Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 listopada 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

1.

Ustawa określa warunki nabywania prawa do świadczenia wychowawczego oraz zasady przyznawania

i wypłacania tego świadczenia.

2.

Prawo do świadczenia wychowawczego przysługuje

1)

obywatelom polskim;

2)

cudzoziemcom

a)

do których stosuje się przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,

b)

jeżeli wynika to z wiążących Rzeczpospolitą Polską dwustronnych umów międzynarodowych

o zabezpieczeniu społecznym,

c

przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt

czasowy udzielonego w związku z okolicznościami, o których mowa w art. 127 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 577 i 622), jeżeli zamieszkują z dziećmi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

d

posiadającym kartę pobytu z adnotacją „dostęp do rynku pracy”, jeżeli zamieszkują

z dziećmi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem obywateli państw

trzecich, którzy uzyskali zezwolenie na pracę na terytorium państwa członkowskiego

na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy, obywateli państw trzecich przyjętych

w celu podjęcia studiów lub pracy sezonowej oraz obywateli państw trzecich, którzy

mają prawo do wykonywania pracy na podstawie wizy,

e

przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

-

na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub

-

w związku z korzystaniem z mobilności krótkoterminowej pracownika kadry kierowniczej,

specjalisty lub pracownika odbywającego staż w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa

na warunkach określonych w art. 139n ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

-

jeżeli zamieszkują z dziećmi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem

cudzoziemców, którym zezwolono na pobyt i pracę na okres nieprzekraczający dziewięciu

miesięcy, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub

dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej,

f

przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

-

na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 151 lub art. 151b ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

-

na podstawie wizy krajowej w celu prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych,

− w związku z korzystaniem z mobilności krótkoterminowej naukowca na warunkach określonych

w art. 156b ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

− z wyłączeniem cudzoziemców, którym zezwolono na pobyt na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przez okres nieprzekraczający sześciu miesięcy, chyba że przepisy o koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu

społecznym stanowią inaczej.

3.

Prawo do świadczenia wychowawczego przysługuje osobom, o których mowa w ust. 2, jeżeli

zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres, w jakim mają otrzymywać

świadczenie wychowawcze, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

(uchylony)

4)

(uchylony)

5

dziecku - oznacza to dziecko własne, dziecko przysposobione oraz dziecko, w sprawie

którego toczy się postępowanie o przysposobienie, dziecko znajdujące się pod opieką

prawną lub dziecko umieszczone w domu pomocy społecznej;

6)

(uchylony)

7)

(uchylony)

8

instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie - oznacza to młodzieżowy ośrodek wychowawczy,

schronisko dla nieletnich, zakład poprawczy, areszt śledczy, zakład karny, szkołę

wojskową lub inną szkołę, jeżeli instytucje te zapewniają nieodpłatnie pełne utrzymanie;

9)

(uchylony)

10)

opiekunie faktycznym dziecka - oznacza to osobę faktycznie opiekującą się dzieckiem,

jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu opiekuńczego o przysposobienie dziecka;

11

organie właściwym - oznacza to wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze

lub otrzymującej świadczenie wychowawcze, a w przypadku gdy o świadczenie wychowawcze

ubiega się dyrektor domu pomocy społecznej - właściwego ze względu na miejsce położenia

tego domu pomocy społecznej;

12)

(uchylony)

13)

(uchylony)

14)

(uchylony)

15)

przepisach o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego - oznacza to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

(Dz. Urz. UE L 166 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 5, str. 72, z późn. zm.) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września

2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego

(Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2009, str. 1, z późn. zm.);

16)

(uchylony)

17)

szkole - oznacza to szkołę podstawową, szkołę ponadpodstawową oraz szkołę artystyczną,

w której jest realizowany obowiązek szkolny i obowiązek nauki, a także młodzieżowy

ośrodek socjoterapii, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy

dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod

pracy i wychowania, a także ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy.

18)

(uchylony)

19)

(uchylony)

20)

(uchylony)

21)

(uchylony)

22)

(uchylony)

Rada Ministrów składa corocznie Sejmowi i Senatowi, w terminie do dnia 30 września,

sprawozdanie z realizacji ustawy.

1.

Celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem

dziecka, w tym z opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych.

2

Świadczenie wychowawcze przysługuje

1)

matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu matki

albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo

2)

opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na

utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo

3)

opiekunowi prawnemu dziecka, albo

4)

dyrektorowi domu pomocy społecznej.

3.

Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w ust. 2, do dnia ukończenia

przez dziecko 18. roku życia.

1

Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w wysokości

500,00 zł miesięcznie na dziecko.

2.

W przypadku urodzenia dziecka albo ukończenia przez dziecko 18. roku życia kwotę świadczenia

wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc ustala się, dzieląc kwotę tego świadczenia

przez liczbę wszystkich dni kalendarzowych w tym miesiącu, a otrzymaną kwotę mnoży

się przez liczbę dni kalendarzowych, za które to świadczenie przysługuje. Kwotę świadczenia

wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc zaokrągla się do 10 groszy w górę.

2a.

W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną

obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu

sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego

ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc

świadczenia wychowawczego.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

W przypadku dziecka umieszczonego w domu pomocy społecznej świadczenie wychowawcze

przysługuje dyrektorowi domu pomocy społecznej, chyba że inne osoby, o których mowa

w art. 4 ust. 2, uczestniczą w opiece nad dzieckiem i spełniają warunki uprawniające

do otrzymania świadczenia wychowawczego.

1.

W sprawach o świadczenie wychowawcze za okres do dnia 30 czerwca 2019 r. stosuje się

1)

przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w dotychczasowym brzmieniu, z wyłączeniem art.

20 ust. 3 i 4 tej ustawy, który stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

oraz

2)

przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w dotychczasowym brzmieniu, oraz

3)

przepisy ustawy zmienianej w art. 3 w dotychczasowym brzmieniu.

2.

W sprawach o świadczenie wychowawcze na okres po dniu 30 czerwca 2019 r. stosuje się

przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, zwiększyć wysokość kwoty, o której mowa

w art. 5 ust. 1, biorąc pod uwagę prognozowany średnioroczny wskaźnik cen towarów

i usług konsumpcyjnych ogółem, przyjęty w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy.

1.

W sprawach z wniosków o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego złożonych i nierozpatrzonych

do dnia 30 czerwca 2019 r. prawo do świadczenia wychowawczego ustala się na okres

do dnia 30 września 2019 r.

2.

W sprawach z wniosków o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego złożonych po

dniu 30 czerwca 2019 r. prawo do świadczenia wychowawczego ustala się na okres do

dnia 31 maja 2021 r.

(uchylony)

Sprawy o świadczenie wychowawcze za okres do dnia 30 czerwca 2019 r. w zakresie formy

rozstrzygania są realizowane na zasadach określonych w ustawie zmienianej w art. 1

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Świadczenie wychowawcze nie przysługuje, jeżeli

1)

dziecko pozostaje w związku małżeńskim;

2)

dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo

w pieczy zastępczej;

3)

pełnoletnie dziecko ma ustalone prawo do świadczenia wychowawczego na własne dziecko;

4)

członkowi rodziny przysługuje za granicą na dziecko świadczenie o podobnym charakterze

do świadczenia wychowawczego, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią

inaczej.

2.

(uchylony)

1.

Wnioski w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na okres, o którym

mowa w art. 7 ust. 2, są przyjmowane od dnia 1 sierpnia 2019 r., a w przypadku wniosków

składanych drogą elektroniczną - od dnia 1 lipca 2019 r.

2.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na okres, o którym

mowa w art. 7 ust. 2, złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami do dnia 31 sierpnia

2019 r., ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego

świadczenia wychowawczego następuje do dnia 31 października 2019 r.

3.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na okres, o którym

mowa w art. 7 ust. 2, złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia

1 września 2019 r. do dnia 30 września 2019 r., ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego

oraz wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia 30 listopada

2019 r.

4.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na okres, o którym

mowa w art. 7 ust. 2, złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia

1 października 2019 r. do dnia 31 października 2019 r., ustalenie prawa do świadczenia

wychowawczego oraz wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do

dnia 31 grudnia 2019 r.

5.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na okres, o którym

mowa w art. 7 ust. 2, złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia

1 listopada 2019 r. do dnia 30 listopada 2019 r., ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego

oraz wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia 31 stycznia

2020 r.

6.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na okres, o którym

mowa w art. 7 ust. 2, złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia

1 grudnia 2019 r. do dnia 31 stycznia 2020 r., ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego

oraz wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia 29 lutego

2020 r.

W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 4 ust. 2, marnotrawi wypłacane jej świadczenie

wychowawcze lub wydatkuje je niezgodnie z celem, organ właściwy przekazuje należne

osobie świadczenie wychowawcze w całości lub w części w formie rzeczowej lub w formie

opłacania usług.

W przypadku złożenia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego w okresie

od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 30 września 2019 r., prawo do świadczenia wychowawczego

na podstawie tego wniosku ustala się, począwszy od dnia 1 lipca 2019 r., o ile prawo

do świadczenia wychowawczego w okresie, na który jest ustalane, nie jest przyznane.

1.

Postępowanie w sprawie świadczenia wychowawczego prowadzi organ właściwy.

2

Organ właściwy może, w formie pisemnej, upoważnić swojego zastępcę, pracownika urzędu

albo kierownika ośrodka pomocy społecznej lub innej jednostki organizacyjnej gminy,

a także inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej lub innej jednostki

organizacyjnej gminy do prowadzenia postępowań w sprawach, o których mowa w ust. 1,

a także do wydawania w tych sprawach rozstrzygnięć, w tym decyzji, oraz przekazywania

informacji, o której mowa w art. 13a ust. 2.

2

Organ właściwy może, w formie pisemnej, upoważnić swojego zastępcę, pracownika urzędu

albo kierownika ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy

społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług

społecznych

(Dz. U. poz. 1818) - dyrektora centrum usług społecznych, lub kierownika innej jednostki organizacyjnej

gminy, a także inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, dyrektora

centrum usług społecznych lub innej jednostki organizacyjnej gminy do prowadzenia

postępowań w sprawach, o których mowa w ust. 1, a także do wydawania w tych sprawach

rozstrzygnięć, w tym decyzji, oraz przekazywania informacji, o której mowa w art.

13a ust. 2.

3

W przypadku gdy postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, prowadzone są w

ośrodku pomocy społecznej, realizacja tych zadań nie może powodować nieprawidłowości

w wykonywaniu zadań pomocy społecznej, a także nie może naruszać norm zatrudnienia

pracowników socjalnych określonych w przepisach o pomocy społecznej.

3

W przypadku gdy postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, prowadzone są w

ośrodku pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej

w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług

społecznych - w centrum usług społecznych, realizacja tych zadań nie może powodować nieprawidłowości

w wykonywaniu zadań pomocy społecznej, a także nie może naruszać norm zatrudnienia

pracowników socjalnych określonych w przepisach o pomocy społecznej.

Przepisy art. 18 ust. 1 i art. 21 ust. 3-5c ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą mają zastosowanie po raz pierwszy przy ustalaniu prawa do

świadczenia wychowawczego na okres rozpoczynający się od dnia 1 czerwca 2021 r.

1.

Wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie

wychowawcze

1)

pełni funkcję instytucji właściwej w związku z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej

w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w przypadku przemieszczania się

osób w granicach Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Konfederacji

Szwajcarskiej;

2

wydaje rozstrzygnięcia, w tym decyzje, oraz przekazuje informację, o której mowa w

art. 13a ust. 2, w sprawach świadczenia wychowawczego realizowanego w związku z koordynacją

systemów zabezpieczenia społecznego.

2

Wojewoda może, w formie pisemnej, upoważnić pracownika urzędu wojewódzkiego do załatwiania

w jego imieniu spraw dotyczących realizacji świadczenia wychowawczego w ramach koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego, a także do wydawania w tych sprawach rozstrzygnięć,

w tym decyzji, oraz przekazywania informacji, o której mowa w art. 13a ust. 2.

3

Świadczenie wychowawcze przyznane przez wojewodę wypłaca organ właściwy.

4.

Wojewoda wymienia dane w zakresie świadczenia wychowawczego w ramach Systemu Elektronicznej

Wymiany Informacji dotyczących Zabezpieczenia Społecznego, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września

2009 r. dotyczącym wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego, za pośrednictwem punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 12 ust. 2.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Przepisy art. 18 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1 mają zastosowanie po raz pierwszy

przy ustalaniu prawa do świadczenia wychowawczego na dzieci urodzone po dniu 30 czerwca

2019 r.

2.

Przepisy art. 18 ust. 2b i 2c i art. 25 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1 mają zastosowanie

po raz pierwszy przy ustalaniu prawa do świadczenia wychowawczego rodzicowi, opiekunowi

prawnemu dziecka albo opiekunowi faktycznemu dziecka ubiegającym się o świadczenie

wychowawcze po zmarłym rodzicu, opiekunie prawnym dziecka albo opiekunie faktycznym

dziecka, jeżeli śmierć rodzica, opiekuna prawnego dziecka albo opiekuna faktycznego

dziecka nastąpiła po dniu 30 czerwca 2019 r.

1.

Minister właściwy do spraw rodziny jest władzą właściwą oraz instytucją łącznikową

w zakresie świadczenia wychowawczego w związku z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej

w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

2.

Minister właściwy do spraw rodziny prowadzi punkt kontaktowy, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września

2009 r. dotyczącym wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego, służący do wymiany danych w ramach Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących

Zabezpieczenia Społecznego w zakresie świadczenia wychowawczego.

3

Minister właściwy do spraw rodziny przetwarza dane osobowe, jeżeli jest to niezbędne

do prowadzenia punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 2, w tym do realizacji praw

lub obowiązków wynikających z przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

1.

Minister właściwy do spraw rodziny oraz wojewoda monitorują realizację świadczenia

wychowawczego przez organy właściwe.

2.

Minister właściwy do spraw rodziny monitoruje realizację świadczenia wychowawczego

przez wojewodów.

3.

Minister właściwy do spraw rodziny monitoruje realizację świadczenia wychowawczego

przez pozyskiwanie informacji niezbędnych do ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego,

o którym mowa w art. 17 ust. 6, oraz przekazywanie tych informacji organom właściwym

oraz wojewodom.

1.

Do dnia 30 czerwca 2019 r. koszty obsługi, o których mowa w art. 29 ust. 3 ustawy

zmienianej w art. 1, w przypadku organu właściwego wynoszą 1,5% otrzymanej dotacji

na świadczenie wychowawcze.

2.

W okresie od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. koszty obsługi, o których

mowa w art. 29 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku organu właściwego wynoszą

1,2% otrzymanej dotacji na świadczenie wychowawcze.

3.

Łączna kwota przysługujących w roku 2019 organowi właściwemu środków na koszty obsługi

stanowi sumę kwot ustalonych w sposób określony w ust. 1 i 2.

1

Ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz jego wypłata następują odpowiednio

na wniosek matki, ojca, opiekuna faktycznego dziecka, opiekuna prawnego dziecka albo

dyrektora domu pomocy społecznej.

2

Wniosek składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania

osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze, a w przypadku gdy o świadczenie wychowawcze

ubiega się dyrektor domu pomocy społecznej - właściwym ze względu na miejsce położenia

tego domu pomocy społecznej.

2a.

Informacje przedstawione we wniosku składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

3.

Wniosek zawiera dane dotyczące

1)

osoby występującej o przyznanie świadczenia wychowawczego, w tym: imię, nazwisko,

datę urodzenia, adres miejsca zamieszkania, stan cywilny, obywatelstwo, płeć, numer

PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz, o ile je posiada - adres poczty elektronicznej i numer telefonu;

2

dzieci, na które osoba, o której mowa w ust. 1, ubiega się o przyznanie świadczenia

wychowawczego, w tym: imię, nazwisko, datę urodzenia, stan cywilny, obywatelstwo,

płeć, numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu

potwierdzającego tożsamość;

3

innych osób, podane przez osobę ubiegającą się o przyznanie świadczenia wychowawczego

- jeżeli w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego.

4.

Do wniosku dołącza się odpowiednio

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

zaświadczenia lub oświadczenia oraz dowody niezbędne do ustalenia prawa do świadczenia

wychowawczego

a)

zaświadczenie sądu opiekuńczego lub ośrodka adopcyjnego o prowadzonym postępowaniu

sądowym w sprawie o przysposobienie dziecka,

b)

prawomocne orzeczenie sądu orzekające rozwód lub separację,

c)

orzeczenie sądu opiekuńczego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,

d

inne dokumenty, w tym oświadczenia, potwierdzające spełnianie warunków do przyznania

lub ustalenia wysokości świadczenia wychowawczego będącego przedmiotem wniosku.

5.

Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4 mogą być składane drogą elektroniczną

za pomocą systemu teleinformatycznego

1

utworzonego przez ministra właściwego do spraw rodziny; uwierzytelnianie użytkowników

w systemie wymaga użycia profilu zaufanego, profilu osobistego, innego środka identyfikacji

elektronicznej wydanego w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła

krajowego identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania

oraz identyfikacji elektronicznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 162 i 1590), adekwatnie do poziomu bezpieczeństwa środka identyfikacji elektronicznej wymaganego

dla usług świadczonych w tym systemie, danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego

certyfikatu podpisu elektronicznego, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie

wymagane w celu realizacji usługi online, albo innych technologii, jeżeli zostaną

udostępnione w tym systemie;

2)

udostępnianego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych;

3)

banków krajowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych świadczących

usługi drogą elektroniczną spełniających wymogi określone w informacji zamieszczonej

na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw

rodziny po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji;

4)

wskazanego w informacji, o której mowa w pkt 3.

6.

Minister właściwy do spraw rodziny po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji,

w informacji, o której mowa w ust. 5 pkt 3

1)

wskaże wymogi, które muszą spełniać systemy teleinformatyczne banków krajowych oraz

spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, o których mowa w ust. 5 pkt 3;

2)

może wskazać systemy teleinformatyczne, za pomocą których mogą być składane drogą

elektroniczną wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4.

7.

Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4 składane są w postaci elektronicznej

za pomocą

1)

systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, po zastosowaniu zapewnionych

w tym systemie sposobów potwierdzenia pochodzenia oraz integralności przesłanych danych

w postaci elektronicznej;

2

systemów teleinformatycznych, o których mowa w ust. 5 pkt 2 i 4; opatruje się je kwalifikowanym

podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub uwierzytelnia

w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia oraz integralności weryfikowanych

danych w postaci elektronicznej.

8.

Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4 składane w postaci elektronicznej

za pomocą systemów, o których mowa w ust. 5 pkt 3, uwierzytelnia się przy użyciu danych

uwierzytelniających stosowanych przez bank krajowy lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową

do weryfikacji w drodze elektronicznej posiadacza rachunku.

9.

Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4, składane w postaci elektronicznej

za pomocą systemów, o których mowa w ust. 5 pkt 3, podpisane przy użyciu danych obejmujących

imię, nazwisko oraz numer PESEL, są równoważne pod względem skutków prawnych dokumentowi

opatrzonemu podpisem własnoręcznym.

10.

Na potrzeby złożenia wniosku i załączników do wniosku określonych w ust. 4, składanych

w postaci elektronicznej za pomocą systemu, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, bank krajowy

na wniosek klienta, a spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa - na wniosek członka,

przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dane niezbędne do uwierzytelnienia,

pozwalające na założenie konta w systemie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2.

11

W przypadku wniosku składanego w postaci elektronicznej opatrzonego kwalifikowanym

podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub uwierzytelnionego

w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych

danych w postaci elektronicznej, po wpisaniu do formularza wniosku numerów PESEL osoby

występującej o przyznanie świadczenia wychowawczego i dzieci pozostających na utrzymaniu

tej osoby, formularz wniosku może być uzupełniony o dane zgromadzone w rejestrze PESEL

w zakresie imion, nazwiska, daty urodzenia, stanu cywilnego, obywatelstwa i płci osoby

występującej o przyznanie świadczenia wychowawczego i członków rodziny.

12.

(uchylony)

13.

(uchylony)

14.

Jeżeli osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze nie może złożyć w formie dokumentu

elektronicznego zaświadczenia wymaganego dla potwierdzenia faktów lub stanu prawnego

lub innego dokumentu niezbędnego w postępowaniu w sprawie o świadczenie wychowawcze,

osoba ta może złożyć elektroniczną kopię takiego dokumentu, po uwierzytelnieniu jej

przy użyciu mechanizmów określonych w art. 20a ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne, a w przypadku składania dokumentów za pomocą systemów, o których mowa w ust. 5 pkt

3, przy pomocy mechanizmów określonych w ust. 9.

15.

Sprawa z wniosku złożonego w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 2 i 3, załatwiana

jest w formie pisemnej.

16.

(uchylony)

17.

(uchylony)

18

Ilekroć w postępowaniach w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego jest wymagane

potwierdzenie nieponoszenia opłaty za pobyt dziecka w instytucji zapewniającej całodobowe

utrzymanie, osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia wychowawczego przedkłada

odpowiednie zaświadczenie lub oświadczenie.

19

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 18, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

20.

Potwierdzenie złożenia w postaci elektronicznej wniosku wraz z załącznikami do wniosku,

określonymi w ust. 4, przesyłane jest osobie ubiegającej się o świadczenie wychowawcze,

w sposób przewidziany w systemie, za pośrednictwem którego nastąpiło złożenie wniosku,

a w przypadku braku takiej możliwości na adres poczty elektronicznej wskazany przez

osobę ubiegającą się o świadczenie.

21.

Podmioty, których systemy teleinformatyczne, o których mowa w ust. 5 pkt 2-4, są wykorzystywane

do składania wniosków i załączników do wniosków, o których mowa w ust. 4, usuwają

dane objęte treścią wniosków i załączników do wniosków, o których mowa w ust. 4, niezwłocznie

po otrzymaniu informacji o potwierdzeniu złożenia wniosku przez organ właściwy.

22.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz szczegółowy zakres

informacji, jakie mają być zawarte

1)

we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego,

2

w oświadczeniach niezbędnych do ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego

- kierując się koniecznością zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania w sprawach

o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz przekazywania dokumentacji niezbędnej

do sprawnej realizacji, w tym drogą elektroniczną, zadań w zakresie świadczenia wychowawczego.

23.

Minister właściwy do spraw rodziny może określić oraz zamieścić na swojej stronie

Biuletynu Informacji Publicznej wzory

1)

wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego.

2)

(uchylony)

1.

Przyznanie przez organ właściwy lub wojewodę świadczenia wychowawczego nie wymaga

wydania decyzji. Odmowa przyznania świadczenia wychowawczego, uchylenie lub zmiana

prawa do świadczenia wychowawczego oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego

świadczenia wychowawczego wymagają wydania decyzji.

2.

Organ właściwy lub wojewoda przesyła wnioskodawcy informację o przyznaniu świadczenia

wychowawczego na wskazany przez niego adres poczty elektronicznej - o ile wnioskodawca

wskazał adres poczty elektronicznej we wniosku. W przypadku gdy wnioskodawca nie wskazał

adresu poczty elektronicznej, organ właściwy lub wojewoda, odbierając wniosek od wnioskodawcy,

informuje go o możliwości odebrania od tego organu informacji o przyznaniu świadczenia

wychowawczego.

3.

Nieodebranie informacji o przyznaniu świadczenia wychowawczego nie wstrzymuje wypłaty

tego świadczenia.

1.

W celu realizacji zadań wynikających z ustawy zmienianej w art. 1 w roku 2019 może

nastąpić blokowanie na czas oznaczony planowanych wydatków budżetu państwa w rozumieniu

art. 179 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869).

2.

Decyzje o blokowaniu planowanych wydatków budżetu państwa, w szczegółowości do części

budżetowych, podejmuje minister właściwy do spraw finansów publicznych, w zakresie

całego budżetu państwa, z wyłączeniem jednostek, o których mowa w art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, o czym niezwłocznie informuje Prezesa Rady Ministrów.

3.

Decyzją dysponenta części budżetowej ustala się szczegółową klasyfikację wydatków,

które podlegają blokowaniu, o którym mowa w ust. 2. Informacje w przedmiotowym zakresie

dysponent części budżetowej przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

w terminie 3 dni od dnia otrzymania decyzji, o której mowa w ust. 2.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do

spraw rodziny, może dokonywać przeniesień wydatków budżetowych będących przedmiotem

blokady między częściami budżetu państwa, działami, rozdziałami i paragrafami klasyfikacji

wydatków, z przeznaczeniem na zadania wynikające z ustawy zmienianej w art. 1.

