Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 września 2019 r. w sprawie warunków i trybu udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Agencji Badań Medycznych

1.

Rozporządzenie określa warunki i tryb udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis

za pośrednictwem Agencji Badań Medycznych, zwanej dalej „Agencją”, w tym przeznaczenie

pomocy, rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, zwanych dalej „kosztami

kwalifikowalnymi”, sposób kumulowania pomocy oraz maksymalne wielkości pomocy.

2.

Do pomocy, o której mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre

rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.)rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1407/2013”.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 1 załącznika

I do rozporządzenia nr 651/2014;

2)

mikro-, małym lub średnim przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć odpowiednio mikro-,

małe lub średnie przedsiębiorstwo spełniające kryteria określone w art. 2 załącznika

I do rozporządzenia nr 651/2014;

3)

dużym przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo niespełniające kryteriów

uznania za mikro-, małe lub średnie przedsiębiorstwo.

1.

Pomoc publiczna jest udzielana za pośrednictwem Agencji na

1)

badania podstawowe, badania przemysłowe, prace rozwojowe oraz studium wykonalności,

o których mowa w art. 25 rozporządzenia nr 651/2014;

2)

usługi doradcze, o których mowa w art. 18 rozporządzenia nr 651/2014;

3)

pomoc szkoleniową, o której mowa w art. 31 rozporządzenia nr 651/2014;

4)

wspieranie innowacyjności, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia nr 651/2014;

5)

wspieranie przedsiębiorców rozpoczynających działalność badawczo-rozwojową, o której

mowa w art. 22 rozporządzenia nr 651/2014.

2.

Pomoc de minimis jest udzielana za pośrednictwem Agencji na wykonanie studium wykonalności,

wsparcie komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych, oraz innych form

ich transferu do gospodarki.

3.

Pomoc publiczna i pomoc de minimis są udzielane za pośrednictwem Agencji w trybie

konkursowym, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Agencji Badań Medycznych.

4.

Pomoc publiczna i pomoc de minimis są przekazywane na podstawie umowy, o której mowa

w art. 20 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Agencji Badań Medycznych.

1.

Pomoc publiczna nie może być udzielona w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust.

2 lit. c oraz d, ust. 3 lit. a-d, ust. 4 lit. c oraz ust. 5 rozporządzenia nr 651/2014.

2.

Pomoc publiczna nie może być udzielona przedsiębiorcom, na których ciąży obowiązek

zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji Europejskiej uznającej pomoc

udzieloną przez to samo państwo członkowskie za niezgodne z prawem i rynkiem wewnętrznym.

3.

Pomoc de minimis nie może być udzielona w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust.

1 rozporządzenia nr 1407/2013.

4.

Pomoc de minimis oraz pomoc publiczna mogą być udzielone, jeżeli spełniają kryteria

pomocy przejrzystej, o których mowa odpowiednio w art. 4 rozporządzenia nr 1407/2013

oraz art. 5 rozporządzenia nr 651/2014.

1.

Pomoc publiczna oraz pomoc de minimis wywołują efekt zachęty, o którym mowa w art.

6 rozporządzenia nr 651/2014, i są udzielane przedsiębiorcy, który złożył pisemny

wniosek o udzielenie pomocy przed rozpoczęciem działalności lub prac nad projektem.

2.

Wniosek o udzielenie pomocy publicznej i pomocy de minimis zawiera

1)

firmę przedsiębiorcy oraz informację o jego wielkości w rozumieniu art. 2 załącznika

I do rozporządzenia nr 651/2014;

2)

opis projektu, ze wskazaniem daty rozpoczęcia i zakończenia jego realizacji;

3)

lokalizację projektu;

4)

wykaz kosztów projektu;

5)

wskazanie kwoty finansowania publicznego koniecznego do realizacji projektu i preferowanej

formy pomocy spośród następujących

a)

dotacja,

b)

pożyczka,

c)

gwarancja,

d)

zaliczka zwrotna,

e)

inna forma, o której mowa w art. 22 rozporządzenia nr 651/2014.

3.

Wniosek o udzielenie pomocy może zawierać inne elementy niż wskazane w ust. 2, określone

w ogłoszeniu o konkursie.

4.

Przepisu ust. 1 w zakresie wywoływania efektu zachęty, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia

nr 651/2014, nie stosuje się do pomocy publicznej, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt

5.

5.

Do wniosku o udzielenie pomocy wnioskodawca załącza

1)

w przypadku pomocy publicznej - informacje dotyczące wnioskodawcy i prowadzonej przez

niego działalności gospodarczej oraz informacje o otrzymanej pomocy publicznej albo

oświadczenie o nieotrzymaniu pomocy, określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 362 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1063);

2)

w przypadku pomocy de minimis

a)

wszystkie zaświadczenia o pomocy de minimis, pomocy de minimis w rolnictwie i pomocy

de minimis w rybołówstwie, jakie otrzymał w roku podatkowym, w którym ubiega się o

pomoc oraz w dwóch poprzednich latach podatkowych albo oświadczenie o wielkości pomocy

de minimis, pomocy de minimis w rolnictwie i pomocy de minimis w rybołówstwie otrzymanej

w tym okresie, albo oświadczenie o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie,

b)

informacje dotyczące w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności

gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu

do tych samych kosztów kwalifikowalnych, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc

de minimis, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej.

Pomoc publiczna udzielana za pośrednictwem Agencji podlega indywidualnej notyfikacji

Komisji Europejskiej, jeżeli jej wielkość przekracza równowartość

1)

40 000 000 euro dla przedsiębiorcy na jeden projekt - jeżeli ponad połowa całkowitych

kosztów kwalifikowalnych projektu zostanie poniesiona na badania podstawowe;

2)

20 000 000 euro dla przedsiębiorcy na jeden projekt - jeżeli ponad połowa całkowitych

kosztów kwalifikowalnych projektu zostanie poniesiona na badania przemysłowe albo

łącznie badania przemysłowe i badania podstawowe;

3)

15 000 000 euro dla przedsiębiorcy na jeden projekt - jeżeli ponad połowa całkowitych

kosztów kwalifikowalnych projektu zostanie poniesiona na prace rozwojowe;

4)

7 500 000 euro na jedno studium wykonalności - na wykonanie studiów wykonalności poprzedzających

badania podstawowe, badania przemysłowe lub prace rozwojowe;

5)

5 000 000 euro na przedsiębiorcę i na projekt - w przypadku pomocy na wspieranie innowacyjności;

6)

2 000 000 euro na przedsiębiorcę i na projekt - w przypadku pomocy na usługi doradcze;

7)

2 000 000 euro na projekt szkoleniowy - w przypadku pomocy na pomoc szkoleniową;

8)

kwot określonych na przedsiębiorstwo na podstawie § 22 i § 23 - w przypadku pomocy

na wspieranie przedsiębiorców rozpoczynających działalność badawczo-rozwojową.

1.

Do obliczania wielkości pomocy publicznej w przypadku, o którym mowa w § 6, oraz progów

maksymalnej intensywności pomocy publicznej udzielanej za pośrednictwem Agencji uwzględnia

się całkowitą kwotę pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, projektu lub działań objętych

pomocą, z zachowaniem zasad określonych w art. 8 rozporządzenia nr 651/2014 oraz w

art. 5 rozporządzenia nr 1407/2013.

2.

Pomoc publiczną, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 1-4, udzielaną za pośrednictwem Agencji,

można łączyć z inną pomocą publiczną

1)

pod warunkiem, że każda z nich dotyczy innych, możliwych do wyodrębnienia kosztów

kwalifikowalnych;

2)

w odniesieniu do tych samych - pokrywających się częściowo albo w całości - kosztów

kwalifikowalnych, tylko wówczas gdy taka kumulacja nie spowoduje przekroczenia najwyższego

progu intensywności pomocy publicznej lub wartości pomocy publicznej mających zastosowanie

do tej pomocy zgodnie z rozporządzeniem 651/2014.

3.

Pomoc publiczną, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 5, udzielaną za pośrednictwem Agencji,

można łączyć z

1)

pomocą publiczną, w przypadku której można wyodrębnić koszty kwalifikowalne;

2)

inną pomocą publiczną, w przypadku której nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych,

do wysokości najwyższego progu finansowania określonego w rozporządzeniu 651/2014

lub decyzji Komisji Europejskiej.

4.

Pomoc publiczna udzielana za pośrednictwem Agencji nie może być łączona z pomocą de

minimis w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, jeżeli doprowadziłoby

to do przekroczenia maksymalnych progów intensywności pomocy publicznej określonych

w rozporządzeniu nr 651/2014.

