Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 sierpnia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o strażach gminnych

1.

Do ochrony porządku publicznego na terenie gminy może być utworzona samorządowa umundurowana

formacja - straż gminna, zwana dalej „strażą”.

2.

Straż spełnia służebną rolę wobec społeczności lokalnej, wykonując swe zadania z poszanowaniem

godności i praw obywateli.

1.

Rada gminy może utworzyć straż gminną.

2.

Rada gminy tworzy straż po zasięgnięciu opinii właściwego terytorialnie komendanta

wojewódzkiego (Stołecznego) Policji, o czym zawiadamia wojewodę. W przypadku nieotrzymania

opinii, rada gminy może utworzyć straż po upływie 14 dni od dnia przedstawienia wniosku

o wydanie opinii.

3.

W gminach, w których organem wykonawczym jest burmistrz (prezydent miasta), straż

nosi nazwę „straż miejska”.

1.

Gminy sąsiadujące na obszarze jednego województwa mogą zawrzeć, po zasięgnięciu opinii

właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji, porozumienie

o utworzeniu wspólnej straży. W przypadku nieotrzymania opinii gminy sąsiadujące na

obszarze jednego województwa mogą zawrzeć porozumienie o utworzeniu wspólnej straży

po upływie 14 dni od dnia przedstawienia wniosku o wydanie opinii.

2.

Porozumienie określa w szczególności

1)

zasięg terytorialny działania wspólnej straży;

2)

sposób finansowania wspólnej straży;

3)

radę gminy, która nada regulamin wspólnej straży i może ją rozwiązać;

4)

wójta, burmistrza (prezydenta miasta), któremu wspólna straż będzie podlegać.

Rada gminy może rozwiązać straż po zasięgnięciu opinii właściwego terytorialnie komendanta

wojewódzkiego (Stołecznego) Policji, o czym zawiadamia wojewodę. W przypadku nieotrzymania

opinii, rada gminy może rozwiązać straż po upływie 14 dni od dnia przedstawienia wniosku

o wydanie opinii.

Koszty związane z funkcjonowaniem straży są pokrywane z budżetu gminy.

1.

Straż jest jednostką organizacyjną gminy.

2.

Rada gminy może postanowić o umiejscowieniu straży w strukturze urzędu gminy. W takim

przypadku szczegółową strukturę organizacyjną straży określa regulamin straży nadawany

przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta).

1.

Strażą kieruje komendant, zatrudniany na podstawie umowy o pracę przez wójta, burmistrza

(prezydenta miasta), po zasięgnięciu opinii właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego

(Stołecznego) Policji. W przypadku nieotrzymania opinii wójt, burmistrz (prezydent

miasta) może zatrudnić komendanta po upływie 14 dni od dnia przedstawienia wniosku

o wydanie opinii.

2.

Przełożonym Komendanta jest wójt, burmistrz (prezydent miasta).

1.

(uchylony)

2.

Szczegółową strukturę organizacyjną straży określa regulamin straży nadawany przez

radę gminy.

W straży ustanawia się stanowiska strażnicze

1)

aplikanta;

2)

młodszego strażnika;

3)

strażnika;

4)

starszego strażnika;

5)

młodszego specjalisty;

6)

specjalisty;

7)

starszego specjalisty;

8)

młodszego inspektora;

9)

inspektora;

10)

starszego inspektora;

11)

zastępcy kierownika;

12)

kierownika;

13)

zastępcy naczelnika;

14)

naczelnika;

15)

zastępcy komendanta;

16)

komendanta.

1.

Nadzór nad działalnością straży sprawuje wójt, burmistrz (prezydent miasta).

2.

Nadzór nad działalnością straży w zakresie

1)

wykonywania uprawnień, o których mowa w art. 12,

2)

użycia broni palnej oraz środków przymusu bezpośredniego,

3)

ewidencji, o której mowa w art. 9a ust. 1

- sprawuje wojewoda przy pomocy komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji działającego

w jego imieniu.

3.

Wojewoda sprawuje nadzór przez

1)

okresowe lub doraźne kontrole, obejmujące całokształt lub część spraw poddanych nadzorowi;

2)

wydawanie zaleceń pokontrolnych oraz kontrolę prawidłowości i terminowości ich realizacji;

3)

podejmowanie innych czynności zmierzających do usunięcia stwierdzonych uchybień i

zapobieżenia ich powstawaniu.

4.

