Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 15 lutego 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie badań psychiatrycznych i psychologicznych osób ubiegających się lub posiadających pozwolenie na nabywanie oraz przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego

Rozporządzenie określa

1)

zakres badań psychiatrycznych i psychologicznych, którym są obowiązane poddać się

osoby, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 oraz art. 19 ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych

przeznaczonych do użytku cywilnego, zwanej dalej „ustawą”;

2)

kwalifikacje lekarzy i psychologów, upoważnionych do przeprowadzania badań lekarskich

i psychologicznych;

3)

warunki i tryb

a)

uzyskiwania i utraty uprawnień do przeprowadzania badań przez lekarzy i psychologów,

b)

wydawania orzeczeń lekarskich i psychologicznych,

c)

odwoływania się od orzeczeń lekarskich i psychologicznych;

4)

sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami oraz wzory stosowanych dokumentów;

5)

maksymalne stawki opłat za badania.

Do postępowań w sprawach wydania orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego, wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje

się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Badanie psychiatryczne osób, o których mowa w § 1 pkt 1, obejmuje ocenę stanu psychicznego

w zakresie występowania zaburzeń psychicznych, z uwzględnieniem art. 11 ust. 1 pkt

1 lit. c ustawy.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Badanie psychologiczne osób, o których mowa w § 1 pkt 1, obejmuje określenie poziomu

rozwoju umysłowego, dojrzałości społecznej i emocjonalnej oraz opis cech osobowości.

Do przeprowadzania badań psychiatrycznych jest upoważniony lekarz, który posiada

1)

prawo wykonywania zawodu,

2)

drugi stopień specjalizacji w zakresie psychiatrii lub tytuł specjalisty w dziedzinie

psychiatrii

- zwany dalej „upoważnionym lekarzem”.

1.

Do przeprowadzania badań psychologicznych jest upoważniony psycholog, zwany dalej

„upoważnionym psychologiem”.

2

W zakresie uzyskiwania i utraty uprawnień do przeprowadzania badań przez psychologa,

o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 15c i art. 15d ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji

(Dz. U. z 2019 r. poz. 284).

Upoważniony lekarz traci swoje uprawnienia w razie

1)

pozbawienia prawa wykonywania zawodu;

2)

zawieszenia prawa wykonywania zawodu;

3)

ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych;

4)

zaprzestania wykonywania zawodu przez okres dłuższy niż 5 lat - w razie niedopełnienia

obowiązku wynikającego z art. 10 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2018 r. poz. 617, z późn. zm.;

5)

orzeczenia prawomocnym wyrokiem środka karnego pozbawienia praw publicznych.

1.

Upoważniony lekarz, na podstawie wyniku badania lekarskiego, wydaje orzeczenie lekarskie

z kopią; oryginał orzeczenia otrzymuje osoba, o której mowa w § 1 pkt 1, kopię pozostawia

się w dokumentacji badań. W przypadku orzeczenia negatywnego sporządza się drugą kopię,

którą przekazuje się

1)

organowi wydającemu pozwolenie - w przypadku osób, o których mowa w art. 11 ust. 1

pkt 1 ustawy;

2)

pracodawcy - w przypadku osób, o których mowa w art. 19 ustawy.

2

Upoważniony lekarz przeprowadza badania osób, o których mowa w art. 19 ustawy, po

przedstawieniu przez te osoby orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań do wykonywania

pracy przy nabywaniu oraz przechowywaniu materiałów wybuchowych przeznaczonych do

użytku cywilnego, wystawionego przez lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę nad

pracownikami, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 229 § 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm..

3.

(uchylony).

4.

Wzór orzeczenia lekarskiego stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.

1.

Upoważniony psycholog, na podstawie badania psychologicznego, wydaje orzeczenie psychologiczne.

2.

Przepis § 7 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Wzór orzeczenia psychologicznego stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Od orzeczenia lekarskiego i orzeczenia psychologicznego przysługuje odwołanie wnoszone

na piśmie.

2.

Odwołanie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje osobie, o której mowa w § 1 pkt 1,

oraz organowi wydającemu pozwolenie.

3.

Podmioty, o których mowa w ust. 2, wnoszą odwołanie wraz z jego uzasadnieniem w terminie

30 dni od dnia otrzymania orzeczenia.

4.

Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem lekarza lub psychologa, który wydał

orzeczenie, do

1)

konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie psychiatrii - w przypadku odwołania od orzeczenia

lekarskiego,

2)

psychologa wyznaczonego przez wojewodę, po zasięgnięciu opinii Polskiego Towarzystwa

Psychologicznego lub Stowarzyszenia Psychologów Sądowych w Polsce - w przypadku odwołania

od orzeczenia psychologicznego

- zwanych dalej „podmiotami odwoławczymi”.

5.

Lekarz lub psycholog, za którego pośrednictwem wnoszone jest odwołanie, przekazuje

je, wraz z dokumentacją badań, do podmiotu odwoławczego w terminie 7 dni od dnia otrzymania

odwołania.

6.

Badanie w trybie odwoławczym przeprowadza konsultant wojewódzki w dziedzinie psychiatrii

lub wyznaczony przez niego specjalista psychiatra i odpowiednio psycholog, o którym

mowa w ust. 4 pkt 2, w terminie nie dłuższym niż 30 dni - licząc od dnia otrzymania

odwołania przez podmiot odwoławczy.

7.

Lekarz lub psycholog, o których mowa w ust. 6, muszą posiadać kwalifikacje określone

dla lekarzy i psychologów przeprowadzających badania zgodnie z przepisami rozporządzenia.

8.

Orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne.

9.

Wzory orzeczeń, o których mowa w ust. 8, stanowią załączniki nr 3 i 4 do rozporządzenia.

W sprawach dotyczących sposobu postępowania z dokumentacją związaną z badaniami psychiatrycznymi,

o których mowa w § 2, stosuje się przepisy art. 23-30 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1318, z późn. zm..

1.

Dokumentację związaną z badaniami psychologicznymi przechowuje się w warunkach organizacyjnych

i technicznych uniemożliwiających dostęp osób nieupoważnionych oraz zapewniających

jej ochronę przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zagubieniem.

2.

Dokumentację, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez okres 20 lat, licząc od

końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu. Po upływie tego okresu

dokumenty są niszczone przez podmiot przechowujący dokumentację, który sporządza protokół,

zawierający: imię i nazwisko oraz podpis osoby dokonującej zniszczenia, datę i miejsce

zniszczenia, określenie rodzaju niszczonej dokumentacji związanej z badaniami psychologicznymi

oraz imiona i nazwiska osób, których dokumentacja dotyczy.

3.

W przypadku utraty uprawnień do przeprowadzania badań przez psychologa, o którym mowa

w § 5 ust. 1, dokumentacja związana z badaniami psychologicznymi przekazywana jest

do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, na obszarze którego działania psycholog ten

prowadzi działalność.

Ustala się następujące maksymalne stawki opłat za badania psychiatryczne i psychologiczne

1)

opłata za badanie psychiatryczne i psychologiczne, o których mowa w § 2 i 3, wynosi

odpowiednio

a)

badanie psychiatryczne - 120 zł,

b)

badanie psychologiczne - 160 zł;

2)

opłata za badania w trybie odwoławczym, o których mowa w § 9, wynosi odpowiednio

a)

badanie psychiatryczne - 200 zł,

b)

badanie psychologiczne - 240 zł.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia