Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2019 r. w sprawie dodatku kontrolerskiego dla osób zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej oraz funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej

Rozporządzenie określa

1)

wysokość dodatku kontrolerskiego, o którym mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji

Skarbowej, zwanego dalej „dodatkiem”;

2)

warunki i tryb przyznawania, wypłaty, zmiany wysokości oraz utraty dodatku.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej;

2)

zadaniach kontrolnych - rozumie się przez to zadania, za które przysługuje dodatek,

o którym mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wysokość dodatku, o którym mowa w

1)

art. 148 ust. 1 pkt 1 ustawy, wynosi

a)

od 100 zł do 1000 zł,

b)

od 1001 zł do 2000 zł - jeżeli jest to uzasadnione szczególnymi wynikami i osiągnięciami

w wykonywaniu zadań kontrolnych lub względami organizacyjnymi związanymi z koniecznością

zapewnienia właściwej realizacji zadań kontrolnych;

2)

art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, wynosi od 100 zł do 800 zł.

Osobie zatrudnionej w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej

dalej „pracownikiem”, oraz funkcjonariuszowi Służby Celno-Skarbowej, zwanemu dalej

„funkcjonariuszem”, wykonującym zadania kontrolne, przyznaje się dodatek, jeżeli wykonują

te zadania

1)

jako podstawowe zadania o charakterze ciągłym albo

2)

w wymiarze co najmniej 25% miesięcznego czasu odpowiednio pracy albo służby.

1.

Przy określeniu wysokości dodatku bierze się pod uwagę

1)

rodzaj, stopień złożoności i uciążliwość wykonywanych zadań kontrolnych;

2)

wyniki i osiągnięcia w wykonywaniu zadań kontrolnych albo dokonywaniu osobiście przez

kierownika, o którym mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwanego dalej „kierownikiem”,

czynności z zakresu kontroli, audytu i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1

pkt 1 ustawy;

3)

czas pracy albo służby przeznaczony na

a)

wykonywanie zadań kontrolnych,

b)

dokonywanie osobiście przez kierownika czynności z zakresu kontroli, audytu i czynności,

o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1 ustawy.

2.

W przypadku dodatku przyznawanego po raz pierwszy przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje

się.

1.

Dodatek przyznaje odpowiednio kierownik jednostki organizacyjnej albo dyrektor generalny

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych na wniosek.

2.

Z wnioskiem o przyznanie dodatku występują

1)

w izbie administracji skarbowej odpowiednio

a)

zastępca dyrektora izby administracji skarbowej ‒ w przypadku pracowników, funkcjonariuszy,

kierowników realizujących zadania w komórkach podlegających bezpośrednio temu zastępcy

oraz kierowników komórek podlegających bezpośrednio dyrektorowi izby administracji

skarbowej,

b)

naczelnik urzędu skarbowego ‒ w przypadku pracowników, funkcjonariuszy oraz kierowników

realizujących zadania w urzędzie skarbowym,

c)

naczelnik urzędu celno-skarbowego ‒ w przypadku pracowników, funkcjonariuszy oraz

kierowników realizujących zadania w urzędzie celno-skarbowym,

d)

naczelnik wydziału, kierownik referatu, kierownik działu ‒ w przypadku pracowników

oraz funkcjonariuszy komórek podlegających bezpośrednio dyrektorowi izby administracji

skarbowej,

2)

w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych ‒ osoba

kierująca komórką organizacyjną

− po zasięgnięciu opinii bezpośredniego przełożonego pracownika, funkcjonariusza albo

kierownika, którego dotyczy wniosek.

3.

Wniosek o przyznanie dodatku zawiera

1)

wskazanie rodzaju zadań kontrolnych albo zadań i czynności, o których mowa w art.

148 ust. 1 pkt 2 ustawy, za wykonywanie których przyznawany jest dodatek;

2)

proponowaną wysokość dodatku;

3)

uzasadnienie uwzględniające warunki i kryteria przyznania dodatku;

4)

okres, na który jest przyznawany dodatek w określonej wysokości.

4.

O proponowanej we wniosku wysokości dodatku bezpośredni przełożony informuje pracownika,

funkcjonariusza albo kierownika, którego dotyczy wniosek.

Dodatek w określonej wysokości przyznaje się na okres nie dłuższy niż do końca roku

kalendarzowego.

1.

Wypłata dodatku następuje nie później niż 10. dnia miesiąca kalendarzowego następującego

po miesiącu kalendarzowym, za który przyznany jest dodatek. Wypłata dodatku za grudzień

jest dokonywana do końca grudnia.

2.

Dodatku nie wypłaca się za okres nieobecności w pracy albo służbie z innych przyczyn

niż

1)

urlop wypoczynkowy, dodatkowy urlop wypoczynkowy, krótkoterminowy urlop wypoczynkowy,

urlop zdrowotny;

2)

czas zwolnienia od pracy lub pełnienia służby, za który pracownik, funkcjonariusz

albo kierownik na podstawie odrębnych przepisów zachowuje prawo do wynagrodzenia albo

uposażenia.

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej albo dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, w trakcie okresu, na który dodatek został

przyznany

1)

mogą zmienić wysokość dodatku w przypadku zmiany warunków, o których mowa w § 3 pkt

1 lit. b, lub stopnia spełniania kryteriów, o których mowa w § 5 ust. 1;

2)

stwierdzają utratę dodatku w przypadku niespełniania warunków, o których mowa w §

4 albo w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy.

2.

Do zmiany wysokości dodatku oraz stwierdzenia utraty dodatku przepisy § 6 i § 7 stosuje

się odpowiednio.

O przyznaniu, zmianie wysokości oraz stwierdzeniu utraty dodatku zawiadamia się odpowiednio

pracownika, funkcjonariusza albo kierownika na piśmie, z podaniem daty, od której

następuje przyznanie, zmiana wysokości albo utrata dodatku.

Do dodatku kontrolerskiego za rok 2019 stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wnioski o przyznanie dodatku kontrolerskiego na rok 2020 złożone i nierozpatrzone

przed dniem wejścia w życie rozporządzenia na podstawie przepisów dotychczasowych

pozostawia się bez rozpatrzenia.

Dodatek za styczeń 2020 r. wypłaca się w terminie do dnia 29 lutego 2020 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.