Orzeczenie Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 listopada 2019 r. sygn. akt K 4/17

Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 20 listopada 2019 r.

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie

Stanisław Rymar - przewodniczący,

Mariusz Muszyński,

Piotr Pszczółkowski,

Małgorzata Pyziak-Szafnicka - sprawozdawca,

Andrzej Zielonacki,

protokolant: Krzysztof Zalecki,

po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie

w dniu 20 listopada 2019 r., wniosku Sejmiku Województwa Mazowieckiego o zbadanie

zgodności: art. 59 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 6 oraz art. 61 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności

leczniczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 618, ze zm.) oraz w związku z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o działalności leczniczej

oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 960) „w zakresie, w jakim nakłada na samorząd województwa obowiązek finansowania z budżetu

województwa świadczeń opieki zdrowotnej zrealizowanych, zgodnie z obowiązującymi przepisami,

w szczególności z art. 15 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, przez samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, dla którego samorząd województwa

jest organem tworzącym, ponad limit świadczeń sfinansowanych na podstawie umowy z

Narodowym Funduszem Zdrowia”, z art. 166 ust. 1 i 2 w związku z art. 2 i w związku z art. 68 ust. 2, a także z art.

167 ust. 4 Konstytucji,

orzeka

I

Art. 59 ust. 2 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 6 i art. 61 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2190 i 2219 oraz z 2019 r. poz. 492, 730 i 959) oraz w związku z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o działalności leczniczej

oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 960) w zakresie, w jakim zobowiązuje jednostkę samorządu terytorialnego, będącą podmiotem

tworzącym samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, do pokrycia straty netto

stanowiącej ekonomiczny skutek wprowadzania przepisów powszechnie obowiązujących,

które wywołują obligatoryjne skutki finansowe dla działania samodzielnego publicznego

zakładu opieki zdrowotnej, jest niezgodny z art. 167 ust. 4 w związku z art. 166 ust. 2, art. 68 ust. 2 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 166 ust. 1 Konstytucji.

II

Przepis wymieniony w części I, w zakresie tam wskazanym, traci moc obowiązującą po

upływie 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej.

Ponadto postanawia

na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania

przed Trybunałem Konstytucyjnym

(Dz. U. poz. 2072 oraz z 2019 r. poz. 125) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.

Orzeczenie zapadło większością głosów.

Pokaż całość