W związku z wykonywaniem swoich zadań straż współpracuje z Policją. W tym celu wójt,

burmistrz (prezydent miasta) może zawierać z właściwym terytorialnie komendantem Policji

porozumienie o współpracy straży i Policji.

5.

Współpraca Policji i straży polega w szczególności na

1)

stałej wymianie informacji o zagrożeniach występujących na określonym terenie w zakresie

bezpieczeństwa ludzi i mienia, spokoju i porządku publicznego;

2)

zorganizowaniu systemu łączności Policji i straży, uwzględniającego lokalne potrzeby

i możliwości oraz zapewniającego utrzymanie stałej łączności między jednostkami Policji

i straży;

3)

koordynowaniu rozmieszczenia służb policyjnych i straży, z uwzględnieniem zagrożeń

występujących na danym terenie;

4)

wspólnym prowadzeniu działań porządkowych w celu zapewnienia spokoju i porządku w

miejscach zgromadzeń, imprez artystycznych, rozrywkowych i sportowych, a także w innych

miejscach publicznych;

5)

organizowaniu wspólnych szkoleń oraz ćwiczeń policjantów i strażników gminnych (miejskich);

6)

wymianie informacji w zakresie obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych

obrazu zdarzeń w miejscach publicznych.

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb sprawowania

nadzoru nad działalnością straży przez właściwego terytorialnie wojewodę przy pomocy

komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji, kierując się potrzebą zapewnienia

zgodnej z prawem realizacji zadań straży.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, formy współpracy

straży z Policją oraz sposób informowania wojewody o tej współpracy, kierując się

potrzebą zapewnienia skuteczności tej współpracy.

1.

Straż prowadzi ewidencję

1)

etatów;

2)

wyposażenia, w tym środków przymusu bezpośredniego, broni palnej, środków technicznych

służących do obserwowania i rejestrowania obrazu zdarzeń w miejscach publicznych,

pojazdów;

3)

wyników działań straży.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres i

sposób prowadzenia ewidencji, uwzględniając dane podlegające wpisowi oraz możliwość

jej prowadzenia w systemie informatycznym.

1.

Komendanci straży przekazują właściwemu terytorialnie komendantowi wojewódzkiemu (Stołecznemu)

Policji do dnia 31 stycznia każdego roku informacje o danych zawartych w ewidencji,

o której mowa w art. 9a ust. 1. Zbiorcze informacje z obszaru województwa komendant

wojewódzki (Stołeczny) Policji składa do końca lutego każdego roku wojewodzie.

2.

Wojewoda, do dnia 15 marca każdego roku, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych otrzymane informacje z obszaru województwa o danych zawartych w ewidencjach,

o których mowa w art. 9a ust. 1.

1.

Straż wykonuje zadania w zakresie ochrony porządku publicznego wynikające z ustaw

i aktów prawa miejscowego.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, wykonują pracownicy straży, zwani dalej „strażnikami”,

po ukończeniu z wynikiem pozytywnym szkolenia podstawowego, o którym mowa w art. 25.

1

Straż w celu realizacji ustawowych zadań może przetwarzać dane osobowe, z wyłączeniem

danych ujawniających pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania

religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową, jak

również danych o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym,

bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą, uzyskane

1)

w wyniku wykonywania czynności podejmowanych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia;

2)

z rejestrów, ewidencji i zbiorów, do których straż posiada dostęp na podstawie odrębnych

przepisów.

2

Administratorem danych osobowych przetwarzanych w celu, o którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych

w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości

(Dz. U. z 2019 r. poz. 125), przez straż jest komendant straży.

W celu wykonywania zadań w zakresie kontroli ruchu drogowego, o których mowa w art. 129b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1990, z późn. zm., straż może prowadzić wyszukiwania informacji za pośrednictwem Krajowego Punktu Kontaktowego,

na zasadach określonych w art. 80k-80r tej ustawy.

1.

Do zadań straży należy w szczególności

1)

ochrona spokoju i porządku w miejscach publicznych;

2)

czuwanie nad porządkiem i kontrola ruchu drogowego - w zakresie określonym w przepisach

o ruchu drogowym;

2a)

kontrola publicznego transportu zbiorowego - w zakresie określonym w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2016 i 2435 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1495);

3)

współdziałanie z właściwymi podmiotami w zakresie ratowania życia i zdrowia obywateli,

pomocy w usuwaniu awarii technicznych i skutków klęsk żywiołowych oraz innych miejscowych

zagrożeń;

4)

zabezpieczenie miejsca przestępstwa, katastrofy lub innego podobnego zdarzenia albo

miejsc zagrożonych takim zdarzeniem przed dostępem osób postronnych lub zniszczeniem

śladów i dowodów, do momentu przybycia właściwych służb, a także ustalenie, w miarę

możliwości, świadków zdarzenia;

5)

ochrona obiektów komunalnych i urządzeń użyteczności publicznej;

6)

współdziałanie z organizatorami i innymi służbami w ochronie porządku podczas zgromadzeń

i imprez publicznych;

7)

doprowadzanie osób nietrzeźwych do izby wytrzeźwień lub miejsca ich zamieszkania,

jeżeli osoby te zachowaniem swoim dają powód do zgorszenia w miejscu publicznym, znajdują

się w okolicznościach zagrażających ich życiu lub zdrowiu albo zagrażają życiu i zdrowiu

innych osób;

8)

informowanie społeczności lokalnej o stanie i rodzajach zagrożeń, a także inicjowanie

i uczestnictwo w działaniach mających na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw

i wykroczeń oraz zjawiskom kryminogennym i współdziałanie w tym zakresie z organami

państwowymi, samorządowymi i organizacjami społecznymi;

9)

konwojowanie dokumentów, przedmiotów wartościowych lub wartości pieniężnych dla potrzeb

gminy.

2.

W związku z realizowanymi zadaniami określonymi w ust. 1 i art. 10, straży przysługuje

prawo do obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń

w miejscach publicznych w przypadku, gdy czynności te są niezbędne do wykonywania

zadań oraz w celu

1)

utrwalania dowodów popełnienia przestępstwa lub wykroczenia;

2)

przeciwdziałania przypadkom naruszania spokoju i porządku w miejscach publicznych;

3)

ochrony obiektów komunalnych i urządzeń użyteczności publicznej.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykonywania czynności, o których

mowa w ust. 2, uwzględniając potrzebę zapewnienia skuteczności obserwowania i rejestrowania

przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych, a także potrzebę

respektowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka.

1.

Strażnik wykonując zadania, o których mowa w art. 10 i 11, ma prawo do

1)

udzielania pouczeń, zwracania uwagi, ostrzegania lub stosowania innych środków oddziaływania

wychowawczego;

2)

legitymowania osób w uzasadnionych przypadkach w celu ustalenia ich tożsamości;

3)

ujęcia osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub

zdrowia ludzkiego, a także dla mienia i niezwłocznego doprowadzenia do najbliższej

jednostki Policji;

3a

dokonywania kontroli osobistej, przeglądania zawartości podręcznych bagaży osoby w

przypadku istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego pod groźbą

kary lub w związku z wykonywaniem czynności określonych w ust. 1 pkt 3 - na zasadach

i w sposób określony w ust. 1c-1m;

3b

dokonywania sprawdzenia prewencyjnego osób doprowadzanych, o których mowa w art. 11

ust. 1 pkt 7, w celu ochrony przed bezprawnymi zamachami na życie lub zdrowie osób

lub mienie, a także w celu ochrony przed nieuprawnionymi działaniami skutkującymi

zagrożeniem życia lub zdrowia;

4)

nakładania grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia określone w trybie przewidzianym

przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia;

5)

dokonywania czynności wyjaśniających, kierowania wniosków o ukaranie do sądu, oskarżania

przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych - w trybie i zakresie określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia;

6)

usuwania pojazdów i ich unieruchamiania przez blokowanie kół w przypadkach, zakresie

i trybie określonych w przepisach o ruchu drogowym;

7

wydawania osobom poleceń określonego zachowania się w granicach niezbędnych do wykonywania

czynności określonych w pkt 1-6;

8)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych i samorządowych;

9)

zwracania się, w nagłych przypadkach, o pomoc do jednostek gospodarczych, prowadzących

działalność w zakresie użyteczności publicznej oraz organizacji społecznych, jak również

do każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w ustawie o Policji.

10)

(uchylony)

1a.

Straż w toku wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 i art. 11 ust. 2, ma obowiązek

respektowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka. Czynności

te powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby,

wobec której zostają podjęte.

1b.

(uchylony)

1c

Kontrola osobista polega na sprawdzeniu

1)

zawartości odzieży i obuwia osoby poddawanej kontroli osobistej, zwanej dalej „osobą

kontrolowaną”, i przedmiotów, które znajdują się na jej ciele;

2)

zawartości podręcznego bagażu oraz innych przedmiotów, które posiada przy sobie osoba

kontrolowana;

3)

jamy ustnej, nosa, uszu oraz włosów osoby kontrolowanej.

1d

Sprawdzenia, o którym mowa w ust. 1c, można dokonać wzrokowo lub manualnie.

1e

Strażnik dokonujący kontroli osobistej

1)

przystępując do czynności związanych z kontrolą osobistą podaje swoje stanowisko,

imię i nazwisko w sposób umożliwiający odnotowanie tych danych, a także podstawę prawną

i przyczynę podjęcia kontroli osobistej;

2)

legitymuje osobę kontrolowaną oraz inne osoby, jeżeli uczestniczą w czynności;

3)

może wezwać osobę kontrolowaną do dobrowolnego wydania przez nią broni lub innych

niebezpiecznych przedmiotów mogących służyć do popełnienia czynu zabronionego pod

groźbą kary lub przedmiotów, których posiadanie jest zabronione lub stanowiących zagrożenie

życia lub zdrowia lub przedmiotów mogących stanowić dowód rzeczowy lub podlegających

przepadkowi oraz może żądać opróżnienia przez osobę kontrolowaną kieszeni, innych

części odzieży, obuwia lub przedmiotów znajdujących się na ciele osoby kontrolowanej

lub przez nią posiadanych;

4)

odbiera osobie kontrolowanej posiadaną broń lub inne niebezpieczne przedmioty mogące

służyć do popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary lub przedmioty, których posiadanie

jest zabronione, lub które stanowią zagrożenie życia lub zdrowia, lub przedmioty mogące

stanowić dowód rzeczowy lub podlegające przepadkowi.

1f

Przedmioty, o których mowa w ust. 1e pkt 4, przekazuje się za potwierdzeniem odbioru

właściwym podmiotom albo zwraca się osobie kontrolowanej.

1g

Kontroli osobistej dokonuje strażnik tej samej płci, co osoba kontrolowana, w miejscu

niedostępnym w czasie wykonywania kontroli dla osób postronnych.

1h

W przypadku gdy kontrola osobista musi być dokonana niezwłocznie, w szczególności

ze względu na okoliczności mogące stanowić zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego

lub mienia, może jej dokonać strażnik płci odmiennej niż osoba kontrolowana, także

w miejscu niespełniającym warunku, o którym mowa w ust. 1g.

1i

Podczas kontroli osobistej może być obecna osoba przybrana przez strażnika, a w przypadku

gdy nie uniemożliwi to przeprowadzenia kontroli osobistej albo nie utrudni jej przeprowadzenia

w istotny sposób, może być obecna także osoba wskazana przez osobę kontrolowaną.

1j

Po zakończeniu kontroli osobistej strażnik poucza osobę kontrolowaną o prawie do złożenia

zażalenia, o którym mowa w ust. 1l, oraz o prawie do żądania sporządzenia protokołu

z kontroli osobistej.

1k

Z kontroli osobistej sporządza się protokół w przypadku, gdy osoba kontrolowana zgłosiła

takie żądanie bezpośrednio po jej dokonaniu oraz w przypadku, gdy w toku kontroli

znaleziono broń lub przedmioty, o których mowa w ust. 1e pkt 4. Protokół zawiera w

szczególności

1)

oznaczenie czynności, podstawę prawną i przyczynę jej podjęcia;

2)

miejsce podjęcia czynności oraz datę i godzinę rozpoczęcia i zakończenia czynności;

3)

imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz miejsce zamieszkania lub pobytu osoby

kontrolowanej i osób uczestniczących w czynności;

4)

rodzaj dokumentu, który stanowił podstawę do ustalenia tożsamości, a w przypadku gdy

tożsamość osoby ustalono w inny sposób - dane pozwalające na ustalenie tożsamości

osoby;

5)

stanowisko, imię i nazwisko strażnika dokonującego czynności;

6)

przebieg czynności, oświadczenia i wnioski jej uczestników;

7)

spis znalezionych i odebranych przedmiotów oraz w miarę potrzeby ich opis;

8)

pouczenie osoby kontrolowanej o jej prawach;

9)

w miarę potrzeby stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności.

1l

Osobie kontrolowanej przysługuje zażalenie do sądu rejonowego właściwego ze względu

na miejsce dokonania kontroli osobistej, w terminie 7 dni od dnia jej dokonania, w

celu zbadania zasadności, legalności oraz prawidłowości jej dokonania. Do zażalenia

stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 50 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 150, 679 i 1255).

1m

W przypadku stwierdzenia bezzasadności, nielegalności lub nieprawidłowości dokonania

kontroli osobistej, sąd zawiadamia o tym prokuratora i komendanta straży, w której

zatrudniony jest strażnik, który dokonał kontroli osobistej.

1n

W przypadku gdy w toku kontroli osobistej nie znaleziono broni lub przedmiotów, o

których mowa w ust. 1e pkt 4, lub w przypadku gdy osoba kontrolowana nie zgłosiła

żądania sporządzenia protokołu z kontroli, kontrolę osobistą dokumentuje się w notatniku

służbowym lub w notatce służbowej, określając datę, czas, miejsce i przyczynę jej

dokonania, dane osób w niej uczestniczących oraz rodzaj i wynik czynności, a także

informację o pouczeniu osoby kontrolowanej, o którym mowa w ust. 1j.

1o

Sprawdzenie prewencyjne osób doprowadzanych, o którym mowa w ust. 1 pkt 3b, polega

na manualnym sprawdzeniu osoby, zawartości jej odzieży oraz przedmiotów znajdujących

się na jej ciele lub przez nią posiadanych.

1p

W toku wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1o, strażnik może, w uzasadnionych

przypadkach, przeprowadzić badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Warunki

oraz sposób przeprowadzania badań, o których mowa w zdaniu pierwszym, określają przepisy

wykonawcze wydane na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2137 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 730).

1q

W przypadku gdy w stosunku do osób doprowadzanych, o którym mowa w art. 11 ust. 1

pkt 7, zachodzi uzasadnione podejrzenie że posiadają przy sobie niebezpieczne przedmioty

dla życia lub zdrowia ludzkiego, dokonuje się kontroli osobistej na zasadach i w sposób

określony w ust. 1c-1n.

2

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób wykonywania czynności,

o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3, 3b, 8 i 9, uwzględniając potrzebę zapewnienia skuteczności

podejmowanych przez strażnika czynności, a także potrzebę respektowania godności ludzkiej

oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka.

1.

Komendant straży w przypadku, gdy istnieje potrzeba wykonania czynności w ramach prowadzonych

czynności wyjaśniających w sprawach o wykroczenia poza obszarem jego działania, ma

prawo wnosić o udzielenie niezbędnej pomocy w tym zakresie od komendanta straży właściwej

dla miejsca wykonania czynności.

2.

Komendant straży może wykonać czynności zlecone w ramach pomocy, o której mowa w ust.

1.

3.

W przypadku, gdy na danym terenie nie funkcjonuje straż, komendant straży, o którym

mowa w ust. 1, może zwrócić się o przeprowadzenie poszczególnych czynności dowodowych

w ramach prowadzonych czynności wyjaśniających w sprawach o wykroczenia do organu

Policji właściwego dla miejsca wykonania czynności.

Dzień 29 sierpnia ustanawia się Dniem Straży Gminnej.

(uchylony)

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-6, 8-10 i 12-14 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1834 oraz z 2019 r. poz. 15), strażnik może użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust.

1 pkt 1 lit. a, b i d, pkt 2 lit. a, pkt 7, 9, pkt 12 lit. a i pkt 13 tej ustawy,

lub wykorzystać te środki.

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a, b, e i pkt 2 oraz w art. 47 pkt 3, 5 i 6 ustawy z dnia 24 maja

2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, strażnik może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.

3.

Wobec zwierzęcia, którego zachowanie zagraża bezpośrednio życiu lub zdrowiu strażnika

lub innej osoby, strażnik może wykorzystać także środek przymusu bezpośredniego, o

którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej.

4.

Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie

tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, sposób przechowywania i

ewidencjonowania środków przymusu bezpośredniego, uwzględniając potrzebę właściwego

zabezpieczenia tych środków i dokumentacji, uniemożliwiającego dostęp osób niepowołanych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 15 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 15 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

2)

art. 11 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

3)

art. 12 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 5 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

4)

art. 22 ustawy zmienianej w art. 6 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 22 ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

5)

art. 23 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 7 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 23 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 7, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

6)

art. 14 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 10 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 14 ust. 10 ustawy zmienianej w art.

10, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

7)

art. 18 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 11 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 18 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

8)

art. 30 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 13 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 13, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą

9)

(uchylony)

- nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Straż może otrzymać świadectwo broni, na zasadach określonych w przepisach art. 29 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, na

1)

broń palną do wykonywania zadań określonych w art. 11 ust. 1 pkt 5 i 9;

2)

przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, o których

mowa w art. 12 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej, o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA.