5.

Do przeniesień wydatków budżetowych, o których mowa w ust. 4, mogą być wykorzystane

blokady wydatków, dokonane w roku 2019 na podstawie art. 177 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

6.

Do wydatków przeniesionych w trybie, o którym mowa w ust. 4, nie stosuje się przepisów

art. 170 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Prezes Rady Ministrów może uchylić decyzję ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, w terminie 7 dni od dnia poinformowania

o podjęciu decyzji.

1.

Organy administracji publicznej realizują niniejszą ustawę przy pomocy systemów teleinformatycznych

stanowiących integralne części systemów teleinformatycznych stosowanych do realizacji

świadczeń rodzinnych określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2220, z późn. zm..

2.

Minister właściwy do spraw rodziny tworzy rejestr centralny obejmujący następujące

informacje gromadzone na podstawie przepisów ustawy przez organy właściwe i wojewodów

podczas realizacji zadań w zakresie świadczenia wychowawczego

1)

dane dotyczące osób pobierających świadczenie wychowawcze, osób ubiegających się o

świadczenie wychowawcze oraz dzieci, na które osoby te pobierają świadczenie wychowawcze

lub ubiegają się o przyznanie tego świadczenia

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

adres miejsca zamieszkania, miejsce zamieszkania,

d)

numer PESEL,

e)

numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku osób, które nie posiadają

numeru PESEL,

f)

stan cywilny,

g)

obywatelstwo,

h

stopień pokrewieństwa,

i)

(uchylona)

ia)

informacje o uczęszczaniu dziecka do szkół i placówek oświatowych, o których mowa

w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1942), okresie uczęszczania, typie lub rodzaju instytucji oraz nazwie i adresie siedziby

instytucji, do której dziecko uczęszcza,

ib)

informacje o prawie do świadczeń opieki zdrowotnej,

ic)

(uchylona)

j)

liczbę i wysokość wypłaconych świadczeń,

k)

płeć,

l)

(uchylona)

m)

organ, do którego złożono wniosek, oraz datę złożenia wniosku,

n

organ, który przyznał świadczenie, datę przyznania świadczenia oraz numer sprawy,

o)

okres, na jaki świadczenie zostało przyznane;

2)

wartości udzielonych świadczeń.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 2, są przetwarzane przez ministra właściwego do

spraw rodziny i wojewodę w celu monitorowania realizacji świadczeń wychowawczych oraz

w celu umożliwienia organom właściwym i wojewodom weryfikacji prawa do świadczeń wychowawczych

oraz przez podmioty wymienione w ust. 4 w celu, w jakim informacje te zostały im udostępnione.

4.

Informacje zawarte w rejestrze centralnym, o którym mowa w ust. 2, udostępnia się,

w zakresie niezbędnym do realizacji ich zadań ustawowych, następującym podmiotom

1

organowi właściwemu i wojewodzie - w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających

się o przyznanie świadczenia wychowawczego, osób pobierających świadczenie wychowawcze

oraz dzieci, na które osoby te pobierają świadczenie wychowawcze lub ubiegają się

o przyznanie świadczenia wychowawczego;

2)

organowi właściwemu, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, i wojewodzie - w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenia

rodzinne, osób pobierających świadczenia rodzinne oraz członków ich rodzin;

3)

organowi właściwemu dłużnika, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

(Dz. U. z 2019 r. poz. 670, 730, 1802 i 1818), i organowi właściwemu wierzyciela, o którym mowa w art. 2 pkt 10 tej ustawy - w

celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenia z funduszu

alimentacyjnego, osób pobierających świadczenia z funduszu alimentacyjnego i członków

ich rodzin oraz danych dotyczących dłużników alimentacyjnych;

4)

jednostkom organizacyjnym pomocy społecznej prowadzonym przez jednostki samorządu

terytorialnego - w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenia

z pomocy społecznej, osób pobierających świadczenia z pomocy społecznej oraz członków

ich rodzin.

5)

(uchylony)

4a.

Minister właściwy do spraw rodziny przetwarza dane w zakresie adresu poczty elektronicznej

wskazanego we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego w celu przekazywania

informacji związanych z uprawnieniami dla rodzin.

4b.

Organy właściwe i wojewodowie, wykorzystując systemy teleinformatyczne, o których

mowa w ust. 1, przekazują do rejestru centralnego, o którym mowa w ust. 2, również

adres poczty elektronicznej wskazany we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego.

5.

Minister właściwy do spraw rodziny przechowuje informacje w rejestrze centralnym,

o którym mowa w ust. 2, przez okres 10 lat od dnia zaprzestania udzielania świadczenia

wychowawczego, z wyjątkiem informacji dotyczących osób, którym świadczenie nie zostało

przyznane, które przechowuje się przez okres 1 roku od dnia, w którym decyzja w sprawie

świadczenia stała się ostateczna, lub od dnia pozostawienia wniosku o ustalenie prawa

do świadczenia bez rozpatrzenia.

6

Podmioty wymienione w ust. 4 przechowują informacje, o których mowa w ust. 2, przez

okres 10 lat od dnia ich udostępnienia z rejestru centralnego, o którym mowa w ust.

2, z wyjątkiem informacji dotyczących osób, którym świadczenie wychowawcze nie zostało

przyznane, które przechowuje się przez okres 1 roku od dnia, w którym decyzja w sprawie

świadczenia stała się ostateczna, lub od dnia pozostawienia wniosku o ustalenie prawa

do świadczenia bez rozpatrzenia.

7.

Informacje, o których mowa w ust. 2, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania,

o których mowa w ust. 5 i 6.

8

Minister właściwy do spraw rodziny udostępnia ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych, na jego żądanie, dane, o których mowa w ust. 2, w celu niezbędnym do

wykonywania zadań analitycznych. Minister właściwy do spraw finansów publicznych dokonuje

pseudonimizacji udostępnionych danych.

1.

Bank krajowy oraz spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa, o których mowa w art.

13 ust. 5 pkt 3, oraz Zakład Ubezpieczeń Społecznych, na potrzeby złożenia wniosku

i załączników do wniosku określonych w art. 13 ust. 4, składanych w postaci elektronicznej

za pomocą systemu, o którym mowa odpowiednio w art. 13 ust. 5 pkt 2 lub 3, w imieniu

organu właściwego, przetwarzają następujące dane osobowe dotyczące osób ubiegających

się o świadczenie wychowawcze oraz członków ich rodzin

1)

imię i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

adres miejsca zamieszkania;

4)

stan cywilny;

5)

obywatelstwo;

6)

płeć;

7)

numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego

tożsamość;

8)

adres poczty elektronicznej i numer telefonu - w przypadku osoby występującej o przyznanie

świadczenia wychowawczego - o ile je posiada;

9)

dochód;

10)

informacje wynikające z zaświadczeń i oświadczeń, o których mowa w art. 13 ust. 4

pkt 3.

2.

Osoby upoważnione przez bank krajowy, spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową

albo Zakład Ubezpieczeń Społecznych do przetwarzania danych osobowych, o których mowa

w ust. 1, są obowiązane do zachowania ich w poufności.

3.

Bank krajowy, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Zakład Ubezpieczeń

Społecznych zapewniające możliwość złożenia wniosku i załączników do wniosku określonych

w art. 13 ust. 4, za pomocą systemu, o którym mowa odpowiednio w art. 13 ust. 5 pkt

2 lub 3, zapewniają niezbędne środki techniczne i organizacyjne służące zapewnieniu

bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych, o których mowa w ust. 1, oraz środki

określone w art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia

2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych

i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne

rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)

4.

Bank krajowy, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Zakład Ubezpieczeń

Społecznych zapewniające możliwość złożenia wniosku i załączników do wniosku określonych

w art. 13 ust. 4, za pomocą systemu, o którym mowa odpowiednio w art. 13 ust. 5 pkt

2 lub 3, udostępniają organowi właściwemu informacje służące potwierdzeniu spełniania

obowiązków określonych w art. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia

2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych

i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne

rozporządzenie o ochronie danych), a także umożliwiają organowi właściwemu przeprowadzenie audytów i inspekcji.

5.

W przypadku gdy bank krajowy, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Zakład

Ubezpieczeń Społecznych, w celu umożliwienia złożenia wniosku i załączników do wniosku

określonych w art. 13 ust. 4, za pomocą systemu, o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt

2 lub 3, korzystają z usług innego podmiotu, który będzie przetwarzał dane osobowe,

o których mowa w ust. 1, podmiot ten przetwarza dane osobowe w imieniu organu właściwego.

Przepisy ust. 2-4 oraz art. 13 ust. 21 stosuje się odpowiednio.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 22 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 13 ust. 22 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1

Jeżeli w stosunku do osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia wychowawczego

lub osoby pobierającej to świadczenie wystąpią wątpliwości dotyczące sprawowania opieki

nad dzieckiem, w tym również w przypadku, o którym mowa w art. 5a lub art. 22, wydatkowania

świadczenia wychowawczego niezgodnie z celem lub marnotrawienia świadczenia wychowawczego,

organ właściwy oraz wojewoda mogą zwrócić się do kierownika ośrodka pomocy społecznej

o przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1507, 1622, 1690 i 1818), w celu weryfikacji tych wątpliwości.

1

Jeżeli w stosunku do osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia wychowawczego

lub osoby pobierającej to świadczenie wystąpią wątpliwości dotyczące sprawowania opieki

nad dzieckiem, w tym również w przypadku, o którym mowa w art. 5a lub art. 22, wydatkowania świadczenia wychowawczego niezgodnie z celem lub

marnotrawienia świadczenia wychowawczego, organ właściwy oraz wojewoda mogą zwrócić

się do kierownika ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka

pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia

19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych - do dyrektora centrum usług społecznych, o przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego,

o którym mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1507, 1622, 1690 i 1818), w celu weryfikacji tych wątpliwości.

2

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ właściwy oraz wojewoda mogą wystąpić

do ośrodka pomocy społecznej o udzielenie informacji o okolicznościach dotyczących

sprawowania opieki nad dzieckiem, marnotrawienia świadczenia wychowawczego lub wydatkowania

go niezgodnie z celem, jeżeli informacje te zostały ustalone w rodzinnym wywiadzie

środowiskowym przeprowadzonym nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem otrzymania

przez ośrodek pomocy społecznej wniosku o udzielenie informacji.

2

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ właściwy oraz wojewoda mogą wystąpić

do ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej

w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług

społecznych - centrum usług społecznych, o udzielenie informacji o okolicznościach dotyczących

sprawowania opieki nad dzieckiem, marnotrawienia świadczenia wychowawczego lub wydatkowania

go niezgodnie z celem, jeżeli informacje te zostały ustalone w rodzinnym wywiadzie

środowiskowym przeprowadzonym nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem otrzymania

przez ośrodek pomocy społecznej wniosku o udzielenie informacji.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy

1

organ właściwy upoważnił do prowadzenia postępowania w sprawie świadczenia wychowawczego

kierownika ośrodka pomocy społecznej lub kierownika innej jednostki organizacyjnej

gminy, lub inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, lub kierownika

innej jednostki organizacyjnej gminy;

1

organ właściwy upoważnił do prowadzenia postępowania w sprawie świadczenia wychowawczego

kierownika ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy

społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług

społecznych - dyrektora centrum usług społecznych, lub kierownika innej jednostki organizacyjnej

gminy, lub inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, dyrektora centrum

usług społecznych lub kierownika innej jednostki organizacyjnej gminy;

2)

wojewoda upoważnił do załatwiania w jego imieniu spraw dotyczących realizacji świadczenia

wychowawczego w ramach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego pracownika

urzędu wojewódzkiego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2019 r.

1.

W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 4 ust. 2, lub członek rodziny tej osoby

przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, w którym mają zastosowanie

przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy przekazuje

wniosek wraz z dokumentami wojewodzie.

2

W przypadku przebywania osoby, o której mowa w art. 4 ust. 2, lub członka rodziny

tej osoby w dniu przyznania świadczenia wychowawczego lub po tym dniu poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, o którym mowa w ust. 1, organ właściwy występuje

do wojewody o ustalenie, czy w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów

zabezpieczenia społecznego.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej

Polskiej lub pobytu turystycznego, leczniczego lub związanego z podjęciem przez dziecko

kształcenia poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, wojewoda ustala, czy w przekazanej sprawie

mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

5

W przypadku gdy wojewoda w sytuacji, o której mowa w ust. 1, ustali, że mają zastosowanie

przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, ustala prawo do świadczenia

wychowawczego zgodnie z art. 11.

6

W przypadku gdy wojewoda w sytuacji, o której mowa w ust. 2, ustali, że mają zastosowanie

przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy uchyla

prawo do świadczenia wychowawczego za okres, w którym osoba podlega ustawodawstwu

w zakresie świadczeń na rodzinę w innym państwie, o którym mowa w ust. 1, w związku

ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

7

W przypadku, o którym mowa w ust. 6, wojewoda ustala prawo do świadczenia wychowawczego

zgodnie z art. 11 od dnia, w którym osoba podlega ustawodawstwu państwa, o którym

mowa w ust. 1, w zakresie świadczeń na rodzinę w związku ze stosowaniem przepisów

o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

8.

W przypadku gdy wojewoda ustali, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy o koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego

1)

przekazuje sprawę organowi właściwemu w celu ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego

- w przypadku, o którym mowa w ust. 1;

2)

informuje o tym fakcie organ właściwy - w przypadku, o którym mowa w ust. 2.

9.

Organ właściwy w przypadku, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, ustala prawo do świadczenia

wychowawczego od miesiąca złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

10.

Wojewoda ustala i dochodzi zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego

w sprawach, w których mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego. Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio.

11.

W przypadku zwrotu przez instytucję państwa, o którym mowa w ust. 1, nienależnie pobranego

świadczenia wychowawczego zgodnie z przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego wojewoda może umorzyć pozostałą kwotę nienależnie pobranego świadczenia

wychowawczego łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w całości lub w części,

w szczególności jeżeli pozostała kwota wynika z różnicy kursowej.

1

Organ właściwy oraz wojewoda ustalający prawo do świadczenia wychowawczego są obowiązani

do samodzielnego uzyskania lub weryfikacji drogą elektroniczną, za pośrednictwem ministra

właściwego do spraw rodziny, lub drogą pisemną, z rejestrów publicznych, w tym z rejestru

PESEL, o którym mowa w przepisach o ewidencji ludności, oraz drogą elektroniczną,

za pośrednictwem ministra właściwego do spraw rodziny z systemu informacji oświatowej,

o którym mowa w przepisach o systemie informacji oświatowej, z Centralnego Wykazu

Ubezpieczonych, odpowiednio danych, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a,

b, d, f, g, ia, ib oraz k.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4

W przypadku awarii systemów teleinformatycznych służących do wymiany, drogą elektroniczną,

informacji, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, d, f, g oraz k, organ

właściwy oraz wojewoda uzyskują te informacje w drodze pisemnej wymiany informacji.

Podmioty prowadzące rejestry publiczne przekazują te informacje niezwłocznie, nie

później jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku organu właściwego

lub wojewody.

5

W przypadku braku możliwości samodzielnego uzyskania przez organ właściwy lub wojewodę

informacji, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, d, f, g oraz k, z przyczyn

nieleżących po stronie organu właściwego lub wojewody, organ właściwy lub wojewoda

wzywają osobę, o której mowa w art. 13 ust. 1, do dołączenia tych informacji.

6

Minister właściwy do spraw rodziny pozyskuje drogą elektroniczną informacje niezbędne

do ustalenia prawa do świadczeń wychowawczych z rejestrów publicznych, w tym z rejestru

PESEL, o którym mowa w przepisach o ewidencji ludności, z systemu informacji oświatowej,

o którym mowa w przepisach o systemie informacji oświatowej, oraz z Centralnego Wykazu

Ubezpieczonych, w celu umożliwienia organom właściwym i wojewodom weryfikacji prawa

do świadczeń wychowawczych, a także w celu monitorowania przez ministra właściwego

do spraw rodziny oraz wojewodę realizacji świadczeń wychowawczych przez organy właściwe

oraz wojewodów.

7

Minister właściwy do spraw rodziny w celu realizacji zadania, o którym mowa w ust.

6, przekazuje drogą elektroniczną podmiotom prowadzącym rejestry, o których mowa w

ust. 6, dane, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, d oraz e.

1

Prawo do świadczenia wychowawczego ustalane jest na okres od dnia 1 czerwca do dnia

31 maja roku następnego.

2

Prawo do świadczenia wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął

wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu, o którym mowa w ust.

1, nie wcześniej niż od dnia odpowiednio urodzenia się dziecka, objęcia dziecka opieką,

przysposobienia dziecka lub umieszczenia dziecka w domu pomocy społecznej.

2a

Jeżeli w okresie 3 miesięcy, licząc od dnia urodzenia się dziecka, objęcia dziecka

opieką lub przysposobienia dziecka, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do

świadczenia wychowawczego, prawo to ustala się od miesiąca odpowiednio urodzenia się

dziecka, objęcia dziecka opieką lub przysposobienia dziecka do końca okresu, o którym

mowa w ust. 1. W przypadku złożenia wniosku po tym terminie, prawo do świadczenia

wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo

wypełnionymi dokumentami, do końca okresu, o którym mowa w ust. 1.

2b

Jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia śmierci rodzica, opiekuna prawnego dziecka albo

opiekuna faktycznego dziecka, którym zostało przyznane świadczenie wychowawcze, drugi

rodzic, opiekun prawny dziecka albo opiekun faktyczny dziecka złoży wniosek o ustalenie

prawa do świadczenia wychowawczego na dane dziecko, prawo to ustala się, począwszy

od dnia śmierci rodzica, opiekuna prawnego dziecka albo opiekuna faktycznego dziecka,

nie wcześniej jednak niż od pierwszego dnia miesiąca następującego po ostatnim miesiącu,

za który zmarłemu rodzicowi, opiekunowi prawnemu dziecka albo opiekunowi faktycznemu

dziecka wypłacono ostatnie świadczenie wychowawcze.

2c

Jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia śmierci rodzica, opiekuna prawnego dziecka albo

opiekuna faktycznego dziecka, z wniosku których toczyło się postępowanie o ustalenie

prawa do świadczenia wychowawczego i postępowanie to nie zostało jeszcze zakończone,

drugi rodzic, opiekun prawny dziecka albo opiekun faktyczny dziecka złoży wniosek

o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na dane dziecko, prawo to ustala się

drugiemu rodzicowi, opiekunowi prawnemu dziecka albo opiekunowi faktycznemu dziecka,

przyjmując za datę złożenia wniosku datę złożenia wniosku przez zmarłego rodzica,

opiekuna prawnego dziecka albo opiekuna faktycznego dziecka.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

5a.

(uchylony)

6.

(uchylony)

1.

W przypadku złożenia nieprawidłowo wypełnionego wniosku, podmiot realizujący świadczenie

wychowawcze wzywa pisemnie osobę ubiegającą się o świadczenie do poprawienia lub uzupełnienia

wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Niezastosowanie się do wezwania

skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia.

2.

W przypadku gdy osoba złoży wniosek bez wymaganych dokumentów, podmiot realizujący

świadczenie wychowawcze przyjmuje wniosek i wyznacza termin nie krótszy niż 14 dni

i nie dłuższy niż 30 dni na uzupełnienie brakujących dokumentów. Niezastosowanie się

do wezwania skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia.

3.

W przypadku gdy przyczyną niedostarczenia wymaganego dokumentu przez osobę składającą

wniosek jest brak wydania dokumentu przez właściwą instytucję w ustawowo określonym

w odrębnych przepisach terminie, świadczenie wychowawcze przysługuje, począwszy od

miesiąca, w którym wniosek został złożony.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

1.

W przypadku wystąpienia zmian mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego

osoba otrzymująca świadczenie wychowawcze jest obowiązana do niezwłocznego powiadomienia

o tym organu właściwego wypłacającego to świadczenie.

2.

Osoby otrzymujące świadczenie wychowawcze, instytucje publiczne i organizacje pozarządowe

są obowiązane do udzielania, na żądanie organu właściwego lub wojewody, wyjaśnień

oraz informacji co do okoliczności mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.

3

W przypadku powzięcia informacji o zmianie miejsca zamieszkania osoby ubiegającej

się o świadczenie wychowawcze, organ właściwy, do którego został złożony wniosek o

to świadczenie, przekazuje wniosek wraz z dokumentami do organu właściwego ze względu

na nowe miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze.

4

W przypadku powzięcia informacji o zmianie miejsca zamieszkania osoby, której przyznano

świadczenie wychowawcze, dotychczasowy organ właściwy przekazuje wydaną decyzję lub

informację o przyznanym świadczeniu wychowawczym wraz z aktami sprawy organowi właściwemu

ze względu na nowe miejsce zamieszkania osoby, której przyznano świadczenie wychowawcze

w celu ich dalszej realizacji. Organ właściwy ze względu na nowe miejsce zamieszkania

osoby, której przyznano świadczenie wychowawcze, realizuje przyznane świadczenie wychowawcze

bez konieczności wydawania kolejnej decyzji lub informacji oraz jest właściwy do uchylenia,

zmiany prawa do świadczenia wychowawczego, w tym ustalonego decyzją, oraz do ustalania

i dochodzenia świadczeń nienależnie pobranych, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna

rodziny mająca wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego, członek rodziny nabył

prawo do świadczenia wychowawczego w innym państwie, chyba że przepisy o koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego stanowią inaczej, osoba nienależnie pobrała świadczenie

wychowawcze lub wystąpiły inne okoliczności mające wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.

5

W sytuacji gdy mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,

w przypadku powzięcia informacji o zmianie miejsca zamieszkania osoby, której przyznano

świadczenie wychowawcze, powodującej zmianę właściwości wojewody, przepisy ust. 4

stosuje się odpowiednio.

1.

Świadczenie wychowawcze wypłaca się w okresach miesięcznych.

2.

(uchylony)

3

Wnioski w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na kolejny okres są

przyjmowane od dnia 1 kwietnia danego roku, a w przypadku wniosków składanych drogą

elektroniczną - od dnia 1 lutego danego roku.

4

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na kolejny okres złoży

wniosek wraz z wymaganymi dokumentami do dnia 30 kwietnia danego roku, ustalenie prawa

do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego świadczenia następuje do

dnia 30 czerwca tego roku.

5

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na kolejny okres złoży

wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 maja do dnia 31 maja danego

roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego świadczenia

wychowawczego następuje do dnia 31 lipca tego roku.

5a

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na dany okres złoży

wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 30 czerwca

danego roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego

świadczenia wychowawczego następuje do dnia 31 sierpnia tego roku.

5b

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na dany okres złoży

wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 lipca danego

roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego świadczenia

wychowawczego następuje do dnia 30 września tego roku.

5c

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na dany okres złoży

wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 sierpnia danego roku do

dnia 31 sierpnia danego roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata

przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia 31 października tego roku.

6.

Podmiot realizujący świadczenie wychowawcze jest obowiązany poinformować osoby ubiegające

się o to świadczenie o terminach składania wniosków, o których mowa w ust. 4 i 5.

W przypadku zbiegu prawa rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych

dziecka do świadczenia wychowawczego, świadczenie to wypłaca się temu z rodziców,

opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, który faktycznie sprawuje

opiekę nad dzieckiem. Jeżeli opieka nad dzieckiem sprawowana jest równocześnie przez

oboje rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, świadczenie

wychowawcze wypłaca się temu, kto pierwszy złoży wniosek. W przypadku gdy po złożeniu

wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego przez rodzica, opiekuna prawnego

dziecka lub opiekuna faktycznego dziecka drugi rodzic, opiekun prawny dziecka lub

opiekun faktyczny dziecka złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego

w związku z opieką nad tym samym dzieckiem, organ właściwy ustala kto sprawuje opiekę

i w tym celu może zwrócić się do kierownika ośrodka pomocy społecznej o przeprowadzenie

rodzinnego wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w celu ustalenia osoby sprawującej opiekę nad dzieckiem. Przepisy art. 15 ust. 2

i 3 stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1

1)

pkt 32 lit. e w zakresie art. 144 ust. 4-17, pkt 42 lit. e-i oraz pkt 52 w zakresie

art. 157a ust. 6-18 i art. 157g ust. 5-17, które wchodzą w życie po upływie 3 dni

od dnia ogłoszenia;

2)

pkt 4 w zakresie art. 22 ust. 1 pkt 8a lit. h i lit. i tiret piąte, pkt 27 lit. d

w zakresie art. 139n ust. 6-12, pkt 40 w zakresie art. 149b ust. 6-12, pkt 50 w zakresie

art. 156b ust. 6-12, pkt 62 w zakresie 169a ust. 6-12 oraz pkt 79 w zakresie art.

430 ust. 2 pkt 6b lit. c, które wchodzą w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Organ właściwy lub wojewoda odmawiają przyznania prawa do świadczenia wychowawczego,

jeżeli osoba ubiegająca się o to świadczenie uniemożliwi przeprowadzenie wywiadu,

o którym mowa w art. 15 ust. 1, lub nie udzieli podczas tego wywiadu wyjaśnień co

do okoliczności objętych wywiadem.

1a

Organ właściwy oraz wojewoda w przypadku wątpliwości dotyczących spełniania warunków

do otrzymywania świadczenia wychowawczego, w szczególności warunku zamieszkiwania

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 1 ust. 3, może wezwać

osobę ubiegającą się lub otrzymującą świadczenie wychowawcze do osobistego udzielenia,

w wyznaczonym terminie, wyjaśnień oraz informacji co do okoliczności mających wpływ

na prawo do świadczenia wychowawczego.

2.

Wypłata świadczenia wychowawczego podlega wstrzymaniu, jeżeli osoba otrzymująca to

świadczenie odmówiła udzielenia lub nie udzieliła w wyznaczonym terminie wyjaśnień

co do okoliczności mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego, w tym uniemożliwiła

przeprowadzenie wywiadu, o którym mowa w art. 15 ust. 1, lub nie udzieliła podczas

tego wywiadu wyjaśnień co do okoliczności objętych wywiadem.

3.

W przypadku przeprowadzenia wywiadu, o którym mowa w art. 15 ust. 1, lub udzielenia

wyjaśnień, o których mowa w ust. 2, świadczenie wychowawcze wypłaca się od miesiąca,

w którym przeprowadzono wywiad lub wpłynęły wyjaśnienia, do końca okresu, w jakim

przysługuje świadczenie wychowawcze, jeżeli osoba spełnia warunki określone w ustawie.

4.

Wypłata świadczenia wychowawczego podlega wstrzymaniu, jeżeli osoba, która otrzymuje

to świadczenie, nie podejmuje świadczenia wychowawczego przez trzy kolejne miesiące

kalendarzowe.

5.

W przypadku zgłoszenia się osoby po upływie trzech miesięcy, wypłaca się jej świadczenie

wychowawcze za cały okres wstrzymania zgodnie z ust. 2 lub 4, jeżeli osoba ta spełnia

warunki określone w ustawie.

6.

Jeżeli wznowienie wypłaty wstrzymanego świadczenia wychowawczego nie nastąpi do końca

okresu, w jakim przysługuje świadczenie wychowawcze, prawo do świadczenia wychowawczego

za ten okres wygasa.

Podmioty realizujące zadania w zakresie świadczenia wychowawczego oraz podmioty, których

systemy teleinformatyczne są wykorzystywane do składania wniosków i załączników do

wniosków, o których mowa w art. 13 ust. 4, mogą przetwarzać, w zakresie niezbędnym

do realizacji zadań wynikających z niniejszej ustawy, dane osobowe osoby ubiegającej

się o świadczenie wychowawcze, dzieci, na które osoba ta ubiega się o przyznanie świadczenia

wychowawczego, oraz dane innych osób wskazane we wniosku lub załącznikach do wniosku.

1.

Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie wychowawcze, jest obowiązana do jego

zwrotu.

2.

Za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze uważa się

1)

(uchylony)

1a)

(uchylony)

2)

świadczenie wychowawcze przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych zeznań lub

dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą

to świadczenie;

3)

świadczenie wychowawcze wypłacone w przypadku, o którym mowa w art. 16 ust. 6, za

okres od dnia, w którym osoba stała się uprawniona do świadczeń na rodzinę w innym

państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego, do dnia wydania decyzji o uchyleniu decyzji przyznającej świadczenie

wychowawcze;

4)

(uchylony)

5

świadczenie wychowawcze wypłacone osobie innej niż osoba, której świadczenie zostało

przyznane, z przyczyn niezależnych od organu, który przyznał świadczenie;

6

świadczenie wychowawcze wypłacone mimo braku prawa do tego świadczenia.

2a

Za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze nie uznaje się świadczenia przyznanego

rodzicowi, opiekunowi prawnemu dziecka albo opiekunowi faktycznemu dziecka, który

zmarł, pobranego przez rodzica, opiekuna prawnego dziecka albo opiekuna faktycznego

dziecka, którym zostało ustalone prawo do świadczenia wychowawczego na podstawie art.

18 ust. 2b.

3

Od kwot nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ust. 2 pkt

2, 3, 5 i 6, naliczane są odsetki ustawowe za opóźnienie, chyba że przyznanie świadczenia

wychowawczego było następstwem błędu podmiotu realizującego zadania w zakresie świadczenia

wychowawczego.

4.

Należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego ulegają przedawnieniu

z upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie

pobranego świadczenia wychowawczego stała się ostateczna.

5.

Bieg przedawnienia przerywa

1)

odroczenie terminu płatności należności,

2)

rozłożenie spłaty należności na raty,

3)

zastosowanie środka egzekucyjnego, o którym dłużnik został powiadomiony

- przy czym po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo odpowiednio

od dnia następującego po dniu odroczenia terminu płatności należności, rozłożenia

spłaty należności na raty lub zastosowania środka egzekucyjnego, o którym dłużnik

został powiadomiony.

6.

Decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego nie

jest wydawana, jeżeli od terminu jego pobrania upłynęło więcej niż 10 lat.

7

Kwoty nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego łącznie z odsetkami ustawowymi

za opóźnienie ustalone ostateczną decyzją podlegają potrąceniu z wypłacanego świadczenia

wychowawczego, wypłacanych świadczeń rodzinnych, wypłacanych zasiłków dla opiekunów,

o których mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2092 oraz z 2019 r. poz. 1818), oraz świadczenia dobry start.

8.

Nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze podlega egzekucji w trybie przepisów o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

9.

Kwoty nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego podlegają zwrotowi łącznie z

odsetkami ustawowymi za opóźnienie na rachunek bankowy wskazany przez organ właściwy.

Odsetki są naliczane od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczenia

wychowawczego do dnia spłaty.

10.

Organ właściwy, który wydał decyzję w sprawie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego,

może umorzyć kwoty nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego łącznie z odsetkami

w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, jeżeli zachodzą

szczególnie uzasadnione okoliczności dotyczące sytuacji rodziny.

11.

W przypadku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego w formie czeku,

nie realizuje się czeku, gdy kwota zwrotu jest niższa niż koszty obsługi czeku.

12.

W przypadku śmierci osoby, która pobrała nienależnie świadczenie wychowawcze, wygasają

należności, o których mowa w ust. 2 i 9.

1.

Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa

prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także wydawca instrumentu płatniczego są

obowiązani zwrócić z tych rachunków organowi właściwemu na jego wniosek kwoty świadczenia

wychowawczego przekazane po dniu śmierci osoby uprawnionej na ten rachunek albo instrument

płatniczy.

2.

Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa

prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także wydawca instrumentu płatniczego są

zwolnieni od wypłaty pełnej lub częściowej kwoty, o której mowa w ust. 1, jeżeli przed

otrzymaniem wniosku organu właściwego dokonali z tych rachunków wypłat innym osobom

i te wypłaty nie pozwalają zrealizować wniosku w całości lub w części, oraz w terminie

30 dni od dnia otrzymania wniosku poinformują o tym ten organ, wraz ze wskazaniem

osób, które pobrały wypłaty.

3.

Zwrot kwot świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za zwrot

świadczeń nienależnie pobranych.

1.

Organ właściwy oraz wojewoda mogą bez zgody strony zmienić lub uchylić prawo do świadczenia

wychowawczego, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna mająca wpływ na prawo do świadczenia

wychowawczego, członek rodziny nabył prawo do świadczenia wychowawczego w innym państwie

w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,

osoba nienależnie pobrała świadczenie wychowawcze lub wystąpiły inne okoliczności

mające wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.

2.

Zmiana rozstrzygnięcia dotyczącego prawa do świadczenia wychowawczego na korzyść strony

nie wymaga jej zgody.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).

Minister właściwy do spraw rodziny może przekazywać na wskazany we wniosku o ustalenie

prawa do świadczenia wychowawczego adres poczty elektronicznej informacje związane

z uprawnieniami dla rodzin.

1.

Organ właściwy realizuje zadania z zakresu świadczenia wychowawczego jako zadanie

z zakresu administracji rządowej.

2.

Do finansowania świadczenia wychowawczego mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649 i 2020).

3.

Świadczenie wychowawcze i koszty jego obsługi są finansowane w formie dotacji celowej

z budżetu państwa.

4

Koszty obsługi, o których mowa w ust. 3, w przypadku organu właściwego wynoszą 0,85%

otrzymanej dotacji na świadczenie wychowawcze.

5.

Zwroty nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych w trakcie danego roku budżetowego

nie mają wpływu na wysokość kosztów obsługi, o których mowa w ust. 4.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do

spraw rodziny, działającego w porozumieniu z właściwymi dysponentami części budżetowych,

może dokonywać przeniesień wydatków budżetowych między częściami budżetu państwa,

działami, rozdziałami i paragrafami klasyfikacji wydatków, z przeznaczeniem na zadania

wynikające z niniejszej ustawy.

7

Wydatki zaplanowane na zadania wynikające z niniejszej ustawy, w częściach budżetowych,

z wyłączeniem rezerw celowych, oraz przeniesione w trybie, o którym mowa w ust. 6,

nie mogą być przeznaczane na realizację innych zadań.

8.

Do wydatków przeniesionych w trybie, o którym mowa w ust. 6, nie stosuje się przepisów

art. 170 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

1.

Organ właściwy oraz wojewoda sporządzają sprawozdania rzeczowo-finansowe z wykonywania

zadań z zakresu świadczenia wychowawczego.

1a.

Organ właściwy przekazuje sprawozdania rzeczowo-finansowe z wykonywania zadań z zakresu

świadczenia wychowawczego właściwemu miejscowo wojewodzie.

2.

Wojewoda sporządza zbiorcze sprawozdanie rzeczowo-finansowe z wykonywania zadań z

zakresu świadczenia wychowawczego, w tym uwzględniające wykonywanie przez niego zadań

z zakresu świadczenia wychowawczego, i przekazuje je ministrowi właściwemu do spraw

rodziny.

3.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania

sprawozdań rzeczowo-finansowych z wykonywania zadań z zakresu świadczenia wychowawczego

oraz terminy i sposób ich przekazywania, uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznej

realizacji zadań z zakresu świadczenia wychowawczego finansowanych z budżetu państwa.

4.

Sprawozdania rzeczowo-finansowe z wykonywania zadań z zakresu świadczenia wychowawczego

przekazywane są zgodnie ze wzorami udostępnionymi, drogą elektroniczną, przez ministra

właściwego do spraw rodziny.

(pominięte)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 19 pkt 1, 3 i 4, art. 20 oraz art. 21, które wchodzą w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 7 w zakresie art. 14 ust. 1 pkt 10-10b, pkt 9 i pkt 38, art. 23 oraz art.

34 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

3)

art. 1 pkt 55 i art. 26, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

1.

Pierwszy okres, na który ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, rozpoczyna

się z dniem wejścia w życie ustawy i kończy się dnia 30 września 2017 r.

2.

W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na okres, o którym mowa w

ust. 1, rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa

do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2014. Prawo do świadczenia ustala

się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi

się na podstawie przepisów dotychczasowych.

1.

W przypadku złożenia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego, dodatku

wychowawczego lub dodatku do zryczałtowanej kwoty, o którym mowa w art. 115 ust. 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, prawo do świadczenia

wychowawczego, dodatku wychowawczego lub dodatku do zryczałtowanej kwoty, o którym

mowa w art. 115 ust. 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej, na podstawie tego wniosku ustala się począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Ustalenie i wypłata świadczenia wychowawczego, dodatku wychowawczego lub dodatku do

zryczałtowanej kwoty, o którym mowa w art. 115 ust. 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej, w przypadku złożenia wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 1, następuje w terminie

3 miesięcy licząc od dnia złożenia wniosku z prawidłowo wypełnionymi dokumentami.

1.

Do dnia utworzenia systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych

oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 1359 i 2183), nie dłużej jednak niż do dnia 1 stycznia 2018 r., w zakresie dotyczącym dołączania

do wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego informacji o wysokości składek

na ubezpieczenie zdrowotne z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, osoba ubiegająca

się o świadczenie wychowawcze dołącza do wniosku oświadczenie albo zaświadczenie o

wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

Banki krajowe mogą wykonywać czynności, o których mowa w art. 13 ust. 5 pkt 3 i ust.

10, od dnia wejścia w życie ustawy. Banki krajowe wykonujące czynności, o których

mowa w art. 13 ust. 5 pkt 3 i ust. 10, są obowiązane dostosować statuty do przepisów

ustawy w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Koszty obsługi, o których mowa w art. 29 ust. 3, w przypadku organu właściwego w roku

2016 wynoszą 2% otrzymanej dotacji na świadczenie wychowawcze.

1.

Organy gminy i województwa do dnia wejścia w życie ustawy wyznaczą lub utworzą jednostki

organizacyjne właściwe do realizacji zadań z zakresu świadczenia wychowawczego. Przepisy

art. 10 ust. 2 i 3 i art. 11 ust. 2 stosuje się.

2.

Wojewoda, w terminie tygodnia od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu, jest obowiązany

przekazać organom gminy środki finansowe na wdrożenie ustawy. Przekazane środki finansowe

pomniejszają koszty obsługi, o których mowa w art. 52.

3.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 2, wojewoda przekazuje w wysokości uzgodnionej

z ministrem właściwym do spraw rodziny.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 4 marca 2019 r., z wyjątkiem

1)

art. 45 pkt 6, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

(uchylony)

3)

art. 23 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2019 r.;

4)

art. 26 pkt 2 oraz art. 45 pkt 1, 2, 4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2020 r.;

5)

art. 9 i art. 40 w zakresie wniosków składanych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia

ogłoszenia.

1.

Rada Ministrów składa po raz pierwszy Sejmowi i Senatowi sprawozdanie, o którym mowa

w art. 3, za okres od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2017 r., w terminie

do dnia 30 września 2018 r.

2.

Minister właściwy do spraw rodziny, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia

wejścia w życie ustawy, przedstawi Radzie Ministrów ocenę systemów świadczeń na rzecz

rodziny wraz z wnioskami dotyczącymi zmian w tych systemach.

1.

Przepisy art. 3 pkt 23 i 24 ustawy, o której mowa w art. 41, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się nie wcześniej niż przy ustalaniu prawa do świadczeń na okres zasiłkowy

rozpoczynający się od dnia 1 listopada 2016 r.

2.

Przepisy art. 2 pkt 17 i 18 ustawy, o której mowa w art. 44, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się nie wcześniej niż przy ustalaniu prawa do świadczeń na okres świadczeniowy

rozpoczynający się od dnia 1 października 2016 r.

Przepisy art. 3 pkt 23 i 24 ustawy, o której mowa w art. 41, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się do przyznawania studentom i doktorantom stypendiów socjalnych,

o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1 i art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo

o szkolnictwie wyższym, od dnia 1 października 2016 r.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 107 ust. 6 ustawy, o której

mowa w art. 42, oraz art. 187 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 46, zachowują moc

do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 107 ust.

6 ustawy, o której mowa w art. 42, oraz art. 187 ust. 6 ustawy, o której mowa w art.

46, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy, o której

mowa w art. 41, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 41, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca

od dnia ogłoszenia

Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o

1)

ośrodku pomocy społecznej, należy przez to rozumieć centrum usług społecznych,

2)

kierowniku ośrodka pomocy społecznej, należy przez to rozumieć dyrektora centrum usług

społecznych

- jeżeli centrum usług społecznych powstało w wyniku przekształcenia ośrodka pomocy

społecznej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 87 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 107 pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2019 r.;

3)

art. 157 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 13 października 2019 r.