5.

Pomocy de minimis udzielonej za pośrednictwem Agencji nie można łączyć z pomocą publiczną

w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych lub z pomocą publiczną dla tego

samego środka finansowania ryzyka, w przypadku gdyby prowadziło to do przekroczenia

maksymalnego poziomu intensywności pomocy publicznej lub wartości pomocy publicznej

ustalonej w rozporządzeniu nr 651/2014 lub w decyzji Komisji Europejskiej.

6.

Pomoc de minimis może być udzielona przedsiębiorcy, jeżeli wartość tej pomocy łącznie

z wartością innej pomocy de minimis oraz pomocy de minimis w rolnictwie i pomocy de

minimis w rybołówstwie, przyznanych w roku podatkowym, w którym przedsiębiorca ubiega

się o pomoc, oraz w dwóch poprzednich latach podatkowych nie przekroczy kwoty stanowiącej

równowartość 200 000 euro, a w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność w

zakresie transportu drogowego towarów - 100 000 euro.

Do kosztów kwalifikowalnych w przypadku pomocy de minimis na wsparcie komercjalizacji

wyników badań naukowych i prac rozwojowych, studium wykonalności oraz innych form

ich transferu do gospodarki zalicza się

1)

koszty zatrudnienia osób realizujących projekt;

2)

koszty narzędzi i sprzętu wykorzystywanych do realizacji projektu, jeżeli są one wykorzystywane

w okresie dłuższym niż czas realizacji projektu, koszty ich amortyzacji w okresie

realizacji projektu, obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości;

3)

koszty doradztwa lub równoważnych usług świadczonych wyłącznie w celu realizacji projektu,

nabytych po cenach rynkowych, pod warunkiem że w transakcji nie ma elementów zmowy;

przy czym koszty te uznaje się do wysokości 70% całkowitych kosztów kwalifikowalnych

projektu;

4)

inne koszty operacyjne, w tym koszty dostaw, materiałów i podobnych produktów, ponoszone

bezpośrednio w związku z realizacją projektu;

5)

koszty opłat urzędowych ponoszone w związku z wykonywaniem czynności objętych projektem;

6)

koszty pomocy prawnej bezpośrednio związanej z wykonywaniem czynności objętych projektem;

7)

koszty opracowania studium wykonalności;

8)

dodatkowe koszty ogólne ponoszone bezpośrednio w związku z wykonywaniem czynności

objętych projektem; przy czym koszty te uznaje się do wysokości 15% całkowitych kosztów

kwalifikowalnych projektu.

Pomoc de minimis na wsparcie komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych,

studium wykonalności oraz innych form ich transferu do gospodarki nie może przekroczyć

90% wartości kosztów kwalifikowalnych.

Pomoc publiczna na badania podstawowe, badania przemysłowe, prace rozwojowe oraz studia

wykonalności jest udzielana, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

projekt ma charakter innowacyjny;

2)

istnieje zapotrzebowanie na wynik projektu;

3)

proponowane rozwiązania są porównywalne albo lepsze od dotychczasowych rozwiązań technicznych,

technologicznych lub organizacyjnych;

4)

możliwość wykonania projektu nie budzi wątpliwości, a osiągnięcie przewidywanego wyniku

jest efektywne ekonomicznie;

5)

planowane koszty realizacji projektu są zasadne w stosunku do przedmiotu i zakresu

badań podstawowych, badań przemysłowych, prac rozwojowych lub studiów wykonalności.

1.

W przypadku projektu obejmującego badania podstawowe, badania przemysłowe lub prace

rozwojowe kosztami kwalifikowalnymi są koszty

1)

wynagrodzeń wraz z pozapłacowymi kosztami pracy, w tym składkami na ubezpieczenia

społeczne i zdrowotne, osób zatrudnionych przy realizacji projektu, w części, w jakiej

wynagrodzenia te są bezpośrednio związane z jego realizacją;

2)

aparatury i sprzętu w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane przy realizacji

projektu, jeżeli aparatura i sprzęt nie są wykorzystywane przy realizacji projektu

przez cały okres ich użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty

amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie przepisów

o rachunkowości;

3)

budynków i gruntów w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane przy realizacji

projektu; w przypadku budynków za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji

odpowiadające okresowi realizacji projektu, obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości,

a w przypadku gruntów - koszty związane z przeniesieniem własności lub innych praw rzeczowych, koszty odpłatnego korzystania z gruntu lub faktycznie poniesione koszty kapitałowe;

4)

badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy i patentów zakupionych lub użytkowanych

na podstawie licencji udzielonej przez podmioty zewnętrzne na warunkach pełnej konkurencji

oraz koszty doradztwa i równorzędnych usług wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby

projektu;

5)

dodatkowe koszty ogólne i inne koszty operacyjne, w tym koszty materiałów, dostaw

i podobnych produktów, ponoszone bezpośrednio przy realizacji projektu.

2.

W przypadku projektu obejmującego studium wykonalności kosztami kwalifikowalnymi są

koszty jego opracowania.

1.

Intensywność pomocy publicznej, liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do

kosztów kwalifikowalnych, nie może przekroczyć

1)

100% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku badań podstawowych;

2)

50% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku badań przemysłowych;

3)

25% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku prac rozwojowych;

4)

50% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku studiów wykonalności.

2.

Intensywność pomocy publicznej w przypadku badań przemysłowych i prac rozwojowych

można zwiększyć do maksymalnie 80% kosztów kwalifikowalnych zgodnie z zasadami określonymi

w art. 25 ust. 6 rozporządzenia 651/2014.

3.

Intensywność pomocy publicznej na studium wykonalności można zwiększyć zgodnie z zasadą

określoną w art. 25 ust. 7 rozporządzenia 651/2014.

W przypadku projektu generującego dochód po jego ukończeniu, na realizację którego

została udzielona pomoc publiczna na badania podstawowe, badania przemysłowe, prace

rozwojowe oraz studia wykonalności na rzecz dużego przedsiębiorcy w wielkości przekraczającej

równowartość 1 000 000 euro, wielkość udzielonej pomocy podlega weryfikacji na podstawie

art. 61 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17

grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu

Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego

Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu

Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego

Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.)

Pomoc publiczna na pokrycie kosztów usług doradczych jest udzielana mikro-, małemu

lub średniemu przedsiębiorcy, który

1)

realizuje fazę badań lub rozwoju produktu powstałego w wyniku badań naukowych lub

prac rozwojowych albo

2)

wprowadza na rynek po raz pierwszy produkt powstały w wyniku badań naukowych lub prac

rozwojowych.

W przypadku pomocy publicznej na pokrycie kosztów usług doradczych kosztami kwalifikowalnymi

są koszty tych usług

1)

świadczonych przez konsultantów zewnętrznych;

2)

niemających charakteru ciągłego ani okresowego;

3)

niezwiązanych ze zwykłymi kosztami operacyjnymi przedsiębiorcy, takimi jak stałe usługi

doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub reklama.

Intensywność pomocy publicznej na pokrycie kosztów usług doradczych nie przekracza

50% kosztów kwalifikowalnych.

1.

Pomocy szkoleniowej nie przyznaje się na szkolenia, o których mowa w art. 31 ust.

2 rozporządzenia nr 651/2014.

2.

Za koszty kwalifikowalne w ramach pomocy szkoleniowej uznaje się koszty

1)

zatrudnienia wykładowców poniesione za godziny, podczas których wykładowcy uczestniczą

w szkoleniu;

2)

operacyjne wykładowców i uczestników szkolenia bezpośrednio związane z projektem szkoleniowym,

takie jak koszty podróży, koszty zakwaterowania, materiały bezpośrednio związane z

projektem, amortyzacja narzędzi i wyposażenia w zakresie, w jakim są wykorzystywane

wyłącznie na potrzeby projektu szkoleniowego;

3)

usług doradczych związanych z projektem szkoleniowym;

4)

personelu osób szkolonych i ogólne koszty pośrednie, w tym koszty administracyjne,

wynajem, koszty ogólne, poniesione za godziny, podczas których osoby szkolone biorą

udział w szkoleniu.

3.

Intensywność pomocy nie przekracza 50% kosztów kwalifikowalnych.

4.

Intensywność pomocy można zwiększyć maksymalnie do 70% kosztów kwalifikowalnych w

następujący sposób

1)

o 10 punktów procentowych w przypadku szkoleń dla pracowników niepełnosprawnych lub

znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji;

2)

o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa i

o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa.

Pomoc publiczna na wspieranie innowacyjności jest udzielana mikro-, małemu lub średniemu

przedsiębiorcy.

W przypadku pomocy publicznej na wspieranie innowacyjności kosztami kwalifikowalnymi

są koszty

1)

uzyskania i ochrony patentów i innych wartości niematerialnych i prawnych;

2)

oddelegowania z jednostki naukowej będącej organizacją prowadzącą badania i upowszechniającą

wiedzę albo od dużego przedsiębiorcy wysoko wykwalifikowanego personelu, o którym

mowa w art. 2 pkt 93 rozporządzenia 651/2014;

3)

usług doradczych w zakresie innowacji w rozumieniu art. 2 pkt 94 rozporządzenia nr

651/2014 i usług wsparcia innowacji w rozumieniu art. 2 pkt 95 rozporządzenia nr 651/2014.

1.

Intensywność pomocy publicznej na wspieranie innowacyjności nie przekracza 50% kosztów

kwalifikowalnych.

2.

Intensywność pomocy publicznej na wspieranie innowacyjności przeznaczonej na pokrycie

kosztów usług doradczych w zakresie innowacji i usług wsparcia innowacji może zostać

zwiększona do 100% kosztów kwalifikowalnych pod warunkiem, że całkowita wartość tej

pomocy nie przekroczy równowartości 200 000 euro dla jednego przedsiębiorcy w okresie

trzech lat poprzedzających dzień udzielenia tej pomocy.

Za przedsiębiorców kwalifikujących się do otrzymania pomocy uznaje się przedsiębiorców,

o których mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia nr 651/2014.

Pomoc publiczna dla przedsiębiorców rozpoczynających działalność badawczo-rozwojową

może być udzielona w formie

1)

pożyczek o stopach procentowych na warunkach korzystniejszych od rynkowych, udzielanych

na okres

a)

10 lat, o maksymalnej kwocie nominalnej

-

1 500 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na

obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit.

c Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwanego dalej „Traktatem”,

-

2 000 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na

obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit.

a Traktatu,

b)

od 5 do 10 lat, o maksymalnej kwocie nominalnej określonej jako iloczyn kwot wskazanych

w lit. a przez iloraz 10 lat i rzeczywistego okresu, na jaki pożyczka została udzielona,

c)

poniżej 5 lat, o maksymalnej kwocie nominalnej określonej jak dla pożyczek udzielanych

na okres 5 lat;

2)

gwarancji o prowizjach korzystniejszych od wynikających z warunków rynkowych o wartości

nieprzekraczającej 80% kwoty kredytu lub pożyczki, na zabezpieczenie których zostają

udzielone na okres

a)

10 lat, w których maksymalna gwarantowana kwota wynosi

-

2 250 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na

obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit.

c Traktatu,

-

3 000 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na

obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit.

a Traktatu,

b)

od 5 do 10 lat, w których maksymalną gwarantowaną kwotę określa się jako iloczyn kwot

wskazanych w lit. a przez iloraz 10 lat i rzeczywistego okresu, na jaki gwarancja

została udzielona,

c)

poniżej 5 lat, w których maksymalną gwarantowaną kwotę określa się jak dla gwarancji

udzielanych na okres 5 lat;

3)

dotacji, w tym inwestycji kapitałowych lub quasi-kapitałowych w rozumieniu art. 2

pkt 66 rozporządzenia nr 651/2014, zmniejszenia stóp procentowych lub prowizji gwarancyjnych,

o wartości ekwiwalentu dotacji brutto do

a)

600 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach

objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c Traktatu,

b)

800 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach

objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a Traktatu;

4)

kombinacji form, o których mowa w pkt 1-3, pod warunkiem że odsetek kwoty przyznanej

w jednej formie, obliczony na podstawie maksymalnej wielkości pomocy publicznej dopuszczalnej

dla tej formy, jest uwzględniony przy ustalaniu pozostałego odsetka maksymalnej wielkości

pomocy publicznej udzielanej w innych formach wchodzących w skład kombinacji.

Dla małych przedsiębiorców spełniających kryteria innowacyjnego przedsiębiorstwa w

rozumieniu art. 2 pkt 80 rozporządzenia nr 651/2014 maksymalne wartości pomocy publicznej,

o których mowa w § 22, mogą ulec podwojeniu.

Pomoc publiczna może być udzielana w okresie obowiązywania rozporządzenia 651/2014.

Pomoc de minimis może być udzielana w okresie obowiązywania rozporządzenia 1407/2013.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.