Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 października 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie urlopów żołnierzy w czynnej służbie wojskowej

Rozporządzenie określa

1)

tryb i warunki udzielania urlopów żołnierzom w czynnej służbie wojskowej;

2)

tryb i warunki odwoływania żołnierza w czynnej służbie wojskowej z urlopu lub przedłużania

mu tego urlopu;

3)

wymiar urlopów żołnierzy w czynnej służbie wojskowej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

ustawa - ustawę z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

żołnierz - żołnierza w czynnej służbie wojskowej, o której mowa w art. 59 ustawy.

1.

Urlopu wypoczynkowego udziela się w jednym nieprzerwanym okresie żołnierzom

1)

odbywającym zasadniczą służbę wojskową - jednorazowo, w czasie jej odbywania, w wymiarze

dziesięciu dni kalendarzowych, po odbyciu co najmniej trzech miesięcy tej służby;

1a)

pełniącym terytorialną służbę wojskową - w wymiarze dwóch dni kalendarzowych za każdy

okres jej pełnienia rotacyjnie wynoszący łącznie trzydzieści dni;

2)

pełniącym okresową służbę wojskową - w wymiarze dwudziestu sześciu dni kalendarzowych

w danym roku;

3)

pełniącym służbę przygotowawczą - jednorazowo, w czasie jej pełnienia, w wymiarze

pięciu dni kalendarzowych, po odbyciu co najmniej dwóch miesięcy tej służby, z tym

że w przypadku służby pełnionej w kilku okresach urlopu wypoczynkowego udziela się

wyłącznie w pierwszym okresie służby;

4)

pełniącym służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny - w wymiarze

do dwudziestu sześciu dni kalendarzowych w danym roku.

2.

Do wymiaru urlopu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, nie wlicza się czasu niezbędnego

na przejazd do miejsca pobytu na urlopie i z powrotem do miejsca stacjonowania jednostki

wojskowej żołnierza.

3.

Jeżeli okres odbywania okresowej służby wojskowej lub służby wojskowej w razie ogłoszenia

mobilizacji i w czasie wojny, za który należny jest urlop wypoczynkowy, jest krótszy

w danym roku kalendarzowym niż dwanaście miesięcy, urlopu tego udziela się żołnierzowi

proporcjonalnie do okresu odbywanej służby.

4.

Na wniosek żołnierza dowódca jednostki wojskowej może udzielić urlopu wypoczynkowego

w częściach.

5.

Plan urlopów wypoczynkowych dla żołnierzy opracowuje się na szczeblu pododdziału,

uwzględniając w miarę możliwości ich wnioski. Plan urlopów podaje się do wiadomości

żołnierzy.

6.

W przypadkach uzasadnionych potrzebami służbowymi lub na wniosek żołnierza urlopu

wypoczynkowego można udzielić w innym terminie niż określony w planie urlopów.

7.

Żołnierzowi, który w czasie przebywania na urlopie wypoczynkowym nie mógł korzystać

z tego urlopu z powodu choroby trwającej co najmniej trzy dni, dowódca jednostki wojskowej

udziela ponownie urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po powrocie do jednostki wojskowej

lub w okresie późniejszym na czas równy liczbie dni, w czasie których żołnierz pozostawał

na zwolnieniu lekarskim.

8.

Podstawą ponownego udzielenia żołnierzowi urlopu w przypadku, o którym mowa w ust.

7, jest zaświadczenie lekarskie stwierdzające chorobę i czas jej trwania.

9.

Do urlopu wypoczynkowego można dołączyć, na wniosek żołnierza, urlop dodatkowy.

