Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 sierpnia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej

Ustawa reguluje zasady pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym

rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej, wymienionych

w załączniku nr 1 do ustawy, zwanych dalej „umowami długoterminowymi”, w tym zasady

1)

przedterminowego rozwiązywania umów długoterminowych;

2)

finansowania kosztów powstałych w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych;

3)

wypłacania środków na pokrycie kosztów, o których mowa w pkt 2;

4)

obliczania, korygowania i rozliczania kosztów, o których mowa w pkt 2;

5)

funkcjonowania „Zarządcy Rozliczeń Spółka Akcyjna”, zwanego dalej „Zarządcą Rozliczeń

S.A.”.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

grupa kapitałowa - grupę kapitałową w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2019 r. poz. 351, 1495 i 1571);

2)

jednostka wytwórcza - wyodrębniony zespół urządzeń służący do wytwarzania energii

elektrycznej, opisany przez dane techniczne i handlowe;

3)

oddanie jednostki wytwórczej do użytku - przyłączenie jednostki wytwórczej do sieci

elektroenergetycznej oraz dokonanie prób końcowych i ostatecznego odbioru, potwierdzonych

w protokołach przeprowadzenia tych prób i odbioru;

4)

sieć elektroenergetyczna - sieć w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2019 r. poz. 755, z późn. zm.;

5)

sieć przesyłowa elektroenergetyczna - sieć przesyłową w rozumieniu art. 3 pkt 11a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

6)

okres korygowania - okres ustalony dla danego wytwórcy, od dnia rozwiązania umowy

długoterminowej na podstawie umowy, o której mowa w art. 3 ust. 1, do dnia, w którym

wygasałaby umowa długoterminowa, której wytwórca ten jest stroną, a jeżeli wytwórca

jest stroną więcej niż jednej umowy długoterminowej lub, jeżeli wytwórca wchodzi w

skład grupy kapitałowej - do dnia, w którym wygasałaby umowa długoterminowa o najdłuższym

okresie obowiązywania, której stroną jest dany wytwórca lub inny wytwórca wchodzący

w skład tej samej grupy kapitałowej, lecz w żadnym przypadku nie dłuższy niż do dnia

31 grudnia 2025 r.;

7)

wytwórca - przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

wytwarzania energii elektrycznej będące stroną umowy długoterminowej, z wyłączeniem

Polskich Sieci Elektroenergetycznych Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie;

8)

operator - podmiot pełniący funkcję operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego

w rozumieniu art. 3 pkt 24 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

9)

opłata przejściowa - wynagrodzenie za usługę udostępniania krajowego systemu elektroenergetycznego,

należne operatorowi, przeznaczane na pokrycie kosztów osieroconych, kosztów, o których

mowa w art. 44, oraz kosztów działalności Zarządcy Rozliczeń S.A.;

10)

płatnik opłaty przejściowej - podmiot pełniący funkcję operatora systemu dystrybucyjnego

elektroenergetycznego w rozumieniu art. 3 pkt 25 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

11)

odbiorca końcowy - podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 13a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

12)

koszty osierocone - wydatki wytwórcy niepokryte przychodami uzyskanymi ze sprzedaży

wytworzonej energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych na rynku konkurencyjnym

po przedterminowym rozwiązaniu umowy długoterminowej, wynikające z nakładów poniesionych

przez tego wytwórcę do dnia 1 maja 2004 r. na majątek związany z wytwarzaniem energii

elektrycznej.

1.

Strony umowy długoterminowej, w terminie 150 dni od dnia wejścia w życie ustawy, mogą

zawrzeć umowę o przedterminowym rozwiązaniu umowy długoterminowej, zwaną dalej „umową

rozwiązującą”.

2.

Umowa rozwiązująca zawiera

1)

oznaczenia stron umowy, ich siedziby i adresu;

2)

oznaczenie umowy długoterminowej, która ulega rozwiązaniu, w tym daty jej zawarcia,

stron tej umowy oraz okresu jej obowiązywania;

3)

postanowienia dotyczące rozliczeń finansowych między stronami umowy za dostawy mocy

i energii elektrycznej w okresie do dnia rozwiązania umowy długoterminowej na warunkach

określonych w umowie długoterminowej;

4)

zgodę wytwórcy na otrzymanie środków na pokrycie kosztów osieroconych lub kosztów,

o których mowa w art. 44, zgodnie z przepisami ustawy albo rezygnację z otrzymania

tych środków;

5)

zobowiązanie do dokonywania zmian umowy tylko w takim zakresie, w jakim nie będą one

naruszać przepisów ustawy;

6)

oznaczenie sądu właściwego do rozstrzygania sporów wynikających z umowy;

7)

podpisy stron umowy;

8)

datę zawarcia umowy.

3.

Umowa rozwiązująca powinna być zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

4.

Wytwórca dołącza do umowy rozwiązującej oświadczenia o

1)

uzyskaniu zgód na zawarcie umowy rozwiązującej, w szczególności

a)

wierzycieli, których wierzytelności są zabezpieczone prawami wytwórcy wynikającymi

z umowy długoterminowej, która ulega rozwiązaniu, zawierających oświadczenie o nieskorzystaniu

z prawa postawienia tych wierzytelności w stan natychmiastowej wymagalności w związku

z zawarciem przez wytwórcę umowy rozwiązującej,

b)

wierzycieli, których wierzytelności są zabezpieczone prawami wytwórcy wynikającymi

z umowy długoterminowej zawartej przez Elektrownię Turów S.A., Elektrownię Opole S.A.

lub Elektrownię Kozienice S.A., zawierających bezwarunkowe i nieodwołalne oświadczenie,

że zawarcie umowy rozwiązującej nie będzie stanowić podstawy do wezwania do wykonania

umowy poręczenia lub gwarancji w stosunku do tych poręczycieli i gwarantów, którzy

przedstawią wierzycielom oświadczenia, że zawarcie umowy rozwiązującej nie spowoduje

utraty przez właścicieli roszczeń posiadanych przez wierzycieli zabezpieczeń w postaci

poręczenia lub gwarancji, zabezpieczających spłatę tych wierzytelności,

c)

podmiotów udzielających poręczeń lub gwarancji spłaty wierzytelności, o których mowa

w lit. b;

2)

oddaniu jednostki wytwórczej do użytku przed dniem wejścia w życie ustawy.

5.

W przypadku gdy wytwórca nie oddał jednostki wytwórczej do użytku przed dniem wejścia

w życie ustawy, a budowę tej jednostki rozpoczął przed dniem 1 maja 2004 r., umowa

rozwiązująca zawiera dodatkowo określenie

1)

wysokości nakładów zaplanowanych do poniesienia w latach 2005-2007;

2)

warunków technicznych tej jednostki wytwórczej objętej umową długoterminową.

6.

Zawarcie umowy rozwiązującej przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A., zwane dalej

„PSE S.A.”, wymaga uprzedniej zgody Walnego Zgromadzenia PSE S.A.

7.

Wyrażenie przez wierzycieli zgód na zawarcie umów rozwiązujących z przyczyn określonych

ustawą nie będzie stanowić podstawy do zgłoszenia przez poręczycieli lub gwarantów

spłaty wierzytelności, o których mowa w ust. 4 pkt 1 lit. b, zarzutu o utracie przez

wierzycieli praw z posiadanych gwarancji lub poręczeń.

8.

Umowy zawarte po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, nie stanowią umów rozwiązujących

i nie stanowią podstawy do otrzymania środków na pokrycie kosztów osieroconych lub

kosztów, o których mowa w art. 44.

1.

Wytwórca przekazuje egzemplarz umowy rozwiązującej Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki,

zwanemu dalej „Prezesem URE”, w terminie 7 dni od dnia jej zawarcia.

2.

Prezes URE, w terminie 14 dni od upływu terminu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pisemnie

informuje ministra właściwego do spraw gospodarki, operatora i Zarządcę Rozliczeń

S.A. o zawartych umowach rozwiązujących; do informacji tej dołącza wykaz umów długoterminowych,

które zostaną rozwiązane na mocy umów rozwiązujących.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną określa ceny i stawki opłat za energię elektryczną w wysokości

1)

cen stosowanych w dniu 31 grudnia 2018 r. ustalonych w taryfie w rozumieniu art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2019 r. poz. 755 i 730), zatwierdzonej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem

URE”;

2)

nie wyższej niż ceny i stawki opłat za energię elektryczną stosowane w dniu 30 czerwca

2018 r. dla odbiorcy końcowego w rozumieniu art. 3 pkt 13a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, zwanego dalej „odbiorcą końcowym”, ustalone przez to przedsiębiorstwo w inny sposób,

niż wskazany w pkt 1, w tym w formie umów wynegocjowanych indywidualnie lub w trybie

przewidzianym w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 53 i 730), zwane dalej „cennikiem energii elektrycznej”

- na okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. dla odbiorcy końcowego,

innego niż określony w ust. 1a, oraz na okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31

grudnia 2019 r. dla odbiorcy końcowego określonego w ust. 1a.

1a.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, na okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31

grudnia 2019 r. stosuje się do odbiorców końcowych

1)

pobierających energię elektryczną w punktach poboru energii o napięciu znamionowym

nie wyższym niż 1 kV, zużywających energię elektryczną na potrzeby

a)

gospodarstw domowych,

b)

pomieszczeń gospodarczych związanych z prowadzeniem gospodarstw domowych, o ile nie

jest w nich wykonywana działalność gospodarcza,

c)

lokali o charakterze zbiorowego mieszkania, o ile nie jest w nich wykonywana działalność

gospodarcza,

d)

mieszkań rotacyjnych, mieszkań pracowników placówek dyplomatycznych i pracowników

zagranicznych przedstawicielstw,

e)

domów letniskowych, domów kempingowych i altan w ogródkach działkowych, w których

nie jest wykonywana działalność gospodarcza oraz w przypadkach wspólnego pomiaru -

administracji ogródków działkowych,

f)

oświetlenia w budynkach mieszkalnych,

g)

zasilania dźwigów w budynkach mieszkalnych,

h)

węzłów cieplnych i hydroforni, będących w zarządzie administracji domów mieszkalnych,

i)

garaży, w których nie jest wykonywana działalność gospodarcza;

2)

będących mikroprzedsiębiorcami albo małymi przedsiębiorcami w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212);

3)

będących szpitalami, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2190 i 2219 oraz z 2019 r. poz. 492, 730 i 959);

4)

będących jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869);

5)

będących innymi, niż określone w pkt 4, państwowymi jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi

osobowości prawnej.

1b.

Odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 1a pkt 2-5, jest obowiązany w terminie

1)

do dnia 13 sierpnia 2019 r.,

2)

14 dni od dnia wystąpienia zdarzenia powodującego zmianę statusu odbiorcy końcowego,

o którym mowa w ust. 1a pkt 2-5, mającą wpływ na przyznanie mu uprawnienia, o którym

mowa w ust. 1

- złożyć przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie

obrotu energią elektryczną, będącemu stroną umowy sprzedaży energii elektrycznej albo

umowy kompleksowej z tym odbiorcą, oświadczenie o spełnieniu przesłanek, o których

mowa w ust. 1a pkt 2-5, którego wzór określa załącznik nr 1 do ustawy; oświadczenie

to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia

wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

1c.

Odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 1a pkt 2-5, zawierający z przedsiębiorstwem

energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną

umowę sprzedaży energii elektrycznej albo umowę kompleksową obowiązany jest przy zawieraniu

tej umowy, do złożenia temu przedsiębiorstwu oświadczenia, o którym mowa w ust. 1b.

1d.

W przypadku wystąpienia zdarzenia powodującego zmianę statusu odbiorcy końcowego,

o którym mowa w ust. 1a pkt 2-5, mającą wpływ na utratę uprawnienia, o którym mowa

w ust. 1, odbiorca ten obowiązany jest do poinformowania o tym zdarzeniu przedsiębiorstwa

energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną,

będącego stroną umowy sprzedaży energii elektrycznej albo umowy kompleksowej z tym

odbiorcą niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia wystąpienia tego

zdarzenia. Obowiązek przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1, traci

moc od dnia wystąpienia tego zdarzenia.

1e.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

i dystrybucji energii elektrycznej, któremu Prezes URE udzielił koncesji na wykonywanie

działalności gospodarczej w zakresie obrotu energią elektryczną po dniu 31 grudnia

2018 r. określa do dnia 31 grudnia 2019 r., dla odbiorcy końcowego, o którym mowa

w ust. 1a pkt 1, przyłączonego do jego sieci, ceny za energię elektryczną w wysokości

cen stosowanych w dniu 31 grudnia 2018 r. przez sprzedawcę z urzędu, na którego obszarze

działania zlokalizowane są jego sieci, ustalonych w taryfie zatwierdzonej przez Prezesa

URE.

2.

(uchylony)

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną jest obowiązane do uwzględnienia cen i stawek opłat za energię

elektryczną, o których mowa w ust. 1, w rozliczeniu z odbiorcą końcowym za okres od

dnia 1 stycznia 2019 r.

1.

Przedterminowe rozwiązanie umów długoterminowych, na mocy umów rozwiązujących, następuje

w pierwszym dniu miesiąca następującego po upływie 210 dni od dnia wejścia w życie

ustawy.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art.

4 ust. 2, niezwłocznie ogłosi, w formie obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” dzień, w którym umowy długoterminowe ulegają przedterminowemu

rozwiązaniu, oraz wykaz umów długoterminowych, które ulegają rozwiązaniu.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną, które po dniu 30 czerwca 2018 r., w stosunku do cenników energii

elektrycznej

1)

dokonało zmiany obowiązującej z odbiorcą końcowym umowy sprzedaży energii elektrycznej

lub umowy kompleksowej, a także gdy zmiana cen lub stawek opłat za energię elektryczną

nastąpiła zgodnie z treścią umowy sprzedaży energii elektrycznej lub umowy kompleksowej

zawartej z odbiorcą końcowym, na cenę lub stawkę opłat za energię elektryczną wyższą

od ceny lub stawki opłat wynikającej z umowy sprzedaży energii elektrycznej lub umowy

kompleksowej z danym odbiorcą końcowym stosowanej w dniu 30 czerwca 2018 r.,

2)

zawarło z odbiorcą końcowym umowę sprzedaży energii elektrycznej lub umowę kompleksową

z ceną lub stawką opłat za energię elektryczną wyższą od ceny lub stawki, o której

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2

- jest obowiązane do zmiany warunków tej umowy nie później niż w terminie 30 dni od

dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 7 ust. 2, ze skutkiem od

dnia 1 stycznia 2019 r.

2.

Zmiana warunków umowy, o której mowa w ust. 1, następuje poprzez

1)

zmianę cen lub stawek opłat za energię elektryczną na ceny i stawki nie wyższe niż

wskazane w cenniku energii elektrycznej obowiązującym w dniu 30 czerwca 2018 r. -

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;

2)

zmianę cen lub stawek opłat za energię elektryczną na ceny i stawki, których sposób

wyznaczenia określają przepisy wydane na podstawie art. 7 ust. 2 - w przypadku, o

którym mowa w ust. 1 pkt 2.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za wykonany w przypadku

1)

dostosowania cen i stawek opłat za energię elektryczną dla odbiorcy końcowego zgodnie

z art. 5 ust. 1, lub

2)

dostarczenia odbiorcy końcowemu cennika energii elektrycznej, w przypadku gdy odbiorca

końcowy nie zaakceptował wprowadzenia zmian w zakresie cen i stawek opłat za energię

elektryczną, zgodnie z art. 5 ust. 1, w zawartej umowie sprzedaży energii elektrycznej

albo umowie kompleksowej w terminie wskazanym przez przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną, nie krótszym

niż 7 dni od dnia otrzymania cennika energii elektrycznej, lub

3)

nieprzekazania przez odbiorcę końcowego informacji, niezbędnych przedsiębiorstwu energetycznemu

wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną do wykonania

obowiązku, o którym mowa w art. 5 ust. 1, w zakresie, trybie i w terminie wskazanym

w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 2, lub

4)

niezłożenia przez odbiorcę końcowego, o którym mowa w art. 5 ust. 1a pkt 2-5 oświadczenia,

zgodnie z art. 5 ust. 1b lub 1c, lub

5)

dostarczenia odbiorcy końcowemu propozycji wprowadzenia zmiany do umowy, zgodnie z

ust. 5, w przypadku gdy odbiorca końcowy nie zaakceptował wprowadzenia tej zmiany

w terminie wskazanym przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu energią elektryczną, nie krótszym niż 7 dni od dnia otrzymania propozycji

zmiany umowy.