2.

Straże, po uzyskaniu świadectwa broni mogą nabywać broń i amunicję od podmiotów uprawnionych

do obrotu bronią.

W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożono zażalenie

na sposób przeprowadzenia kontroli osobistej lub przeglądania zawartości bagaży i

sprawdzania ładunków, niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosuje się przepisy ustaw zmienianych niniejszą ustawą w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

1.

Dopuszczenie strażnika do wykonywania zadań z bronią palną i przedmiotem przeznaczonym

do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej, o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA, następuje na wniosek

komendanta straży, w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez właściwy organ

Policji.

2.

W zakresie zasad dopuszczenia strażnika do posiadania broni palnej i przedmiotu przeznaczonego

do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej, stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 15, który

wchodzi w życie w dniu następującym po dniu ogłoszenia.

Strażnik, o którym mowa w art. 16, na polecenie właściwego komendanta straży może

zostać wyposażony w broń palną na czas wykonywania zadań określonych w art. 11 pkt

5 i 9.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przydziału broni palnej i amunicji do tej broni oraz warunki przechowywania i ewidencjonowania

broni i amunicji przez straż, z uwzględnieniem specyfiki działania straży oraz sposobów

uniemożliwienia dostępu do tej broni i amunicji osobom trzecim.

(uchylony)

Na zastosowanie i sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w art. 12 ust.

1 pkt 1-3 i 4-9 oraz art. 14, przysługuje zażalenie do prokuratora.

1.

Strażnik podczas wykonywania czynności służbowych jest obowiązany nosić umundurowanie,

legitymację służbową, znak identyfikacyjny oraz emblemat gminny.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór umundurowania, legitymacji,

dystynkcji i znaków identyfikacyjnych strażników, a także warunki i sposób ich noszenia.

Strażnik przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 12, jest obowiązany przedstawić

się imieniem i nazwiskiem, a ponadto na żądanie osoby, której czynności te dotyczą,

okazać legitymację służbową w sposób umożliwiający odczytanie i zanotowanie nazwiska

strażnika oraz organu, który wydał legitymację.

W związku z wykonywaniem czynności służbowych strażnik korzysta z ochrony prawnej

przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

Strażnikiem może być osoba, która

1)

posiada obywatelstwo polskie;

2)

ukończyła 21 lat;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;

5)

cieszy się nienaganną opinią;

6)

jest sprawna pod względem fizycznym i psychicznym;

7)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za ścigane z oskarżenia publicznego i umyślnie

popełnione przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

8)

ma uregulowany stosunek do służby wojskowej.

1.

Strażnicy oraz osoby ubiegające się o przyjęcie do pracy w charakterze strażnika podlegają

obowiązkowym badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

Do przeprowadzania badań lekarskich stosuje się odpowiednio art. 229 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb przeprowadzania badań

psychologicznych osób, o których mowa w ust. 1, oraz podmioty uprawnione do przeprowadzania

badań psychologicznych, uwzględniając potrzebę prawidłowego stwierdzenia przez psychologa

istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania czynności strażnika.

1.

Strażnika zatrudnia się po raz pierwszy na czas określony nie dłuższy niż 12 miesięcy,

w ramach którego odbywa szkolenie podstawowe.

2.

Szkolenie podstawowe kończy się egzaminem, który przeprowadza komisja egzaminacyjna

powoływana przez właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji.

Członkowie komisji powinni posiadać wiedzę, umiejętności i doświadczenie w zakresie

wynikającym z programu szkolenia podstawowego.

3.

Po ukończeniu z wynikiem pozytywnym szkolenia podstawowego, strażnika można zatrudnić

na czas określony nie dłuższy niż 3 lata albo na czas nieokreślony.

4.

W uzasadnionych przypadkach można odstąpić od zatrudnienia strażnika na czas określony,

jeżeli posiada on odpowiednie przygotowanie do pracy w straży.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, minimalny

zakres programu szkolenia podstawowego strażników gminnych, warunki i zakres udziału

Policji w szkoleniu podstawowym, sposób powoływania, skład i tryb działania komisji

egzaminacyjnych, obowiązki przewodniczącego komisji, formę egzaminu oraz organ właściwy

do wydania świadectwa złożenia egzaminu i wzór świadectwa. Rozporządzenie powinno

uwzględniać potrzebę zapewnienia odpowiedniego poziomu wyszkolenia strażników i jednolitości

minimum programowego, formy szkolenia, zakres wiedzy teoretycznej i praktyki niezbędnej

do wykonywania obowiązków strażnika oraz poprawność przebiegu i rzetelność oceny egzaminowanych.

Z dniem zatrudnienia strażnik składa pisemne ślubowanie następującej treści

„

Ślubuję uroczyście służyć Państwu i wspólnocie lokalnej, chronić porządek publiczny

i bezpieczeństwo ludzi, przestrzegać porządku prawnego i dyscypliny służbowej, dbać

o etykę i dobre imię służby

”

.

Ślubowanie może być również złożone z dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg”.

1.

Strażnika zawiesza się w pełnieniu obowiązków pracowniczych w razie wszczęcia przeciwko

niemu postępowania karnego w sprawie o ścigane z oskarżenia publicznego i popełnione

umyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe - na czas nie dłuższy niż 3 miesiące.

2.

Strażnika można zawiesić w pełnieniu obowiązków pracowniczych w razie wszczęcia przeciwko

niemu postępowania karnego w sprawie o ścigane z oskarżenia publicznego i popełnione

nieumyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, jeżeli jest to celowe z uwagi

na dobro postępowania lub dobro pracy - na czas nie dłuższy niż 3 miesiące.

3.

W uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w pełnieniu obowiązków pracowniczych

można przedłużyć na dalszy okres, nie dłużej jednak niż do czasu ukończenia postępowania

karnego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.

4.

Strażnikowi zawieszonemu w pełnieniu obowiązków pracowniczych, od najbliższego terminu

wypłaty wynagrodzenia za pracę przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% jego wynagrodzenia

zasadniczego oraz dodatków do wynagrodzenia określonych w umowie o pracę w stałej

wysokości.

5.

Po upływie okresu, na jaki strażnik został zawieszony w pełnieniu obowiązków pracowniczych,

strażnikowi wypłaca się należne wynagrodzenie za okres zawieszenia oraz obligatoryjne

podwyżki wynagrodzenia w tym okresie, w przypadku umorzenia postępowania karnego za

przestępstwo lub przestępstwo skarbowe lub uniewinnienia prawomocnym wyrokiem sądu.

6.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się w przypadku warunkowego umorzenia postępowania karnego.

Do obowiązków strażnika należy

1)

przestrzeganie prawa, rzetelne, bezstronne i terminowe wykonywanie poleceń przełożonych;

2)

poszanowanie powagi, honoru, godności obywateli i własnej;

3)

zachowanie tajemnicy prawnie chronionej;

4)

podejmowanie interwencji w sytuacjach zagrożenia życia, zdrowia lub mienia, a także

w przypadku naruszenia dóbr osobistych ludzi;

5)

zachowanie uprzejmości i życzliwości w kontaktach z obywatelami, przełożonymi, podwładnymi

oraz współpracownikami;

6)

stałe podnoszenie kwalifikacji zawodowych;

7)

zachowanie się z godnością w czasie pracy i poza nią.

(uchylony)

1.

Strażnik, który wzorowo wykonuje obowiązki, przejawia inicjatywę w działaniach, doskonali

swoje kwalifikacje zawodowe, może uzyskać

1)

pochwałę;

2)

nagrodę pieniężną;

3)

przeniesienie na wyższe stanowisko;

4)

przedstawienie do odznaczenia.

2.

Strażnik, o którym mowa w ust. 1, może również uzyskać usunięcie z akt osobowych zapisu

o uprzednio wymierzonej karze dyscyplinarnej.

1.

Obowiązki pracownicze strażnika powinny być ustalone w sposób pozwalający na ich wykonanie

w ramach przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w 4-miesięcznym

okresie rozliczeniowym.

2.

Tygodniowy czas pracy strażnika, łącznie z pracą w godzinach nadliczbowych, nie może

przekraczać przeciętnie 48 godzin w 4-miesięcznym okresie rozliczeniowym.

3.

Strażnikowi przysługuje w każdym tygodniu nieprzerwany odpoczynek w wymiarze nie krótszym

niż 35 godzin oraz nieprzerwany odpoczynek dobowy w wymiarze nie krótszym niż 11 godzin.

4.

Przepisy ust. 1-3 nie dotyczą sytuacji, które wymagają podjęcia środków do ochrony

życia lub zdrowia obywateli, a także bezpieczeństwa zbiorowości, w szczególności w

związku z powszechnym zagrożeniem bezpieczeństwa publicznego, katastrofą, klęską żywiołową

lub przestępstwem o charakterze terrorystycznym.

5.

W zamian za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych strażnikowi przysługuje w

tym samym wymiarze, w okresie rozliczeniowym, czas wolny od pracy albo może mu zostać

przyznany dodatek do wynagrodzenia.

6.

W przypadku naruszenia prawa do odpoczynku, o którym mowa w ust. 3, w sytuacjach wskazanych

w ust. 4 strażnikowi przysługuje, w okresie rozliczeniowym, równoważny okres odpoczynku.

1.

Strażnicy mogą się zrzeszać w związkach zawodowych, z tym że nie mają prawa do strajku.

Przepisy ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 263) stosuje się odpowiednio.

2.

W trakcie trwania stosunku pracy strażnik nie może być członkiem partii politycznej.

Strażnik nie może bez zezwolenia komendanta podejmować innego zajęcia zarobkowego.

W sprawach dotyczących strażników, a nieuregulowanych w ustawie, mają zastosowanie

przepisy o pracownikach samorządowych.

Obowiązki i prawa innych pracowników zatrudnionych w straży reguluje ustawa o pracownikach samorządowych.

(pominięte)

1.

Straże gminne działające w dniu wejścia w życie ustawy stają się z tym dniem strażami

w rozumieniu ustawy.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli rada gminy, w drodze uchwały, przed wejściem

w życie ustawy, postanowi o likwidacji straży.

1.

Straże gminne utworzone przez gminy, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 25 marca 1994 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy

(Dz. U. poz. 195 i 396 oraz z 1995 r. poz. 601), zwane dalej „gminami warszawskimi”, stają się z mocy prawa oddziałami Straży Miejskiej

m.st. Warszawy. Regulamin straży może określić inną strukturę organizacyjną Straży

Miejskiej.

2.

Strażnicy oraz inni pracownicy straży gminnych utworzonych przez gminy warszawskie

mogą do dnia 31 marca 1998 r. złożyć oświadczenie o niewyrażeniu zgody na zatrudnienie

w Straży Miejskiej m.st. Warszawy. Stosunek pracy z osobami, które złożyły oświadczenie,

wygasa z mocy prawa z dniem przekształcenia straży gminnej w oddział straży miejskiej.

3.

Zasady i wysokość wynagrodzenia strażników oraz innych pracowników straży gminnych,

o których mowa w ust. 2, z dniem przekształcenia straży gminnej w jednostkę organizacyjną

straży miejskiej ustalana jest według zasad obowiązujących w Straży Miejskiej m.st.

Warszawy. W roku 1998 koszty funkcjonowania oddziałów, o których mowa w ust. 1, pokrywane

są z budżetu gmin warszawskich, w których straże gminne działały przed dniem przejęcia

przez Straż Miejską.

4.

Mienie komunalne pozostające w dyspozycji straży gminnej może być przekazane nieodpłatnie

przez gminę warszawską m.st. Warszawie, z przeznaczeniem na potrzeby Straży Miejskiej

m.st. Warszawy.

Strażnik może używać umundurowania, legitymacji służbowej, znaku identyfikacyjnego

oraz emblematu gminy według dotychczasowych obowiązujących wzorów, do czasu wyczerpania

ich zapasów, nie dłużej jednak niż 18 miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem art. 39 ust. 1, 3 i

4, który wchodzi w życie z dniem następującym po upływie kadencji rad gmin wybranych

w dniu 19 czerwca 1994 r.

Tracą moc art. 1, art. 2, art. 3 ust. 1, art. 4-7, art. 14-22, art. 23-28, art. 31 oraz rozdziały

4, 5 i 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych zachowane w mocy w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w celu rozpoznawania,

zapobiegania, wykrywania i zwalczania czynów zabronionych, prowadzenia postępowań

w sprawach dotyczących tych czynów oraz wykonywania orzeczeń w nich wydanych, kar

porządkowych i środków przymusu w zakresie określonym w przepisach stanowiących podstawę

działania służb i organów uprawnionych do realizacji zadań w tym zakresie, w terminie

do dnia wejścia w życie przepisów wdrażających dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r.

w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez

właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych,

wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego

przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 89) na podstawie art. 175 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 58 pkt 12, który wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2019 r.;

2)

art. 82 pkt 5 w zakresie art. 25c-25h, które wchodzą w życie po upływie roku od dnia

ogłoszenia.