Urlopu dodatkowego udziela się corocznie, w wymiarze dziesięciu dni kalendarzowych,

żołnierzom, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2 ustawy

1)

pełniącym służbę w jednostkach powietrzno-desantowych, desantowo-szturmowych lub innych

jednostkach wojskowych, jeśli wykonali co najmniej dziesięć skoków spadochronowych

w ciągu roku;

2)

zajmującym stanowiska nurków lub płetwonurków oraz instruktorów sanitarnych zabezpieczających

nurkowanie, którzy systematycznie nurkują lub przebywają w komorze dekompresyjnej;

3)

wchodzącym w skład etatowych załóg trałowców, niszczycieli min, okrętów podwodnych,

okrętów rakietowych, okrętów zwalczania okrętów podwodnych, jeśli okręty te wychodziły

w morze co najmniej sześćdziesiąt dni w ciągu roku;

4)

pełniącym służbę w jednostkach wojskowych przeznaczonych do zwalczania terroryzmu,

jeśli brali bezpośredni udział w realizacji tego zadania;

5)

przebywającym w strefie działań bojowych w czasie wojny co najmniej przez sześćdziesiąt

dni w ciągu roku.

1.

Urlopu zdrowotnego udziela się żołnierzowi, o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 3 ustawy,

w jednym nieprzerwanym okresie, w wymiarze do jednego miesiąca.

2.

Podstawą udzielenia żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1, urlopu zdrowotnego jest orzeczenie

w tej sprawie wojskowej komisji lekarskiej.

1.

Urlopu okolicznościowego udziela się żołnierzowi na jego udokumentowany wniosek w

przypadku

1)

zgonu i pogrzebu lub ciężkiej choroby najbliższego członka rodziny, za którego uważa

się małżonka, dziecko, ojca, matkę, byłego opiekuna prawnego, siostrę, brata, babkę

lub dziadka żołnierza, a także dziecko, ojca, matkę lub byłego opiekuna prawnego małżonka

żołnierza;

2)

ślubu żołnierza;

3)

urodzenia się dziecka żołnierza;

4)

potrzeby odwiedzenia małżonka lub dziecka żołnierza, z wyjątkiem żołnierzy odbywających

ćwiczenia wojskowe rotacyjne oraz żołnierzy pełniących terytorialną służbę wojskową

dyspozycyjnie.

2.

Urlopu okolicznościowego można udzielić żołnierzowi również w przypadkach uzasadnionych

szczególnie ważnymi względami

1)

rodzinnymi;

2)

osobistymi;

3)

klęski żywiołowej, która dotknęła jego rodzinę;

4)

związanymi z pracami sezonowymi w prowadzonym osobiście lub wraz ze współmałżonkiem

gospodarstwie rolnym.

3.

Urlopu okolicznościowego w przypadkach, o których mowa

1)

w ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2 pkt 1-3 - udziela się w wymiarze od dwóch do pięciu dni

kalendarzowych;

2)

w ust. 1 pkt 4 - udziela się, niezależnie od osoby odwiedzanej, w wymiarze trzech

dni kalendarzowych za każdy miesiąc odbywania lub pełnienia czynnej służby wojskowej,

z tym że żołnierzom odbywającym ćwiczenia wojskowe oraz żołnierzom pełniącym terytorialną

służbę wojskową rotacyjnie urlopu tego udziela się za każde trzydzieści dni nieprzerwanego

okresu odbywania tych ćwiczeń lub pełnienia tej służby;

3)

w ust. 2 pkt 4 - udziela się w łącznym wymiarze nie dłuższym niż czternaście dni kalendarzowych

w czasie trwania tej służby.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, nie przysługuje za okres, w którym żołnierz przebywał

na innym urlopie, z wyjątkiem urlopów wymienionych w art. 70 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy.

5

Urlopu, o którym mowa w art. 70 ust. 2 ustawy, udziela się na czas trwania kampanii

wyborczej po przedstawieniu przez tego żołnierza kopii protokołu rejestracji kandydata

lub kopii protokołu rejestracji listy, na której umieszczony jest kandydat, wydanego

przez właściwą komisję wyborczą.

1.

Niezależnie od przypadków, o których mowa w § 6 ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3, żołnierzom

pełniącym służbę w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny można udzielić urlopu

okolicznościowego również w przypadku czasowego niewykonywania przez nich zadań bojowych.