4.

W przypadku gdy obiorca końcowy, o którym mowa w art. 5 ust. 1a pkt 2-5, nie złoży

oświadczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 1b pkt 1, zmiana umowy przez przedsiębiorstwo

energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną

obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.

5.

W przypadku gdy umowa sprzedaży energii elektrycznej lub umowa kompleksowa zawarta

pomiędzy przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w zakresie

obrotu energią elektryczną i odbiorcą końcowym przewiduje określanie obowiązującej

w 2019 r. lub w części 2019 r. ceny energii elektrycznej na podstawie wyboru przez

odbiorcę końcowego terminu zakupu energii elektrycznej na giełdzie towarowej w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 312), przedsiębiorstwo to dostarcza odbiorcy końcowemu propozycję wprowadzenia zmiany

do umowy w zakresie ceny energii elektrycznej, w której na pozostałą część 2019 r.

oferuje stałą cenę energii elektrycznej, określoną zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2,

nie później niż w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie

art. 7 ust. 2.

6.

Odbiorca końcowy będący podmiotem, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów

energochłonnych

(Dz. U. poz. 1532), zwanej dalej „ustawą o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych”,

w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie tej ustawy, może złożyć przedsiębiorstwu

energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną,

z którym w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. miał zawartą

umowę sprzedaży energii elektrycznej lub umowę kompleksową, oświadczenie o zrzeczeniu

się uprawnienia do stosowania cen i stawek opłat za energię elektryczną, o których

mowa w art. 5 ust. 1.

7.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w

zakresie obrotu energią elektryczną do dnia złożenia oświadczenia, o którym mowa w

ust. 6

1)

dostosowało ceny i stawki opłat za energię elektryczną, zgodnie z art. 5 ust. 1, odbiorca

końcowy, o którym mowa w ust. 6, który złożył oświadczenie zgodnie z ust. 6, jest

obowiązany do zwrotu kwoty obliczonej zgodnie z ust. 8 temu przedsiębiorstwu energetycznemu;

2)

nie dostosowało cen i stawek opłat za energię elektryczną, zgodnie z art. 5 ust. 1,

przedsiębiorstwo to jest zwolnione z obowiązku, o którym mowa w art. 5 ust. 1, w stosunku

do odbiorcy końcowego, o którym mowa w ust. 6, który złożył oświadczenie zgodnie z

ust. 6.

8.

Kwotę, jaką obowiązany jest zwrócić odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 6, w przypadku,

o którym mowa w ust. 7 pkt 1, oblicza się jako iloczyn wolumenu energii elektrycznej

zakupionej i zużytej na własne potrzeby tego odbiorcy w okresie od dnia 1 stycznia

2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. oraz różnicy ceny stosowanej w okresie poprzedzającym

zmianę umowy energii elektrycznej lub umowy kompleksowej dokonaną zgodnie z art. 6

i ceny stosowanej zgodnie z art. 5 ust. 1. Kwotę, o której mowa w zdaniu pierwszym,

powiększa się o różnicę pomiędzy stawkami opłat za energię elektryczną stosowanymi

w okresie przed dostosowaniem tej umowy oraz stawkami opłat za energię elektryczną

stosowanymi zgodnie z art. 5 ust. 1.

9.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną, któremu odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 6, złożył oświadczenie

zgodnie z ust. 6, przekazuje temu odbiorcy informację o kwocie podlegającej zwrotowi

obliczonej zgodnie z ust. 8, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego oświadczenia.

10.

Odbiorca końcowy, który złożył oświadczenie zgodnie z ust. 6, dokonuje zwrotu, o którym

mowa w ust. 8, w terminie 14 dni od dnia otrzymania od przedsiębiorstwa energetycznego

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną informacji,

o której mowa w ust. 9.

1.

Wytwórca po dokonaniu czynności, o której mowa w art. 4 ust. 1, otrzymuje środki na

pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art. 44, na zasadach

określonych w ustawie, chyba że złożył oświadczenie o rezygnacji z otrzymania tych

środków.

2.

Łączna suma środków przekazanych wytwórcy na pokrycie kosztów osieroconych, zdyskontowanych

na dzień 1 stycznia 2007 r., nie może przekroczyć ustalonej dla tego wytwórcy maksymalnej

wysokości tych kosztów, określonej w załączniku nr 2 do ustawy, w cenach stałych na

dzień 1 stycznia 2007 r.

3.

Łączna kwota środków przekazanych wytwórcy z tytułu kosztów, o których mowa w art.

44, zdyskontowanych na dzień 1 stycznia 2007 r. nie może przekroczyć ustalonej dla

tego wytwórcy maksymalnej wysokości tych kosztów określonej w załączniku nr 2 do ustawy,

w cenach stałych na dzień 1 stycznia 2007 r.

W przypadku wystąpienia przez odbiorcę końcowego o ponowne wystawienie faktury za

energię elektryczną, w celu wykonania przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną obowiązku, o którym

mowa w art. 6 ust. 1, przedsiębiorstwo to obowiązane jest do jej wystawienia, w terminie

7 dni od dnia wystąpienia o wystawienie faktury, na zasadach określonych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm..

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną oraz odbiorca końcowy kupujący energię elektryczną na własny użytek

na giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 312) lub rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

rynek regulowany w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, 2243 i 2244) lub za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego prowadzącego

działalność maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi mogą zwrócić się do Zarządcy

Rozliczeń S.A., o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych

u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży

mocy i energii elektrycznej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1571 i 2538), zwanego dalej „zarządcą rozliczeń cen”, z wnioskiem o wypłatę odpowiednio

1)

kwoty na pokrycie różnicy między wielkością przychodów za obrót energią elektryczną

na rzecz odbiorców końcowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, określoną na podstawie

średnioważonej wolumenem ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym powiększonej

o pozostałe koszty jednostkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 1, a wielkością przychodów

wynikających z zastosowania cen energii elektrycznej, o których mowa w art. 5 ust.

1 pkt 1, lub cen i stawek opłat za energię elektryczną stosowanych w dniu 30 czerwca

2018 r., o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, obliczonej zgodnie ze wzorem określonym

w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do

dnia 30 czerwca 2019 r., lub

2)

kwoty na pokrycie różnicy między wielkością kosztów nabycia energii elektrycznej na

własne potrzeby przez tego odbiorcę końcowego, zużytej w okresie od dnia 1 stycznia

2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r., określonych na podstawie średnioważonej wolumenem

ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym a wielkością kosztów nabycia energii elektrycznej

w czerwcu 2018 r., określonych na podstawie średnioważonej wolumenem ceny energii

elektrycznej na rynku hurtowym, obliczonej zgodnie ze wzorem określonym w przepisach

wydanych na podstawie ust. 2

- jako rekompensaty odpowiednio z tytułu obowiązku sprzedaży energii elektrycznej

po cenach lub stawkach opłat za energię elektryczną określonych w art. 5 ust. 1 albo

nabycia energii elektrycznej po cenach wyższych niż ceny nabycia w dniu 30 czerwca

2018 r., zwanej dalej „kwotą różnicy ceny”.

1a.

Średnioważoną cenę energii elektrycznej na rynku hurtowym określa się dla

1)

umów zawartych przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu energią elektryczną z odbiorcami końcowymi

a)

w 2019 r.,

b)

przed dniem 1 stycznia 2019 r.;

2)

grup odbiorców końcowych, określonych w odniesieniu do wysokości napięcia sieci elektroenergetycznej,

do której są przyłączeni odbiorcy końcowi.

1b.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną może zwrócić się do zarządcy rozliczeń cen z wnioskiem o wypłatę

kwoty na pokrycie różnicy między wielkością przychodów za obrót energią elektryczną

na rzecz odbiorców końcowych, o których mowa w art. 5 ust. 1a, określonej na podstawie

średnioważonej wolumenem ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym powiększonej

o pozostałe koszty jednostkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 1, a wielkością przychodów

wynikających z zastosowania cen energii elektrycznej, o których mowa w art. 5 ust.

1 pkt 1, lub cen i stawek opłat za energię elektryczną stosowanych w dniu 30 czerwca

2018 r., o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, za okres od dnia 1 lipca 2019 r. do

dnia 31 grudnia 2019 r., obliczonej zgodnie ze wzorem określonym w przepisach wydanych

na podstawie ust. 2, zwanej dalej „rekompensatą finansową”.

2.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób obliczenia

a)

kwoty różnicy ceny przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu energią elektryczną oraz odbiorcę końcowego, o którym mowa w ust.

1,

aa)

rekompensaty finansowej przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną,

b)

średnioważonych cen energii elektrycznej na rynku hurtowym dla podmiotów, o których

mowa w lit. a i aa, a także sposób i termin publikacji tych średnioważonych cen energii

elektrycznej;

2)

sposób wyznaczania obowiązujących w dniu 30 czerwca 2018 r. cen i stawek opłat za

energię elektryczną dla odbiorców końcowych, w szczególności w przypadku

a)

zmiany sprzedawcy energii elektrycznej przez odbiorcę końcowego po dniu 30 czerwca

2018 r.,

b)

uzyskania nowej koncesji na obrót energią elektryczną przez przedsiębiorstwo energetyczne,

niewykonujące dotychczas działalności gospodarczej w tym zakresie,

c)

zawarcia umowy sprzedaży energii elektrycznej albo umowy kompleksowej przez nowego

odbiorcę końcowego,

d)

korzystania przez odbiorcę końcowego w dniu 30 czerwca 2018 r. z usług sprzedawcy,

o którym mowa w art. 5 ust. 2a pkt 1 lit. b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne,

e)

zmiany grupy taryfowej przez odbiorcę końcowego,

f)

rozliczania odbiorcy końcowego przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną na podstawie wartości indeksów giełdowych,

g)

korzystania przez odbiorcę końcowego z przedpłatowego urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego

służącego do rozliczeń za dostarczaną energię elektryczną;

3)

zakres, termin i sposób publikacji informacji udostępnianych przez giełdę towarową

energii elektrycznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, stanowiących części składowe kwoty różnicy ceny, rekompensaty finansowej i średnioważonej

ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym;

4)

zakres informacji ogłaszanych przez Prezesa URE w Biuletynie Informacji Publicznej

Urzędu Regulacji Energetyki, stanowiących części składowe służące do obliczenia kwoty

różnicy ceny i rekompensaty finansowej;

5)

zakres informacji przedstawianych przez odbiorcę końcowego przedsiębiorstwu energetycznemu

wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną w celu

wykonania przez to przedsiębiorstwo obowiązku, o którym mowa w art. 5 ust.1, oraz

tryb i termin ich przekazania

- biorąc pod uwagę wartość unikniętego wzrostu cen energii elektrycznej oraz równoważenie

interesów przedsiębiorstw energetycznych wykonujących działalność gospodarczą w zakresie

obrotu energią elektryczną i odbiorców końcowych energii elektrycznej.

3.

Prezes URE oblicza i ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki

średnioważone ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym, zgodnie ze sposobem i terminem

określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, oraz ogłasza dane stanowiące

części składowe służące do obliczenia kwoty różnicy ceny oraz rekompensaty finansowej,

wskazane w tych przepisach.

4.

Na pozostałe koszty jednostkowe, o których mowa w ust. 1, składają się

1)

dla przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie

obrotu energią elektryczną

a)

koszty własne prowadzenia działalności gospodarczej,

b)

koszty bilansowania charakterystyki zapotrzebowania na energię elektryczną,

c)

koszty uzyskania i umorzenia świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2389), oraz świadectw efektywności energetycznej, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej

(Dz. U. poz. 831, z 2018 r. poz. 650 oraz z 2019 r. poz. 51), lub poniesienia opłaty zastępczej, o której mowa w art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii oraz w art. 11 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej,

d)

marża, uzależniona od łącznego wolumenu sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym;

2)

dla odbiorców końcowych, o których mowa w ust. 1, koszty, o których mowa w pkt 1 lit.

c.

4a.

Przedsiębiorca będący odbiorcą końcowym innym niż wskazany w art. 5 ust. 1a, może

zwrócić się do zarządcy rozliczeń cen z wnioskiem o wypłatę dofinansowania z tytułu

wzrostu cen energii elektrycznej, zwanego dalej „dofinansowaniem”, za okres od dnia

1 lipca 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r.

4b.

Do ubiegania się o dofinansowanie nie są uprawnieni odbiorcy końcowi wykonujący działalność

gospodarczą określoną w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 lub w Polskiej

Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) 2015 i oznaczoną odpowiednio następującymi kodami

24.42; 08.91; 20.13; 24.43; 14.11 (ex. 32.99); 24.10; 24.20.1; 17.12; 20.15 (ex 38.21);

24.44; (ex.19.10) 20.14; 13.10; 20.60; 07.10 (ex 09.90); 20.16.10; (ex 20.16.51.0);

(ex 20.16.30.0); (ex 20.16.40.0); 17.11.14.0, wytwarzający co najmniej jeden produkt

z wyżej wymienionego sektora oraz podsektora, posiadający tytuł prawny do instalacji

w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z późn. zm. oraz eksploatujący tę instalację.

4c.

Dofinansowanie oblicza się jako iloczyn jednostkowej stawki dofinansowania, określonej

zgodnie z ust. 5, i wolumenu energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę końcowego

w okresie do dnia 31 grudnia 2019 r. i zużytej w okresie od dnia 1 lipca 2019 r. do

dnia 31 grudnia 2019 r.

4d.

Dofinansowanie stanowi pomoc de minimis w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr

1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o

funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013,

str. 1), albo rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w

sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy

de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9, z późn. zm.rozporządzenia Komisji (UE) nr 717/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w

sektorze rybołówstwa i akwakultury

(Dz. Urz. UE L 190 z 28.06.2014, str. 45).

5.

Minister właściwy do spraw energii ogłasza w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie

przepisów wydanych na podstawie ust. 2, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, pozostałe koszty jednostkowe, o których

mowa w ust. 4 pkt 1 lit. a, b oraz d, dla grup odbiorców końcowych określonych w odniesieniu

do wysokości napięcia sieci elektroenergetycznej oraz stawkę dofinansowania, wyrażonego

w zł/MWh, uwzględniając ceny sprzedaży energii elektrycznej za lata 2017 lub 2018,

a przy ogłaszaniu pozostałych kosztów jednostkowych także koszty jednostkowe za lata

2017 lub 2018.

6.

Giełda towarowa energii elektrycznej w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych publikuje na swojej stronie internetowej części składowe służące do obliczenia kwoty

różnicy ceny, rekompensaty finansowej i średnioważonych cen energii elektrycznej,

o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w sposób i w terminie określonych

w tych przepisach.

7.

Odbiorca końcowy będący podmiotem, o którym mowa w art. 2 ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, będący odbiorcą końcowym, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia wejścia

w życie tej ustawy, może złożyć zarządcy rozliczeń cen oświadczenie o zrzeczeniu się

uprawnienia do wypłaty kwoty różnicy ceny w odniesieniu do energii elektrycznej zużytej

za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.

8.

Odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 7, będący podmiotem, który złożył oświadczenie

zgodnie z ust. 7, nie jest uprawniony do wystąpienia do zarządcy rozliczeń cen o wypłatę

kwoty różnicy ceny w odniesieniu do energii elektrycznej zużytej za okres od dnia

1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.

9.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną nie jest uprawnione do wystąpienia do zarządcy rozliczeń cen o

wypłatę kwoty różnicy ceny w odniesieniu do energii elektrycznej zużytej przez odbiorców

końcowych, o których mowa w ust. 7, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art.

6 ust. 6.

Wytwórcy będącemu stroną umowy rozwiązującej nie może być udzielona pomoc publiczna

na ratowanie lub restrukturyzację, bez zgody właściwych organów, w okresie korygowania

i przez okres 10 lat następujących po zakończeniu tego okresu.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną może zwrócić się do Prezesa URE z wnioskiem o określenie indywidualnych

pozostałych kosztów jednostkowych, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 lit. a-c,

dla grup odbiorców końcowych określonych w odniesieniu do wysokości napięcia sieci

elektroenergetycznej, zgodnie z obwieszczeniem wydanym na podstawie art. 7 ust. 5,

za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r., będących podstawą

do obliczenia kwoty różnicy ceny, w terminie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30

kwietnia 2020 r., przedkładając

1)

dokumenty umożliwiające określenie tych indywidualnych pozostałych kosztów jednostkowych,

w tym odpis sprawozdania finansowego za rok obrotowy 2019, sporządzonego na zasadach

i w trybie określonym w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2019 r. poz. 351) i ustawie z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze

publicznym

(Dz. U. poz. 1089, z 2018 r. poz. 398, 1669, 2193 i 2243 oraz z 2019 r. poz. 730), zbadanego przez biegłego rewidenta, zawierającego w ramach ujawnień w informacji

dodatkowej tego sprawozdania przedstawienie odpowiednich pozycji bilansu oraz rachunku

zysków i strat za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r., odrębnie

dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie obrotu energią elektryczną dla

każdej z grup odbiorców końcowych, określonych w odniesieniu do wysokości napięcia

sieci elektroenergetycznej, zgodnie z obwieszczeniem wydanym na podstawie art. 7 ust.

5;

2)

obliczenia indywidualnych pozostałych kosztów jednostkowych, o których mowa w art.

7 ust. 4 pkt 1 lit. a-c, dla danego przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną poniesionych w okresie od dnia 1

stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r., na podstawie dokumentów, wskazanych w

pkt 1.

2.

Prezes URE ocenia wniosek, o którym mowa w ust. 1, pod względem

1)

zasadności zakwalifikowania danych kosztów do rodzaju kosztów, o których mowa w art.

7 ust. 4 pkt 1 lit a-c;

2)

prawidłowości dokonanych przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną obliczeń, o których mowa w ust.

1 pkt 2;

3)

kompletności złożonych dokumentów.

3.

Prezes URE w terminie 90 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1, określa,

w drodze decyzji, wysokość indywidualnych pozostałych kosztów jednostkowych dla grup

odbiorców końcowych, określonych w odniesieniu do wysokości napięcia sieci elektroenergetycznej

zgodnie z obwieszczeniem wydanym na podstawie art. 7 ust. 5, poniesionych w okresie

od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r., albo odmawia, w drodze decyzji,

określenia tych kosztów w przypadku niespełnienia warunków wskazanych w ust. 2, informując

przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną o przyczynie tej odmowy. Odpis decyzji doręcza się zarządcy rozliczeń

cen.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, oraz ocena przez Prezesa URE, o której mowa w ust.

2, obejmują wszystkie pozostałe koszty jednostkowe, o których mowa w art. 7 ust. 4

pkt 1 lit. a-c, poniesione w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca

2019 r.

5.

Prezes URE w toku postępowania, o którym mowa w ust. 2 i 3, ma prawo wglądu do ksiąg

rachunkowych oraz żądania od przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną przedstawienia informacji i innych

dokumentów niezbędnych do weryfikacji danych przedstawionych we wniosku, o którym

mowa w ust. 1, oraz może żądać przedstawienia takich informacji lub dokumentów od

innych niż to przedsiębiorstwo podmiotów, które są w ich w posiadaniu, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

6.

W przypadku gdy wypłacona przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną kwota różnicy ceny jest wyższa albo

niższa niż kwota różnicy ceny ustalona na podstawie zastosowania indywidualnych pozostałych

kosztów jednostkowych określonych w decyzji, o której mowa w ust. 3, przedsiębiorstwo

to dokonując korekty, o której mowa w art. 9, stosuje koszty jednostkowe ustalone

w tej decyzji.

1.

Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust. 4a, składa się za okres kwartału kalendarzowego,

przy użyciu formularza udostępnionego na platformie elektronicznej utworzonej w tym

celu przez zarządcę rozliczeń cen. Wniosek opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

2.

Do wniosku, o którym mowa w art. 7 ust. 4a, dołącza się oświadczenie, którego wzór

określa załącznik nr 2 do ustawy. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

3.

Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust. 4a, zawiera w szczególności

1)

oznaczenie wnioskodawcy - jego firmę, siedzibę i adres poczty elektronicznej;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile wnioskodawca

taki numer posiada, albo numer równoważnego rejestru państw członkowskich Unii Europejskiej,

Konfederacji Szwajcarskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

4)

wolumen zakupionej energii elektrycznej, określony na podstawie rzeczywistych odczytów

urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, za którą w okresie objętym wnioskiem przysługuje

temu odbiorcy dofinansowanie, wyrażony w MWh, z dokładnością do czterech miejsc po

przecinku;

5)

wnioskowaną wysokość dofinansowania obliczoną zgodnie z art. 7 ust. 4c;

6)

oznaczenie okresu, którego wniosek dotyczy;

7)

numery faktur, numery punktów poboru energii oraz wolumen energii elektrycznej, o

którym mowa w pkt 4, odrębnie dla każdej faktury, punktu poboru energii i dla każdego

przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną ze wskazaniem nazwy tego przedsiębiorstwa;

8)

numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata dofinansowania.

4.

Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust. 4a, może zostać złożony w terminie do dnia 30

czerwca 2020 r. pod rygorem utraty prawa do otrzymania dofinansowania. Wniosek złożony

po upływie tego terminu pozostawia się bez rozpoznania.

5.

Zarządca rozliczeń cen, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa

w art. 7 ust. 4a, występuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej do przedsiębiorstwa

energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną,

wskazanego we wniosku, o potwierdzenie danych dotyczących wolumenu sprzedanej energii

elektrycznej wskazanego we wniosku.

6.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną potwierdza za pomocą środków komunikacji elektronicznej dane dotyczące

wolumenu sprzedanej energii elektrycznej za wskazany we wniosku, o którym mowa w art.

7 ust. 4a, okres w terminie 14 dni od dnia wystąpienia o potwierdzenie danych przez

zarządcę rozliczeń cen.

7.

Zarządca rozliczeń cen dokonuje weryfikacji wniosku, o którym mowa w art. 7 ust. 4a,

pod względem poprawności dokonanych obliczeń, kompletności wymaganych danych oraz

prawidłowości złożonego oświadczenia.

8.

W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku, o którym mowa w art. 7 ust. 4a, zarządca

rozliczeń cen zatwierdza wniosek i dokonuje wypłaty dofinansowania w terminie 40 dni

od dnia otrzymania prawidłowo sporządzonego wniosku. Zatwierdzenie wniosku nie wymaga

wydania decyzji administracyjnej. Przepisy art. 8 ust. 6-8a stosuje się odpowiednio.

9.

Za dzień udzielenia pomocy publicznej uznaje się dzień zatwierdzenia wniosku, o którym

mowa w art. 7 ust. 4a, przez zarządcę rozliczeń cen.

10.

Zarządca rozliczeń cen w dniu udzielenia pomocy publicznej wydaje i doręcza odbiorcy

końcowemu, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, zaświadczenie o udzielonej

pomocy de minimis.

1.

Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 1b, składa się do zarządcy rozliczeń cen

przy użyciu formularza udostępnionego na platformie elektronicznej utworzonej w tym

celu przez zarządcę rozliczeń cen i opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

2.

Wniosek zawiera w szczególności

1)

oznaczenie wnioskodawcy - jego firmę, siedzibę i adres poczty elektronicznej;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile wnioskodawca

taki numer posiada, albo numer w równoważnym rejestrze państw członkowskich Unii Europejskiej,

Konfederacji Szwajcarskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

oznaczenie okresu, którego wniosek dotyczy;

7)

numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata kwoty różnicy ceny lub

rekompensaty finansowej;

8)

oświadczenie o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że dane zawarte we wniosku są zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje

pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

2a.

Wniosek, składany przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu energią elektryczną, zawiera ponadto

1)

wolumen energii elektrycznej zakupionej i zużytej przez odbiorców końcowych w 2019 r.,

za którą w okresie objętym wnioskiem przysługuje temu przedsiębiorstwu kwota różnicy

ceny lub rekompensata finansowa, wyrażony w MWh, z dokładnością do czterech miejsc

po przecinku, z podziałem na poszczególne ceny i stawki opłat za energię elektryczną

i z wyodrębnieniem odbiorców końcowych lub grup tych odbiorców i ich liczby, przypisanych

poszczególnym cenom i stawkom opłat za energię elektryczną;

2)

wnioskowaną wysokość kwoty różnicy ceny albo rekompensaty finansowej, obliczoną odpowiednio

zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 1b, z zaokrągleniem w górę do pełnego złotego.

2b.

Wniosek, składany przez odbiorcę końcowego, o którym mowa w art. 7 ust. 1, zawiera

ponadto

1)

wolumen energii elektrycznej zakupionej i zużytej przez tego odbiorcę końcowego w

okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r., za którą w okresie

objętym wnioskiem przysługuje temu odbiorcy końcowemu kwota różnicy ceny, wyrażony

w MWh, określony na podstawie rzeczywistych odczytów urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych,

z dokładnością do czterech miejsc po przecinku z podziałem na poszczególne ceny;

2)

wnioskowaną wysokość kwoty różnicy ceny, obliczoną zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2,

z zaokrągleniem w górę do pełnego złotego;

3)

dokumenty potwierdzające zakup energii elektrycznej na giełdzie towarowej w rozumieniu

przepisów ustawy o giełdach towarowych lub rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

rynek regulowany w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego prowadzącego

działalność maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi.

3.

Wolumen energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 2a pkt 1, może obejmować prognozowany

przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

obrotu energią elektryczną wolumen sprzedaży energii elektrycznej w okresie, którego

dotyczy wniosek, lub wolumen sprzedaży energii elektrycznej określony na podstawie

rzeczywistych odczytów urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.

4.

Zarządca rozliczeń cen weryfikuje wniosek pod względem prawidłowości dokonanych obliczeń

i kompletności wymaganych dokumentów na podstawie podanych we wniosku danych.

4a.

W przypadku powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do wysokości wskazanego we wniosku

wolumenu energii elektrycznej, zarządca rozliczeń cen dokonuje szczegółowej weryfikacji

tego wolumenu, poprzez żądanie od przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną lub odbiorcy końcowego, o którym

mowa w art. 7 ust. 1, przedstawienia dokumentów lub informacji mających znaczenie

dla oceny jego prawidłowości, a przedsiębiorstwo to zobowiązane jest do ich przekazania

zarządcy rozliczeń cen w terminie wskazanym w żądaniu, nie krótszym niż 14 dni od

dnia otrzymania żądania.

4b.

Z żądaniem, o którym mowa w ust. 4a, zarządca rozliczeń cen może wystąpić także do

operatora systemu elektroenergetycznego, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, w zakresie posiadanych przez niego danych pomiarowych.

4c.

W przypadku dokonywania szczegółowej weryfikacji, o której mowa w ust. 4a, termin

na rozpatrzenie wniosku wynosi 30 dni od dnia otrzymania przez zarządcę rozliczeń

cen dokumentów lub informacji, o których mowa w ust. 4a lub 4b.

5.

W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku zarządca rozliczeń cen zatwierdza wniosek

i dokonuje wypłaty kwoty różnicy ceny lub rekompensaty finansowej w terminie 30 dni

od dnia otrzymania prawidłowo sporządzonego wniosku. Zatwierdzenie wniosku nie wymaga

wydania decyzji administracyjnej.

6.

W przypadku gdy wniosek zawiera braki formalne lub błędy obliczeniowe, zarządca rozliczeń

cen, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, wzywa przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną lub odbiorcę

końcowego, o którym mowa w art. 7 ust. 1, do usunięcia tych braków formalnych lub

błędów obliczeniowych.

7.

W przypadku nieusunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych zawartych we

wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, zarządca rozliczeń cen odmawia

zatwierdzenia wniosku, informując przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną lub odbiorcę końcowego, o którym

mowa w art. 7 ust. 1, o przyczynie tej odmowy.

8.

Odmowa zatwierdzenia wniosku, o której mowa w ust. 7, nie pozbawia przedsiębiorstwa

energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną

lub odbiorcę końcowego, o którym mowa w art. 7 ust. 1, możliwości ponownego złożenia

wniosku. Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio.

8a.

Zarządca rozliczeń cen może w terminie 7 miesięcy od dnia wypłaty kwoty różnicy ceny

lub rekompensaty finansowej żądać od podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 1b,

przedłożenia dokumentów lub informacji uzasadniających wysokość wypłaconej kwoty różnicy

ceny lub rekompensaty finansowej. Przepisy ust. 4a i 4b stosuje się odpowiednio.

9.

Wniosek, o którym mowa w art. 7

1)

ust. 1 - składa się do zarządcy rozliczeń cen jednorazowo, w terminie 40 dni od dnia

wejścia w życie obwieszczenia wydanego na podstawie art. 7 ust. 5,

2)

ust. 1b - składa się do zarządcy rozliczeń cen, za okres pełnego miesiąca kalendarzowego,

najpóźniej do dnia 31 stycznia 2020 r.

- pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania.

10.

Niezłożenie wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 9, powoduje utratę prawa do otrzymania

kwoty różnicy ceny lub rekompensaty finansowej.

11.

Kwota różnicy ceny, rekompensata finansowa oraz dofinansowanie nie stanowią dotacji,

subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Od dnia rozwiązania co najmniej jednej umowy długoterminowej na mocy umowy rozwiązującej,

o którym mowa w art. 5 ust. 1

1)

operator pobiera od płatnika opłaty przejściowej oraz od odbiorcy końcowego przyłączonego

bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej opłatę przejściową, obliczoną

w sposób określony w art. 9 ust. 2;

2)

płatnik opłaty przejściowej pobiera od odbiorcy końcowego oraz od przedsiębiorstwa,

o którym mowa w art. 9 ust. 4, opłatę za świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji,

w skład której wchodzi także opłata za świadczenie na rzecz tego odbiorcy oraz przedsiębiorstwa

usługi związanej z zakupem od operatora usługi udostępniania krajowego systemu elektroenergetycznego,

zwaną dalej „opłatą końcową”, z uwzględnieniem stawek opłaty przejściowej, o których

mowa w art. 11a.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną dokonuje korekty otrzymanej kwoty różnicy ceny oraz rekompensaty

finansowej po uzyskaniu potwierdzenia danych od operatora lub operatorów systemów

dystrybucyjnych o wolumenie sprzedanej i zużytej energii elektrycznej za okres od

dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r., oraz składa wniosek do zarządcy

rozliczeń cen o korektę otrzymanej kwoty różnicy ceny oraz rekompensaty finansowej.

1a.

W przypadku gdy Prezes URE w decyzji, o której mowa w art. 7a ust. 3, ustalił indywidualne

pozostałe koszty jednostkowe, korekty kwoty różnicy ceny, o której mowa w ust. 1,

dokonuje się uwzględniając pozostałe koszty jednostkowe wynikające z tej decyzji.

1b.

Złożenie wniosku, o którym mowa w art. 7a ust. 1, wstrzymuje prawo do wystąpienia

z wnioskiem, o którym mowa w art. 9 ust. 1, do czasu wydania przez Prezesa URE decyzji,

o której mowa w art. 7a ust. 3.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, obejmujący korektę wszystkich wniosków złożonych

na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 1b, składa się do zarządcy rozliczeń cen jednorazowo,

w terminie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 września 2020 r., przy użyciu formularza

elektronicznego udostępnionego na platformie elektronicznej utworzonej w tym celu

przez zarządcę rozliczeń cen. Przepisy art. 8 ust. 2 pkt 1-3 i 7 oraz ust. 4-7 stosuje

się odpowiednio.

3.

W przypadku gdy wypłacona przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną kwota różnicy ceny lub rekompensata

finansowa przewyższa należną kwotę różnicy ceny lub rekompensatę finansową za 2019 r.,

przedsiębiorstwo to, po zatwierdzeniu przez zarządcę rozliczeń cen różnicy między

tymi kwotami, dokonuje zwrotu tej kwoty, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji

o zatwierdzeniu tej kwoty.

4.

W przypadku gdy wypłacona przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną kwota różnicy ceny lub rekompensata

finansowa jest niższa niż należna kwota różnicy ceny lub rekompensata finansowa za

2019 r., zarządca rozliczeń cen dokonuje wypłaty różnicy między tymi kwotami w terminie

14 dni od dnia otrzymania wniosku.

1.

Operator uwzględnia w taryfie za usługi przesyłania energii elektrycznej w rozumieniu

przepisów prawa energetycznego stawki opłaty przejściowej, o których mowa w art. 11a,

oraz warunki ich stosowania.

2.

Opłatę przejściową należną od

1)

płatnika opłaty przejściowej oblicza się jako

a)

sumę iloczynów stawki opłaty przejściowej, w odniesieniu do odbiorców końcowych, o

których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, przyłączonych do sieci danego płatnika opłaty

przejściowej oraz liczby tych odbiorców,

b)

sumę iloczynów stawki opłaty przejściowej i mocy umownej każdego odbiorcy końcowego,

o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, przyłączonego do sieci danego płatnika opłaty

przejściowej,

2)

odbiorcy końcowego przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej

oblicza się jako iloczyn stawki opłaty przejściowej i mocy umownej tego odbiorcy,

o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c, albo pkt 3

- na podstawie danych rzeczywistych dotyczących liczby odbiorców i ich mocy umownej

w danym okresie rozliczeniowym.

3.

Płatnik opłaty przejściowej ustala w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji

energii elektrycznej w rozumieniu przepisów prawa energetycznego opłatę końcową równą

wysokości

1)

stawki opłaty przejściowej obowiązującej w danym roku w odniesieniu do odbiorców końcowych,

o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, wyrażonej w złotych na miesiąc - w przypadku

odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1;

2)

odpowiadającej iloczynowi stawki opłaty przejściowej obowiązującej w danym roku w

odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, i mocy umownej

tych odbiorców - w przypadku odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3.

4.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania

lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty przejściowej, ustala

w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej opłatę z tytułu

świadczenia usługi dystrybucyjnej związanej z zakupem usługi udostępniania krajowego

systemu elektroenergetycznego wynikającą z kosztu ponoszonego przez to przedsiębiorstwo

w związku z uiszczaną na rzecz płatnika opłaty przejściowej opłatą końcową do wysokości

ponoszonych kosztów.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną lub odbiorca końcowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 4a, którzy

na podstawie wniosków, o których mowa w art. 7 ust. 1, 1b i 4a, otrzymali kwotę różnicy

ceny, rekompensatę finansową lub dofinansowanie nienależnie, obowiązani są do ich

zwrotu.

1a.

Zarządca rozliczeń cen wydaje decyzję określającą wysokość nienależnie pobranej kwoty

różnicy ceny, rekompensaty finansowej lub dofinansowania podlegających zwrotowi oraz

termin dokonania tego zwrotu.

1b.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

Od nienależnie pobranej kwoty różnicy ceny, rekompensaty finansowej i dofinansowania

naliczane są odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia ich otrzymania.

1.

Stawki opłaty przejściowej kalkuluje się odrębnie w odniesieniu do odbiorców końcowych

1)

pobierających energię elektryczną w gospodarstwie domowym, zużywających rocznie

a)

poniżej 500 kWh energii elektrycznej,

b)

od 500 kWh do 1200 kWh energii elektrycznej,

c)

powyżej 1200 kWh energii elektrycznej;

2)

niewymienionych w pkt 1, których instalacje są przyłączone do sieci elektroenergetycznej

a)

niskiego napięcia,

b)

średniego napięcia,

c)

wysokich i najwyższych napięć;

3)

których instalacje są przyłączone do sieci elektroenergetycznej wysokich i najwyższych

napięć i którzy w roku kalendarzowym poprzedzającym o rok dany rok kalendarzowy, w

którym są stosowane stawki opłaty przejściowej, zużyli nie mniej niż 400 GWh energii

elektrycznej z wykorzystaniem nie mniej niż 60% mocy umownej, dla których koszt energii

elektrycznej stanowi nie mniej niż 15% wartości ich produkcji.

2.

Stawki opłaty przejściowej w odniesieniu do odbiorców końcowych, o których mowa w

ust. 1

1)

pkt 1 - wyraża się w złotych na miesiąc;

2)

pkt 2 i 3 - wyraża się w złotych na miesiąc za kW mocy umownej.

W sprawach decyzji, wydawanych przez zarządcę rozliczeń cen, organem wyższego stopnia

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133), w stosunku do zarządcy rozliczeń cen, jest minister właściwy do spraw energii, jako

dysponent Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny, zwanego dalej „Funduszem”.

1.

Tworzy się Fundusz.

2.

Kwoty różnicy ceny, rekompensaty finansowe oraz dofinansowania finansowane są z Funduszu.

3.

Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

4.

Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw energii.

5.

Zarządzanie Funduszem powierza się zarządcy rozliczeń cen.

6.

Szczegółowe zasady współpracy zarządcy rozliczeń cen oraz dysponenta Funduszu w zakresie

zarządzania Funduszem określa umowa.

7.

Bank Gospodarstwa Krajowego, zwany dalej „BGK”, prowadzi obsługę bankową Funduszu.

1.

W okresie od dnia powstania obowiązku uiszczania opłaty przejściowej do dnia 31 grudnia

2008 r. stawki tej opłaty netto wynoszą

1)

0,45 zł na miesiąc - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt

1 lit. a;

2)

1,90 zł na miesiąc - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt

1 lit. b;

3)

6,00 zł na miesiąc - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt

1 lit. c;

4)

1,65 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. a;

5)

4,10 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. b;

6)

7,65 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c;

7)

2,10 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 3.

2.

Wysokość stawki, o której mowa w ust. 1, ulega obniżeniu proporcjonalnie do współczynnika,

oznaczonego symbolem „SRn”, jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 5 ust. 1, nie zostaną rozwiązane, na mocy

umów rozwiązujących, wszystkie umowy długoterminowe, o których mowa w załączniku nr

1 do ustawy.

3.

Współczynnik oznaczony symbolem „SRn” oblicza się według wzoru

\(

S_{Rn} = {{K_{Omw} } \over {K_{Om} }}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOmw - sumę kosztów osieroconych określonych w załączniku nr 2 do ustawy obliczoną dla wytwórców, którzy otrzymują środki na pokrycie kosztów osieroconych na zasadach

określonych w ustawie,

KOm - sumę kosztów osieroconych określonych w załączniku nr 2 do ustawy.

4.

(uchylony)

1.

Stawki opłaty przejściowej od dnia 1 stycznia 2017 r. na miesiąc wynoszą netto

1)

0,45 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. a;

2)

1,90 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. b;

3)

6,50 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. c;

4)

1,65 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. a;

5)

3,80 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. b;

6)

3,93 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. c;

7)

1,10 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 3.

2.

Przez stawkę opłaty przejściowej netto, o której mowa w ust. 1, rozumie się stawkę

tej opłaty pomniejszoną o należny podatek od towarów i usług.

1.

Stawki opłaty przejściowej od dnia 1 stycznia 2019 r. na miesiąc wynoszą netto

1)

0,02 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. a;

2)

0,10 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. b;

3)

0,33 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. c;

4)

0,08 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. a;

5)

0,19 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. b;

6)

0,20 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. c;

7)

0,06 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 3.

2.

Przez stawkę opłaty przejściowej netto, o której mowa w ust. 1, rozumie się stawkę

tej opłaty pomniejszoną o należny podatek od towarów i usług.

Przychodami Funduszu są

1)

80% środków uzyskanych w wyniku przeprowadzenia aukcji, o których mowa w art. 27 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1201 i 2538);

2)

środki stanowiące zwrot kwot różnicy ceny, rekompensat finansowych oraz dofinansowań;

3)

dotacje celowe z budżetu państwa;

4)

odsetki od wolnych środków finansowych Funduszu przekazanych w zarządzanie ministrowi

właściwemu do spraw finansów publicznych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, z późn. zm.;

5)

dobrowolne wpłaty, darowizny i zapisy;

6)

wpływy z innych środków publicznych;

7)

wpływy z innych tytułów.

(uchylony)

Środki Funduszu przeznacza się na

1)

wypłatę kwot różnicy ceny, rekompensat finansowych oraz dofinansowań;

2)

wypłatę wynagrodzenia dla BGK za prowadzenie obsługi bankowej Funduszu.

(uchylony)

1.

W przypadku gdy kwota środków na rachunku Funduszu jest niewystarczająca na wypłatę

kwot, o których mowa w art. 13 pkt 1, zarządca rozliczeń cen może czasowo pokryć niewystarczającą

kwotę środków na tę wypłatę ze środków zgromadzonych na rachunku

1)

opłaty przejściowej, o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 2,

2)

opłaty OZE, o którym mowa w art. 101a ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2389 i 2245)

- jeżeli nie spowoduje to niewykonania zobowiązań wynikających z tych ustaw.

2.

Pobrane środki, o których mowa w ust. 1, podlegają zwrotowi w pełnej wysokości z rachunku

Funduszu na rachunki opłat, o których mowa w ust. 1.

1.

Płatnicy opłaty przejściowej przekazują operatorowi informacje zawierające dane rzeczywiste

o

1)

liczbie odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1,

2)

mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i

3

- do 6. dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym.

2.

Okresem rozliczeniowym, gdy rozliczenia są dokonywane między

1)

operatorem a

a)

płatnikiem opłaty przejściowej,

b)

odbiorcą końcowym przyłączonym bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej

- jest miesiąc kalendarzowy;

2)

płatnikiem opłaty przejściowej a

a)

odbiorcą końcowym,

b)

przedsiębiorstwem, o którym mowa w art. 9 ust. 4

- jest okres, w którym są dokonywane rozliczenia za energię elektryczną i usługi przesyłowe.

Do zadań dysponenta Funduszu należy w szczególności

1)

nadzór nad wykonywaniem przez zarządcę rozliczeń cen zadań, o których mowa w art.

16 ust. 1 pkt 1-2a;

2)

zatwierdzanie przedłożonego przez zarządcę rozliczeń cen sprawozdania z wykonania

rocznego planu finansowego Funduszu.

1.

Płatnik opłaty przejściowej przekazuje operatorowi, w terminie określonym w umowie

zawartej z tym operatorem, środki z tytułu opłaty przejściowej, obliczone w sposób,

o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. a i b, za okres rozliczeniowy.

2.

Odbiorca końcowy przyłączony bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej

przekazuje operatorowi środki z tytułu opłaty przejściowej, w terminie określonym

w umowie zawartej z tym operatorem.

3.

Operator gromadzi środki z tytułu opłaty przejściowej, pomniejszone o należny podatek

od towarów i usług, na wyodrębnionym rachunku bankowym, zwanym dalej „rachunkiem operatora”.

1.

Do zadań zarządcy rozliczeń cen w zakresie zarządzania Funduszem należy

1)

weryfikacja wniosków, o których mowa w art. 7 ust. 1, 1b, 4a oraz art. 9 ust. 1;

2)

dokonywanie wypłat kwot różnicy ceny i rekompensat finansowych, a także korekt tych

wypłat;

2a)

dokonywanie wypłat dofinansowania oraz wydawanie zaświadczeń o udzielonej pomocy de

minimis;

3)

przygotowanie i przedłożenie dysponentowi Funduszu sprawozdania z wykonania rocznego

planu finansowego Funduszu;

4)

przekazywanie w imieniu dysponenta Funduszu, na podstawie odrębnego upoważnienia,

wolnych środków Funduszu w zarządzanie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

5)

przygotowanie i przedłożenie dysponentowi Funduszu projektu rocznego planu finansowego

Funduszu;

6)

(uchylony)

7)

prowadzenie ewidencji finansowo-księgowej środków Funduszu;

8)

(uchylony)

9)

dokonywanie zapłaty wynagrodzenia BGK za prowadzenie obsługi bankowej Funduszu.

2.

Zarządca rozliczeń cen nie pobiera wynagrodzenia za zarządzanie Funduszem, a koszty

z tym związane pokrywa w ramach kosztów działalności, o której mowa w art. 49 ust.

1 ustawy zmienianej w art. 2.

(uchylony)

Zarządca rozliczeń cen składa dysponentowi Funduszu sprawozdanie ze swojej działalności

za okres kwartału kalendarzowego, w tym informacje o wpływach na rachunek Funduszu,

wypłatach z rachunku Funduszu i stanie środków na rachunku Funduszu, w terminie do

21. dnia miesiąca następującego po upływie tego kwartału kalendarzowego.

1.

Operator przekazuje Zarządcy Rozliczeń S.A. informację o środkach zgromadzonych z

tytułu opłaty przejściowej za dany okres rozliczeniowy na rachunku operatora oraz

o wysokości odsetek od tych środków, w terminie do 23. dnia miesiąca następującego

po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

2.

Zarządca Rozliczeń S.A., w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, wystawia

na jej podstawie notę księgową dla operatora.

3.

Operator, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania noty księgowej, przekazuje

na wyodrębniony rachunek bankowy Zarządcy Rozliczeń S.A., zwany dalej „rachunkiem

opłaty przejściowej”, środki w wysokości wynikającej z noty księgowej.

1.

Karze pieniężnej podlega ten, kto

1)

nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 1a;

2)

nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 6 ust. 1 i 2;

3)

nie dokonuje korekty, o której mowa w art. 9 ust. 1, a w przypadku wydania decyzji,

o której mowa w art. 7a ust. 3, nie dokonuje korekty zgodnie z treścią tej decyzji;

4)

nie wypełnia obowiązku, o którym mowa w art. 6a.

2.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes URE w drodze decyzji.

3.

Zarządca rozliczeń cen, w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynów,

o których mowa w ust. 1, informuje o tym Prezesa URE, przekazując Prezesowi URE dokumentację

zebraną w sprawie.

4.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1

1)

pkt 1-3 - nie może być niższa niż 0,5% i wyższa niż 5% przychodu ukaranego przedsiębiorcy,

wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym,

a jeżeli przedsiębiorca nie uzyskał przychodu w poprzednim roku podatkowym, wysokość

kary nie może być niższa od 100 000 zł i wyższa od 500 000 zł;

2)

pkt 4 - wynosi 500 zł oddzielnie od każdej niewystawionej faktury.

5.

Kara pieniężna jest płatna na konto Funduszu.

5a.

Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli stopień szkodliwości czynu jest

znikomy, a podmiot zaprzestał naruszania prawa, o którym mowa w ust. 1, lub zrealizował

obowiązek, o którym mowa w art. 5 ust. 1 i 1a lub art. 6 ust. 1 i 2.

6.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym

decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.

7.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Zarządca Rozliczeń S.A. od dnia przedterminowego rozwiązania umów długoterminowych

na mocy umów rozwiązujących, o którym mowa w art. 5 ust. 1, tworzy, na rachunku opłaty

przejściowej, zasób środków dla utrzymania płynności wypłat środków na pokrycie kosztów

osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art. 44, zwany dalej „zasobem płynnościowym”.

2.

Począwszy od 2009 r. wysokość zasobu płynnościowego, oznaczoną symbolem „Bi”, dla każdego roku „i”, oblicza się według wzoru

\(

B_i = 1,1\sum\limits_p {K_{Or(i - 1)} - b_i \sum\limits_p {K_{OWZ(i - 1)} } }

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

p - wytwórcę,

KOr(i-1) - kwotę kosztów osieroconych obliczoną dla wytwórcy, który

1)

do wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, dołączył oświadczenie o wyborze korekty,

o której mowa w art. 30 ust. 1, według wzoru

\(

K_{Or(i - 1)} = K_{OZ3(i - 1)} (1 + s_i )\mathop \Pi \limits_{j = 2007}^{i - 1} (1

+ s_j )

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOZ3(i-1) - kwotę kosztów osieroconych określoną w załączniku nr 3 do ustawy, dla roku poprzedzającego

dany rok kalendarzowy „i”,

j - kolejne lata pomiędzy rokiem 2007 a rokiem „i-1”,

si - stopę aktualizacji w wysokości równej stopie aktualizacji, oznaczonej symbolem

„sj”, z roku poprzedniego,

sj -stopę aktualizacji równą rentowności pięcioletnich obligacji skarbowych emitowanych

na najbliższy dzień poprzedzający dzień 30 czerwca danego roku „j”, według danych

opublikowanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz Główny

Urząd Statystyczny, powiększonej o różnicę pomiędzy stopą kredytu redyskontowego a

stopą depozytową Narodowego Banku Polskiego obowiązującymi w dniu 30 czerwca danego

roku „j”;

2)

do wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, w roku „i-2”, dołączył oświadczenie o

wyborze korekty, o której mowa w art. 30 ust. 2, w wysokości określonej dla tego wytwórcy

dla roku „i-1” w załączniku nr 4 do ustawy,

bi - współczynnik korygujący, który wynosi

-

0,9 dla roku „i” obejmującego 2009 r. i 2010 r.,

-

0,5 dla roku „i” od roku 2011 do roku 2026,

KOWZ(i-1) - kwotę zaliczki na rok „i”, w wysokości określonej we wniosku, o którym mowa w art.

24 ust. 1.

3.

Wysokość zasobu płynnościowego, oznaczoną symbolem „Bi”, w danym roku „i”, oblicza się z uwzględnieniem tych wytwórców, dla których nie

dokonano korekty, o której mowa w art. 31 ust. 1, i nie wypłacono im kwoty kosztów

osieroconych w wysokości określonej w załączniku nr 3 do ustawy.

4.

Jeżeli kwota środków na rachunku opłaty przejściowej oraz na lokatach, o których mowa

w art. 54 ust. 1, jest niewystarczająca na wypłatę środków w ramach korekt, o których

mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 oraz w art. 46 ust. 1, Zarządca Rozliczeń

S.A. zaciąga zadłużenie na finansowanie tych wypłat.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca wytwórcy w terminie,

o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1, część środków wynikających z korekty, o której

mowa w art. 30 ust. 1 lub 2 oraz art. 46 ust. 1, proporcjonalnie do udziału danego

wytwórcy w ogólnej sumie środków przeznaczonych na wypłatę korekt, a pozostałą część

środków Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca w terminie do dnia 31 grudnia roku, w którym

dokonywane są te korekty.

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

1.

W przypadku uzyskania przez Zarządcę Rozliczeń S.A. środków z tytułu

1)

odsetek od środków zgromadzonych na rachunku opłaty przejściowej,

2)

lokat, o których mowa w art. 54 ust. 1,

3)

dodatniej różnicy między sumą kwot otrzymanych od wytwórców w wyniku korekt, o których

mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 oraz art. 46 ust. 1, a sumą kwot wypłaconych

na pokrycie kosztów osieroconych w wyniku tych korekt

- suma tych środków jest przeznaczana na pokrycie kosztów osieroconych.

2.

Jeżeli w wyniku uwzględnienia środków, o których mowa w ust. 1, stawka opłaty przejściowej

w danym roku byłaby mniejsza niż jeden grosz, nie pobiera się opłaty przejściowej.

3.

(uchylony)

Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust. 1, może być złożony do zarządcy rozliczeń cen

po raz pierwszy po dniu 31 marca 2019 r.

Plan finansowy Funduszu na rok 2019 dysponent Funduszu sporządza w terminie 30 dni

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Operator tworzy rezerwę, w ciężar kosztów, do wysokości środków uzyskanych z opłaty

przejściowej, pomniejszonych o należy podatek od towarów i usług. Utworzenie rezerwy

następuje w terminie, w którym opłata przejściowa stanie się należna.

2.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, zwiększa się także o odsetki od środków zgromadzonych

na rachunku operatora, jeżeli odsetki te stanowią u operatora przychód w rozumieniu

ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm..

3.

Zmniejszenie lub rozwiązanie rezerwy, o której mowa w ust. 1, następuje w miesiącu,

w którym operator przekaże środki na rachunek opłaty przejściowej albo ustaną przyczyny

jej utworzenia. Równowartość zmniejszonej lub rozwiązanej rezerwy stanowi u operatora

przychód w rozumieniu ustawy, o której mowa w ust. 2, w dacie dokonania tej czynności.

4.

Środki przekazane przez operatora na rachunek opłaty przejściowej stanowią u operatora

koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy, o której mowa w ust. 2, w dacie ich

przekazania.

5.

Środki uzyskane z opłaty przejściowej oraz środki, o których mowa w art. 19 ust. 1,

nie stanowią przychodu Zarządcy Rozliczeń S.A. w rozumieniu ustawy, o której mowa

w ust. 2.

6.

Środki przekazane przez Zarządcę Rozliczeń S.A. na rzecz wytwórcy nie stanowią u Zarządcy

Rozliczeń S.A. kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy, o której mowa w ust.

2.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2019 r.

1.

Opłatę przejściową pobiera się nie dłużej niż do końca czwartego roku kalendarzowego

następującego po roku, w którym zakończył się najdłuższy okres korygowania, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Okres pobierania opłaty przejściowej, o którym mowa w ust. 1, może zostać skrócony

przez ministra właściwego do spraw energii, o ile wytwórcy otrzymają pełne kwoty należne

im na podstawie niniejszej ustawy i Zarządca Rozliczeń S.A. spłaci zadłużenie, o którym

mowa w art. 18 ust. 4.

3.

Zarządca Rozliczeń S.A, po przekazaniu wytwórcom pełnych kwot należnych im na podstawie

niniejszej ustawy i spłacie zadłużenia, o którym mowa w art. 18 ust. 4, niezwłocznie

pisemnie informuje ministra właściwego do spraw energii.

4.

Minister właściwy do spraw energii po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust.

3, niezwłocznie ogłosi, w formie obwieszczenia, w dzienniku urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, rok, w którym wygaśnie obowiązek uiszczania opłaty przejściowej.

1.

Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca wytwórcy środki na pokrycie kosztów osieroconych w

formie zaliczki na poczet tych kosztów za dany rok, zwanej dalej „zaliczką”, oraz

jako środki wynikające z dodatnich wartości korekt, o których mowa w art. 30 ust.

1 i 2 oraz art. 31 ust. 1.

2.

Zaliczki wypłaca się w czterech równych ratach w danym roku, w terminie do 5. dnia

miesiąca następującego po upływie kwartału, za który ma być wypłacana.

3.

W roku, w którym nastąpiło rozwiązanie umowy długoterminowej na mocy umowy rozwiązującej,

zaliczki wypłaca się w wysokości wynikającej z kwot określonych w załączniku nr 4

do ustawy, dla danego wytwórcy.

4.

Pierwszą ratę zaliczki w roku, w którym nastąpiło przedterminowe rozwiązanie umów

długoterminowych na podstawie umów rozwiązujących, wypłaca się w terminie do 5. dnia

miesiąca następującego po upływie 120 dni od dnia, w którym nastąpiło przedterminowe

rozwiązanie umów długoterminowych na mocy umów rozwiązujących, w wysokości określonej

w ust. 6. Rat zaliczek, przewidzianych do wypłaty za kwartały poprzedzające kwartał,

w którym przedterminowo rozwiązane zostaną umowy długoterminowe, nie wypłaca się.

5.

Kolejne raty zaliczki za rok, o którym mowa w ust. 4, wypłaca się w terminie do 5.

dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca od zakończenia kwartału, za który

mają być wypłacone.

6.

Pierwszą ratę zaliczki wypłaca się w wysokości równej iloczynowi kwoty określonej

w załączniku nr 4 do ustawy dla danego wytwórcy i ilorazu liczby dni między dniem,

w którym nastąpiło przedterminowe rozwiązanie umów długoterminowych na mocy umów rozwiązujących,

a ostatnim dniem tego kwartału oraz ilości dni w tym kwartale.

Wytwórca, którego umowa długoterminowa została rozwiązana na mocy umowy rozwiązującej,

przekazuje niezwłocznie Zarządcy Rozliczeń S.A. numer rachunku bankowego, na który

będą przekazywane środki na pokrycie kosztów osieroconych, oraz informuje o każdej

zmianie numeru tego rachunku.

1.

Wytwórca, w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku, składa Prezesowi URE wniosek

o wypłatę zaliczki na następny rok kalendarzowy.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenie wytwórcy - jego firmę, siedzibę i adres;

2)

wysokość wnioskowanej kwoty zaliczki;

3)

oznaczenie roku, którego wniosek dotyczy.

3.

Do wniosku należy dołączyć oświadczenie o wyborze sposobu dokonania korekty, o której

mowa w art. 30 ust. 1 albo ust. 2.

4.

Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej, ustala zaktualizowaną na dany rok „i”

kwotę kosztów osieroconych, o której mowa w załączniku nr 3 do ustawy, oznaczoną symbolem

„KOAZ3i”, dla danego wytwórcy na rok następny, według wzoru

\(

K_{OAZ3i} = K_{OZ3i} \mathop \Pi \limits_{j = 2007}^i (1 + s_j )

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOZ3i - kwotę kosztów osieroconych, o której mowa w załączniku nr 3 do ustawy, dla danego

roku „i”,

j - kolejne lata między rokiem 2007 a rokiem „i”,

sj - stopę aktualizacji, o której mowa w art. 18 ust. 2.

5.

Obliczoną zaktualizowaną na dany rok „i” kwotę kosztów osieroconych Prezes URE ogłasza

w Biuletynie URE do dnia 31 lipca każdego roku.

6.

Wytwórca nie może wnioskować o kwotę zaliczki wyższą niż

1)

określoną dla danego roku „i” kwotę zaliczki ogłoszoną przez Prezesa URE, o której

mowa w ust. 5, w przypadku, gdy korekta dokonywana będzie na zasadach określonych

w art. 30 ust. 1, albo

2)

120% kwoty określonej dla danego roku „i” w załączniku nr 4 do ustawy w przypadku,

gdy korekta dokonywana będzie na zasadach określonych w art. 30 ust. 2.

1.

Od decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 24 ust. 4, wytwórcy służy odwołanie

do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie

14 dni od dnia jej doręczenia.

2.

Postępowanie w sprawie odwołania, o którym mowa w ust. 1, toczy się według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania

cywilnego

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, 1469 i 1495) o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.

3.

Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji administracyjnej.

4.

Do postanowień wydanych przez Prezesa URE, na które przysługuje zażalenie, przepisy

ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia

postanowienia.

1.

Prezes URE, do dnia 30 września roku poprzedzającego rok, za który zaliczki mają być

wypłacane, przekazuje Zarządcy Rozliczeń S.A. informacje o wysokości zaliczki wnioskowanej

przez wytwórcę.

2.

Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca wytwórcy zaliczkę, w wysokości określonej we wniosku,

o którym mowa w art. 24 ust. 1.

3.

Prezes URE uwzględnia kwotę wypłaconej wytwórcy zaliczki za dany rok w obliczeniach

wysokości korekty, o której mowa w art. 30 ust. 1 lub 2, dla tego wytwórcy.

1.

Wysokość kosztów osieroconych wytwórcy, oznaczonych symbolem „KO”, oblicza się według wzoru

KO = N − SD − R − P

gdzie poszczególne symbole oznaczają

N - wartość księgową netto rzeczowych środków trwałych i środków trwałych w budowie

zaktualizowaną na koniec 2004 r. pomniejszoną o odpisy amortyzacyjne z lat 2005-2006,

z uwzględnieniem ust. 2,

SD - sumę zaktualizowanej wartości wyników finansowych netto z działalności operacyjnej

wytwórcy, skorygowanych o amortyzację, dostępnych do obsługi zainwestowanego kapitału

własnego i obcego od dnia 1 stycznia 2007 r. do roku, w którym wygasa najdłuższa umowa

długoterminowa danego wytwórcy, obliczaną w sposób określony w ust. 3,

R - wartość aktywów danego wytwórcy po zakończeniu okresu korygowania, obliczaną w

sposób określony w ust. 5,

P - wysokość dotacji i umorzeń związanych z majątkiem służącym do wytwarzania energii

elektrycznej objętym umowami długoterminowymi.

2.

Przy obliczaniu wartości „N”, o której mowa w ust. 1

1)

wartość księgową netto rzeczowych środków trwałych i środków trwałych w budowie zaktualizowaną

na koniec 2004 r. oblicza się dla wytwórców, u których

a)

dokonano przeszacowania majątku - jako sumę zaktualizowanej wartości księgowej netto

rzeczowych środków trwałych w roku, w którym dokonano przeszacowania majątku i nakładów

na środki trwałe, poniesionych w okresie od dnia przeszacowania tego majątku i nakładów

na środki trwałe do dnia 31 grudnia 2004 r., pomniejszonych o sumę odpisów amortyzacyjnych

związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej,

b)

nie dokonano przeszacowania majątku - jako sumę zaktualizowanej wartości nakładów

na środki trwałe, pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych związanych z wytwarzaniem

energii elektrycznej;

2)

wartości nakładów na środki trwałe poniesione do dnia 31 grudnia 2004 r., pomniejszone

o sumę odpisów amortyzacyjnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, aktualizuje

się skorygowanym skumulowanym wskaźnikiem zmian cen nakładów inwestycyjnych, obliczonym

jako iloczyn wskaźników zmian tych cen w poszczególnych latach, pomniejszonych o 3

punkty procentowe, przy czym, jeżeli wskaźnik ten za dany rok wynosi mniej niż 3 punkty

procentowe, przyjmuje się wskaźnik równy jeden; aktualizacji tej dokonuje się za okres

od dnia przeszacowania majątku w przypadku, o którym mowa w pkt 1 lit. a, albo od

dnia poniesienia wydatków w przypadku, o którym mowa w pkt 1 lit. b, do dnia 31 grudnia

2004 r.;

3)

w obliczeniach zaktualizowanej wartości księgowej netto rzeczowych środków trwałych

uwzględnia się wartość planowanych nakładów inwestycyjnych w okresie od dnia 1 maja

2004 r. do dnia 31 grudnia 2007 r., jeżeli koszty związane z dokończeniem rozpoczętej

inwestycji będą niższe od kosztów powstałych w wyniku zaniechania jej kontynuowania

- w przypadku wytwórcy, który do dnia wejścia w życie ustawy nie oddał do użytku jednostki

wytwórczej objętej umową długoterminową.

3.

Sumę, oznaczoną symbolem „SD”, o której mowa w ust. 1, oblicza się według wzoru

\(

S_D = \sum\limits_j {{{W_{dkj} } \over {(1 + r)^t }}}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

j - kolejne lata począwszy od roku 2007 do ostatniego roku okresu korygowania,

Wdkj - wartość wyniku finansowego netto z działalności operacyjnej wytwórcy, skorygowanego

o amortyzację, dostępnego do obsługi zainwestowanego kapitału własnego i obcego dla

roku kalendarzowego „j”, przy czym wartość wyniku finansowego netto dla roku, w którym

wygasa najdłuższa umowa długoterminowa danego wytwórcy, jest pomniejszona proporcjonalnie

do ilości dni obowiązywania tej umowy w tym roku, obliczaną w sposób określony w ust.

4,

r - stopę dyskonta równą wielkości średnioważonego kosztu kapitału,

t - liczbę lat między rokiem 2007 a rokiem „j”.

4.

Wartość wyniku finansowego, oznaczonego symbolem „Wdkj”, o którym mowa w ust. 3, oblicza się według wzoru

\(

W_{dkj} = (D_j - K_j )(1 - T_j ) + A_j

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Dj - przychody ze sprzedaży energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych na

rynku konkurencyjnym,

Kj - koszty działalności operacyjnej związanej ze sprzedażą energii elektrycznej, rezerw

mocy i usług systemowych,

Tj - obowiązującą w danym roku stawkę podatku dochodowego od osób prawnych; w przypadku

gdy różnica przychodów ze sprzedaży energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych

na rynku konkurencyjnym i kosztów działalności operacyjnej związanej ze sprzedażą

energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych, pomniejszoną o koszty finansowe

wynikające z zobowiązań związanych z umowami długoterminowymi oraz koszty finansowe

konieczne do poniesienia ze względu na utrzymanie płynności finansowej jest ujemna,

to należy przyjąć stawkę podatku dochodowego od osób prawnych równą zero,

Aj - amortyzację w odniesieniu do rzeczowych środków trwałych związanych z wytwarzaniem

energii elektrycznej, o których mowa w symbolu „N”, obliczaną zgodnie z przepisami

ustawy, o której mowa w art. 20 ust. 2, dla roku kalendarzowego „j”, przy czym wartość

amortyzacji dla roku, w którym wygasa najdłuższa umowa długoterminowa danego wytwórcy,

pomniejsza się proporcjonalnie do ilości dni obowiązywania tej umowy w tym roku.

5.

Wartość aktywów, oznaczoną symbolem „R”, o której mowa w ust. 1, oblicza się według

wzoru

\(

R = {{N_k - \sum\limits_j {A_j } } \over {(1 + r)^{t_1 } }}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Nk - wartość księgową netto rzeczowych środków trwałych i środków trwałych w budowie

na koniec 2004 r. pomniejszoną o odpisy amortyzacyjne z lat 2005-2006,

j - kolejne lata począwszy od roku 2007 do ostatniego roku okresu korygowania,

Aj - amortyzację, o której mowa w ust. 4,

r - stopę dyskonta równą wielkości średnioważonego kosztu kapitału,

t1- liczbę lat między rokiem 2007 a ostatnim rokiem okresu korygowania.

1.

Wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej przekazuje Prezesowi URE, w terminie do

dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego, dane niezbędne do obliczenia korekt, o

których mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 oraz art. 46, dotyczące

1)

wartości wyniku finansowego, oznaczonego symbolem „Wdkj”, o którym mowa w art. 27 ust. 3,

2)

wielkości sprzedaży energii elektrycznej oraz wysokości cen za tę energię,

3)

wytwarzania energii elektrycznej oraz kosztów jej wytwarzania,

4)

wysokości kosztów nieodebranego paliwa gazowego, o których mowa w art. 44 ust. 1

- za rok kalendarzowy poprzedzający rok, w którym dane są przekazywane.

2.

Jeżeli wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej wchodzi w skład grupy kapitałowej,

do przekazywania danych, o których mowa w ust. 1, są obowiązane także, wchodzące w

skład tej grupy, inne podmioty wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania

energii elektrycznej w jednostkach wytwórczych wymienionych w załączniku nr 7 do ustawy.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do wytwórcy, który zrezygnował z otrzymania środków

na pokrycie kosztów osieroconych.

4.

Prezes URE, do dnia 31 marca każdego roku kalendarzowego, informuje wytwórców i inne

podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej o szczegółowym zakresie i sposobie przekazania

danych, o których mowa w ust. 1.

5.

Wytwórcy i inne podmioty, o których mowa w ust. 2, są obowiązane przekazać Prezesowi

URE, na jego żądanie, informacje i dane niezbędne do dokonania obliczeń korekt, o

których mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 oraz art. 46 ust. 1, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji prawnie chronionych.

1.

Prezes URE opracowuje i przedstawia ministrowi właściwemu do spraw energii, corocznie

do dnia 30 kwietnia, sprawozdanie z wykonania zadań wynikających z ustawy.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności informacje dotyczące

1)

kalkulacji kosztów osieroconych za rok poprzedni;

2)

zmiany sytuacji na rynku energii elektrycznej, z uwzględnieniem cech rynku energii,

o których mowa w art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

3.

Minister właściwy do spraw energii na podstawie informacji, o których mowa w ust.

1 oraz w art. 57, opracowuje i przedstawia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i

Konsumentów, zwanemu dalej „Prezesem UOKiK”, corocznie do dnia 31 maja, raport z realizacji

ustawy.

4.

Prezes UOKiK przekazuje Komisji Europejskiej, corocznie do dnia 30 czerwca, raport,

o którym mowa w ust. 3.

1.

Prezes URE, do dnia 31 lipca każdego roku kalendarzowego „i”, w drodze decyzji administracyjnej,

ustala wysokość korekty rocznej kosztów osieroconych, oznaczoną symbolem „KO(i-1)”, dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, dla wytwórcy, który w oświadczeniu,

o którym mowa w art. 24 ust. 3, wskazał ten sposób dokonywania korekty, według wzoru

\(

\Delta K_{O(i - 1)} = (K_{OZ3(i - 1)} - {{\Delta W_{dk(i - 1)} } \over {(1 + r_1

)^{i - 2006} }})\mathop \Pi \limits_{j = 2007}^{i - 1} (1 + s_j ) - K_{OZW(i - 1)}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOZ3(i-1) - kwotę kosztów osieroconych dla danego wytwórcy określoną w załączniku nr 3 do ustawy,

dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy „i”,

i - rok, w którym jest obliczana korekta roczna kosztów osieroconych,

j - kolejne lata między rokiem 2007 a rokiem poprzedzającym dany rok kalendarzowy

„i”,

sj - stopę aktualizacji, o której mowa w art. 18 ust. 2,

Wdk(i-1) - różnicę między rzeczywistą wartością wyniku finansowego netto z działalności operacyjnej,

skorygowanego o amortyzację, dostępnego do obsługi zainwestowanego kapitału własnego

i obcego dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy „i”, w którym jest obliczana

korekta roczna kosztów osieroconych, a prognozowaną wartością tego wyniku dla roku

poprzedzającego dany rok kalendarzowy „i”, w którym jest obliczana ta korekta, określoną

w załączniku nr 5 do ustawy,

KOZW(i-1) - wypłaconą wytwórcy kwotę zaliczek na poczet kosztów osieroconych w roku poprzedzającym

dany rok kalendarzowy „i”,

r1 - stopę dyskonta, określoną w załączniku nr 6 do ustawy.

2.

Prezes URE do dnia 31 lipca każdego roku ustala, w drodze decyzji administracyjnej,

wysokość korekty rocznej kosztów osieroconych, oznaczoną symbolem „KO(i-1)”, dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, dla wytwórcy, który w oświadczeniu,

o którym mowa w art. 24 ust. 3, wskazał ten sposób dokonywania korekty, według wzoru

\(

\Delta K_{O(i - 1)} = W_s (R_{k(i - 1)} + O_{k(i - 1)} ) - W_{dk(i - 1)} - K_{OZW(i

- 1)}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Ws- wskaźnik wcześniejszej spłaty zadłużenia, równy

-

1,2 dla wytwórcy, który do wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, dołączył zobowiązanie

o przeznaczeniu co najmniej 20% kwoty wynikającej z raty spłaty zadłużenia i odsetek,

o których mowa w symbolach Rk(i-1) i Ok(i-1), w roku, którego dotyczy wniosek, na przedterminową spłatę zadłużenia wynikającego

z umów kredytowych i umów pożyczek

a)

na finansowanie nakładów na rzeczowe środki trwałe i środki trwałe w budowie, oznaczone

symbolem N, o którym mowa w art. 27 ust. 1, zawartych przed dniem 1 maja 2004 r.,

a dla wytwórców, którzy do dnia wejścia w życie ustawy nie oddali jednostki wytwórczej

do użytku, zawartych do dnia 1 stycznia 2007 r.,

b)

na refinansowanie zobowiązań, o których mowa w lit. a,

-

1 dla pozostałych wytwórców,

Rk(i-1) - ratę spłaty zadłużenia spłaconego w roku „i-1”, wynikającego z umów kredytowych,

umów pożyczek, umowy o emisję obligacji i papierów dłużnych - zawartych przed dniem

1 maja 2004 r. - a dla wytwórców, którzy do dnia wejścia w życie ustawy nie oddali

jednostki wytwórczej do użytku, zawartych do dnia 1 stycznia 2007 r. - na finansowanie

nakładów na rzeczowe środki trwałe i środki trwałe w budowie, oznaczone symbolem N,

o którym mowa w art. 27 ust. 1,

Ok(i-1)- kwotę odsetek zapłaconych w roku „i-1”, wynikających z umów kredytowych, umów pożyczek,

umowy o emisję obligacji i papierów dłużnych - zawartych przed dniem 1 maja 2004 r.

- a dla wytwórców, którzy do dnia wejścia w życie ustawy nie oddali jednostki wytwórczej

do użytku, zawartych do dnia 1 stycznia 2007 r. - na finansowanie nakładów na rzeczowe

środki trwałe i środki trwałe w budowie, oznaczone symbolem N, o którym mowa w art.

27 ust. 1,

Wdk(i-1)- wartość wyniku finansowego na działalności operacyjnej wytwórcy, skorygowanego o

amortyzację, o którym mowa w art. 27 ust. 3, w roku „i-1”,

KOZW(i-1) - kwotę zaliczek, o których mowa w ust. 1,

i - rok, w którym jest obliczana korekta roczna kosztów osieroconych.

3.

W przypadku refinansowania przez wytwórców zobowiązań wynikających z umów kredytu,

pożyczki lub zobowiązań z tytułu emisji papierów wartościowych, zaciągniętych przed

dniem 1 maja 2004 r. na finansowanie nakładów na rzeczowe środki trwałe i środki trwałe

w budowie, oznaczone symbolem N, o którym mowa w art. 27 ust. 1, koszty ponoszone

przez wytwórców wynikające z refinansowania są uwzględniane w symbolach Rk(i-1), Ok(i-1), o których mowa w ust. 2, do wysokości nie wyższej niż wynikającej z kwot określonych

w załączniku nr 4 do ustawy dla danego wytwórcy w danym roku.

4.

Przepisy ust. 3 stosuje się do zobowiązań, o których mowa w ust. 3, zaciągniętych

przed dniem 1 stycznia 2007 r. przez wytwórców, którzy przed dniem wejścia w życie

ustawy nie oddali jednostki wytwórczej do użytku.

5.

Wytwórca, który nie dokona przedterminowej spłaty zadłużenia, o którym mowa w ust.

2, jest obowiązany zwrócić kwotę równą 0,2 kwoty wynikającej z raty spłaty zadłużenia

i odsetek, o których mowa w symbolach Rk(i-1) i Ok(i-1),wterminie, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1, wraz z odsetkami, o których mowa

w art. 35 ust. 2 pkt 2.

6.

Prezes URE niezwłocznie pisemnie informuje Zarządcę Rozliczeń S.A. o wysokości korekty,

o której mowa w ust. 1 lub 2.

7.

Przepis art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o której

mowa w ust. 1 lub 2.

1.

Prezes URE, do dnia 31 sierpnia roku „i” następującego po zakończeniu okresu korygowania,

w drodze decyzji administracyjnej, ustala dla wytwórcy wysokość korekty końcowej kosztów

osieroconych, oznaczonej symbolem „KK(i-1)”, według wzoru

\(

K_{K(i - 1)} = \left\{ {K_{On} - \sum\limits_{j = 2007}^{i - 1} {\left[ {{{K_{Owj}

} \over {\mathop \Pi \limits_{j = 2007}^{i - 1} (1 + s_j )}}} \right.} ]} \right.\}

\mathop \Pi \limits_{j = 2007}^{i - 1} (1 + s_j )

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOn - należną kwotę kosztów osieroconych obliczaną w sposób określony w ust. 2,

j - kolejne lata kalendarzowe między rokiem 2007 a ostatnim rokiem okresu korygowania,

KOwj- sumę rat zaliczek wypłaconych wytwórcy w danym roku „j” i kwoty korekty rocznej

wypłaconej albo zwróconej przez wytwórcę Zarządcy Rozliczeń S.A. w danym roku „j”,

sj- stopę aktualizacji, o której mowa w art. 18 ust. 2.

2.

Należną kwotę kosztów osieroconych, oznaczoną symbolem „KOn”, o której mowa w ust. 1, oblicza się według wzoru

\(

K_{On} = N_w - \sum\limits_{n = 2007}^u {A_n } {{t_{n1} } \over {t_{n0} }} - \sum\limits_{j

= u}^{i - 1} {\left[ {{{W_{dkwj} } \over {(1 + r_1 )^{j - 2006} }}} \right] - R -

P - \sum\limits_{j = u}^{i - 1} {\left[ {{{|M_j |} \over {\mathop \Pi \limits_{j =

2007}^{i - 1} (1 + s_j )}}} \right]} }

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Nw - zaktualizowaną wartość księgową netto rzeczowych środków trwałych i środków trwałych

w budowie oznaczoną symbolem „N”, o której mowa w art. 27, skorygowaną o różnicę między

planowaną wartością nakładów inwestycyjnych rozpoczętych przed dniem 1 maja 2004 r.

i kontynuowanych zgodnie z umową długoterminową po tym dniu do dnia 31 grudnia 2007 r.

a rzeczywiście poniesioną wartością tych nakładów,

u - rok, w którym nastąpiło przedterminowe rozwiązanie umów długoterminowych na mocy

umów rozwiązujących,

n - kolejne lata między rokiem 2007 a rokiem „u”,

An - amortyzację w odniesieniu do rzeczowych środków trwałych związanych z wytwarzaniem

energii elektrycznej, o których mowa w symbolu „N”, o której mowa w art. 27 ust. 4,

dla danego roku „n”,

tn0 - liczbę dni w roku „n”,

tn1- liczbę dni w danym roku „n”, w okresie od dnia 1 stycznia do dnia, w którym nastąpiło

przedterminowe rozwiązanie umów długoterminowych na mocy umów rozwiązujących,

Wdkwj - rzeczywistą wartość wyniku finansowego netto na działalności operacyjnej, skorygowanego

o amortyzację, dostępnego do obsługi zainwestowanego kapitału własnego i obcego w

okresie korygowania, obliczoną w sposób określony w art. 27 ust. 4,

r1 - stopę dyskonta określoną w załączniku nr 6 do ustawy,

R - wartość aktywów danego wytwórcy po zakończeniu okresu korygowania, obliczaną w

sposób określony w art. 27 ust. 5,

P - wielkość, o której mowa w art. 27 ust. 1,

j - kolejne lata kalendarzowe między rokiem 2007 a ostatnim rokiem okresu korygowania,

Mj - kwotę zmniejszenia lub zwiększenia wysokości korekty rocznej kosztów osieroconych,

o której mowa w art. 37 ust. 3,

sj- stopę aktualizacji, o której mowa w art. 18 ust. 2.

3.

Przepisy art. 30 ust. 6 stosuje się do wysokości korekty, o której mowa w ust. 1.

4.

Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o której

mowa w ust. 1.

1.

W przypadku gdy wytwórca, który zawarł umowę rozwiązującą, wchodzi w skład grupy kapitałowej,

w kalkulacji kosztów osieroconych uwzględnia się wielkości oznaczone symbolami „N”,

„SD”, „R” i „P”, o których mowa w art. 27 ust. 1, w odniesieniu do każdego wytwórcy oraz

podmiotu wchodzącego w skład grupy kapitałowej i wykonującego działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w jednostkach wytwórczych wymienionych w załączniku nr 7 do ustawy.

2.

Wysokość korekt, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1, koryguje

się w przypadku, gdy

1)

wynik prognozowany i rzeczywisty był dodatni - o dodatnią różnicę pomiędzy wynikiem

rzeczywistym a prognozowanym Wdk(i-1), októrym mowa w art. 30 ust. 1, podmiotu wchodzącego w skład grupy kapitałowej i

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

wynik prognozowany był ujemny, a wynik rzeczywisty dodatni - o rzeczywisty wynik finansowy

na działalności operacyjnej podmiotu wchodzącego w skład grupy kapitałowej i wykonującego

działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

W przypadku gdy korekty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1,

dla wytwórców wchodzących w skład grupy kapitałowej są dodatnie, wartości wynikające

z ust. 2 pomniejszają wysokość korekty, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, proporcjonalnie

do udziału kwoty maksymalnej kosztów osieroconych ustalonej dla danego wytwórcy w

sumie kwot maksymalnych tych kosztów wszystkich wytwórców wchodzących w skład tej

grupy.

1.

Obliczając korekty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1, uwzględnia

się tylko jednostki wytwórcze wymienione w załączniku nr 7 do ustawy do czasu, gdy

wartość nakładów inwestycyjnych na daną jednostkę wytwórczą, poniesionych od dnia

1 stycznia 2005 r. nie przekroczy

1)

100% wartości księgowej netto tej jednostki wytwórczej na dzień 1 stycznia 2005 r.

dla jednostek wytwórczych należących do wytwórcy;

2)

50% wartości księgowej netto dla jednostek nienależących do wytwórców.

2.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do jednostek wytwórczych oddanych do użytku po dniu

1 stycznia 2005 r.

3.

W przypadku gdy korekta, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2 lub w art. 31 ust. 1,

jest dokonywana za okres obejmujący niepełny rok kalendarzowy, do jej obliczania przyjmuje

się ułamkową część wielkości określonych dla danego roku w załącznikach nr 3 i 5 do

ustawy, równą stosunkowi liczby dni, za które jest obliczana ta korekta w danym roku,

i liczby dni w tym roku.

1.

W przypadku gdy wartość korekty, ustalona w decyzji, o której mowa w

1)

art. 30 ust. 1 i 2, jest

a)

dodatnia - Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca wytwórcy kwotę korekty rocznej kosztów

osieroconych,

b)

ujemna - wytwórca zwraca Zarządcy Rozliczeń S.A., na rachunek opłaty przejściowej,

kwotę korekty rocznej kosztów osieroconych

- w terminie do dnia 30 września każdego roku;

2)

art. 31 ust. 1, jest

a)

dodatnia - Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca wytwórcy kwotę korekty końcowej kosztów

osieroconych,

b)

ujemna - wytwórca zwraca Zarządcy Rozliczeń S.A., na rachunek opłaty przejściowej,

kwotę korekty końcowej kosztów osieroconych

- w terminie do dnia 31 grudnia roku następującego po zakończeniu okresu korygowania.

2.

Suma zwracanych przez wytwórcę kwot korekt rocznych oraz końcowych kosztów osieroconych,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b, nie może przekroczyć sumy środków

finansowych wypłaconych temu wytwórcy na pokrycie jego kosztów osieroconych.

1.

Jeżeli wypłacone wytwórcy, stosownie do art. 26 ust. 2, kwoty zaliczki za dany rok

„i” przewyższają należną za dany rok „i” kwotę kosztów osieroconych, to wytwórca zwraca

Zarządcy Rozliczeń S.A. kwotę równą różnicy między kwotą wypłaconej za dany rok „i”

zaliczki a należną za dany rok „i” kwotą kosztów osieroconych, obliczoną jako kwota

korekty rocznej kosztów osieroconych powiększona o wypłacone kwoty zaliczki za rok,

za który jest dokonywana korekta, powiększoną o odsetki, zgodnie z ust. 2.

2.

W przypadku gdy różnica, o której mowa w ust. 1, wynosi

1)

mniej niż 35% kwoty wypłaconej za dany rok zaliczki - odsetek nie nalicza się;

2)

nie mniej niż 35% i nie więcej niż 60% kwoty wypłaconej za dany rok zaliczki - Prezes

URE nalicza odsetki w wysokości równej stopie aktualizacji sj, o której mowa w art. 18 ust. 2, powiększonej o 2 punkty procentowe;

3)

więcej niż 60% kwoty wypłaconej za dany rok zaliczki - Prezes URE nalicza odsetki

w wysokości równej stopie aktualizacji sj, o której mowa w art. 18 ust. 2, powiększonej o 4 punkty procentowe.

3.

Odsetki, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, nalicza się od dnia, w którym wytwórca

otrzymał pierwszą ratę zaliczki na dany rok.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej,

ustala wysokość środków wraz z odsetkami, jakie jest obowiązany zwrócić wytwórca.

5.

Wytwórca dokonuje zwrotu środków w wysokości określonej w decyzji, o której mowa w

ust. 4, na rachunek opłaty przejściowej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tej

decyzji.

6.

Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o której

mowa w ust. 4.

1.

Wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej, któremu w okresie korygowania wygasła

koncesja na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej

i nie wystąpił o przedłużenie jej ważności w trybie określonym w art. 39 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne albo wytwórcy temu cofnięto koncesję na wykonywanie tej działalności

1)

nie otrzymuje środków na pokrycie kosztów osieroconych;

2)

w przypadku otrzymywania środków, o których mowa w art. 22 ust. 1, jest obowiązany

niezwłocznie zwrócić te środki na rachunek opłaty przejściowej, pomniejszając je o

wysokość środków zwróconych do Zarządcy Rozliczeń S.A. zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt

1 lit. b.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej,

ustala wysokość środków, jakie jest obowiązany zwrócić wytwórca.

3.

Prezes URE niezwłocznie

1)

powiadamia Zarządcę Rozliczeń S.A. o wygaśnięciu koncesji na wykonywanie działalności

gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, jeżeli wytwórca nie wystąpił

o wydanie nowej koncesji, albo o cofnięciu wytwórcy koncesji w tym zakresie;

2)

przekazuje wytwórcy decyzję, o której mowa w ust. 2.

4.

Wytwórca zwraca środki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, na rachunek opłaty przejściowej,

w terminie miesiąca od dnia otrzymania decyzji, o której mowa w ust. 2.

1.

W przypadku gdy

1)

wielkość sprzedaży energii elektrycznej przez wytwórcę będącego stroną umowy rozwiązującej

w danym roku kalendarzowym jest mniejsza o ponad 20% od wielkości sprzedaży tej energii

w roku poprzednim lub

2)

koszty związane z wytwarzaniem energii elektrycznej poniesione przez wytwórcę będącego

stroną umowy rozwiązującej w danym roku kalendarzowym są wyższe o ponad 20% od średnich

kosztów innych przedsiębiorstw energetycznych wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

o zbliżonych parametrach technicznych wytwarzania tej energii, w tym samym roku kalendarzowym,

lub

3)

średnia cena sprzedawanej energii elektrycznej przez wytwórcę w danym roku kalendarzowym

jest niższa o ponad 5% od średniej ceny rynkowej liczonej dla przedsiębiorstw energetycznych

wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o zbliżonych parametrach technicznych wytwarzania

energii, w tym samym roku kalendarzowym

- Prezes URE występuje do tego wytwórcy o przedstawienie pisemnych wyjaśnień w tym

zakresie.

2.

Wyjaśnienia, o których mowa w ust. 1, wytwórca przekazuje Prezesowi URE w ciągu 14

dni od dnia otrzymania wystąpienia Prezesa URE.

3.

Jeżeli Prezes URE na podstawie pisemnych wyjaśnień przedstawionych przez wytwórcę

stwierdzi, że różnica, o której mowa w ust. 1, nie była spowodowana okolicznościami,

za które wytwórca nie ponosi odpowiedzialności, niezwłocznie zawiadamia o tym pisemnie

wytwórcę, a w najbliższej korekcie, o której mowa w art. 30 ust. 1, jeżeli jej wartość

jest

1)

dodatnia - pomniejsza należną kwotę tej korekty, albo

2)

ujemna lub równa zeru - powiększa należną kwotę tej korekty

- o kwotę do 25% kwoty kosztów osieroconych określonych w załączniku nr 3 do ustawy

dla roku, którego dotyczyły różnice, o których mowa w ust. 1, uwzględniając stopień

zaniżenia wartości wyniku finansowego netto z działalności operacyjnej, o którym mowa

w art. 27 ust. 3, oraz rodzaj i wielkość ujemnych następstw dla tego wytwórcy.

1.

W przypadku gdy wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej nie zwróci Zarządcy Rozliczeń

S.A. kwot, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b, w art. 35

ust. 4, w art. 36 ust. 2 oraz w art. 37 ust. 3 pkt 2, decyzja administracyjna Prezesa

URE podlega wykonaniu w drodze egzekucji sądowej prowadzonej na zasadach i trybie

określonym w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, po nadaniu przez sąd klauzuli wykonalności.

2.

Z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności występuje Zarządca Rozliczeń S.A.

1.

Wytwórca, który do dnia wejścia w życie ustawy nie oddał do użytku jednostki wytwórczej

objętej umową długoterminową, składa Prezesowi URE, w terminie 90 dni od dnia określonego

dla tej jednostki w załączniku nr 1 do ustawy, wniosek o stwierdzenie spełnienia przez

jednostkę warunków technicznych określonych w umowie rozwiązującej, której wytwórca

jest stroną.

2.

W przypadku niespełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych określonych

w umowie rozwiązującej z powodu działania siły wyższej, termin, o którym mowa w ust.

1, rozpoczyna bieg od dnia, w którym po ustaniu przeszkody spełnienie tych warunków

stało się możliwe.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera oznaczenie

1)

wytwórcy - jego firmę, siedzibę i adres;

2)

jednostki wytwórczej objętej umową długoterminową.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć określone w umowie rozwiązującej

dokumenty potwierdzające spełnienie przez tę jednostkę warunków technicznych.

5.

Na żądanie Prezesa URE, wytwórca, który złożył wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia,

w wyznaczonym terminie, dodatkowe informacje oraz dokumenty mające znaczenie dla stwierdzenia

spełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych określonych w umowie rozwiązującej.

6.

Dokumenty, o których mowa w ust. 4 i 5, należy przedstawić w oryginałach lub kopiach

poświadczonych przez notariusza albo adwokata lub radcę prawnego.

7.

Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 4 i 5, są sporządzone w języku obcym, należy

przedłożyć także poświadczone przez tłumacza przysięgłego tłumaczenie ich na język

polski albo tłumaczenie tej części dokumentu, która stanowi dowód w sprawie.

1.

Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej

1)

stwierdza spełnienie przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych określonych w

umowie rozwiązującej albo

2)

odmawia stwierdzenia spełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych określonych

w umowie rozwiązującej.

2.

Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o których

mowa w ust. 1.

1.

Wytwórca, o którym mowa w art. 39 ust. 1, otrzymuje środki na pokrycie kosztów osieroconych,

o których mowa w art. 22, na zasadach określonych w ustawie, jeżeli decyzja, o której

mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1, stała się ostateczna albo wyrok zmieniający decyzję,

o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt 2, przez stwierdzenie spełnienia przez jednostkę

warunków technicznych, stał się prawomocny.

2.

Zarządca Rozliczeń S.A. przekazuje wytwórcy, o którym mowa w art. 39 ust. 1, pierwszą

ratę zaliczki, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 40

ust. 1 pkt 1, stała się ostateczna albo wyrok zmieniający decyzję, o której mowa w

art. 40 ust. 1 pkt 2, przez stwierdzenie spełnienia przez jednostkę warunków technicznych,

stał się prawomocny.

3.

Pierwszą ratę zaliczki wypłaca się w wysokości równej sumie rat przewidzianych do

wypłaty za pełne kwartały od dnia następującego po dniu określonym w załączniku nr

1 do ustawy, do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1, stała

się ostateczna albo wyrok zmieniający decyzję, o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt

2, przez stwierdzenie spełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych,

stał się prawomocny.

1.

Środki otrzymane przez wytwórcę od Zarządcy Rozliczeń S.A. na pokrycie kosztów osieroconych

uznaje się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem albo wytworzeniem

we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych

z wytwarzaniem energii elektrycznej, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych,

zgodnie z art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - w kwocie nieprzekraczającej sumy wartości początkowej tych środków trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane

zgodnie z art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustalanej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych

oraz kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

2.

Otrzymanie środków, o których mowa w ust. 1, nie ma wpływu na wysokość odpisów amortyzacyjnych

od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych, zgodnie z

art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, do dnia otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych. Odpisów

z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których

mowa w ust. 1, nie uznaje się za koszt uzyskania przychodów od tej części ich wartości,

która odpowiada kwocie otrzymanych przez wytwórcę środków na pokrycie kosztów osieroconych

od miesiąca następującego po miesiącu otrzymania poszczególnych kwot zaliczek oraz

kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

3.

Kwotę zwrotu wydatków w odniesieniu do poszczególnych środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych ustala się proporcjonalnie do ich wartości początkowej

pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane dla celów podatkowych na dzień otrzymania

zaliczek oraz kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

4.

Zwrot środków wraz z odsetkami dokonany przez wytwórców na rzecz Zarządcy Rozliczeń

S.A. stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Zwrot tych środków nie stanowi podstawy do dokonania korekty albo zmiany wysokości

odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

o których mowa w art. 1.

5.

Środki, o których mowa w ust. 1, nie stanowią dotacji, subwencji i innych dopłat o

podobnym charakterze w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm..

6.

Środków, o których mowa w ust. 1, nie uznaje się za dochody zwolnione lub niepodlegające

opodatkowaniu podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od

osób prawnych.

Roszczenia do Zarządcy Rozliczeń S.A. o przekazanie środków na pokrycie kosztów osieroconych,

w tym wynikających z korekt tych kosztów, oraz roszczenia do wytwórców o zwrot środków

przekazanych im na pokrycie kosztów osieroconych, o których mowa w art. 22, przedawniają

się z upływem lat trzech.

Dla wytwórców wymienionych w załączniku nr 8 do ustawy będących stroną umowy rozwiązującej,

którzy zawarli długoterminowe umowy na dostawę gazu ziemnego przed dniem 1 maja 2004 r.,

ustala się, w związku z obowiązkiem odbioru gazu ziemnego na poziomie wynikającym

z zakontraktowanej ilości tego paliwa, kwoty, oznaczone symbolem „KOgaz”, na pokrycie kosztów zużycia odebranego gazu ziemnego i kosztów nieodebranego gazu

ziemnego, obliczane według wzoru

\(

K_{Ogaz} = A(J_{kg} - J_{kw} )W_g

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

A - ilość energii elektrycznej (w megawatogodzinach) możliwej do wytworzenia przez

wytwórcę wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy z gazu ziemnego nabytego w ramach

obowiązku zapłaty za określoną ilość gazu ziemnego, niezależnie od ilości pobranego

gazu,

Jkg - średnioroczny koszt gazu ziemnego nabytego w ramach obowiązku zapłaty za określoną

jego ilość, niezależnie od ilości pobranego gazu na podstawie umowy zawartej przed

dniem 1 maja 2004 r., dla danego wytwórcy obliczony z uwzględnieniem poniesionych

kosztów jego dostarczania, wyrażony w złotych na MWh,

Jkw - średnioroczny koszt węgla zużywanego na wytworzenie energii elektrycznej w jednostkach

wytwórczych centralnie dysponowanych opalanych węglem na terenie Rzeczypospolitej

Polskiej obliczony z uwzględnieniem kosztów jego transportu, wyrażony w złotych na

MWh,

Wg - współczynnik korygujący, którego wartość wynosi

-

1 dla wytwórców nabywających gaz ziemny pochodzący ze złóż krajowych,

-

dla pozostałych wytwórców, gdzie

Jkgk - średnioroczny koszt gazu ziemnego dla wytwórców nabywających gaz ziemny pochodzący

ze złóż krajowych w danym roku obliczony z uwzględnieniem poniesionych kosztów jego

dostarczania, wyrażony w złotych na MWh,

Jkgs - średnioroczny koszt gazu ziemnego dla pozostałych wytwórców w danym roku obliczony

z uwzględnieniem poniesionych kosztów jego dostarczania, wyrażony w złotych na MWh.

