Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 lutego 2019 r. w sprawie wykonywania zadań przez Państwową Inspekcję Sanitarną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji

Rozporządzenie określa organizację oraz zasady i tryb wykonywania zadań przez Państwową

Inspekcję Sanitarną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, zwaną dalej „Inspekcją

Sanitarną”

1)

na terenie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz jednostek

organizacyjnych podległych temu ministrowi i przez niego nadzorowanych;

2)

na terenie podmiotów leczniczych tworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

3)

w stosunku do pracowników jednostek, o których mowa w pkt 1, oraz funkcjonariuszy

Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa.

1.

W skład Inspekcji Sanitarnej wchodzą

1)

Główny Inspektor Sanitarny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, zwany

dalej „Głównym Inspektorem”;

2)

państwowi inspektorzy sanitarni Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, zwani

dalej „inspektorami sanitarnymi”, powołani do wykonywania zadań na obszarze poszczególnych

województw;

3)

pracownicy Inspekcji Sanitarnej.

2.

Głównego Inspektora powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.

3.

Inspektorów sanitarnych powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych

na wniosek Głównego Inspektora.

4.

Inspektorem sanitarnym może być osoba, która spełnia wymagania dotyczące państwowego

inspektora sanitarnego, określone w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zwanej dalej „ustawą”.

1.

Inspekcją Sanitarną kieruje Główny Inspektor.

2.

Główny Inspektor wykonuje zadania, przewidziane w ustawie dla Głównego Inspektora

Sanitarnego, na terenie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych

oraz jednostek organizacyjnych podległych temu ministrowi i przez niego nadzorowanych,

na terenie podmiotów leczniczych tworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych

oraz w stosunku do osób, o których mowa w § 1 pkt 3.

3.

Główny Inspektor wykonuje zadania Inspekcji Sanitarnej przy pomocy inspektorów sanitarnych

i pracowników Inspekcji Sanitarnej.

Główny Inspektor może upoważnić inspektorów sanitarnych i innych pracowników Inspekcji

Sanitarnej wykonujących czynności kontrolne do zawierania umów w celu wykonania czynności

niezbędnych dla realizacji zadań Inspekcji Sanitarnej, w szczególności pobierania

próbek do badań laboratoryjnych i przeprowadzania badań laboratoryjnych.

Główny Inspektor przedstawia corocznie, w pierwszym kwartale, ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych analizę i ocenę stanu sanitarnohigienicznego oraz sytuacji epidemiologicznej

jednostek organizacyjnych i podmiotów leczniczych, o których mowa w § 1 pkt 1 i 2.

1.

Dokumentem uprawniającym do wykonywania zadań Inspekcji Sanitarnej jest legitymacja

Inspekcji Sanitarnej, zwana dalej „legitymacją”.

2.

Legitymacja upoważnia do

1)

wstępu do wszystkich jawnych i otwartych obiektów stacjonarnych i ruchomych należących

do organów i jednostek, o których mowa w § 1;

2)

uzyskania przepustki do zamkniętych obiektów stacjonarnych i ruchomych należących

do organów i jednostek, o których mowa w § 1;

3)

uzyskania przepustki, po okazaniu właściwego poświadczenia bezpieczeństwa, do stacjonarnych

i ruchomych obiektów należących do organów i jednostek, o których mowa w § 1, gdzie

są przetwarzane informacje niejawne.

3.

W przypadku pracowników Inspekcji Sanitarnej dokumentem uprawniającym do wykonywania

zadań Inspekcji Sanitarnej, oprócz legitymacji, jest upoważnienie do wykonywania czynności

kontrolnych i wydawania decyzji administracyjnych, wydane przez Głównego Inspektora.

1.

Inspektorzy sanitarni realizują zadania oraz posiadają kompetencje odpowiadające określonym

w ustawie zadaniom i kompetencjom państwowych powiatowych oraz państwowych wojewódzkich

inspektorów sanitarnych.

2.

Inspektorzy sanitarni są właściwi do wydawania decyzji administracyjnych w pierwszej

instancji.

3.

Organem rozpatrującym środki odwoławcze od decyzji i postanowień wydawanych przez

inspektorów sanitarnych jest Główny Inspektor.

4.

Główny Inspektor może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu działania

inspektora sanitarnego, jeżeli przemawiają za tym względy bezpieczeństwa sanitarnego.

W tych przypadkach Główny Inspektor staje się organem pierwszej instancji.

Kierownicy jednostek organizacyjnych i podmiotów leczniczych, o których mowa w § 1

pkt 1 i 2, każdorazowo informują Głównego Inspektora o rozpoczęciu prowadzenia działalności

na terenie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz jednostek

organizacyjnych podległych temu ministrowi i przez niego nadzorowanych, na terenie

podmiotów leczniczych tworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Inspektor sanitarny lub upoważniony pracownik w związku z wykonywaną kontrolą ma prawo

do

1)

wstępu o każdej porze do obiektów, które znajdują się na terenie urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz jednostek organizacyjnych podległych

temu ministrowi i przez niego nadzorowanych, na terenie podmiotów leczniczych tworzonych

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, a w przypadku stwierdzenia albo podejrzenia

choroby zakaźnej lub zagrożenia zdrowia czynnikami środowiskowymi wstępu do kwater

i lokali mieszkalnych, które znajdują się na tym terenie;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób;

3)

żądania okazania dokumentów i udostępniania wszelkich danych niezbędnych w dochodzeniu

epidemiologicznym lub do ustalenia wykroczeń związanych ze stanem sanitarnym;

4)

pobierania nieodpłatnie próbek do badań laboratoryjnych;

5)

nakazania, w drodze decyzji, usunięcia w określonym terminie stwierdzonych uchybień

higienicznych i zdrowotnych;

6)

wydania niezbędnych ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego decyzji o unieruchomieniu

obiektu, zakładu pracy lub jego części (stanowiska pracy lub urządzenia), wyłączeniu

z eksploatacji środka transportu, wycofaniu z obrotu środka spożywczego, przedmiotu

użytku lub innego wyrobu mogącego mieć wpływ na zdrowie ludzi albo o podjęciu lub

zaprzestaniu innych działań, jeżeli naruszenie wymogów higienicznych i zdrowotnych

spowodowało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi;

7)

stosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 29 ustawy.

1.

W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień sanitarnych w jednostce organizacyjnej

i w podmiocie leczniczym, o których mowa w § 1 pkt 1 i 2, mogących mieć wpływ na stan

zdrowia lub życia, inspektor sanitarny zawiadamia o stwierdzonych uchybieniach kierownika

tej jednostki albo tego podmiotu oraz organ powołany do sprawowania nadzoru nad tą

jednostką albo podmiotem.

2.

Kierownik jednostki organizacyjnej i podmiotu leczniczego, o którym mowa w ust. 1,

pisemnie zawiadamia właściwego inspektora sanitarnego o podjętych i wykonanych czynnościach

w terminie 30 dni od dnia podpisania protokołu z kontroli.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.