2.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, może być udzielony żołnierzowi w jednym nieprzerwanym

okresie raz w roku kalendarzowym, w wymiarze

1)

w korpusie szeregowych - do siedmiu dni kalendarzowych;

2)

w korpusie podoficerów - do dziesięciu dni kalendarzowych;

3)

w korpusie oficerów - do piętnastu dni kalendarzowych.

3.

Do wymiaru urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się czasu niezbędnego na przejazd

do miejsca pobytu na urlopie i z powrotem do miejsca stacjonowania jednostki wojskowej

żołnierza.

Urlopu nagrodowego udziela się żołnierzom w trybie, na warunkach i w wymiarze określonych

w przepisach o dyscyplinie wojskowej.

1.

Urlopu z tytułu honorowego krwiodawstwa udziela się żołnierzowi w wymiarze jednego

dnia kalendarzowego za każde oddane 200 ml krwi.

2.

Urlopu, o którym mowa w ust. 1, można udzielić żołnierzowi łącznie z innym urlopem.

1.

Fakt udzielenia żołnierzowi urlopu stwierdza się w rozkazie dziennym dowódcy jednostki

wojskowej.

2.

W rozkazie, o którym mowa w ust. 1, podaje się rodzaj urlopu, jego wymiar, termin

rozpoczęcia i zakończenia oraz miejsce przebywania żołnierza na urlopie i sposób jego

powiadamiania w razie potrzeby odwołania tego żołnierza z urlopu.

3.

Odwołanie żołnierza z urlopu stwierdza się w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej.

Odwołanie powinno być uzasadnione i mieć wyjątkowy charakter.

4.

Odwołanie żołnierza z urlopu następuje za pomocą pisemnego zawiadomienia lub przez

uprawnionego żołnierza (pracownika), przez dowódcę (komendanta) garnizonu (dowódcę

jednostki wojskowej), właściwego dla miejsca przebywania żołnierza w czasie urlopu,

telefonicznie lub w każdy inny możliwy i dostępny sposób.

5.

Żołnierz odwołany z urlopu obowiązany jest niezwłocznie stawić się w miejscu pełnienia

służby.

6.

Żołnierzowi odwołanemu z urlopu przysługuje ponownie ten urlop w pełnym wymiarze,

jeżeli żołnierz przebywał na nim nie dłużej niż trzy dni kalendarzowe. W pozostałych

przypadkach przysługuje urlop w wymiarze niewykorzystanym.

7.

Żołnierzowi odwołanemu z urlopu udziela się ponownie tego urlopu po ustaniu przyczyny,

dla której został on z niego odwołany.

1.

Żołnierzom przebywającym na urlopie urlop ten może być przedłużony w razie

1)

zachorowania żołnierza;

2)

zgonu i pogrzebu lub ciężkiej choroby najbliższego członka rodziny, za którego uważa

się małżonka, dziecko, ojca, matkę, byłego opiekuna prawnego, siostrę, brata, babkę

lub dziadka żołnierza, a także dziecko, ojca, matkę lub byłego opiekuna prawnego małżonka

żołnierza;

3)

klęski żywiołowej, która dotknęła jego rodzinę;

4)

powstania innych ważnych przyczyn uniemożliwiających powrót do jednostki wojskowej.

2.

O przedłużeniu urlopu w sytuacjach określonych w ust. 1 decyduje dowódca garnizonu,

a w garnizonach, w których są etatowi komendanci garnizonu - komendant garnizonu,

w którym żołnierz przebywa na urlopie.

3.

Przedłużenie urlopu nie może przekraczać jednorazowo pięciu dni kalendarzowych.

4.

Dowódca lub komendant garnizonu, o których mowa w ust. 2, zawiadamia niezwłocznie

dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywa lub pełni czynną służbę wojskową,

o przedłużeniu urlopu temu żołnierzowi.

1.

Do wymiaru urlopów wlicza się kolejne dni kalendarzowe, w tym niedziele i święta oraz

dni dodatkowo wolne od służby.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do urlopu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3, §

4 i § 9 ust. 1. Do wymiaru tych urlopów nie wlicza się niedziel i świąt oraz dni dodatkowo

wolnych od służby.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia