Rozporządzenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 7 listopada 2019 r. w sprawie wniosku o przyznanie rekompensat oraz zakresu opinii sporządzanej przez weryfikatora

Rozporządzenie określa

1)

wzór wniosku o przyznanie rekompensat oraz jego format umożliwiający przetwarzanie

danych oraz format załączników do tego wniosku;

2)

szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o których mowa w art. 10 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów

i podsektorów energochłonnych, zwanej dalej „ustawą”, oraz sposób obliczania tych danych;

3)

zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących instalacji,

o których mowa w art. 10 ust. 3 pkt 3 ustawy, oraz sposób gromadzenia tych danych;

4)

zakres dokumentacji potwierdzającej spełnienie kryteriów znaczącego zwiększenia zdolności

produkcyjnej;

5)

szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora.

1.

Wzór wniosku o przyznanie rekompensat określa załącznik do rozporządzenia.

2.

Wniosek składa się w postaci papierowej oraz postaci elektronicznej w formacie pliku

xls lub xlsx.

3.

Załączniki do wniosku składa się w postaci papierowej oraz postaci elektronicznej

w formacie pliku pdf.

1.

Dla instalacji objętej wnioskiem o przyznanie rekompensat wskazuje się co najmniej

jeden wytwarzany w niej produkt zaliczany do sektorów lub podsektorów energochłonnych,

określonych w załączniku nr 1 do ustawy.

2.

Dla każdego z produktów wskazanych w ramach instalacji wskazuje się

1)

wartość produkcji referencyjnej wraz ze wskazaniem wielkości produkcji dla każdego

roku, na podstawie którego określono produkcję referencyjną;

2)

wartość referencyjnego zużycia energii elektrycznej wraz ze wskazaniem zużycia energii

elektrycznej na jego produkcję dla każdego roku, na podstawie którego określono referencyjne

zużycie energii elektrycznej;

3)

wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej określony w załączniku nr 2 do

ustawy lub wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej;

4)

poziom produkcji produktów zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych

określonych w załączniku nr 1 do ustawy w każdym roku eksploatacji instalacji, począwszy

od pierwszego roku następującego po okresie referencyjnym, dla którego wyznaczana

jest produkcja referencyjna, do roku, za który wnioskowane są rekompensaty;

5)

poziom zużycia energii elektrycznej na produkcję produktów zaliczanych do sektorów

lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w każdym roku

działania instalacji, począwszy od pierwszego roku następującego po okresie referencyjnym,

dla którego wyznaczane jest referencyjne zużycie energii elektrycznej, do roku, za

który wnioskowane są rekompensaty.

Dla produktów wytwarzanych w instalacji, do których ma zastosowanie jeden ze wskaźników

efektywności zużycia energii elektrycznej określonych w załączniku nr 2 do ustawy,

dla którego wartość wyrażona jest w Mg CO2/Mg produktu, we wniosku o przyznanie rekompensat dodatkowo wskazuje się stosunek

odpowiednich emisji pośrednich do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich

emisji pośrednich w okresie odniesienia, dla którego określana jest produkcja referencyjna.

1.

Do obliczenia wskaźnika efektywności zużycia energii elektrycznej zgodnie z art. 7

ust. 2 ustawy przyjmuje się, że wielkość emisji pośrednich odpowiada zużyciu energii

elektrycznej określonemu w granicach procesów objętych wskaźnikiem emisyjności dla

produktów wskazanych w załączniku nr 2 do ustawy, w okresie odniesienia, dla którego

określana jest produkcja referencyjna, wyrażonemu w megawatogodzinach, pomnożonemu

przez 0,465 Mg CO2/MWh. Wielkość emisji pośrednich wyraża się w megagramach dwutlenku węgla (CO2).

2.

Do obliczenia wskaźnika efektywności zużycia energii elektrycznej zgodnie z ust. 1, przyjmuje się, że emisje bezpośrednie oblicza się zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1201 i 2538 oraz z 2019 r. poz. 730, 1501 i 1532), zwanej dalej „ustawą o systemie handlu uprawnieniami do emisji”, w odniesieniu do

procesów objętych wskaźnikiem emisyjności dla produktów.

Dla instalacji objętej wnioskiem o przyznanie rekompensat wskazuje się

1)

procentowy udział zużycia energii elektrycznej, o której mowa w art. 7 ust. 8 ustawy,

w całkowitym zużyciu energii elektrycznej w tej instalacji w roku poprzedzającym rok,

za który przyznawane są rekompensaty;

2)

wyjściową zdolność produkcyjną instalacji, o której mowa w art. 8 ust. 2 ustawy;

3)

poziom produkcji wszystkich produktów zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych

określonych w załączniku nr 1 do ustawy w roku, za który wnioskowane są rekompensaty.

1.

W stosunku do produktów, w odniesieniu do których dane, o których mowa w § 3 ust.

2, § 4 oraz § 5, są dostępne jedynie dla instalacji jako całości, odpowiednie wartości

tych danych przyporządkowuje się do tych produktów w oparciu o

1)

wskaźniki technologiczne umożliwiające oszacowanie odpowiednich wartości w stosunku

do danego procesu związanego z wytwarzaniem określonego produktu lub

2)

proporcjonalnie do ilości wytwarzanego produktu odniesionej do całkowitej produkcji

danej instalacji albo

3)

w przypadku braku możliwości zastosowania metod wskazanych w pkt 1 i 2 ‒ w oparciu

o inną metodę zgodną z aktualną i zweryfikowaną wiedzą naukową i techniczną.

2.

W przypadku gdy dane, o których mowa w § 3 ust. 2, § 4 oraz § 5, zostały przyporządkowane

do produktów w oparciu o metody określone w ust. 1, do wniosku dołącza się opis sposobu

wykonania analizy danych, metod obliczeniowych i zastosowanych modeli matematycznych,

szczegółowy opis wzorów, wskaźników i współczynników użytych w tych obliczeniach wraz

z opisem przyjętych założeń oraz wskazaniem źródeł danych zastosowanych do obliczeń.

3.

Jeżeli dane, o których mowa w § 3 ust. 2 i § 4-6, są dostępne częściowo, brakujące

dane zastępuje się zachowawczymi szacunkami, w szczególności wykorzystując aktualną

wiedzę naukową i techniczną w danym sektorze. Zachowawczy szacunek oznacza, że wartość

ekstrapolowana nie może przekraczać 90% wartości uzyskanej przy wykorzystaniu dostępnych

danych.

1.

Dane, o których mowa w § 3 ust. 2 i § 4-6, oraz dane potwierdzające spełnienie kryteriów

znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej w instalacji, o którym mowa w art. 8

ust. 1 ustawy, oblicza się w oparciu o

1)

dane dotyczące prowadzonej działalności i jej wyników zgodnie z programem badań statystycznych

statystyki publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 649 i 730);

2)

informacje zawarte w księgach rachunkowych, wykazywane w sprawozdaniu finansowym lub

przygotowane na potrzeby prowadzenia rachunkowości zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2019 r. poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680);

3)

faktury wystawiane przez podmiot wnioskujący o udzielenie rekompensat zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.;

4)

dane i informacje zawarte w zweryfikowanych raportach na temat wielkości emisji, o

których mowa w art. 80 ust. 3 ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji;

5)

dane i informacje zawarte w raporcie o metodyce zbierania danych, o którym mowa w

art. 21 ust. 10 pkt 1, art. 68 ust. 3 pkt 1 oraz w art. 71 ust. 4 pkt 1 ustawy o systemie

handlu uprawnieniami do emisji;

6)

informacje zawarte w zweryfikowanym wniosku o przydział uprawnień do emisji na okres

rozliczeniowy, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o systemie handlu uprawnieniami

do emisji;

7)

umowy zawarte z przedsiębiorstwami energetycznymi w zakresie obrotu lub dystrybucji

energii elektrycznej oraz faktury wystawiane przez te podmioty;

8)

odczyty wskazań układów pomiarowych energii elektrycznej w instalacji oraz pomiary

energii elektrycznej na zaciskach generatorów lub ogniw paliwowych w przypadku jednostek

wytwórczych, z których energia elektryczna jest dostarczana bezpośrednio do instalacji;

9)

faktury wystawione przez podmiot wnioskujący o udzielenie rekompensat oraz deklaracje

podatkowe i ewidencje ilościowe energii elektrycznej, składane przez ten podmiot zgodnie

z ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 864, z późn. zm.;

10)

dokumentację przygotowywaną na potrzeby wdrożenia i utrzymania

a)

systemu zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia

25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania

i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje

Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE

(Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1, z późn. zm.)

b)

systemu zarządzania środowiskowego potwierdzonego certyfikatem ISO 14001 wydanego

przez niezależną i akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą, lub

c)

systemu zarządzania środowiskowego potwierdzonego certyfikatem ISO 50001 wydanego

przez niezależną i akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą;

11)

inne dokumenty, jeżeli są niezbędne do obliczenia tych danych.

2.

Wykazanie zwiększonej zdolności produkcyjnej instalacji, o której mowa w art. 8 ust.

