 17 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych, odsetek nie nalicza się.

Roszczenia związane ze zwrotem pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, przedawniają

się z upływem 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym przedsiębiorca

skorzystał z tej pomocy.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Na wniosek zarządzającego starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej,

właściwy ze względu na położenie strefy może, za zgodą wojewody, powierzyć zarządzającemu

prowadzenie, w tym wydawanie decyzji administracyjnych w pierwszej instancji, następujących

spraw z zakresu prawa budowlanego dotyczących terenu strefy: wydawanie decyzji o pozwoleniu na budowę, przenoszenie

pozwolenia na budowę na inną osobę, orzekanie o utracie ważności pozwolenia na budowę,

przyjmowanie zawiadomień o zakończeniu budowy, wydawanie pozwoleń na użytkowanie obiektu

budowlanego, udzielanie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego

lub jego części, nakazanie przeprowadzenia kontroli obiektu budowlanego i żądanie

przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego.

2.

Na wniosek zarządzającego rada gminy właściwej ze względu na położenie strefy może

upoważnić zarządzającego do wydawania decyzji w sprawach ustalenia warunków zabudowy

i zagospodarowania terenu dotyczących terenów położonych w strefie.

1.

Podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie

na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania

z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

2.

Zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności

1)

zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie

strefy przez określony czas określonej liczby pracowników;

2)

dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości przewyższającej

określoną kwotę;

3)

terminu zakończenia inwestycji;

4)

maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych

pracy;

5)

wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 3 i 4 - w przypadku, gdy inwestycja będzie realizowana

na gruntach stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów innych niż wymienione

w art. 5 ust. 1.

3

Zezwolenie może być udzielone, jeżeli podjęcie działalności na terenie strefy przyczyni

się do osiągnięcia celów określonych w planie rozwoju strefy, o którym mowa w art.

9.

3.

(uchylony)

4

Minister właściwy do spraw gospodarki udziela, cofa i zmienia zezwolenie. Cofnięcie

i zmiana zezwolenia następuje na warunkach określonych w art. 19 ust. 2-4.

4

Minister właściwy do spraw gospodarki cofa i zmienia zezwolenie. Cofnięcie i zmiana

zezwolenia następuje na warunkach określonych w art. 19 ust. 2-4.

5

Minister właściwy do spraw gospodarki zasięga opinii zarządzającego strefą przed wydaniem

decyzji w sprawie udzielenia, cofnięcia lub zmiany zezwolenia.

5

Minister właściwy do spraw gospodarki zasięga opinii zarządzającego strefą przed wydaniem

decyzji w sprawie cofnięcia lub zmiany zezwolenia.

6

Do postępowania w sprawie udzielania, cofania i zmiany zezwolenia stosuje się przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60).

6

Do postępowania w sprawie cofania i zmiany zezwolenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60).

1.

Ustalenie przedsiębiorców, którzy uzyskują zezwolenie, następuje w drodze przetargu

lub rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia.

1a.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzenia,

zasady i warunki przetargu lub rokowań, a także kryteria oceny zamierzeń co do przedsięwzięć

gospodarczych, które mają być podjęte przez przedsiębiorców na terenie strefy, odrębnie

w odniesieniu do każdej strefy, uwzględniając w szczególności stopień, w jakim wielkość,

przedmiot i charakter ekonomiczny planowanych przez przedsiębiorcę przedsięwzięć gospodarczych

na terenie strefy i warunków ich realizacji przyczynią się do osiągnięcia celów ustanowienia

strefy określonych w planie rozwoju strefy.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Wniosek o przyznanie pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest składany

w ramach przetargu lub rokowań, o których mowa w art. 17 ust. 1.

2.

Wniosek o przyznanie pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, może być również

złożony do ministra właściwego do spraw gospodarki przez dużego przedsiębiorcę w rozumieniu

art. 2 pkt 24 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego

niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i

108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1), zamierzającego podjąć przedsięwzięcie gospodarcze na gruncie, o którym mowa w art.

5 ust. 3, nieobjętym strefą w dniu złożenia wniosku. Do wniosku przedsiębiorca załącza

dokumentację wykazującą wystąpienie efektu zachęty, o którym mowa w art. 6 ust. 3

tego rozporządzenia. Po potwierdzeniu efektu zachęty przez ministra właściwego do

spraw gospodarki przedsiębiorca może rozpocząć przedsięwzięcie gospodarcze na tym

gruncie.

3.

Dużemu przedsiębiorcy nie przysługują żadne roszczenia w przypadku niewłączenia gruntu,

o którym mowa w ust. 2, do strefy albo nieuzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności

gospodarczej na tym gruncie.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw gospodarki przeprowadza kontrolę działalności gospodarczej

prowadzonej na terenie strefy w zakresie i na zasadach określonych w art. 40 oraz rozdziale 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212).

1.

Zezwolenie wygasa z upływem okresu, na jaki została ustanowiona strefa.

2.

(uchylony)

3.

Zezwolenie może być cofnięte albo zakres lub przedmiot działalności określony w zezwoleniu

może zostać ograniczony, jeżeli przedsiębiorca

1)

zaprzestał na terenie strefy prowadzenia działalności gospodarczej, na którą posiadał

zezwolenie, lub

2)

rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub

3)

nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18, w terminie

do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki, lub

4)

wystąpił z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia albo ograniczenie zakresu lub przedmiotu

działalności określonego w zezwoleniu.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki może, na wniosek przedsiębiorcy, po zasięgnięciu

opinii zarządzającego strefą, zmienić zezwolenie, przy czym zmiana nie może

1)

dotyczyć obniżenia poziomu zatrudnienia, określonego w zezwoleniu w dniu jego udzielenia,

o więcej niż 20%;

2)

skutkować zwiększeniem pomocy publicznej;

3)

dotyczyć spełnienia wymagań odnoszących się do inwestycji realizowanej na gruntach

stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów innych niż wymienione w

art. 5 ust. 1.

5

Minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza wygaśnięcie zezwolenia na wniosek

przedsiębiorcy, który

1)

nie skorzystał z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, na podstawie tego

zezwolenia - jeśli przedsiębiorca posiada wyłącznie jedno zezwolenie, lub

2)

nie osiągnął przychodów oraz nie korzystał ze zwolnienia w ramach zezwolenia, w rozumieniu

ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, z inwestycji, na którą zostało wydane zezwolenie - jeśli przedsiębiorca posiada

więcej niż jedno zezwolenie, lub

3)

skorzystał z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z ustawą i spełnił wszystkie warunki

określone w zezwoleniu oraz warunki udzielania pomocy publicznej, o których mowa w

przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

6

Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, przedsiębiorca dołącza oświadczenie o nieskorzystaniu

z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, na podstawie zezwolenia, którego

wniosek dotyczy, albo o nieosiągnięciu przychodów z inwestycji, na którą zostało wydane

zezwolenie, albo oświadczenie o realizacji warunków udzielenia pomocy publicznej,

o których mowa w ust. 5.

7.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze rozporządzenia, powierzyć zarządzającemu

1

udzielanie, w jego imieniu, zezwoleń, o których mowa w art. 16 ust. 1,

1)

(uchylony)

2)

wykonywanie, w jego imieniu, kontroli realizacji warunków zezwolenia

- uwzględniając potrzebę zapewnienia właściwego funkcjonowania strefy.

1a

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, zarządzający wydaje w drodze decyzji.

1a.

(uchylony)

2.

W przypadku powierzenia zarządzającemu wykonania bieżącej kontroli, o której mowa

w ust. 1 pkt 2, jest on upoważniony do dokonywania czynności kontrolnych przewidzianych

dla organu koncesyjnego w przepisach o koncesjonowaniu działalności gospodarczej w

zakresie ustalonym w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1.

3.

Zarządzający niezwłocznie zawiadamia ministra właściwego do spraw gospodarki o powstaniu

okoliczności, o których mowa w art. 19 ust. 3, i może występować do ministra właściwego

do spraw gospodarki z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia, ograniczenie jego zakresu

lub przedmiotu działalności określonego w zezwoleniu.

4

Minister właściwy do spraw gospodarki jest upoważniony do kontroli zarządzającego

w zakresie realizacji zadań powierzonych na podstawie rozporządzenia, o którym mowa

w ust. 1, oraz zadań, o których mowa w art. 8, na zasadach określonych w rozdziale 4

ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji.

(pominięte)

1.

Z dniem wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 4 ust. 1, minister właściwy

do spraw Skarbu Państwa przejmuje czynności i uprawnienia w stosunku do spółki ustanowionej

zarządzającym, wykonywane przed tym dniem w imieniu Skarbu Państwa przez inny organ

administracji rządowej, z tym że o udostępnieniu akcji lub udziałów należących do

Skarbu Państwa takiej spółki, powstałej z przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego

na podstawie ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych

(Dz. U. poz. 298, z późn. zm., postanawia minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, po zasięgnięciu opinii ministra

właściwego do spraw gospodarki.

2.

Do powstałej na podstawie ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych spółki będącej zarządzającym nie stosuje się art. 17, art. 19 ust. 1 zdanie drugie, art. 23 ust. 1-3, art. 24, 28 i 29 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych

3.

Organ administracji rządowej właściwy w sprawach gospodarki gruntami w odniesieniu

do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub wójt (burmistrz, prezydent miasta)

w odniesieniu do gruntów stanowiących własność gminy może wnieść do spółki będącej

zarządzającym prawo własności gruntów, których użytkownikiem wieczystym jest ta spółka,

lub gruntów, które pozostawały w użytkowaniu wieczystym przedsiębiorstwa państwowego

likwidowanego w celu wniesienia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części mienia

przedsiębiorstwa do spółki. Wniesienie prawa własności gruntów, które pozostawały

w użytkowaniu wieczystym likwidowanego przedsiębiorstwa państwowego, następuje w porozumieniu

z organem założycielskim przedsiębiorstwa. W przypadkach określonych w niniejszym

ustępie prawo użytkowania wieczystego wygasa z chwilą wniesienia prawa własności gruntu

do spółki będącej zarządzającym.

1.

Zarządzający jest zwolniony od opłaty skarbowej z tytułu nabycia lub zbycia praw do

nieruchomości położonych na terenie strefy.

2.

(uchylony)

Rada Ministrów przedstawia Sejmowi informację o realizacji ustawy, wraz ze sprawozdaniem

z wykonania budżetu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

1.

Do postępowań w sprawach zezwoleń, o których mowa w art. 16 ustawy zmienianej w art.

38, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy

dotychczasowe.

2.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, zachowują ważność w zakresie i przez czas w nich

określony.

3.

Do złożonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wniosków o wydanie zezwolenia

wydawanego w związku ze zmianą granic specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie

ustawy zmienianej w art. 38, dokonaną po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, do

wydania zezwolenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Zarządzający specjalną strefą ekonomiczną, uprawnieni do korzystania ze zwolnienia

od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 25 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 38 w brzmieniu dotychczasowym zachowują to

uprawnienie na zasadach dotychczasowych.

1.

Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 63a, ust. 5a, 5c i 5ca-5cd i art. 26e ust. 6 ustawy zmienianej

w art. 35, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 1a ust. 2 pkt 3 lit. a,

art. 16 ust. 1 pkt 58, art. 17 ust. 1 pkt 34, ust. 4-6d i art. 18d ust. 6 ustawy zmienianej

w art. 37, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 12 ust. 3, art. 12b ust.

4 ustawy zmienianej w art. 38, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą w zakresie, w

jakim dotyczą działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorcę na terenie

specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w ustawie zmienianej

w art. 38, stosuje się do dochodów osiągniętych z tej działalności od dnia 1 stycznia

2019 r.

2.

Przepis art. 12 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 38, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się do zezwoleń wydanych pod dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 38 pkt

2, 7, 8, pkt 10 lit. a i b, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 16 w zakresie art. 23s ust. 4 i art. 2 pkt 9 w zakresie art. 11g ust. 4

oraz art. 25, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 30 i art. 31, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Do postępowań w sprawach przedsiębiorców wszczętych na podstawie przepisów dotychczasowych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1 ust.

1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Kontrolę wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorcy wszczętą i niezakończoną

przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1 ust. 1, prowadzi się na

podstawie przepisów dotychczasowych. Czynności kontrolne wykonane przed dniem wejścia

w życie ustawy, o której mowa w art. 1 ust. 1, zachowują ważność.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;

2)

art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;

3)

art. 188, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1, art. 42 pkt 2 lit. b oraz art. 334 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 19 pkt 3 lit. b w zakresie dodawanego w art. 21 w ust. 1 pkt 39c, art. 120 pkt

1, art. 127 pkt 33-36 i 39 oraz art. 167, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2019 r.