Umowa międzynarodowa Trzeci Protokół do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzony w Strasburgu dnia 6 marca 1959 r.

Statut Funduszu Przesiedleńczego Rady Europy, przyjęty przez Komitet Ministrów w Uchwale

(56) 9 lub zmieniony przez ten Komitet lub przez Organ Zarządzający działający w granicach

określonych w artykule 9.h wyżej wspomnianego Statutu, stanowi integralną część niniejszego

Protokołu.

Fundusz Przesiedleńczy Rady Europy posiada osobowość prawną, a w szczególności zdolność

do

i)

zawierania umów;

ii)

nabywania i zbywania majątku nieruchomego i ruchomego;

iii)

występowania przed sądami;

iv)

przeprowadzania wszelkich transakcji związanych z realizacją celów statutowych.

Działalność, czynności oraz umowy Funduszu Przesiedleńczego Rady Europy reguluje niniejszy

Protokół, Statut Funduszu oraz przepisy wydane na podstawie tego Statutu. W szczególnych

przypadkach zastosowanie może mieć ponadto prawo krajowe, pod warunkiem że Fundusz

wyraźnie wyda na to zgodę, oraz że prawo takie nie będzie naruszało postanowień niniejszego

Protokołu ani wspomnianego Statutu.

Pozew przeciwko Funduszowi może być rozpatrywany przez każdy właściwy sąd państwa

członkowskiego Funduszu lub państwa, na terytorium którego Fundusz udzielił pożyczki

albo ją zagwarantował.

Jednakże

i)

przed sądami tymi nie mogą być wytaczane żadne powództwa przeciwko Funduszowi przez

państwo członkowskie, osoby działające w imieniu państwa członkowskiego lub osoby,

na rzecz których państwo członkowskie dokonało cesji przysługujących mu praw, ani

przez Fundusz przeciwko państwu członkowskiemu lub wyżej wymienionym osobom;

ii)

spory wynikające z umowy pożyczki lub umowy gwarancyjnej zawartej przez Fundusz z

państwem członkowskim lub innym pożyczkobiorcą zaakceptowanym przez to państwo członkowskie

rozstrzyga się w drodze arbitrażu zgodnie z procedurą określoną w tej umowie. Spory

wynikające z umów pożyczki lub umów gwarancyjnych podpisanych przez Fundusz rozstrzyga

się w procedurze arbitrażowej określonej w Regulaminie Udzielania Pożyczek, sporządzonym

na podstawie artykułu 10 akapit 1.d Statutu Funduszu.

Do momentu doręczenia wydanego przeciw Funduszowi wykonalnego orzeczenia, które nie

może zostać zakwestionowane za pomocą zwyczajnych środków zaskarżenia, mienie i wierzytelności

Funduszu, bez względu na to, gdzie i w czyim posiadaniu się znajdują, nie podlegają

żadnym formom odebrania, zajęcia i egzekucji.

Wykonanie w drodze egzekucji na terytorium państw członkowskich Funduszu orzeczenia

będącego wynikiem postępowania arbitrażowego zgodnie z artykułem 2 akapit 3 następuje

zgodnie z procedurą przewidzianą w prawie każdego z tych państw członkowskich i po

nadaniu w państwie, na którego terytorium orzeczenie ma zostać wykonane w drodze egzekucji,

klauzuli wykonalności; nadanie takiej klauzuli nie wymaga innej kontroli poza weryfikacją

autentyczności orzeczenia, jego zgodności z zasadami dotyczącymi właściwości i procedurą

określoną w Regulaminie Udzielania Pożyczek Funduszu oraz braku sprzeczności z ostatecznym

orzeczeniem wydanym w wyżej wymienionym państwie. W momencie złożenia dokumentów ratyfikacyjnych

każdy Sygnatariusz zobowiązany jest do przekazania innym Sygnatariuszom, za pośrednictwem

Sekretarza Generalnego Rady Europy, informacji o organie, który na mocy prawa Sygnatariusza

posiada właściwość dla dopełnienia tych formalności.

Mienie i wierzytelności Funduszu, bez względu na to, gdzie i w czyim posiadaniu się

znajdują, nie podlegają przeszukaniu, zajęciu, konfiskacie, wywłaszczeniu lub jakiejkolwiek

innej formie zajęcia na skutek działań egzekucyjnych lub ustawodawczych.

Budynki i lokale używane do działalności Funduszu oraz jego archiwa są nietykalne.

W zakresie niezbędnym do osiągnięcia celów statutowych Fundusz może

a)

posiadać każdą walutę oraz prowadzić rachunki w każdej walucie;

b)

swobodnie przekazywać swoje środki pieniężne za pośrednictwem usług bankowych z jednego

kraju do drugiego lub w granicach jednego kraju oraz wymieniać każdą posiadaną przez

siebie walutę na inną.

Korzystając z praw przyznanych zgodnie z niniejszym artykułem, Fundusz weźmie pod

uwagę każde stanowisko przekazane przez rząd któregokolwiek państwa członkowskiego.

Majątek i aktywa Funduszu nie podlegają żadnym ograniczeniom, przepisom, kontrolom

ani moratoriom.

Fundusz Przesiedleńczy, jego aktywa, dochody i inny majątek są zwolnione z wszelkich

podatków bezpośrednich.

Fundusz Przesiedleńczy jest zwolniony z wszelkich podatków na terytorium państw członkowskich

Funduszu w odniesieniu do transakcji i operacji związanych z pożyczkami zaciągniętymi

przez Fundusz w celu wykorzystania przychodów z nich osiągniętych zgodnie z misją

Funduszu, to jest na potrzeby uchodźców oraz do rozwiązania problemu przeludnienia,

lub związanych z pożyczkami udzielonymi lub gwarantowanymi przez Fundusz zgodnie z

przepisami jego Statutu.

Fundusz nie jest zwolniony z podatków, opłat czy należności, które stanowią jedynie

opłatę za korzystanie z usług użyteczności publicznej.

W miarę możliwości rządy państw członkowskich zobowiązane są do podejmowania odpowiednich

działań w celu

a)

zwolnienia z podatków od dochodu uzyskanego z odsetek od wyemitowanych obligacji lub

pożyczek zaciągniętych przez Fundusz;

b)

umorzenia lub zwrotu podatku akcyzowego i podatków stanowiących część ceny majątku

ruchomego i nieruchomego lub opłaty za świadczone usługi w przypadku dokonania przez

Fundusz do celów

służbowych znaczących zakupów lub zamówienia usług, których całkowity koszt zawiera

tego rodzaju podatek akcyzowy i inne podatki.

Papiery wartościowe oraz obligacje wyemitowane lub gwarantowane przez Fundusz (lub

związane z nimi dywidendy i odsetki), bez względu na to, w czyim posiadaniu się znajdują,

nie podlegają opodatkowaniu

a)

które ma charakter dyskryminacyjny wobec takich papierów wartościowych lub obligacji

wyłącznie ze względu na fakt, że zostały wyemitowane lub są gwarantowane przez Fundusz;

lub

b)

jeśli wyłączną podstawą prawną takiego opodatkowania jest miejsce lub waluta, w której

papiery wartościowe lub obligacje zostały wyemitowane, są gwarantowane, płatne lub

opłacane, lub lokalizacja siedziby, biura lub miejsca działalności Funduszu.

Fundusz jest zwolniony z wszelkich opłat celnych, zakazów i ograniczeń wwozu i wywozu

w odniesieniu do przedmiotów przeznaczonych do jego użytku służbowego, chyba że te

zakazy lub ograniczenia zostały nałożone ze względu na porządek publiczny, bezpieczeństwo

lub ochronę zdrowia. Przedmioty wwiezione na podstawie zwolnienia z opłat nie podlegają

żadnej formie zbycia w kraju, do którego zostały wwiezione, chyba że na warunkach

zatwierdzonych przez rząd tego kraju.

W zakresie porozumiewania się w sprawach urzędowych organy, o których mowa w artykule

8 Statutu Funduszu, korzystają na terytorium każdego państwa członkowskiego z traktowania

co najmniej tak korzystnego, jak przyznane przez to państwo członkowskie misjom dyplomatycznym

każdego innego rządu. Korespondencja urzędowa i inne komunikaty urzędowe organów Funduszu

nie podlegają cenzurze.

Członkowie Organu Zarządzającego, Rady Administracyjnej oraz Komitetu Audytu korzystają

z immunitetu jurysdykcyjnego w odniesieniu do wypowiedzi ustnych lub pisemnych oraz

wszelkich czynności dokonanych przez nich w charakterze urzędowym i w granicach ich

właściwości. Immunitet ten przysługuje im także po zakończeniu pełnienia ich funkcji.

Korzystają oni także z takich samych immunitetów w odniesieniu do ograniczeń imigracyjnych

i wymogów rejestracji cudzoziemców, a także korzystają z takich samych ułatwień przy

wymianie walut i przejazdach, jakie państwa członkowskie przyznały przedstawicielom

podobnej rangi innych rządów Funduszu. Kwoty wypłacane im z tytułu niezbędnych wydatków

poniesionych w trakcie pełnienia obowiązków są zwolnione z podatków.