1 ustawy, może nastąpić także przez oparcie się na dokumentacji potwierdzającej wystąpienie

znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej, o którym mowa w art. 69 ust. 2 ustawy

o systemie handlu uprawnieniami do emisji.

1.

Dane, o których mowa w § 3 ust. 2, § 4 oraz § 5, są gromadzone dla każdego produktu

zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr

1 do ustawy, wytwarzanego w instalacji objętej wnioskiem o przyznanie rekompensat,

na poziomie odpowiedniego kodu PRODCOM 2017-2018 zgodnie z rozporządzeniem Komisji

(UE) 2017/2119 z dnia 22 listopada 2017 r. ustanawiającym „wykaz Prodcom” - listę

produktów przemysłowych zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3924/91 (Dz. Urz.

UE L 325 z 08.12.2017, str. 1).

2.

Dane, o których mowa w § 3 ust. 2, § 4 oraz § 5, mogą być gromadzone łącznie dla wszystkich

produktów zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych, określonych w załączniku

nr 1 do ustawy, na poziomie kategorii Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zgodnie

z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji

Wyrobów i Usług (PKWiU)

(Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453 oraz z 2018 r. poz. 2440), jeżeli w danej instalacji są wytwarzane wyłącznie produkty, dla których nie zostały

określone wskaźniki efektywności zużycia energii elektrycznej w załączniku nr 2 do

ustawy.

3.

Dane, o których mowa w § 3 ust. 2 i § 4-6, gromadzi się w sposób zapewniający ich

kompletność i spójność oraz tak, aby dane dotyczące produktów nie pokrywały się i

nie prowadziły do uzyskania podwójnego przydziału rekompensat na ten sam produkt.

4.

Dane, o których mowa w § 3 ust. 2 i § 4-6, gromadzi się, wskazując w szczególności

zastosowaną metodę kompilacji danych oraz ich źródła, a także opis założeń, w oparciu

o które dokonano przyporządkowania odpowiednich wartości określonym produktom i instalacjom.

W przypadku braku danych przedstawia się wyjaśnienie dotyczące przyczyn ich braku.

W przypadku instalacji stanowiących w całości instalację w rozumieniu art. 3 pkt 7

ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji dane, o których mowa w § 3 ust. 2

i § 4-6, powinny być gromadzone w sposób spójny z raportami na temat wielkości emisji

oraz wnioskami o przydział uprawnień do emisji na poszczególne okresy rozliczeniowe

w rozumieniu tej ustawy.

1.

Opinia sporządzana przez weryfikatora w zakresie poprawności, wiarygodności oraz dokładności

danych zawartych we wniosku o przyznanie rekompensat obejmuje

1)

dokonanie analizy danych, o których mowa w § 3 ust. 2 i § 4-6, zawartych we wniosku

o przyznanie rekompensat oraz analizy dotyczącej metodyki zbierania tych danych;

2)

przeprowadzenie weryfikacji danych, o których mowa w § 3 ust. 2 i § 4-6, zawartych

we wniosku o przyznanie rekompensat;

3)

informację, czy w celu sprawdzenia działania mierników i systemów monitorowania w

instalacji lub pozyskania brakujących danych, o których mowa w § 3 ust. 2 i § 4-6,

zawartych we wniosku o przyznanie rekompensat przeprowadzono sprawdzenie działania

mierników i systemów monitorowania lub pozyskano brakujące dane i informacje wskazane

w planie weryfikacji na terenie zakładu, w którym instalacja jest eksploatowana.

2.

W celu wykazania zwiększonej zdolności produkcyjnej w instalacji opinia weryfikatora

musi potwierdzać również poziom zwiększenia zdolności produkcyjnych oraz datę rozpoczęcia

zmienionej działalności.

3.

W przypadku gdy dane, o których mowa w § 3 ust. 2, § 4 oraz § 5, zostały przyporządkowane

do produktów w oparciu o metody określone w § 7 ust. 1, opinia sporządzana przez weryfikatora

w zakresie poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych zawartych we wniosku

o przyznanie rekompensat obejmuje również zastosowane metody.

Dane, o których mowa w § 3 ust. 2 i § 4-6, zawarte we wniosku o przyznanie rekompensat,

ocenia się jako zweryfikowane pozytywnie, w przypadku gdy weryfikacja wykazała, że

informacje te zostały przygotowane na podstawie przyjętej przez wnioskodawcę metodyki

zbierania danych oraz są poprawne, wiarygodne i dokładne. Jako zweryfikowane pozytywnie

ocenia się także informacje, które zawierają niezgodności, o ile te niezgodności nie

wpływają na poprawność, wiarygodność i dokładność danych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.