Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 września 2019 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych

Rozporządzenie określa

1)

wysokość maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych powstających

w czasie wykonywania niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania

ubytków wyrobów akcyzowych;

2)

szczegółowy zakres i sposób ustalania norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych

lub dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych;

3)

sposób rozliczania ubytków wyrobów akcyzowych, w szczególności w przypadkach rozpoczęcia

czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków wyrobów akcyzowych, lub

zmiany warunków technicznych i technologicznych przy dokonywaniu tych czynności, do

czasu ustalenia w tych przypadkach przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego norm

dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych.

1.

Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie wykonywania

niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków

1)

alkoholu etylowego nieskażonego o objętościowej mocy alkoholu 80% obj. lub większej,

alkoholu etylowego i pozostałych wyrobów alkoholowych, o dowolnej mocy, skażonych,

objętych pozycją CN 2207, zwanych dalej „alkoholem etylowym”,

2)

alkoholu etylowego nieskażonego o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.;

wódek, likierów i pozostałych napojów spirytusowych, objętych pozycją CN 2208, zwanych

dalej „napojami spirytusowymi”, oraz ich półproduktów

- w wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia.

2.

Ubytki alkoholu etylowego wyraża się w jednostkach objętości alkoholu etylowego „100%

vol.”, a w przypadku alkoholu etylowego skażonego, w jednostkach masy.

1.

Ubytki piwa objętego pozycją CN 2203 00 powstające w czasie

1)

przyjęcia do magazynu, magazynowania oraz wydania z magazynu piwa w butelkach lub

puszkach - rozlicza się za okresy kwartalne;

2)

przemieszczania - rozlicza się odrębnie dla każdej przesyłki piwa.

2.

W przypadku gdy podczas przyjęcia do magazynu przesyłki piwa nie można ustalić jego

ilości w naczyniu służącym do transportu, w którym było ono przemieszczane, ubytek

powstający w czasie przemieszczania piwa rozlicza się, obejmując także ubytek powstający

w czasie przyjęcia piwa w zbiorniku odbiorcy.

1.

Ubytki wyrobów akcyzowych

1)

win ze świeżych winogron, włącznie z winami wzmocnionymi, moszczu gronowego innego

niż ten objęty pozycją CN 2009, objętych pozycją CN 2204,

2)

wermutu i pozostałych win ze świeżych winogron aromatyzowanych roślinami lub substancjami

aromatycznymi, objętych pozycją CN 2205,

3)

pozostałych napojów fermentowanych (na przykład cydr (cidr), perry i miód pitny);

mieszanek napojów fermentowanych oraz mieszanek napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych,

gdzie indziej niewymienionych ani niewłączonych, objętych pozycją CN 2206 00

- zwanych dalej „wyrobami winiarskimi”, powstające w czasie ich przyjęcia do magazynu,

magazynowania oraz wydania z magazynu rozlicza się za okresy kwartalne.

2.

Ubytki wyrobów winiarskich powstające w czasie ich przemieszczania rozlicza się oddzielnie

dla każdej przesyłki.

3.

W przypadku gdy podczas przyjęcia do magazynu przesyłki wyrobów winiarskich nie można

ustalić ich ilości w naczyniu służącym do transportu, w którym były one przemieszczane,

ubytek powstający w czasie przemieszczania wyrobów winiarskich rozlicza się, obejmując

także ubytek powstający w czasie przyjęcia wyrobów winiarskich w zbiorniku odbiorcy.

1.

Ubytki wyrobów akcyzowych

1)

olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 12 11 do 2710 12 90 oraz

bez względu na kod CN ich mieszanin z biokomponentami określonymi w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1155, 1123, 1210 i 1527), zwanymi dalej „biokomponentami”,

2)

olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29 oraz bez względu

na kod CN ich mieszanin z biokomponentami,

3)

olejów ciężkich oznaczonych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 68 oraz bez względu

na kod CN ich mieszanin z biokomponentami,

4)

niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwanej dalej „ustawą”, opodatkowanych stawką podatku akcyzowego inną niż stawka

zerowa,

5)

określonych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką podatku akcyzowego

ze względu na ich przeznaczenie,

6)

monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych, zawierających 96,5% lub więcej masy estrów

(FAMAE) oznaczonych kodem CN 3826 00 10

- powstające w czasie ich przyjęcia do magazynu, magazynowania, przeładunku w składzie

podatkowym oraz wydania z magazynu rozlicza się narastająco za okresy roczne.

2.

Ubytki wyrobów akcyzowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, zwanych dalej „paliwami

ciekłymi”, powstające w czasie ich przemieszczania rurociągiem przesyłowym dalekosiężnym

rozlicza się narastająco za okresy roczne, łącznie dla wszystkich wysłanych w tym

okresie paliw ciekłych, uwzględniając sumę stwierdzonych nadwyżek, bez względu na

odbiorcę i rodzaj paliwa ciekłego.

Ubytki wyrobów węglowych wyraża się w kilogramach i rozlicza się oddzielnie dla każdej

pozycji CN.

1.

Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie magazynowania

1)

cygar, cygaretek i papierosów, w opakowaniach jednostkowych, w wysokości nie większej

niż 0,002% ilości wydanej z magazynu;

2)

tytoniu do palenia, określonego w art. 98 ust. 5 ustawy, w opakowaniach jednostkowych,

w wysokości nie większej niż 0,005% masy wydanej z magazynu.

2.

Rozliczenia ubytków wyrobów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się za okresy kwartalne.

1.

Podstawą ustalania przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego wysokości norm dopuszczalnych

ubytków wyrobów akcyzowych lub dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych jest

1)

wysokość rzeczywistych ubytków wyrobów akcyzowych lub rzeczywistego zużycia wyrobów

akcyzowych w ostatnim okresie obrachunkowym lub

2)

badanie rzeczywistych ubytków wyrobów akcyzowych lub rzeczywistego zużycia wyrobów

akcyzowych, lub

3)

ocena zaawansowania technologicznego stosowanych urządzeń i technologii.

2.

Badania wysokości ubytków wyrobów akcyzowych dokonuje się w przypadkach przekazania

do eksploatacji nowego (lub po remoncie) działu produkcyjnego, wprowadzenia zmian

technicznych lub technologicznych, które mogą mieć wpływ na wysokość ubytków, lub

rozpoczęcia produkcji nowego wyrobu.

Jeżeli ubytek wyrobów akcyzowych powstał w wyniku popełnienia przestępstwa przeciwko

mieniu lub wynika z zawinionego działania lub zaniechania podatnika, a ustalenie wielkości

tego ubytku nie jest możliwe, wysokość ubytku wyrobu akcyzowego ustala się w drodze

oszacowania.

W przypadku rozpoczęcia przez podatnika działalności gospodarczej w zakresie wyrobów

akcyzowych, do czasu ustalenia przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego norm

dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych, powstałe ubytki wyrobów akcyzowych rozlicza

się w wysokości równej rzeczywistym stratom wyrobów akcyzowych, nie dłużej jednak

niż przez okres sześciu miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w

którym rozpoczęto produkcję, magazynowanie, przerób, zużycie lub przemieszczanie.

Do rozliczenia ubytków wyrobów akcyzowych, których okres rozliczeniowy rozpoczął się

i nie zakończył przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 września 2019 r.