Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 sierpnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 kwietnia 2007 r. w sprawie

szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu

się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

(Dz. U. z 2018 r. poz. 692) wprowadza się następujące zmiany

1)

po § 15 dodaje się § 15a w brzmieniu

„

§ 15a.

1.

Podmiot nabywający bulwy ziemniaka inne niż sadzeniaki w celu ich wprowadzenia do

obrotu, przeznaczenia do przemysłowego przetworzenia, skarmienia zwierząt lub wykorzystania

w zakładzie zbiorowego żywienia może nabywać jedynie bulwy ziemniaka spełniające wymagania

w zakresie oznakowania, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin.

2.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do bulw ziemniaka uznanych za porażone lub prawdopodobnie

porażone przez bakterię Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , jeżeli są one pod nadzorem wojewódzkiego inspektora przeznaczone do wykorzystania

zgodnie z § 10 albo § 12 ust. 2.

”

;

2)

w § 16a

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Miejsce produkcji może zostać uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus w celu spełnienia wymagań importowych państwa trzeciego lub wydania zaświadczenia,

o którym mowa w § 17 ust. 1, zgodnie z odpowiednim Międzynarodowym Standardem w zakresie

Środków Fitosanitarnychart. 10a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, w ciągu trzech kolejnych lat poprzedzających uznanie tego miejsca za wolne od bakterii

Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

”

,

-

w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

liczba pobranych prób została określona z uwzględnieniem epidemiologii bakteriozy

pierścieniowej ziemniaka oraz podstaw statystycznych dotyczących wykrywalności bakterii

Clavibacter michiganensis ssp. s epedonicus , a próby pobrano z

-

każdej partii o wadze do 25 ton, a jeżeli waga partii była większa niż 25 ton, to

próbę pobrano z tej partii dla każdych rozpoczętych 25 ton, nie więcej jednak niż

6 prób z danej partii lub

-

każdego pola lub jego części, na której była prowadzona uprawa ziemniaków w jednolity

sposób zapewniający jednorodny stan fitosanitarny, o powierzchni do 1 ha, a jeżeli

powierzchnia pola lub jego części była większa niż 1 ha, to próbę pobrano z tego pola

lub jego części dla każdego rozpoczętego 1 ha, nie więcej jednak niż 6 prób z danego

pola lub jego części;

”

,

b)

po ust. 2 dodaje ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Miejsce produkcji nie może zostać uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , jeżeli

1)

zostało ono objęte przez wojewódzkiego inspektora postępowaniem w celu ustalenia zasięgu

prawdopodobnego porażenia, o którym mowa w § 6 pkt 3, lub zasięgu możliwego rozprzestrzenienia,

o którym mowa w § 6 pkt 4 - do czasu zakończenia tego postępowania lub

2)

w tym miejscu produkcji zostały pobrane próby do badań laboratoryjnych, i są widoczne

objawy wskazujące na możliwość porażenia bakterią Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus lub wstępne wyniki badań laboratoryjnych wskazują na możliwość porażenia tą bakterią

- do czasu uzyskania ostatecznych wyników badań laboratoryjnych.

”

,

c)

w ust. 4 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

liczba pobranych prób jest określana z uwzględnieniem epidemiologii bakteriozy pierścieniowej

ziemniaka oraz podstaw statystycznych dotyczących wykrywalności bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , z tym że próby pobiera się z

-

każdej partii o wadze do 25 ton, a jeżeli waga partii jest większa niż 25 ton, to

próbę pobiera się z tej partii dla każdych rozpoczętych 25 ton, nie więcej jednak

niż 3 próby z danej partii lub

-

każdego pola lub jego części, na której jest prowadzona uprawa ziemniaków w jednolity

sposób zapewniający jednorodny stan fitosanitarny, o powierzchni do 1 ha, a jeżeli

powierzchnia pola lub jego części jest większa niż 1 ha, to próbę pobiera się z tego

pola lub jego części dla każdego rozpoczętego 1 ha, nie więcej jednak niż 3 próby

z danego pola lub jego części;

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Dopuszcza się pobieranie prób roślin ziemniaka do badań laboratoryjnych na obecność

bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , o których mowa w ust. 1 pkt 2, ust. 3 pkt 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 2, jeżeli jest to

uzasadnione względami organizacyjnymi i nie zmniejsza to prawdopodobieństwa wykrycia

tej bakterii.

”

.

Do postępowań w sprawie uznania miejsca produkcji za wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym

rozporządzeniem.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Podmiot nabywający bulwy ziemniaka inne niż sadzeniaki w celu ich wprowadzenia do

obrotu, przeznaczenia do przemysłowego przetworzenia, skarmienia zwierząt lub wykorzystania

w zakładzie zbiorowego żywienia może nabywać jedynie bulwy ziemniaka spełniające wymagania

w zakresie oznakowania, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin.

2.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do bulw ziemniaka uznanych za porażone lub prawdopodobnie

porażone przez bakterię Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , jeżeli są one pod nadzorem wojewódzkiego inspektora przeznaczone do wykorzystania

zgodnie z § 10 albo § 12 ust. 2.