Przywileje i immunitety przyznawane są osobom wymienionym w artykule 10 nie dla ich

osobistej korzyści, lecz w celu zapewnienia im niezależności podczas wykonywania ich

funkcji. Państwo członkowskie ma zatem nie tylko prawo, ale i obowiązek uchylić immunitet

swojemu przedstawicielowi w każdym przypadku, gdy jego zdaniem immunitet ten mógłby

utrudniać funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości oraz w przypadku, gdy jego uchylenie

nie powoduje uszczerbku dla celu, w którym został przyznany.

Postanowienia artykułów 10 i 11 nie mogą być wykorzystywane przez przedstawiciela

przeciwko władzom państwa, które reprezentuje bądź reprezentował.

Artykuły 10, 11 i 12.a stosuje się w równym stopniu do zastępców przedstawicieli,

doradców, ekspertów technicznych i sekretarzy delegacji.

Gubernatorowi i funkcjonariuszom Funduszu przysługują przywileje i immunitety określone

w artykule 18 Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy.

Gubernator określi kategorie funkcjonariuszy, do których stosuje się postanowienia

wyżej wymienionego artykułu.

W odniesieniu do gubernatora i funkcjonariuszy, o których mowa w poprzednim ustępie,

powiadomień, o których mowa w artykule 17 Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów

i immunitetów Rady Europy, dokonuje Sekretarz Generalny Rady Europy.

Sekretarz Generalny, po uzgodnieniu z gubernatorem, ma prawo i obowiązek uchylić immunitet

każdemu funkcjonariuszowi, w przypadku gdy uzna, że immunitet ten mógłby utrudniać

funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości oraz gdy może być on uchylony bez uszczerbku

dla prawidłowego funkcjonowania Funduszu. W przypadku gubernatora prawo do uchylenia

immunitetu przysługuje Organowi Zarządzającemu.

Rządy państw członkowskich Funduszu zobowiązują się uzyskać upoważnienie konstytucyjne

niezbędne do wypełniania statutowych zobowiązań zaciągniętych przez owe państwa w

stosunku do Funduszu Przesiedleńczego. Zobowiązują się także uzyskać takie upoważnienie

w terminie umożliwiającym im realizację wszelkich przedsięwzięć, których podjęli się

w charakterze pożyczkodawcy lub gwaranta zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 Statutu Funduszu

Przesiedleńczego.

Fundusz może zawrzeć z każdym państwem członkowskim porozumienie szczególne dotyczące

szczegółowego stosowania postanowień niniejszego Protokołu, które będzie uzupełniać

te postanowienia lub wprowadzać odstępstwa od postanowień zawartych w artykule 13.

Fundusz może również zawrzeć porozumienie z każdym państwem niebędącym członkiem Funduszu

modyfikujące stosowanie postanowień niniejszego Protokołu w zakresie dotyczącym danego

państwa.

Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji, zaś dokumenty ratyfikacyjne zostaną złożone

Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy. Protokół wejdzie w życie w dniu złożenia dokumentów

ratyfikacyjnych przez trzech sygnatariuszy reprezentujących co najmniej jedną trzecią

aktywów Funduszu. W przypadku innych państw członkowskich Funduszu Protokół wejdzie

w życie odpowiednio w dniu złożenia ich dokumentów ratyfikacyjnych.

Jednakże do czasu wejścia w życie niniejszego Protokołu zgodnie z postanowieniami

poprzedniego ustępu sygnatariusze, w celu uniknięcia opóźnienia w sprawnym działaniu

Funduszu, wyrażają zgodę na tymczasowe stosowanie Protokołu od dnia 1 września 1958

roku lub najpóźniej od dnia jego podpisania, w zakresie zgodnym z ich własnymi wymogami

konstytucyjnymi.

Każde państwo stające się członkiem Funduszu Przesiedleńczego po podpisaniu niniejszego

Protokołu może do niego przystąpić poprzez złożenie dokumentu przystąpienia Sekretarzowi

Generalnemu Rady Europy. Przystąpienie takie nabiera mocy w dniu złożenia dokumentu

przystąpienia, jeśli miało ono miejsce po wejściu w życie Protokołu lub w dniu wejścia

w życie Protokołu, jeśli przystąpienie następuje przed tą datą.

Każdy rząd, który złożył dokument przystąpienia przed wejściem w życie Protokołu,

powinien niezwłocznie rozpocząć jego tymczasowe stosowanie w zakresie zgodnym z własnymi

wymogami konstytucyjnymi.