1.

Wytwórca wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy, będący stroną umowy rozwiązującej,

składa do Prezesa URE wniosek o wypłatę zaliczki na poczet kosztów, o których mowa

w art. 44, na następny rok kalendarzowy, w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenie wytwórcy - jego firmę, siedzibę i adres;

2)

wysokość wnioskowanej kwoty zaliczki;

3)

oznaczenie roku, którego wniosek dotyczy.

3.

Wysokość zaliczki wnioskowanej na dany rok nie może przekraczać kwoty określonej w

załączniku nr 8 do ustawy dla danego wytwórcy na dany rok, zaktualizowanej stopą dyskonta

określoną w załączniku nr 6 do ustawy.

4.

Przepisy art. 22 ust. 1 i 2 oraz art. 26 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zaliczek,

o których mowa w ust. 1.

5.

Środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów, o których mowa w art. 44, nie

stanowią dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

1.

Prezes URE, do dnia 31 lipca każdego roku kalendarzowego „i”, w drodze decyzji administracyjnej,

ustala dla wytwórcy wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy wysokość korekty rocznej

kosztów, o których mowa w art. 44, oznaczoną symbolem  KOgaz(i-1), dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, według wzoru

\(

\Delta K_{Ogaz(i - 1)} = K_{Ogaz(i - 1)} - K_{Ogazf(i - 1)}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOgaz(i-1) - kwota kosztów, o których mowa w art. 44, dla roku „i-1”, obliczana według wzoru

\(

K_{Ogaz(i - 1)} = A_{i - 1} \left[ {(J_{kg(i - 1)} - J_{kw(i - 1)} ) - (C_{g(i -

1)} - C_{w(i - 1)} )} \right]W_g

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Ai-1- ilość energii elektrycznej wytworzoną przez danego wytwórcę w roku „i-1”, wynikającą

z ilości gazu zakupionego na podstawie umowy z dostawcą paliwa gazowego, obowiązującej

w roku „i-1”,

Jkg(i-1) - średnioroczny faktyczny koszt gazu na jedną megawatogodzinę produkcji w roku „i-1”

poniesiony przez danego wytwórcę, obliczony z uwzględnieniem całości opłat poniesionych

w roku „i-1” na rzecz dostawcy gazu oraz kosztów przesyłu gazu,

Jkw(i-1) - średnioroczny jednostkowy koszt węgla zużywanego na wytworzenie jednej megawatogodziny

energii elektrycznej w roku „i-1” u wytwórców eksploatujących jednostki centralnie

dysponowane opalane węglem, z uwzględnieniem kosztów transportu węgla,

Cg(i-1) - średnią cenę energii elektrycznej wytworzonej przez danego wytwórcę w jednostkach

opalanych gazem w roku „i-1”,

Cw(i-1) - średnią cenę energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach centralnie dysponowanych

opalanych węglem w roku „i-1”,

Wg - współczynnik korygujący, którego wartość wynosi

-

1 dla wytwórców nabywających gaz ziemny pochodzący ze złóż krajowych,

-

Jkgk/Jkgs dla pozostałych wytwórców,

gdzie

Jkgk(i-1) - średnioroczny koszt gazu ziemnego dla wytwórców nabywających gaz ziemny pochodzący

ze złóż krajowych w roku „i-1” obliczony z uwzględnieniem poniesionych kosztów jego

dostarczania, wyrażony w złotych na MWh,

Jkgs(i-1) - średnioroczny koszt gazu ziemnego dla pozostałych wytwórców w roku „i-1” obliczony

z uwzględnieniem poniesionych kosztów jego dostarczania, wyrażony w złotych na MWh,

Kogazf(i-1) - kwota zaliczki wypłaconej wytwórcy za rok „i-1” z tytułu pokrycia kosztów, o których

mowa w art. 44.

2.

W obliczeniach korekt, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się kosztów wynikających

ze zmian wprowadzonych do umowy długoterminowej na dostawę gazu, o której mowa w art.

44, po dniu wejścia w życie ustawy, skutkujących zwiększeniem ilości gazu ziemnego

podlegającego obowiązkowi zapłaty za tę ilość gazu, niezależnie od ilości pobranego

gazu.

3.

W przypadku gdy w danym roku średnia cena energii elektrycznej wytworzonej przez danego

wytwórcę w jednostkach opalanych gazem oznaczona symbolem Cg(i-1) jest mniejsza bądź równa średniej cenie energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach

centralnie dysponowanych opalanych węglem oznaczonej symbolem Cw(i-1), przyjmuje się we wzorze, o którym mowa w ust. 1, wartość tej różnicy równą zero.

4.

W przypadku gdy ilość energii elektrycznej wytworzonej przez danego wytwórcę w jednostkach

opalanych gazem ziemnym w roku „i-1” była mniejsza od ilości energii elektrycznej

możliwej do wytworzenia przez wytwórcę oznaczonej symbolem A, o którym mowa w art.

44, kwotę korekty powiększa się o faktycznie poniesione koszty nieodebranego gazu

zgodnie z umową długoterminową na dostawę gazu, o której mowa w art. 44, w roku „i-1”.

5.

W przypadku gdy w danym roku średnia cena jednej megawatogodziny energii elektrycznej

na rynku konkurencyjnym, ogłoszona przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, jest wyższa niż koszty wytworzenia jednej megawatogodziny przez danego wytwórcę

wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy, nie wypłaca się kwot na pokrycie kosztów,

o których mowa w art. 44. W takim przypadku wytwórca, który otrzymał zaliczki na podstawie

art. 45, obowiązany jest do ich zwrotu w terminie określonym w art. 34 ust. 1 pkt

1.

6.

Przepisy

1)

art. 25 stosuje się odpowiednio w przypadku odwołania od decyzji, o której mowa w

ust. 1;

2)

art. 28, art. 30 ust. 6, art. 34, art. 35, art. 36 oraz art. 38 stosuje się odpowiednio

do korekt kosztów, o których mowa w ust. 1;

3)

art. 43 stosuje się odpowiednio do przedawnienia roszczeń wytwórcy do Zarządcy Rozliczeń

S.A. o przekazanie środków na pokrycie kosztów powstałych w jednostkach opalanych

gazem ziemnym.

7.

Prezes URE, w terminie do 15 lipca każdego roku, oblicza i ogłasza w Biuletynie URE

1)

średnioważony koszt węgla, zużywanego przez jednostki wytwórcze centralnie dysponowane

na wytworzenie jednej megawatogodziny energii elektrycznej w poprzedzającym roku kalendarzowym,

z uwzględnieniem kosztów jego transportu wyrażony w złotych na megawatogodzinę;

2)

średnią cenę wytwarzanej energii elektrycznej przez wytwórców eksploatujących jednostki

centralnie dysponowane opalane węglem.

1.

Zarządca Rozliczeń Spółka Akcyjna może używać skrótu „Zarządca Rozliczeń S.A.”.

2.

Siedzibą Zarządcy Rozliczeń S.A. jest miasto stołeczne Warszawa.

W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą do Zarządcy Rozliczeń S.A. stosuje się

przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 505 i 1543).

1.

Przedmiotem działalności Zarządcy Rozliczeń S.A. jest

1)

gromadzenie środków pieniężnych na pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o których

mowa w art. 44, dla wytwórców, których umowy długoterminowe zostały rozwiązane na

podstawie umowy rozwiązującej;

2)

zarządzanie środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku opłaty przejściowej na

zasadach określonych w ustawie;

3)

przekazywanie wytwórcy, o którym mowa w pkt 1, środków na pokrycie jego kosztów osieroconych

oraz kosztów, o których mowa w art. 44;

4)

sporządzanie i przedstawianie pisemnych informacji i sprawozdań, o których mowa w

a)

(uchylona)

b)

art. 57 - ministrowi właściwemu do spraw energii;

5)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych ustawach.

2.

Zysk Zarządcy Rozliczeń S.A. przeznacza się wyłącznie na finansowanie działalności

określonej w ust. 1.

1.

Operator obejmuje wszystkie akcje Zarządcy Rozliczeń S.A.

2.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. mogą zostać pokryte wyłącznie wkładami pieniężnymi wniesionymi

w całości przed jej zarejestrowaniem.

3.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. są akcjami imiennymi i nie podlegają zamianie na akcje

na okaziciela.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego

Zarządcy Rozliczeń S.A.

1.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. nie mogą być zbywane ani obciążane, z wyjątkiem nieodpłatnego

ich przekazania na rzecz Skarbu Państwa.

2.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. nie podlegają zajęciu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1438, 1495, 1501, 1553 i 1579) oraz przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

3.

Na akcjach Zarządcy Rozliczeń S.A. nie można ustanawiać zabezpieczenia zobowiązań

podatkowych w trybie przepisów działu III rozdziału 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm..

Kapitał zakładowy Zarządcy Rozliczeń S.A. nie może być obniżany.

(uchylony)

Zarządca Rozliczeń S.A. nie może emitować obligacji zamiennych albo obligacji z prawem

pierwszeństwa.

1.

Środki zgromadzone przez Zarządcę Rozliczeń S.A. w ramach działalności, o której mowa

w art. 49, mogą być lokowane w

1)

skarbowych papierach wartościowych,

2)

obligacjach gwarantowanych lub poręczanych przez Skarb Państwa,

3)

depozytach bankowych i bankowych papierach wartościowych w walucie polskiej

- z uwzględnieniem ust. 3.

2.

Termin wymagalności lokat, o których mowa w ust. 1, Zarządca Rozliczeń S.A. powinien

dostosować do terminu wypłat kwot na pokrycie kosztów osieroconych, kosztów, o których

mowa w art. 44, oraz terminów spłaty zaciągniętego zadłużenia.

3.

W przypadku przewidywanego terminu wymagalności lokat, o którym mowa w ust. 2, dłuższego

niż 6 miesięcy, Zarządca Rozliczeń S.A., za zgodą walnego zgromadzenia, lokuje środki

finansowe w certyfikatach inwestycyjnych funduszu inwestycyjnego, zarządzanego przez

towarzystwo funduszy inwestycyjnych, w którym podmiotem dominującym, w rozumieniu

ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1355, z późn. zm., jest Skarb Państwa lub państwowa osoba prawna.

4.

Zarządca Rozliczeń S.A. może, za zgodą walnego zgromadzenia, certyfikaty inwestycyjne,

o których mowa w ust. 3, wymieniać na akcje przedsiębiorstw energetycznych.

5.

Zarządca Rozliczeń S.A. może, za zgodą walnego zgromadzenia, akcje, o których mowa

w ust. 4, nieodpłatnie przekazać na rzecz Skarbu Państwa.

6.

Uprawnienia z akcji przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w ust. 4, przysługujące

Zarządcy Rozliczeń S.A. wykonuje minister właściwy do spraw energii.

(uchylony)

1.

Rada nadzorcza Zarządcy Rozliczeń S.A. składa się od 3 do 7 członków, powoływanych

i odwoływanych przez walne zgromadzenie.

2.

Przewodniczącego rady nadzorczej powołuje walne zgromadzenie.

3.

Zarząd Zarządcy Rozliczeń S.A. jest powoływany i odwoływany przez walne zgromadzenie.

1.

Zarządca Rozliczeń S.A. nie może zostać połączony z inną spółką ani ulec podziałowi

bądź przekształceniu.

2.

Zarządca Rozliczeń S.A. może zostać rozwiązany uchwałą walnego zgromadzenia, podjętą

nie wcześniej niż po

1)

spełnieniu w całości świadczeń na rzecz wytwórców w postaci przekazania środków na

pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art. 44, lub wygaśnięciu

praw wytwórców do pokrycia kosztów osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art.

44;

2)

wyznaczeniu innego operatora wykonującego zadania operatora rozliczeń energii odnawialnej

w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.;

3)

spłacie całości zaciągniętych zobowiązań;

4)

wyznaczeniu innego podmiotu dokonującego rozliczeń finansowych rynku mocy na mocy

ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 9 oraz z 2019 r. poz. 42).

3.

(uchylony)

4.

Przepisu art. 459 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się do Zarządcy Rozliczeń S.A., z wyjątkiem ust. 2.

Zarządca Rozliczeń S.A. składa ministrowi właściwemu do spraw energii corocznie, w

terminie do końca pierwszego kwartału, sprawozdanie ze swojej działalności, w tym

informacje o wpływach z opłaty przejściowej i stanie środków na rachunku opłaty przejściowej,

kwotach wypłaconych wytwórcom na pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o których

mowa w art. 44, kosztach działalności, bieżącym i planowanym zadłużeniu spółki oraz

przedstawia, na żądanie ministra właściwego do spraw energii, informacje z zakresu

swojej działalności.

1.

Karze pieniężnej podlega wytwórca, który nie dopełnia obowiązku przekazywania danych,

o którym mowa w art. 28 ust. 1 i 5, a także przekazuje niepełne lub nierzetelne dane,

o które wystąpił Prezes URE.

2.

Karę pieniężną wymierza Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej, do wysokości

10% kwoty kosztów osieroconych, określonej w załączniku nr 2 do ustawy dla danego

wytwórcy.

3.

Wpływy z tytułu kar pieniężnych są przekazywane na rachunek opłaty przejściowej.

(pominięty)

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania

lub dystrybucji energii elektrycznej z pierwszym dniem miesiąca następującego po upływie

210 dni od dnia wejścia w życie ustawy zaprzestają pobierania opłaty przesyłowej w

części wynikającej ze składnika wyrównawczego stawki systemowej określonego w przepisach

wydanych na podstawie art. 46 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

2.

W terminie 210 dni od dnia wejścia w życie ustawy, przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej

dostosują taryfy, które będą stosowane od dnia, o którym mowa w ust. 1, do zasad określonych

w ustawie.

3.

Prezes URE może zażądać, aby przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, w określonym

terminie, nie krótszym niż 21 dni, przedłożyły do zatwierdzenia taryfy kalkulowane

bez uwzględnienia kosztów wymienionych w art. 45 ust. 1a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, które będą stosowane od dnia, o którym mowa w ust. 1.

4.

Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają obowiązku opracowywania taryf na zasadach i w trybie

określonych w przepisach prawa energetycznego.

Informacje, o których mowa w art. 16 pkt 1 i 2, operator i płatnik opłaty przejściowej

przedstawią po raz pierwszy Prezesowi URE, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie

ustawy.

1.

Prezes URE uwzględnia w 2009 r., przy obliczaniu kwoty korekty, o której mowa w art.

30 ust. 1 i 2, różnicę między prognozowaną wartością nakładów na środki trwałe, które

ma ponieść wytwórca zgodnie z umową długoterminową w latach 2005-2007, związanych

z wytwarzaniem energii elektrycznej, a rzeczywistą wartością faktycznie poniesionych

przez wytwórcę nakładów na te środki trwałe, zgodnie z umową długoterminową, związanych

z wytwarzaniem energii elektrycznej.

2.

Wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej przekazuje Prezesowi URE, w terminie do

dnia 30 czerwca 2009 r., dane dotyczące rzeczywistej wartości nakładów na środki trwałe,

o których mowa w ust. 1.

W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy operator zawiąże spółkę „Zarządca

Rozliczeń S.A.”.

Pierwsze przekazanie sprawozdania, o którym mowa w art. 29 ust. 1, nastąpi do dnia

30 kwietnia 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia